#گزارش_۳
🔴 گزارش به‌روزشده خیزش سراسری مردم ایران و پیامدهای انسانی، آموزشی و اجتماعی
خیزش سراسری مردم ایران، بنا بر داده‌های تجمیعی نهادهای مستقل حقوق بشری از جمله هرانا، در ده‌ها استان و صدها شهر کشور صورت گرفته و هم‌زمان با اعمال محدودیت‌های شدید اطلاع‌رسانی، قطع یا اختلال اینترنت و فشار امنیتی بر خانواده‌ها، دسترسی به آمار دقیق با چالش جدی روبه‌روست.

📊 آمار به‌روزشده (تجمیعی) تا پایان روز بیست‌ونهم

🔳 تعداد تجمعات/اعتراضات ثبت‌شده: ۶۴۵ مورد
🔳 تعداد شهرهای درگیر (بدون تکرار): ۱۹۷ شهر
🔳 تعداد استان‌های درگیر (بدون تکرار): ۳۱ استان
🔳 جان‌باختگان تأییدشده: ۵۸۴۸ نفر
▪️ معترضان: ۵۵۲۰ نفر
▪️ کودکان و دانش‌آموزان (زیر ۱۸ سال): ۷۷ نفر
▪️ نیروهای حکومتی/وابسته: ۲۰۹ نفر
▪️ غیرمعترض/غیرنظامی: ۴۲ نفر
🔳 جان‌باختگان در حال بررسی: ۱۷۰۹۱ نفر
🔳 مجروحان با جراحات شدید: ۷۸۰۴ نفر
🔳 مجموع بازداشت‌ها: ۴۱۲۸۳ نفر
🔳 موارد پخش اعترافات اجباری: ۲۴۰ مورد
🔳 احضار به نهادهای امنیتی: ۱۱۰۲۳ مورد

🔶 آسیب‌های شدید چشمی؛ الگویی تکرارشونده از خشونت

یکی از شاخص‌ترین و نگران‌کننده‌ترین ابعاد سرکوب در اعتراضات ۱۴۰۴، موج گسترده آسیب‌های شدید چشمی است؛ آسیب‌هایی که مستقیماً با نوع برخورد نیروهای سرکوب و استفاده از سلاح‌هایی نظیر ساچمه‌ای و شلیک به ناحیه صورت مرتبط دانسته می‌شود.
بیمارستان تخصصی چشم فارابی از مراجعه حدود هزار نفر با آسیب‌های شدید چشمی در یک بازه زمانی محدود خبر داده. بنا بر این گزارش‌، ظرفیت درمانی موجود پاسخگوی حجم بالای مصدومان نبوده و فشار بی‌سابقه‌ای بر امکانات بیمارستانی وارد شده است؛ به‌گونه‌ای که حتی از تجهیزات و برانکاردهای سایر مراکز درمانی استفاده شده است.

🎓 پیامدهای مستقیم بر حوزه آموزش

حوزه آموزش و پرورش یکی از آسیب‌پذیرترین بخش‌ها در جریان سرکوب اخیر بوده است. دانش‌آموزان، معلمان و کارکنان آموزشی نه‌تنها در اعتراضات حضور داشته‌اند، بلکه به‌طور مستقیم هدف بازداشت، احضار، اخراج، تعلیق و فشارهای امنیتی قرار گرفته‌اند.
تعطیلی‌های مقطعی مدارس، اختلال در آموزش آنلاین به‌دلیل قطع اینترنت و فضای امنیتی حاکم، فشار روانی سنگینی بر خانواده‌ها و دانش‌آموزان وارد کرده و حق بنیادین آموزش را به‌شدت تضعیف کرده است.

⚫️ معلمان جان‌باخته

▪️ کامران اکبری – معلم – اسلام‌آباد غرب
▪️ کرمعلی اعلایی – معلم بازنشسته – خمینی‌شهر
▪️ رضا کریمی‌فر – معلم بازنشسته – چالوس
▪️ مصطفایی – معلم بازنشسته – سنقر
▪️ علیرضا (یاسین) انصار‌ی‌فر – معلم و کارمند آموزش‌وپرورش – مارلیک
علیرضا انصاریفر، معلم ۳۷ ساله با مدرک کارشناسی ارشد روان‌شناسی، روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه مارلیک با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سر به‌شدت مجروح شد و پس از یک هفته کما جان باخت.

⚫️ بازداشت‌ها و احضارهای جدید معلمان

🔻 مهدی نظری – دبیر فیزیک – نورآباد دلفان
بازداشت خودسرانه در منزل، بدون ارائه حکم قضایی، همراه با تفتیش خانه و توقیف وسایل شخصی، در برابر چشمان فرزند ۱۱ ساله‌اش. تاکنون هیچ اطلاع شفافی از محل نگهداری و نهاد بازداشت‌کننده منتشر نشده است.
🔻 آرش نیکخو – معلم قراردادی، فعال محیط‌زیست و بنیان‌گذار «یگان سیاوش» – دهدشت
بازداشت در منزل شخصی؛ تاکنون اطلاعی از محل نگهداری او در دست نیست.
🔻 گزارش‌هایی از بازداشت چند معلم دیگر و احضار کوکب به نهادهای امنیتی در روزهای اخیر دریافت شده است.

🔶 معلمان آزادشده

▪️ حمید رحمتی
▪️ شماری دیگر از معلمان و فعالان صنفی

ابعاد انسانی و اجتماعی

در کنار این ارقام، ابعاد انسانی سرکوب‌ها عمیق و دردناک است: خانواده‌های داغدار، بلاتکلیفی بازداشت‌شدگان، جلوگیری از سوگواری، فشارهای امنیتی مستمر و محرومیت مجروحان از درمان مناسب، بخشی از واقعیت روزمره جامعه ایران در هفته‌های اخیر بوده است.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با محکومیت سرکوب خونین خیزش مردمی، کشته‌شدن دانش‌آموزان و معلمان، بازداشت گسترده فرهنگیان و امنیتی‌سازی آموزش، این اقدامات را نقض آشکار حقوق بشر، حقوق کودک و حق بنیادین آموزش می‌داند و بر آزادی فوری و بی‌قیدوشرط تمامی بازداشت‌شدگان، پایان خشونت سازمان‌یافته و پاسخ‌گویی شفاف آمران و عاملان سرکوب تأکید می‌کند.
🔚 این خشونت‌ها نه مشروع است و نه فراموش خواهد شد.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

📡 تلگرام (http://t.me/kashowra)
🌐 سایت (http://hamahangi.org/)
📸 اینستاگرام (http://instagram.com/kashowra)
🐦 توییتر X (https://twitter.com/CoordinatingA)
📲 واتس‌اپ (https://whatsapp.com/channel/0029Vb6KPiM6mYPSsrpmdg1x)
🎥 یوتیوب (https://www.youtube.com/@CoordinatingCITTA)

💠 #خبر_اقتصادی

🔺تورم نقطه‌ای
دی ماه به ۶۰ درصد رسید

🔹 دنیای اقتصاد: براساس اعلام مرکز آمار، در دی ماه ۱۴۰۴ شاخص قیمت مصرف کننده خانوارهای کشور به عدد ۴۶۹.۴ رسیده است.

🔹 تورم نقطه‌ای خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در ماه گذشته ۸۹.۹ درصد ثبت شده است. بخشی از این افزایش قیمت ناشی از اثر حذف ارز ترجیحی بوده است.

🔹 در این ماه تورم نقطه به نقطه خانوارهای کشور، ۶۰.۰ درصد بوده است که در مقایسه با ماه قبل، ۷.۴ واحد درصد افزایش داشته است.

🔹 همچنین تورم ماهانه خانوارهای کشور برابر ۷.۹ درصد بوده است. تورم ماهانه برای گروه‌های عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات»، ۱۳.۸ درصد و برای گروه عمده «کالاهای غیرخوراکی و خدمات»، ۴.۴ درصد بوده است.

🔹 نرخ تورم سالانه نیز برای خانوارهای کشور به ۴۴.۶ درصد رسیده که نسبت به همین اطلاع در ماه قبل، ۲.۴ واحد درصد افزایش یافته است.

🔹 دامنه تغییرات تورم سالانه برای دهک‌های مختلف هزینه‌ای از ۴۳.۵ درصد برای دهک­­ دهم، تا ۴۶.۸ درصد برای دهک دوم است.

🔹 بر این اساس فاصله تورمی دهک‌ها در این ماه به ۳.۳ واحد درصد رسید که نسبت به ماه قبل (۲.۵ واحد درصد) ۰.۸ واحد درصد افزایش داشته است.


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

دارد همین لحظه
یک فوج کبوتر سفید
از فراز کوچه‌ی‌ ما می‌گذرد
باد بوی نام‌های کسان من می‌دهد
یادت می‌آید
رفته بودی خبر از
آرامش آسمان بیاوری؟


#سیدعلی_صالحی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #معرفی_کتاب

📚 بدن فراموش نمی‌کند
نویسنده: بسل ون‌درکوک
مترجم: اکبر درویشی

۲۵ ژانویهٔ، ۲۰۲۶ توسط ⁨فاجعه‌ی کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ تنها مجموعه‌ای از کشته‌شدگان، بازداشت‌ها و تصاویر خشونت نیست؛⁩کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ به‌عنوان یک تروما جمعی، گریه‌های عمیقی را در سیستم عصبی جامعه ایجاد کرده است. بسیاری از بازماندگان علائمی مانند بی‌خوابی، اضطراب، خشم، و گسست احساسی دارند.

🔹 بسل ون‌درکولک می‌نویسد که تروما، گذشته‌ای نیست، بلکه حالتی است که روی بدن و ذهن موثر می‌شود. درمان تروما از طریق حرف زدن کافی نیست؛ بلکه بهبود فضای امن جسمی و رابطه‌ای، و فعالیت‌های بدنی اجتماعی می‌تواند تأثیر مؤثری داشته باشد. راه رهایی، نه بازگشت به قبل، بلکه ساختن زیستی جدید است که در آن توجه به بدن و درد، قدرت بازگشت را فراهم کند.
این رویداد به‌مثابه‌ی یک ضربه‌ی عمیق به سیستم عصبی جمعی جامعه عمل کرده است.
بسیاری از بازماندگان، شاهدان و حتی کسانی که از دور این خشونت را زیسته‌اند، امروز با نشانه‌های ترومای پس از حادثه زندگی می‌کنند: بی‌خوابی، گوش‌به‌زنگی دائمی، خشم ناگهانی، بی‌حسی، یا احساس گسست از بدن و آینده.

🔹 بسل ون‌درکولک در کتاب «بدن فراموش نمی‌کند» بر نکته‌ای بنیادین تأکید می‌کند:
«ترومـا فقط رویدادی که در گذشته اتفاق افتاده نیست؛
بلکه اثری است که آن رویداد بر مغز، ذهن و بدن ما برجای می‌گذارد.»

از این منظر، ترومای دی‌ماه ۱۴۰۴ صرفاً مسئله‌ی «حافظه» یا «سوگ» نیست؛
بلکه پیامدی مستقیم از خشونت سازمان‌یافته‌ایست که بدن‌ها را برای مدت طولانی در وضعیت تقلا برای بقا نگه می‌دارد.

🔺ترومـا و مسئله‌ی قدرت

ون‌درکولک به‌صراحت می‌نویسد:

«جوهر ترومـا، از دست دادن کنترل است.»

در کشتارها و سرکوب‌های دولتی، افراد نه‌تنها جان و امنیت، بلکه حق انتخاب، پیش‌بینی و کنترل بر بدن و زندگی خود را از دست می‌دهند.
به همین دلیل است که حتی پس از پایان مستقیم خشونت، بدن هنوز در حالت آماده‌باش باقی می‌ماند.

درمان ترومـا، در این چارچوب، به معنای «فراموش کردن» یا «عادی‌سازی» نیست؛
بلکه تلاشی است برای بازپس‌گیری قدرت؛ درک، انتخاب کردن و ارتباط برقرار کردن.

🔺چرا درمان فقط با حرف زدن کافی نیست؟

یکی از نقدهای اساسی ون‌درکولک به رویکردهای کلاسیک روان‌درمانی این است که ترومـا را صرفاً به سطح روایت تقلیل می‌دهند. او می‌نویسد:

در تجربه‌ی خشونت شدید، بخش‌هایی از مغز که مسئول تحلیل و زبان‌اند، از کار می‌افتند و واکنش‌ها به سیستم عصبی بدوی سپرده می‌شود.
به همین دلیل، بسیاری از بازماندگان می‌دانند چه اتفاقی افتاده، اما بدن‌شان «قانع نشده است».

راهکارهای مبتنی بر درگیر کردن بدن- مانند تنفس آگاهانه، حرکت، تمرین‌های تنظیم سیستم عصبی، یا هر فعالیتی که احساس حضور در لحظه را تقویت کند-نه تکنیک‌های حاشیه‌ای، بلکه بخش مرکزی ترمیم و فعال کردن بازگشت به قدرت هستند.

بسل ون‌درکولک تاکید می کند: یک محیط امن برای تعامل فیزیکی ایجاد کنید. فعالیت بدنی جمعی مثل جابه‌جا کردن صندلی‌ها برای آماده‌سازی یک جلسه گفتگو درباره تروما به همراه افرادی که تروما را تجربه کرده‌اند شاید حتی بیشتر از خود گفتگو در کنترل تروما تاثیرگذار باشد.

🔺ترومای جمعی و نقش رابطه

خشونت سازمان‌یافته نه‌تنها بدن‌ها، بلکه اعتماد اجتماعی را هدف می‌گیرد.
ترومـا با منزوی کردن افراد، حس «تنها بودن در درد» را تشدید می‌کند.
«ترومـا رابطه را می‌شکند؛ و رابطه، آن را ترمیم می‌کند.»
بهبود در خلأ رخ نمی‌دهد. شنیده‌شدن بدون انکار، باور شدن بدون شرط، و شکل‌گیری فضاهای امن جمعی، به سیستم عصبی پیام می‌دهد که خطر، مطلق نیست و پیوند هنوز ممکن است.

🔺 سیاست بدن و مقاومت آرام

مراقبت از بدن، توجه به نشانه‌های ترومـا و امتناع از سرکوب آن‌ها، خود شکلی از مقاومت آرام است.

ون‌درکولک یادآوری می‌کند:
«واکنش‌های شدید به رویدادهای غیرانسانی، نشانه‌ی ضعف نیست؛ نشانه‌ی انسان بودن است.»
برای بازماندگان دی‌ماه ۱۴۰۴، مسیر ترمیم نه بازگشت به «قبل»، بلکه ساختن شکلی تازه از زیستن است؛ زیستی که در آن بدن شنیده می‌شود، درد انکار نمی‌شود و قدرت، هرچند آهسته، دوباره بازمی‌گردد.

بدن فراموش نمی‌کند؛
اما اگر به آن گوش داده شود،
می‌تواند نقطه‌ی آغاز بازسازی فردی و جمعی باشد.

منبع: کانال داوطلب

https://t.me/httpsksmtehran2/370

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

⬛️◼️◾️ #پیام_تسلیت

آه اگر آزادی سرودی می‌خواند کوچک،
همچون گلوگاه پرنده‌ای،
هیچ‌کجا دیوار فروریخته‌ای برجای نمی‌ماند ...


خانم معصومه دهقان، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان، جان‌باختن برادر گرامی شما را در هجوم جاهلانه مدافعان خفقان و بی‌عدالتی، آزادی‌کشی و تاریک‌اندیشی، بر شما و خانواده آن مرحوم تسلیت می‌گوییم. برای بازماندگان خویشتنداری و بردباری و برای آن مرحوم آرامشی جاودان آرزو داریم.
باشد که خون این هزاران عزیز از دست‌رفته، نهال آزادی و عدالت را در این سرزمین آبیاری کند.

هیئت مدیره کانون صنفی معلمان ایران(تهران)


⬛️◼️◾️

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

▪️حافظۀ مجروح و رنج‌های معلّق

✍ رضا امیدی

«حافظۀ مجروح» مفهومی است که پل ریکور؛ فیلسوف فرانسوی، در اشاره به وضعیتی به کار می‌برد که حافظه بر اثر رنج، خشونت، سرکوب، و بی‌عدالتیِ ساختاری آسیب دیده است؛ نه می‌تواند روایت کند و نه فراموش. او، فراموشی رنج‌ها را خطرناک می‌داند و یادآوری مداوم آن‌ها را ویرانگر.
تاریخ ما نه در بلندمدت، که حتی در برش‌های کوتاه پر است از رنج‌هایی که نه به رسمیت شناخته شده‌اند، نه امکان یافته‌اند که روایت شوند، و نه عادلانه داوری شده‌اند. «فراموشی» از طریق منع سوگواری جمعی، جرم‌انگاری یادآوری، و تلاش برای جایگزین‌کردن روایت رسمی به‌جای تجربۀ زیسته صرفاً به تعمیق زخم‌های حافظه انجامیده است. مردم رنج‌های‌شان را به دوش می‌کشند. در این وضعیت بخشایش ناممکن است و آشتی دروغین، و آنچه می‌ماند بازتولید مداوم خشونت است. به‌تعبیر ریکور، بی‌عدالتیِ بنیادین انکار رنج است و تحقیر رنج‌دیده. رنجی که نادیده گرفته شود و به عدالت نرسد، درونی می‌شود، نسلی می‌شود، و انفجاری بازمی‌گردد.

نظام سیاسی تلاش می‌کند روایت یگانه‌ای از فاجعه بسازد و سایر روایت‌ها را حذف کند. حتی قطع کامل اینترنت را هم می‌توان تلاشی برای اختلال در حافظۀ جمعی دانست. اما واقعیت آن است که نظام سیاسی فاقد مشروعیت لازم برای برساخت روایتی قابل‌پذیرش است. یکی از وجوه بارز آنچه «موقعیت رادیکال» دانسته می‌شود، به چالش کشیده‌شدن مشروعیت دولت در استفادۀ انحصاری از زور است. ماکس وبر؛ جامعه‌شناس آلمانی، دولت را نهاد مشروع استفادۀ انحصاری از زور در یک سرزمین می‌داند. اما وقتی همین نهاد به‌طور عریان و پرتکرار از ابزار زور علیه جامعه استفاده می‌کند، و انواعی از نیروهای نظامی و انتظامی و شبه‌نظامی و غیره را بی هیچ قاعده و قانونی برای سرکوب به‌کار می‌گیرد، مشروعیت این حق انحصاری تَرَک برمی‌دارد و دیگر جامعه آن‌را به‌رسمیت نمی‌شناسد. تنوع این نیروها عملاً مرز بین دولت و مردم را مات می‌کند. حکومت هم خشونت می‌ورزد و هم از پذیرش مسئولیت آن سر باز می‌زند. در این وضعیت، روایت‌های رسمی حتی در بین حامیان با تردید نگریسته می‌شوند. در چنین زمینه‌ای، حافظۀ جمعی به‌تدریج به روایت‌های گسسته و پراکنده از واقعیت معنا و انسجام می‌دهد و آن‌را به روایت غالب تبدیل می‌کند. در تاریخ دور و نزدیک ما، این حافظۀ مجروح بارها در برابر فراموشی مقاومت کرده و به رنج پیشین خود معنا داده است.

@Omidi_Reza

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر

▪️خسارت قطعی اینترنت به اندازه «یارانه» یک سال ۲۱ میلیون نفر / تبعات خاموشی اینترنت به زبان اعداد

سخنان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات درباره خسارت‌های نجومی قطعی اینترنت:

روز گذشته با اظهارات ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، ابعاد سنگین خسارت‌های ناشی از قطعی‌های گسترده اینترنت بین‌الملل  در کشور آشکارتر شد. به گفته او، ادامه‌ قطعی اینترنت روزانه حدود ۵ هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور و حدود ۵۰۰ میلیارد تومان به هسته‌ اقتصاد دیجیتال خسارت وارد می‌کند.

آنچه می‌تواند این خسارت را شوک‌آور کند، مقایسه این خسارت با اعداد و ارقام اقتصاد کشور است.

خسارت تجمیعی قطعی اینترنت برای ۲۰ روز، رقمی در حدود ۱۰۰ هزار میلیارد تومان است. برای درک بزرگی این خسارت، کافی است به این اعداد توجه کنیم؛ با این عدد می‌توان یارانه نقدی یک سال حدود ۲۱ میلیون نفر از جمعیت کشور را پرداخت کرد.

همچنین این میزان، معادل حقوق یک سال ۸۰۰ هزار نفر با احتساب حقوق پایه است. رقمی که می‌توان با آن کالابرگ ۱۰۰ میلیون نفر را تامین کرد؛ رقمی فراتر از کل جمعیت کشور.

این عدد نجومی همچنین، معادل ۲۰۰ هزار وام مسکن ۵۰۰ میلیون تومانی یا ۳۳۰ هزار وام ازدواج ۳۰۰ میلیون تومانی است.


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran