⬛️◼️◾️ #پیام_تسلیت

آه اگر آزادی سرودی می‌خواند کوچک،
همچون گلوگاه پرنده‌ای،
هیچ‌کجا دیوار فروریخته‌ای برجای نمی‌ماند ...


خانم معصومه دهقان، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان، جان‌باختن برادر گرامی شما را در هجوم جاهلانه مدافعان خفقان و بی‌عدالتی، آزادی‌کشی و تاریک‌اندیشی، بر شما و خانواده آن مرحوم تسلیت می‌گوییم. برای بازماندگان خویشتنداری و بردباری و برای آن مرحوم آرامشی جاودان آرزو داریم.
باشد که خون این هزاران عزیز از دست‌رفته، نهال آزادی و عدالت را در این سرزمین آبیاری کند.

هیئت مدیره کانون صنفی معلمان ایران(تهران)


⬛️◼️◾️

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

▪️حافظۀ مجروح و رنج‌های معلّق

✍ رضا امیدی

«حافظۀ مجروح» مفهومی است که پل ریکور؛ فیلسوف فرانسوی، در اشاره به وضعیتی به کار می‌برد که حافظه بر اثر رنج، خشونت، سرکوب، و بی‌عدالتیِ ساختاری آسیب دیده است؛ نه می‌تواند روایت کند و نه فراموش. او، فراموشی رنج‌ها را خطرناک می‌داند و یادآوری مداوم آن‌ها را ویرانگر.
تاریخ ما نه در بلندمدت، که حتی در برش‌های کوتاه پر است از رنج‌هایی که نه به رسمیت شناخته شده‌اند، نه امکان یافته‌اند که روایت شوند، و نه عادلانه داوری شده‌اند. «فراموشی» از طریق منع سوگواری جمعی، جرم‌انگاری یادآوری، و تلاش برای جایگزین‌کردن روایت رسمی به‌جای تجربۀ زیسته صرفاً به تعمیق زخم‌های حافظه انجامیده است. مردم رنج‌های‌شان را به دوش می‌کشند. در این وضعیت بخشایش ناممکن است و آشتی دروغین، و آنچه می‌ماند بازتولید مداوم خشونت است. به‌تعبیر ریکور، بی‌عدالتیِ بنیادین انکار رنج است و تحقیر رنج‌دیده. رنجی که نادیده گرفته شود و به عدالت نرسد، درونی می‌شود، نسلی می‌شود، و انفجاری بازمی‌گردد.

نظام سیاسی تلاش می‌کند روایت یگانه‌ای از فاجعه بسازد و سایر روایت‌ها را حذف کند. حتی قطع کامل اینترنت را هم می‌توان تلاشی برای اختلال در حافظۀ جمعی دانست. اما واقعیت آن است که نظام سیاسی فاقد مشروعیت لازم برای برساخت روایتی قابل‌پذیرش است. یکی از وجوه بارز آنچه «موقعیت رادیکال» دانسته می‌شود، به چالش کشیده‌شدن مشروعیت دولت در استفادۀ انحصاری از زور است. ماکس وبر؛ جامعه‌شناس آلمانی، دولت را نهاد مشروع استفادۀ انحصاری از زور در یک سرزمین می‌داند. اما وقتی همین نهاد به‌طور عریان و پرتکرار از ابزار زور علیه جامعه استفاده می‌کند، و انواعی از نیروهای نظامی و انتظامی و شبه‌نظامی و غیره را بی هیچ قاعده و قانونی برای سرکوب به‌کار می‌گیرد، مشروعیت این حق انحصاری تَرَک برمی‌دارد و دیگر جامعه آن‌را به‌رسمیت نمی‌شناسد. تنوع این نیروها عملاً مرز بین دولت و مردم را مات می‌کند. حکومت هم خشونت می‌ورزد و هم از پذیرش مسئولیت آن سر باز می‌زند. در این وضعیت، روایت‌های رسمی حتی در بین حامیان با تردید نگریسته می‌شوند. در چنین زمینه‌ای، حافظۀ جمعی به‌تدریج به روایت‌های گسسته و پراکنده از واقعیت معنا و انسجام می‌دهد و آن‌را به روایت غالب تبدیل می‌کند. در تاریخ دور و نزدیک ما، این حافظۀ مجروح بارها در برابر فراموشی مقاومت کرده و به رنج پیشین خود معنا داده است.

@Omidi_Reza

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر

▪️خسارت قطعی اینترنت به اندازه «یارانه» یک سال ۲۱ میلیون نفر / تبعات خاموشی اینترنت به زبان اعداد

سخنان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات درباره خسارت‌های نجومی قطعی اینترنت:

روز گذشته با اظهارات ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، ابعاد سنگین خسارت‌های ناشی از قطعی‌های گسترده اینترنت بین‌الملل  در کشور آشکارتر شد. به گفته او، ادامه‌ قطعی اینترنت روزانه حدود ۵ هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور و حدود ۵۰۰ میلیارد تومان به هسته‌ اقتصاد دیجیتال خسارت وارد می‌کند.

آنچه می‌تواند این خسارت را شوک‌آور کند، مقایسه این خسارت با اعداد و ارقام اقتصاد کشور است.

خسارت تجمیعی قطعی اینترنت برای ۲۰ روز، رقمی در حدود ۱۰۰ هزار میلیارد تومان است. برای درک بزرگی این خسارت، کافی است به این اعداد توجه کنیم؛ با این عدد می‌توان یارانه نقدی یک سال حدود ۲۱ میلیون نفر از جمعیت کشور را پرداخت کرد.

همچنین این میزان، معادل حقوق یک سال ۸۰۰ هزار نفر با احتساب حقوق پایه است. رقمی که می‌توان با آن کالابرگ ۱۰۰ میلیون نفر را تامین کرد؛ رقمی فراتر از کل جمعیت کشور.

این عدد نجومی همچنین، معادل ۲۰۰ هزار وام مسکن ۵۰۰ میلیون تومانی یا ۳۳۰ هزار وام ازدواج ۳۰۰ میلیون تومانی است.


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه


بار دگر اگر به درختی نظر کنم
یا از میان بیشه و باغی گذر کنم
چشمم به قد و قامت دار و درخت نیست
چشمم به روی نقش و نگار بهار نیست
چشمم به برگ نیست
چشمم به غنچه و گل و سبزینه خار نیست
چشمم به دستهای پر شاخسار نیست

این بار چشم من به سوی آشیانه هاست
آنجا که می تپد دل نوزاد زندگی
و اندر هجوم سخت ترین تند باد هاست
آماجگاه تیر تگرگ و سنان برق
پرواز گاه خوشدلی و خانه ی بلاست
چشمم به لانه هاست.
ای جوجگان از دل توفان بر آمده
چشمم پی شماست

#سیاوش_کسرایی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran