💠 #تحلیل

▪️پیش‌درآمدهای پرده‌ی آخر

از اعتراضات دی‌ماه تا پس از آن

✍پرویز صداقت

این مقاله تحلیلی، که در پی اعتراضات دی‌ماه نوشته شده، چند محور اصلی را بررسی می‌کند:

۱. تحلیل طبقاتی و ریشه‌های اقتصادی-اجتماعی اعتراضات:
· اعتراضات از بازار و کانون‌های تجاری آغاز شد و به سرعت سیاسی و فراگیر شد.
· خرده‌بورژوازی (کسبه و پیشه‌وران) که بیش از ۴ میلیون واحد صنفی را شامل می‌شود و جمعیت زیادی از آنان را دربرمی‌گیرد، در این دوره نقش محوری داشت. این نقش پررنگ در دهه‌های اخیر کم‌سابقه بوده است.
· علت این واگرایی خرده‌بورژوازی با حاکمیت، فشار اقتصادی فزاینده ناشی از رقابت با فروشگاه‌های زنجیره‌ای و سرمایه‌های بزرگ، توسعه تجارت الکترونیک، کاهش تقاضای مؤثر مردم به دلیل کاهش درآمد واقعی، و در نهایت، دشواری ادامه حیات اقتصادی بسیاری از این کسب‌وکارهای خرد است.
· علاوه بر خرده‌بورژوازی، طبقه کارگر و مزدبگیران (به ویژه لایه‌های «بی‌ثبات‌کار» یا پرکاریا) و حتی بخش‌هایی از طبقه متوسط نیز به دلیل کاهش شدید درآمد واقعی و فقدان چشم‌انداز، در آستانه نارضایتی شدید قرار دارند.
· در مقابل،

تنها یک اقلیت بسیار محدود الیگارش‌ها و گروه‌های نزدیک به قدرت (از جمله "کاسبان تحریم") از شرایط بحرانی منتفع شده‌اند. نتیجه این شده که اکثریت عظیم جامعه در مقابل اقلیتی کوچک از ذی‌نفعان صف بسته‌اند.

·

چشم‌انداز اقتصادی، نه ادامه «انسداد»، که ورود به مرحله‌ای جدید با نشانه‌های فروپاشی اقتصادی (عدم اطمینان مطلق، تورم نجومی و رکود عمیق) توصیف می‌شود.

۲. برآمد راست افراطی و گرایش به سلطنت‌طلبی:
· در فضای بحران و فقدان گفتمان‌های رادیکال مترقی، بخش‌هایی از معترضان (به ویژه بی‌ثبات‌کاران و لایه‌های پایین خرده‌بورژوازی) به شعارهای سلطنت‌طلبانه روی آوردند.
· این گرایش صرفاً یک توطئه رسانه‌ای خارجی نیست، بلکه ریشه در ناکامی‌های ملموس اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی چهار دهه اخیر دارد که مشروعیت نظام حاکم را برای بخشی از مردم مخدوش کرده است.
· این گرایش همچنین محصول یک پروژه ایدئولوژیک نظام‌مند در دو دهه گذشته است که توسط بخشی از رسانه‌های اصلاح‌طلب داخلی (با ترویج ناسیونالیسم ایران‌شهری و چپ‌ستیزی)، برنامه‌های ماهواره‌ای و شبکه‌های اجتماعی سلطنت‌طلبان، و حتی برخی جریان‌های چپ دولتی تقویت شده است.

۳. خطر مداخله خارجی و جنگ:
· نویسنده با استناد به تاریخ مداخلات خارجی (مانند افغانستان، عراق، لیبی)، هشدار می‌دهد که

تهدیدهای نظامی آمریکا و دیگران، هرچند با ادعای "بشردوستانه" یا "تغییر رژیم"، در واقع دنبال منافع اقتصادی و ژئوپلیتیک خود هستند.

· چنین مداخله‌ای، صرف نظر از شکل آن (حمله محدود، ایجاد دولت فرومانده یا تغییر رژیم)، می‌تواند به فاجعه انسانی بی‌انجامد، گسل‌های عمیق قومی، مذهبی و طبقاتی در ایران را فعال کند و کشور را به عرصه تاخت‌وتاز قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی تبدیل نماید.

۴. چشم‌انداز و جمع‌بندی:
· صداقت وضعیت را به شدت بحرانی و غیرقابل پیش‌بینی ارزیابی می‌کند.
· حاکمیت با تکیه بر سرکوب و امتیازدهی خارجی در حال عبور از بحران است، اما ابزارهای مشروعیت‌بخش داخلی (اقتصادی-اجتماعی) را از دست داده است.
· هم‌حکومتیان و هم اپوزیسیون (اعم از اصلاح‌طلبان داخلی و گروه‌های مختلف خارج‌نشین) در ایجاد این بن‌بست نقش داشته‌اند:
اولی با مسدود کردن راه‌های تغییر مسالمت‌آمیز و
دومی با فرقه‌گرایی و عدم اتحاد عمل.

· در این شرایط، زمینه برای رشد گفتمان راست افراطی (و نه لزوماً دموکراسی‌خواهی) بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است.

متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://t.me/pecritique/2762

منبع: کانال نقد اقتصاد سیاسی

✔️یادداشت‌ها، مقالات و گفتگوهایی که در کانال کانون صنفی معلمان منتشر می‌شود الزاما همسو با نظرات کانون نیست. هدف از انتشار، آشنایی خوانندگان با دیدگاه‌های مختلف و بررسی موضوعات عمومی از زاویه دیدهای متفاوت می‌باشد.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

صد و پنجاه جان شیرین؛ صد و پنجاه نیمکت خالی و هزاران چشم گریان

صد و پنجاه جان شیرین که آمار نخواهند شد بلکه به‌مثابه سند آن‌چه بر کودکی، آموزش و آینده روا شد.

گرفتن این جان‌ها محصول مستقیم سیاست‌اند:
سیاست سرکوب،
سیاست ارزان‌سازی جان،
سیاستِ به‌گلوله بستن رؤیا،
و سیاست حذف کودک از معادله‌ی آینده.

صد و پنجاه نیمکت خالی،
نشان می‌دهند چه چیزی گرفته شد:
امکان زیستن،
حق یادگرفتن،
و حق بزرگ‌شدن بدون ترس.

این کودکان کشته شدند،
اما پیش از آن، بارها حذف شدند:
از مدرسه،
از خیابان،
از روایت رسمی،
و از حافظه‌ای که حاکمیت می‌خواست کنترلش کند.
ثبت این نام‌ها، مقابله با همین حذف است.

این فهرست را منتشر می‌کنیم
نه برای اشک لحظه‌ای،
بلکه برای قطع زنجیره‌ی عادی‌سازیِ مرگ کودک.
برای این‌که هیچ‌کس نتواند بگوید «نمی‌دانستیم».
برای این‌که آموزش، بی‌طرف نسبت به سیاست مرگ نباشد.

این صد ‌و پنجاه نام،
بار مسئولیت‌اند بر دوش جامعه،
بر دوش معلمان،
بر دوش ما.

تا وقتی این نیمکت‌ها خالی‌اند،
هیچ آینده‌ای مشروع نیست.

یادشان را به سکوت نمی‌سپاریم.
نام‌ها می‌مانند؛ و با آن‌ها، مطالبه‌ی پاسخ‌گویی، عدالت و پایان‌دادن به قتل ساختاری کودکان.


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

💠 #صبحگاه


از شما می پرسم
که امروز به جهان می آیید
فردا چه پیش روی شماست؟

آیا ما را تکرار می کنید
بر جاده‌های تنگ سراشیب
و خسته به تلخی، جای دیگران را می سپرید؟

آیا از شما یکی - یا همه - بن‌بست را می بینید
و زمان را که می گذرد؟
آیا به پشت سر می نگرید؟
به ره سخت آمده
و میان بُری می یابید؟

ما خویش را نمی بخشیم
- ما درجازَدِگان -
ما قربانیان خودیم؛
اما آیا فردا روزِ بهتری است؟
از شما می پرسم
که امروز به جهان می آیید.


#بهرام_بیضایی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran