کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
2.06K subscribers
11.1K photos
1.38K videos
77 files
4.77K links
ارگان رسمی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

بازتاب‌دهنده مواضع و خبرهای کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
@Ertebat_Ba_KSMtehran
Download Telegram
💠 #گزارش

🔴 کودکی، حق گمشده در میدان جنگ

✍ سحر کرامت

«سال تحصیلی در حالی برای دانش‌آموزان در ایران رو به پایان است که امسال آنها فقط حدود دو ماه سر کلاس‌های درس حاضر شدند و بقیه روزهای سال، یا مدارس کلاً تعطیل بودند یا آموزش به صورت غیرحضوری بود: آموزشی آنلاین با اینترنتی که مدام قطع و وصل می‌شد، پلت‌فرم‌های داخلی که صدای معلم و شاگرد را به سختی به هم می‌رساند و دانش‌آموزانی که بسیاری از آنها حتی دسترسی به گوشی موبایل و تبلت مناسب نداشتند. وضعیتی که هم مسئله‌ی آموزش را به نحو جدی با اختلال روبرو کرده و هم به دلیل جدا کردن کودکان از فضاهای آموزشی و تعامل با همسالانشان، آسیب‌های جسمی و روانی بسیاری به آنها وارد کرده است.»

🔺متن کامل👇

http://aasoo.org/fa/articles/5393

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #صبحگاه


با هرچه عشق
نام تو را مى توان نوشت
با هرچه رود
راه تو را مى توان سرود

بيم از حصار نيست
كه هر قفل كهنه را
با دست هاى روشن تو مى توان گشود

#محمدرضا_عبدالملكيان


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤2
💠 #آخر_هفته_باکتاب

🔺نگاهی بر کتاب «ردِّ پای دست‌ها»
روایتی از زیست‌یک نهاد فرهنگی در دل محله



🔹کتاب «ردِّ پای دست‌ها» روایت‌شناسی است از تولد، زیست و تداوم یک نهاد فرهنگیِ مردمی: خانه کتابدار کودک و نوجوان و ترویج خواندن. این کتاب نه یک گزارش اداری یا مرورِ آماری از عملکرد یک سازمان، بلکه روایتی است از تلاقیِ خاطره، ایده، عشق به کتاب و عاملیتِ جمعی در دل یک محله‌ی قدیمی تهران.

مؤلف با کنار هم چیدنِ گفت‌وگوها، اسناد، نامه‌ها، فرم‌ها، عکس‌ها و روایت‌های زیسته، تصویری چندلایه از بیست سال تلاشِ بی‌وقفه‌ی یک نهادِ غیردولتی به دست می‌دهد که توانسته در شرایط متغیرِ اجتماعی، هویتی پایدار برای خود بسازد.

ادامه مطلب👇
https://payamema.ir/payam/154435

#پیام_ما

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #خبر

▪️آقای مجتبی خامنه‌ای، در بیانیه‌ای اعلام کرد درباره  تفاهم‌نامه‌ آمریکا و جمهوری اسلامی نظر دیگری داشته است ولی پس از آن‌که مسعود پزشکیان، رئيس‌جمهوری اسلامی، مسئولیت آن را پذیرفت، اجازه امضای آن را داده است.

▪️شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی شامگاه پنجشنبه به شکل رسمی اعلام کرد که تا شصت روز از کشتی‌هایی که از تنگه هرمز می گذرند،‌ هزینه‌ای نمی‌گیرد.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت

🔺نهادهای زنانه، روایت زنانه
(درباره «خانه کتابدار» و بیست سالگی‌اش)


در نشست رونمایی کتاب «رد پای دست‌ها، داستان خانه‌ی کتابدار»، از «نهادهای زنانه و روایت‌های زنانه» گفتم.

پنج نکته:
اول اینکه این نهادهای زنانه، به دلیل ویژگی‌هایی چون توجه به احساسات و جنبه‌های گرم وجود انسانی، توان تحمل و تدریج، توان تحمل تفاوت جزو موفق‌ترین انواع نهادسازی‌های مستقل در جامعه ایران در پنجاه سال اخیر بوده‌اند.

در اینجا «نهاد زنانه» لزوما به معنای نهادی که توسط زنان اداره شود، نیست. بلکه مسأله «شیوه» مدیریت و نگاه حاکم بر نهاد است. چه بسا نهادهایی که زنان تاسیس و اداره کرده‌اند اما «نهاد زنانه» نبوده‌اند و چه بسا نهادهایی که مردان در آن‌ها سهمی دارند (نظیر خانه هفت دست یا بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان) اما زنانه اداره می‌شوند. ویژگی‌هایی که به روشنی در ایده‌ی زن، زندگی، آزادی دیده می‌شود.

دوم اینکه ایده‌‌ی محوری «خانه کتابدار» یعنی «کتابداری اجتماعی» یکی از مهم‌ترین گمشده‌های صد و پنجاه سال اخیر جامعه ایران است. فراتر از صرف کتاب و کتابداری: تبدیل کردن کلمه‌ها و ایده‌های پیچیده اما مترقی به زبان ساده. به بازی، به اردو.. و این همان ضعف تاریخی‌ست که ما روشنفکران و تحصیلکردگان از آن رنج برده‌ایم و به تعبیر شریعتی در وصیتنامه‌اش: فراموش کردن زبان متن مردم کوچه و خیابان و قبرستان آرزوهای ما و‌ عبث‌کننده‌ی تمام تلاش‌های ما..

سوم: بیست سالگی این نهادها. هم این نهاد و هم برخی نهادهای دیگر مستقل، از دوره‌ی اصلاحات آغاز کرده‌اند و بسیاری از آن‌ها اکنون نهالی بیست و اندی ساله‌اند. این نشان می‌دهد که به میزانی که حاکمان پایشان را از حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی و هنری بیرون بگذارند و این حوزه‌ها را مثل همین حوزه به اهلش بسپارند، جامعه خود می‌داند که چطور قد بکشد. بر خلاف آنچه کرده‌اند: در حوزه‌هایی چون تامین زیرساخت‌های بهداشت و سلامت و آموزش گام به گام کنار کشیده‌اند و در حوزه‌هایی که نباید، چون فرهنگ و جامعه، مدام پررنگ‌تر شده‌اند...

دو‌ نکته‌ی آخرم، درباره‌ی دیدن تاثیر «هم‌افزایی نهادی» در کانون‌های مستقل اجتماعی و اهمیت «نفر-نهادها» و خانواده‌های بانی فرهنگ در شکل‌گیری این نهادهای مستقل و لزوم دست به دست کردن و جانشین‌پروری به خصوص از میان نسل جوان زیر سی سال در این کانون‌ها بود.

شبی که از عمر، حساب نشد.

#کانون‌های_مستقل_اجتماعی/#نهادهای_مستقل_فرهنگی/#روشنا

#راهیانه/ایده نوشت‌های مهدی سلیمانیه

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر

🔺علت توقف مذاکرات ایران و آمریکا در سوئیس به روایت سی‌ان‌ان

یک دیپلمات آگاه از روند رایزنی‌ها اعلام کرد ایران پیش از بازگشت به مذاکرات با آمریکا در سوئیس، خواستار دریافت تضمین‌هایی درباره پایان یافتن درگیری‌ها در لبنان شده است.

به گفته این منبع، تهران تأکید کرده است که توقف خصومت‌ها در لبنان باید مطابق مفاد توافق امضاشده اجرایی شود. وی افزود میانجی‌ها در حال حاضر برای حل این موضوع و رفع اختلافات موجود تلاش می‌کنند.

این دیپلمات همچنین گفت مذاکراتی که قرار بود میان ایران و آمریکا برگزار شود، در پی حملات اخیر اسرائیل به لبنان «به طور موقت به تعویق افتاده است»، اما زمان مشخصی برای ازسرگیری گفت‌وگوها اعلام نکرد.

#دنیای_اقتصاد

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
💠 #خبر

🔺کاری بسیار مهم و ارزشمند

با درگذشت چندی پیش علیرضا افزودی (که بخش بزرگی از زندگی‌اش را به گردآوری و حفظ آثار #کانون_پرورش_فکری کودکان و نوجوانان اختصاص داده بود)، این بیم وجود داشت که محتوای اصلی این آثار به‌زودی از دسترس خارج شود؛ اما با اقدام و مسئولیت‌پذیریِ به‌موقع مهران، اکنون می‌توانید نزدیک به ۴۰ گیگابایت از آرشیو کانون را در این سایت، به شکلی کارآمد و دسته‌بندی‌شده مشاهده کنید.

https://www.kanoonarchive.org

#جریان
#کودکان #کار_خوب

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1👏1🙏1
💠 #خبر

🔺پیشنهاد قطع بودجه سفرهای هگست تا زمان ارائه توضیح درباره مدرسه میناب

به گزارش آسوشیتدپرس، تعدادی از سناتورهای ایالات متحده به دنبال آن هستند که بودجه سفرهای پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا، را تا زمانی که پنتاگون گزارش تحقیقاتی خود درباره حمله به یک مدرسه ابتدایی در ایران را منتشر نکرده، مسدود کنند.

در حمله مذکور به مدرسه ابتدایی شجره طیبه میناب در آغاز جنگ ایالات متحده آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بیش از ۱۶۵ نفر کشته شدند.
پنتاگون تاکنون چند گزارش معوقه را به قانون‌گذاران این کشور ارائه نکرده است.

بر اساس لایحه سالانه مجوز دفاعی که این هفته ثبت شد، بخش زیادی از بودجه سفر دفتر وزیر دفاع، نمی‌تواند هزینه شود مگر آنکه هگست، "تحقیقات بدون سانسور درباره آسیب به غیرنظامیان" از جمله درباره حمله ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ به مدرسه میناب را ارائه کند.

برخی از مقام‌های رسمی ایالات متحده آمریکا به طور ضمنی تایید کرده‌اند که آمریکا مسئول این حمله بوده است؛ حمله‌ای که گفته می‌شود ناشی از داده‌های اطلاعاتی قدیمی و به‌روزرسانی‌نشده بوده است.


#دویچه_وله

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
👍1
💠 #صبحگاه



به فکر دیگران باش (فكّر بغيرك)

‌
هنگامی که صبحانه‌ت را حاضر می‌کنی،
به دیگران فکر کن:
غذای کبوتران را از یاد مبر.

هنگامی که به جنگ می‌روی،
به دیگران فکر کن:
از یاد مبر آنان را که در جست‌وجوی صلح‌ اند.

هنگامی که قبض آب را می‌پردازی،
به دیگران فکر کن:
آنانی که برای نوشیدن تنها ابرها را دارند.

هنگامی که به خانه، خانۀ خویش، بازمی‌گردی،
به دیگران فکر کن:
از یاد مبر مردمانی را که خانه در خیمه‌ها دارند.

هنگام خوابیدن و شمردن ستاره‌ها،
به دیگران فکر کن:
مردمانی که جایی برای خواب ندارند.

هنگامی که خود را با استعاره‌ها رهایی می‌بخشی،
به دیگران فکر کن:
کسانی که حق سخن گفتن از آنان سلب شده.

هنگامی که به دیگرانِ دور فکر می‌کنی،
به خویشتن فکر کن
و بگو: «ای کاش شمعی باشم در تاریکی».
‌

#محمود_درویش

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤5
💠 #یادداشت

🔺رسیدن به صلح، ماندن در بحران

 ایران در آستانۀ دورۀ صلحی ولو موقت بیش از هر زمان دیگری با مسئلۀ بنیادین همیشگی‌اش مواجه است: بحران نمایندگی.
اگر جنگ چهل‌روزه شکاف‌ها را می‌پوشاند و همه‌چیز را به نام بقا توجیه می‌کرد، دورۀ صلح اما چنین پوششی را کنار می‌زند و پرسش اصلی را به صحنه بازمی‌گرداند:
چه کسی به نام جامعه سخن می‌گوید؟ جامعه هست، مطالبات هست، اما هیچ نیرویی نیست که بتواند واقع‌گرایانه به نام جامعه سخن بگوید.

 
در دوران جنگ یا وضعیت شبه‌جنگی اصولاً اولویت با بقاست. در چنین شرایطی، #تعلیق_سیاست امری «طبیعی» جلوه می‌کند. نیروهای اجتماعی عقب می‌نشینند، مطالبات به حاشیه می‌رود، حکومت مستقر نیز می‌تواند خود را یگانه ضامن بقا معرفی کند. اما این تعلیق نه حل مسئلۀ نمایندگی بلکه به‌تعویق‌اندازی‌اش است.
 

اکنون، با نزدیک‌شدن به امضای تفاهم‌نامه برای پایان جنگ، این تعویق به پایان می‌رسد. صلح، اگر واقعاً محقق شود، نقطۀ نه پایان که آغاز است: آغاز #بازگشتِ_سیاست. بازگشتِ سیاست نیز یعنی بازگشت بحران نمایندگی.
 
خطر اصلی در این نقطه عبارت است از ظهور توهمی فراگیر: تلقی از صلح همچون حل مشکل. حاکمیت خواهد کوشید دورۀ صلح را دورۀ عبور موفق از بحران معرفی کند.

تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی دورۀ صلح را نشانۀ درستیِ مسیر خود خواهند خواند. بخشی از جامعه نیز، خسته از فشار، چه‌بسا پذیرای چنین روایتی باشد. اما این خوانش دقیقاً همان چیزی است که مشکل تاریخی نمایندگی را دوباره پنهان می‌کند.
 
نشانه‌های بحران نمایندگی بس پرشمارند. دولتی که با حداقلی از آرا به قدرت رسیده با نارضایتی حتی در میان رأی‌دهندگان خود مواجه است.
بخش وسیعی از جامعه اساساً کلیت حکومت را نمی‌پذیرد.
مجلسی که با آرایی شکننده شکل گرفته در سایۀ شرایط جنگی عملاً به حاشیه رفته است.
حتی بخشی از پایگاه اجتماعی تندروِ نظام نیز که در تجمعات شبانۀ خیابانی حضور می‌یابد با تصمیم اصلی حاکمیت برای امضای تفاهم‌نامه مطلقاً همدل نیست
.
درعین‌حال، جابه‌جایی موقعیت رهبری در میانۀ جنگ چهل‌روزه نیز به شکل ناشفافی رخ داد که خود بر ابهام‌ها افزوده است.

این‌ها جملگی نه نشانه‌های مسئله‌ای جدید بلکه صورت‌های تازه‌ای از همان بحران قدیمی‌اند.
 
اگر صلح لحظۀ آشکارشدنِ دوبارۀ بحران نمایندگی است، این بحران پیش از هر چیز در آرایش نیروهای سیاسی جلوه می‌یابد. جابه‌جایی‌هایی رخ می‌دهد اما نه ازآن‌رو که مشکل حل شده بلکه دقیقاً به این دلیل که هیچ نیرویی قادر به تصاحب کامل این لحظه نیست.
حاکمیت با اتکا به روایت عبور از بحران دست‌بالا را می‌گیرد.
تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی امکان یک احیای موقت پیدا می‌کنند بی‌آن‌که تغییری واقعی در بنیان‌های قدرت رخ دهد.
در مقابل، نیروهای سلطنت‌طلب که افق خود را بر جنگ و تهاجم خارجی بنا کرده بودند تضعیف می‌شوند.
تجزیه‌طلبان بیش‌ازپیش به حاشیه می‌روند.

نیروی چپ نیز در ایران امروز مطلقاً یک بازیگر سیاسیِ بالفعل نیست که بتواند این خلأ را پر کند.
بنابراین کماکان با تداوم همان وضعیت فقدان نمایندگی مواجه‌ایم اما با آرایشی تازه.


در همین چارچوب فقدان نمایندگی است که نقش نیروهای نظامی برجسته‌تر می‌شود. نظامیان که در عبور کشور از بلایای جنگ حقیقتاً نقش تعیین‌کننده داشته‌اند خود را ذی‌حقِ دورۀ پس از جنگ خواهند دانست. اگرچه پیش از این نیز سهم قابل‌توجهی از قدرت را در اختیار داشتند اما در دورۀ صلح علی‌القاعده خواهان سهمی بیش‌تر و نقشی پررنگ‌تر در تعیین جهت‌گیری‌های کلان خواهند بود. این امر قطعاً یکی از عوامل بازتولید یا حتی تشدید همان بحران نمایندگی خواهد بود.
 
مشکل در ایران امروز نه کمبود نیرو بلکه این است که نیروهای سیاسی و اجتماعی به هم وصل نمی‌شوند و هیچ بیان مشترکی ندارند و ازاین‌رو پراکنده و بی‌اثر باقی می‌مانند. صلح، گرچه می‌تواند از شدت بحران‌های بیرونی بکاهد، اما در درون عیناً همان مشکل قدیمی را به‌شکلی عریان‌تر پیش می‌کشد.
 
مشکل را در چنین شرایطی باید بی‌پرده طرح کرد:
چه کسی نمایندگی می‌کند؟
نمایندگیِ چه کسانی را بر عهده دارد؟
و این نمایندگی به چه افقی از آینده گره خورده است؟

 
صلح، به‌خودیِ‌خود، هیچ‌یک از این پرسش‌ها را پاسخ نمی‌دهد. اگر نیرویی نتواند این لحظه را به فرصتی برای بازسازی نمایندگی تبدیل کند، دورۀ صلح فقط به وقفه‌ای در یک فرسایشِ طولانی بدل خواهد شد. اما اگر این پرسش‌ها به‌درستی طرح شوند و پاسخی واقعی بیابند، همین لحظه می‌تواند به نقطۀ عزیمت مسیری متفاوت تبدیل شود.

#محمد_مالجو

✓توضیح کانال:
انتشار یادداشت‌ها از نویسندگان مختلف با هدف روشنگری و بررسی مسائل از دیدگاه‌های متفاوت است و به‌معنای همسو بود نظر کانال با نظر نویسندگان نیست.

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran
❤2