💠 #صبحگاه


ما هم بسیاریم
ما هم روزی
دورِ هم جمع خواهیم شد
تاریکی را از همه‌ی کوچه‌ها
منها خواهیم کرد.
ما هم مثلِ زندگی
ضرب در ضرب
روی نومیدی ضربدر می کشیم.
ما سرانجام
آزادی را میان همه تقسیم خواهیم کرد.
حالا دستت را به من بده
از سکو بالا بیا
روی تخته ی کلاسِ باران و بنفشه بنویس:

اینجا

هر کسی

حق دارد رویایی داشته باشد.


#سیدعلی_صالحی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

⚫️ صبح دیروز را با خبر اعدام و اعتراض بدان در اصفهان آغاز کردیم. مقام‌های قضایی دو نفر از متهمان پرونده «میدان علیخانی» اصفهان و اعتراض‌های این شهر در دی ۱۴۰۴، ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری را به‌اتهام مشارکت در کشتن چهار مامور امنیتی و انتظامی، در ملأ عام اعدام کردند اما گروه زیادی از مردم اصفهان در اعتراض‌به این اعدام‌ها، در خیابان‌های نزدیک به صحنه اعدام تجمع کردند، شعار دادند و گویا در برخی جاها ماموران امنیتی با آن‌ها برخورد کردند.
▪️چهارنفر دیگر از متهمان اعتراض‌های دی ۱۴۰۴ در پیوند با همین پرونده در آستانه اعدام قرار دارند: «قائم حسینی، شروین باقری، امیرحسین ملکی و علی دشتی»

▪️همچنین خبر آمده مهنام نواب‌صفوی، ۲۲ساله، خواننده رپ و از بازداشت‌شدگان دی‌۱۴۰۴، به اعدام محکوم شده است.

▪️ضمنا اعتصاب زندانیان واحد دو زندان قزلحصار کرج علیه احکام اعدام درپی وعده مسوولان زندان و مقام‌های قضایی پایان گرفت. مسوولان زندان اعلام کرده‌اند که تا زمان بازنگری درخواست‌ها، اجرای احکام اعدام زندانیان محکوم در پرونده‌های مرتبط با جرائم مواد مخدر در این زندان متوقف خواهد شد.

این اعتصاب از ۲۲ تیرماه، در اعتراض به انتقال شش زندانی محکوم به اعدام در همین پرونده‌ها به سلول‌های انفرادی آغاز شده بود.

▪️از کردستان هم خبر آمد مهدی توکلی، عکاس شناخته‌شده فرهنگ و طبیعت کردستان، مدیر خانه عکاسان کردستان و زندانی سیاسی پیشین، به همراه خواهرش سمیه توکلی و مادرشان مریم اصلانی، در خودروی‌شان در جاده بانه - مریوان، در تیراندازی نیروهای امنیتی به خودروشان جان باختند- تصویرهایی از خاک‌سپاری این خانواده در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است.
▫️رسانه‌های نزدیک به نهادهای نظامی و امنیتی و خبرگزاری‌های رسمی، پیش‌تر خبر داده بودند نیروهای سپاه یک خودرو سمند که چهار نیروی حزب حیات آزاد کردستان یا همان پژاک را هدف گرفته است.

◼️تنگه هرمز|درحالی‌که رسانه‌های بین‌المللی می‌گویند مذاکره میان ایران و عمان، پیشرفت داشته، دم غروب غریب‌آبادی، معاون وزیر امورخارجی، گفت راه حل جمهوری اسلامی این‌است‌که یا مسیر ورود به تنگه کاملا در کنترل ما باشد یا مسیر خروج از آن و چیزی که دست عمان را می‌گیرد، بخشی از مسیر ورود یا خروج باشد و نه به طورکامل- او تاکید کرده هرگز ایران باز شدن مسیر جنوبی در نزدیکی عمان را نمی‌پذیرد.
▫️رسانه‌ها می‌گویند مهم‌ترین نکته در پیشنهاد عمان این است که هیچ دولتی در منطقه بر این تنگه مدیریت انحصاری نداشته باشد و پولی هم اگر قرار است کشتی بپردازند، باید داوطلبانه باشد.

روشن نیست پشت پرده از چه قرار است ولی روی پرده که پیشرفتی در توافق و تفاهم دیده نمی‌شود.

◼️بی‌بی‌ در واشنگتن|بنیامین نتانیاهو و ولودیمیر زلنسکی، روسای دولت‌های اسراییل و اوکراین که برای شرکت در مراسم لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه، به آمریکا رفته بودند، با دونالد ترامپ، هم دیدار کردند.

▪️رسانه‌ها می‌گویند مذاکره بر سر برنامه هسته‌ای ایران در کانون گفت‌وگوهای نتانیاهو و ترامپ بوده. نتانیاهو در اینستاگرامش گفت حسابی از این دیدار راضی است و این بهترین دیدارش با ترامپ بوده- بسم‌الله.
▪️ترامپ امروز به شبکه فاکس‌نیوز گفت گفت‌وگوهای خوبی با جمهوری اسلامی داشته؛ هرچند ممکن ایرانی‌ها بیایند و بگویند مذاکره‌ای در کار نیست و در برنامه هسته‌ای حرفی زده نشده. او مدعی شد جمهوری اسلامی پذیرفته که برنامه هسته‌ای نداشته باشد و تنها کافی است این مهم را رسما اعلام کند.
▪️همزمان که ترامپ از مذاکره حرف می‌زند، یکی از بزرگ‌ترین عملیات ترابری نظامی در منطقه از سوی ارتش آمریکا در حال انجام است.

◼️ به کجاها حمله شد؟ اگرچه میان ایران و آمریکا دوسه‌روزی است، درگیری‌ای گزارش نشده اما روزگذشته بازهم به جاهایی در اقلیم کردستان عراق، در اربیل و سلیمانیه حمله شد و عربستانی‌ها برای دومین‌بار در روزهای اخیر، گفته‌اند پهپادهایی از خاک عراق به‌سوی تاسیسات نفتی این کشور پرتاب شده که سرنگون‌شان کرده است.

◼️گفت‌وگو با اوکراین| در آخرین ساعت‌های شب خبر آمد عباس عراقچی، وزیر امورخارجی جمهوری اسلامی، با همتای اوکراینی‌اش درباره حمله اخیر اوکراین به یک کشتی ایران در دریای مازندران، تلفنی حرف زده-عراقچی گفت طرف اوکراینی اطمینان داده که این حمله غیرعمدی بوده و هردو طرف دنبال تنش نیستند. طرف اوکراینی هم گفت به دنبال حمله به تجهیزات و نیروهای غیرنظامی نیست.
▪️ابراهیم رضایی، نماینده مجلس، در شبکه ایکس، درباره این گفت‌وگوی تلفنی نوشت از این بدتر نمی‌شد عراقچی ایران را تحقیر کند.

▪️گزارش‌ها از شلیک موشک از سوی ایران به سمت اردن خبر می‌دهند.

🔴 در پی اصابت موشک‌های ایرانی، انفجارهایی در پایگاه آمریکا در اردن رخ داده است. حداقل ۴ موشک بالستیک به سمت اردن شلیک شده است. - فارس

⤵️

⤴️

▪️سنتکام حملات ایران را تایید کرد؛امروز، نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، چندین موشک بالستیک را از ایران شلیک کردند تا حمله‌ای غافلگیرانه به پایگاه‌های نیروهای آمریکایی مستقر در خاورمیانه داشته باشند. تمام موشک‌های ایرانی با موفقیت مورد هدف قرار گرفتند. نیروهای آمریکایی هوشیار هستند و در بالاترین سطح آمادگی رزمی قرار دارند.

#روزآروز
#نه_به_اعدام

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گفتگو

🔴 تاب‌آوری یا فرسایش سرمایه‌ها (قسمت ۲)

گفت‌وگو با فاطمه علمدار

🔺حال می‌شود به این سؤال برگشت که آیا جامعه ایران در مسیر فروپاشی است؟
با نگاهی به مسیری که ما در چند دهه گذشته پشت سر گذاشتیم من معتقدم جامعه ایران به‌شدت و سرعت در حال فرسوده‌شدن است و سرزندگی و توانش را از دست می‌دهد. درحال فروپاشی نیست ولی به‌طور هشداردهنده‌ای فرسوده است. بنای فرسوده را می‌شود احیا و بازسازی کرد ولی اگر فرسودگی انکار شود و بی‌توجهی ادامه پیدا کند این بنا فرومی‌ریزد.

به‌هرحال بخشی از جامعه در روزهای جنگ و این روزها مقاومت کرد و نوعی از تاب‌آوری داشت. معمولاً در بحران‌های مختلف جامعه ایران تاحدودی می‌تواند شرایط را مدیریت کند. در کرونا هم چنین فضایی وجود داشت. در واقع با وجود اینکه دائم جامعه اعتراض کرده و دائم با آن برخورد شده، اما هنوز نشانه‌هایی از فعال بودن با خود دارد. آیا می‌توان گفت حضور مردم در خیابان در این روزها نشانه تاب‌آوری است؟

وقتی می‌گوییم حضور مردم در خیابان نشانه تاب‌آوری اجتماعی بوده است، بازهم باید تعریفمان را از تاب‌آوری مشخص کنیم و ببینیم که آیا اتفاقی که دارد می‌افتد را می‌توان تاب‌آوری تعریف کرد یا خیر. تاب‌آوری یک مفهوم مشخص در روان‌شناسی اجتماعی است. وقتی جامعه‌ای با بحرانی مواجه می‌شود، مثلاً سیل می‌آید یا زلزله اتفاق می‌افتد، اگر آن جامعه بتواند با آن وضعیت سازگار شود و خودش را بازسازی کند به‌گونه‌ای که نظم اجتماعی حفظ شود و عملکرد جامعه مختل نشود، توانسته آن بحران را مدیریت کند. نکته مهم‌تر که بر اساس آن می‌توان گفت جامعه تاب آورده این است که بتواند خودش را بهبود ببخشد که در بحران‌های بعدی بهتر عمل کند. یعنی بتواند بفهمد که چرا این بحران پیش آمد و برای تکرار نشدن آن باید چه کرد. مثلاً همه می‌دانند که کشور ژاپن زلزله‌خیز است. مواجهه ژاپن با زلزله مصداق مواجهه تاب‌آورانه است. زلزله اتفاق می‌افتد ولی جامعه توانسته با این ویژگی جغرافیایی‌اش سازگار شود و معماری ساختمان‌ها را طوری انجام دهد که با زلزله نظم اجتماعی مختل نشود و عملکرد جامعه آسیب نبیند. این خیلی فرق دارد با اینکه هر بار زلزله‌ای اتفاق می‌افتد نهادهای مسئول بگویند ما غافلگیر شدیم و چند روزی کمک‌های مردمی و سازمانی روانه آن منطقه بشود و مدتی بعد هم خبر آن در اخبار دیگر گم شود. در این حالت نظم زندگی زلزله‌زدگان و شهر زلزله‌زده با اختلال جدی مواجه می‌شود ولی این اختلال دیگر در صدر اخبار نیست که کسی به آن بپردازد یا حتی عامدانه پرداختن بیشتر به ابعاد فاجعه در رسانه‌ها محدود می‌شود. علاوه ‌بر این، جامعه وضعیت خود را بهبود نمی‌دهد و قرار نیست دفعه بعد که زلزله اتفاق افتاد نهادها نگویند که غافلگیر شده‌اند. این را در معادن فروریخته، در ساختمان‌های فرسوده، در تصادفات جاده‌ای و در بسیاری از بحران‌هایی که جامعه ما از سر گذرانده شاهد بودیم و این‌ها تازه مسائلی است که صرفاً با تغییرات فنی و مکانیکی می‌تواند آمار تلفات را در آن‌ها کاهش داد و ربطی به تغییر سیاست و بازنگری در رابطه مردم و حاکمیت و غیره ندارد.

آیا اینکه وقتی زلزله می‌شود – چه در معنای جغرافیایی و چه اجتماعی- مردم به همدیگر کمک می‌کنند را می‌توان به این معنا گرفت که جامعه ایران تاب‌آور است؟ قطعاً نه!

جامعه ما در سال‌های گذشته بارها و بارها سوگ جمعی ناشی از قرار گرفتن در شرایط دردناک پرتکراری را که تلاش خردمندانه‌ای برای پیشگیری از تکرارشان صورت نگرفته بود تجربه کرده و اینکه در شرایط سوگ جمعی و در فاصله بین دو بحران! مردم به داد همدیگر می‌رسند، دست‌وپا زدن برای بقاست. اساساً همه آنچه در مورد جامعه در حال ‌فرسایش گفتیم در وضعیتی صادق است که جامعه زیست‌پذیر باشد یعنی بتوان در آن زنده ماند و باهم اختلاف داشت.

وقتی ساختمانی در حال فروریختن است آدم‌ها به بحثشان در مورد صلاحیت یا عدم صلاحیت مدیر ساختمان ادامه نمی‌دهند چون اگر ساختمان بریزد و زنده نمانند، اساساً این بحث بی‌معنا می‌شود. به هم کمک می‌کنند و همدیگر را از مهلکه نجات می‌دهند. سؤال این است که آیا این کمک و همراهی چقدر ادامه‌دار یا موقتی و موردی است؟

مبنای مقاومت جامعه در یک جامعه تاب‌آور چیست؟
هر جامعه‌ای هویت فرهنگی دارد، یعنی در تاریخ خودش مجموعه‌ای از نمادها، ارزش‌ها، باورها و روایت‌های مشترک را ساخته که افراد می‌توانند با اضافه کردن یک ضمیر «ما» آن را برای دیگران تعریف کنند و احساس تعلق، ارزشمندی و فایده‌مندی داشته باشند.

⤵️

⤴️

به‌عبارت‌دیگر جوامع گنجینه‌های فرهنگی دارند که شامل ادبیات و موسیقی و هنر و معماری و خصلت‌های جمعی و اسطوره‌های نیاکانی و بزرگان محترم و الگوهای فرهنگی و غیره می‌شود. این گنجینه مهم‌ترین سرمایه جامعه است و تاروپود جامعه را به هم نگه می‌دارد. جوامعی که قدردان این گنجینه هستند و آن را می‌شناسند مدام در راستای تقویت این نمادها و محافظت از آن‌ها تلاش می‌کنند.
مثلاً در ترکیه کارکرد انسجام‌بخش شخصیت آتاتورک بسیار جدی گرفته شده است و همه‌جا عکس و مجسمه اوست و هر کودکی او را می‌شناسد و اصلاً هر مسافری بعد از دور روز اگر او را نشناسد خواهد پرسید که این کیست. این نمادها دائم به آن مردم یادآوری می‌کند که بین ما روایت و قصه مشترکی هست که می‌توانیم حول آن با همدیگر جمع شویم فارغ از اختلافات جاری. نکته مهم این است که گنجینه فرهنگی قدمت دارد و یادآور همان شبکه روابط اجتماعی است که در زمان و مکان تداوم یافته. نمی‌شود به‌صورت دستوری و مصنوعی و بی‌ربط با تجربیات زیسته جامعه، گنجینه فرهنگی ساخت و به جامعه دستور داد که زین پس باید با این نمادها و مفاهیم احساس هویت کنید و خودتان را به‌صورت ما تعریف کنید. این گنجینه باید در چارچوب نظم حاکم شناخته شود، قدر دانسته شود، تقویت شود، آموزش داده شود در نهادهای مختلف از خانواده و مدرسه گرفته تا دین و رسانه و غیره تا در شرایط بحران جامعه بتواند با رجوع به آن ذخیره فرهنگی خودش را بازسازی و مدیریت کند و نظم خودش را حفظ کند و خودش را بهبود ببخشد. وقتی دائماً عناصر مختلفی از گنجینه فرهنگی حذف و طرد می‌شوند و زیر سؤال می‌روند و ارزشمندی‌شان مورد تردید قرار می‌گیرد، تاروپود جامعه سست می‌شود. وقتی گنجینه فرهنگی تقویت نمی‌شود و در مقابل در بحران‌های متوالی فقط از آن خرج می‌شود، آرام‌آرام جامعه از درون فرسوده می‌شود. انگار موجودی را تغذیه و تقویت نکنید ولی مدام از او کار بکشید. قصه مشترک مهم‌ترین سرمایه جامعه است. اگر عناصری که در قصه مشترک جامعه به افراد احساس ارزشمندی و فایده‌مندی و تعلق به مای جمعی را می‌دهد تقویت نشود و حتی تنگ‌نظرانه سانسور، فیلتر و ممنوع شود، جامعه مجبور می‌شود دائم از پس‌اندازش یا همان کیف پول معنایی خود تغذیه کند، بدون اینکه آن را غنی‌تر کند و بتواند به دستاوردهایش اضافه کند. جامعه وقتی از ذخیره فرهنگی خود هزینه می‌دهد باید بتواند برای این همه تصادف، ریختن ساختمان، سقوط هواپیما و همه این‌ها نوعی تجربه کسب کند و در حوادث بعدی به آن رجوع کند. اما ما در ایران این مواجهه را نمی‌بینیم.

در اینجا ما با نوعی تاب‌آوری در حال فرسایش (Erosion resilience) مواجه هستیم. گویی جامعه همواره با مسئله بقا مواجه است و برای زنده ماندن از پس‌اندازش مصرف می‌کند تا بتواند بحران‌ها را تاب بیاورد به امید اینکه روزی برسد که بتواند و فرصت کند که دستاورد جدیدی به این کیف پول معنایی اضافه کند و آن را غنی‌تر کند.

در واقع جامعه بر اساس ذخیره فرهنگی خود تاب می‌آورد.

🔺 ادامه دارد...

لینک قسمت۱ 👇

https://t.me/KSMtehran/24474

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #تقویم

چهارشنبه هفتم مردادماه ۱۴۰۵ خورشیدی


📌امروز در تقویم؛

▪️هفت سال از درگذشت #اصغر_قندچی، پدر صنعت کامیون‌سازی و مؤسس اولین و بزرگترین کارخانه تریلر و کامیون ساخت ایران به نام ایران کاوه گذشت.

کارخانه عظیم ایران کاوه پس‌از انقلاب مصادره شد و به مالکیت بنیاد مستضعفان درآمد و حالا با نام سایپا دیزل کار می‌کند.

▪️مصادف است با چهل‌وپنجمین سال‌روز فرار #بوالحسن_بنی‌صدر، نخستین رئیس‌جمهوری تاریخ ایران و #مسعود_رجوی، لیدر سازمان مجاهدین‌خلق، از ایران.

مجاهدین‌خلق از پایان سال ۱۳۵۹، اندک‌اندک به بنی‌صدر نزدیک ‌شدند و پس‌از درگیری‌های خونین خرداد ۱۳۶۰و بمب‌گذاری‌های تیر آن‌سال، رجوی و بنی‌صدر مجبور شدند فرار کنند.

▪️مصادف‌ است‌ با ٨۵ ساله‌ شدن #مسعود_کیمیایی، کارگردان و نویسنده شناخته‌شده.
بیش‌از هر فیلم دیگری کیمیایی با ساختن دو فیلم اعتراضیِ قیصر و گوزن‌ها، در دوران پیش‌ازانقلاب شناخته می‌‌شود. از دیگر آثار مهم او می‌توان به رضا موتوری، داش‌آکل، بلوچ، اعتراض و سرب اشاره کرد.

کیمیایی پس‌از انقلاب مدتی مدیر شبکه دوم تلویزیون شد و در زمان ساخت فیلم اعتراض شایعه‌ شد او با سعید امامی، چهره‌ اصلی قتل‌های زنجیره‌ای، همکاری کرده اما او این ماجرا را رد کرد.

▪️شش‌سال از درگذشت #بدرالزمان_قریب، استاد شناخته‌شده دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران و تنها زنی که عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود، گذشت.
آثار کم‌نظیری از او درباره زبان‌های باستانی ایرانی و گویش‌شناسی بر جامانده و دو کتاب او «فرهنگ سه‌زبانه سُغدی- فارسی- انگلیسی» و ترجمه زبان‌های خاموش(از یوهانس فردریش) جایزه کتاب سال را برده است.

▪️١۴ سال از درگذشت #ایرن_زاریانس، مشهور به ایرن، هنرپیشه زن سرشناس ارمنی تئاتر، سینما و تلویزیون ایران در دهه‌های ۱۳۲۰ تا ۵۰، می‌گذرد.

او در تئاتر شاگرد و عضو گروه #عبدالحسین_نوشین، چهره پیشروی تئاتر مدرن ایران و عضو ارشد حزب توده ایران بود؛ مونتسرا و اوژنی گرانده، از مهم‌ترین نمایش‌هایی بود که او در آن‌ها بازی داشت- از بازی‌های مهم او در تلویزیون، به سریال سلطان صاحبقران(از علی حاتمی) و در سینما می‌توان به چشمه آب حیات(از سیامک یاسمی)؛ محلل و تخت خواب سه‌نفره(از نصرت کریمی)؛ خداحافظ رفیق(از امیر نادری)، بلوچ( از مسعود کیمیایی) و خروس از شاپور قریب؛ اشاره کرد. پس‌از انقلاب در هر فیلمی(جایزه یا خط قرمز) و هر سریالی(هزاردستان) بازی کرد، یا توقیف شدند یا حضورش سانسور شد.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه


برادر !
کتاب‌هایی را برای من بفرست که پایانی خوش داشته باشند؛

هواپیمایی به سلامت فرود می‌آید

جراح، لبخندزنان اتاق عمل را ترک می‌کند

پسر کور، بینایی‌اش را باز می‌یابد

عشاق، سرانجام یکدیگر را یافتند

عروسی‌ای در پیش است

تشنگان به آب می‌رسند
و به نان و آزادی.


#ناظم_حکمت

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

🔺سبک زندگی؛ بازآفرینی خویشتن در آینه جهان

✍رضا بهبودی

سبک زندگی را معمولاً در انتخاب لباس، خوراک، محل زندگی یا شیوه گذراندن اوقات فراغت خلاصه می‌کنیم؛ اما حقیقت آن است که سبک زندگی، پیش از آنکه در رفتارهای روزمره ما دیده شود، در نوع نگاه ما به جهان شکل می‌گیرد. آنچه می‌اندیشیم، آنچه ارزش می‌دانیم و شیوه‌ای که با انسان‌ها، طبیعت و خودمان ارتباط برقرار می‌کنیم، بنیان واقعی سبک زندگی را می‌سازد.

توجه به سبک زندگی، تنها نگریستن به زندگی خودمان نیست؛ بلکه سفری است به جهان‌های دیگر؛ سفری برای دیدن تجربه‌های متفاوت، شنیدن روایت‌های گوناگون و آموختن شیوه‌های دیگری از اندیشیدن، احساس کردن و زیستن. هر فرهنگ، هر سرزمین و هر انسان، روایتی منحصربه‌فرد از زندگی دارد و هر روایت می‌تواند دریچه‌ای تازه به فهم عمیق‌تر انسان و جهان بگشاید.

بسیاری از ما، بی‌آنکه متوجه باشیم، در حصار عادت‌ها زندگی می‌کنیم. عادت‌ها امنیت می‌آفرینند، اما گاهی همان امنیت، به زندانی نامرئی تبدیل می‌شود که ما را از تجربه‌های تازه بازمی‌دارد. ترس از ناشناخته‌ها، قضاوت دیگران یا دلبستگی به آنچه همواره انجام داده‌ایم، سبب می‌شود فرصت دیدن افق‌های تازه را از دست بدهیم. در حالی که گاهی تنها یک انتخاب متفاوت، قدم گذاشتن در مسیری ناآشنا یا تجربه‌ای کوچک، می‌تواند آغاز تحولی بزرگ باشد.

زیباترین بخش این سفر، کشف تفاوت‌هاست. هنگامی که درمی‌یابیم جهان تنها از دریچه نگاه ما معنا نمی‌شود، فروتنی جای قطعیت را می‌گیرد. می‌فهمیم که هر انسان، حاصل مجموعه‌ای از فرهنگ، تاریخ، خانواده، تجربه، رنج و امید است و به همین دلیل، زندگی را به شیوه‌ای متفاوت معنا می‌کند. این شناخت، ما را از قضاوت‌های شتاب‌زده دور می‌کند و به سوی احترام، همدلی و مدارا رهنمون می‌سازد.

جامعه‌ای که تفاوت‌ها را می‌پذیرد، خلاق‌تر، آرام‌تر و انسانی‌تر است؛ زیرا پیشرفت، نه از یکسان‌اندیشی، بلکه از گفت‌وگوی اندیشه‌های متفاوت زاده می‌شود. تفاوت، تهدید نیست؛ سرمایه‌ای است که اگر با ذهنی گشوده به آن بنگریم، می‌تواند سرچشمه نوآوری، رشد و بلوغ فردی و اجتماعی باشد.

تغییر سبک زندگی نیز همیشه حاصل تصمیم‌های بزرگ و برنامه‌های بلندمدت نیست. گاهی یک سفر، یک گفت‌وگوی صمیمانه، آشنایی با انسانی الهام‌بخش، تجربه عشقی عمیق، تماشای فیلمی ماندگار، شنیدن قطعه‌ای موسیقی یا خواندن کتابی که در زمان مناسب به دستمان می‌رسد، می‌تواند مسیر اندیشه ما را دگرگون کند. بسیاری از بزرگ‌ترین تغییرات زندگی، نه با هیاهو، بلکه در سکوت یک لحظه و در روشنایی یک بینش تازه آغاز شده‌اند.

در نهایت، سبک زندگی مقصدی نیست که روزی به آن برسیم؛ فرآیندی پویا و پیوسته است. هر تجربه، هر شکست، هر آشنایی و هر پرسش، فرصتی است برای بازنگری در خود و ساختن انسانی آگاه‌تر. شاید ارزشمندترین سبک زندگی، آن باشد که ما را هر روز اندکی مهربان‌تر، مسئولانه‌تر، آزاداندیش‌تر و نزدیک‌تر به حقیقت وجودمان کند.

زیستن، تنها گذر زمان نیست؛ هنرِ انتخاب آگاهانه است. سبک زندگی، در نهایت، داستان انتخاب‌های ماست؛ انتخاب‌هایی که نه‌تنها کیفیت زندگی امروزمان را می‌سازند، بلکه میراثی از اندیشه و انسانیت برای فردای جهان بر جای می‌گذارند.

#اخبار_روز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

◼️حمله شدید و خونین|‌ارتش آمریکا از حوالی ساعت ۳ حمله‌های شدیدی به برخی از شهرهای جنوبی کشور داشت؛ قشم، کیش، بندرعباس، کازرون، بوشهر، آبادان، شادگان و اهواز یا حومه‌ی آن‌ها تا حوالی ساعت شش صبح هدف حمله‌های هوایی قرار گرفتند.

🔴 خبرگزاری‌ها می‌گویند در حمله به کیش منطقه مسکونی چاه تنگو آسیب دیده است و سه‌نفر ازجمله یک کودک جان باخته‌اند و دو کودک دیگر زخمی شده‌اند.

◼️حمله به اردن| ارتش اردن می‌گوید پنج موشک که از سوی ایران شلیک شده بود، رهگیری و منهدم کرده است.

◼️شبکه در برابر شبکه| جمهوری آذربایجان فعالیت شبکه سحر، تلویزیون صداوسیمای جمهوری اسلامی و نیز خبرگزاری مهر، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، را در خاک این کشور ممنوع کرد- پس‌از آن‌که وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی شبکه خبری رسمی جمهوری آذربایجان، آز‌تی‌وی، را در فهرست «رسانه‌های دشمن» قرار داد.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #گفتگو

🔴 تاب‌آوری یا فرسایش سرمایه‌ها (قسمت ۳)

گفت‌وگو با فاطمه علمدار

🔺شاخص‌های تاب‌آوری چیست؟

اگر بخواهیم شاخص‌های تاب‌آوری جامعه را بر مبنای نظریات نوریس و هابرماس بررسی کنیم همان‌طور که گفتم جامعه تاب‌آور، جامعه‌ای است که در آن سرمایه اجتماعی وجود دارد یعنی بین افراد اعتماد، مشارکت مدنی و شبکه‌های حمایتی وجود دارد. افراد حاشیه‌های امن اقتصادی، یعنی ثبات شغلی و توان سازگاری با شوک‌های اقتصادی دارند. نهادها هم مشروعیت و کارآمدی دارند. درنتیجه اعتماد به دولت وجود دارد و حاکمیت می‌تواند پاسخگوی بحران‌ها باشد. در چنین جامعه‌ای افراد به جریان آزاد اطلاعات دسترسی دارند. آدم‌ها در این جامعه می‌توانند با هم گفت‌وگو کنند و رسانه‌های مستقل وجود دارد. انسجام و همبستگی در این جامعه وجود دارد؛ یعنی انسان‌ها احساس تعلق به یکدیگر دارند و دیگرپذیری دارند. در چنین جامعه‌ای طبیعی است که شکاف‌ها خیلی عمیق نمی‌شود. این شاخص‌ها واقعی هستند و با تیتر روزنامه و حرکات نمایشی و آمارسازی ساخته نمی‌شوند. افراد یا ثبات شغلی دارند یا ندارند. یا توان سازگاری با شوک‌های اقتصادی را دارند یا ندارند. وقتی اعضای جامعه با فقر و کاهش ارزش پول و دارایی‌هایشان دست‌وپنجه نرم می‌کنند نمی‌شود انتظار اعتماد اجتماعی بالا داشت. آدم‌ها یا به رسانه‌های مستقل دسترسی دارند و یا ندارند. وقتی اینترنت به‌راحتی قطع می‌شود نمی‌شود سخن از فضای گفت‌وگو و دسترسی به جریان آزاد اطلاعات در جامعه گفت. به همین نسبت دیگری‌پذیری هم با فیلم و کلیپ به دست نمی‌آید که در هر راهپیمایی چند خانم با پوشش اختیاری نمایش داده شوند و این بشود نماد دیگری‌پذیری در جامعه درحالی‌که تبعیض‌های جدی قومیتی، مذهبی، جنسیتی و طبقاتی در زندگی روزمره واضح و آشکار است. دیگری‌پذیری موقتی، مصلحتی و هدفمند، نمی‌تواند تاب‌آوری جامعه را افرایش دهد.

وقتی همه چیز نمایشی باشد تاب‌آوری نمایشی هم می‌توانیم داشته باشیم برای مصرف رسانه‌ای. اشکالی هم ندارد ولی تغییری در واقعیت خطرناکی که در آن هستیم ایجاد نخواهد کرد.

🔺 در واقع مشکل از دید شما به سرمایه اجتماعی برمی‌گردد. وقتی سرمایه اجتماعی بین گروهی و بین مردم و حکومت وجود ندارد، کیف پول معنوی ما دائم در معرض از بین رفتن قرار می‌گیرد و نگاه ابزاری به آن، سرمایه اجتماعی را کاهش می‌دهد. این استنباط درست است؟

_ بله. اقشار خاصی اجازه دارند خشم، احساس ناراحتی و تنش‌های روانی خود را در خیابان فریاد بزنند و کنار هم انسجام داشته باشند. شاید آن‌ها نگران برخوردهای امنیتی نیستند. اما قطعی اینترنت و چالش‌های اقتصادی روی آن‌ها هم اثر خواهد گذاشت. این مشکلات جامعه را فرسوده می‌کند و دود فرسودگی جامعه تنها به چشم عده‌ای خاص نخواهد رفت، بلکه به چشم همه خواهد رفت. در واقع ما با یک تاب‌آوری فرسایشی مواجه خواهیم شد که در آن دغدغه اصلی حفظ بقاست.

🔺 پیامدهای فرسوده‌شدن این ذخیره فرهنگی چه می‌تواند باشد؟

برجسته‌ترین پیامد آن و به نظرم خطرناک‌ترین پیامد آن از بین رفتن احساس مای جمعی است؛ یعنی وقتی مدام از این ذخیره فرهنگی استفاده می‌شود آن معناهایی که می‌تواند آدم‌ها را حول هم منسجم کند دستمالی می‌شود و به ابزاری تبلیغاتی تبدیل می‌شود و به‌مرور ممکن است معنایش را برای گروه‌های مختلف از دست دهد. این معناها واقعاً سرمایه‌های بزرگی برای هر جامعه هستند. وقتی این معناها دستمالی و مبتذل می‌شود یا توسط یک گروه خاص مصادره می‌شود، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. الآن شما می‌بینید جریان هوادار پهلوی پرچم قدیمی ایران را نماد خود کرده، یک سوی دیگر هم پرچم امروز ایران را. نتیجه این وضعیت این است که بخش بزرگی از جامعه ما پرچم ندارد. هیچ‌کدام از این پرچم‌ها را نمی‌تواند در خانه‌اش بگذارد چون یکی شده است نماد طرفداری از پهلوی و دیگری شده است نماد طرفداری از ساختار. سرود ملی هم همین‌طور. سرود ملی ما واضحاً سرود جمهوری اسلامی است و اگر یک ایرانی با جمهوری اسلامی همدل نباشد نمی‌تواند در جمعی که این سرود در آن خوانده می‌شود احساس تعلق کند. سرود ای ایران هم دارد در همین ورطه می‌افتد. همه عناصر معنایی و هویت‌بخش ارزشمند ما دارد تبدیل به نماد گروه‌های خاصی می‌شود، درحالی‌که این نمادها ملی هستند. وقتی این ذخیره‌های ارزشمند توسط گروه‌های خاص مصادره می‌شود، باعث می‌شود جامعه کم‌کم نتواند به همدیگر احساس تعلق کند و افرادی که نمی‌توانند در این چهارچوب قرار گیرند آهسته‌آهسته احساس بی‌فایدگی و در حاشیه ماندن می‌کنند و آرام‌آرام افرادی که احساس بی‌فایدگی را تجربه می‌کنند و حس عدم ارزشمندی خواهند کرد. به‌عبارت‌دیگر تعداد بیشتری از اعضای جامعه «احساس کسی نبودن» می‌کنند و حس کسی بودن آن‌ها مخدوش می‌شود. جامعه‌ای که در آن آدم‌ها احساس کسی بودن نداشته باشند از درون می‌پوسد و فرسوده می‌شود.

⤵️

⤴️

🔺 در جنگ اخیر ما با مفهومی به‌ نام تجاوز به ایران مواجه بودیم. آیا نمی‌توانیم بگوییم نوعی از همبستگی در مردم در برابر این وضعیت ایجاد شد؟ آیا این همبستگی تأثیر مثبت ندارد؟

مسئله همبستگی مقطعی و بحرانی با همبستگی پایدار و نهادی متفاوت است. اینکه ما می‌توانیم در شرایط بحران، وقتی زیست‌پذیری ما به خطر می‌افتد کنار هم باشیم یک مسئله است، اینکه آیا می‌توانیم بعد از آن باز هم کنار هم بمانیم مسئله دیگری است. باید بین این دو تفکیک قائل شد و اتفاقاً در سال‌های اخیر در ایران یک ابزار مهم برای حفظ جامعه مدام از بین بردن احساس امنیت آدم‌ها بود؛ یعنی اینکه ما در وضعیت حساس کنونی هستیم. من از وقتی که متولد شدم و از وقتی خود را به یاد دارم همیشه از اینکه آمریکا و اسرائیل به ما حمله کنند می‌ترسیدم. یعنی این تهدید همیشه برای ما وجود داشت. نکته عجیب این است که زمانی که خواستند حمله کنند، عده‌ای می‌گفتند «خب بزند دیگر! چرا نمی‌زند؟». در واقع بخشی از جامعه آن‌قدر خسته شده که از دشمن درخواست حمله داشت! وقتی از خطر فرسودگی روانی و اخلاقی و جسمی در جامعه حرف می‌زنیم، چنین روزها و مواجهه‌هایی را داریم برجسته می‌کنیم. وقتی از حس کسی نبودن حرف می‌زنیم و خطرات آن، چنین پیامدهایی را داریم برجسته می‌کنیم. اینکه امروز بخش‌هایی از مردم کنار هم حضور دارند را نفی نمی‌کنم، اما این کنار هم بودن برای بقا مقطعی است. این همبستگی بحرانی است و همبستگی نهادی و پایدار با آن متفاوت است. همبستگی پایدار با تکیه بر همان روایت‌های مشترک ممکن می‌شود. همان به رسمیت شناختن حقوق و نیازهای همه اعضای جامعه و گرامی داشتن تقسیم کار اجتماعی. در مقابل همبستگی‌های موقت و هدفمند، با دستمالی و مبتذل کردن منفعت‌طلبانه معناها ممکن می‌شود و تنها هدف آن حفظ بقا در شرایط بحران است.
آدم‌ها در همبستگی‌های موقت لذت احساس تعلق و ارزشمندی و فایده مندی را تجربه می‌کنند و شاید حتی باور کنند که کسی هستند ولی به‌محض برطرف شدن بحران، با تغییر رویه منفعت‌طلبانه همه آن حس‌ها دود می‌شود و جامعه در ورطه حس کسی نبودن دوباره گرفتار می‌شود.

من موافقم که در این وضعیت بحرانی نوعی همبستگی وجود دارد، ولی نکته این است که اگر پس از برطرف شدن بحران دوباره در بر همان پاشنه بچرخد و کسانی که با اعتماد به معناها و نمادهای برگرفته‌شده از ذخیره فرهنگی به کنار هم بودن و احساس تعلق و ارزشمندی و فایده‌مندی دل داده بودند دوباره حس کنند که ازشان سوءاستفاده شده، می‌توان گفت این همبستگی‌های مقطعی اتفاقاً سرعت فرسودگی جامعه را افزایش می‌دهد. ما نیاز به همبستگی پایدار و روایت‌های مشترک داریم. ما باید به این فکر کنیم که وقتی سایه جنگ برداشته شد چه کنیم؟ این خطرها خیلی جدی است. نمی‌شود با کادوپیچ مفاهیمی مثل تاب‌آوری این خطرهای جدی را نادیده گرفت.


🔺 ادامه دارد...

https://t.me/KSMtehran/24480


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #از_تاریخ

هشتم مرداد/ سی‌ام ژوئیه

🟦 روز بزرگداشت شهاب‌الدین سهروردی

۸ مرداد در تقویم فرهنگی ایران روز بزرگداشت شهاب‌الدین یحیی سهروردی، فیلسوف ایرانی سده دوازدهم و بنیان‌گذار حکمت اشراق است. سهروردی فلسفه‌ای مستقل از سنت مشائی ابن‌سینا بنا کرد که در آن «نور» تنها استعاره‌ای عرفانی نبود، بلکه بنیان دستگاهی برای توضیح هستی و شناخت به شمار می‌رفت. او در سال ۱۱۹۱ میلادی در حلب و به فرمان صلاح‌الدین ایوبی کشته شد.
میراثش یادآور سهم ایران در تاریخ فلسفه و نیز آسیب‌پذیری اندیشه مستقل در برابر قدرت سیاسی و دینی است.

▪️۱۳۶۷ خورشیدی ـ پایان عملیات مرصاد و هم‌زمانی آن با کشتار زندانیان سیاسی

در پی پذیرش قطعنامه ۵۹۸، سازمان مجاهدین خلق در ۳ مرداد ۱۳۶۷ عملیات «فروغ جاویدان» را از خاک عراق و با پشتیبانی حکومت صدام حسین آغاز کرد. ضدحمله نیروهای ایرانی با نام «مرصاد» از ۵ مرداد شروع شد و تا ۸ مرداد، با پایان پاک‌سازی مناطق درگیر، خاتمه یافت. این شکست، آخرین تهاجم گسترده نظامی مجاهدین از خاک عراق در جریان جنگ ایران و عراق بود.

اما روایت این روز بدون اشاره به رویدادهای زندان‌های ایران کامل نیست. حکومت حمله مجاهدین را بهانه‌ای برای حذف هزاران زندانی سیاسی قرار داد؛ کسانی که بسیاری از آنان از سال‌ها پیش در زندان بودند و ارتباطی با عملیات نظامی نداشتند. اعدام‌ها ابتدا زندانیان وابسته به مجاهدین و سپس نیروهای چپ و غیرمذهبی را دربرگرفت. شمار قربانیان به‌طور قطعی روشن نیست، اما برآوردهای مستند از حدود ۲۸۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر سخن می‌گویند.

▪️۱۳۶۹ خورشیدی ـ چهارمین نامه صدام حسین به اکبر هاشمی رفسنجانی

در ۸ مرداد ۱۳۶۹، صدام حسین چهارمین نامه خود را در مجموعه مکاتبات پس از جنگ برای اکبر هاشمی رفسنجانی فرستاد. او پیشنهاد دیدار رؤسای جمهوری دو کشور را تکرار کرد و وعده داد نیروهای عراقی را ظرف دو ماه از خاک ایران عقب بکشد و اسیران ایرانی را آزاد کند؛ اما هم‌زمان همچنان مدعی حاکمیت کامل عراق بر اروندرود بود.
این نامه چند روز پیش از حمله عراق به کویت نوشته شد و نشان می‌داد بغداد برای آزادکردن جبهه شرقی خود به حل‌وفصل شتاب‌زده اختلاف با ایران نیاز دارد.
صدام تنها پس از اشغال کویت، در نامه ۲۳ مرداد، معاهده ۱۹۷۵ الجزایر را پذیرفت. عقب‌نشینی عراق نه حاصل تغییر ماهیت حکومت بعث، بلکه نتیجه بن‌بست جنگ و محاسبات تازه منطقه‌ای بود.

▪️۱۳۸۸ خورشیدی ـ سرکوب مراسم چهلم ندا آقاسلطان
در ۸ مرداد ۱۳۸۸، هزاران نفر برای بزرگداشت چهلم ندا آقاسلطان، یکی از نمادهای اعتراضات پس از انتخابات، در بهشت زهرا و نقاطی از تهران گرد آمدند. نیروهای انتظامی و امنیتی با باتوم و گاز اشک‌آور تجمع‌کنندگان را متفرق و شماری را بازداشت کردند. میرحسین موسوی و مهدی کروبی نیز نتوانستند در مراسم حاضر شوند.

این گردهمایی نشان داد که سنت دیرپای «چهلم» در فرهنگ سیاسی ایران بار دیگر از آیینی سوگوارانه به شکلی از اعتراض عمومی تبدیل شده است. ندا نه رهبر سیاسی بود و نه عضو یک تشکیلات؛ تصویر جان‌باختن او به نمادی از شهروندانی بدل شد که مطالبه حق اعتراض با خشونت حکومتی پاسخ داده شد.

▪️۲۰۲۴ میلادی ـ مراسم تحلیف مسعود پزشکیان
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴، برابر با ۹ مرداد ۱۴۰۳، مسعود پزشکیان در مجلس به‌عنوان نهمین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران سوگند یاد کرد. او با وعده کاهش محدودیت‌های اجتماعی، بهبود مناسبات خارجی و تلاش برای رفع تحریم‌ها انتخاب شده بود و در مراسم تحلیف نیز بر «تعامل سازنده» با جهان تأکید کرد.

با این حال، سیاست خارجی، امنیتی و هسته‌ای ایران در حوزه اختیارات نهادهای انتصابی و رهبر جمهوری اسلامی باقی مانده است؛ شکافی ساختاری که همواره میان وعده‌های انتخاباتی رؤسای جمهور و توان عملی آنان وجود داشته است. تنها چند ساعت پس از مراسم، اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس و یکی از میهمانان تحلیف، در تهران کشته شد و دولت جدید کار خود را در متن بحرانی منطقه‌ای آغاز کرد.

▪️۲۰۲۵ میلادی ـ بزرگ‌ترین بسته تحریمی آمریکا علیه ایران از سال ۲۰۱۸
در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵، وزارت خزانه‌داری آمریکا بیش از ۱۱۵ تحریم تازه علیه شبکه‌ای از شرکت‌ها، افراد و کشتی‌ها وضع کرد که آن را مرتبط با محمدحسین شمخانی، فرزند علی شمخانی، معرفی می‌کرد. واشنگتن این شبکه را متهم کرد که با فروش نفت ایران و روسیه و استفاده از شرکت‌های صوری و ناوگان موسوم به «سایه»، میلیاردها دلار درآمد به دست آورده است.

این بسته مستقیماً یک شبکه کشتیرانی وابسته به بخشی از نخبگان حکومتی را هدف می‌گرفت؛ اما در چارچوب گسترده‌تر سیاست «فشار حداکثری» قرار داشت. پژوهش‌های اقتصادی نشان داده‌اند که تحریم‌های فراگیر، افزون بر حکومت و شبکه‌های قدرت، از مسیر تورم، کاهش تولید و اشتغال و محدودشدن امکانات آموزشی و رفاهی، هزینه سنگینی بر مردم عادی تحمیل می‌کنند.
⤵️

⤴️

مناسبت جهانی

۳۰ ژوئیه «روز جهانی مبارزه با قاچاق انسان» است؛ مناسبتی برای یادآوری میلیون‌ها انسانی که در شبکه‌های کار اجباری، بهره‌کشی جنسی، ازدواج اجباری و دیگر اشکال بردگی مدرن گرفتار می‌شوند.

مقابله با قاچاق انسان تنها با مجازات قاچاقچیان ممکن نیست؛ فقر، جنگ، تبعیض جنسیتی، مهاجرت ناامن و محرومیت از حقوق کار زمینه‌های اصلی گسترش آن‌اند.



۳۰ ژوئیه نشان می‌دهد که قدرت دولتی می‌تواند برای گسترش آموزش، درمان و استقلال ملی به کار رود یا به ابزار جنگ، سرکوب و حذف مخالفان تبدیل شود. تاریخ زمانی معنای اجتماعی پیدا می‌کند که در کنار تصمیم دولت‌ها و فرماندهان، تجربه زندانیان، کارگران، زنان، کودکان و دیگر مردمی را نیز ببینیم که معمولاً نخستین قربانیان سیاست‌اند.

#اخبار_روز
#نه_به_اعدام
#نه_به_جنگ

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #آخر_هفته‌_با_کتاب

📚تمایز و امتیاز
( پژوهشی در مدارس غیرانتفاعی مذهبی دخترانه)

نویسنده: غزاله چیت‌ساز
نشر آرما، اصفهان، ۱۴۰۳

«دقت داشته باشید که هدف مدرسه، کار کردن روی خانواده‌های اصیل است. هرچند رعایت این امر در شرایط فعلی کاری دشوار است، در عین حال باید مراقب باشید اصول گزینشی خود را در مورد خانواده‌های اصیل و دانش آموزان مستعد حفظ کنید. هوش دانش آموزان باید بر اساس دقیق‌ترین تست‌ها و علمی‌ترین سنجش‌ها معین شود و اصالت خانواده باید از راه گفتگو با والدین و معرف‌ها معلوم گردد.»علی‌اصغر کرباسچیان (بنیان‌گذار مدارس علوی و نیکان)


جملات بالا را یکی از بنیانگذاران مدارس غیرانتفاعی اسلامی در سخنرانی برای معلمان به زبان آورده و مهم‌ترین پیامی که به مخاطب منتقل می‌کند لزوم بسته بودن درهای این مدارس به روی عموم مردم است.

در ایران بسته بودن درهای مدارس غیرانتفاعی و سمپاد به روی اکثریت افراد جامعه، منجر به محروم سازی افراد از ورود به این مدارس و دستیابی به فرصت ورود به دانشگاه و برخورداری از شانس‌هایی است که تحصیلات می‌تواند در اختیار آنان قرار دهد؛ اما این تنها دلیلی نیست که براساس آن مدارس غیرانتفاعی اسلامی، مدارسی مخصوص به نخبگان معرفی می‌شوند.
می‌توان گفت که آنچه بیش از هر چیز نخبگان(؟!!) را نخبه می‌کند و دسترسی آنها به فرصت‌ها و مزایای یک جامعه را ممکن ساخته و تداوم جایگاه آنها را قوام می‌بخشد، بیش از ثروت و تحصیلات، ارتباط آنها با دیگر کنشگران و نهادهای اجتماعی است.

نخبگان از طریق کنترل خود بر نهادهای آموزشی، مذهبی و فرهنگی، باورهایی را ترویج می‌کنند که موقعیت ممتاز آنها و (در نتیجه نابرابری) را حمایت و توجیه می‌کند.

شناخت نخبگان به عنوان افرادی که در زندگی، به صورت مستمر، از موقعیت‌های ممتاز برخوردارند؛ ما را بر آن می‌دارد تا برای فهم وضعیت نابرابری در جامعه بیش از بررسی ریشه‌های فقر و محرومیت، به بررسی مکانیزم‌ها و نهادهای حافظ و بازتولید کننده امتیازات گروه‌های نخبه بپردازیم. امتیازاتی که حفظ و باز تولید آنها توسط گروهی خاص، عملاً باعث تداوم فقر و محرومیت برای دیگر گروه‌ها می‌شود.
نویسنده که خود از دانش‌آموزان مدارس غیرانتفاعی مذهبی بوده در پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد خود(کتاب حاضر) در رشته جامعه شناسی، به بررسی نقش مدرسه در رابطه با مفهوم عدالت پرداخته و آن را از دوجنبه حائز اهمیت داشته است:
اول، نقش آموزش در ایجاد امکان برای افراد در دستیابی به فرصت‌های زندگی، با این فرض که گسترش آموزش عمومی می‌تواند به معنای افزایش تحرک اجتماعی(طبقاتی) باشد و ما را به کاهش نابرابری‌های اجتماعی امیدوار کند.

دوم، نقش تعیین کننده مدرسه پس از خانواده در ملزم کردن دانش‌آموزان به فراگیری ارزش‌ها و باورداشت‌های خاص، یعنی پرورش اجتماعی (اجتماعی کردن) نسل‌ها.
ارزش‌هایی که بنابر ویژگی‌های هرساختار آموزشی می‌تواند متفاوت باشد، به ذهن افراد نظمی معنادار بدهد و کمک کند تا پدیده‌ها را معنا و براساس آن رفتار کنند. از این رو ضمن این‌که می‌توانند دسترسی افراد به فرصت‌ها و مزایای جامعه را تضمین کنند، منجر به ایجاد تمایلاتی در آن‌ها شوند که در راستای حفظ این امتیازات اقدام کنند. به این معنا که در خلاف جهت افزایش تحرک اجتماعی(طبقاتی) و در راستای انحصاری کردن مواهب و بازتولید نابرابری‌ها، نقش ایفا کنند.
کتاب بنا دارد به ما بگوید: مدارسی که به‌طور مشخص برای آموزش به فرزندان بخشی خاص از طبقات اجتماعی شکل گرفته‌اند، به هر میزان که جایگاه این گروه در طبقات اجتماعی بالاتر باشد، نقش این مدارس در سرنوشت آن جامعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا نه تنها دانش آموختگان این مدارس دسترسی‌های بهتری به میدان قدرت و تصمیم گیری‌های کلان جامعه خواهند داشت، بلکه نگرش آنها درباره مسائل گوناگون اجتماعی از جمله عدالت، وارد عرصه قدرت شده و به طرق گوناگون، در صورت بندی مسائل و شکل‌گیری سیاست‌ها تاثیرگذار خواهد بود.

https://t.me/httpsksmtehran2/386

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

جنگنده‌ی واقعی
آن نیست
که آسمان را
با غرشِ موتورهایش
می‌شکافد.

جنگنده‌ی واقعی
ماییم؛

که هر صبح،
از زیرِ آوارِ خستگی،
خاکِ اندوه را
از شانه‌هایمان
می‌تکانیم
و دوباره
به زندگی
برمی‌گردیم.

با جیب‌هایی
پر از نگرانی،
و مشتی کوچک
از ته‌مانده‌ی امید،

برای فردایی
که هنوز
از راه نرسیده است،
نقشه می‌کشیم.

پیروزی
همیشه
فتحِ یک سرزمین نیست؛

گاهی
فقط همین است
که با قلبی
پُر از زخم،
هنوز
به فردا
سلام می‌دهیم.

#مینو_پناهپور


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یادداشت

چرا می‌توان از حکم اعدام صرف‌نظر کرد؟

✍مصطفی ملکیان

بخشش در عدالت ترمیمی

اگر قرار باشد درباره اعدام تصمیم بگیریم، آیا فقط باید به جنایتی که اتفاق افتاده نگاه کنیم؟ یا باید مجموعه‌ای از عوامل روان‌شناختی و اجتماعی را هم در نظر بگیریم؟

یکی از پایه‌های مهم عدالت ترمیمی، بخشایش است. اما بخشایش به این معنا نیست که جنایت نادیده گرفته شود یا رنج قربانی انکار شود؛ بلکه به این معناست که برای فهم رفتار مجرم، فقط به همان لحظه وقوع جرم نگاه نکنیم.

۱. انسان‌ها آن‌قدر که گمان می‌کنیم مختار نیستند
ما معمولاً در قضاوت دیگران، آنها را بسیار آزادتر و مختارتر از چیزی که واقعاً هستند تصور می‌کنیم؛ اما وقتی نوبت به خودمان می‌رسد، شرایط، فشارها و محدودیت‌هایی را که بر رفتارمان اثر گذاشته‌اند به یاد می‌آوریم.

ممکن است یک کارمند بانک با مراجعه‌کننده بدرفتاری کند. مراجعه‌کننده تصور می‌کند او در شرایطی کاملاً آرام و بدون فشار، آگاهانه تصمیم گرفته بدرفتاری کند. اما اگر همان کارمند را بشنویم، ممکن است از بیماری مادر، عقب‌افتادن حقوق، خرابی محیط کار و مشکلات خانوادگی‌اش بگوید.
این به معنای توجیه اخلاقی رفتار نیست؛ بلکه یادآوری این نکته است که آزادی و اختیار انسان مطلق نیست.
هرچه این واقعیت را بهتر در نظر بگیریم، امکان بخشایش بیشتر می‌شود.

۲. مجرم فقط همان جرمی نیست که مرتکب شده است
ما معمولاً از زندگی یک مجرم، فقط همان برشی را می‌بینیم که در آن مرتکب جرم شده است.
اما اگر گذشته او، تربیت خانوادگی، محیط مدرسه، شرایط اجتماعی و دیگر اقتضائات زندگی‌اش را هم ببینیم، تصویر ما از او تغییر می‌کند.
شناخت بیشتر یک انسان، می‌تواند زمینه رحم و شفقت بیشتر نسبت به او را فراهم کند.

۳. جهل و ناآگاهی را هم باید در نظر گرفت
خطاکاری انسان همیشه فقط از سوءنیت ناشی نمی‌شود. ترکیبی از سوءنیت و جهل می‌تواند به وقوع جرم منجر شود.
انسان‌ها دانای کل نیستند و هنگام انجام یک عمل، ممکن است از بسیاری از واقعیت‌ها و پیامدهای رفتار خود بی‌خبر باشند.
بنابراین در داوری اخلاقی، باید دید فرد در هنگام انجام عمل چه میزان آگاهی داشته است.

۴. خشونت با خشونت از بین نمی‌رود

اگر در برابر خشونت، خشونت دیگری قرار دهیم، حتی اگر خشونت دوم کمتر یا برابر با خشونت اول باشد، نمی‌توان انتظار داشت که خشونت از میان برود.
خشونت علیه خشونت، می‌تواند به بازتولید خشونت بینجامد.

۵. اعدام فقط یک نفر را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد
وقتی فردی اعدام می‌شود، فقط خود او از میان نمی‌رود. خانواده، فرزندان، والدین و نزدیکان او نیز ممکن است با رنج‌های عاطفی و اجتماعی گسترده‌ای روبه‌رو شوند.
بنابراین اگر به پیامدهای یک مجازات نگاه کنیم، باید ببینیم این تصمیم چه آثار دیگری در شبکه روابط انسانی ایجاد می‌کند.

#تحکیم_ملت

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

▪️وناگهان خلع سلاح حماس| دونالد ترامپ، در پستی در شبکه تروث، از موافقت حماس با خلع سلاح خبر داده و نوشته: «امروز، «هیات صلح» به توافقی تاریخی برای خلع سلاح کامل حماس و همه گروه‌های مسلح دیگر در غزه دست یافت. این گامی بزرگ به‌سوی صلح و امنیت پایدار است.»
▪️ترامپ، افزوده: «هم‌زمان با تکمیل خلع سلاح، نیروهای اسراییلی عقب‌ خواهند نشست و «نیروی بین‌المللی ثبات» با یک نیروی پلیس جدید فلسطینی همکاری خواهد کرد تا مسئولیت تأمین امنیت غزه برای ساکنان آن و همسایگانش را بر عهده بگیرد.»

یک مقام ارشد آمریکایی مدعی شده: «جمهوری اسلامی تلاش کرد حماس را متقاعد کند که پیشنهاد هیات صلح برای خلع سلاح را نپذیرد، اما در نهایت در این تلاش ناکام ماند. آن‌ها دیگر توان مالی حمایت از حماس ندارند و فکر می‌کنم حماس متوجه شده‌اند که باید کاری را انجام دهند که به سود خودشان و مردم باشد.»

◼️ کویت و بازهم اربیل| ارتش جمهوری اسلامی ایران می‌گوید بامداد جمعه نهم مرداد، پایگاه احمدالجابر در کویت را با پهپادهای انهدامی هدف گرفته است.

▪️رسانه‌های داخلی و شبکه الجزیره، به‌نقل از رسانه‌های محلی عراق، از شنیده شدن صدای انفجار در اربیل گزارش داده‌اند. ایرنا می‌گوید این انفجارها در پایگاه گروه‌های کرد مخالف جمهوری اسلامی روی داده است.

◼️تحریم‌ها علیه ماهان| وزارت خزانه‌داری آمریکا، شش فرد و نهاد در ایران، چین، هند و روسیه را به دلیل همکاری با هواپیمایی ماهان و سپاه پاسداران تحریم کرد.
▫️این نهاد دولتی آمریکایی اعلام کرده بود برخی از شرکت‌های تحریم‌شده به‌عنوان نمایندگان فروش هواپیمایی ماهان فعالیت می‌کردند و در حفظ شبکه بین‌المللی این شرکت نقش داشتند.
▫️وزارت خزانه‌داری آمریکا همچنین شرکت «استودیوی استارت‌آپ داده‌نگار» را به اتهام همکاری با سپاه پاسداران تحریم کرده بود.

◼️ بحران اسپانیا| پس از آنکه هزاران مهاجر روز پنجشنبه هشتم مرداد، از مراکش به داخل قلمرو اسپانیا در شمال آفریقا شنا کردند، دولت این کشور برای تقویت امنیت شهر سبته، ارتش‌اش را به آن‌جا فرستاد.
▫️براساس گزارش‌ها دست‌کم ۱۵ نفر در تلاش برای رسیدن به سبته غرق شده‌اند.
▫️چرا ماجرا این‌قدر حاد شد؟ دیوان عالی اسپانیا اخیرا حکم کرد مهاجرانی را که هنگام تلاش برای رسیدن به قلمرو این کشور در دریا از سوی نیروهای امنیتی اسپانیا متوقف می‌شوند، نمی‌توان فورا به مراکش بازگرداند. دولت اسپانیا می‌گوید شبکه‌های قاچاق انسان این موضوع را برای «تشویق به مهاجرت غیرقانونی» به اسپانیا بهانه کرده‌اند و این موج راه افتاده است.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran