کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

⤴️

۱۴ اوت ۲۰۰۷ – کشتار ایزدیان در سنجار

چهار کامیون بمب‌گذاری‌شده تقریباً هم‌زمان در مناطق ایزدی‌نشین قحطانیه و جزیره در نزدیکی سنجار منفجر شدند. صدها خانه گلی فروریخت و خانواده‌های بسیاری زیر آوار ماندند.
آمار قربانیان در منابع مختلف یکسان نیست. دیده‌بان حقوق بشر بیش از ۳۰۰ کشته و ۷۰۰ مجروح را ثبت کرده است؛ هلال احمر عراق شمار کشته‌شدگان را بیش از ۵۰۰ نفر اعلام کرد. این حملات از مرگبارترین عملیات علیه غیرنظامیان عراق پس از اشغال سال ۲۰۰۳ بود. هیچ گروهی رسماً مسئولیت آن را نپذیرفت، اما القاعده عراق مظنون اصلی شناخته شد.

کشتار سال ۲۰۰۷ هشداری بود که چند سال بعد با یورش داعش، قتل‌عام مردان ایزدی و اسارت هزاران زن و کودک به فاجعه‌ای گسترده‌تر تبدیل شد. ایزدیان نه‌فقط قربانی بنیادگرایی مذهبی، بلکه قربانی فروپاشی امنیت و نظام سیاسی برآمده از جنگ و اشغال عراق بودند.

۱۴ اوت ۲۰۱۳ – کشتار میدان رابعه مصر
نیروهای ارتش و پلیس مصر برای برچیدن تحصن مخالفان کودتای نظامی در میدان رابعه‌العدویه قاهره وارد عمل شدند. معترضان عمدتاً خواستار بازگشت محمد مرسی، نخستین رئیس‌جمهوری غیرنظامی منتخب مصر، بودند که ارتش چند هفته پیش او را برکنار و بازداشت کرده بود.

نیروهای امنیتی با خودروهای زرهی، بولدوزر و تک‌تیرانداز از چند جهت به میدان حمله کردند. مسیر امن و مؤثری برای خروج جمعیت باقی نماند و تیراندازی ساعت‌ها ادامه یافت. دیده‌بان حقوق بشر هویت دست‌کم ۸۱۷ کشته را مستند کرد و احتمال داد شمار قربانیان از هزار نفر فراتر رفته باشد. این سازمان کشتار رابعه را از بزرگ‌ترین کشتارهای یک‌روزه معترضان در تاریخ معاصر و احتمالاً مصداق جنایت علیه بشریت دانست.
گزارش‌ها استفاده محدود شماری از معترضان از سلاح را نیز ثبت کرده‌اند، اما این امر نمی‌توانست حمله‌ای برنامه‌ریزی‌شده و نامتناسب به ده‌ها هزار نفر را توجیه کند. کشتار رابعه آغاز دوره‌ای از سرکوب فراگیر بود که در آن هزاران فعال سیاسی، روزنامه‌نگار و مخالف حکومت عبدالفتاح سیسی زندانی شدند.

۱۴ اوت ۲۰۲۱ – زمین‌لرزه ویرانگر هائیتی

زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۷٫۲ بخش جنوب غربی هائیتی را لرزاند. حدود ۲۲۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۲ هزار نفر مجروح شدند. خانه‌ها، مدارس، بیمارستان‌ها، جاده‌ها و پل‌های بسیاری ویران شد و نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر به کمک فوری نیاز پیدا کردند.

فاجعه در شرایطی رخ داد که هائیتی همچنان از پیامدهای زمین‌لرزه مرگبار ۲۰۱۰، فقر گسترده، بی‌ثباتی سیاسی و ضعف زیرساخت‌های عمومی رنج می‌برد. چند روز پس از زلزله، باران‌های شدید ناشی از توفان گرمسیری نیز عملیات امدادی را دشوارتر کرد.

زمین‌لرزه پدیده‌ای طبیعی است، اما میزان مرگ و ویرانی صرفاً طبیعی نیست. ساختمان‌های ناایمن، فقر، تمرکز امکانات در پایتخت و وابستگی طولانی کشور به کمک‌های خارجی، خطر را چند برابر کرد. تجربه هائیتی نشان می‌دهد عدالت اجتماعی و ساختن خدمات عمومی مقاوم، بخشی جدایی‌ناپذیر از آمادگی در برابر بلایای طبیعی است.

درنگ امروز

از تصویب تأمین اجتماعی در آمریکا تا اعتصاب پرستاران ایران، یک خواست مشترک دیده می‌شود: انسان‌ها نباید پس از سال‌ها کار، هنگام بیماری، بیکاری یا سالمندی بی‌پناه رها شوند. امنیت اجتماعی امتیازی اعطایی از سوی دولت‌ها نیست؛ حقی است که عمدتاً در نتیجه مبارزه و جنبش‌های اجتماعی به رسمیت شناخته شده است.

اعتصاب گدانسک نیز نشان داد که دفاع از یک کارگر اخراج‌شده چگونه می‌تواند به جنبشی برای حق تشکل، آزادی بیان و تغییر سیاسی تبدیل شود. در مقابل، کشتار رابعه و حمله به ایزدیان یادآوری می‌کند که حذف حقوق مخالفان یا اقلیت‌ها، فارغ از هویت و گرایش سیاسی آنان، راه را برای استبداد و خشونت همگانی باز می‌کند.

#اخبار_روز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

180 views15:18