💠 #گزارش
🔺طوفان، یک مدرسه کانکسی را در جنوب کرمان واژگون کرد / فقر مطلق در کنار معدن و کارخانه فرومنگنز
محمد، یکی از ساکنان این روستا می گوید: چندین بار با آموزش و پرورش شهرستان برای ساخت یک ساختمان مستحکم برای مدرسه مکاتبه کردهاند و درخواست دادهاند، اما تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
دانش آموزان روستای آب سردوئیه در جنوب کرمان در حالی سال جدید تحصیلی را شروع کردند که مدرسه کانکسی فرسوده آنان بر اثر طوفان واژگون شد.
به گزارش مهر، روستای آب سردوئیه از توابع بخش مردهک در شهرستان عنبرآباد در جنوب کرمان از داشتن مدرسه ابتدایی محروم هستند و کلاس درس این دانش آموزان در یک کانکس فرسوده برگزار می شود.
امسال دانش آموزان سال تحصیلی را در حالی شروع کردند که بر اثر طوفان و تند باد این کانکس در طول شب واژگون شد و وقتی دانش آموزان برای حضور در مدرسه اقدام کردند با کانکس واژگون شده مواجه شدند.
این روستا یکی از مناطق محروم جنوب کرمان است و با وجود قرار گرفتن در نزدیکی معادن و کارخانه فرومنگنز، اما در محرومیت کامل قرار دارد و بهرهای از مشارکتهای اجتماعی این معادن و صنایع نیز نبرده است.
مردم روستا اکثرا کشاورزان و دامدارانی هستند که بر اثر خشکسالیهای سالهای اخیر با مشکلات اقتصادی مواجه هستند.
راه دسترسی به این روستا آسفالت و تنها چند کیلومتر از جاده اصلی فاصله دارد، اما گویا هنوز امکانات و زیر ساختها با این روستا فاصله زیادی دارد.
فضای کانکسی که حالا به کلاس درس کودکان این مدرسه تبدیل شده به ۱۲ متر هم نمی رسد، سقف کانکس زنگ زده و با پارچه پوشیده شده است و چند صندلی فلزی زنگ زده در آن قرار گرفته است و یک تخته سیاه بر دیوار کانکس آویزان است.
نه خبری از حیاط مدرسه است و نه شیرآب و نه سرویس بهداشتی و کودکان این مدرسه در صورت نیاز به سرویس بهداشتی باید به خانه های اطراف مراجعه کنند.
محمد، یکی از ساکنان این روستا می گوید: چندین بار با آموزش و پرورش شهرستان برای ساخت یک ساختمان مستحکم برای مدرسه مکاتبه کردهاند و درخواست دادهاند، اما تاکنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
وی می گوید: یک شب بر اثر طوفان این کانکس واژگون شد و خدا رو شکر کسی داخل آن نبود، وگر نه معلوم نبود چه می شود.
وی می افزاید: این کانکس فرسوده است و با وزش باد واژگون شده، سقف مدرسه هم زنگ زده و اگر بارندگی روی دهد و یا یک بار دیگر طوفان شود چه تضمینی وجود دارد این حادثه دوباره تکرار نمی شود.
زهرا، دیگر ساکن این روستا ادامه می دهد: انتظار داریم به مدرسه این روستا رسیدگی شود و حداقل یک کانکس نو برای فرزندانمان بیاورند که سرویس بهداشتی داشته باشد و یا یک اتاق کوچک به عنوان مدرسه برای آنها احداث شود. روستای ما جمعیت ساکن دارد و عشایری نیست، چرا هنوز فکری به حال ما نشده است.
تنها اقدام صورت گرفته صاف کردن کانکس بود
وی می گوید: چند روز از سال تحصیلی جدید می گذرد و تنها اقدامی که شده است بعد مدتی یک جرثقیل به اینجا ارسال شد و کانکس را صاف کردند نه صندلی جدید آوردند و نه امکاناتی.
وی با اشاره به گرمسیر بودن منطقه می افزاید: اینجا حتی یک پنکه هم ندارد و از مسئولان می خواهیم برای یک روز هم که شده یک ساعت خودشان در این مدرسه حضور پیدا کنند و از نزدیک مشکلات بچه های ما را بررسی کنند.
محرومیت و پراکندگی روستاها در جنوب کرمان یکی از دلایل اصلی وجود مدارس کانکسی در این منطقه است.
این روزها که مسئولان از توسعه صنایع و معادن در جنوب کرمان سخن می گویند انتظار میرود از محل همیاریهای این صنایع و معادن برای توسعه زیر ساختهای آموزشی جنوب کرمان چاره اندیشی شود.
#عصرایران
https://t.me/httpsksmtehran2/395
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺طوفان، یک مدرسه کانکسی را در جنوب کرمان واژگون کرد / فقر مطلق در کنار معدن و کارخانه فرومنگنز
محمد، یکی از ساکنان این روستا می گوید: چندین بار با آموزش و پرورش شهرستان برای ساخت یک ساختمان مستحکم برای مدرسه مکاتبه کردهاند و درخواست دادهاند، اما تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
دانش آموزان روستای آب سردوئیه در جنوب کرمان در حالی سال جدید تحصیلی را شروع کردند که مدرسه کانکسی فرسوده آنان بر اثر طوفان واژگون شد.
به گزارش مهر، روستای آب سردوئیه از توابع بخش مردهک در شهرستان عنبرآباد در جنوب کرمان از داشتن مدرسه ابتدایی محروم هستند و کلاس درس این دانش آموزان در یک کانکس فرسوده برگزار می شود.
امسال دانش آموزان سال تحصیلی را در حالی شروع کردند که بر اثر طوفان و تند باد این کانکس در طول شب واژگون شد و وقتی دانش آموزان برای حضور در مدرسه اقدام کردند با کانکس واژگون شده مواجه شدند.
این روستا یکی از مناطق محروم جنوب کرمان است و با وجود قرار گرفتن در نزدیکی معادن و کارخانه فرومنگنز، اما در محرومیت کامل قرار دارد و بهرهای از مشارکتهای اجتماعی این معادن و صنایع نیز نبرده است.
مردم روستا اکثرا کشاورزان و دامدارانی هستند که بر اثر خشکسالیهای سالهای اخیر با مشکلات اقتصادی مواجه هستند.
راه دسترسی به این روستا آسفالت و تنها چند کیلومتر از جاده اصلی فاصله دارد، اما گویا هنوز امکانات و زیر ساختها با این روستا فاصله زیادی دارد.
فضای کانکسی که حالا به کلاس درس کودکان این مدرسه تبدیل شده به ۱۲ متر هم نمی رسد، سقف کانکس زنگ زده و با پارچه پوشیده شده است و چند صندلی فلزی زنگ زده در آن قرار گرفته است و یک تخته سیاه بر دیوار کانکس آویزان است.
نه خبری از حیاط مدرسه است و نه شیرآب و نه سرویس بهداشتی و کودکان این مدرسه در صورت نیاز به سرویس بهداشتی باید به خانه های اطراف مراجعه کنند.
محمد، یکی از ساکنان این روستا می گوید: چندین بار با آموزش و پرورش شهرستان برای ساخت یک ساختمان مستحکم برای مدرسه مکاتبه کردهاند و درخواست دادهاند، اما تاکنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
وی می گوید: یک شب بر اثر طوفان این کانکس واژگون شد و خدا رو شکر کسی داخل آن نبود، وگر نه معلوم نبود چه می شود.
وی می افزاید: این کانکس فرسوده است و با وزش باد واژگون شده، سقف مدرسه هم زنگ زده و اگر بارندگی روی دهد و یا یک بار دیگر طوفان شود چه تضمینی وجود دارد این حادثه دوباره تکرار نمی شود.
زهرا، دیگر ساکن این روستا ادامه می دهد: انتظار داریم به مدرسه این روستا رسیدگی شود و حداقل یک کانکس نو برای فرزندانمان بیاورند که سرویس بهداشتی داشته باشد و یا یک اتاق کوچک به عنوان مدرسه برای آنها احداث شود. روستای ما جمعیت ساکن دارد و عشایری نیست، چرا هنوز فکری به حال ما نشده است.
تنها اقدام صورت گرفته صاف کردن کانکس بود
وی می گوید: چند روز از سال تحصیلی جدید می گذرد و تنها اقدامی که شده است بعد مدتی یک جرثقیل به اینجا ارسال شد و کانکس را صاف کردند نه صندلی جدید آوردند و نه امکاناتی.
وی با اشاره به گرمسیر بودن منطقه می افزاید: اینجا حتی یک پنکه هم ندارد و از مسئولان می خواهیم برای یک روز هم که شده یک ساعت خودشان در این مدرسه حضور پیدا کنند و از نزدیک مشکلات بچه های ما را بررسی کنند.
فاطمه، یکی از دانش آموزان این مدرسه هم به خبرنگار مهر می گوید: از افرادی که می توانند درخواست میکنیم مدرسه ما را تجهیز کنند ما نه تخته هوشمند میخواهیم و نه امکاناتی که در شهرها وجود دارد، فقط برای ما یک کولر بیاورید و صندلیهای کهنه مدرسه را عوض کنید.
علی دیگر دانش آموز این مدرسه هم ادامه می دهد: ما انتظار داریم مسئولان آموزش و پرورش به فکر ما هم باشند و یک کلاس درس برای ما درست کنند، زیرا در گرمای اینجا وقتی آفتاب به دیوارهای فلزی مدرسه میتابد اصلا نمیشود روی این صندلیهای فلزی نشست.وی می گوید: ما هم می خواهیم مثل بقیه شرایط ابتدایی تحصیل برای ما مهیا شود و منتظر هستیم مسئولان به روستای ما بیایند و از نزدیک سرکلاس درس ما حاضر شوند.
محرومیت و پراکندگی روستاها در جنوب کرمان یکی از دلایل اصلی وجود مدارس کانکسی در این منطقه است.
این روزها که مسئولان از توسعه صنایع و معادن در جنوب کرمان سخن می گویند انتظار میرود از محل همیاریهای این صنایع و معادن برای توسعه زیر ساختهای آموزشی جنوب کرمان چاره اندیشی شود.
#عصرایران
https://t.me/httpsksmtehran2/395
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔥3🙏1
🤔2👍1
💠 #خبر
دانش آموزان معترض فرانسوی در خیابانها
دانشآموزان دبیرستانی از هفته گذشته در اعتراض به مشکلاتی نظیر برنامههای کلاسی فشرده، تراکم بالای دانشآموزان در کلاسها، کمبود معلم و همچنین دمای بیش از حد کلاسها در پی موجهای متناوب گرما، در خارج از موسسات آموزشی خود دست به تظاهرات زدهاند.
این جنبش اعتراضی در دبیرستانها از منطقه «ایل-دو-فرانس» در حومه پاریس آغاز شد؛ جایی که مقامات آموزشی روز سهشنبه از مسدود شدن ورودی حدود ۱۰ مدرسه خبر دادند. دامنه این اعتراضات اکنون به سایر شهرهای سراسر کشور نیز کشیده شده است:
دانشآموزان نقابدار روز سهشنبه در بیرون از دبیرستان «سزار باجیو» در شهر لیل واقع در شمال فرانسه تجمع کرده و سطلهای زباله را به آتش کشیدند.
بر اساس گزارش خبرگزاری فرانسه، در جریان این تجمعات به ایستگاههای اتوبوس و تابلوهای تبلیغاتی خسارت وارد شد و معترضان بطری، تکههای سنگفرش خیابان و اشیای مختلفی را به سمت نیروهای پلیس پرتاب کردند؛ پلیس نیز در واکنش، به شلیک گاز اشکآور متوسل شد.
نوجوانان در شهر نانت در غرب فرانسه، دهها سطل زباله را روی هم چیدند تا مانع ورود به دبیرستان «گابریل گیستو» شوند. در همین حال، در پاریس نیز تقابلی پرتنش میان ۳۰ دانشآموز و گروهی از نیروهای پلیس در مدرسه «آراگو» شکل گرفت.
اقدامات مشابهی در شهرهای دیگر از جمله مارسی در جنوب، بوردو در غرب و لیون در جنوب شرقی کشور نیز گزارش شده است.
در مدرسه «لامارتینِ» پاریس، حدود ۸۰ دانشآموز با شعارهایی چون «ساعات درسمان از خوابمان بیشتر است» و «از ۸ صبح تا ۶ بعدازظهر؛ دانشآموزیم یا بازداشتی؟» تجمع کردند.
یک دانشآموز ۱۷ ساله در مدرسه لامارتین
به خبرگزاری فرانسه گفت: «ما همچنین برای حمایت از معلمان و معترضان به کمبود امکانات، کلاسهای بهشدت گرم و برنامههای درسیِ بیش از حد اینجا هستیم؛ کسانی که در مقایسه با درآمدشان، حجم کار سرسامآوری دارند.»
ورودی دبیرستان کولبر نیز در اعتراض به انتشار پیشنویس بودجه سال آینده دولت در پاریس مسدود شده است.
سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه روز دوشنبه تشدید موج تظاهرات در دبیرستانها را اقدامی «غیرمسئولانه» خواند و بهشدت از حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» به دلیل تشویق این اعتراضات انتقاد کرد.
این درگیریها در حالی صورت گرفت که اتحادیههای کارگری در اعتراض به لایحه بودجه پیشنهادی سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه، برپایی یک روز تظاهرات سراسری و همچنین اعتصابها را برنامهریزی کرده بودند.
سوفی بینه، رئیس اتحادیه کارگری چپگرای «سِژِتِ» در گفتوگویی تلویزیونی تصریح کرد: «مردم بسیار خشمگین هستند. به دولت هشدار میدهم که باید به این مطالبات رسیدگی کرده و پیشنویس بودجه را بازنگری کند؛ بودجهای که برای کشور خطرناک است و ما را با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت، مستقیماً به دیوار رکود میکوبد.»
وزیر کشور فرانسه از دستگیری ۱۶۴ نفر در روز دوشنبه خبر داد و گفت که ۱۸۰ مدرسه تحت تأثیر این ناآرامیها قرار گرفتند. وی افزود: «ما نمیتوانیم افراطگری و هنجارشکنی را تحمل کنیم.»
»سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه نیز تشدید موج تظاهرات در دبیرستانها را اقدامی «غیرمسئولانه» خواند و بهشدت از حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» به دلیل تشویق این اعتراضات انتقاد کرد.
اما در «سِن-سًن-دُنی» حومه کمبرخوردار شهر پاریس، بالی باگایوکو، شهردار این منطقه از حزب فرانسه به تظاهرات صدها دانشآموز در دبیرستان «پل الوار» پیوست.او ضمن هدایت دانشآموزان در همخوانی سرود ملی فرانسه، این اعتراضات را «کاملاً مشروع» خواند و از اینکه مناطق کمدرآمد در مقایسه با مناطق مرفه منابع کمتری دریافت میکنند، گلایه کرد.
در همین حال، فدراسیون دانشآموزان دبیرستانی فرانسه تأکید میکند که خواستههای دانشآموزان مشروع است و ناشی از کمبود کارکنان، مدارس فرسوده، کلاسهای درس پرجمعیت و فشار سیستم پذیرش دانشگاه است.
این سازمان در اعتراض به سیاستهای ریاضتی، خواستار تعطیلی سراسری مدارس در ۲۹ سپتامبر شد.فعالیتهای دانشجویان همزمان با اعتصاب سراسری سازمانهایی بود که نمایندگان معلمان، کارکنان بیمارستان و کارمندان دولت را در اعتراض به دستمزدها ، شرایط کاری و کاهشهای برنامهریزیشده در هزینههای عمومی به راه انداخته بودند.بزرگترین اتحادیه معلمان مدارس ابتدایی در فرانسه پیشبینی میکند که حدود ۴۰ درصد از معلمان ممکن است در طول اعتصاب مرخصی بگیرند.
منبع: فرانس ۲۴، یورونیوز
https://t.me/KSMtehran/25067?single
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
دانش آموزان معترض فرانسوی در خیابانها
دانشآموزان دبیرستانی از هفته گذشته در اعتراض به مشکلاتی نظیر برنامههای کلاسی فشرده، تراکم بالای دانشآموزان در کلاسها، کمبود معلم و همچنین دمای بیش از حد کلاسها در پی موجهای متناوب گرما، در خارج از موسسات آموزشی خود دست به تظاهرات زدهاند.
این جنبش اعتراضی در دبیرستانها از منطقه «ایل-دو-فرانس» در حومه پاریس آغاز شد؛ جایی که مقامات آموزشی روز سهشنبه از مسدود شدن ورودی حدود ۱۰ مدرسه خبر دادند. دامنه این اعتراضات اکنون به سایر شهرهای سراسر کشور نیز کشیده شده است:
دانشآموزان نقابدار روز سهشنبه در بیرون از دبیرستان «سزار باجیو» در شهر لیل واقع در شمال فرانسه تجمع کرده و سطلهای زباله را به آتش کشیدند.
بر اساس گزارش خبرگزاری فرانسه، در جریان این تجمعات به ایستگاههای اتوبوس و تابلوهای تبلیغاتی خسارت وارد شد و معترضان بطری، تکههای سنگفرش خیابان و اشیای مختلفی را به سمت نیروهای پلیس پرتاب کردند؛ پلیس نیز در واکنش، به شلیک گاز اشکآور متوسل شد.
نوجوانان در شهر نانت در غرب فرانسه، دهها سطل زباله را روی هم چیدند تا مانع ورود به دبیرستان «گابریل گیستو» شوند. در همین حال، در پاریس نیز تقابلی پرتنش میان ۳۰ دانشآموز و گروهی از نیروهای پلیس در مدرسه «آراگو» شکل گرفت.
اقدامات مشابهی در شهرهای دیگر از جمله مارسی در جنوب، بوردو در غرب و لیون در جنوب شرقی کشور نیز گزارش شده است.
در مدرسه «لامارتینِ» پاریس، حدود ۸۰ دانشآموز با شعارهایی چون «ساعات درسمان از خوابمان بیشتر است» و «از ۸ صبح تا ۶ بعدازظهر؛ دانشآموزیم یا بازداشتی؟» تجمع کردند.
یک دانشآموز ۱۷ ساله در مدرسه لامارتین
به خبرگزاری فرانسه گفت: «ما همچنین برای حمایت از معلمان و معترضان به کمبود امکانات، کلاسهای بهشدت گرم و برنامههای درسیِ بیش از حد اینجا هستیم؛ کسانی که در مقایسه با درآمدشان، حجم کار سرسامآوری دارند.»
ورودی دبیرستان کولبر نیز در اعتراض به انتشار پیشنویس بودجه سال آینده دولت در پاریس مسدود شده است.
سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه روز دوشنبه تشدید موج تظاهرات در دبیرستانها را اقدامی «غیرمسئولانه» خواند و بهشدت از حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» به دلیل تشویق این اعتراضات انتقاد کرد.
این درگیریها در حالی صورت گرفت که اتحادیههای کارگری در اعتراض به لایحه بودجه پیشنهادی سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه، برپایی یک روز تظاهرات سراسری و همچنین اعتصابها را برنامهریزی کرده بودند.
سوفی بینه، رئیس اتحادیه کارگری چپگرای «سِژِتِ» در گفتوگویی تلویزیونی تصریح کرد: «مردم بسیار خشمگین هستند. به دولت هشدار میدهم که باید به این مطالبات رسیدگی کرده و پیشنویس بودجه را بازنگری کند؛ بودجهای که برای کشور خطرناک است و ما را با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت، مستقیماً به دیوار رکود میکوبد.»
وزیر کشور فرانسه از دستگیری ۱۶۴ نفر در روز دوشنبه خبر داد و گفت که ۱۸۰ مدرسه تحت تأثیر این ناآرامیها قرار گرفتند. وی افزود: «ما نمیتوانیم افراطگری و هنجارشکنی را تحمل کنیم.»
»سباستین لکورنو، نخستوزیر فرانسه نیز تشدید موج تظاهرات در دبیرستانها را اقدامی «غیرمسئولانه» خواند و بهشدت از حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» به دلیل تشویق این اعتراضات انتقاد کرد.
اما در «سِن-سًن-دُنی» حومه کمبرخوردار شهر پاریس، بالی باگایوکو، شهردار این منطقه از حزب فرانسه به تظاهرات صدها دانشآموز در دبیرستان «پل الوار» پیوست.او ضمن هدایت دانشآموزان در همخوانی سرود ملی فرانسه، این اعتراضات را «کاملاً مشروع» خواند و از اینکه مناطق کمدرآمد در مقایسه با مناطق مرفه منابع کمتری دریافت میکنند، گلایه کرد.
در همین حال، فدراسیون دانشآموزان دبیرستانی فرانسه تأکید میکند که خواستههای دانشآموزان مشروع است و ناشی از کمبود کارکنان، مدارس فرسوده، کلاسهای درس پرجمعیت و فشار سیستم پذیرش دانشگاه است.
این سازمان در اعتراض به سیاستهای ریاضتی، خواستار تعطیلی سراسری مدارس در ۲۹ سپتامبر شد.فعالیتهای دانشجویان همزمان با اعتصاب سراسری سازمانهایی بود که نمایندگان معلمان، کارکنان بیمارستان و کارمندان دولت را در اعتراض به دستمزدها ، شرایط کاری و کاهشهای برنامهریزیشده در هزینههای عمومی به راه انداخته بودند.بزرگترین اتحادیه معلمان مدارس ابتدایی در فرانسه پیشبینی میکند که حدود ۴۰ درصد از معلمان ممکن است در طول اعتصاب مرخصی بگیرند.
منبع: فرانس ۲۴، یورونیوز
https://t.me/KSMtehran/25067?single
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Telegram
کانال کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
💠 #خبر
اعتراض دانش آموزان فرانسوی در خیابانها
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
اعتراض دانش آموزان فرانسوی در خیابانها
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1😐1
💠 #یادداشت
🔺هر روز یک خبر استعفاء
آقای دکتر کاظمی، صدای معلمان را بشنوید
💥 شعار دادن کافی است
✍ شجاع الدین کلانتر رشیدی
آنچه امروز به عنوان استعفای برخی معلمان کشور بدلیل اعتراض آنها به حقوق و دریافتی ناچیز ماهیانه شان مطرح شده و در گروههای مجازی بازنشر میشود، بسیار نگران کننده و تاسف بار است.
سالهاست در آموزش وپرورش کشور، صدای به حق معلمان شنیده نمی شود. و اندک صدای اعتراض آنان در مجامع صنفی نیز تحمل نشده و نمی شود.
حدودا بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر از معلمان که در چند سال اخیر استخدام شده اند حکم حقوقشان کمتر از ۲۴ میلیون تومان است که پس از کسر کسورات قانونی میانگین ۲۰ میلیون درآمد ماهیانه دارند.
آقای وزیری که تاکید بر حضوری شدن مدارس دارد، درصورتیکه حداقل های لازم از نظر کیفیت تعلیم و تربیت برای فرزندان این کشور آماده نیست!! او فقط میخواهد هر کلاس یک معلم حضور داشته باشد و بس.
آیا مهم نیست این آموزگاران و دبیران مظلوم، درچه وضعیتی بسر می برند؟؟
تعداد زیادی از آنان پس از کسر مبالغی برای سرویس رفت و برگشت به مدارس، کمتر از ۱۸ میلیون درماه دریافتی دارند!!
آمارها نشان می دهد آموزش وپرورش کشور تقریبا یکصد هزار معلم کمبود دارد که با بکارگیری مجدد ۷۰ هزار بازنشسته فرهنگی، بازهم کلاسهای بسیار تامین معلم نشده است، و نزدیک ۳۰ هزار کلاس درس، با کمبود معلم روبرو هستند.
آنانی که سالهاست آموزش و پرورش را جولانگاه افکار و عقاید کهنه خود قرار داده اند و فقط با شعار دادن، معلم را الگو میخواهند و او را خلیفه الله می نامند و از او میخواهند بهترین ورژن خود را برای تربیت دانش آموزان نشان دهد، آیا خبر دارند با این ظلم آشکار در پرداخت حقوق و دستمزد، چه برسر معلمان شریف کشور و به تبع آن فرزندان این مرز وبوم می آورند؟
وچرا در این وانفسا بفکر گرفتاری و رنج معلمان نیستند؟؟
آیا خودشان میتوانند و میشود با حقوق ۲۰ میلیون تومان درماه زندگی کرد و آخرین یافته های آموزشی و تربیتی را با بهترین روشهای نوین تدریس بکار گرفت؟؟
والله که این مصیبتی است که برسر آموزش وپرورش کشور و معلمان عزیز آن آوار شده است.
بنظر میرسد هیچ مسئولی در سیستم آموزش وپرورش نباید با این اوضاع نگران کننده معلمان، پشت تریبون برود وحرف از پیشرفت وعملکرد تحصیلی بزند!! مگر اینکه ابتدا با صدای رسا فریاد برآورد که ای حاکمان کشور:
به داد معلمان برسید.
منبع: کانال مطالعه و مطالبه ی قانون
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺هر روز یک خبر استعفاء
آقای دکتر کاظمی، صدای معلمان را بشنوید
💥 شعار دادن کافی است
✍ شجاع الدین کلانتر رشیدی
آنچه امروز به عنوان استعفای برخی معلمان کشور بدلیل اعتراض آنها به حقوق و دریافتی ناچیز ماهیانه شان مطرح شده و در گروههای مجازی بازنشر میشود، بسیار نگران کننده و تاسف بار است.
سالهاست در آموزش وپرورش کشور، صدای به حق معلمان شنیده نمی شود. و اندک صدای اعتراض آنان در مجامع صنفی نیز تحمل نشده و نمی شود.
حدودا بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر از معلمان که در چند سال اخیر استخدام شده اند حکم حقوقشان کمتر از ۲۴ میلیون تومان است که پس از کسر کسورات قانونی میانگین ۲۰ میلیون درآمد ماهیانه دارند.
آقای وزیری که تاکید بر حضوری شدن مدارس دارد، درصورتیکه حداقل های لازم از نظر کیفیت تعلیم و تربیت برای فرزندان این کشور آماده نیست!! او فقط میخواهد هر کلاس یک معلم حضور داشته باشد و بس.
آیا مهم نیست این آموزگاران و دبیران مظلوم، درچه وضعیتی بسر می برند؟؟
تعداد زیادی از آنان پس از کسر مبالغی برای سرویس رفت و برگشت به مدارس، کمتر از ۱۸ میلیون درماه دریافتی دارند!!
آمارها نشان می دهد آموزش وپرورش کشور تقریبا یکصد هزار معلم کمبود دارد که با بکارگیری مجدد ۷۰ هزار بازنشسته فرهنگی، بازهم کلاسهای بسیار تامین معلم نشده است، و نزدیک ۳۰ هزار کلاس درس، با کمبود معلم روبرو هستند.
آنانی که سالهاست آموزش و پرورش را جولانگاه افکار و عقاید کهنه خود قرار داده اند و فقط با شعار دادن، معلم را الگو میخواهند و او را خلیفه الله می نامند و از او میخواهند بهترین ورژن خود را برای تربیت دانش آموزان نشان دهد، آیا خبر دارند با این ظلم آشکار در پرداخت حقوق و دستمزد، چه برسر معلمان شریف کشور و به تبع آن فرزندان این مرز وبوم می آورند؟
وچرا در این وانفسا بفکر گرفتاری و رنج معلمان نیستند؟؟
آیا خودشان میتوانند و میشود با حقوق ۲۰ میلیون تومان درماه زندگی کرد و آخرین یافته های آموزشی و تربیتی را با بهترین روشهای نوین تدریس بکار گرفت؟؟
والله که این مصیبتی است که برسر آموزش وپرورش کشور و معلمان عزیز آن آوار شده است.
بنظر میرسد هیچ مسئولی در سیستم آموزش وپرورش نباید با این اوضاع نگران کننده معلمان، پشت تریبون برود وحرف از پیشرفت وعملکرد تحصیلی بزند!! مگر اینکه ابتدا با صدای رسا فریاد برآورد که ای حاکمان کشور:
به داد معلمان برسید.
منبع: کانال مطالعه و مطالبه ی قانون
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍5❤1
💠 #گزارش
🔴 اختلاس تراستیها بیش از ۲ برابر کل بدهی دولت به تامین اجتماعیست/
بازنشستگان «بیپولی» را نمیپذیرند!
✍ نسرین هزاره مقدم
🔺 اگر تخلفات ارزی تراستیها صورت نمیگرفت، اگر پول نفتی که با عرق جبین کارگر پیمانکاری که حقوق حداقلی میگیرد، توسط خواص به یغما نمیرفت، و اگر نظارت دقیق بر داراییهای ملی اعمال میشد، امروز تامین اجتماعی قادر بود بالاتر از خط فقر به بازنشستگان خود حقوق بدهد و کل خدمات درمانی برای بیمهشدگان و چه بسا برای آحاد ملت رایگان بود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، منابع و داراییهای عامهی مردم، سالهاست دچار فساد، سوءبرداشت و اختلاس است. سوءبرداشتها تا آنجا گسترش یافته و اثرات مخرب خود را تا اندازهای در فضای عمومی اقتصاد کشور رسوب داده که «دولت» به عنوان اصلیترین نهاد متولی توزیع ثروت، قادر به پرداخت بدهیهای انباشتهی خود به سازمان تامین اجتماعی نیست. دولت مدعیست کفگیر به ته دیگ خورده و نمیتواند ۲۷۰ همت از بدهی تاریخی خود به مهمترین و بزرگترین صندوق بیمهای کشور را بپردازد و تامین اجتماعی آنچنان در چنبرهی افلاس گیر افتاده که بعد از گذشت پنج ماه، هنوز ...
🔺 «وقتی تامین اجتماعی به بازنشستگان میگوید منابع برای پرداخت معوقات شما نیست، وقتی دولت میگوید پول نداریم که درمان را رایگان کنیم، وقتی دم از فقدان نقدینگی میزنند، نارضایتیها بیشتر میشود؛ این ادعاها برای نود و نه درصد مردم قابل پذیرش نیست؛ ما معتقدیم پول هست ولی برای «ما مردم» نیست.»
🔺 متن کامل گزارش👇
https://andisheh-nou.org/?p=88181
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔴 اختلاس تراستیها بیش از ۲ برابر کل بدهی دولت به تامین اجتماعیست/
بازنشستگان «بیپولی» را نمیپذیرند!
✍ نسرین هزاره مقدم
🔺 اگر تخلفات ارزی تراستیها صورت نمیگرفت، اگر پول نفتی که با عرق جبین کارگر پیمانکاری که حقوق حداقلی میگیرد، توسط خواص به یغما نمیرفت، و اگر نظارت دقیق بر داراییهای ملی اعمال میشد، امروز تامین اجتماعی قادر بود بالاتر از خط فقر به بازنشستگان خود حقوق بدهد و کل خدمات درمانی برای بیمهشدگان و چه بسا برای آحاد ملت رایگان بود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، منابع و داراییهای عامهی مردم، سالهاست دچار فساد، سوءبرداشت و اختلاس است. سوءبرداشتها تا آنجا گسترش یافته و اثرات مخرب خود را تا اندازهای در فضای عمومی اقتصاد کشور رسوب داده که «دولت» به عنوان اصلیترین نهاد متولی توزیع ثروت، قادر به پرداخت بدهیهای انباشتهی خود به سازمان تامین اجتماعی نیست. دولت مدعیست کفگیر به ته دیگ خورده و نمیتواند ۲۷۰ همت از بدهی تاریخی خود به مهمترین و بزرگترین صندوق بیمهای کشور را بپردازد و تامین اجتماعی آنچنان در چنبرهی افلاس گیر افتاده که بعد از گذشت پنج ماه، هنوز ...
پدیده تراستیها، نشانهای از این فساد رشدیابنده است. در روزهای اخیر، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین از فرار دستکم ۱۵ تراستی و خروج میلیاردها دلار از منابع کشور خبر داده است. همزمان دادستان عمومی و انقلاب تهران نیز از تشکیل ۵۹ پرونده برای مدیران شرکتهای تراستی خبر داده است. به گفته او در ۴۳ پرونده، قرار جلب دادرسی صادر و برای ۱۵ نفر نیز اعلان قرمز اینترپل صادر شده است. انتشار این آمار نشان میدهد که معضل تنها به چند تخلف و فساد موردی محدود نیست. ابعاد ماجرای فسادآلود تراستیهای نفت گستردهتر از اینهاست.
🔺 «وقتی تامین اجتماعی به بازنشستگان میگوید منابع برای پرداخت معوقات شما نیست، وقتی دولت میگوید پول نداریم که درمان را رایگان کنیم، وقتی دم از فقدان نقدینگی میزنند، نارضایتیها بیشتر میشود؛ این ادعاها برای نود و نه درصد مردم قابل پذیرش نیست؛ ما معتقدیم پول هست ولی برای «ما مردم» نیست.»
پول هنگفتی به یغما رفته است، لاجرم بهانهها قابل پذیرش نیست و دقیقاً به همین علت است که بازنشستگان کمدرآمدِ مهمترین صندوق بیمهای کشور، «ناچارند» هر هفته یکشنبه کف خیابان بیایند و فریاد بزنند: کشور پُردرآمد، چه بر سر تو آمد؟!
🔺 متن کامل گزارش👇
https://andisheh-nou.org/?p=88181
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
Andisheh-Nou
اختلاس تراستیها بیش از ۲ برابر کل بدهی دولت به تامین اجتماعیست/ بازنشستگان «بیپولی» را نمیپذیرند!
نسرین هزاره مقدم سه شنبه ۷ مهر ۱۴۰۵ اگر تخلفات ارزی تراستیها صورت نمیگرفت، اگر پول نفتی که با عرق جبین کارگر پیمانکاری که حقوق
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #روز_مولانا
رقص زیبای سماع در کنار #آرامگاه_مولانا
رقص سماع از: آوین
آهنگ: ملت عشق
خواننده: روزبه نعمت اللهی
#مولانا
هشتم مهر ماه روز بزرگداشت حضرت #مولانا گرامی باد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
رقص زیبای سماع در کنار #آرامگاه_مولانا
رقص سماع از: آوین
آهنگ: ملت عشق
خواننده: روزبه نعمت اللهی
ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او
شوریده گردد عقل او آشفته گردد خوی او
در عشق چون مجنون شود سرگشته چون گردون شود
آن کو چنین رنجور شد نایافت شد داروی او
#مولانا
هشتم مهر ماه روز بزرگداشت حضرت #مولانا گرامی باد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
💠 #یادداشت
🔴 ریزمدرسههای جدید: مسجدمدرسهها و هوماسکولها
✍ رضا امیدی
🔺 در نیمۀ دوم دهۀ ۹۰ برخی خانوارها با این استدلال که مدارس به اندازۀ کافی مذهبی نیستند فرزندان خود را از مدارس خارج کردند و گونهای از مدارس خانگی را ایجاد کردند. شیوع کووید-۱۹ هم این وضعیت را، هرچند در دامنهای بسیار محدود، تثبیت کرد. از بطن این جریان بهتدریج مسجد-مدرسهها؛ ابتدا در قم، تأسیس شدند و با شتاب افزایش یافتند و امروزه در ۲۲ استان شعبه دارند و ذیل یک ستاد مرکزی راهبری میشوند. تعداد این نوع مدارس طی ۴ سال اخیر با رشدی دو برابری به بیش از ۴۵۰ باب رسیده است؛ با میانگین حدود ۳۰ دانشآموز در هر مدرسه. این مدارس بعد از چند سال فعالیت، در نهایت از سال ۱۴۰۲ بهعنوان گونهای از مدارس غیردولتی مجوز فعالیت گرفتند و تفاهمنامههایی را هم با دولت برای گسترش این مدارس به مناطق روستایی منعقد کردند. این مدارس چون از امکانات مساجد استفاده میکنند شهریههای پایینتری دارند و علاوهبر آموزشهای مذهبی بیشتر، آموزشهای مهارتی و درآمدزایی هم در برنامههای خود دارند؛ بهویژه درآمدزایی از فضای مجازی و رمز ارزها.
همزمان با این جریان، روندی از تأسیس هوماسکولها نیز از تهران شروع شده و با سرعت رو به افزایش است. اینها نیز مدرسههایی با جمعیت دانشآموزی بین ۴۰-۲۰ نفر هستند با شهریههای بسیار بالا که اغلب با برنامههای درسی مکمل و در فضاهای شخصیتری اداره میشوند. بسیاری از این هوماسکولها عملاً شعبۀ کوچکتری از یک مدرسۀ خصوصی یا مرتبط با آن هستند. این مدارس بهرغم مخالفتهای فعلی آموزشوپرورش، با منطق کلی سیاستگذاری در این وزارتخانه تعارضی ندارند و چالشی هم برای گسترش ندارند. هوماسکولها در مراحل اولیۀ تثبیت هستند و فعلاً در برخی از مناطق تهران و همچنین کلانشهرهای تبریز و اصفهان فعالیتهای آنها گزارش شده است.
گسترش این ریزمدرسهها نشانۀ تداوم و تشدید تمایزیابی و لایهلایهشدن هر چه بیشتر بخشهایی از جامعه در واحدهای کوچکتر است؛ نوعی خُردشدگی درونگروهی و درونطبقاتی. مسجدمدرسهها نوعی تمایزیابی در بین خود خانوادههای مذهبیتر است، همانگونه که هوماسکولها تمایزیابی بیشتر در بین لایههای بالای جامعه. این مدارس را نباید با تنوع در نظام آموزشی یکی گرفت، زیرا تنوع آموزشی زمانی مثبت است که با دسترسی همگانی و امکان انتخاب واقعی برای همۀ گروههای اجتماعی همراه باشد. این مدارس هرچند فعلاً سهم ناچیزی از نظام آموزشی دارند، اما بهلحاظ تحلیل نهادی مهماند.
🔺منبع: کانال نویسنده
@Omidi_Reza
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔴 ریزمدرسههای جدید: مسجدمدرسهها و هوماسکولها
✍ رضا امیدی
🔺 در نیمۀ دوم دهۀ ۹۰ برخی خانوارها با این استدلال که مدارس به اندازۀ کافی مذهبی نیستند فرزندان خود را از مدارس خارج کردند و گونهای از مدارس خانگی را ایجاد کردند. شیوع کووید-۱۹ هم این وضعیت را، هرچند در دامنهای بسیار محدود، تثبیت کرد. از بطن این جریان بهتدریج مسجد-مدرسهها؛ ابتدا در قم، تأسیس شدند و با شتاب افزایش یافتند و امروزه در ۲۲ استان شعبه دارند و ذیل یک ستاد مرکزی راهبری میشوند. تعداد این نوع مدارس طی ۴ سال اخیر با رشدی دو برابری به بیش از ۴۵۰ باب رسیده است؛ با میانگین حدود ۳۰ دانشآموز در هر مدرسه. این مدارس بعد از چند سال فعالیت، در نهایت از سال ۱۴۰۲ بهعنوان گونهای از مدارس غیردولتی مجوز فعالیت گرفتند و تفاهمنامههایی را هم با دولت برای گسترش این مدارس به مناطق روستایی منعقد کردند. این مدارس چون از امکانات مساجد استفاده میکنند شهریههای پایینتری دارند و علاوهبر آموزشهای مذهبی بیشتر، آموزشهای مهارتی و درآمدزایی هم در برنامههای خود دارند؛ بهویژه درآمدزایی از فضای مجازی و رمز ارزها.
همزمان با این جریان، روندی از تأسیس هوماسکولها نیز از تهران شروع شده و با سرعت رو به افزایش است. اینها نیز مدرسههایی با جمعیت دانشآموزی بین ۴۰-۲۰ نفر هستند با شهریههای بسیار بالا که اغلب با برنامههای درسی مکمل و در فضاهای شخصیتری اداره میشوند. بسیاری از این هوماسکولها عملاً شعبۀ کوچکتری از یک مدرسۀ خصوصی یا مرتبط با آن هستند. این مدارس بهرغم مخالفتهای فعلی آموزشوپرورش، با منطق کلی سیاستگذاری در این وزارتخانه تعارضی ندارند و چالشی هم برای گسترش ندارند. هوماسکولها در مراحل اولیۀ تثبیت هستند و فعلاً در برخی از مناطق تهران و همچنین کلانشهرهای تبریز و اصفهان فعالیتهای آنها گزارش شده است.
گسترش این ریزمدرسهها نشانۀ تداوم و تشدید تمایزیابی و لایهلایهشدن هر چه بیشتر بخشهایی از جامعه در واحدهای کوچکتر است؛ نوعی خُردشدگی درونگروهی و درونطبقاتی. مسجدمدرسهها نوعی تمایزیابی در بین خود خانوادههای مذهبیتر است، همانگونه که هوماسکولها تمایزیابی بیشتر در بین لایههای بالای جامعه. این مدارس را نباید با تنوع در نظام آموزشی یکی گرفت، زیرا تنوع آموزشی زمانی مثبت است که با دسترسی همگانی و امکان انتخاب واقعی برای همۀ گروههای اجتماعی همراه باشد. این مدارس هرچند فعلاً سهم ناچیزی از نظام آموزشی دارند، اما بهلحاظ تحلیل نهادی مهماند.
🔺منبع: کانال نویسنده
@Omidi_Reza
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2
War_and_Peace
@AudioBook_missing158
💠 #ادبیات_جهان
جنگ و صلح (۱۹)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد اول - بخش ۳ قسمت ۶
راوی: آرمان سلطانزاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
جنگ و صلح (۱۹)
لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه
جلد اول - بخش ۳ قسمت ۶
راوی: آرمان سلطانزاده
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
🍂 گیرم درخت
رنگِ خزان گیرد
تا ریشه هست
ساقه نمیمیرد.
#سیمین_بهبهانی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🍂 گیرم درخت
رنگِ خزان گیرد
تا ریشه هست
ساقه نمیمیرد.
#سیمین_بهبهانی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3🕊1
💠 #یادآر
"رسالت بازمانده به یاد آوردن است؛ او نمیتواند به یاد نیاورد".
(جورجو آگامبن)
#بوی_ماه_مهر
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
"رسالت بازمانده به یاد آوردن است؛ او نمیتواند به یاد نیاورد".
(جورجو آگامبن)
#بوی_ماه_مهر
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤🔥2🔥2😢2
💠 #خبر_گوناگون
◼️دیپلماسی از رویترز تا آکسیوس| وبسایت خبری آکسیوس در گزارشی نوشت تلاشهای قطر برای میانجی گری میان ایران و آمریکا و جلوگیری از بازگشت درگیری نظامی، تاکنون به نتیجه مشخصی نرسیده است.
▪️اما خبرگزاری رویترز مدعی شد اختلاف اصلی میان آمریکا و ایران اکنون مربوط به اجزای طرح پیشنهادی ایران برای بازگشایی تنگه هرمز ظرف هفتروز نیست؛ مربوط به ترتیب عملیات و مراحل اجرای طرح هفت روزه است- الله اعلم.
◼️نفت عربها که به روزگار گذشته برمیگردد| تنگه باز باشد یا نه، دیشب دونالد ترامپ، در یک نطق در کاخ سفید مدعی شد در سهروز گذشته حجم نفت گذری از تنگه هرمز بیش از هر زمان دیگری در تاریخ این تنگه بوده- اینکه البته لافی آبودانی است اما...
▪️... اما شرکت اطلاعات کالاهای نفتی و گازی، کپلر میگوید صادرات روزانه نفت کشورهای عرب منطقه در ماه سپتامبر(هشتم شهریور تا هشتم مهر) به «دستکم» ۱۶.۵ میلیون بشکه، رسیده؛ یعنی نفت ایران را بیخیال شویم، این مقدار با سطح قبل از جنگ ۴۰روزه برابری میکند- اینم از برگ برنده تنگه.
▫️دادههای کپلر نشان میدهد صادرات دریایی نفت کشورهای عرب منطقه کاملاً احیا شده و تنها مسیر انتقال نفت عوض شده؛ پیش از محدویتها در تنگه هرمز ۱۷ درصد از نفت کشورهای عرب منطقه از راههای جایگزین تنگه میگذشت اما در این یکماه این رقم به بیشاز ۴۰درصد افزایش داشته- اما صادرات نفت ایران صفر است.
◼️اما اصل ماجرا؛ اقتصاد ایران| رسانهها گزارش دادند قیمت دلار در بازار آزاد تهران، به ۲۵۶هزارتومان سر زده است.
▪️واکنش دمودستگاه عریضوطویل حکمرانی؟ چندنفر در بازار ارز بازداشت شدند و بر اساس ابلاغ بانک مرکزی، معاملات تتر در صرافیهای رمز ارزی ایران، از ساعت ۲۱ هر شب تا ۹ صبح روز بعد متوقف میشود. این محدودیت از چهارشنبه هشتم مهر آغاز شده و تا یکشنبه ۱۲ مهر ادامه خواهد داشت- اینم از این.
▪️مرکز آمار ایران میگوید نرخ تورم نقطهبهنقطه در شهریور به ۸۹.۸ درصد رسیده؛ یعنی خانوارهای ایرانی در شهریور برای مجموعهای از کالاها و خدمات حدود ۹۰ درصد بیشتر از شهریور پارسال باید خرج کند.
▫️دخانیات با تورم ۱۶۲درصد، «مبلمان، لوازم خانگی و نگهداری آنها» با تقریبا ۱۲۵درصد و ارتباطات با تقریبا ۱۲۳درصد، بیشاز همهچیزهای دیگر در این یکسال گران شدهاند- دستکم درباره دخانیات مسوولان به سلامت ما فکر میکنند.
◼️«ویولونیست» برگشته که... | بیژن مرتضوی، نوازنده ویولن و خواننده ایرانی مقیم آمریکا، تنها دو روز پس از تکذیب خبر ورودش به کشور، با انتشار تصویرهایی در اینستاگرامش، خبر داد که به همراه همسرش، نیلا فرخی، وارد تهران شد- فرخی گفت برای پیگیری یکسری کارها به ایران آمدهاند و البته یادش بود که تاکید کند: «آمدهایم که در این شرایط جنگی کنار مردم کشورمان باشیم.»- عجب!
◼️اما محمد خلیلی برنگشت| خبر آمد که #محمد_خلیلی، شاعر نوگرا و داستاننویس و مترجم، و از چهرههای شناختهشدهی تاریخ کانون نویسندگان ایران، در ۸۹سالگی در آلمان درگذشت.
آقای خلیلی ازجمله سروده بود: «از دریچههای تنگ قفس/پرنده/به تماشای بهار نشسته است/و آسمان/ در چشمهای کوچک او/ قطره آبیست که در شبی تاریک/
از سقف ابری فرو میچکد.»
از مهمترین ترجمههای آقای خلیلی هم میتوان به ترجمهی سیلابهای خروشان، اثر اسماعیل شیخلی، نویسنده اهل جمهوری آذربایجان، اشاره کرد؛ رمانی رئالیستی و اجتماعی و چیزی شبیه به رمان همسایهها اثر احمد محمود در ایران یا دُن آرام در ادبیات شوروی.
🥇بازیهای آسیایی| امین میرزاده، کشتیگیر فرنگیکار دسته فوقسنگین ایران با سهپیروزی به مدال طلای بازیهای آسیایی رسید- دو فرنگیکار ایرانی دیگر حذف شدند.
حالا ایران با ۱۱طلا، ۱۶نقره و ۱۲برنز، پساز چین با ۱۵۱طلا، ژاپن، کرهجنوبی، ازبکستان و تایلند، در جای ششم بازیها است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
◼️دیپلماسی از رویترز تا آکسیوس| وبسایت خبری آکسیوس در گزارشی نوشت تلاشهای قطر برای میانجی گری میان ایران و آمریکا و جلوگیری از بازگشت درگیری نظامی، تاکنون به نتیجه مشخصی نرسیده است.
▪️اما خبرگزاری رویترز مدعی شد اختلاف اصلی میان آمریکا و ایران اکنون مربوط به اجزای طرح پیشنهادی ایران برای بازگشایی تنگه هرمز ظرف هفتروز نیست؛ مربوط به ترتیب عملیات و مراحل اجرای طرح هفت روزه است- الله اعلم.
◼️نفت عربها که به روزگار گذشته برمیگردد| تنگه باز باشد یا نه، دیشب دونالد ترامپ، در یک نطق در کاخ سفید مدعی شد در سهروز گذشته حجم نفت گذری از تنگه هرمز بیش از هر زمان دیگری در تاریخ این تنگه بوده- اینکه البته لافی آبودانی است اما...
▪️... اما شرکت اطلاعات کالاهای نفتی و گازی، کپلر میگوید صادرات روزانه نفت کشورهای عرب منطقه در ماه سپتامبر(هشتم شهریور تا هشتم مهر) به «دستکم» ۱۶.۵ میلیون بشکه، رسیده؛ یعنی نفت ایران را بیخیال شویم، این مقدار با سطح قبل از جنگ ۴۰روزه برابری میکند- اینم از برگ برنده تنگه.
▫️دادههای کپلر نشان میدهد صادرات دریایی نفت کشورهای عرب منطقه کاملاً احیا شده و تنها مسیر انتقال نفت عوض شده؛ پیش از محدویتها در تنگه هرمز ۱۷ درصد از نفت کشورهای عرب منطقه از راههای جایگزین تنگه میگذشت اما در این یکماه این رقم به بیشاز ۴۰درصد افزایش داشته- اما صادرات نفت ایران صفر است.
◼️اما اصل ماجرا؛ اقتصاد ایران| رسانهها گزارش دادند قیمت دلار در بازار آزاد تهران، به ۲۵۶هزارتومان سر زده است.
▪️واکنش دمودستگاه عریضوطویل حکمرانی؟ چندنفر در بازار ارز بازداشت شدند و بر اساس ابلاغ بانک مرکزی، معاملات تتر در صرافیهای رمز ارزی ایران، از ساعت ۲۱ هر شب تا ۹ صبح روز بعد متوقف میشود. این محدودیت از چهارشنبه هشتم مهر آغاز شده و تا یکشنبه ۱۲ مهر ادامه خواهد داشت- اینم از این.
▪️مرکز آمار ایران میگوید نرخ تورم نقطهبهنقطه در شهریور به ۸۹.۸ درصد رسیده؛ یعنی خانوارهای ایرانی در شهریور برای مجموعهای از کالاها و خدمات حدود ۹۰ درصد بیشتر از شهریور پارسال باید خرج کند.
▫️دخانیات با تورم ۱۶۲درصد، «مبلمان، لوازم خانگی و نگهداری آنها» با تقریبا ۱۲۵درصد و ارتباطات با تقریبا ۱۲۳درصد، بیشاز همهچیزهای دیگر در این یکسال گران شدهاند- دستکم درباره دخانیات مسوولان به سلامت ما فکر میکنند.
◼️«ویولونیست» برگشته که... | بیژن مرتضوی، نوازنده ویولن و خواننده ایرانی مقیم آمریکا، تنها دو روز پس از تکذیب خبر ورودش به کشور، با انتشار تصویرهایی در اینستاگرامش، خبر داد که به همراه همسرش، نیلا فرخی، وارد تهران شد- فرخی گفت برای پیگیری یکسری کارها به ایران آمدهاند و البته یادش بود که تاکید کند: «آمدهایم که در این شرایط جنگی کنار مردم کشورمان باشیم.»- عجب!
◼️اما محمد خلیلی برنگشت| خبر آمد که #محمد_خلیلی، شاعر نوگرا و داستاننویس و مترجم، و از چهرههای شناختهشدهی تاریخ کانون نویسندگان ایران، در ۸۹سالگی در آلمان درگذشت.
آقای خلیلی ازجمله سروده بود: «از دریچههای تنگ قفس/پرنده/به تماشای بهار نشسته است/و آسمان/ در چشمهای کوچک او/ قطره آبیست که در شبی تاریک/
از سقف ابری فرو میچکد.»
از مهمترین ترجمههای آقای خلیلی هم میتوان به ترجمهی سیلابهای خروشان، اثر اسماعیل شیخلی، نویسنده اهل جمهوری آذربایجان، اشاره کرد؛ رمانی رئالیستی و اجتماعی و چیزی شبیه به رمان همسایهها اثر احمد محمود در ایران یا دُن آرام در ادبیات شوروی.
🥇بازیهای آسیایی| امین میرزاده، کشتیگیر فرنگیکار دسته فوقسنگین ایران با سهپیروزی به مدال طلای بازیهای آسیایی رسید- دو فرنگیکار ایرانی دیگر حذف شدند.
حالا ایران با ۱۱طلا، ۱۶نقره و ۱۲برنز، پساز چین با ۱۵۱طلا، ژاپن، کرهجنوبی، ازبکستان و تایلند، در جای ششم بازیها است.
#روزآروز
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
🔺کمی درباره وضعیت جامعه و مردم با هم بخوانیم
✍ سمیه توحیدلو
🙏 لطفا آماری بودن یا طولانی بودن یادداشتهای پایین شما را از مطالعه بازندارد. تلاش شده که آمار قابل مقایسه و ملموس نوشته شود. برای فهم وضعیت جامعه ایران فهم این آمار موضوعیت دارد. 👇
#از_آمار
#روزنوشتههای_سمیه_توحیدلو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺کمی درباره وضعیت جامعه و مردم با هم بخوانیم
✍ سمیه توحیدلو
🙏 لطفا آماری بودن یا طولانی بودن یادداشتهای پایین شما را از مطالعه بازندارد. تلاش شده که آمار قابل مقایسه و ملموس نوشته شود. برای فهم وضعیت جامعه ایران فهم این آمار موضوعیت دارد. 👇
#از_آمار
#روزنوشتههای_سمیه_توحیدلو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
💠 #یادداشت
🔺جامعه ایرانی روی نمودارها؛ تصویر واقعی معیشت، انقباض مصرفی و بحران بازار کار بر اساس آخرین گزارشهای مرکز آمار (بخش اول)
🖊سمیه توحیدلو، ۸ مهرماه
🔹 این روزها مجدداً بحث حذف ۱۰ یا ۱۵ میلیون نفر از یارانهبگیران و تحدید چتر حمایتهای رفاهی سر زبانها افتاده است؛ با این پیشفرض خطای سیاستگذار و بخشی از افکار عمومی که «دهکهای بالا پر از مرفهین و ثروتمندانیاند که نیازی به یارانه ندارند». اما اگر به آخرین گزارشهای رسمی مرکز آمار ایران—شامل نتایج قطعی طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار سال ۱۴۰۴ (منتشرشده در شهریور ۱۴۰۵)، گزارش شاخص قیمت مصرفکننده شهریور ۱۴۰۵ و آمار نیروی کار بهار ۱۴۰۵—نگاه کنیم، واقعیتِ عریان ساختار طبقاتی، بازار کار و خط فقر در ایران تصویر دیگری به ما میدهد.
🔹 چرا استناد به دادههای قطعی سال ۱۴۰۴ حیاتی است و در سال ۱۴۰۵ چه گذشت؟
آمارهای تفصیلی هزینه و درآمد خانوار سالانه تدوین میشوند و آخرین دادههای ثبتی و تفصیلی موجود در کشور متعلق به سال ۱۴۰۴ است. (جدول فرسته بالا را ببینید)
۱۲۱.۸ درصدی نان و غلات،
۱۱۸.۷ درصدی لبنیات،
۱۱۵.۲ درصدی گوشت و ثبت قیمت گوشت گوسفند و گوساله در ارقام فراتر از ۱ میلیون و ۷۶۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵، جامعه با «انقباض خشن مصرفی» روبهرو شده است. هزینههای درمان، آموزش، تفریح و کالاهای بادوام متوقف شده و حتی کالری مصرفی به سود نان و اقلام نشاستهای افت کرده است. بنابراین ارقام ثبتشده سال ۱۴۰۴، کف واقعی تابآوری پیش از موج انقباضی اخیر هستند.
🔹 تله درآمدی و اجاره اسمی مسکن در سال ۱۴۰۴:
متوسط هزینه کل ناخالص سالانه خانوار شهری در سال ۱۴۰۴ برابر با ۳۹۱ میلیون و ۹۴۲ هزار تومان (ماهانه حدود ۳۲.۶ میلیون تومان) بوده که نسبت به سال قبل ۴۵.۵ درصد افزایش یافته است.
هزینه خوراکی و دخانی خانوار شهری با جهش شدید ۷۴.۰ درصدی، به ۱۱۰ میلیون و ۸۱۶ هزار تومان در سال رسیده است.
🔹 تحلیل وضعیت فقر و دارایی در آینه آمار:
شش دهک نخست در تله خط فقر:
هزینه ماهانه دهکهای اول تا ششم بین ۸.۵ تا ۲۸.۶ میلیون تومان است؛ دامنهای که کاملاً منطبق بر حقوق پایه کارگری و بازنشستگیهای حداقلی است و نشان میدهد ۶۰ درصد جامعه در تأمین نیازهای پایه دچار بحراناند.
پرش دهک دهم: هزینه کل سالانه بین دهک نهم (۶۱۶ میلیون تومان) و دهک دهم (۱ میلیارد و ۲۷ میلیون تومان) با ۶۶.۷ درصد پرش ناگهانی روبهرو میشود. این چولگی شدید اثبات میکند که کف دهک دهم (صدکهای ۹۱ تا ۹۳) با هزینهکرد ماهانه ۵۰ تا ۶۰ میلیون تومان مرفه نیستند، بلکه زیر سایه سنگین ثروت نجومی صدکهای ۹۹ و ۱۰۰ قرار گرفتهاند.
محرومیت از داراییها: ۴۳ درصد خانوارهای شهری اتومبیل شخصی ندارند (در روستاها ۵۹ درصد فاقد خودرو هستند). همچنین نزدیک به ۳۰ درصد از خانوارهای شهری فاقد مسکن ملکی هستند (۲۲.۸ درصد مستأجر رسمی و ۶.۵ درصد سایر سکونتهای غیرملکی). وسایل رفاهی مدرن نظیر ماشین ظرفشویی تنها در ۹.۶ درصد و مایکروویو در ۱۵.۲ درصد خانههای شهری وجود دارد.
...ادامه دارد
#از_آمار
#روزنوشتههای_سمیه_توحیدلو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺جامعه ایرانی روی نمودارها؛ تصویر واقعی معیشت، انقباض مصرفی و بحران بازار کار بر اساس آخرین گزارشهای مرکز آمار (بخش اول)
🖊سمیه توحیدلو، ۸ مهرماه
🔹 این روزها مجدداً بحث حذف ۱۰ یا ۱۵ میلیون نفر از یارانهبگیران و تحدید چتر حمایتهای رفاهی سر زبانها افتاده است؛ با این پیشفرض خطای سیاستگذار و بخشی از افکار عمومی که «دهکهای بالا پر از مرفهین و ثروتمندانیاند که نیازی به یارانه ندارند». اما اگر به آخرین گزارشهای رسمی مرکز آمار ایران—شامل نتایج قطعی طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار سال ۱۴۰۴ (منتشرشده در شهریور ۱۴۰۵)، گزارش شاخص قیمت مصرفکننده شهریور ۱۴۰۵ و آمار نیروی کار بهار ۱۴۰۵—نگاه کنیم، واقعیتِ عریان ساختار طبقاتی، بازار کار و خط فقر در ایران تصویر دیگری به ما میدهد.
🔹 چرا استناد به دادههای قطعی سال ۱۴۰۴ حیاتی است و در سال ۱۴۰۵ چه گذشت؟
آمارهای تفصیلی هزینه و درآمد خانوار سالانه تدوین میشوند و آخرین دادههای ثبتی و تفصیلی موجود در کشور متعلق به سال ۱۴۰۴ است. (جدول فرسته بالا را ببینید)
در سال ۱۴۰۵ با رسیدن تورم سالانه به ۷۳.۶ درصد، تورم نقطهبهنقطه به ۸۹.۸ درصد و تورم سالانه خوراکیها به ۱۰۸.۸ درصد، خطای فاحشی است اگر تصور کنیم خانوادهها متناسب با این تورم، هزینهکرد و ریختوپاش خود را بالا بردهاند. واقعیت میدانی و ساختاری اقتصاد این است که دستمزدها همپای تورم رشد نکرده و به دلیل فقدان نقدینگی، اقلام یکی پس از دیگری از سبد مصرف خانوار حذف شدهاند. با تورم سالانه ۱۹۶.۶ درصدی روغنها،
۱۲۱.۸ درصدی نان و غلات،
۱۱۸.۷ درصدی لبنیات،
۱۱۵.۲ درصدی گوشت و ثبت قیمت گوشت گوسفند و گوساله در ارقام فراتر از ۱ میلیون و ۷۶۰ هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵، جامعه با «انقباض خشن مصرفی» روبهرو شده است. هزینههای درمان، آموزش، تفریح و کالاهای بادوام متوقف شده و حتی کالری مصرفی به سود نان و اقلام نشاستهای افت کرده است. بنابراین ارقام ثبتشده سال ۱۴۰۴، کف واقعی تابآوری پیش از موج انقباضی اخیر هستند.
🔹 تله درآمدی و اجاره اسمی مسکن در سال ۱۴۰۴:
متوسط هزینه کل ناخالص سالانه خانوار شهری در سال ۱۴۰۴ برابر با ۳۹۱ میلیون و ۹۴۲ هزار تومان (ماهانه حدود ۳۲.۶ میلیون تومان) بوده که نسبت به سال قبل ۴۵.۵ درصد افزایش یافته است.
هزینه خوراکی و دخانی خانوار شهری با جهش شدید ۷۴.۰ درصدی، به ۱۱۰ میلیون و ۸۱۶ هزار تومان در سال رسیده است.
متوسط درآمد سالانه خانوار شهری ۴۸۴ میلیون و ۶۱۰ هزار تومان (ماهانه حدود ۴۰.۳ میلیون تومان) قید شده است. اما این رقم یک خطای شناختی بزرگ دارد: ۵۳.۹ درصد درآمد خانوار شهری «درآمد غیرشغلی» است و از این درآمد غیرشغلی، ۴۳.۱ درصد آن صرفاً برآورد حسابداری اجارهبهای مسکن شخصی خانوار است (یعنی ارزش فرضی سقف بالای سر که ریالی پول نقد یا قدرت خرید جاری به بار نمیآورد)! سهم دستمزد و حقوقبگیری از کل درآمد خانوار شهری تنها ۳۰.۲ درصد و سهم مشاغل آزاد فقط ۱۵.۹ درصد است.
🔹 تحلیل وضعیت فقر و دارایی در آینه آمار:
شش دهک نخست در تله خط فقر:
هزینه ماهانه دهکهای اول تا ششم بین ۸.۵ تا ۲۸.۶ میلیون تومان است؛ دامنهای که کاملاً منطبق بر حقوق پایه کارگری و بازنشستگیهای حداقلی است و نشان میدهد ۶۰ درصد جامعه در تأمین نیازهای پایه دچار بحراناند.
پرش دهک دهم: هزینه کل سالانه بین دهک نهم (۶۱۶ میلیون تومان) و دهک دهم (۱ میلیارد و ۲۷ میلیون تومان) با ۶۶.۷ درصد پرش ناگهانی روبهرو میشود. این چولگی شدید اثبات میکند که کف دهک دهم (صدکهای ۹۱ تا ۹۳) با هزینهکرد ماهانه ۵۰ تا ۶۰ میلیون تومان مرفه نیستند، بلکه زیر سایه سنگین ثروت نجومی صدکهای ۹۹ و ۱۰۰ قرار گرفتهاند.
محرومیت از داراییها: ۴۳ درصد خانوارهای شهری اتومبیل شخصی ندارند (در روستاها ۵۹ درصد فاقد خودرو هستند). همچنین نزدیک به ۳۰ درصد از خانوارهای شهری فاقد مسکن ملکی هستند (۲۲.۸ درصد مستأجر رسمی و ۶.۵ درصد سایر سکونتهای غیرملکی). وسایل رفاهی مدرن نظیر ماشین ظرفشویی تنها در ۹.۶ درصد و مایکروویو در ۱۵.۲ درصد خانههای شهری وجود دارد.
...ادامه دارد
#از_آمار
#روزنوشتههای_سمیه_توحیدلو
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔴سراب گشایش در برخی حوزههای اجتماعی و فرهنگی در بنبست سیاسی و اقتصادی
✍جعفر ابراهیمی
اگر در روزهای تعطیل سری به ضلع شمالی پارک پردیسان و برخی خیابانهای شهر تهران مانند ایرانشهر بزنید، یا افتتاحیه برخی مدارس خصوصی را در اول مهر ببینید، ممکن است فکر کنید چیزی تغییر کرده است. در پارک، جوانان با پوشش دلخواه در حال رقص هستند و در خیابان ایرانشهر گویی یک نمایش مُد خیابانی با لباسهای متفاوت و تیپهای متفاوتتر در جریان است؛ که البته حق هر انسانی است که برقصد و هر چه دوست دارد بپوشد. در چند قدمی آنها پلیس حضور دارد اما کاری به کارشان ندارد؛ انگار همه چیز عادی است و باید خوشحال بود.
از سوی دیگر، روز مانور جانفدایان حکومت است؛ در حالی که زنان حامی حاکمیت رژه میروند، در نقطهای دیگر زنان با پوشش اختیاری در دو ماراتن شرکت میکنند. آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟ آیا قرار است حاکمیت در اثر پیشروی معترضان، با مردم با گشودگی رفتار کند؟
اینها را بگذارید کنار صحنههایی که از برخی مدارس منتشر شد؛ معلمان مدارس خصوصی برای خیرمقدم به دانشآموزان میرقصند، چه عالی! باز میپرسی یعنی اصلیترین سنگر ایدئولوژیک نظام اسلامی در حال ترک برداشتن است؟ ممکن است چنین باشد.
به هر حال، در این سیستم هم به قول گرامشی، روشنفکران ارگانیکی وجود دارند که در بزنگاهها با تحلیلهای خود به کمک نظام حاکم میآیند و مثلاً میگويند باید فضای فرهنگی و اجتماعی را کمی گشود. اما آیا حاکمیت توان گشودن این فضا را دارد؟ به باور من نمیتواند؛ چون فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمیگیرد، مستقل از پایههای مادی و اقتصادی نیست و از همه مهمتر، وقتی حکومت قرار نیست در عرصه سیاسی کمی گشوده شود، چطور ممکن است تن به گشودگی در عرصه فرهنگ بدهد؟
مثالش واضح است؛ در حالی که نشانه هایی در برخی حوزههای فرهنگی برای گشودگی فعال است، شش معلم (شکرالله احمدی، علی صفری، رسول بداقی، غفار دیندار، علیحسن بهامین و حجت سادات) را در نورآباد ممسنی بازداشت میکنند؛ شش فعال صنفی که صرفاً در یک دیدار دوستانه بودهاند، آن هم در زمانی که تشکلهای صنفی بیش از هر زمان دیگری سرکوب شده و قدرت عمل میدانی خود را از دست دادهاند. پس چرا باید این افراد دستگیر شوند؟ در همین زمان، برای دانشگاه ابلاغیه حجاب میآید. چرا دانشگاه محدود است اما برخی پارکها آزاد و رها؟ و چرا این آزادیها در نقاط دیگر تهران و شهرستانها جاری نیست؟ آیا حاکمیت در حال تست کردنِ گشودن فضای اجتماعی و فرهنگی است؟
گفتیم فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمیگیرند؛ پس باید سایر عرصهها، از جمله عرصه اقتصاد و مناسبات آن و همچنین عرصه سیاسی را کاوید؛ سپس میتوان بررسی کرد و دید آیا حاکمیت قادر است در این عرصهها تغییرات ایجاد کند؛ مثلاً وضعیت اقتصادی را بهبود بخشد یا فضای سیاسی را اندکی باز کند؟
در طول ده سال گذشته در ایران، چهار خیزش سراسری رخ داده است: دی ۹۶، آبان ۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و دی ۱۴۰۴. محرک اصلی قیام در سه مورد (به جز قیام ژینا) مسئله اقتصادی و معیشتی بوده است؛ هرچند در طول قیام ژینا نیز مسئله اقتصادی کاملاً به حاشیه نرفت. حال سوال اساسی این است که آیا حاکمیت بعد از بحرانهای متعدد، اکنون قادر است تضادهای اقتصادی خود را حل کند؟ کافی است وضعیت ثبات حکومت را با پیش از دی ۹۶ مقایسه کنیم؛ بیهیچ شکی حکومت ضعیفتر شده و قدرت و نفوذ منطقهای خود را از دست داده است و عمق استراتژیک آن از سوریه به داخل مرزها منتقل شده است. یکی از علل مشکلات اقتصادی که به طبقه کارگر و سایر زحمتکشان تحمیل میشد، هزینه بودجه برای حفظ این عمق استراتژیک بود؛ البته رانتخواری، فساد ساختاری و غارت نیز از وجوه دیگر این اقتصاد است.
از سوی دیگر تمام شاخصهای اقتصادی کلان مانند بیکاری، تورم، فقر و فلاکت و کسری بودجه رو به افزایش است. در حوزه آموزش و توسعه انسانی نیز شاخصهایی چون نرخ بازماندگی از تحصیل، افت تحصیلی، نابرابری آموزشی و فرار مغزها همه رو به رشد هستند. نمونه بارز و آشکار آن خروج جمعی از معلمان از شغل معلمی است. حتی بدون رجوع به این شاخصها میتوان فهمید که وضعیت معیشت و اقتصاد اکثریت مردم رو به وخامت است. از سویی حکومت درگیر جنگ و تحریم است و حتی اگر به صورت موقتی روند فساد و غارت سیستماتیک را متوقف کند، به نظر نمیرسد بتواند در عرصه اقتصاد به سمتی چرخش کند که اندکی عدالت در آن جاری باشد؛ در نتیجه، اعتراضات ناشی از معضلات اقتصادی و به تبع آن، مبارزه طبقاتی پابرجاست.
در عرصه سیاسی، حتی وضع برای نیروهای سیاسی از جمله باندها و جناحهای درون حکومت بد است. این حکومت از فردای انقلاب ۵۷ تا به امروز انقباضی عمل کرده است؛ ابتدا نیروها و سازمانهای چپ و مترقی که در پیروزی انقلاب نقش داشتند را حذف کرد، بعد در درون خود دست به تسویه زد. شقه شدن بعد از اتمام کار حزب جمهوری اسلامی آغاز شد و تا به امروز این روند ادامه داشته است. این تسویه را میتوان در چینش جدید در رأس حاکمیت دید. حتی به زندان فرستادن حمید رسایی و صدور حکم اعدام برای روحانی توسط جانفدایان نشان از بالا گرفتن جنگ قدرت بین باندهای مختلف درونسیستمی دارد. حال سوال اساسی این است: آیا این حکومت قادر است در عرصه سیاسی اندکی آزادی به دیگر جریان های سیاسی و تشکل های کارگری و مدنی بدهد؟ جواب مطلقاً خیر است؛ چون اندکی آزادی سیاسی، موجب سر باز کردن تضادهای جدی اقتصادی و به تبع آن، گسیل خشم تودهها و وقوع اعتراض و قیامی دیگر است.
در چنین شرایطی اما حکومت، در برخی حوزههای اجتماعی و فرهنگیِ محدود فضا را کمی باز میکند و به نوعی با این سوپاپ اطمینان، جامعه را تست میکند. چرا محدود عمل میکند؟ چون حاکمیت در این عرصه نیز دچار استیصال است؛ اگر فضا را کاملاً باز کند، نیروهای جانفدای ایدئولوژیکش ناامید شده و از میدان به در میشوند؛ اگر فضای فرهنگی را کاملاً ببندد، اولاً اساساً توان اجرایی آن را ندارد، چون نسل جدید تن به مناسبات فرهنگی پیش از قیام ژینا نمیدهد. پس مجبور است بین حالتهای متناقض و گشایشهای جزیرهای در نوسان باشد.
حقیقت امر این است حاکمیت می داند که این نوسانات و مداراهای بخشی در حوزه اجتماعی و فرهنگیِ کنترلشده، به تنهایی باعث تغییر بنیادین نمیشود؛ حتی ممکن است بتواند به واسطه عواملش چنین جلوه دهد که در این بخش ها دارای پنانسیل تغییر است.اصولاً تغییر واقعی بر مبنای ایجاد مناسبات جدید در پایههای مادی (عرصه اقتصادی) و تأثیر متقابل آن بر سایر عرصهها از جمله عرصه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی ممکن است. البته این بدان معنا نیست که تغییرات ناشی از پیشروی نیروهای معترض در عرصه فرهنگی و اجتماعی را نادیده بگیریم؛ بلکه به این معناست که نه روشنفکران ارگانیک حکومت قادرند حاکمیت را با نسخههای تعدیل فرهنگی از این شرایط بنبست خلاص کنند و نه روشنفکران مخالفی که صرفاً بر امر فرهنگی و سبک زندگی تأکید میکنند، راه به جایی خواهند برد.
حالا میتوان به سوال «آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟» پاسخ داد؛ اتفاق جدی رخ نخواهد داد، چون حاکمیت میداند گشودگی کامل در عرصه فرهنگی و اجتماعی، نیازمند سطحی از گشودگی در عرصههای سیاسی است و این امر ممکن نمیشود، چون قادر به پاسخ دادن به تضادهای بنیادین نیست.
از سوی دیگر حاکمیت میداند تغییر بنیادین را نیروهایی میتوانند رقم بزنند که از سطحی از تشکیلات و سازمانیابی برخوردارند و قادرند برای حل تضادهای بنیادین قدم بردارند و قدرت سیاسی را به دست بگیرند. حکومتی که غرق در تضادهای حلنشده است، دقیقاً به همین خاطر از هر سطحی از سازمانیابی میهراسد و هر جا نشانهای از تشکلیابی یا احتمال آن باشد، با خشونت به آن حمله میکند. در اصل، آنچه حاکمیت را به وحشت میاندازد، پتانسیل سازماندهی، انسجام جمعی و تمرینِ همبستگیِ نظاممندی است که در بطن تشکلها نهفته است. حاکمیت میداند که خطرِ واقعی نه در گشودگی نسبی فرهنگیِ جامعه در برخی پارکهای آزاد، بلکه در همبستگی و تشکیلات سازمانیافته طبقه کارگر و کسانی است که تحت استثمار و ستم عینی و ملموس طبقه حاکم هستند؛ از همین رو، دست به بازداشتهای گسترده میزند، اعدامها را به شدت افزایش میدهد تا رعب و وحشت ایجاد کند و معترضان قیام دی را به پای چوبههای دار میکشد تا آشکارا اعلام کند که هیچگونه نرمش و عقبنشینی ساختاری در کار نیست.
حال میتوان به این پرسش بازگشت که چرا فعالان و تشکلهای صنفی و دانشجویان و دانشگاه در فشارند؟ پاسخ روشن است؛ دانشگاه، تشکلها و فعالان صنفی معلمان به این دلیل محدود و تحت سرکوب قرار دارند، چون این نهادها و افراد، برخلاف فضاهای اتمیزهشده عمومی، از پتانسیل اعتراضی، توان شبکهسازی، امکان سازمانیابی و قدرت سازماندهی تودهای جامعه برخوردارند. بیهوده نیست در هفته اول بازگشایی دانشگاهها در اعتراض به سیاستهای سرکوبگرانه، دانشجویان شعار میدهند:
گرانی، تورم، بلای جان مردم
بیگاری، بیکاری، حجاب زن اجباری
دانشگاه پولکی، نمیخوایم نمیخوایم
نه پادگان نه بنگاه، درود بر دانشگاه
دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد
و بعید نیست با ادامه این روند، دانشگاهها به بهانههای مختلف مجازی شوند.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزهی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آیدی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید و با تازهترین اخبار و فعالیتهای شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛* 🐦 #توییترX**
📲 #واتساپ؛ 🎥 #یوتیوب
✍جعفر ابراهیمی
اگر در روزهای تعطیل سری به ضلع شمالی پارک پردیسان و برخی خیابانهای شهر تهران مانند ایرانشهر بزنید، یا افتتاحیه برخی مدارس خصوصی را در اول مهر ببینید، ممکن است فکر کنید چیزی تغییر کرده است. در پارک، جوانان با پوشش دلخواه در حال رقص هستند و در خیابان ایرانشهر گویی یک نمایش مُد خیابانی با لباسهای متفاوت و تیپهای متفاوتتر در جریان است؛ که البته حق هر انسانی است که برقصد و هر چه دوست دارد بپوشد. در چند قدمی آنها پلیس حضور دارد اما کاری به کارشان ندارد؛ انگار همه چیز عادی است و باید خوشحال بود.
از سوی دیگر، روز مانور جانفدایان حکومت است؛ در حالی که زنان حامی حاکمیت رژه میروند، در نقطهای دیگر زنان با پوشش اختیاری در دو ماراتن شرکت میکنند. آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟ آیا قرار است حاکمیت در اثر پیشروی معترضان، با مردم با گشودگی رفتار کند؟
اینها را بگذارید کنار صحنههایی که از برخی مدارس منتشر شد؛ معلمان مدارس خصوصی برای خیرمقدم به دانشآموزان میرقصند، چه عالی! باز میپرسی یعنی اصلیترین سنگر ایدئولوژیک نظام اسلامی در حال ترک برداشتن است؟ ممکن است چنین باشد.
به هر حال، در این سیستم هم به قول گرامشی، روشنفکران ارگانیکی وجود دارند که در بزنگاهها با تحلیلهای خود به کمک نظام حاکم میآیند و مثلاً میگويند باید فضای فرهنگی و اجتماعی را کمی گشود. اما آیا حاکمیت توان گشودن این فضا را دارد؟ به باور من نمیتواند؛ چون فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمیگیرد، مستقل از پایههای مادی و اقتصادی نیست و از همه مهمتر، وقتی حکومت قرار نیست در عرصه سیاسی کمی گشوده شود، چطور ممکن است تن به گشودگی در عرصه فرهنگ بدهد؟
مثالش واضح است؛ در حالی که نشانه هایی در برخی حوزههای فرهنگی برای گشودگی فعال است، شش معلم (شکرالله احمدی، علی صفری، رسول بداقی، غفار دیندار، علیحسن بهامین و حجت سادات) را در نورآباد ممسنی بازداشت میکنند؛ شش فعال صنفی که صرفاً در یک دیدار دوستانه بودهاند، آن هم در زمانی که تشکلهای صنفی بیش از هر زمان دیگری سرکوب شده و قدرت عمل میدانی خود را از دست دادهاند. پس چرا باید این افراد دستگیر شوند؟ در همین زمان، برای دانشگاه ابلاغیه حجاب میآید. چرا دانشگاه محدود است اما برخی پارکها آزاد و رها؟ و چرا این آزادیها در نقاط دیگر تهران و شهرستانها جاری نیست؟ آیا حاکمیت در حال تست کردنِ گشودن فضای اجتماعی و فرهنگی است؟
گفتیم فضاهای فرهنگی و اجتماعی در خلاء شکل نمیگیرند؛ پس باید سایر عرصهها، از جمله عرصه اقتصاد و مناسبات آن و همچنین عرصه سیاسی را کاوید؛ سپس میتوان بررسی کرد و دید آیا حاکمیت قادر است در این عرصهها تغییرات ایجاد کند؛ مثلاً وضعیت اقتصادی را بهبود بخشد یا فضای سیاسی را اندکی باز کند؟
در طول ده سال گذشته در ایران، چهار خیزش سراسری رخ داده است: دی ۹۶، آبان ۹۸، شهریور ۱۴۰۱ و دی ۱۴۰۴. محرک اصلی قیام در سه مورد (به جز قیام ژینا) مسئله اقتصادی و معیشتی بوده است؛ هرچند در طول قیام ژینا نیز مسئله اقتصادی کاملاً به حاشیه نرفت. حال سوال اساسی این است که آیا حاکمیت بعد از بحرانهای متعدد، اکنون قادر است تضادهای اقتصادی خود را حل کند؟ کافی است وضعیت ثبات حکومت را با پیش از دی ۹۶ مقایسه کنیم؛ بیهیچ شکی حکومت ضعیفتر شده و قدرت و نفوذ منطقهای خود را از دست داده است و عمق استراتژیک آن از سوریه به داخل مرزها منتقل شده است. یکی از علل مشکلات اقتصادی که به طبقه کارگر و سایر زحمتکشان تحمیل میشد، هزینه بودجه برای حفظ این عمق استراتژیک بود؛ البته رانتخواری، فساد ساختاری و غارت نیز از وجوه دیگر این اقتصاد است.
از سوی دیگر تمام شاخصهای اقتصادی کلان مانند بیکاری، تورم، فقر و فلاکت و کسری بودجه رو به افزایش است. در حوزه آموزش و توسعه انسانی نیز شاخصهایی چون نرخ بازماندگی از تحصیل، افت تحصیلی، نابرابری آموزشی و فرار مغزها همه رو به رشد هستند. نمونه بارز و آشکار آن خروج جمعی از معلمان از شغل معلمی است. حتی بدون رجوع به این شاخصها میتوان فهمید که وضعیت معیشت و اقتصاد اکثریت مردم رو به وخامت است. از سویی حکومت درگیر جنگ و تحریم است و حتی اگر به صورت موقتی روند فساد و غارت سیستماتیک را متوقف کند، به نظر نمیرسد بتواند در عرصه اقتصاد به سمتی چرخش کند که اندکی عدالت در آن جاری باشد؛ در نتیجه، اعتراضات ناشی از معضلات اقتصادی و به تبع آن، مبارزه طبقاتی پابرجاست.
در عرصه سیاسی، حتی وضع برای نیروهای سیاسی از جمله باندها و جناحهای درون حکومت بد است. این حکومت از فردای انقلاب ۵۷ تا به امروز انقباضی عمل کرده است؛ ابتدا نیروها و سازمانهای چپ و مترقی که در پیروزی انقلاب نقش داشتند را حذف کرد، بعد در درون خود دست به تسویه زد. شقه شدن بعد از اتمام کار حزب جمهوری اسلامی آغاز شد و تا به امروز این روند ادامه داشته است. این تسویه را میتوان در چینش جدید در رأس حاکمیت دید. حتی به زندان فرستادن حمید رسایی و صدور حکم اعدام برای روحانی توسط جانفدایان نشان از بالا گرفتن جنگ قدرت بین باندهای مختلف درونسیستمی دارد. حال سوال اساسی این است: آیا این حکومت قادر است در عرصه سیاسی اندکی آزادی به دیگر جریان های سیاسی و تشکل های کارگری و مدنی بدهد؟ جواب مطلقاً خیر است؛ چون اندکی آزادی سیاسی، موجب سر باز کردن تضادهای جدی اقتصادی و به تبع آن، گسیل خشم تودهها و وقوع اعتراض و قیامی دیگر است.
در چنین شرایطی اما حکومت، در برخی حوزههای اجتماعی و فرهنگیِ محدود فضا را کمی باز میکند و به نوعی با این سوپاپ اطمینان، جامعه را تست میکند. چرا محدود عمل میکند؟ چون حاکمیت در این عرصه نیز دچار استیصال است؛ اگر فضا را کاملاً باز کند، نیروهای جانفدای ایدئولوژیکش ناامید شده و از میدان به در میشوند؛ اگر فضای فرهنگی را کاملاً ببندد، اولاً اساساً توان اجرایی آن را ندارد، چون نسل جدید تن به مناسبات فرهنگی پیش از قیام ژینا نمیدهد. پس مجبور است بین حالتهای متناقض و گشایشهای جزیرهای در نوسان باشد.
حقیقت امر این است حاکمیت می داند که این نوسانات و مداراهای بخشی در حوزه اجتماعی و فرهنگیِ کنترلشده، به تنهایی باعث تغییر بنیادین نمیشود؛ حتی ممکن است بتواند به واسطه عواملش چنین جلوه دهد که در این بخش ها دارای پنانسیل تغییر است.اصولاً تغییر واقعی بر مبنای ایجاد مناسبات جدید در پایههای مادی (عرصه اقتصادی) و تأثیر متقابل آن بر سایر عرصهها از جمله عرصه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی ممکن است. البته این بدان معنا نیست که تغییرات ناشی از پیشروی نیروهای معترض در عرصه فرهنگی و اجتماعی را نادیده بگیریم؛ بلکه به این معناست که نه روشنفکران ارگانیک حکومت قادرند حاکمیت را با نسخههای تعدیل فرهنگی از این شرایط بنبست خلاص کنند و نه روشنفکران مخالفی که صرفاً بر امر فرهنگی و سبک زندگی تأکید میکنند، راه به جایی خواهند برد.
حالا میتوان به سوال «آیا اتفاقی در حال رخ دادن است؟» پاسخ داد؛ اتفاق جدی رخ نخواهد داد، چون حاکمیت میداند گشودگی کامل در عرصه فرهنگی و اجتماعی، نیازمند سطحی از گشودگی در عرصههای سیاسی است و این امر ممکن نمیشود، چون قادر به پاسخ دادن به تضادهای بنیادین نیست.
از سوی دیگر حاکمیت میداند تغییر بنیادین را نیروهایی میتوانند رقم بزنند که از سطحی از تشکیلات و سازمانیابی برخوردارند و قادرند برای حل تضادهای بنیادین قدم بردارند و قدرت سیاسی را به دست بگیرند. حکومتی که غرق در تضادهای حلنشده است، دقیقاً به همین خاطر از هر سطحی از سازمانیابی میهراسد و هر جا نشانهای از تشکلیابی یا احتمال آن باشد، با خشونت به آن حمله میکند. در اصل، آنچه حاکمیت را به وحشت میاندازد، پتانسیل سازماندهی، انسجام جمعی و تمرینِ همبستگیِ نظاممندی است که در بطن تشکلها نهفته است. حاکمیت میداند که خطرِ واقعی نه در گشودگی نسبی فرهنگیِ جامعه در برخی پارکهای آزاد، بلکه در همبستگی و تشکیلات سازمانیافته طبقه کارگر و کسانی است که تحت استثمار و ستم عینی و ملموس طبقه حاکم هستند؛ از همین رو، دست به بازداشتهای گسترده میزند، اعدامها را به شدت افزایش میدهد تا رعب و وحشت ایجاد کند و معترضان قیام دی را به پای چوبههای دار میکشد تا آشکارا اعلام کند که هیچگونه نرمش و عقبنشینی ساختاری در کار نیست.
حال میتوان به این پرسش بازگشت که چرا فعالان و تشکلهای صنفی و دانشجویان و دانشگاه در فشارند؟ پاسخ روشن است؛ دانشگاه، تشکلها و فعالان صنفی معلمان به این دلیل محدود و تحت سرکوب قرار دارند، چون این نهادها و افراد، برخلاف فضاهای اتمیزهشده عمومی، از پتانسیل اعتراضی، توان شبکهسازی، امکان سازمانیابی و قدرت سازماندهی تودهای جامعه برخوردارند. بیهوده نیست در هفته اول بازگشایی دانشگاهها در اعتراض به سیاستهای سرکوبگرانه، دانشجویان شعار میدهند:
گرانی، تورم، بلای جان مردم
بیگاری، بیکاری، حجاب زن اجباری
دانشگاه پولکی، نمیخوایم نمیخوایم
نه پادگان نه بنگاه، درود بر دانشگاه
دانشجوی زندانی، آزاد باید گردد
و بعید نیست با ادامه این روند، دانشگاهها به بهانههای مختلف مجازی شوند.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزهی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آیدی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید و با تازهترین اخبار و فعالیتهای شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 #تلگرام؛🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛* 🐦 #توییترX**
📲 #واتساپ؛ 🎥 #یوتیوب
👏3❤1