📌 #محمد_حسینی فرزند طبقه کارگر است
روز ۱۷ دیماه ۱۴۰۱ دادگاه های سرمایه داران دو کارگر بنامهای محمد مهدی کرمی و محمد حسینی را بدار آویختند. دو اعدام شده آذر ماه محسن شکاری و مجید رهنورد نیز کارگر بودند. در کانالها خواندیم که محمد عزیز کس و کار نداشته است که در زندان به ملاقاتش برود یا پرونده اش را پیگیری کند. وقتی هم در کمال شقاوت و با اتهامات واهی تحت شکنجه برایش حکم اعدام دادند و جانش را گرفتند، بازهم کس و کاری نبود که پیکر بر زمین مانده اش را تحویل بگیرد و با احترام بدرقه کند.
ما کارگران از سلاله رنجیم. دردهایی کشیده ایم و می کشیم که در داستانها نیامده است. ما کارگران همیشه مرغ عزا و عروسی و جنگ و صلح و غم و شادی سرمایه داران بودیم. هیچوقت دولتها برای رفاه و حرمت کارگران عملی انجام ندادند و قانونی در مجلش شان نگذراندند. آنها تنها تا زمانی به ما احتیاج دارند که بتوانیم کار کنیم و مزد کمی بگیریم و برای سرمایه دار سودآور باشیم. هر زمان این ممکن نباشد، اخراج. هر زمان اعتراض کنیم، زندان. هر زمان بگیم گرسنه ایم و اعتراض داریم، نوکر آمریکا و اسراییل. وقتی مثل محمد و مهدی و محسن و مجید گذرمان به زندان می افتد، این میشود که می بینید.
کارگر کجا و وثیقه های میلیاردی کجا؟ یا بخط شدن رسانه ها برای قهرمان سازی و رهبرتراشی! حالا اگر مثل محمد حسینی بی کس و کار باشی، اینگونه طعمه افعی های آدمخواری میشوی که در مملکت ما اسم شان قاضی است. در کشوری که جلاد را قاضی می نامند و کارگر و زحمتکش را خرابکار و تروریست، چند جای کار خراب است. در جایی که زور و شکنجه و تخیلات تعدادی آدم مریض بازجو و امنیتی قرار است داستان زندگی ات را بنویسند، کارگر کجا میتواند ادعای حق کند؟
روزی که همه اهرمها دست ما باشد، روزی که جامعه تحت شوراها اداره شود و مزدبگیر و مزدبده نباشد، میتوانیم از آزادی حرف بزنیم اما تا آنوقت بردگانی بیش نیستیم. دل من مثل بسیاری از همکاران پر است. چهره زیبای هم طبقه ای هایمان که اعدام شدند از خاطرم نمیرود. محمد حسینی را هیچوقت ندیدم اما انگار صد سال است که او را می شناسم. او از نسل غول خفته ای بود که کمتر دیده میشد اما حالا دنیا چهره زیبای انقلاب را دیده است.
محمد عزیز بعنوان یک کارگر برایت گریستم و به این دنیا و نظم سرمایه داری لعنت فرستادم. بعنوان هفت تپه ای میگویم که تو فرزند کارگرانی و کارگران کنارت می مانند. تو پدر و مادر و خانواده نداشتی اما جزو طبقه ای هستی که اکثریت جامعه و خانواده بزرگ کارگری را تشکیل میدهند. تو محمد برادر و همرزم عزیز در دل تک تک کارگران و مردم شریفی هستی که نان شرافت میخورند و خود را نفروخته اند. یادت در دلهای ما میماند و نامت در مبارزه برای آزادی کنار ماست.
پیام همکار
روز ۱۷ دیماه ۱۴۰۱ دادگاه های سرمایه داران دو کارگر بنامهای محمد مهدی کرمی و محمد حسینی را بدار آویختند. دو اعدام شده آذر ماه محسن شکاری و مجید رهنورد نیز کارگر بودند. در کانالها خواندیم که محمد عزیز کس و کار نداشته است که در زندان به ملاقاتش برود یا پرونده اش را پیگیری کند. وقتی هم در کمال شقاوت و با اتهامات واهی تحت شکنجه برایش حکم اعدام دادند و جانش را گرفتند، بازهم کس و کاری نبود که پیکر بر زمین مانده اش را تحویل بگیرد و با احترام بدرقه کند.
ما کارگران از سلاله رنجیم. دردهایی کشیده ایم و می کشیم که در داستانها نیامده است. ما کارگران همیشه مرغ عزا و عروسی و جنگ و صلح و غم و شادی سرمایه داران بودیم. هیچوقت دولتها برای رفاه و حرمت کارگران عملی انجام ندادند و قانونی در مجلش شان نگذراندند. آنها تنها تا زمانی به ما احتیاج دارند که بتوانیم کار کنیم و مزد کمی بگیریم و برای سرمایه دار سودآور باشیم. هر زمان این ممکن نباشد، اخراج. هر زمان اعتراض کنیم، زندان. هر زمان بگیم گرسنه ایم و اعتراض داریم، نوکر آمریکا و اسراییل. وقتی مثل محمد و مهدی و محسن و مجید گذرمان به زندان می افتد، این میشود که می بینید.
کارگر کجا و وثیقه های میلیاردی کجا؟ یا بخط شدن رسانه ها برای قهرمان سازی و رهبرتراشی! حالا اگر مثل محمد حسینی بی کس و کار باشی، اینگونه طعمه افعی های آدمخواری میشوی که در مملکت ما اسم شان قاضی است. در کشوری که جلاد را قاضی می نامند و کارگر و زحمتکش را خرابکار و تروریست، چند جای کار خراب است. در جایی که زور و شکنجه و تخیلات تعدادی آدم مریض بازجو و امنیتی قرار است داستان زندگی ات را بنویسند، کارگر کجا میتواند ادعای حق کند؟
روزی که همه اهرمها دست ما باشد، روزی که جامعه تحت شوراها اداره شود و مزدبگیر و مزدبده نباشد، میتوانیم از آزادی حرف بزنیم اما تا آنوقت بردگانی بیش نیستیم. دل من مثل بسیاری از همکاران پر است. چهره زیبای هم طبقه ای هایمان که اعدام شدند از خاطرم نمیرود. محمد حسینی را هیچوقت ندیدم اما انگار صد سال است که او را می شناسم. او از نسل غول خفته ای بود که کمتر دیده میشد اما حالا دنیا چهره زیبای انقلاب را دیده است.
محمد عزیز بعنوان یک کارگر برایت گریستم و به این دنیا و نظم سرمایه داری لعنت فرستادم. بعنوان هفت تپه ای میگویم که تو فرزند کارگرانی و کارگران کنارت می مانند. تو پدر و مادر و خانواده نداشتی اما جزو طبقه ای هستی که اکثریت جامعه و خانواده بزرگ کارگری را تشکیل میدهند. تو محمد برادر و همرزم عزیز در دل تک تک کارگران و مردم شریفی هستی که نان شرافت میخورند و خود را نفروخته اند. یادت در دلهای ما میماند و نامت در مبارزه برای آزادی کنار ماست.
پیام همکار
👍7❤5😢3🔥1
Forwarded from Blackfishvoice (BFV)
فردی که در تصویر میبینید #روح_الله_عجمیان یا همان بسیجی مظلومی است که در جریان سرکوب و قتلعام معترضان کشته شد.
گفته شده بود آزار او به موریانه نمیرسید و بیگناه و معصوم زیر دست و پای صدها تن از معترضان سقط شد.
با مشاهدهی همین یک تصویر باید پرسید همین مظلوم، خونِ چند معترض، خون چند نوجوان را به زمین ریخت؟
برای ایجاد فضای وحشت، با دستاویز قرار دادنِ به درک واصل شدنِ همین جانی، #محمدمهدی_کرمی و #محمد_حسینی را کشتند. دو جوانِ کارگر و ستمدیده را کشتند تا از این جانی شهید بسازند؛ گرچه محمدمهدی و محمد شدند قهرمانانِ جاویدنام، نام اوباشی نظیر عجمیان تا ابد با ترور و تبهکاری تداعی خواهد شد.
#جمهوری_کشتار #جمهوری_اعدام
@Blackfishvoice1
گفته شده بود آزار او به موریانه نمیرسید و بیگناه و معصوم زیر دست و پای صدها تن از معترضان سقط شد.
با مشاهدهی همین یک تصویر باید پرسید همین مظلوم، خونِ چند معترض، خون چند نوجوان را به زمین ریخت؟
برای ایجاد فضای وحشت، با دستاویز قرار دادنِ به درک واصل شدنِ همین جانی، #محمدمهدی_کرمی و #محمد_حسینی را کشتند. دو جوانِ کارگر و ستمدیده را کشتند تا از این جانی شهید بسازند؛ گرچه محمدمهدی و محمد شدند قهرمانانِ جاویدنام، نام اوباشی نظیر عجمیان تا ابد با ترور و تبهکاری تداعی خواهد شد.
#جمهوری_کشتار #جمهوری_اعدام
@Blackfishvoice1
👍8❤3🔥1