۴- عمده نظریه‌پردازی‌های این جریان توسط افرادی مانند اسماعیل نوری‌علا، یزدان شهدایی و مسعود نقره‌کار صورت گرفته که همگی از چهره‌های شناخته‌شده‌ جریان ۵۷ هستند؛ همان کسانی که در مخالفت با شاهنشاه آریامهر فقید، زمینه‌ساز انقلاب ۵۷ شدند و نقش مهمی در شکل‌گیری وضعیت اسف‌بار امروز ایران داشتند. اکنون همین افراد مدعی‌اند که می‌خواهند برای ما دموکراسی به ارمغان بیاورند. اگر به گفته‌ها و نوشته‌هایشان رجوع کنید، می‌بینید که تمرکز اصلی آن‌ها بر گروه‌های اتنیکی است و در ظاهر، همگی شعار همکاری و اتحاد ملی سر می‌دهند.

🔗 حضرت عشق (@Mard62881776)

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۵- جالب اینکه پیش‌تر این گروه‌ها پذیرش فدرالیسم را به عنوان شرط ائتلاف با رضا شاه دوم مطرح کرده بودند، اما حال مشخص نیست چه عواملی باعث شده که همه این گروه‌ها در جریان اخیر به نوعی همسو شده یا همانند گذشته مخالفت خود را علنی نمی کنند.

در این راستا نمی‌توان نقش حزب مشروطه ایران (حزبی که قانون مشروطه را قبول ندارد) و فردی چون فواد پاشایی را در هماهنگی‌ها و وعده‌هایی که به این گروه‌ها داده شده نادیده گرفت. در عین حال، از امیر اعتمادی باید پرسید که آیا سیستم حکمرانی فدرالیسم بعنوان شرط ائتلاف در دفتر رضا شاه دوم مجدداً مطرح شده یا خیر؟ این موضوع ربطی به شکل حکومت پادشاهی-جمهوری نداشته که مثلاً قرار است به وسیله مردم انتخاب شود.

🔗 حضرت عشق (@Mard62881776)

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۶- اینها با الگوبرداری از سناریوی سوریه، به‌دنبال «سوریه‌ای‌سازی ایران» هستند. در نگاه آنان، جمهوری اسلامی نه از مسیر خیزش مردمی، بلکه در نتیجه‌ی یک رویارویی نظامی با قدرت‌های جهانی برکنار خواهد شد. در آن نقطه، باید آلترناتیوی از پیش آماده در خارج از کشور وجود داشته باشد تا خلأ قدرت را پر کند.

این مدل بر پایه‌ی فروپاشی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ناشی از جنگ و تحریم بنا شده است؛ مسیری که به‌زعم آنان، نهایتاً به سقوط نظام منتهی خواهد شد. از همین‌رو، این جریان‌ها با هرگونه بحران‌آفرینی، تحریم‌های شدیدتر، و حتی درگیری نظامی همراه هستند، چرا که بی‌ثباتی را نه تهدید، بلکه فرصتی برای ظهور خود می‌دانند.

برای توجیه این مسیر و آماده‌سازی ذهن مخاطب، چهره‌هایی چون بیژن کیان و علیرضا نوری‌زاده—همکاران اسماعیل نوری‌علا—دست به نظریه‌پردازی می زنند. نوری‌زاده با اشاره به تجربه سوریه، مدعیست که ایران پس از فروپاشی نیز یکپارچگی خود را حفظ خواهد کرد، چرا که برخلاف سوریه، گروه‌های افراطی در ایران وجود ندارند. اینها با صغری کبری چی...

🔗 @Mard62881776

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۷- این گروه ها جهت جلب اعتماد قدرت‌های جهانی برای شناسایی آلترناتیو به‌عنوان «جایگزین مشروع»، باید تضمین دهند که حکومت آینده تهدیدی برای امنیت منطقه و انرژی جهانی نخواهد بود. در پشت‌پرده، توافقهایی درباره‌ی فعالیت‌های هسته‌ای، تنظیم روابط منطقه‌ای و چارچوب‌های اقتصادی مطرح کنند تا بلکه چراغ سبز حمایت بین‌المللی را دریافت کنند.

در نتیجه، از منظر این گروه ها اهدافی چون «بازگشت به پهلوی» یا «احیای مشروطه» نه‌تنها ناکارآمد و تاریخ‌مصرف‌گذشته‌اند، بلکه با خواسته‌های همان قدرت‌هایی که در سقوط پادشاهی نقش داشتند نیز در تضادند. این گروه ها ناگزیرند مدلی جدید از حکمرانی سیاسی ارائه دهند—مدلی که به واژگان مطلوب غرب مثل دموکراسی، حقوق بشر، برابری جنسیتی، جدایی دین از سیاست، و اقتصاد آزاد مزین شده باشد.

نمونه‌ی بارز این رویکرد جهت جلب حمایت غربیها، «طرح ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی» است، این طرح شامل تعهد به ایران غیرهسته‌ای، سیاست خارجی صلح‌طلبانه، جدایی دین از دولت، پایبندی به اعلامیه جهانی حقوق بشر، لغو اعدام، استقلال قضایی، ...

🔗 @Mard62881776

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۸- هرچند امیر اعتمادی با نهایت بی‌پروایی تلاش کرد ماهیت فدرالیستی دفترچه‌ی اضطرار را پنهان کند و مدعی شد که به‌جای واژه‌ی «دولت محلی»، «نهاد محلی» مدنظر بوده، اما واقعیت این است که چنین واژه‌ای نه از سر اشتباه، بلکه آگاهانه و با هدف مشخصی در متن گنجانده شده است. این اصطلاح به‌روشنی نشان‌دهنده‌ تأثیر و نقش گروه‌های فدرالیست ـ که خواهان خودمختاری، خودگردانی، تمرکززدایی و در مواردی حتی تجزیه هستند ـ در تدوین این دفترچه است.

علاوه بر این، نشانه‌هایی از نفوذ طیفی از وابستگان به جمهوری اسلامی نیز در این رویکرد دیده می‌شود؛ کسانی که با طرح فدرالیسم استانی و تمرکززدایی و ایجاد دولتهای محلی، به‌ظاهر از ترس بازتولید دیکتاتوری در ایران، عملاً مسیر تجزیه‌ کشور را هموار می‌کنند. این در اصل همان سیستم دو ریاستی-دو دولتی مدنظر این گروه هاست.

🔗 حضرت عشق (@Mard62881776)

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۹- با این تفاسیر، جایگاه رضا شاه دوم در این ائتلاف یا در ساختار دولت آینده چیست؟ بر اساس دیدگاه این گروه‌ها، نقش ایشان صرفاً در گردآوردن این جریان‌های پراکنده، کم نام و نشان، و ناشناخته برای اکثر ایرانیان، و اعطای مشروعیت نمادین به آنان خلاصه می‌شود—نه به‌عنوان رهبر به معنی واقعی کلمه یا تصمیم‌گیرنده اصلی. اصولاً یکی از دلایل اصلی که امکان همکاری این گروه های باصطلاح سیاسی را ممکن کرده عدم دخالت سیاسی و نقش رضا شاه دوم در أمور سیاسی مربوط به آینده ایران هست. همانطور که در دفترچه وظایف رهبر به طور دقیق مشخص نشده و رئیس دولت گذار نیز با رهبر خیزش ملی فرق دارد.

از سوی دیگر، در این جریان سازی ها پرونده پادشاهی نیز عملاً مختومه شده، تا جایی که اسماعیل نوری‌علا مغز متفکر راه اندازی این جریان، در اقدامی آشکار و گستاخانه، در حضور رضا شاه دوم در همایش «همکاری ملی» می گوید که ایشان جمهوری‌خواه هستند. این نوع نگرش تأکیدیست بر تلاش این جریان‌ها برای حذف هرگونه نماد پادشاهی خواهی برای آینده ایران، بر طبق برنامه این طرح، حت...

🔗 @Mard62881776

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا

۱۰-بازنویسی: همانطور که اسماعیل نوری علا می گوید که دولت گذار باید از بوروکرات ها و تکنوکراتها تشکیل شده باشد، دفترچه اضطرار هم به ندای او لبیک گفته و از این الفاظ دهن پر کن به دفعات استفاده می کند. یعنی جای شکی نیست که این گروه ها هدایت کنندگان اصلی این دفترچه و جریان فعلی هستند.

🔗 حضرت عشق (@Mard62881776)

📲 @twittervid_bot

‏--------------------‏-
‏🖥 خرید سرور مجازی با سرو دیتا