جلسه‌ی پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم «کلوزآپ»
[مدرسه‌ی مدرن فیلم، نیویورک، ۲۰۱۲]

نسخه‌ی با کیفیت پایین‌تر و حجم کم‌تر (جلسه‌ی پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم «کلوزآپ»)
@KiarostamiAbbas

فیلم «مسافر»،
ساخته‌ی عباس کیارستمی، محصول ۱۳۵۳
@KiarostamiAbbas

فیلم #مسافر
ساخته‌ی عباس کیارستمی، محصول ۱۳۵۳

دو یادداشت درباره‌ی کتاب «سر کلاس با کیارستمی»:
«عباس کیارستمی، جهانِ ایرانی او و شعر فارسی» از سایه اقتصادی‌نیا و «با کیارستمی» از توفان گرکانی. هر دو یادداشت در مجله‌ی «جهان کتاب»، شماره‌ی ۳۲۷ و ۳۲۸ منتشر شده است.

#سر_کلاس_با_کیارستمی (پال کرونین، ترجمه‌ی سهراب مهدوی، نشر نظر، چاپ اول: ۱۳۹۵) که مدت کوتاهی پس از درگذشت کیارستمی منتشر شد، حاصل یادداشت‌های پال کرونین، فیلم‌ساز و مدرس دانشگاه هنرهای تجسمی نیویورک، از کلاس‌های فیلم‌سازی عباس کیارستمی‌ست. کیارستمی در واپسین روزهای زندگی‌اش ترجمه‌ی فارسی کتاب را دیده و تایید نموده است.

«عباس کیارستمی، جهانِ ایرانی او و شعر فارسی» نوشته‌ی سایه اقتصادی‌نیا

@KiarostamiAbbas

«با کیارستمی» نوشته‌ی توفان گرکانی

@KiarostamiAbbas

گفت‌وگوی کوتاه جاناتان رُزِنبام و مهرناز سعیدوفا پیرامون کتاب مشترکشان «عباس کیارستمی»
این گفت‌وگو به‌مناسبت انتشار نسخه‌ی فارسی این کتاب (ترجمه‌ی یحیی نطنزی، نشر چشمه، چاپ اول: ۱۳۹۶) صورت گرفته است.

تدوین ویدئو از حميدرضا رفعت‌نژاد

@KiarostamiAbbas

این گفت‌وگو به‌مناسبت انتشار کتاب «عباس کیارستمی» (نوشته‌ی جاناتان رُزِنبام و مهرناز سعیدوفا، ترجمه‌ی یحیی نطنزی، نشر چشمه، چاپ اول: ۱۳۹۶) صورت گرفته است.

نسخه‌ی با کیفیت پایین‌تر و حجم کم‌تر (گفت‌وگوی جاناتان رُزِنبام و مهرناز سعیدوفا پیرامون کتاب «عباس کیارستمی»)
@KiarostamiAbbas

فیلم سینمایی «کپی برابر اصل»،
ساخته‌ی عباس کیارستمی، محصول ۲۰۱۰
@KiarostamiAbbas

زیرنویس فارسی فیلم «کپی برابر اصل»
@KiarostamiAbbas

فیلم سینمایی #کپی_برابر_اصل،
ساخته‌ی عباس کیارستمی، محصول ۲۰۱۰

زیرنویس فارسی فیلم «کپی برابر اصل»
(درصورتی‌که زیرنویس قبلی مشکل داشت، از این نسخه استفاده کنید)
@KiarostamiAbbas

جلسه‌ی پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم «کپی برابر اصل»
[مسترکلاس فستیوال فیلم استوریل، پرتغال، نوامبر ۲۰۱۰]
@KiarostamiAbbas

جلسه‌ی پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم «کپی برابر اصل»
[فستیوال فیلم استوریل، پرتغال، نوامبر ۲۰۱۰]

نسخه‌ی با کیفیت پایین‌تر و حجم کم‌تر (جلسه‌ی پرسش و پاسخ بعد از نمایش فیلم «کپی برابر اصل»)
@KiarostamiAbbas

ویدئویی کوتاه از گپ‌وگفت کیارستمی با حضار در پایان مسترکلاس فستیوال فیلم استوریل
@KiarostamiAbbas

باز همسایه‌ی منزل ابوی زنگ زد که چه نشسته‌ای که خانه روی آب است. رفتم و دیدم واویلا، باز لوله‌ای ترکیده و فواره‌ای سربرآورده. لوله‌کش آمد و رفت توی موتورخانه‌ی زیرزمین و فلکه‌ی اصلی را بست. آن زیرزمین، محل کار ابوی بود و روی کاغذی که هنوز به دیوار است نوشته: «این زیرزمین، زیرِ زمین نیست، در روی زمین، زیرِ زمین، زیرزمینی به از این نیست.» این زیرزمین قفسه‌ای دارد که هنوز پر از خرت و پرت است. در این سه سال چندباری توی قفسه را نگاهی کرده بودم و باز در‌ش را بسته بودم. این بار ولی نگران از نم‌کشیدن محتویات، هرچه در طبقات پایین بود بیرون ریختم تا ببرم بگذارم یک جای امن و خشک. لای خرت‌وپرت‌ها یک کیف چرمی کوچک هم بود که تا آن روز ندیده بودمش. توی کیف، ۷ حلقه نوار Hi8 بود با توضیحاتی به خط خودم.

سال ۷۵، وقتی روی ایده‌ی فیلم طعم‌گیلاس (که آن موقع اسمش بود سفر به صبح) کار می‌کرد به جای نوشتن فیلم‌نامه، یک ماکت ویدئویی از فیلم ساخت. او و من و یک دوربین Hi8 می‌رفتیم در تپه‌های سوهانک و او پشت پاترول، آقای بدیعی بود و من پشت دوربین، سرباز یا کارگری بودم که باید خاکش می‌کرد. آقای بدیعی سرطان دارد و نگران وقتی‌‌ست که دیگر اختیار تنش را ندارد. در عین حال آقای بدیعیِ ماکت طعم گیلاس، با آقای بدیعی خود طعم گیلاس فرق می‌کند و به افسردگی او نیست، از او عصبانی‌تر و نگران‌تر است، به هیچ‌کس نمی‌تواند اعتماد کند و می‌خواهد تا آخرین لحظه و حتی بعد از آن، اختیار کامل همه‌چیز دست خودش باشد و درباره‌ی همه‌چیز، خودش تصمیم‌ بگیرد.

در همان سال‌ها، با این ۷ حلقه نوار فیلمی ساخته شد به نام «طرح» درباره‌ی شیوه‌ی کار کیارستمی در طعم گیلاس. اما حالا که بیست‌وچند سال گذشته و آقای بدیعی/کیارستمی آن طوری مرده، به نظرم آن‌چه در این نوار‌ها هست (به خصوص در یکی از آن‌ها) طرح یک فیلم سینمایی نیست، بلکه وصیت‌نامه‌‌ی مردی‌ست که دارد رو به یک دوربین Hi8 می‌گوید: «می‌خواهم با مرگ خودم بمیرم، نه با مرگ پزشکی.» دارم فکر می‌کنم در روز تولدش در اول تیر، تمام شصت دقیقه‌ی یکی از این نوارها که رویش نوشته‌‌ «سوهانک» در جایی نمایش داده شود. این حلقه فیلم همان‌قدر دیدنی‌ست که یادداشت‌هایش در سررسید سال ۱۳۷۶* خواندنی بودند.

* مرگ و دیگر هیچ - نشر نظر - ۱۳۹۶