▪️دادگاه تجدیدنظر؛ محکومیت آزاد خوانچه‌‌زر به ٦ ماە حبس تعزیری


محکومیت آزاد خوانچه‌‌زر، شهروند اهل مریوان به شش ماه حبس تعزیری، توسط شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر عیناً تایید شد.

به گزارش کولبرنیوز، بر اساس حکمی که در تاریخ چهارم آبان‌ماه ۱۴۰۲، توسط شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر صادر شده است، محکومیت آزاد خوانچه‌‌زر مبنی بر شش ماه حبس تعزیری عیناً تایید شده است.
پیش‌تر آزاد خوانچه‌زر توسط یکی از شعب دادگاه انقلاب مریوان از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق فضای مجازی» به شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شده بود.

آزاد خوانچه‌زر روز سه‌شنبه ۲۹ آذرماه ۱۴۰۱ پس از تفتیش منزل از سوی نهادهای امنیتی شهر مریوان بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل و نهایتاً روز دوشنبه اول اسفندماه ۱۴۰۱، پس از دو ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.

لینک بە ادامە گزارش:

https://bitly.ws/34NUC

▪️ من یک معلم در نقطه صفر مرزی هستم

من یک معلم در نقطه صفر مرزی هستم. صبح که به مدرسه رسیدم شنیدم پدر ماهکان در تیراندازی ماموران مرزی کشته شده است. می‌دانستم که پدرش برای صاحب‌نفوذها، کالا از مرز رد می‌کند و از این طریق زندگی را می‌چرخاند؛ کار پرخطری که با مبلغ اندکی در نقاط مرزی انجام می‌شود. حالا ماهکان در هفت سالگی بی‌پدر شده است.

من یک معلم در نقطه صفر مرزی هستم. بچه‌های من با پوکه‌های به‌جا مانده از درگیری‌های مرزی بازی می‌کنند. گاهی پوکه‌ها را از دست‌شان می‌گیرم و بچه‌ها را از بازی با آن‌ها منع می‌کنم. به عنوان یک معلم این اجازه را دارم، اما اجازه ندارم که بگویم شاید این گلوله‌ها دیشب به سمت پدر و برادر آن‌ها شلیک شده باشد. اجازه ندارم بگویم آن پوکه‌ها مستقیم قلب آن‌ها را نشانه گرفته است. اجازه ندارم بگویم چقدر زندگی آن‌ها را این گلوله‌ها می‌سازند.

من یک معلم در نقطه صفر مرزی هستم. در کتاب‌ها درباره مرز می‌خوانیم. ما را که در نزدیکی سیم‌خاردارها و پاسگاه‌ها زندگی می‌کنیم «مرزنشین» می‌نامند، بدون آن‌که چیزی از زندگی ما بدانند. شاگردان من مرزنشینانی هستند که مرز را نمی‌شناسند، اما بزرگ‌ترین آموزگارانند. باشناسنامه و بی‌شناسنامه تفاوتی میان خودشان نمی‌بینند، اما گاهی کتاب‌های کهنه بعضی از بچه‌ها توجه‌ گروه دیگر را جلب می‌کند. ماهکان مدام می‌پرسد: «چرا کتاب‌های یسری و آمنه کهنه است»؟


متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://bitly.ws/34PS4

▪️آذرماه و حافظه جمعی!

نویسندە: رضا شهابی

در یک سال گذشته حلقه‌های پیوند میان مبارزات زنان، جوانان، اقلیت‌های ملی و قومیتی، و مبارزه‌ی کارگران اهمیت و ضرورت خود را دوچندان نشان داده و در این میان دانشجویان، که عمدتاً همان فرزندان کارگران هستند، نقش مهمی به عهده دارند.
آذرماه در حافظه جمعی ما یادآور دو رویداد عمده است، یکی سالگرد قتل‌های زنجیره‌ای دگراندیشان و روز مبارزه با سانسور و حمایت از حق آزادی بیان (که شامل آزادی تجمع و تشکل‌یابی مستقل نیز می‌شود) و دیگری روز دانشجو که برای تمام نسل‌ها و در تمام بزنگاه‌های تاریخی نقش مهمی ایفا کرده و به تعبیری دانشجو وجدان بیدار جامعه بوده است.
امسال روز دانشجو در حالی فرا رسیده که شاهد اخبار مکرر اعدام، به ویژه اعدام جوانان معترضی هستیم که باید در کلاس درس مشغول تحصیل باشند، اما به جایش جان خود را به جرم مطالبه‌ی زندگی شایسته از دست دادند. این روزها نیروی سرکوب زنان در لوای جدید وارد میدان شده و به رغم هوشیاری افکاری عمومی و مقاومت پراکنده، باز هم شاهد همان روال سرکوب علنی زنان در محیط‌های عمومی و دانشگاه‌ها هستیم.


لینک بە متن کامل:


https://bitly.ws/34RmB

▪️ گلباران کردن محل جانباختن «شاهو بهمنی»

خانوادە #شاهو_بهمنی که به دلیل تهدیدهای حکومتی قادر به گلباران محل جانباختن فرزندشان در اولین سالگرد وی نشدند، امروز جمعه ١٧ آذرماه ۱۴۰۲ به محل جانباختن "شاهو" رفته و این مکان توسط مادر وی گلباران شد.

«شاهو بهمنی» روز ۲۶ آبان‌ماە ۱۴۰۱، در جریان انقلاب ژینا با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر رژیم در #سنندج جانباخت.

@Kolbarnews