▪️تنگه‌ای که پیش از همه بر روی ایران بسته شد

در روزهایی که دوباره نام «تنگه هرمز» در تیتر خبرها می‌درخشد و تهدیدهای جمهوری اسلامی دربارهٔ «بستن تنگه» تکرار می‌شود، یک واقعیت مهم زیر گرد و غبار هیاهوی سیاسی پنهان مانده است: اگر تنگه هرمز بسته شود، پیش از همه این خود جمهوری اسلامی ایران است که ضربه می‌خورد؛ ضربه‌ای سنگین‌تر، عمیق‌تر و ویران‌کننده‌تر از هر کشور دیگری در منطقه.

این حکم شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد. سال‌هاست که جمهوری اسلامی «اهرم تنگه هرمز» را برگ برندهٔ خود در برابر آمریکا و کشورهای عربی معرفی کرده است؛ ابزاری که قرار بود در لحظهٔ بحران، اقتصاد جهانی را گروگان بگیرد. اما واقعیت امروز منطقه نشان می‌دهد که این اهرم، نه‌تنها کارآیی گذشته را ندارد، بلکه به ابزاری علیه خود ایران تبدیل شده است؛ ابزاری که هر بار به کار گرفته می‌شود، بیش از همه اقتصاد ایران را به آستانهٔ ورشکستگی می‌کشاند.

جمعه‌شب، طبق گزارش آکسیوس، ۴۰ نفتکش از مسیر جنوبی تنگه هرمز عبور کردند؛ مسیری عمیق و امن که کشتی‌ها بدون نزدیک شدن به آب‌های ایران از آن استفاده می‌کنند. در همان شب، ۱۶ میلیون بشکه نفت از این مسیر خارج شد. این یعنی تنگه هرمز، برخلاف ادعاهای فرماندهان نظامی ایران، برای جهان بسته نشده است. جریان انرژی ادامه دارد، بازار جهانی نفس می‌کشد و هیچ‌کس در منطقه دچار فلج صادراتی نشده است.

متن کامل یادداشت روز را در لینک زیر بخوانید:

https://kolbarnews.com/2026082403439-2/

کرێکاران بەشێنەیی بێ‌ددان دەبن!


​ئەمە سەردێڕ و ناونیشانی ڕاپۆرتێکی مەیدانییە کە ڕۆژی ڕابردوو لەلایەن "ئیلنا" (ئاژانسی فەرمیی هەواڵی کاری ئێرانەوە) بڵاو کراوەتەوە. لەم ڕاپۆرتەدا هاتوووە: تێچووی قورسی چاککردنەوەی ددان،  سنوورداربوونی بیمە و نەبوونی پۆتانسێلی پێویستی دەرمانگەکانی دابینکردنی کۆمەڵایەتی، زۆرێک لە بیمەکراوە کەم‌دەرامەتەکانی خستووەتە بەردەم بژاردەیەکی تاڵ لە نێوان دابینکردنی تێچووی قورسی کەرتی تایبەت و کێشانی ئەو ددانانەی کە شیاوی چاککردنەوەن.
​سیستەمی تەندروستی و دەرمانی هەر کۆمەڵگەیەک، ئاوێنەیەکی باڵانوێنە کە نەک تەنیا باری تەندروستیی خەڵک، بەڵکوو ئەولەوییەتەکان، سیاستەکان و سروشتی چینایەتیی دەسەڵات نیشان دەدات.
​
https://ku.kolbarnews.com/25820261-2/

پیوستن زندان نور به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و سی‌وپنجم و گسترش این کارزار به ۶۱ زندان مختلف

در این روزها شرایط اقتصادی مردم به خاطر ناکارآمدی، سیاست‌های ضد مردمی و بحران‌زا بودن حکومت، روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شود. از طرفی، حکومت به جای حل بحران، کاری جز سرکوب جامعه ندارد. آن‌ها برای جلوگیری از اعتراضات، دست از اعدام—به‌ویژه اعدام جوانان معترض و زندانیان سیاسی—برنمی‌دارند و هر روز شاهد اعدام یکی از این عزیزان هستیم.

در هفته گذشته، دو زندانی سیاسی اعتراضات دی‌ماه به نام‌های قائم حسینی در زندان اصفهان و مجید آدینه در زندان مرکزی کرج به دار آویخته شدند. هم‌زمان، احکام اعدام برای چندین زندانی سیاسی دیگر صادر یا تأیید گردیده است؛ از جمله تأیید حکم اعدام ارغوان فلاحی در زندان زنان اوین، رسول رضایی در زندان وکیل‌آباد مشهد و محمدرضا مجیدی‌اصل که از زندان تهران بزرگ به قزل‌حصار منتقل شده است. این انتقال ناگهانی به قزل‌حصار که مرکز اعدام‌های استان تهران و یکی از قتلگاه‌های حکومت می‌باشد، نگرانی خانواده وی را به‌شدت افزایش داده است. روند دادرسی این عزیزان—که بیم خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدامشان وجود دارد—همچون بسیاری دیگر از زندانیان، بسیار ناعادلانه و غیرشفاف بوده است.

همچنین از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون ۳۷۸ تن اعدام شده‌اند و از زمان روی کار آمدن دولت پزشکیان، این آمار از مرز ۴۰۰۰ تن گذشته است. حکومت مستبد حاکم در هفته اخیر، تغییراتی در دستگاه قضاییه تحت امر «ولایت فقیه» صورت داده است. این تغییرات با پیشنهاد و دخالت مستقیم نهادهای امنیتی انجام شده و خطری جدی برای زندانیان و محکومان به اعدام است؛ چرا که هیچ نهاد مستقلی برای بررسی و رسیدگی به پرونده آن‌ها وجود ندارد و این افراد حتی از داشتن حق وکیل انتخابی نیز محروم هستند.

ادامە متن کارزار:

https://kolbarnews.com/2508202699-2/