کولبرنیوز | Kolbarnews
5.02K subscribers
13.8K photos
15.2K videos
295 files
12K links
اخبار را به اینجا بفرستید:

@kolbar


وب‌سایت:
https://www.kolbarnews.com

تلگرام:
http://t.me/kolbarnews

اینستاگرام:
https://www.instagram.com/kolbarnews

فیسبوک:
https://www.facebook.com/kolbarnews1

توییتر:
https://twitter.com/Kolbarnews
Download Telegram
▪️شانه به شانه‌ یکدیگر در برابر اختناق بایستیم!

بیانیه حسن سعیدی، کیوان مهتدی و رضا شهابی از زندان اوین در محکومیت حمله به خانه محمد حبیبی و دستگیری فعالان صنفی و کارگری

جمعه ۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ تعدادی از فعالان صنفی و کارگری که برای همدلی به دیدار خانواده معلم زندانی، محمد حبیبی رفته بودند با یورش خشونت بار مأموران امنیتی بازداشت شدند. یکی از معلمان دچار ایست قلبی شد و به بیمارستان منتقل گشت و نه نفر با نام‌های: آنیشا اسداللهی، ریحانه انصاری‌نژاد، ژاله روحزاد، عسل محمدی، سروناز احمدی، اولدوز هاشمی، کامیار فکور، هیراد پیربداقی و حسن ابراهیمی به بازداشتگاه ۲۰۹ وزارت اطلاعات منتقل شدند که بعضاً در سلول‌های انفرادی نگه داشته می‌شوند.
سرکوب و بگیر و ببند (تنها زبانِ ستم پیشگان و اربابان خودخوانده این سرزمینِ بلاخیز) در آستانه روز جهانی کارگر و روز معلم پدیده جدیدی نیست. اما استیصال و پرخاشجوییِ دستگاه امنیتی که حتی تحمل همدلیِ انسانی در حریمِ خصوصیِ افراد را ندارد، نشانگر افسارگسیختگی و فرار رو به جلوی حاکمیت است که هنوز می‌خواهد به جای پرداختن به ریشه مشکلات، با پرونده‌سازی و ایجاد رعب و وحشت صورت مسئله را پاک کند. غافل از آن‌که جامعه ما دیگر بیدار شده و این قلدری‌ها از جانب هیچ بخشی از جامعه تحمل نمی‌شود، بلکه فقط به تقویت همبستگی و اتحاد بیشتر میان معترضان به وضع موجود منجر خواهد شد.

ما، فعالان کارگریِ محبوس در زندان اوین ضمن محکومیتِ این توحشِ سازمان‌یافته، از تمام فعالین صنفی، کارگری، اجتماعی و سیاسی، و از تمام آزادی‌خواهان و دلسوزان این سرزمین می‌خواهیم که در برابر فضای خفقان سکوت نکنند و به هر وسیله ممکن با سلطه‌جویی و دست درازیهای دستگاه امنیتی مقابله کنند.

- حسن سعیدی
- کیوان مهتدی
- رضا شهابی

۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲
بند ۴ زندان اوین
https://bit.ly/42bLXuC
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#سنندج

برگزاری اول ماه روز جهانی کارگر در سنندج.
جمعی از فعالین کارگری شهر سنندج بە مناسبت اول ماه مە روز جهانی کارگر با نوشتن پلاکاردهای انقلابی این سنت بزرگ طبقە کارگر را گرامی داشتند.

#ژینا_امینی
#کولبر_نیوز
#اول_ماه_مە
#روز_جهانی_کارگر
▪️بیانیە سه معلم زندانی به مناسبت روز جهانی کارگر و روز معلم از زندان لاکان

اول ماه می؛ روز جهانی کارگر و ۱۲ اردیبهشت روز معلم بر همه کارگران، معلمان و عموم زحمت‌کشان مزدبگیر فرخنده باد.

ساز و کارها در ادوار مختلف تاریخ به گونه‌ای طراحی شده است که؛ دو قشر کارگر و معلم، فارغ از این که زمامداری در انحصار چه جریان‌هایی باشد و به رغم تفاوت‌ها، کشمکش‌ها و تضادها میان‌شان ؛ همواره بر سرکوب مطالبات مزدبگیران وحدت نظر داشته‌اند.

اول ماه می و ۱۲ اردیبهشت روزهای نمادین برای وحدت و همبستگی کارگران و معلمان و اصرار بر مطالبه‌گری کنونی برای رسیدن به خواسته‌های به حق و قانونی آن‌ها بوده و خواهد بود.

ضمن تبریک و شادباش این روزهای مبارک؛ ما معلمان زندانی هم‌چنان بر خواسته‌های صنفی ومطالبه‌گری معلمانه خود تأکید می‌ورزیم و ایمان راسخ داریم؛ برای تحقق جهانی بهتر و ایرانی عادلانه، تحقق این مطالبات؛ خیر عمومی را به همراه خواهد داشت.

بار دیگر تأکید می‌کنیم که؛ توبیخ، تبعیض و زندان، هرگونه مسیر مطالبه‌گری را مسدود نخواهد کرد. بلکه بر روند مطالبه‌گری، برای رسیدن به خواسته‌های به حق و قانونی؛ یاری بیشتر خواهد رسانید.


یکشنبه دهم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲
زندان لاکان رشت-بند میثاق
- محمود صدیقی‌پور
- انوش عادلی
- عزیز قاسم‌زاده

https://bit.ly/3Vi3rTU
#سقز

نصب بنر به‌ مناسبت #روز_جهانی_کارگر توسط انجمن صنفی کارگران ساختمانی شهرستان #سقز


#ژینا_امینی
#کولبر_نیوز
#روز_جهانی_کارگر
زنان کولبر، نماد استثمار در نظام سرمایه‌داری و اسلامی.

#ژینا_امینی
#کولبر_نیوز
#روز_جهانی_کارگر
واژگون شدن یک خودروی سوختبر بلوچ در سراوان+ویدیو

با تعقیب و گریز نیروهای مرصاد خودروی یک سوختبر بلوچ در سراوان واژگون شد.

به گزارش کولبرنیوز به نقل از کمپین فعالین بلوچ روز شنبه ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، با تعقیب‌ و گریز نیروهای مرصاد یک خودروی سوختبر بلوچ در سراوان واژگون شد. گفته می‌شود در اثر واژگونی خودرو پای راننده زخمی شده است. این حادثه در روستای ناهوگ ۳۰ کیلومتری شهرستان سراوان اتفاق افتاده است.
ادامە گزارش در لینک زیر:

http://bitly.ws/DKKC
قطعنامه تشکل‌های صنفی و مدنی مستقل ایران به مناسبت روز معلم و اول ماه مه روز جهانی کارگر


روز معلم و مراسم اول ماه مه امسال را در حالی برگزار می‌کنیم که کارگران، معلمان، زنان، دادخواهان، ملت‌های تحت‌ستم، دانشجویان، بازنشستگان و عموم توده‌های ستمدیده مردم ایران در مصافی تاریخی و زیر و رو کننده با سیستم ضدانسانی حاکم بر کشور قرار گرفته‌اند و به رغم سرکوب خونینی که حکومت طی هشت ماه گذشته انجام داده است جنبش انقلابی مردم ایران هم‌چنان زنده و پویاست و روزی نیست که مردم به جان آمده در هر سو از جغرافیای سیاسی ایران با هر زبانی در خیابان و محل کار و زندگی حکومت را آماج اعتراضات تحول خواهانه خود قرار ندهند.
حکومتی که در مدارس دختران جوان و نوجوان را هدف حملات شیمیایی قرار می‌دهد و زنان را به مثابه ستون اصلی یک جامعه انسانی علاوه بر محروم کردن از پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی‌شان در خیابان مورد ددمنشانه‌ترين حملات جسمی و روحی قرار می‌دهد، فساد و غارتگری بخش مهمی از موجودیت آن است، حتی به مدت یک هفته قادر به مهار تورم و گرانی نیست و یک جامعه نود میلیونی را در کشوری ثروتمند غرق در فقر و فلاکت کرده است و معلم، کارگر، سینماگر، هنرمند، فعال مدنی و سیاسی، پیر و جوان و همه پیکره جامعه در مقابلش قرار دارند نه شایسته بقاست و نه قادر به ادامه حیات است.
دیگر بر هر ناظر روشن‌بینی پر واضح است که‌ در پی نزدیک به هشت ماه خیزش سراسری مردم ایران، اوضاع سیاسی و اجتماعی کشور به روال سابق باز نخواهد گشت و جنبش انقلابی مردم ایران به پیشروی خود تا ایجاد تغییرات بنیادین در کشور ادامه خواهد داد.
ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/DKQp
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#کرج

حملە شیمیایی بە دانش‌آموزان دبیرستانه دخترانه اسپرورین. یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
▪️گیان له‌ده‌ستدانی سووختبه‌رێك له‌ مێحوه‌ری ئێرانشار 

ڕۆژی شه‌ممه‌ ٩ی مانگی گوڵانی ١٤٠٢ی هه‌تاوی، سووختبه‌رێكی به‌لووچ به‌ناوی “حه‌مزه‌ قه‌له‌نده‌رزهی” له‌ ڕووداوێكی هاتووچۆ له‌ مێحوه‌ری ئێرانشار گیانی له‌ده‌ست دا.

بە پێی ڕاپۆرتەکان، “حه‌مزه‌ قه‌له‌نده‌رزهی” له‌كاتی سووختبه‌ری له‌ جاده‌ی نێوان ئێرانشار و وزه‌خانه‌ی ئه‌و شاره‌ تووشی ڕووداوی هاتووچۆ بووه‌ و ئۆتۆمبێله‌كه‌ی ئاگری گرتووه‌. ناوبراو له‌ نێو ئاگردا سووتاوه‌ و ده‌ستبه‌جێ گیانی له‌ ده‌ست داوه‌. به‌پێی ئاماری چالاكانی به‌لووچ، له‌ ساڵی ٢٠٢٢ی زاینی به‌لانیكه‌م ١٠٥ سووختبه‌ری به‌لووچ به‌ ته‌قه‌ی ڕاسته‌وخۆی هێزه‌كانی ڕژیم یان ڕووداوی هاتووچۆ گیانیان له‌ده‌ست داوه‌ و ٥٢ كه‌سی دیكه‌ش بریندار بوون.
https://bit.ly/3ADKRMA
گرامیداشت #روز_جهانی_کارگر توسط جمعی از کارگران فصلی و روزمزد شاغل در پروژه‌ی پتروشیمی قشم

یکشنبە ١٠ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
نامە بە دهە هشتادی‌ها

"ازآینە بپرس،
نام نجات‌دهندەات را"
رضا شهابی و‌ کیوان‌ مهتدی

ما جوانان خشمگین دهەهای قبل، از مدتها پیش می‌خواستیم با شما صحبت کنیم. از همان زمان که جسته و گریخته دیدیم که شما را دسته دسته با چشمبند می‌برند، و فهمیدیم که تصمیم خود را گرفتەاید که از زندگیِ بد بیشتر از مرگ بترسید. فرزندان و عزیزان ما دهه هشتادی بودند و احساس می‌کردیم فراتر از آشنایی، یکجور دوستی و نزدیکی بین ما وجود دارد. با این حال، با دیدن مجریان تلویزیون، سیاستمداران و کارشناسان روزنامەها که در تلاش برای توضیح دادن شما در قالب‌های حاضرآمادەی خود چقدر درمانده و رقت انگیز هستند، ترجیح دادیم دست نگه داریم. نگران بودیم که پس از سالیان متمادی ستیز و دست و پنجه نرم کردن با این جهان، خودمان هم شباهتهایی به دنیایی پیدا کرده باشیم که شما برای ورود به یک زندگیِ نو باید از تمامیِ آن عبور کنید.
امروز اما فرق میکند. امروز واقعاً حرفی برای در میان گذاشتن با شما داریم. شاید امروز در کنار خشم و امید، اندکی احساس سرخوردگی داشته باشید، یا احساس تردید، یا یکجور احتیاط. اینها عواطف انسانی هستند، و حضورشان نشان از ویژگیهای انسانی و عقلانیت در مبارزه است. سیر تحولات پیش رو سریع، غیرمنتظره، پیچیده و متناقض خواهد بود. و اکنون زمان پرسشهای سخت فرا رسیده. مثلاً امروز نگرانیم که چگونه دستاورد ملموس جنبش را حفظ کنیم؟ آیا خواستەی ما محدود به انتخابِ آزادانەی سبک زندگی است یا قرار است ساختارهای تبعیض آمیز و خشونت‌بار از ریشه دگرگون شوند؟ مبارزەای جداجدا چگونه میتواند به صورت پیکارهایی عمومی درآید که سرکوب نشود و حرف خود را به کرسی بنشاند؟ و البته آن مسئلەی آشنا که هرچند برای همه روشن است که چه نمیخواهیم، اما به سختی میتوان بیان کرد که دقیقاً چه چیزی می‌خواهیم؟
ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/DLhs
احضار و تهدید مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه توسط نهادهای امنیتی در سنندج


مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط نهادهای امنیتی شهر سنندج احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند.

بە گزارش کولبر نیوز بە نقل از اتحادیە آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط ستاد خبری وزارت اطلاعات و همچنین حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج به صورت تلفنی احضار و سپس مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند. هر دوی این فعالین کارگری در سال‌های گذشتە نیز بارها بە دلیل فعالیت‌های صنفی و سندیکالیستی خود توسط نهادهای امنیتی با پیگرد قضایی، بازجویی و بازداشت روبەرو شدەاند.

لازم به ذکر است که تعداد دیگری از کارگران و فعالین کارگری شهر سنندج نیز امروز توسط نهادهای امنیتی این شهر احضار و بازجویی شده‌اند.
http://bitly.ws/DLjw
بمناسبت اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) روز جهانی کارگر

کارگران، مردم زحمتکش!
یکصد و سی و سه سال از کشتار کارگران شیکاگو آمریکا که در اعتراض به کاهش ساعت کار روزانه از ۱۰ ساعت به ۸ ساعت بود؛ می‌گذرد. امروز ما بعنوان بخشی از طبقه کارگر ایران و جهان همراه و دوشادوش دیگر کارگران که به این مناسبت خیابان‌ها را با فریاد نان، کار، آزادی به تسخیر درآورده‌اند؛ حرکت میکنیم. ما کارگران ایران سالهاست از وضعیت بد معیشتی در رنج و عذابیم، سالهاست که مطالبات و خواست‌های اجتماعی‌مان را بیان می‌داریم اما پاسخی نگرفته‌ایم؛ یا اگر هم گرفته باشیم تاثیر ملموسی در بهبود وضعیت زندگی‌مان چه از نظر اقتصادی، سیاسی، اجتماعی به همراه نداشته است. توده‌های مردم و طبقه کارگر می‌بینند که هم طبقه‌ای‌هایشان بخاطر احقاق حقوق اعتصاب و اعتراض می‌کنند حتی به خیابان‌ها می آیند؛ اما شاهد آن هستند که اعتصاب و اعتراض کارگران به جای اینکه منجر به احقاق مطالباتشان شده باشد، کارگران دستگیر و متحمل هزینه می‌شوند؟ اینجا برای‌شان سوال است که چرا طبقه کارگر ایران با این همه رزمندگی و جسارت که جو پلیسی حاکم را می‌شکند و کارگاه و کارخانه و زیستگاه خود را به میدان اعتراض به کارفرمایان و دولت علیه بیکاری، گرانی، دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، دستمزدهای معوقه، قراردادهای موقت و سفید امضا، وجود نابرابری میان زنان و مردان در اجتماع، عدم آزادی بیان و اندیشه، عدم وجود تشکلات مستقل کارگری و... تبدیل می‌کند، اما طی این سالها وضعیت عمومی اجتماعی طبقه کارگر و توده‌های مردم زحمتکش به قهقرا می رود؟ پاسخ را باید در نبود تشکیلاتی سراسری جستجو کرد. طبقه کارگر و توده‌های مردم زحمتکش باید این تجربه را طی این سال‌ها درک کرده باشند که اعتراض و اعتصاب بدون سازمان و رهبری طی کردن همان دور باطلی است که دیده ایم.
ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/DLkS
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#کرمانشاه
فعالیت تبلیغی و پخش تراکت به مناسبت #روز_جهانی_کارگر توسط فعالین جامعەی رنگین‌کمانی شهر کرمانشاه

۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
◾️احضار و تهدید جمعی از فعالین کارگری شهر سنندج توسط نهادهای امنیتی

مظفر صالح‌نیا، شریف ساعدپناه، رامین کریمی، هاجر سعیدی، کامران ساختمانگر، سوسن رازانی، حبیب اللە کریمی، رضا امجدی، توفیق محمودی و ریبوار عبداللهی از فعالین کارگری شهر سنندج توسط نهادهای امنیتی این شهر احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند.

بە گزارش کولبر نیوز امروز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، جمعی از فعالین شناختەشدەی کارگری شهر سنندج از جملە رامین کریمی، هاجر سعیدی، کامران ساختمانگر، سوسن رازانی، حبیب اللە کریمی، رضا امجدی، توفیق محمودی، ریبوار عبداللهی و همچنین مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط ستاد خبری وزارت اطلاعات و همچنین حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج به صورت تلفنی احضار و سپس مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند. بسیاری از این فعالین کارگری در سال‌های گذشتە نیز بارها بە دلیل فعالیت‌های صنفی توسط نهادهای امنیتی با پیگرد قضایی، بازجویی و بازداشت روبەرو شدەاند.
لازم بە ذکر است کە هر سال در آستانە ١١ اردیبهشت بە منظور ایجاد رعب و وحشت و پیشگیری از برگزاری تجمعات بە مناسب روز جهانی کارگر شاهد موج گستردەای از احضار و بازداشت فعالین جنبش‌های اجتماعی خصوصا فعالین کارگری در بسیاری از نقاط ایران و کردستان هستیم.
http://bitly.ws/DLv4
▪️نامه‌ای از گلرخ ایرایی به مناسبت روز جهانی کارگر

مشت محکم سیستم بر پیکره‌ی اعتراضات کارگری و اخراج چند هزار کارگر در آستانه‌ی روز جهانی کارگر پیش از هر چیز گویای عدم امنیت شغلی کارگران و بی‌اهمیت بودن معاش زحمت‌کشان و خانواده‌شان نزد کارفرمایان و صاحبان سرمایه و کاسبان سود است.
این در حالی اتفاق می‌افتد که کارگران در اعتراض به شرایط نامساعد موجود خواسته‌های صنفی خود را مطرح کرده، خواستار حق و حقوق معیشتی خود بودند. دست کشیدن از کار بدون اعمال خشونت و تنها برای بهبود شرایط زیستی با سخت‌ترین پاسخ مواجه می‌شود. بریدن نان، آن هم در چنین شرایطی که اقتصاد متلاشیِ جمهوری اسلامی سفره‌ی کارگر را به حداقلِ ممکن کوچک کرده است.
کارگرانِ پیشرو و حامیان‌شان طی سالهای اخیر با انواع ارعاب و تهدید، شکنجه و حبس‌های طویل‌المدت وادار به سکوت و گوشه‌نشینی شدند و سیستم با ایجاد جریانات موازیِ فعالین کارگری اقدام به چهره‌سازی و تخریب جریانات کارگری نمود تا صدای اعتراضات شنیده نشود و بهره‌برداری از کارگران بیش از پیش میسر شود.
سران کشور در حالی نشست با کارگران را در روز جهانی کارگر برگزار می‌کنند که صفوف شرکت کنندگان مملو از یقه سفیدهایی با چهره‌های امنیتی‌ست که بویی از دردهای زحمت‌کشان نبرده‌اند و هدف‌شان از صف‌آرایی در چنین جایگاهی دامن زدن به فاشیسم حکومتی و پنهان کردن حقیقتِ تلخِ در جریان است.

برای درمان این درد که فراتر از تاریخ و جغرافیای ماست نمی‌توان فقط به ریشه‌یابی آنچه تحمیل می‌شود پرداخت. عدم امنیت شغلی توسط سیستم تحمیل شده است و زحمت‌کشان با دغدغه‌ی معاش دست و پنجه نرم می‌کنند. خلا حمایت مالی از اعتصاب‌کنندگان مهمترین عاملی‌ست که اعتراضات را عقیم می‌گذارد و مانع از پیوستن دیگران به صفوف معترضینی می‌شود که می‌توانند اعتصابات سراسری را رقم بزنند. در چاره‌جویی و پاسخ به چه باید کرد در چنین مقطعی باید در تدارک حمایت مالی از کارگران در حین اعتصابات بود. اعتصاب کارگران چرخ‌های فرسوده‌ی اقتصاد را به طور قطع از کار می‌اندازد و این ضربه‌ی سنگینی بر پیکره‌ی استبداد خواهد بود. تشکیل صندوق‌هایی در حمایت از کارگران در زمان اعتصاب و جلب حمایت مالی با خاستگاه طبقاتی و پشتیبانی از کارگرانِ معترض اولین گام در شکل دادن به اعتصابات سراسری‌ست. اعتصاباتی که بی آن گذر کردن از این پیچِ سختِ تاریخی میسر نمی‌شود.

گلرخ ایرایی
اردیبهشت ۱۴۰۲
زندان اوین

https://bit.ly/428TUAJ