کولبرنیوز | Kolbarnews
5.02K subscribers
13.8K photos
15.2K videos
295 files
12K links
اخبار را به اینجا بفرستید:

@kolbar


وب‌سایت:
https://www.kolbarnews.com

تلگرام:
http://t.me/kolbarnews

اینستاگرام:
https://www.instagram.com/kolbarnews

فیسبوک:
https://www.facebook.com/kolbarnews1

توییتر:
https://twitter.com/Kolbarnews
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#کرج

حملە شیمیایی بە دانش‌آموزان دبیرستانه دخترانه اسپرورین. یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
▪️گیان له‌ده‌ستدانی سووختبه‌رێك له‌ مێحوه‌ری ئێرانشار 

ڕۆژی شه‌ممه‌ ٩ی مانگی گوڵانی ١٤٠٢ی هه‌تاوی، سووختبه‌رێكی به‌لووچ به‌ناوی “حه‌مزه‌ قه‌له‌نده‌رزهی” له‌ ڕووداوێكی هاتووچۆ له‌ مێحوه‌ری ئێرانشار گیانی له‌ده‌ست دا.

بە پێی ڕاپۆرتەکان، “حه‌مزه‌ قه‌له‌نده‌رزهی” له‌كاتی سووختبه‌ری له‌ جاده‌ی نێوان ئێرانشار و وزه‌خانه‌ی ئه‌و شاره‌ تووشی ڕووداوی هاتووچۆ بووه‌ و ئۆتۆمبێله‌كه‌ی ئاگری گرتووه‌. ناوبراو له‌ نێو ئاگردا سووتاوه‌ و ده‌ستبه‌جێ گیانی له‌ ده‌ست داوه‌. به‌پێی ئاماری چالاكانی به‌لووچ، له‌ ساڵی ٢٠٢٢ی زاینی به‌لانیكه‌م ١٠٥ سووختبه‌ری به‌لووچ به‌ ته‌قه‌ی ڕاسته‌وخۆی هێزه‌كانی ڕژیم یان ڕووداوی هاتووچۆ گیانیان له‌ده‌ست داوه‌ و ٥٢ كه‌سی دیكه‌ش بریندار بوون.
https://bit.ly/3ADKRMA
گرامیداشت #روز_جهانی_کارگر توسط جمعی از کارگران فصلی و روزمزد شاغل در پروژه‌ی پتروشیمی قشم

یکشنبە ١٠ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
نامە بە دهە هشتادی‌ها

"ازآینە بپرس،
نام نجات‌دهندەات را"
رضا شهابی و‌ کیوان‌ مهتدی

ما جوانان خشمگین دهەهای قبل، از مدتها پیش می‌خواستیم با شما صحبت کنیم. از همان زمان که جسته و گریخته دیدیم که شما را دسته دسته با چشمبند می‌برند، و فهمیدیم که تصمیم خود را گرفتەاید که از زندگیِ بد بیشتر از مرگ بترسید. فرزندان و عزیزان ما دهه هشتادی بودند و احساس می‌کردیم فراتر از آشنایی، یکجور دوستی و نزدیکی بین ما وجود دارد. با این حال، با دیدن مجریان تلویزیون، سیاستمداران و کارشناسان روزنامەها که در تلاش برای توضیح دادن شما در قالب‌های حاضرآمادەی خود چقدر درمانده و رقت انگیز هستند، ترجیح دادیم دست نگه داریم. نگران بودیم که پس از سالیان متمادی ستیز و دست و پنجه نرم کردن با این جهان، خودمان هم شباهتهایی به دنیایی پیدا کرده باشیم که شما برای ورود به یک زندگیِ نو باید از تمامیِ آن عبور کنید.
امروز اما فرق میکند. امروز واقعاً حرفی برای در میان گذاشتن با شما داریم. شاید امروز در کنار خشم و امید، اندکی احساس سرخوردگی داشته باشید، یا احساس تردید، یا یکجور احتیاط. اینها عواطف انسانی هستند، و حضورشان نشان از ویژگیهای انسانی و عقلانیت در مبارزه است. سیر تحولات پیش رو سریع، غیرمنتظره، پیچیده و متناقض خواهد بود. و اکنون زمان پرسشهای سخت فرا رسیده. مثلاً امروز نگرانیم که چگونه دستاورد ملموس جنبش را حفظ کنیم؟ آیا خواستەی ما محدود به انتخابِ آزادانەی سبک زندگی است یا قرار است ساختارهای تبعیض آمیز و خشونت‌بار از ریشه دگرگون شوند؟ مبارزەای جداجدا چگونه میتواند به صورت پیکارهایی عمومی درآید که سرکوب نشود و حرف خود را به کرسی بنشاند؟ و البته آن مسئلەی آشنا که هرچند برای همه روشن است که چه نمیخواهیم، اما به سختی میتوان بیان کرد که دقیقاً چه چیزی می‌خواهیم؟
ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/DLhs
احضار و تهدید مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه توسط نهادهای امنیتی در سنندج


مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط نهادهای امنیتی شهر سنندج احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند.

بە گزارش کولبر نیوز بە نقل از اتحادیە آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط ستاد خبری وزارت اطلاعات و همچنین حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج به صورت تلفنی احضار و سپس مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند. هر دوی این فعالین کارگری در سال‌های گذشتە نیز بارها بە دلیل فعالیت‌های صنفی و سندیکالیستی خود توسط نهادهای امنیتی با پیگرد قضایی، بازجویی و بازداشت روبەرو شدەاند.

لازم به ذکر است که تعداد دیگری از کارگران و فعالین کارگری شهر سنندج نیز امروز توسط نهادهای امنیتی این شهر احضار و بازجویی شده‌اند.
http://bitly.ws/DLjw
بمناسبت اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) روز جهانی کارگر

کارگران، مردم زحمتکش!
یکصد و سی و سه سال از کشتار کارگران شیکاگو آمریکا که در اعتراض به کاهش ساعت کار روزانه از ۱۰ ساعت به ۸ ساعت بود؛ می‌گذرد. امروز ما بعنوان بخشی از طبقه کارگر ایران و جهان همراه و دوشادوش دیگر کارگران که به این مناسبت خیابان‌ها را با فریاد نان، کار، آزادی به تسخیر درآورده‌اند؛ حرکت میکنیم. ما کارگران ایران سالهاست از وضعیت بد معیشتی در رنج و عذابیم، سالهاست که مطالبات و خواست‌های اجتماعی‌مان را بیان می‌داریم اما پاسخی نگرفته‌ایم؛ یا اگر هم گرفته باشیم تاثیر ملموسی در بهبود وضعیت زندگی‌مان چه از نظر اقتصادی، سیاسی، اجتماعی به همراه نداشته است. توده‌های مردم و طبقه کارگر می‌بینند که هم طبقه‌ای‌هایشان بخاطر احقاق حقوق اعتصاب و اعتراض می‌کنند حتی به خیابان‌ها می آیند؛ اما شاهد آن هستند که اعتصاب و اعتراض کارگران به جای اینکه منجر به احقاق مطالباتشان شده باشد، کارگران دستگیر و متحمل هزینه می‌شوند؟ اینجا برای‌شان سوال است که چرا طبقه کارگر ایران با این همه رزمندگی و جسارت که جو پلیسی حاکم را می‌شکند و کارگاه و کارخانه و زیستگاه خود را به میدان اعتراض به کارفرمایان و دولت علیه بیکاری، گرانی، دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، دستمزدهای معوقه، قراردادهای موقت و سفید امضا، وجود نابرابری میان زنان و مردان در اجتماع، عدم آزادی بیان و اندیشه، عدم وجود تشکلات مستقل کارگری و... تبدیل می‌کند، اما طی این سالها وضعیت عمومی اجتماعی طبقه کارگر و توده‌های مردم زحمتکش به قهقرا می رود؟ پاسخ را باید در نبود تشکیلاتی سراسری جستجو کرد. طبقه کارگر و توده‌های مردم زحمتکش باید این تجربه را طی این سال‌ها درک کرده باشند که اعتراض و اعتصاب بدون سازمان و رهبری طی کردن همان دور باطلی است که دیده ایم.
ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/DLkS
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#کرمانشاه
فعالیت تبلیغی و پخش تراکت به مناسبت #روز_جهانی_کارگر توسط فعالین جامعەی رنگین‌کمانی شهر کرمانشاه

۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
◾️احضار و تهدید جمعی از فعالین کارگری شهر سنندج توسط نهادهای امنیتی

مظفر صالح‌نیا، شریف ساعدپناه، رامین کریمی، هاجر سعیدی، کامران ساختمانگر، سوسن رازانی، حبیب اللە کریمی، رضا امجدی، توفیق محمودی و ریبوار عبداللهی از فعالین کارگری شهر سنندج توسط نهادهای امنیتی این شهر احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند.

بە گزارش کولبر نیوز امروز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، جمعی از فعالین شناختەشدەی کارگری شهر سنندج از جملە رامین کریمی، هاجر سعیدی، کامران ساختمانگر، سوسن رازانی، حبیب اللە کریمی، رضا امجدی، توفیق محمودی، ریبوار عبداللهی و همچنین مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط ستاد خبری وزارت اطلاعات و همچنین حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج به صورت تلفنی احضار و سپس مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند. بسیاری از این فعالین کارگری در سال‌های گذشتە نیز بارها بە دلیل فعالیت‌های صنفی توسط نهادهای امنیتی با پیگرد قضایی، بازجویی و بازداشت روبەرو شدەاند.
لازم بە ذکر است کە هر سال در آستانە ١١ اردیبهشت بە منظور ایجاد رعب و وحشت و پیشگیری از برگزاری تجمعات بە مناسب روز جهانی کارگر شاهد موج گستردەای از احضار و بازداشت فعالین جنبش‌های اجتماعی خصوصا فعالین کارگری در بسیاری از نقاط ایران و کردستان هستیم.
http://bitly.ws/DLv4
▪️نامه‌ای از گلرخ ایرایی به مناسبت روز جهانی کارگر

مشت محکم سیستم بر پیکره‌ی اعتراضات کارگری و اخراج چند هزار کارگر در آستانه‌ی روز جهانی کارگر پیش از هر چیز گویای عدم امنیت شغلی کارگران و بی‌اهمیت بودن معاش زحمت‌کشان و خانواده‌شان نزد کارفرمایان و صاحبان سرمایه و کاسبان سود است.
این در حالی اتفاق می‌افتد که کارگران در اعتراض به شرایط نامساعد موجود خواسته‌های صنفی خود را مطرح کرده، خواستار حق و حقوق معیشتی خود بودند. دست کشیدن از کار بدون اعمال خشونت و تنها برای بهبود شرایط زیستی با سخت‌ترین پاسخ مواجه می‌شود. بریدن نان، آن هم در چنین شرایطی که اقتصاد متلاشیِ جمهوری اسلامی سفره‌ی کارگر را به حداقلِ ممکن کوچک کرده است.
کارگرانِ پیشرو و حامیان‌شان طی سالهای اخیر با انواع ارعاب و تهدید، شکنجه و حبس‌های طویل‌المدت وادار به سکوت و گوشه‌نشینی شدند و سیستم با ایجاد جریانات موازیِ فعالین کارگری اقدام به چهره‌سازی و تخریب جریانات کارگری نمود تا صدای اعتراضات شنیده نشود و بهره‌برداری از کارگران بیش از پیش میسر شود.
سران کشور در حالی نشست با کارگران را در روز جهانی کارگر برگزار می‌کنند که صفوف شرکت کنندگان مملو از یقه سفیدهایی با چهره‌های امنیتی‌ست که بویی از دردهای زحمت‌کشان نبرده‌اند و هدف‌شان از صف‌آرایی در چنین جایگاهی دامن زدن به فاشیسم حکومتی و پنهان کردن حقیقتِ تلخِ در جریان است.

برای درمان این درد که فراتر از تاریخ و جغرافیای ماست نمی‌توان فقط به ریشه‌یابی آنچه تحمیل می‌شود پرداخت. عدم امنیت شغلی توسط سیستم تحمیل شده است و زحمت‌کشان با دغدغه‌ی معاش دست و پنجه نرم می‌کنند. خلا حمایت مالی از اعتصاب‌کنندگان مهمترین عاملی‌ست که اعتراضات را عقیم می‌گذارد و مانع از پیوستن دیگران به صفوف معترضینی می‌شود که می‌توانند اعتصابات سراسری را رقم بزنند. در چاره‌جویی و پاسخ به چه باید کرد در چنین مقطعی باید در تدارک حمایت مالی از کارگران در حین اعتصابات بود. اعتصاب کارگران چرخ‌های فرسوده‌ی اقتصاد را به طور قطع از کار می‌اندازد و این ضربه‌ی سنگینی بر پیکره‌ی استبداد خواهد بود. تشکیل صندوق‌هایی در حمایت از کارگران در زمان اعتصاب و جلب حمایت مالی با خاستگاه طبقاتی و پشتیبانی از کارگرانِ معترض اولین گام در شکل دادن به اعتصابات سراسری‌ست. اعتصاباتی که بی آن گذر کردن از این پیچِ سختِ تاریخی میسر نمی‌شود.

گلرخ ایرایی
اردیبهشت ۱۴۰۲
زندان اوین

https://bit.ly/428TUAJ
▪️سنندج‌؛ احضار امید اسدی فعال مدنی و کارگری در آستانه روز جهانی کارگر به اداره اطلاعات

اداره اطلاعات سنندج امروز یک‌شنبه دهم اردیبهشت‌ماه، یک روز قبل از روز جهانی کارگر، طی تماسی تلفنی با فعال کارگری امید اسدی، او را برای روز دوشنبه ١۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ برابر با اول ماه مه روز جهانی کارگر، به این نهاد امنیتی احضار کرد.

به گزارش کولبرنیوز امروز یکشنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، امید اسدی فعال کارگری و مدنی شهر سنندج، طی تماسی تلفنی از سوی اداره اطلاعات این شهر، برای روز دوشنبه اول ماه مه روز جهانی کارگر به این نهاد امنیتی احضار شد. این فعال کارگری پیش‌تر نیز به واسطه فعالیت‌های کارگری و مدنی از سوی نهادهای امنیتی بازداشت و زندانی شده است.

در همین رابطه امروز جمع دیگری از فعالین شناختەشدەی کارگری شهر سنندج از جملە رامین کریمی، هاجر سعیدی، کامران ساختمانگر، سوسن رازانی، حبیب اللە کریمی، رضا امجدی، توفیق محمودی، ریبوار عبداللهی و همچنین مظفر صالح‌نیا و شریف ساعدپناه از اعضای هیأت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران توسط ستاد خبری وزارت اطلاعات و همچنین حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج به صورت تلفنی احضار و سپس مورد تهدید و بازجویی قرار گرفتند. بسیاری از این فعالین کارگری در سال‌های گذشتە نیز بارها بە دلیل فعالیت‌های صنفی توسط نهادهای امنیتی با پیگرد قضایی، بازجویی و بازداشت روبەرو شدەاند.
لازم بە ذکر است کە هر سال در آستانە ١١ اردیبهشت بە منظور ایجاد رعب و وحشت و پیشگیری از برگزاری تجمعات بە مناسب روز جهانی کارگر شاهد موج گستردەای از احضار و بازداشت فعالین جنبش‌های اجتماعی خصوصا فعالین کارگری در بسیاری از نقاط ایران و کردستان هستیم.

https://bit.ly/3LjERxw
▪️بانگکران و هەڕەشەکران لە چالاکانی کرێکاری سنە لە بەرەبەری ڕۆژی جیهانی کرێکار

لەبەرەبەری ڕۆژی جیهانی کرێکار، ناوەندە حکوومەتییەکان لایەنی کەم ١٠ چالاکی کرێکاری ناسراوی شاری سنەیان بانگکردووە و هەڕەشەیان لێکردوون.

بە پێی ڕاپۆرتەکان، ڕۆژی یەکشەممە ١٠ی گوڵانی ١٤٠٢ (٣٠ی ئەپریلی ٢٠٢٣) ١٠ چالاکی کرێکاری ناسراوی شاری سنە بە ناوەکانی شەریف ساعێدپەنا، موزەفەر ساڵح‌نیا، تۆفیق مەحموودی، ڕامین کەریمی، هاجەر سەعیدی، سوسەن ڕازانی، کامەران ساختمانگەر، ڕەزا ئەمجەدی، حەبیبوڵڵا کەریمی و ڕێبوار عەبدوڵڵاهی لەلایەن ناوەندە حکوومەتییەکانەوە بانگکراون.

شایانی باسە ئەم دە چالاکە کرێکارییەی خەڵکی سنە لە بەرەبەری ڕۆژی جیهانی کرێکار، لەلایەن ناوەندی هەواڵگری ئیدارەی ئیتلاعات و پاراستنی زانیاریی ئیتلاعاتەوە بانگکراون و هەڕەشەیان لێکراوە.
https://bit.ly/3HqfnND
▪️بیانیه کانون نویسندگان ایران به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر


اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد!

سال ۱۸۸۶، روز اول ماه مه، صدها هزار کارگر جان به لب رسیده در ده‌ها شهر آمریکا در اعتراض به وضعیت فلاکت‌بار زندگی خود به خیابان‌ها آمدند و خواهان بهبود شرایط کار و کاهش زمان کار روزانه به ۸ ساعت شدند. در شیکاگو، پلیس با یورش به کارگران معترض تجمع آنان را به خاک‌وخون کشید؛ ده‌ها تن کشته، هزاران تن زخمی و زندانی و شماری از آن‌ها به جوخه‌های اعدام سپرده شدند. این برخورد خشونت‌بار با کارگران معترض همدلی و حمایت کارگران دیگر کشورها را به همراه داشت و برگزاری مراسم یادبود آن در سال‌های پیاپی سرانجام صاحبان قدرت و سرمایه را به تسلیم در برابر این خواسته برحق کارگران واداشت، و این روز در جهان به نام روز کارگر شناخته شد.
اکنون بیش از یک سده است که کارگران سراسر جهان در اول ماه مه، برای یک روز هم که شده، دست از کار می‌کشند و به خیابان‌ها می‌آیند یا در مراکز کارگری جمع می‌شوند و، ضمن جشن و پای‌کوبی، از خواسته‌های خود برای برخورداری از کرامت انسانی و زندگی بهتر دفاع می‌کنند، به‌ویژه در روزگاری که حامیان سرمایه و غارت‌گران نیروی کار کمر به پایمال کردن حقوق آنان بسته‌اند.
در ایران روز جهانی کارگر هیچ‌گاه به رسمیت شناخته نشده است. با این همه، کارگران هر سال روز اول ماه مه(برابر با ۱۱ اردیبهشت) را به شیوه‌های گوناگون گرامی داشته‌اند تا از مطالبات برحق خود سخن بگویند. اینک با گذشت ۴۴ سال از استقرار  جمهوری اسلامی، حاکمیت نه‌تنها هیچ گام مثبتی در جهت تحقق خواست‌های برحق کارگران برنداشته که به شیوه‌های مزورانه آنان را از حق تشکل‌یابی مستقل محروم کرده و همواره با زور و سرکوب پشتیبان حقوق کارفرمایان بوده است. ورشکستگی کارخانه‌ها و تعطیلی بسیاری از واحدهای صنعتی و صنفی در این سال‌ها بر میزان بیکاری کارگران و انبوه مطالبات معوقه‌ی آنان افزوده‌اند. و اینک گسترش روزافزون دامنه‌ی تورم و گرانی بسیاری از کارگران را نیز مانند بسیاری از دیگر قشرهای جامعه زیر خط فقر برده است. در این میان، حاکمیت با تشدید سانسور راه را بر بیان مشکلات کارگران بسته است، هرگونه اعتصاب و تجمع اعتراضی آنان را «جرم‌انگاری» می‌کند و با فعالان کارگری به زبان تهدید و شکنجه و زندان سخن می‌گوید.
کانون نویسندگان ایران در دفاع از آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا برای همگان، با گرامی‌داشت روز جهانی کارگر خواهان آزادی بی‌قیدوشرط همه‌ی فعالان کارگری از جمله کیوان مهتدی، عضو کانون نویسندگان ایران، و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی است.


کانون نویسندگان ایران
یک‌شنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲


https://bit.ly/3AElydt
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#سنندج
پخش تراکت در حمایت از اعتصاب کارگران به مناسبت روز جهانی کارگر

یک‌شنبه ١٠ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲
#روز_جهانی_کارگر
#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا
▫️بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و‌ حومه به مناسبت اول ماه مه، روز جهانی کارگر


سندیکای کارگران شرکت ‌واحد بیانیه اول ماه مه ۱۴۰۲ را در حالی انتشار می‌دهد که سه تن از اعضای قدیمی و شناخته شده سندیکا، رضا شهابی، داود رضوی و حسن سعیدی، کماکان در زندان هستند و همچنین تعدادی از اعضای حق‌طلب سندیکا و دیگر فعالین‌ کارگری در روز گذشته توسط نیروهای امنیتی به صورت تلفنی احضار شده‌اند.

با امید به آزادی همه کارگران و‌ انسان‌های حق‌طلب به پیشواز اول ماه مه، روز جهانی کارگر، می‌رویم، روزی که نماد مقاومت و مبارزه طبقه‌کارگر در مقابل نظام سرمایه‌داری و مناسبات استثمارگرانه و ضدانسانی‌ای است که بر تمام جهان حاکم شده است. اول ماه‌ مه (۱۱ اردیبهشت) یادآور این واقعیت است که کارگران و‌ زحمتکشان برای خواسته‌های برحقشان لحظه‌ای دست از تلاش و ‌مبارزه بر نخواهند داشت، همانطور که در سال ۱۸۸۶ میلادی کارگران در شهر شیکاگو آمریکا برای خواسته‌های به حق خودشان، از جمله ۸ ساعت کار در روز، در مقابل نظام استثمارگر سرمایه‌داری بلند شدند، مبارزه کردند و در این مبارزه لحظه‌ای پا به عقب ننهادند و هزینه‌های بسیار سنگینی از جمله بازداشت و سرکوب و قتل عام و اعدام را متحمل شدند.

اول ماه مه، روز ما کارگران و زحمتکشان، بزرگداشت ما رنجبران و‌ امید ما‌ بعنوان اکثریت مطلق مردم‌ دنیا برای ایجاد جهانی دیگر است، جهانی عاری از استثمار، استبداد، فقر، جنگ، نابرابری، تبعیض، زندان، شکنجه و اعدام.
در ایران اما نه تنها کارگران اجازه و‌ امکان مراسم‌ها و جشن‌‌های میلیونی به مناسبت روز جهانی کارگر ندارند بلکه در این روز تاریخی و‌ حول و‌ حوش آن چه در کف خیابان و‌ چه حتی در دید و بازدیدها مورد سرکوب، تهدید و بازداشت قرار می‌گیرند. نظامی که مدام پشت تریبون‌های رسمی و غیررسمی از کارگر به تعریف و تمجید می‌پردازد و این روز را به همراه خودی‌ها در مکان‌های تحت کنترل برگزار می‌کند تا به ظاهر نشان دهد طرفدار کارگر است ولی ذاتاً و‌ عملاً مخالف هر گونه تجمع، راهپیمایی و تظاهرات کارگران در این روز تاریخی می‌باشد، چرا که از وجود کارگران به صورت متحد و‌ متشکل وحشت دارد و این را می‌داند که در مقابل سیل خروشان این کارگران که چرخه تولید و اقتصاد را در اقصی نقاط کشور و جهان به دست دارند نمی‌تواند تاب تحمل را داشته باشد.

متن کامل بیانیە را در لینک زیر بخوانید:

https://bit.ly/42d8IyC
#سنندج

چاپ و پخش تراکت و بیانیه در سطح شهر سنندج از سوی جمعی از فعالین حقوق زنان سنندج به مناسب اول ماه مه روز جهانی کارگر.

یک‌شنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲
#روز_جهانی_کارگر
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری