کولبری به مثابه یک فرم از ستم‌دیدگی، یک «استثناء» نیست، بلکه تنها یک فرم از وضعیتی از قاعده‌گی است؛ حالتی که در آن، فرم‌های گوناگون از ستم‌دیدگی شکل گرفته و سوژه‌های کولبر به صورت مســتمر تحت نظارت قرار داشــته و استثمار می‌شوند. کولبری تنها یک فرم از این وضعیت و تنها بازنمایی کننده ماهیت آن اســت؛ فرمی که به یک‌باره ظهور کرده و به ما یادآور می‌شــود که در یک وضعیتِ اســتثنائی همه جانبه به سر می‌بریم؛ وضعیتی استثنائی که تبدیل به قاعده شده است.
بنیامین در تز هشــتم از مجموعه تزهایی درباره تاریخ، وضعیت استثنائی که آن را یک «فاجعه» می‌نامد(برعکس اشــمیت که آن را «معجزه» می‌نامد). وی می‌گوید که سنتِ تاریخی ستم‌دیدگان به ما آموخته است که وضعیت استثنائی که در آن به سر می‌بریم، نه تنها استثناء نیست، بلکه یک قاعده است. بنیامین وضعیت اســتثنائی را حالتی می‌داند که توســط قانون قابلیت بازنمایی و نمایش نداشــته باشــد. وی معتقد است که وضعیت استثنائی در حالتی اتفاق می‌افتد که از مرزهای حاکمیت و قانون گذر کنیم و به سیاســت حقیقی که به مثابه کنشــی اساساً انسانی است، برســیم. در این حالت، ما با سوژه‌هایی انســانی مواجه می‌شویم که از شأن انسانی خودشــان کاملاً محروم شده‌اند و از آنان چیزی به غیر از تنی شــکننده باقی نمانده اســت. در واقع، در حالتی که وضعیت اســتثنائی تبدیل به وضعیت قاعده می‌شود، آنچه از ســوژه‌های انســانی درگیر در وضعیتِ استثنائی باقی می‌ماند، تنها تن سوژه‌ای رو به مرگ است. این دقیقاً توصیفی از وضعیت کولبران دررکوردستان اســت؛ هوموســاکر و موزلمان‌هایی که از آنان تنها بدن‌هایی رو به مرگ باقی مانده است.


#کودکان_کولبر
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

کولبری به مثابه یک فرم از ستم‌دیدگی، یک «استثناء» نیست، بلکه تنها یک فرم از وضعیتی از قاعده‌گی است؛ حالتی که در آن، فرم‌های گوناگون از ستم‌دیدگی شکل گرفته و سوژه‌های کولبر به صورت مســتمر تحت نظارت قرار داشــته و استثمار می‌شوند. کولبری تنها یک فرم از این وضعیت و تنها بازنمایی کننده ماهیت آن اســت؛ فرمی که به یک‌باره ظهور کرده و به ما یادآور می‌شــود که در یک وضعیتِ اســتثنائی همه جانبه به سر می‌بریم؛ وضعیتی استثنائی که تبدیل به قاعده شده است.
بنیامین در تز هشــتم از مجموعه تزهایی درباره تاریخ، وضعیت استثنائی که آن را یک «فاجعه» می‌نامد(برعکس اشــمیت که آن را «معجزه» می‌نامد). وی می‌گوید که سنتِ تاریخی ستم‌دیدگان به ما آموخته است که وضعیت استثنائی که در آن به سر می‌بریم، نه تنها استثناء نیست، بلکه یک قاعده است. بنیامین وضعیت اســتثنائی را حالتی می‌داند که توســط قانون قابلیت بازنمایی و نمایش نداشــته باشــد. وی معتقد است که وضعیت استثنائی در حالتی اتفاق می‌افتد که از مرزهای حاکمیت و قانون گذر کنیم و به سیاســت حقیقی که به مثابه کنشــی اساساً انسانی است، برســیم. در این حالت، ما با سوژه‌هایی انســانی مواجه می‌شویم که از شأن انسانی خودشــان کاملاً محروم شده‌اند و از آنان چیزی به غیر از تنی شــکننده باقی نمانده اســت. در واقع، در حالتی که وضعیت اســتثنائی تبدیل به وضعیت قاعده می‌شود، آنچه از ســوژه‌های انســانی درگیر در وضعیتِ استثنائی باقی می‌ماند، تنها تن سوژه‌ای رو به مرگ است. این دقیقاً توصیفی از وضعیت کولبران دررکوردستان اســت؛ هوموســاکر و موزلمان‌هایی که از آنان تنها بدن‌هایی رو به مرگ باقی مانده است.


#کودکان_کولبر
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری