ویدئویی از غزل خوانی مادر شریفه محمدی در فراق دخترش

خانم صغری حسینی ( مادر شریفه محمدی ) از بیمارستان مرخص شده و در منزل دوران نقاهت را میگذراند. حال جسمی او بهتر شده ولی زخم روحی و غم فراق فرزندش به جز آغوش گرم دخترش درمان دیگری ندارد. او که هنوز خبر از حکم ظالمانه اعدام دخترش  ندارد، در توصیف غم دوری از شریفه چنین می گوید:

« پدر شریفه برای کار و امرار معاش  به شهرهای دور از ما سفر میکرد. در نامه‌هایش گاهی شعری برای ما می نوشت.
حالا هم شریفه را در زندان نگه داشته اند‌ و از ما دور است. من یکی از آن شعرها را برای شریفه میخوانم.

سرمای وجودم خواب از چشمانم ربوده
غزال زیبایی در قفس مانده دارم
بلند بالا و کمان ابرو !
عجب راه سنگلاخی و سختی دارد رشت!

"شریفه با من حرف میزنه
ولی نمیتونه به دیدارم بیاد
شریفه اختیارش دست خودش نیست
درها را به رویش باز نمی کنند
شریفه نمیتونه به دیدار من بیاد
شریفه اجازه نداره به دیدارم بیاد»

مادر بی قرار شریفه، به چشمان منتظر و پر از غمت قسم می خوریم که تا آزادی دخترت یک لحظه آسوده خاطر نباشیم و دست از مبارزه نکشیم‌.

کمپین دفاع از شریفه محمدی
۱۴ شهریور ۱۴۰۳
4 September 2024