Kourosh Raadmanesh

Forwarded from Iran International ایران اینترنشنال

🗣روایت شما از شرایط اقتصادی در آتش‌بس- ‌چهارشنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵

🔹شرکت ماموت نه قرارداد می‌بنده، نه اعلام می‌کنه و نه فیش حقوقی می‌ده. هر هفته هم کلی آدم را در این وضعیت گرونی و بیکاری تعدیل می‌کنه.
🔹ما مردم ایران ناامید نمی‌شیم، فقط الان مثل یه مواد منفجره هستیم. من کارگر ۲۰ میلیون حقوق می‌گیرم، ساعت ۸ صبح می‌رم تا ۸ شب، ماهی ۱۲ میلیون اجاره می‌دم، چطوری با ۸ میلیون زندگیمو بچرخونم؟
🔹از ساری پیام می‌دم. همسرم ۶ ماهه بیکار شده، بیچاره شدیم. داروها گرونه، مواد اولیه زندگی گرونه. رنگ گوشت و مرغ نمی‌بینیم. خدایی اگر هست رحم کنه به ما.
🔹قیمت‌ها افتضاحه. شرایط زندگی‌ها واقعاً بده. برای کوچک‌ترین مشکل تا اورژانس که می‌ری، اگر بیمه نباشی حداقل یک میلیون هزینه می‌بره.
🔹اگه یه مرغ روزی یه‌دونه تخم بذاره، درآمد ماهیانه‌اش از یارانه یک ایرانی بیشتره. خدا به همه ایرانی‌ها کمک بکنه.
🔹با چه امیدی به زندگی ادامه بدیم؟ بیکاری، گرونی، فقر و ... بانک داره قسطشو برمی‌داره، صاحب‌خونه کرایه‌شو می‌گیره، هیچ‌کس نمی‌پرسه داری اصلاً؟ سر کار می‌ری؟ دو ماهه بیکارم.
🔹از تهران: اینجا همه‌چی داغونه، تورم داره غوغا می‌کنه. از مواد اولیه تا مواد غذایی مثل دلار هر روز بالا می‌ره، یعنی هر چیزی می‌خوای بخری اول باید قیمت روز بگیرن بعد بهت قیمت بدن. واقعاً اوضاع بده، نمی‌دونیم قراره چی بشه، این‌جوری هیچ‌کی زنده نمی‌مونه.
🔹متأسفانه به خاطر شرایط جنگی چند ماهه بیکارم. برای سرماخوردگی دکتر رفتم، هزینه داروها ۸۰۰ هزار تومان شد، اکثر داروها هم دیگه شامل بیمه نمی‌شه. اینجا فقط داریم تلاش می‌کنیم زنده بمونیم.
🔹در بوشهر اصلاً فرصت شغلی نیست، کسب‌وکارها همه تعطیل شدن.
🔹ما دیگه واقعاً تحمل نداریم. داریم له می‌شیم. ما زندگی نمی‌کنیم، فقط زنده‌ایم. با این گرونی‌ها دیگه حتی زنده هم نمی‌تونیم بمونیم. آروم‌آروم داریم می‌میریم.

❤3

66 views09:02