سناتور ارشد جمهوری‌خواه در مورد تاسیسات اتمی در ایران: یا مدل لیبی یا حمله نظامی

شاهزاده رضا پهلوی، در اجلاس ژنو برای حقوق‌بشر و دموکراسی، جمهوری اسلامی را به سرکوب سازمان‌یافته در ایران متهم کرد و گفت: «مردم ایران دیگر به اصلاحات امید ندارند و خواهان سرنگونی جمهوری اسلامی و بازپس‌گیری کشور هستند.»

مهران عباسیان، خبرنگار ایران‌اینترنشنال، گزارش می‌دهد
@iranintltv

نسل جوان ایران دیگر تسلیم زور و اجبار نمی‌شود. جمهوری اسلامی به پایان سلام کن!

👆👆👆😡😡😡
بیشرف عرزشی پرور مفت خور! حداقل بفکر فردای پس از سرنگونی این نظام منحوس باش!!!
برای ما اسلام اسلام می‌گوید. برو مسلمانی را از مردم عربستان سعودی یادبگیر.
کوروش رادمنش

روبیو پس از مذاکره با روسیه: برای اتمام جنگ اوکراین همه طرف‌ها باید کوتاه بیایند
https://www.radiofarda.com/a/33319204.html

"فانوس"
https://t.me/faanoos_iran

پس از انتقادهای فراوان پادشاهی‌خواهان از سیستم حفاظتی اعليحضرت #رضاشاه_دوم امروز شاهد همراهی نسبتا قابل قبولی از تیم حفاظتی/امنیتی شرکت Protectas بودیم.

#رضاشاه_دوم #پادشاه ایران به همراه همسر گرامی‌شان برای دیدار و سخنرانی با حاضرین در میدان ملل #ژنو تشریف فرما شدند.

#KingRezaPahlavi


"فانوس"
https://t.me/faanoos_iran

پرزیدنت ترامپ حتی از آرزوهای مردم ایران هم خبر دارد.

تقدیر شاهزاده رضا پهلوی از حضور گسترده ایرانی‌ها در گردهمایی ژنو

شاهزاده رضا پهلوی سه‌شنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۳ (۱۸ فوریه ۲۰۲۵) پس از سخنرانی در هفدهمین «اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی»، در یک ویدیو که بانو یاسمین پهلوی در اینستاگرام خود منتشر کرد از ایرانیانی که از راه‌های دور و نزدیک برای حمایت از ایشان و مبارزات مردم ایران به ژنو رفته بودند، تقدیر کرد و گفت:
«ما ایرانی‌ها نشان دادیم که با جمهوری اسلامی فرق داریم.»

@KayhanLondonChannel

‏سامان پوریغما از آسیب‌دیدگان چشمی در اجلاس ژنو

مهمان دیگر نازنین افشین جم در میزگرد هفدهمین اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی، سامان پوریغما آسیب‌دیده‌ی چشمی بود. وی که چشم‌اش در خیزش ملی ۴۰۱ مورد اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای قرار گرفت، تابستان ۲۰۲۳ توانست از ایران خارج شود. این معترض آزادیخواه در آغاز سخنانش گفت که برایش سخت است پس از شنیدن درد هم‌میهنان از درد خود بگوید.
وی سپس به زبان انگلیسی به شرح ماجرای خود پرداخت.

@KayhanLondonChannel

رنج و مسئولیت یک ملت برای نجات از شرّ جمهوری اسلامی بر شانه‌های اوست

شاهزاده رضا پهلوی طی سخنان خود در هفدهمین اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی که سه‌شنبه ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ برگزار شد، هنگامی که می‌گفت: «من پیامی از یک ملت در بند برای شما می‌آورم. مردم ایران بیش از چهار دهه رنج کشیده‌اند، اما روح آنها همچنان شکست‌ناپذیر است» از بغض و اندوه اشک در چشمانش حلقه زد.
وی سپس ادامه داد که مردم ایران «نه تنها برای خودشان، بلکه برای ارزش‌های آزادی، عدالت و کرامت انسانی می‌جنگند.»

@KayhanLondonChannel

‏سخنان شاهزاده رضا پهلوی در هفدهمین «اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی»:
ما برای ایران می‌جنگیم؛
با ما همراه می‌شوید؟

https://kayhan.london/1403/11/30/370356/

‏سخنان شاهزاده رضا پهلوی در هفدهمین «اجلاس ژنو برای حقوق بشر و دموکراسی»:
ما برای ایران می‌جنگیم؛
با ما همراه می‌شوید؟

خانم‌ها و آقایان، دوستان، و مدافعان خستگی‌ناپذیر حقوق بشر؛

برای من افتخار بزرگی است که امروز اینجا با شما صحبت کنم. حضور در ژنو، خانه شورای حقوق بشر سازمان ملل، به این خطابه اهمیت ویژه‌ای می‌بخشد. من صمیمانه از دکتر نوئر و اعضای تیم‌اش تشکر می‌​کنم که این کنفرانس را به نمادی از امید برای صداهای سرکوب‌شده در سراسر جهان تبدیل کرده‌​اند. من اینجا به نمایندگی از هم‌میهنانم حضور دارم که صدای‌شان مدت‌هاست که به شدت سرکوب شده است، نه تنها به دست رژیم ستمگری که کشور ما را اشغال کرده، بلکه از سوی تعصب ایدئولوژیکی که حقیقت را درباره ایران تحریف می‌کند.

داستان جمهوری اسلامی داستان فریب است. یکی از پیامدهای این فریب، که با توهمات رهبران رژیم همراه شد، رهبران غربی و بسیاری را در رسانه‌ها واداشت تا خمینی را به عنوان یک «قدیس» به تصویر بکشند و انقلاب را به عنوان جنبشی در مسیر عدالت و آزادی نشان دهند. اما آنچه پس از انقلاب آمد، جهنمی بر روی زمین بود.

حتی پیش از به قدرت رسیدن، شورش خمینی و پیروانش با آتش زدن سینما رکس در آبادان، که بیش از ۴۰۰ نفر در آن کشته شدند، چهره واقعی خود را نشان داد؛ پیش‌درآمدی از آنچه قرار بود بر سر مردم بیاید.

پس از قدرت گرفتن، تواناترین و وطن‌پرست‌ترین ایرانیان اولین هدف​‌های رژیم بودند: افسران نظامی، کارآفرینان، روشنفکران، متخصصان، و کارمندان دولتی که همگی به ساخت یک ملت پرافتخار و در حال توسعه کمک کرده بودند. من بسیاری از آنها را شخصاً می‌شناختم. قتل‌ عام آنها در روزنامه‌های انقلابی جشن گرفته و حتی تشویق می‌شد، در حالی که در رسانه‌های غربی هیچ خبری درباره آن​ها نبود.

بسیاری از این مردان و زنان هنوز برای جهان ناشناخته هستند زیرا هیچ لابی یا پشتیبان‌ سیاسی نداشتند. در عوض، در قبرهای بی‌نام و نشان دفن شده‌اند و از خانواده‌های‌شان حتی حق سوگواری برای آنها دریغ شده است. اما یاد آنها در عزم و اراده نسل جدید ایران، و در قلب‌های کسانی که به مبارزه آنها ادامه می‌دهند زنده می‌ماند.

رژیم پس از آن، جنگ خود را علیه زنان ایرانی آغاز کرد. اولین قانونی که خمینی لغو کرد، قانون مترقی حمایت از خانواده بود. قانون اجباری حجاب، که بلافاصله پس از انقلاب اعمال شد، به ابزاری برای سرکوب تبدیل شد و نماد وسواس جمهوری اسلامی برای کنترلِ بدن و زندگی زنان بود.

با این حال، از همان روزهای اول تا به امروز، زنان ایرانی در حال مبارزه بوده‌اند. اما بگذارید واضح بگویم: زنان ایرانی فقط علیه حجاب اجباری نمی‌جنگند. مبارزه آنها برای یک تکه پارچه نیست: بلکه برای بازپس‌گیری برابری و کشورشان است. زنان شجاعی مانند فاطمه سپهری، نسرین شاکرمی و ناهید شیرپیشه، با وجود زندان، بدرفتاری و آزار بی‌وقفه، کماکان به مقاومت ادامه می‌دهند. اما من می‌بینم که نام‌های‌شان برای بسیاری از حاضران در این جمع ناآشنا است. چرا؟ زیرا برخی سازمان‌های حقوق بشر تحت تاثیر تعصبات سیاسی و ترجیحات ایدئولوژیک تصمیم می​‌گیرند که کدام صداها تقویت شوند و کدام‌ها خاموش شوند. این به هیچ وجه اخلاقی و قابل قبول نیست. تمام کسانی که برای یک ایران سکولار و دموکراتیک مبارزه می‌کنند، باید بدون توجه به پیشینه یا وابستگی‌های سیاسی‌شان شناخته شوند.

خوشحالم که نشست ژنو بر اساس همین روحیه عمل می‌کند، و از آنها بابت میزبانی از چندین تن از شجاع‌ترین معترضان ایران و خانواده‌هایشان در اینجا سپاسگزارم. از نازنین افشین‌جم برای تسهیل حضور آنها و از نشست ژنو برای میزبانی از آنها ممنونم.

جمهوری اسلامی مردم را از هر ایدئولوژی‌ و همچنین هر دینی هدف سرکوب قرار می​‌دهد. بهائیان بطور سیستماتیک تحت تعقیب قرار گرفته‌اند، رهبران‌شان زندانی شده‌اند، گورستان‌هایشان نبش قبر و جوانانشان از تحصیل محروم شده‌اند. مسیحیان، به‌خصوص مسلمانان مسیحی‌شده، در ترس دائمی زندگی می‌کنند. مسلمانان سنی، دراویش، یهودیان، و زرتشتیان نیز مانند هموطنان مسیحی خود، با محدودیت‌ها و تبعیض‌های گسترده روبرو هستند. تضاد نهادینه‌شده رژیم با هرگونه تنوع، از جمله تنوع مذهبی، قرن‌ها همزیستی و وحدت منحصر به فرد در ایران را تهدید کرده است.

جنگ رژیم با میراث فرهنگی ما نیز از طریق هدف قرار دادن تاریخ ایران پیش از اسلام دنبال می‌​شود. مکان‌هایی مانند تخت جمشید و پاسارگاد، نمادهای تمدن باستانی ایران، در اثر بی‌توجهی در معرض نابودی هستند و دسترسی به این مکان‌ها اغلب توسط رژیم مسدود می‌شود. با تلاش برای حذف این نمادهای هویت ملی، دشمنان ایران سعی در بازنویسی تاریخ و محروم کردن ایرانیان از میراث غنی‌شان را دارند.