نظام شاهی در ترازو

چرا مردمان کشورهای پیشرفته ای چونان بریتانیا، اسپانیا، ژاپن، کانادا، استرالیا، نیوزلند، سوئد، هلند، دانمارک، بلژیک، نروژ و... تن‌ به حکومت شاهی داده اند؟! مگر این گونه رژیم واپسگرا نیست؟! چرا حتی نسل های کنونی نیز پای بند به این گونه رژیم بوده و حاضر به دست کشیدن از آن نیستند؟!

جدا از مباحث اندیشه و فلسفه سیاسی و صرفا بر پایه تجلیات عینی و ملموس، نظام های پادشاهی مشروطه برای این ملت ها در بر دارنده ۶ دستاورد بوده است:

۱- پایداری و دوام
درازمدت بودن و بلکه مادام العمر بودن شاه، از دیدگاه سیاست بین الملل، تکیه گاهی در جهت ثبات سیاسی محسوب و منظور شده و معمولا بهترین زمینه را برای سرمایه‌گذاری و ایضا توسعه ملی مهیا می سازد؛

۲- نماد یکپارچگی
در کشورهای نامبرده، شاه( یا ملکه) نماد وحدت و یکپارچگی سرزمینی-مردمی بوده و احساس هویت و تعلق ملی را تقویت کرده است. چنین کارکردی به ویژه در میان ملل متکثر فرهنگی کارسازتر بوده است؛

۳- بیطرفی سیاسی
در نظام های نامبرده، شاه یا ملکه نقش کاملا بی‌طرفانه ای در سیاست ایفا می کند. در واقع گونه ای رهبری میانجیگرایانه. چنین نقشی در عمل موجبات کاهش تنش های سیاسی شده و به پاسداری ثبات منجر شده است؛

۴- سنت ملی
افزون‌ بر این ها، شاهی در این کشورها نشانگر باورمندی و پاسداری از سنت ها و پشتیبانی از هویت ملی تلقی می شود. در عین حال موجبات پاسداری از هویت ملی و تقویت غرور و اعتبار تاریخی بوده است؛

۵- نمایندگی بین المللی
گرچه در کشورهای نامبرده، شاه جایگاه تشریفاتی دارد، ولی در عمل در نقش نمایندگی کشور در مذاکرات و رویدادهای بین المللی، موجبات افزایش اعتبار و آبروی ملی شده است؛

۶- پاسدار سکولاریسم
در همه کشورهای نامبرده، شاه، رئیس آحاد مردم، با هر دین و مذهب و مسلک و فرهنگ‌ و...است. بنابراین ماهیت چنین نظام هایی سکولار است.
ادامه دارد
#یدالله_کریمی_پور
@karimipour_k
@iranazadvaabad

نگاهداران پنهان جمهوری اسلامی

با شنیدن این عنوان معمولاً نام روسیه، چین یا کره شمالی به ذهن می‌آید؛ ولی امروز در واقعیتِ ، نگهبانان مؤثر بقای جمهوری اسلامی نه قدرت‌های دور، بلکه به گمانم همسایگان توانمند و ثروتمند منطقه‌اند:

ترکیه، عمان، قطر، عربستان، امارات و حتی کویت.

این کشورها—هر یک با منطق و نفوذ خاص خود—می‌کوشند ثبات فعلی ایران حفظ شود؛ زیرا جایگزینی احتمالی آن با یک دولت ملی‌گرا و توسعه‌خواه، یادآور ایران نیرومند دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی، می‌تواند موازنه اقتصادی و ژئوپولیتیک خاورمیانه را به‌طور بنیادین دگرگون کند.

به همین دلیل، آنان در عمل برای جلوگیری از فروپاشی یا جهش رادیکال در ساختار قدرت ایران، هزینه می‌دهند و وضعیت «قابل پیش‌بینی» کنونی را بر هر تحول نامعلوم ترجیح می‌دهند.
#یدالله_کریمی_پور
@karimipour_k

​ونزوئلا؛ آزمایشگاه «خفگی استراتژیک»

امشب ​تاکر کارلسون از «اعلان جنگ» قریب‌الوقوع ترامپ علیه ونزوئلا گفت، به گمانم دچار خطا شده است. ترامپ مردِ جنگ‌های پرهزینه نیست؛ او دلبسته‌ی «نمایش قدرت» است و کاراکاس، ویترینی کم‌ریسک برای این نمایش.

​آنچه در راه است، نه لشکرکشی کلاسیک، بلکه یک «جنگ بدون اعلان» است: ترکیبی از محاصره دریایی، شکار نفتکش‌ها و حملات سایبری. ترامپ به جای اشغال خاک، در پی «خفگی استراتژیک» رژیم مادورو است.
عملیات کارائیبی ترامپ، پیامی سه سویه دارد:
۱. به مسکو: حیاط خلوت‌ها دیگر مصون نیستند؛
۲. به پکن: امنیت انرژی‌تان روی آب، شکننده است؛
۳. به تهران: این الگوی محاصره، قابل کپی‌برداری است.
​جنگ رسمی رخ نخواهد داد، ولی اجرای سناریوی خفگی تا لحظه تسلیم، قطعی است.
#یدالله_کریمی_پور
@karimipour_k