🔴 شش زندانی سیاسی کُرد از سلولهای انفرادی به داخل بند بازگرداننده شدند. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2371

شش زندانی سیاسی اهل روستای قره‌سقل اشنویه ( شنو ) که روز یک شنبه به دنبال اعتراض به احکام سنگین صادره علیه‌شان و نگهداریشان در بندهای زندانیان جرایم خطرناک، به دستور مسئولین زندان مرکزی ارومیه به سلولهای انفرادی منتقل شده بودند، دوباره به بندهای خویش بازگرداننده شدند.

به گزارش شبکه حقوق بشر کُردستان،شب یک شنبه ۱۰ بهمن ماه بعد از چند ساعت از انتقال این زندانیان به سلولهای انفرادی زندان ابتدا جلال مسروی، یعقوب بااکرام و کمال مسروی به بندهای ۳ و ۴ بازگرداننده شدند. بعدا عصر روز گذشته دوشنبه ۱۱ بهمن‌ماه نیز هر سه زندان سیاسی باقی‌مانده در سلولهای انفرادی بعد از تهدید توسط مسئولین زندان مبنی بر عدم تکرار چنین اعتراضاتی، هدایت عبدالله‌پور، رسول(حاصل) عزیزی و محمد ظاهر فرامرزی به بندهای روان درمانی و ۳ و ۴ بازگرداننده شدند.

روز «۲۶ خردادماه» امسال بعد از بروز درگیری گروهی از پیشمرگهای حزب دمکرات کُردستان ایران با نیروهای سپاه پاسداران در «روستای قره‌سقل» از توابع شهرستان ارومیه تعدادی از شهروندان کُرد ساکن این روستا به صورت فله‌ای بازداشت شدند. ابتدا در «۳۰ خردادماه» پنج شهروند عادی کُرد به نامهای «رسول عزیزی» فرزند ابراهیم، «محمد ظاهر فرامرزی» فرزند کریم، «جلال مسروی» فرزند مولود، «کمال مسروی» فرزند مولود و «یعقوب باکرام» فرزند رسول بازداشت و به مدت ۴۵ روز در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفتند. در ادامه این بازداشتها بعدا در «۱۳ مرداد» ماه یک شهروند دیگر به نام «هدایت قادری» فرزند ابوبکر بازداشت و به مدت دو ماه در بازداشتگاه اطلاعات ارومیه برای گرفتن اعترافات ساختگی تحت شکنجه‌های شدید شامل «شک الکتریکی»، «شلاق زدن به کف پاها با کابل»،« آویزان کردن» و… قرار گرفته و بعد از این مدت به زندان مرکزی ارومیه منتقل شدند.

در روز« ۲۸ دی‌ماه» امسال جلسه دادگاهی این افراد در «شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه» با حضور وکیل تعینی برگزار شده و «قاضی چابک»، رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه تنها بر اساس گردشکار کارشناسان اداره اطلاعات ارومیه حکم خویش را صادر کرده و این حکم روز گذشته رسما به وکلای این زندانیان سیاسی ابلاغ شده است. بر اساس حکم صادره شده «هدایت عبدالله‌پور به اعدام»، «رسول عزیزی به ۲۵ سال حبس»، «محمد ظاهر فرامرزی به ۲۰ سال حبس»،« جلال مسروری به ۱۵ سال حبس»، «یعقوب باکرام به ۱۵ سال حبس» و «کمال مسروی به ۱۰ سال حبس» محکوم شده‌اند. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2371

🔴 همچنان از سرنوشت سه کولبر گرفتار شده در سرما و کولاک ارتفاعات سی چومان پیرانشهر اطلاعی کسب نشده است.

🔴 شبکه حقوق بشر کُردستان
@KurdistanHRN
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔹 تماس با ادمین برای ارسال اخبار، عکس و ویدیو 👇
@kurdistanHRNet

🔴 احضار کولبر ۷۰ ساله به اداره اطلاعات پیرانشهر و تهدید به ابطال کارت تردد مرزی‌اش. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2377

خضر عسکرزاده، کولبر ۷۰ ساله اهل پیرانشهر که چند روز پیش در یک گزارش بی بی سی فارسی در مورد وضعیت کولبران به سوالات خبرنگار این شبکه پاسخ داده بود از سوی اداره اطلاعات پیرانشهر احضار و مورد تهدید قرار گرفت.

این کولبر کُرد در گفتگو با شبکه حقوق بشر کُردستان اعلام کرد:« بعد از انتشار گزارشی در مورد کولبران در شبکه بی بی سی، کارت تردد من از سوی هنگ مرزی گرفته شد و بعد از اینکه مجددا برای تحویل کارت مراجعه کردم به من اطلاع دادند که کارتت دست اداره اطلاعات پیرانشهر است.»
وی ادامه داد:« روز گذشته برای تحویل کارت به اداره اطلاعات مراجعه کردم، اداره اطلاعات در خصوص اون صحبتهای که در گزارش بی بی سی منتشر شده، مرا مورد بازجویی قرار دادند. آنها گفتند: تو نمی‌باست اجازه میدادی از خودت و بارت فیلم بگیرند و باید با آنان برخورد می‌کردی. چرا تو جلوی دوربین این بار سنگین را روی کولت گذاشتی و حرکت کردی؟! تو با این کارت آبروی کشور ما رو بردی و به همین خاطر، ما هم کارتت رو باطل می‌کنیم.»
این کولبر ۷۰ ساله در ادامه افزود:« من به آنها گفتم من توی خاک کشور دیگه‌ایی بودم و آن بار سنگینی که توی اون فیلم منشر شده، هر بار من روی کولم میزارم و میارم و در مصاحبه هم چیزی دروغی نگفته‌ام، تنها در مورد شرایط سخت کولبری و زندگی خودم حرف زده‌ام.»

او در در مورد بیماری‌اش گفت:« الان بیش از ۵۰ سال ایست که من چنین وضعیتی رو دارم. در زمان شاه یک دکتر انسان‌دوست که وضعیت من رو دید در یکی از بیمارستانها عملم کرد و و مدت زیاد بستری بودم. قرار شد یک بار دیگر نیز عمل بکنم اما انقلاب شد و چون من قبلا شناسنامه نداشته بودم و با شناسنامه یکی دیگر بستری و عمل شده بودم دیگه نتوستم دوباره در بیمارستان عمل بکنم و از از آن دکتر خبری نشد و دیگه وضعیت من هم تا امروز اینطوری ادامه داشته است.»

مام خضر در پاسخ به این سوال که چند سال است به کولبری مشغول است گفت:« این مناطق ما که نه کارخانه و نه جایی برای کار دارد و من هم خودم نه زمین کشاورزی دارم و نه دکانی. از وقتی که یادم میاید من دارم کولبری می‌کنم قبلا غیرقانونی بود و از راه کوهستانی و سخت انجام میدادیم الان هم که اینجا مرز رسمی باز شده و به صورت قانونی هر هفته یک بار حق آوردن بار رو داریم. اون باری که در گزارش هم فیلمش منتشر شد، ۲۰ لاستیک ماشین بود که برای هر حلقه ۴ هزار تومان می‌گیرم و کلا حق زحمت اون بار سنگین ۸۰ هزار تومان بود که کلا خرج در رفته، پنجاه تا شصت هزار تومان برای من می‌ماند.»

این کولبر کُرد در پایان ضمن تشکر و قدردانی از همه مردم برای تماسهایشان، دلگرمی و پیامی که مردم برای او داشته‌اند، «امید و سرمایه‌ای میداند که از همه چیز برای او مهمتر و باارزش‌تر» است. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2377

«بسرین احمدی»، همسر ٢٤ ساله «شیرزادِ عبدالهی» کولبر، ٢٧ ساله که در زیر بهمن در مرز سردشت جانباخت با صدایی که اندوه، بزرگترین قسمت صدایش است، از حال و روزش به روزنامه شهروند می گوید؛ از «باران»، دختر دو ساله شان که بیمار است و «شیرزاد» برای پیدا کردن پول فیزیوتراپی او ، برای سومین بار بود که به دل کوه زد و درست در روز تولد «باران» کشته شد. «سه سال و نیم پیش با شیرزاد ازدواج کردم. او درست روز تولد دو سالگی باران کشته شد. من از طریق روزنامه سردشت در تلگرام باخبر شدم که کولبرها زیر برف رفته‌اند و بعدش با فامیلمان رفتیم سمت کوهستان و آنها پیدایش کردند.»

«علی» ١٨ ساله بود؛ سال آخر دبیرستان، دانش‌آموز مدرسه شاهد در رشته تجربی؛ او اولین بار بود که به کولبری رفته بود تا شهریه ٨٠٠ هزار تومانی مدرسه اش را دربیاورد و برای آخرین بار در کوههای سردشت نفس کشید و دیگر برنگشت. حالا «حمزه محمدنژاد»، پدر ٤١ ساله او با غمی مانند همه پسر از دست داده‌ها، آن هم پسر بزرگ، از «علی» و روزگار بیکاری و تنگدستی: « او اولین بار بود که برای کولبری رفته بود. علی کولبر نبود و به دلیل اینکه هزینه های مدرسه را دربیاورد و مشکلات دیگر با دوستانش برای کولبری رفته بود. من یک هفته ای بود که برای کارگری به ارومیه رفته بودم. آن روز بچه های مدرسه به او گفته بودند که برای تهیه شهریه مدرسه ات بیا با ما کولبری کن، گفته بودند که هر شب ١٠٠ هزار تومان گیرمان می آید و تو هم بیا تا شهریه ات جور شود.» http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/90917/%D9%85%D8%A7-%D9%85%D8%B1%D8%B2%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%BA%E2%80%8C%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D9%85-

🔴 شبکه حقوق بشر کُردستان
@KurdistanHRN
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔹 تماس با ادمین برای ارسال اخبار، عکس و ویدیو 👇
@kurdistanHRNet

🔴 مخالفت دادستانی تهران با ملاقات لقمان مرادی با خواهر بیمارش قبل از مرگ در بیمارستان. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2382

روز گذشته به دلیل مخالفت دادستانی تهران با درخواست ملاقات تحت الحفظ لقمان مرادی، زندانی سیاسی کُرد با خواهرش که به دلیل ابتلا به سرطان در بیمارستان خمینی تهران بستری شده بود، وی از آخرین دیدار با خواهر بیمارش قبل از مرگ محروم شد.

به گزارش شبکه حقوق بشر کُردستان،ماه گذشته خانواده لقمان مرادی قبل از بستری شدن خواهر لقمان در بیمارستان خمینی تهران، به دادستانی تهران مراجعه کرده و خواستار ملاقات حضوری با لقمان در زندان رجایی‌شهر کرج شده بودند اما دادستانی از ممنوع ملاقات بودن لقمان و زانیار مرادی خبر داده بود. حدود یک ماه پیش به دلیل وخامت حال خواهر این زندانی سیاسی، وی در بیمارستان خمینی تهران بستری شده و در این مدت خانواده‌اش برای اینکه لقمان برای آخرین بار تحت الحفط بتواند با خواهر بیمارش که در بستر مرگ بوده، به صورت کوتاه ملاقاتی باشد، به دادستان تهران مراجعه کرده و با ارئه‌ مدارک پزشکی خواهرش خواستار موافقت با آخرین ملاقات این زندانی سیاسی با خواهرش شدند اما دفتر دادستانی هر بار به بهانه‌های مختلف و ارجاع به دادیاری زندان اوین و جاهای دیگر از موافقت با این درخواست خوددار میکرده تا اینکه روز گذشته پنج شنبه ۱۴ بهمن‌ماه حاجی مرادی، معاون دادستان و قاضی ناظر بر زندان با این درخواست مخالفت کرد.

خواهر این زندانی سیاسی روز گذشته بدون اینکه بتواند برای آخرین بار ملاقاتی با برادر زندانی‌اش ملاقاتی داشته باشد در بیمارستان خمینی تهران فوت کرد. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2382

مرگ کولبر، طرحی از مانا نیستانی. منبع ایران وایر

شبکه حقوق بشر کُردستان گزارش سالانه نقض حقوق بشر و خشونت علیه کولبران و کاسبکاران کُرد در سال ۲۰۱۶ را منتشر کرد. فایل پی دی اف👇

بر پایه امار سال ۲۰۱۶ حدالق ۹۲ کولبر و کاسبکار مرزی کُرد یا توسط نیروهای نظامی ایران به صورت مستقیم به قتل رسیده یا بر اثر حوادث همچون ریزش بهمن، تصادفات ، سرمازدگی و غرق شدن در رودخانه‌های مرزی فوت کرده‌اند. بر طبق این آمار، ۴۰ کولبر یا کاسبکار با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی به قتل رسیده و ۳۰ کولبر هم زخمی شده‌اند http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2391

کولبران در حال آماده کردن بارشان در مرز پیرانشار. 🔴 شبکه حقوق بشر کُردستان
@KurdistanHRN
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔹 تماس با ادمین برای ارسال اخبار، عکس و ویدیو 👇
@kurdistanHRNet

🔴 دلنوشته سعید شیرزاد برای مادر، شهنار کریم بیگی. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2422

🔴 در جریان مزایده، حقوق ممتازه کارگران نادیده گرفته شد/ به داد کارگران کشت و صنعت برسید. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2425

نمایندگان کارگران شاغل در دو مجتمع کشت و صنعت و دامداری و صنعتی مهاباد، در نامه ای خطاب به وزیر کار خواستار رسیدگی به مطالبات خود و تسهیل پرداخت یک سال و نیم معوقات مزدی خود شدند.

به گزارش شبکه حقوق بشر کُردستان و به نقل از ایلنا، نمایندگان کارگران دو مجتمع کشت و صنعت و دامداری مهاباد که حدود ۱۶ ماه دستمزد معوقه دارند، در نامه ای خطاب به وزیر کار خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند.

در این نامه آمده است:

احتراماً به استحضار می رساند شرکت های زیرمجموعه شرکت سرمایه گذاری سبز در مهاباد (شرکت کشت و صنعت مهاباد- شرکت مجتمع دامداری و صنعتی مهاباد- شرکت سردخانه زمزم مهاباد و شرکت مجتمع همامرغ مهاباد) که در سال ۱۳۸۶ براساس اصل ۴۴ قانون اساسی به بخش خصوصی واگذار شد. ما کارگران شرکت فوق الذکر مشاهده کردیم که هر سال وضع معیشت و امنیت شغلی و حقوق ما روز به روز بدتر می شود. علی الخصوص از سال ۱۳۹۳ ناامیدی و یاس تمام وجود کارگران وخانواده های آنها را گرفت تا اینکه در سال ۱۳۹۴ به علت بدهی سهامداران به بانک ها دارایی، تامین اجتماعی و افراد حقیقی و حقوقی این مجموعه های تولیدی توسط قاضی شعبه دوم عمومی مهاباد برابر مزایده واگذار شد و در جریان این مزایده حقوق ممتازه ما کارگران نادیده گرفته شد و مجدداً روز از نو و روزی از نو. مالک جدید اقدام به قطعه قطعه نمودن شرکت ها نموده و تنها چیزی که در این سال ها به آن توجه نشده تولید و حق و حقوق کارگران مظلوم است.

فی الحال که این نامه تقدیم می گردد بیش از یک سال و نیم است حقوق و معوقات حقوقی دریافت نکرده ایم. حق بیمه ما کارگران پرداخت نشده و وضعیت حق سنوات ما نامعلوم است و هنوز عیدی و پاداش آخر سال ۹۴ را دریافت نکرده ایم. لذا ما کارگران زحمتکش و ستم دیده شرکت های کشت و صنعت و مجتمع دامداری و صنعتی مهاباد از حضرتعالی خواهشمندیم محض رضای حق تعالی به دادمان برسید و نگذارید فرصت طلبان حقوق قشر ضعیف کارگر را پایمال کنند.

در زیر خواسته هیا خود را به ترتیب و به صورت اجمالی تقدیم می داریم:

۱-پرداخت حقوق معوقه بیش از یک سال و نیم

۲-پرداخت حق بیمه ماه های شهریور، مهر، آذر و دی ۱۳۹۵

۳-پرداخت عیدی و پاداش سال ۱۳۹۴

۴-پرداخت سنواتی پرسنل از بدو استخدام تا به حال (با توجه به مزایده شرکت ها. http://kurdistanhumanrights.net/fa/?p=2425