فرستاده شده ام تا بجنگم؛
برای هرچیزی که ارزش اش را داشته باشد:
حقیقت، زیبایی، محبت، آرامش و عشق.
برای رژه رفتن میان عشق و رنج، با قلبی گشوده و چشمهایی بینا،
برای ایستادن درون خرابی ها، و باور اینکه
قدرت من، نور من، حقیقت منو عشق من،
قوی تر از تاریکی ست.
حالا دیگر اسم خودم را می دانم:
جنگجوی عشق ...
📕 جنگجوی عشق
✍ گلنن دویلملتن
@Library_Telegram
برای هرچیزی که ارزش اش را داشته باشد:
حقیقت، زیبایی، محبت، آرامش و عشق.
برای رژه رفتن میان عشق و رنج، با قلبی گشوده و چشمهایی بینا،
برای ایستادن درون خرابی ها، و باور اینکه
قدرت من، نور من، حقیقت منو عشق من،
قوی تر از تاریکی ست.
حالا دیگر اسم خودم را می دانم:
جنگجوی عشق ...
📕 جنگجوی عشق
✍ گلنن دویلملتن
@Library_Telegram
🆘
🚨 لطفاً این پیام را برای تکتک کسانی که سلامتشان برایتان مهم است ارسال کنید، حتی چندبار:
۱. یکی از مهمترین عواملی که میتواند سبب افزایش شدت کووید-۱۹ در مبتلایان شود 🚨میزان ویروسی است که وارد بدن شده است.
در مواردی که مبتلایان{{ جوان و سالم}} بیماریشان شدت یافته و برخلاف انتظار منجر به مرگ شده است، در موارد زیادی تصور میشود که [[لود بالای ویروس]] در ایجاد وخامت حال نقش جدی داشته است.
۲. همان کارهایی که باید برای پیشگیری از ابتلا به کووید-۱۹ انجام دهیم، سبب میشود که در صورت حضور در محیط آلوده، ویروس کمتری وارد بدنمان شود.
یعنی کارهای جدیدی را لازم نیست انجام دهیم، فقط توجه داشته باشیم که:
- نکاتی را که آموختهایم درست باشد و سرگرم نکات موهوم منابع ناشناس نشویم.
- تمام کارها را انجام دهیم و [[هیچیک را حذف نکنیم یا ناقص انجام ندهیم.]]
⚠️ماسک بزنیم؛
ماسک مناسب و به روش صحیح، نه زیر بینی و روی چانه؛
و فلز روی بینی را درست تنظیم کنند تا هوا از اطراف ماسک عبور نکند.
تحمل ماسک خیلی آسانتر از حالت سخت بیماری است.
چون انتقال از راه چشم هم ممکن است و چون کارایی ماسک صددرصد نیست، از محافظ صورت (فیسشیلد) استفاده کنیم.
استفاده از عینکهای مخصوص برای اشخاصی که زیاد در معرض هستند (مانند پزشکان و پرستاران) برای محافظت چشم از شیلد بهتر است اما در این صورت باید از ماسک کاراتری استفاده شود. (مانند شیلد، به کمک ماسک نمیآید.)
استفاده از عینک معمولی (طبی یا ضد آفتاب) از هیچ بهتر است))!
یادمان باشد ماسک ولودار آلودگی را به بیرون عبور میدهد.
اشخاص دارای بیماریهای زمینهای در مکانهای با ریسک بالا، از ماسک جراحی استفاده کنند نه ماسک پارچهای.
⚠️تا مجبور نباشیم در فضای بسته عمومی حضور پیدا نکنیم.
مکانهای بسته، هرچه کوچکتر باشند پرریسکترند؛
مانند آسانسور، تاکسی، بعضی محیطهای اداری و تجاری.
⚠️مدت حضور خود در مناطق دارای ریسک را کاهش دهیم.
مانند مراکز خرید، سوپرمارکت، ادارات، وسایل نقلیه عمومی.
⚠️از حضور غیرضروری در هرگونه اجتماع خودداری کنیم.
حتی اجتماعات کوچک.
⚠️در محیط بسته عمومی تمام در و پنجرهها را باز بگذاریم، حتی در زمان سردی هوا.
در صورت لزوم باید بیشتر لباس بپوشیم تا مجبور به بستن در و پنجرههای فضای عمومی نباشیم.
⚠️در حد امکان کمتر در معرض صحبت اشخاص احتمالا ناقل قرار بگیریم. (حرفزدن بیش از تنفس ویروس را منتشر میکند؛ با صدای بلند، بیشتر، سرفه و عطسه که خیلی بیشتر)؛ بنابراین در جایی مثل آسانسور و تاکسی کمتر صحبت کنیم و کمتر سوال کنیم.
⚠️هرچه فاصله بیشتر، خطر کمتر؛
رعایت فاصله مربوط به اشخاص بدون ماسک نیست؛ حتی با داشتن ماسک فاصلۀ یکی دو متری را رعایت کنید.
فاصله هرچه بیشتر باشد بهتر است اما رعایت فاصلۀ بیش از دو متر خیلی مقدور نیست؛ مگر «در خانه بمانیم».
قطرکهای حاوی کوروناویروس جدید ضمن صحبت و تنفس معمولاً تا یک تا دو متر پرتاب میشوند اما در سرفه و عطسه، بیشتر.
جریان هوا میتواند این قطرکها را بیشتر جابهجا کند.
همچنین قطرکهای کوچکتر تا دقایقی در هوا معلق میمانند.
⚠️هرچه مدت تماس کوتاهتر، خطر کمتر.
⚠️شستوشوی صحیح و به موقع دست و لمس نکردن دهان و بینی و چشم با دست آلوده.
پیامهایی که دربارۀ عدم انتقال ویروس از طریق سطوح منتشر شدهاند،[[ بیان اشتباهی از یک واقعیت هستند]].
واقعیت این است: "راه عمدۀ انتقال این بیماری، از طریق تنفس است اما این به (((معنی چشمپوشی از ریسک انتقال از طریق سطوح نیست."))) آمار مشخصی وجود ندارد که نشان دهد چند درصد از مبتلایان از تماس سطوح مبتلا شدهاند، معلوم کردن آن هم چندان شدنی نیست، اما برای سادگی بیشتر با یک نسبت فرضی تصور کنید اگر ٪۹۸ مبتلایان از راه تنفس مبتلا شده باشند و ٪۲ از راه تماس با سطوح آلوده،(( آیا شما دستتان را نمیشویید و اجسامی را که با آنها تماس مکرر وجود دارد ضدعفونی نمیکنید؟ ))
۴. در صورتی که شخصی مبتلا شود، تشخیص زودتر و انجام سریعتر دستورات پزشک میتواند شانس وخیم شدن حال او را کاهش دهد.
از این رو باید با مشاهدۀ علائم منتظر اینکه علائم بیشتر میشوند یا نه نماند و با پزشک مشورت کرد.
مشاهده شده است که برخی ((مبتلایان به خاطر این که مایلند علائمشان ربطی به کووید-۱۹ نداشته باشد، علائم را به باد کولر، آلرژی و امثال آن)) نسبت میدهند!
@Library_Telegram
🚨 لطفاً این پیام را برای تکتک کسانی که سلامتشان برایتان مهم است ارسال کنید، حتی چندبار:
۱. یکی از مهمترین عواملی که میتواند سبب افزایش شدت کووید-۱۹ در مبتلایان شود 🚨میزان ویروسی است که وارد بدن شده است.
در مواردی که مبتلایان{{ جوان و سالم}} بیماریشان شدت یافته و برخلاف انتظار منجر به مرگ شده است، در موارد زیادی تصور میشود که [[لود بالای ویروس]] در ایجاد وخامت حال نقش جدی داشته است.
۲. همان کارهایی که باید برای پیشگیری از ابتلا به کووید-۱۹ انجام دهیم، سبب میشود که در صورت حضور در محیط آلوده، ویروس کمتری وارد بدنمان شود.
یعنی کارهای جدیدی را لازم نیست انجام دهیم، فقط توجه داشته باشیم که:
- نکاتی را که آموختهایم درست باشد و سرگرم نکات موهوم منابع ناشناس نشویم.
- تمام کارها را انجام دهیم و [[هیچیک را حذف نکنیم یا ناقص انجام ندهیم.]]
⚠️ماسک بزنیم؛
ماسک مناسب و به روش صحیح، نه زیر بینی و روی چانه؛
و فلز روی بینی را درست تنظیم کنند تا هوا از اطراف ماسک عبور نکند.
تحمل ماسک خیلی آسانتر از حالت سخت بیماری است.
چون انتقال از راه چشم هم ممکن است و چون کارایی ماسک صددرصد نیست، از محافظ صورت (فیسشیلد) استفاده کنیم.
استفاده از عینکهای مخصوص برای اشخاصی که زیاد در معرض هستند (مانند پزشکان و پرستاران) برای محافظت چشم از شیلد بهتر است اما در این صورت باید از ماسک کاراتری استفاده شود. (مانند شیلد، به کمک ماسک نمیآید.)
استفاده از عینک معمولی (طبی یا ضد آفتاب) از هیچ بهتر است))!
یادمان باشد ماسک ولودار آلودگی را به بیرون عبور میدهد.
اشخاص دارای بیماریهای زمینهای در مکانهای با ریسک بالا، از ماسک جراحی استفاده کنند نه ماسک پارچهای.
⚠️تا مجبور نباشیم در فضای بسته عمومی حضور پیدا نکنیم.
مکانهای بسته، هرچه کوچکتر باشند پرریسکترند؛
مانند آسانسور، تاکسی، بعضی محیطهای اداری و تجاری.
⚠️مدت حضور خود در مناطق دارای ریسک را کاهش دهیم.
مانند مراکز خرید، سوپرمارکت، ادارات، وسایل نقلیه عمومی.
⚠️از حضور غیرضروری در هرگونه اجتماع خودداری کنیم.
حتی اجتماعات کوچک.
⚠️در محیط بسته عمومی تمام در و پنجرهها را باز بگذاریم، حتی در زمان سردی هوا.
در صورت لزوم باید بیشتر لباس بپوشیم تا مجبور به بستن در و پنجرههای فضای عمومی نباشیم.
⚠️در حد امکان کمتر در معرض صحبت اشخاص احتمالا ناقل قرار بگیریم. (حرفزدن بیش از تنفس ویروس را منتشر میکند؛ با صدای بلند، بیشتر، سرفه و عطسه که خیلی بیشتر)؛ بنابراین در جایی مثل آسانسور و تاکسی کمتر صحبت کنیم و کمتر سوال کنیم.
⚠️هرچه فاصله بیشتر، خطر کمتر؛
رعایت فاصله مربوط به اشخاص بدون ماسک نیست؛ حتی با داشتن ماسک فاصلۀ یکی دو متری را رعایت کنید.
فاصله هرچه بیشتر باشد بهتر است اما رعایت فاصلۀ بیش از دو متر خیلی مقدور نیست؛ مگر «در خانه بمانیم».
قطرکهای حاوی کوروناویروس جدید ضمن صحبت و تنفس معمولاً تا یک تا دو متر پرتاب میشوند اما در سرفه و عطسه، بیشتر.
جریان هوا میتواند این قطرکها را بیشتر جابهجا کند.
همچنین قطرکهای کوچکتر تا دقایقی در هوا معلق میمانند.
⚠️هرچه مدت تماس کوتاهتر، خطر کمتر.
⚠️شستوشوی صحیح و به موقع دست و لمس نکردن دهان و بینی و چشم با دست آلوده.
پیامهایی که دربارۀ عدم انتقال ویروس از طریق سطوح منتشر شدهاند،[[ بیان اشتباهی از یک واقعیت هستند]].
واقعیت این است: "راه عمدۀ انتقال این بیماری، از طریق تنفس است اما این به (((معنی چشمپوشی از ریسک انتقال از طریق سطوح نیست."))) آمار مشخصی وجود ندارد که نشان دهد چند درصد از مبتلایان از تماس سطوح مبتلا شدهاند، معلوم کردن آن هم چندان شدنی نیست، اما برای سادگی بیشتر با یک نسبت فرضی تصور کنید اگر ٪۹۸ مبتلایان از راه تنفس مبتلا شده باشند و ٪۲ از راه تماس با سطوح آلوده،(( آیا شما دستتان را نمیشویید و اجسامی را که با آنها تماس مکرر وجود دارد ضدعفونی نمیکنید؟ ))
۴. در صورتی که شخصی مبتلا شود، تشخیص زودتر و انجام سریعتر دستورات پزشک میتواند شانس وخیم شدن حال او را کاهش دهد.
از این رو باید با مشاهدۀ علائم منتظر اینکه علائم بیشتر میشوند یا نه نماند و با پزشک مشورت کرد.
مشاهده شده است که برخی ((مبتلایان به خاطر این که مایلند علائمشان ربطی به کووید-۱۹ نداشته باشد، علائم را به باد کولر، آلرژی و امثال آن)) نسبت میدهند!
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
هیچکس به خودی خود از لذت اجتناب نمیکند، چون داشتن لذت، لذتبخش است، اما آنهایی که نمیدانند چطور به دنبال لذت بروند، با پیامدهایی مواجه میشوند که از نظر منطقی رنجآور است.
همچنین هیچکس به خودی خود رنج را دوست ندارد و به دنبال درد نمیرود، اما چون گاهی شرایط به گونهای است که تحمل رنج و درد موجب به دست آوردن لذت بزرگتر و بیشتری میشود. پس انسان خردمند این اصل را در انتخابهایش رعایت میکند: برخی لذتها را رد میکند تا لذت بزرگتری به دست آورد یا گاهی برخی دردها را تحمل میکند تا از رنجهای بیشتر دوری کند.
📕 درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای درد مزمن
✍ #جوان_دال
@Library_Telegram
هیچکس به خودی خود از لذت اجتناب نمیکند، چون داشتن لذت، لذتبخش است، اما آنهایی که نمیدانند چطور به دنبال لذت بروند، با پیامدهایی مواجه میشوند که از نظر منطقی رنجآور است.
همچنین هیچکس به خودی خود رنج را دوست ندارد و به دنبال درد نمیرود، اما چون گاهی شرایط به گونهای است که تحمل رنج و درد موجب به دست آوردن لذت بزرگتر و بیشتری میشود. پس انسان خردمند این اصل را در انتخابهایش رعایت میکند: برخی لذتها را رد میکند تا لذت بزرگتری به دست آورد یا گاهی برخی دردها را تحمل میکند تا از رنجهای بیشتر دوری کند.
📕 درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای درد مزمن
✍ #جوان_دال
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
دقت کردید؟
انسانهای نادان تقریبا در مورد هر چیزی می گویند: من می دانم!!!....
🍃🌸🍃
انسانهای صادق به صداقت حرف هیچ کس شک نمی کنند و حرف همه را باور دارند.
انسانهای دروغ گو تقریبا حرف هیچ کس را باور ندارند و معتقدند که همه دروغ می گویند.
انسانهای امید وار هموراه در حال امیدوار کردن دیگرانند.
انسانهای ناامید همیشه آیه یاس می خوانند.
انسانهای حیله گر معتقدند که همه مشغول توطئه هستند.
انسانهای شریف همه را شرافتمند می دانند.
انسانهای بزرگوار بیشتر کلامشان، تشکر از دیگران است.
انسانهای بلند نظر هر کاری برای هر کسی می کنند باز هم با شرمندگی می گویند: ببخشید که بیشتر از این از دستم بر نیامد.
انسانهای تنگ نظر هر کاری برای هر کس انجام دهند، چندین برابر می ببینندش.
انسانهای با محبت در نهایت مهربانی همه را با جانم، عمرم, عزیزم خطاب می کنند.
انسانهای متواضع تقریبا در مقابل خواسته همه دوستان می گویند: چشم سعی می کنم.
اما انسانهای پر توقع انتظار دارند همه در مقابل حرف هایشان بگویند چشم.
انسانهای حسود همیشه فکر می کنند که همه به آنها حسادت می کنند.
انسانهای دانا در جواب بیشتر سوالات می گویند: نمی دانم
انسانهای نادان تقریبا در مورد هر چیزی می گویند: من می دانم!!!
با دانستن خصلت هایمان آنها را از خود دور کنیم تا سلامت و زیبایی مان درونی باشد
@Library_Telegram
دقت کردید؟
انسانهای نادان تقریبا در مورد هر چیزی می گویند: من می دانم!!!....
🍃🌸🍃
انسانهای صادق به صداقت حرف هیچ کس شک نمی کنند و حرف همه را باور دارند.
انسانهای دروغ گو تقریبا حرف هیچ کس را باور ندارند و معتقدند که همه دروغ می گویند.
انسانهای امید وار هموراه در حال امیدوار کردن دیگرانند.
انسانهای ناامید همیشه آیه یاس می خوانند.
انسانهای حیله گر معتقدند که همه مشغول توطئه هستند.
انسانهای شریف همه را شرافتمند می دانند.
انسانهای بزرگوار بیشتر کلامشان، تشکر از دیگران است.
انسانهای بلند نظر هر کاری برای هر کسی می کنند باز هم با شرمندگی می گویند: ببخشید که بیشتر از این از دستم بر نیامد.
انسانهای تنگ نظر هر کاری برای هر کس انجام دهند، چندین برابر می ببینندش.
انسانهای با محبت در نهایت مهربانی همه را با جانم، عمرم, عزیزم خطاب می کنند.
انسانهای متواضع تقریبا در مقابل خواسته همه دوستان می گویند: چشم سعی می کنم.
اما انسانهای پر توقع انتظار دارند همه در مقابل حرف هایشان بگویند چشم.
انسانهای حسود همیشه فکر می کنند که همه به آنها حسادت می کنند.
انسانهای دانا در جواب بیشتر سوالات می گویند: نمی دانم
انسانهای نادان تقریبا در مورد هر چیزی می گویند: من می دانم!!!
با دانستن خصلت هایمان آنها را از خود دور کنیم تا سلامت و زیبایی مان درونی باشد
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
«دُور، دُورِ جنایتکارها و کوتولههاست. رئیس بزرگ سعی میکند اطرافیانش را از میان کوتولهها انتخاب کند تا خود او را تحتالشعاع قرار ندهند، رئیس کوچک هم باید رئیس بزرگ را بکشد تا خودش ترقی کند.»
📕 مرگ آرتیمو کروز
✍ کارلوس فوئنتس
@Library_Telegram
«دُور، دُورِ جنایتکارها و کوتولههاست. رئیس بزرگ سعی میکند اطرافیانش را از میان کوتولهها انتخاب کند تا خود او را تحتالشعاع قرار ندهند، رئیس کوچک هم باید رئیس بزرگ را بکشد تا خودش ترقی کند.»
📕 مرگ آرتیمو کروز
✍ کارلوس فوئنتس
@Library_Telegram
👍1
📕 نگاهی به زبان
✍ جورج یول
این اثر به زبان ساده به معرفی زبانشناسی و بخشهای مختلف آن و همچنین برخی حوزههای مرتبط میپردازد.
این کتاب در بیست فصل با عناوین خاستگاههای زبان، زبان حیوانات و زبان انسان، پیشرفت نوشتار، اصوات زبان، الگوهای صوتی زبان، کلمات و فرایندهای کلمهسازی، کلمهشناسی، جمله نماها و جملهها، نحو، معناشناسی، کاربرد زبانشناسی، تجزیه و تحلیل کلام، زبان و مغز، فراگیری زبان اول، فراگیری / یادگیری زبان دوم، حرکات بیانگر و زبانهای اشاره، تاریخچه و تغییر زبان، زبان و گونههای محلی، زبان و گونههای اجتماعی، زبان و فرهنگ به رشته تحریر در آمدهاست.
@Library_Telegram
✍ جورج یول
این اثر به زبان ساده به معرفی زبانشناسی و بخشهای مختلف آن و همچنین برخی حوزههای مرتبط میپردازد.
این کتاب در بیست فصل با عناوین خاستگاههای زبان، زبان حیوانات و زبان انسان، پیشرفت نوشتار، اصوات زبان، الگوهای صوتی زبان، کلمات و فرایندهای کلمهسازی، کلمهشناسی، جمله نماها و جملهها، نحو، معناشناسی، کاربرد زبانشناسی، تجزیه و تحلیل کلام، زبان و مغز، فراگیری زبان اول، فراگیری / یادگیری زبان دوم، حرکات بیانگر و زبانهای اشاره، تاریخچه و تغییر زبان، زبان و گونههای محلی، زبان و گونههای اجتماعی، زبان و فرهنگ به رشته تحریر در آمدهاست.
@Library_Telegram
Negahi Be Zaban-bookhapdf.pdf
4.6 MB
📕 نگاهی به زبان
✍ جورج یول
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ جورج یول
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صدای ایران خاموش شد.
خسرو آواز ایران،
استاد محمدرضا شجریان
درگذشت 🖤
دقایقی پیش همایون شجریان
در اینستاگرام خود نوشت:
خاک پای مردم ایران
به دیار معشوق پرواز کرد
تسلیت به ملت هنردوست ایران 🖤
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
خسرو آواز ایران،
استاد محمدرضا شجریان
درگذشت 🖤
دقایقی پیش همایون شجریان
در اینستاگرام خود نوشت:
خاک پای مردم ایران
به دیار معشوق پرواز کرد
تسلیت به ملت هنردوست ایران 🖤
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
مژگان شجریان در اینستاگرام خود نوشت:
صدای تاریخ، پناه مردم ایران زمین رفت
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
صدای تاریخ، پناه مردم ایران زمین رفت
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
همخوانی مرغ سحر در سوگ استاد شجریان
ساعت ۱۰ شب پنجشنبه ۱۷ مهر ۹۹،
به یاد و احترام خسرو آواز ایران، استاد شجریان، و برای التیام دلهای عزادارمان،
هرکجا که هستیم، در خیابانها و میادین شهر، پشت پنجرهها یا بامهای خانههایمان
با روشن کردن شمع مرغ سحر را همخوانی خواهیم کرد.
⚫️ لطفا در گروهها و شبکههای اجتماعی اطلاع رسانی و فیلم آن را برایمان ارسال کنید
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
ساعت ۱۰ شب پنجشنبه ۱۷ مهر ۹۹،
به یاد و احترام خسرو آواز ایران، استاد شجریان، و برای التیام دلهای عزادارمان،
هرکجا که هستیم، در خیابانها و میادین شهر، پشت پنجرهها یا بامهای خانههایمان
با روشن کردن شمع مرغ سحر را همخوانی خواهیم کرد.
⚫️ لطفا در گروهها و شبکههای اجتماعی اطلاع رسانی و فیلم آن را برایمان ارسال کنید
🖤🖤🖤
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
در سوگ خسرو آواز ایران ... 🖤
"گفتی چه خبر ؟ جز غم هجران خبری نیست"
جز ماتم جا مانده به بستان خبری نیست
از نای دلت ناله کن ای مرغ سحرخوان
از زمزمه ی خسروی خوبان خبری نیست
بیچاره وطن، داغ دلم را تو بدانی
افسوس که از رِند غزلخوان خبری نیست
جا مانده در این خانه شمیم نفس یار
هرچند که از یوسف کنعان خبری نیست
نام و نفست فخر جهان و وطنم باد
با داغ تو از بلبل مستان خبری نیست
بعد از تو وطن خسروی "آواز" ندارد
بعد از تو غزل قدرت "اعجاز" ندارد
#علی_اکبر_ابیض
#سپیدار
@Library_Telegram
"گفتی چه خبر ؟ جز غم هجران خبری نیست"
جز ماتم جا مانده به بستان خبری نیست
از نای دلت ناله کن ای مرغ سحرخوان
از زمزمه ی خسروی خوبان خبری نیست
بیچاره وطن، داغ دلم را تو بدانی
افسوس که از رِند غزلخوان خبری نیست
جا مانده در این خانه شمیم نفس یار
هرچند که از یوسف کنعان خبری نیست
نام و نفست فخر جهان و وطنم باد
با داغ تو از بلبل مستان خبری نیست
بعد از تو وطن خسروی "آواز" ندارد
بعد از تو غزل قدرت "اعجاز" ندارد
#علی_اکبر_ابیض
#سپیدار
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
یادمان باشد که تغییرات از درون شروع میشوند نه از بیرون.
مثلا اگر کسی گفت: شاید اگر به شهر دیگری بروم بتوانم از نو شروع کنم،
این تعبیر، تعبیر غلطی است.
تا مادامی که ما تغییرات را از بیرون شروع میکنیم نه از خودمان و درون خودمان، هرگز تغییر نخواهیم کرد.
معمولا بهترین جا برای شروع، همان جایی است که در آن قرار داریم.
📕 آخرین راز شاد زیستن
✍ اندرو متیوس
@Library_Telegram
یادمان باشد که تغییرات از درون شروع میشوند نه از بیرون.
مثلا اگر کسی گفت: شاید اگر به شهر دیگری بروم بتوانم از نو شروع کنم،
این تعبیر، تعبیر غلطی است.
تا مادامی که ما تغییرات را از بیرون شروع میکنیم نه از خودمان و درون خودمان، هرگز تغییر نخواهیم کرد.
معمولا بهترین جا برای شروع، همان جایی است که در آن قرار داریم.
📕 آخرین راز شاد زیستن
✍ اندرو متیوس
@Library_Telegram
✅ شجریان نمیمیرد
شجریان نمیمیرد. آن که در دل مردمش نشسته و صدای کشورش شده نمیمیرد. مگر فردوسی مُرد؟ گیرم که فردوسی مطرود شده بود. گیرم که جهان به کام عنصری و فرخی و عسجدی و فلان و فلان میرفت. گیرم سلطانمحمود قدرش را نشناخت و با او ناسپاسی کرد. گیرم که مظلوم و رنجیده در کنج تنهایی و اندوه و تهیدستی گذشته شد. گیرم که اجازه ندادند پیکرش را در گورستان مسلمانان به خاک بسپارند. سرانجام چه شد؟هیچ! فردوسی در باغ خود به خاک رفت اما نمرد؛ مردم نگذاشتند بمیرد. مردم نگذاشتند نام و یاد شاعر ملّیشان گم و کم شود. اگر فردوسی عمر و مال و جان و جهان خود را فدای نگاهبانی از هویت ملّی ایرانیان و زبان فارسی کرد ملّت ایران هم از ذکر جمیل فردوسی و شاهنامه مثل آتش مقدّس نگاهبانی کرد. شاهنامه ماند و در متن زندگی ایرانی روزبهروز بالندهتر شد. اکنون نیز فردوسی، نزد مردم، عزیز است و شاهنامه کتاب بزرگ و زندگیساز ایرانیان است.
سلطانمحمود اما از هماندم که در باغ پیروزی دفن شد مُرد. از هماندم که مرد مُلکش دوپاره شد. میراثخوارانش به جان هم افتادند. ده سال از مرگش نگذشت که دولتش بر باد خواری رفت. پسرش مسعود شکستخورده و مُلکومالباخته در قلعتی دوردست زجرکش شد. آنهمه قالوقیل و منممنمِ شاه غازی - گشایندۀ هند و قمعکنندۀ قرمطیان- مثل برف آب شد. مرگ مُهر خاتمت زد بر نامۀ خودکامهای که هنر و ادب و علم را هم یکسره زیر سیطرۀ خود میخواست و از هنرمندان و دانشمندان توقع داشت که سخن بر مراد قدرت او بگویند نه به مقتضای سلطنت علم و هنر خویش. سلطانمحمود که مدیحهسرایانش او را جاودان میدانستند،اکنون کجاست؟ مُرد مُرد او مُرد. با مرگش هم تمام شد. امروز هیچ تأثیری بر جهان ما ندارد. شده است آینۀ عبرت. شده است نماد سلطانی که به قول سعدی در گور هم نگران است که مُلکش با دگران است. بیت زیر فشردۀ تاریخ است. داوری تاریخ است در منازعت میان هنری محبوب که روی به مردم دارد و سیاستی که صرفاً پشت به سرنیزه دارد:
برفت شوکت محمود و در زمانه نماند
جز این فسانه که نشناخت قدر فردوسی
شجریان هم مثل فردوسی ماندگار است. اگر فردوسی شاعر ملّی ایران است شجریان خوانندۀ ملّی ایران است.
نمیرم ازین پس که من زندهام
که تخم «هنر» را پراکندهام
هر آن کس که دارد هش و رای و دین
پس از مرگ بر من کند آفرین
@Library_Telegram
شجریان نمیمیرد. آن که در دل مردمش نشسته و صدای کشورش شده نمیمیرد. مگر فردوسی مُرد؟ گیرم که فردوسی مطرود شده بود. گیرم که جهان به کام عنصری و فرخی و عسجدی و فلان و فلان میرفت. گیرم سلطانمحمود قدرش را نشناخت و با او ناسپاسی کرد. گیرم که مظلوم و رنجیده در کنج تنهایی و اندوه و تهیدستی گذشته شد. گیرم که اجازه ندادند پیکرش را در گورستان مسلمانان به خاک بسپارند. سرانجام چه شد؟هیچ! فردوسی در باغ خود به خاک رفت اما نمرد؛ مردم نگذاشتند بمیرد. مردم نگذاشتند نام و یاد شاعر ملّیشان گم و کم شود. اگر فردوسی عمر و مال و جان و جهان خود را فدای نگاهبانی از هویت ملّی ایرانیان و زبان فارسی کرد ملّت ایران هم از ذکر جمیل فردوسی و شاهنامه مثل آتش مقدّس نگاهبانی کرد. شاهنامه ماند و در متن زندگی ایرانی روزبهروز بالندهتر شد. اکنون نیز فردوسی، نزد مردم، عزیز است و شاهنامه کتاب بزرگ و زندگیساز ایرانیان است.
سلطانمحمود اما از هماندم که در باغ پیروزی دفن شد مُرد. از هماندم که مرد مُلکش دوپاره شد. میراثخوارانش به جان هم افتادند. ده سال از مرگش نگذشت که دولتش بر باد خواری رفت. پسرش مسعود شکستخورده و مُلکومالباخته در قلعتی دوردست زجرکش شد. آنهمه قالوقیل و منممنمِ شاه غازی - گشایندۀ هند و قمعکنندۀ قرمطیان- مثل برف آب شد. مرگ مُهر خاتمت زد بر نامۀ خودکامهای که هنر و ادب و علم را هم یکسره زیر سیطرۀ خود میخواست و از هنرمندان و دانشمندان توقع داشت که سخن بر مراد قدرت او بگویند نه به مقتضای سلطنت علم و هنر خویش. سلطانمحمود که مدیحهسرایانش او را جاودان میدانستند،اکنون کجاست؟ مُرد مُرد او مُرد. با مرگش هم تمام شد. امروز هیچ تأثیری بر جهان ما ندارد. شده است آینۀ عبرت. شده است نماد سلطانی که به قول سعدی در گور هم نگران است که مُلکش با دگران است. بیت زیر فشردۀ تاریخ است. داوری تاریخ است در منازعت میان هنری محبوب که روی به مردم دارد و سیاستی که صرفاً پشت به سرنیزه دارد:
برفت شوکت محمود و در زمانه نماند
جز این فسانه که نشناخت قدر فردوسی
شجریان هم مثل فردوسی ماندگار است. اگر فردوسی شاعر ملّی ایران است شجریان خوانندۀ ملّی ایران است.
نمیرم ازین پس که من زندهام
که تخم «هنر» را پراکندهام
هر آن کس که دارد هش و رای و دین
پس از مرگ بر من کند آفرین
@Library_Telegram
معروف است که چنگیز مغول جنایتکار پس از فجایع در نیشابور به همدان رفت و به مردم آنجا گفت: یک سوال از شما می پرسم اگر جواب درست و خوبی بدهید، در امان هستید.
او پرسید: من از جانب خدا آمده ام یا خودم؟
در میان جمع چوپانی دلیر و نترس رو به چنگیز کرد و گفت: تو نه از جانب خدا آمده ای و نه از جانب خود. بلکه اعمال ما است که تو را به اینجا آورده است.
وقتی ما برای اندیشمندان و عاقلان خود احترام قائل نشدیم و به عده ای فرومایه و نادان مقام و منزلت دادیم و احترامش نمودیم، نتیجه اش لشکرکشی یک وحشی مثل تو به اینجاست...
@Library_Telegram
او پرسید: من از جانب خدا آمده ام یا خودم؟
در میان جمع چوپانی دلیر و نترس رو به چنگیز کرد و گفت: تو نه از جانب خدا آمده ای و نه از جانب خود. بلکه اعمال ما است که تو را به اینجا آورده است.
وقتی ما برای اندیشمندان و عاقلان خود احترام قائل نشدیم و به عده ای فرومایه و نادان مقام و منزلت دادیم و احترامش نمودیم، نتیجه اش لشکرکشی یک وحشی مثل تو به اینجاست...
@Library_Telegram
👍1
آرامیدن استاد شجریان در جوار فردوسی
حکیم ابوالقاسم فردوسی تولد ۹۴۰ میلادی / وفات ۱۰۲۰
استاد محمدرضا شجریان تولد ۱۹۴۰ میلادی / وفات ۲۰۲۰
هردو با هزار سال اختلاف زمان
۸۰سال عمر کردند و جاودانه شدند
@Library_Telegram
حکیم ابوالقاسم فردوسی تولد ۹۴۰ میلادی / وفات ۱۰۲۰
استاد محمدرضا شجریان تولد ۱۹۴۰ میلادی / وفات ۲۰۲۰
هردو با هزار سال اختلاف زمان
۸۰سال عمر کردند و جاودانه شدند
@Library_Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
تمام غم و خشم این روزهایمان انگار در همین ٢ نگاه ثبت شده باشد و سومی ، تصویر حقیقی ایرانمان است ..... مگه میشه از چنین حکومتی متنفر نبود ؟؟
به همین نگاهها قسم
ابرهای همه عالم در دل ما میگریند
▪️@hychy
به همین نگاهها قسم
ابرهای همه عالم در دل ما میگریند
▪️@hychy
👍1
#مهدی_اخوان_ثالث
چه دردآلود و وحشتناک نمیگردد زبانم
تا بگویم ماجرا چون بود دریغ و درد !!
چه بود اين تير ِ بی رحم از كجا آمد ؟
كه غمگين باغ ِ بی آواز ما را باز
در اين محرومی و عريانی ِ پاييز
بدينسان ناگهان محروم و خالی كرد
چه جانسوز و چه وحشتآور است این درد
چه سود اما دریغ و درد ،
در این تاریکنای کور بی روزن
در این شبهای شـومْاختر
که قحطستان جاوید است
همه دارایی ما , دولت ما
نور ما , چشم و چراغ ما
برفت از دست …..
نمیدانی چه چنگی در جگر میافكند اين درد
@Library_Telegram
چه دردآلود و وحشتناک نمیگردد زبانم
تا بگویم ماجرا چون بود دریغ و درد !!
چه بود اين تير ِ بی رحم از كجا آمد ؟
كه غمگين باغ ِ بی آواز ما را باز
در اين محرومی و عريانی ِ پاييز
بدينسان ناگهان محروم و خالی كرد
چه جانسوز و چه وحشتآور است این درد
چه سود اما دریغ و درد ،
در این تاریکنای کور بی روزن
در این شبهای شـومْاختر
که قحطستان جاوید است
همه دارایی ما , دولت ما
نور ما , چشم و چراغ ما
برفت از دست …..
نمیدانی چه چنگی در جگر میافكند اين درد
@Library_Telegram
❤1
✅ خداحافظ استاد
🔸روزگار ما، روزگار رفتنها شده است و شجریان هم دیروز رفت. صدای او با ماست، با ما خواهد ماند، اما آنچه این رفتن را تلخ کرده این است که ما بیصدایانِ خسته از جور صیاد و گرفتار به دام بلا، صدایی را از دست دادهایم.
در زمانههایی که طرح خاموشی بر طرح لبها بود، حنجره او ترجمان ما بود.
در امید و عشق و حزن و تنهایی. او این صدا را تنها به زیور تحریر و لحن و موسیقی نمیآراست بلکه هنرش آن بود که آنها را از باغستان به میراثرسیده این ملت میچید، از سرشاخههای درختانی که سعدی وحافظ و مولانا وعطار و بزرگانی دیگر، کاشته بودند. وقتی این صدا از آن میراث فراموش شده به ما پراکندگانِ پریشان احوالمیرسید یادمان میانداخت که در این دامگه تنها نیفتادهایم، ایندردها، اینزخمها، تاول تطاولها و آبلهی پاها، همه و همه بر اندام تاریخ این مملکت، ناسور و کهنه وتجربه شده است و جز عشق، جز صلای دوباره همه خصلتهای انسانیِ اینتمدن وفرهنگ و تقلا برای خواندن بلبل و خلاصی از زغن، چارهای نیست. او بود که شعری را از بوستان میچید که یادمان میانداخت آنچه غنچه روح ما را از غارت تازیان و مغولان و تتاران تاکنون نگاه داشته و خواهد داشت جز خرد وعشق نخواهد بود.
🔸شجریان، بزرگی و عظمت وهویت تاریخی ما را به موسیقی وصدا روایت کرد. فردوسی، احیاگر زبان وفرهنگ ایران زمین بود. سهروردی فردوسی فلسفه و شجریان، فردوسی موسیقیوصدای مملکت و فرهنگی بود که هجمه صداهای گوشخراش و مضمونهای بیگانه با روح و درد این ملت را یک تنه از جان میشست.
🔸رفتن او درد دیگری را هم بر جانمان نشاند. جان ایرانی یا مشحون از دغدغه آسمان است یا لبریز از ابتلائات زمین و یا هردوی اینها، شجریان با ربنایش، بازتاب لحظات آسمانی ما در رنگ ولعاب کاشیهای آبی و خلود وحیانی ایمانهای هراسان از تاراج بود. شجریان با «مرغ سحر» التیام زخم همه تنهای فراموش شده در سرداب استبداد و مرداب خفقان بود. شجریان با « شب، سکوت، کویر» راوی همه از دستدادنهای غریبانهای بود که جز بیکرانه کویر وستاره آسمان را محرم نمییافت. او صدای دلنشین همه صامت مصوتهای بهتحریر نیامده ایرانیِ ناتوان از روایت و ناگزیر از خموشی بود. وقتی او میرود، یکتن نمیرود، همه اینها که گفتم میرود. گذشته انگار دیگر گلویمان را میفشارد که بگوید همه آن خاطرات، نهتنها رفته است که دیگر مرورشان نیز صامت است.
🔸خداحافظ آخرین راوی اصالت میراثی که بوی نیشابور وشیراز وبلخمیداد. خداحافظ خالق آهنگین وداودی درد وعشقوتنهایی. خداحافظ تنها اشارت عرشی و ملکوتی بر زمینِ گوشخراش از نکبت و بلا. خداحافظ صدای نوجوانی ما بر سفره افطار، محرم ما در عاشقیها، سنگصبور ما در تلخیها و همراه ما در تقلای آزادی ومرهم جگر ما در دود درفش داغ ظلمها.
خداحافظ استاد.
✍️ سهند ایرانمهر
@Library_Telegram
🔸روزگار ما، روزگار رفتنها شده است و شجریان هم دیروز رفت. صدای او با ماست، با ما خواهد ماند، اما آنچه این رفتن را تلخ کرده این است که ما بیصدایانِ خسته از جور صیاد و گرفتار به دام بلا، صدایی را از دست دادهایم.
در زمانههایی که طرح خاموشی بر طرح لبها بود، حنجره او ترجمان ما بود.
در امید و عشق و حزن و تنهایی. او این صدا را تنها به زیور تحریر و لحن و موسیقی نمیآراست بلکه هنرش آن بود که آنها را از باغستان به میراثرسیده این ملت میچید، از سرشاخههای درختانی که سعدی وحافظ و مولانا وعطار و بزرگانی دیگر، کاشته بودند. وقتی این صدا از آن میراث فراموش شده به ما پراکندگانِ پریشان احوالمیرسید یادمان میانداخت که در این دامگه تنها نیفتادهایم، ایندردها، اینزخمها، تاول تطاولها و آبلهی پاها، همه و همه بر اندام تاریخ این مملکت، ناسور و کهنه وتجربه شده است و جز عشق، جز صلای دوباره همه خصلتهای انسانیِ اینتمدن وفرهنگ و تقلا برای خواندن بلبل و خلاصی از زغن، چارهای نیست. او بود که شعری را از بوستان میچید که یادمان میانداخت آنچه غنچه روح ما را از غارت تازیان و مغولان و تتاران تاکنون نگاه داشته و خواهد داشت جز خرد وعشق نخواهد بود.
🔸شجریان، بزرگی و عظمت وهویت تاریخی ما را به موسیقی وصدا روایت کرد. فردوسی، احیاگر زبان وفرهنگ ایران زمین بود. سهروردی فردوسی فلسفه و شجریان، فردوسی موسیقیوصدای مملکت و فرهنگی بود که هجمه صداهای گوشخراش و مضمونهای بیگانه با روح و درد این ملت را یک تنه از جان میشست.
🔸رفتن او درد دیگری را هم بر جانمان نشاند. جان ایرانی یا مشحون از دغدغه آسمان است یا لبریز از ابتلائات زمین و یا هردوی اینها، شجریان با ربنایش، بازتاب لحظات آسمانی ما در رنگ ولعاب کاشیهای آبی و خلود وحیانی ایمانهای هراسان از تاراج بود. شجریان با «مرغ سحر» التیام زخم همه تنهای فراموش شده در سرداب استبداد و مرداب خفقان بود. شجریان با « شب، سکوت، کویر» راوی همه از دستدادنهای غریبانهای بود که جز بیکرانه کویر وستاره آسمان را محرم نمییافت. او صدای دلنشین همه صامت مصوتهای بهتحریر نیامده ایرانیِ ناتوان از روایت و ناگزیر از خموشی بود. وقتی او میرود، یکتن نمیرود، همه اینها که گفتم میرود. گذشته انگار دیگر گلویمان را میفشارد که بگوید همه آن خاطرات، نهتنها رفته است که دیگر مرورشان نیز صامت است.
🔸خداحافظ آخرین راوی اصالت میراثی که بوی نیشابور وشیراز وبلخمیداد. خداحافظ خالق آهنگین وداودی درد وعشقوتنهایی. خداحافظ تنها اشارت عرشی و ملکوتی بر زمینِ گوشخراش از نکبت و بلا. خداحافظ صدای نوجوانی ما بر سفره افطار، محرم ما در عاشقیها، سنگصبور ما در تلخیها و همراه ما در تقلای آزادی ومرهم جگر ما در دود درفش داغ ظلمها.
خداحافظ استاد.
✍️ سهند ایرانمهر
@Library_Telegram
👍3