پدر نمونه به این میگن : برای دختر بزرگش دنبال شوهر باکیفیت بودند پسر رهبری را گرفتند ... برای آن یکی دخترش شوهر باکیفیت داخلی نبود از یک خانوادۀ شهیدپرور آمریکایی پسر گرفتند ... برای تک پسرش هم مدرسه باکیفیت نبود مدرسه با شهریه چند ده میلیونی ساختند !!
همسر او طیبه ماهروزاده هم دارای دکترای فلسفه تعلیم و تربیت است که در سمتهایی مانند مشاور وزیر علوم ، مدیر پژوهشکده مطالعات زنان دانشگاه الزهرا ، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ، عضو هیئت انجمن فلسفه ایران ، عضو هیئت امنای سازمان انجمن اولیاء و مربیان ، مؤسس شبکه زنان دانشمند مسلمان ایفای نقش میکند
خودش هم عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و رئیس بنیاد سعدی و عضو هیئت امنای بنیاد ایرانشناسی و عضو هیئت امنای انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس شورای تحول علوم انسانی و عضو شورای عالی آموزش و پرورش و عضو شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و عضو هیئت امنای مجمع جهانی اهل بیت است که فارسی را مثل بلبل حرف میزند و شعر هم میگوید
سیاستمداری که سالهاست حضور دارد
ولی حضورش هیچ معنایی ندارد!!
@Library_Telegram
همسر او طیبه ماهروزاده هم دارای دکترای فلسفه تعلیم و تربیت است که در سمتهایی مانند مشاور وزیر علوم ، مدیر پژوهشکده مطالعات زنان دانشگاه الزهرا ، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ، عضو هیئت انجمن فلسفه ایران ، عضو هیئت امنای سازمان انجمن اولیاء و مربیان ، مؤسس شبکه زنان دانشمند مسلمان ایفای نقش میکند
خودش هم عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و رئیس بنیاد سعدی و عضو هیئت امنای بنیاد ایرانشناسی و عضو هیئت امنای انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس شورای تحول علوم انسانی و عضو شورای عالی آموزش و پرورش و عضو شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و عضو هیئت امنای مجمع جهانی اهل بیت است که فارسی را مثل بلبل حرف میزند و شعر هم میگوید
سیاستمداری که سالهاست حضور دارد
ولی حضورش هیچ معنایی ندارد!!
@Library_Telegram
👍1
#تلنگر
هیچ کس نمی خواهد بمیرد ، حتی کسانی که می خواهند به بهشت بروند ولی با این حال ، مرگ ، مقصد مشترک و غیر قابل فرار است و باید باشد . زیرا مرگ ، بهترین اختراع زندگی است ؛ قدیمی ها می روند و جدید ها می آیند .
امروز شما جدید هستید ، اما روزی که دور هم نیست شما نیز کهنه می شوید و باید بروید . ناراحت کننده است اما کاملا حقیقت دارد. زمان شما محدود است پس آن را با زندگی برای دیگران هدر ندهید و در تله عقاید و تفکرات دیگران نیفتید؛ جستجو گر بمانید، و نادان نمیرید .
سخنرانی استیو_جابز در دانشگاه استنفورد
@Library_Telegram
هیچ کس نمی خواهد بمیرد ، حتی کسانی که می خواهند به بهشت بروند ولی با این حال ، مرگ ، مقصد مشترک و غیر قابل فرار است و باید باشد . زیرا مرگ ، بهترین اختراع زندگی است ؛ قدیمی ها می روند و جدید ها می آیند .
امروز شما جدید هستید ، اما روزی که دور هم نیست شما نیز کهنه می شوید و باید بروید . ناراحت کننده است اما کاملا حقیقت دارد. زمان شما محدود است پس آن را با زندگی برای دیگران هدر ندهید و در تله عقاید و تفکرات دیگران نیفتید؛ جستجو گر بمانید، و نادان نمیرید .
سخنرانی استیو_جابز در دانشگاه استنفورد
@Library_Telegram
#درست_زندکی_کنیم
"الفبای حق کُشی"
- خانم "الف" به بانک میرود. نوبت میگیرد.
شمارهاش ۱۳۵ است.
همانجا دوستش را میبیند که سه ساعت زود تر از او آمده و دو شماره در دستش دارد. یکی ۲۴ و یکی ۲۵.
شماره ۲۵ را از او میگیرد و کارش را زود تر از ۱۱۰ نفر دیگر انجام میدهد و خوشحال بانک را ترک میکند.
- آقای "ب" راننده تاکسی است.
هر روز دقایقی را فریاد میزند تا مسافرانش تکمیل شده و حرکت کند.
امروز باران شدیدی میآمد.
آقای "ب" کسی را سوار نمیکرد و میگفت که فقط دربست میرود.
- خانم "پ" پنجره را باز میکند و زیرسفرهای را داخل کوچه میتکاند.
- آقای "ت" در اتوبان میبیند که همهی ماشینها در ترافیک سنگینی هستند. وارد شانهی خاکی میشود و از چند صد نفر جلو میزند و بعد به داخل صف ماشینها میآید.
- خانم "ث" فروشنده است.
کیفی میفروشد با قیمت ۲۰ هزار تومان.
توریستی از همه جا بیخبر میآید که کیف را بخرد. قیمت را می پرسد. در جواب میشنود: ۶۰ هزار تومان.
- آقای "ج" کارمند است. در ساعتی که اوج کار است و مراجعین صف کشیدهاند، در اتاقش را بسته، چایی میریزد و مینشیند کنار همکارش برای گپ زدن.
این مثال ها را تا آخرین حرف الفبا هم میشود ادامه داد.
یک لحظه با خودتان رو راست باشید و بپذیرید که همهی ما به اندازه "توانمان" متجاوزیم و دیکتاتور و ضایع کنندهی حق دیگران.
برای ساختن ساختارهای کشور ابتدا باید خودمان را درست کنیم تغییر از خود را آغاز کنیم آنگاه خواهیم دید ک هیچ ظلمی را تاب نخواهیم آورد و به هیچ دیکتاروی اجازه ی مدیریت و ریاست بر امور خود و کشور خود را نخواهیم داد..
" تغییر را آغاز کن "
@Library_Telegram
"الفبای حق کُشی"
- خانم "الف" به بانک میرود. نوبت میگیرد.
شمارهاش ۱۳۵ است.
همانجا دوستش را میبیند که سه ساعت زود تر از او آمده و دو شماره در دستش دارد. یکی ۲۴ و یکی ۲۵.
شماره ۲۵ را از او میگیرد و کارش را زود تر از ۱۱۰ نفر دیگر انجام میدهد و خوشحال بانک را ترک میکند.
- آقای "ب" راننده تاکسی است.
هر روز دقایقی را فریاد میزند تا مسافرانش تکمیل شده و حرکت کند.
امروز باران شدیدی میآمد.
آقای "ب" کسی را سوار نمیکرد و میگفت که فقط دربست میرود.
- خانم "پ" پنجره را باز میکند و زیرسفرهای را داخل کوچه میتکاند.
- آقای "ت" در اتوبان میبیند که همهی ماشینها در ترافیک سنگینی هستند. وارد شانهی خاکی میشود و از چند صد نفر جلو میزند و بعد به داخل صف ماشینها میآید.
- خانم "ث" فروشنده است.
کیفی میفروشد با قیمت ۲۰ هزار تومان.
توریستی از همه جا بیخبر میآید که کیف را بخرد. قیمت را می پرسد. در جواب میشنود: ۶۰ هزار تومان.
- آقای "ج" کارمند است. در ساعتی که اوج کار است و مراجعین صف کشیدهاند، در اتاقش را بسته، چایی میریزد و مینشیند کنار همکارش برای گپ زدن.
این مثال ها را تا آخرین حرف الفبا هم میشود ادامه داد.
یک لحظه با خودتان رو راست باشید و بپذیرید که همهی ما به اندازه "توانمان" متجاوزیم و دیکتاتور و ضایع کنندهی حق دیگران.
برای ساختن ساختارهای کشور ابتدا باید خودمان را درست کنیم تغییر از خود را آغاز کنیم آنگاه خواهیم دید ک هیچ ظلمی را تاب نخواهیم آورد و به هیچ دیکتاروی اجازه ی مدیریت و ریاست بر امور خود و کشور خود را نخواهیم داد..
" تغییر را آغاز کن "
@Library_Telegram
در دولت سازندگی سیاست خصوصی سازی آموزش و پرورش و مدارس غیرانتفاعی تصویب شد.
و این بهانه ای شد برای دریافت زمینهای چند هزار متری از دولت و بنیاد مستضعفان توسط برخی مسئولان برای دایر کردن مدارس غیرانتفاعی
در یک نمونه همسر نعمت زاده وزیر اسبق (خانم مریم بختیاری)در تیر 72 در ولنجک زمینی به متراژ 4688 متر با قیمت 20 میلیون تومان اونم قسطی دریافت کرد.
در سال 72 میانگین قیمت هر مترمربع زمین در تهران 60 هزار تومان بود و در ولنجک قطعا بالای یکصد هزار تومان بود، یعنی ارزش واقعی این زمین بیش از 500 میلیون تومان بود.
اون زمین نصفش تبدیل به مدرسه غیرانتفاعی شد باقی هم به جیب مبارک زدند.
البته مهندس نعمت زاده هم در دوره وزارتش در دولتهای مختلف با دادن مجوزهای مختلف این لطف همکارانش را جبران کرد.
الان دخترش صاحب یکی از ویلاهای چند هزار متری لواسان با ساخت و ساز غیرقانونی
البته این دریافت زمین فقط معطوف به نعمت زاده نبود.
توکلی و حداد عادل و قالیباف و مرعشی و... خیلی از مسئولان به بهانه مدرسه غیرانتفاعی یا خیریه و...هزاران متر زمین و باغ رایگان دریافت کردند.
پی نوشت: تصویر زمین دریافتی همسر نعمت زاده
@Library_Telegram
و این بهانه ای شد برای دریافت زمینهای چند هزار متری از دولت و بنیاد مستضعفان توسط برخی مسئولان برای دایر کردن مدارس غیرانتفاعی
در یک نمونه همسر نعمت زاده وزیر اسبق (خانم مریم بختیاری)در تیر 72 در ولنجک زمینی به متراژ 4688 متر با قیمت 20 میلیون تومان اونم قسطی دریافت کرد.
در سال 72 میانگین قیمت هر مترمربع زمین در تهران 60 هزار تومان بود و در ولنجک قطعا بالای یکصد هزار تومان بود، یعنی ارزش واقعی این زمین بیش از 500 میلیون تومان بود.
اون زمین نصفش تبدیل به مدرسه غیرانتفاعی شد باقی هم به جیب مبارک زدند.
البته مهندس نعمت زاده هم در دوره وزارتش در دولتهای مختلف با دادن مجوزهای مختلف این لطف همکارانش را جبران کرد.
الان دخترش صاحب یکی از ویلاهای چند هزار متری لواسان با ساخت و ساز غیرقانونی
البته این دریافت زمین فقط معطوف به نعمت زاده نبود.
توکلی و حداد عادل و قالیباف و مرعشی و... خیلی از مسئولان به بهانه مدرسه غیرانتفاعی یا خیریه و...هزاران متر زمین و باغ رایگان دریافت کردند.
پی نوشت: تصویر زمین دریافتی همسر نعمت زاده
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
یکی از موضوعاتی که جناب ابراهیم رئیسی و قوه قضائیه باید بهش ورود کنند فساهای گسترده در موضوع خصوصی سازیهاست.
متاسفانه در دوره های مختلف شرکتهای بزرگی رو به بهانه خصوصی سازی چوب حراج زدند و به یکسری خودی واگذار کردند.
مثل واگذاری پتروشیمی باختر به خانواده نجفی که خواهرزاده جناب مطهری اصل ( مالک چند پتروشیمی)
مجتمعی که 51% سهماش با 130 میلیارد تومان تصاحب کردند در حالیکه 4 میلیارد دلار ارزشش بود.
یا واگذاری بازرگانی پتروشیمی به گروه موئتلفه خاموشی اونم
همانموقع بازرگانی پتروشیمی بیش از یک میلیاد دلار ارزشش بود ولی به قیمت 120 میلیارد تومان اونم 20% نقد باقی اقساط چند ساله واگذار شد .
موارد متعددی هست که در دولتهای مختلف چوب حراج به بیت المال زدند.
از قوه قضائیه انتظار میرود با افرادی که در جایگاههای مختلف اینگونه بیت المال چوب حراج زدند و با ساخت و پاخت ثروتهای مملکت بین هم حزبیها یا دوستان و ...تقسیم کردند برخورد شود.
اگر در اسلام یکی بخاطر دزدیدن 70-80 هزار تومان از جیب یکنفر در ملا عام دستش قطع میگردد.
پس احکام دزدها و اختلاسگران کلان که در جایگاه و مناسب دولتی و حکومتی جیب نه یک نفر بلکه جیب 83 میلیون نفر خالی میکنند چه باید باشد؟
@Library_Telegram
یکی از موضوعاتی که جناب ابراهیم رئیسی و قوه قضائیه باید بهش ورود کنند فساهای گسترده در موضوع خصوصی سازیهاست.
متاسفانه در دوره های مختلف شرکتهای بزرگی رو به بهانه خصوصی سازی چوب حراج زدند و به یکسری خودی واگذار کردند.
مثل واگذاری پتروشیمی باختر به خانواده نجفی که خواهرزاده جناب مطهری اصل ( مالک چند پتروشیمی)
مجتمعی که 51% سهماش با 130 میلیارد تومان تصاحب کردند در حالیکه 4 میلیارد دلار ارزشش بود.
یا واگذاری بازرگانی پتروشیمی به گروه موئتلفه خاموشی اونم
همانموقع بازرگانی پتروشیمی بیش از یک میلیاد دلار ارزشش بود ولی به قیمت 120 میلیارد تومان اونم 20% نقد باقی اقساط چند ساله واگذار شد .
موارد متعددی هست که در دولتهای مختلف چوب حراج به بیت المال زدند.
از قوه قضائیه انتظار میرود با افرادی که در جایگاههای مختلف اینگونه بیت المال چوب حراج زدند و با ساخت و پاخت ثروتهای مملکت بین هم حزبیها یا دوستان و ...تقسیم کردند برخورد شود.
اگر در اسلام یکی بخاطر دزدیدن 70-80 هزار تومان از جیب یکنفر در ملا عام دستش قطع میگردد.
پس احکام دزدها و اختلاسگران کلان که در جایگاه و مناسب دولتی و حکومتی جیب نه یک نفر بلکه جیب 83 میلیون نفر خالی میکنند چه باید باشد؟
@Library_Telegram
♻️دادگاه رسیدگی به پرونده فساد پتروشیمی که عمده متهمان عضو بازرگانی پتروشیمی هستند.
بازرگانی پتروشیمی داستان زیادی داره
🔰در نیمه دوم سال 88 شرکت بازرگانی پتروشمی، توسط ملی صنایع پتروشیمی در دوره وزارت میرکاظمی(عضو جبهه پایداری ) به قیمت مفت (بلوک 51% ) به قیمت 120 میلیارد تومان 20% نقد باقی اقساط به گروه خاموشی عضو حزب موئتلفه اسلامی فروخته شد.
همان زمان بازرگانی پتروشیمی بخاطر داراییها و تملک سهام (پتروشیمی جم-پتروشیمی پردیس-پتروشیمی کرمانشاه-پتروشیمی زاگرس و ایلام و..) بالغ بر 2 هزار میلیارد تومان ارزش داشت.😳😳😳
فقط ببینید بعد واگذاری طی 6 سالبعد 2620 میلیارد تومان سود ساخته شرکتی که نصفش را 120 میلیارد تومان اونم قسطی به حزب موئتلفه فروختند.👇👇👇
🔰بازرگانی پتروشیمی
🔹سود سال مالی 89/06/31 برابر 45 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 90/06/31 برابر 91 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 91/06/31 برابر 357 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 92/06/31 برابر 347 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 93/06/31 برابر 980میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 94/06/31 برابر 800 میلیارد تومان
@Library_Telegram
بازرگانی پتروشیمی داستان زیادی داره
🔰در نیمه دوم سال 88 شرکت بازرگانی پتروشمی، توسط ملی صنایع پتروشیمی در دوره وزارت میرکاظمی(عضو جبهه پایداری ) به قیمت مفت (بلوک 51% ) به قیمت 120 میلیارد تومان 20% نقد باقی اقساط به گروه خاموشی عضو حزب موئتلفه اسلامی فروخته شد.
همان زمان بازرگانی پتروشیمی بخاطر داراییها و تملک سهام (پتروشیمی جم-پتروشیمی پردیس-پتروشیمی کرمانشاه-پتروشیمی زاگرس و ایلام و..) بالغ بر 2 هزار میلیارد تومان ارزش داشت.😳😳😳
فقط ببینید بعد واگذاری طی 6 سالبعد 2620 میلیارد تومان سود ساخته شرکتی که نصفش را 120 میلیارد تومان اونم قسطی به حزب موئتلفه فروختند.👇👇👇
🔰بازرگانی پتروشیمی
🔹سود سال مالی 89/06/31 برابر 45 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 90/06/31 برابر 91 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 91/06/31 برابر 357 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 92/06/31 برابر 347 میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 93/06/31 برابر 980میلیارد تومان
🔹سود سال مالی 94/06/31 برابر 800 میلیارد تومان
@Library_Telegram
✅ شکاف قدرت و مسوولیت
همه سیاستمداران در دنیا یا هر کسی که عهدهدار مسوولیتی است، تمایل دارد از پاسخگویی طفره برود. نمیتوان این امر را مختص به ایران دانست. ولی آنچه ایران و برخی جوامع دیگر را متمایز میکند، آن است که در بسیاری از کشورهای دنیا مسوولان بهرغم تمایل به پاسخگو نبودن، نمیتوانند از بر گردن گرفتن مسوولیتی که عهدهدار آن هستند طفره بروند و مجبور به پاسخگویی هستند زیرا در صورت پاسخگو نبودن باید هزینه آن را بپردازند ولی در اینجا میتوان بدون هزینه مسوولیت نپذیرفت و پاسخگو نبود.
بنابراین هنگامی که اجباری در پاسخگویی نیست و طفره رفتن از مسوولیت هزینهای ندارد، مسوول از مسوولیت خود و نتیجه کار خود شانه خالی میکند. جامعه ما نیز از این نوع است. آنچه اهمیت دارد این است که نباید این موضوع را به خصلت فردی سیاستمداران تقلیل دهیم. به این معنا که فکر کنیم سیاستمداران آدمهای غیرپاسخگویی هستند. اصلاً قضیه به این شکل نیست. شما اگر در ساختار ایران چند مسوول پاسخگو قرار دهید، پس از مدتی از دایره مسوولیت حذف میشوند.
اگر بخواهیم چرایی این موضوع را توضیح دهیم باید اشاره کرد که پاسخگویی در برابر پرسشگری معنا میدهد؛ یعنی اگر پرسشگری با ضمانت کافی وجود داشته باشد، افراد و مسوولان یک جامعه را مجبور به پاسخگویی میکند. برای مثال چون حکم جلب یا احضار میآید افراد به دادگاه مراجعه میکنند و پاسخ میدهند حال آنکه اگر این ضمانت اجرا نباشد چه کسی به دادگاه میرود؟
بنابراین باید پرسشگری با ضمانت اجرا وجود داشته باشد تا سیاستمداران را به پاسخگویی ملزم کند. این پرسشگری یا از طریق نهادهای رسمی صورت میگیرد یا نهادهای غیررسمی (نهادهای مدنی). نهادهای رسمی نظیر دادگستری، مجلس و سایر نهادهای نظارتی. مشکلی که در جامعه ما وجود دارد این است که نهادهای رسمی استقلال کافی ندارند تا پرسشگری را اجرایی کنند درنتیجه پرسشگری به صورت موثر و مورد نظر صورت نمیگیرد. از سوی دیگر نهادهای مدنی که باید پرسشگر باشند -همانند رسانهها، احزاب و سایر نهادها- هم از قدرت کافی برخوردار نیستند و اجازه نمییابند که قوام پیدا کنند بنابراین برای پاسخ درباره اینکه چرا سیاستمداران ما از پذیرش مسوولیت درباره وضع کشور طفره میروند، ابتدا باید به این پرسش پاسخ دهیم که چرا در کشور ما پرسشگری با ضمانت اجرایی کافی وجود ندارد؟
در مملکت ما پیروزی صد پدر و مادر دارد و در مقابل شکست یک نامادری هم ندارد.جامعهای که همه ،خود را در پیروزیها شریک میدانند اما در شکستها خود را غیرمسوول میبینند. به همین دلیل است که منتقدترین افراد میتوانند قدرتمندترین افراد باشند.آنچه بقای یک جامعه را تهدید میکند، لزوماً بمباران و جنگ و نظایر آن نیست بلکه بدترین عوامل تخریبی برای یک جامعه، شکافی است که میان مسوولیت و قدرت رخ میدهد. در ایران، این شکاف تاریخی است. برای مثال، در رژیم شاه، همه قدرت دست شاه بود و گفته میشد که او غیرمسوول است؛ یعنی پاسخگو نیست و مثلاً باید هویدا و دیگران پاسخ بدهند و مسوولیتها را بر عهده گیرند. این فرآیند کم و بیش در اغلب سطوح دیده میشد و شاهد نوعی ضعیفکشی بودیم. بنابراین، میتوان به این نکته به صراحت اشاره کرد که معمولاً در جامعه ما قدرت از آن عدهای است و مسوولیت از آن افرادی دیگر. به قول حافظ «جام می و خون دل هریک به کسی دادند».
در جامعهای که ما نتوانیم هیچ کس را به معنای دقیق کلمه مقصر بشناسیم، همه مقصر خواهند بود و هنگامی که همه افراد جامعه مقصر شناخته شوند وضعیت بدی رخ خواهد داد، اصولاً دیگر نمیتوان مرز میان خوب و بد را پیدا کرد. این مرز مشخص نخواهد بود و نمیدانیم چه کسی خوب و نیکوکار و مسوولیتپذیر است و چه کسی بدکار است. در واقع در این زمان، بدکاری خود به یک قاعده عام تبدیل میشود!
✍️ عباس عبدی
@Library_Telegram
همه سیاستمداران در دنیا یا هر کسی که عهدهدار مسوولیتی است، تمایل دارد از پاسخگویی طفره برود. نمیتوان این امر را مختص به ایران دانست. ولی آنچه ایران و برخی جوامع دیگر را متمایز میکند، آن است که در بسیاری از کشورهای دنیا مسوولان بهرغم تمایل به پاسخگو نبودن، نمیتوانند از بر گردن گرفتن مسوولیتی که عهدهدار آن هستند طفره بروند و مجبور به پاسخگویی هستند زیرا در صورت پاسخگو نبودن باید هزینه آن را بپردازند ولی در اینجا میتوان بدون هزینه مسوولیت نپذیرفت و پاسخگو نبود.
بنابراین هنگامی که اجباری در پاسخگویی نیست و طفره رفتن از مسوولیت هزینهای ندارد، مسوول از مسوولیت خود و نتیجه کار خود شانه خالی میکند. جامعه ما نیز از این نوع است. آنچه اهمیت دارد این است که نباید این موضوع را به خصلت فردی سیاستمداران تقلیل دهیم. به این معنا که فکر کنیم سیاستمداران آدمهای غیرپاسخگویی هستند. اصلاً قضیه به این شکل نیست. شما اگر در ساختار ایران چند مسوول پاسخگو قرار دهید، پس از مدتی از دایره مسوولیت حذف میشوند.
اگر بخواهیم چرایی این موضوع را توضیح دهیم باید اشاره کرد که پاسخگویی در برابر پرسشگری معنا میدهد؛ یعنی اگر پرسشگری با ضمانت کافی وجود داشته باشد، افراد و مسوولان یک جامعه را مجبور به پاسخگویی میکند. برای مثال چون حکم جلب یا احضار میآید افراد به دادگاه مراجعه میکنند و پاسخ میدهند حال آنکه اگر این ضمانت اجرا نباشد چه کسی به دادگاه میرود؟
بنابراین باید پرسشگری با ضمانت اجرا وجود داشته باشد تا سیاستمداران را به پاسخگویی ملزم کند. این پرسشگری یا از طریق نهادهای رسمی صورت میگیرد یا نهادهای غیررسمی (نهادهای مدنی). نهادهای رسمی نظیر دادگستری، مجلس و سایر نهادهای نظارتی. مشکلی که در جامعه ما وجود دارد این است که نهادهای رسمی استقلال کافی ندارند تا پرسشگری را اجرایی کنند درنتیجه پرسشگری به صورت موثر و مورد نظر صورت نمیگیرد. از سوی دیگر نهادهای مدنی که باید پرسشگر باشند -همانند رسانهها، احزاب و سایر نهادها- هم از قدرت کافی برخوردار نیستند و اجازه نمییابند که قوام پیدا کنند بنابراین برای پاسخ درباره اینکه چرا سیاستمداران ما از پذیرش مسوولیت درباره وضع کشور طفره میروند، ابتدا باید به این پرسش پاسخ دهیم که چرا در کشور ما پرسشگری با ضمانت اجرایی کافی وجود ندارد؟
در مملکت ما پیروزی صد پدر و مادر دارد و در مقابل شکست یک نامادری هم ندارد.جامعهای که همه ،خود را در پیروزیها شریک میدانند اما در شکستها خود را غیرمسوول میبینند. به همین دلیل است که منتقدترین افراد میتوانند قدرتمندترین افراد باشند.آنچه بقای یک جامعه را تهدید میکند، لزوماً بمباران و جنگ و نظایر آن نیست بلکه بدترین عوامل تخریبی برای یک جامعه، شکافی است که میان مسوولیت و قدرت رخ میدهد. در ایران، این شکاف تاریخی است. برای مثال، در رژیم شاه، همه قدرت دست شاه بود و گفته میشد که او غیرمسوول است؛ یعنی پاسخگو نیست و مثلاً باید هویدا و دیگران پاسخ بدهند و مسوولیتها را بر عهده گیرند. این فرآیند کم و بیش در اغلب سطوح دیده میشد و شاهد نوعی ضعیفکشی بودیم. بنابراین، میتوان به این نکته به صراحت اشاره کرد که معمولاً در جامعه ما قدرت از آن عدهای است و مسوولیت از آن افرادی دیگر. به قول حافظ «جام می و خون دل هریک به کسی دادند».
در جامعهای که ما نتوانیم هیچ کس را به معنای دقیق کلمه مقصر بشناسیم، همه مقصر خواهند بود و هنگامی که همه افراد جامعه مقصر شناخته شوند وضعیت بدی رخ خواهد داد، اصولاً دیگر نمیتوان مرز میان خوب و بد را پیدا کرد. این مرز مشخص نخواهد بود و نمیدانیم چه کسی خوب و نیکوکار و مسوولیتپذیر است و چه کسی بدکار است. در واقع در این زمان، بدکاری خود به یک قاعده عام تبدیل میشود!
✍️ عباس عبدی
@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر ☕️
آنقدر قوی باشید که هیچ چیز
"ذهنتان" را به هم نریزد ...
در هر گفتگویی با دیگران کلامی از
سلامتی، شادی، محبت
و برکت بر زبان بیاورید ...
به تمام موجودات زنده
با لبخند نگاه کنید ...
برای ناراحتی، "صبور "
برای ترس، " قوی "
و در برابر، خشم " متین " باشید ..
بهترین باشید ...
و با رفتار و عملتان
به دنیا بگویید که بهترین هستید ...
@Library_Telehram
آنقدر قوی باشید که هیچ چیز
"ذهنتان" را به هم نریزد ...
در هر گفتگویی با دیگران کلامی از
سلامتی، شادی، محبت
و برکت بر زبان بیاورید ...
به تمام موجودات زنده
با لبخند نگاه کنید ...
برای ناراحتی، "صبور "
برای ترس، " قوی "
و در برابر، خشم " متین " باشید ..
بهترین باشید ...
و با رفتار و عملتان
به دنیا بگویید که بهترین هستید ...
@Library_Telehram
📕 تاریخ سیستان(نایاب)
✍ محمد تقی بهار
تاریخ سیستان از کتابهای کهن به زبان فارسی است که چندین تن (احتمالاً دو نفر) در طی سدههای پنجم تا هشتم قمری آن را به نگارش درآوردهاند. این کتاب جدا از ارزش تاریخی، از نظر زبان و ادبیات فارسی اهمیت بسیار زیادی دارد. از این کتاب تنها یک نسخهٔ خطی به دست آمدهاست که متعلق است به قبل از سال ۸۶۴ هجری قمری که خودش از روی نسخهٔ قدیمیتری نوشته شدهاست.
از این کتاب تنها یک نسخهٔ خطی به دست آمدهاست که تاریخ نوشتن نسخه، متعلق به سال ۸۳۹ خورشیدی (۸۶۴ قمری) و تاریخ تألیف آن سال ۷۰۴ خ. (۷۲۵ ق) است. این کتاب تألیف یک نفر نیست، بلکه دو یا سه نفر یکی پس از دیگری آن را به نگارش درآوردهاند.
در صورت کنونی، کتاب در دو بخش مجزا با سبکهای متمایز نوشته شدهاست. بخش اول که کتاب بخش اعظم آن نیز هست سبکی بسیار کهن دارد و بهاحتمال متعلق به قرن پنجم هجری قمری است. قسمت دوم کتاب در قرن هشتم نوشته شدهاست و کسی شرح حوادث بعد را بهطور خیلی خلاصه ضمیمهٔ کتاب کردهاست. بخش اول کتاب بیش از ده برابر بخش دوم است.
⛔️عزیزان هر دو فایل یکی ست فقط فایل اول نسخه قدیم و اسکن شده ،و فایل دوم نسخه تایپ شده کتاب است.
@Library_Telegram
✍ محمد تقی بهار
تاریخ سیستان از کتابهای کهن به زبان فارسی است که چندین تن (احتمالاً دو نفر) در طی سدههای پنجم تا هشتم قمری آن را به نگارش درآوردهاند. این کتاب جدا از ارزش تاریخی، از نظر زبان و ادبیات فارسی اهمیت بسیار زیادی دارد. از این کتاب تنها یک نسخهٔ خطی به دست آمدهاست که متعلق است به قبل از سال ۸۶۴ هجری قمری که خودش از روی نسخهٔ قدیمیتری نوشته شدهاست.
از این کتاب تنها یک نسخهٔ خطی به دست آمدهاست که تاریخ نوشتن نسخه، متعلق به سال ۸۳۹ خورشیدی (۸۶۴ قمری) و تاریخ تألیف آن سال ۷۰۴ خ. (۷۲۵ ق) است. این کتاب تألیف یک نفر نیست، بلکه دو یا سه نفر یکی پس از دیگری آن را به نگارش درآوردهاند.
در صورت کنونی، کتاب در دو بخش مجزا با سبکهای متمایز نوشته شدهاست. بخش اول که کتاب بخش اعظم آن نیز هست سبکی بسیار کهن دارد و بهاحتمال متعلق به قرن پنجم هجری قمری است. قسمت دوم کتاب در قرن هشتم نوشته شدهاست و کسی شرح حوادث بعد را بهطور خیلی خلاصه ضمیمهٔ کتاب کردهاست. بخش اول کتاب بیش از ده برابر بخش دوم است.
⛔️عزیزان هر دو فایل یکی ست فقط فایل اول نسخه قدیم و اسکن شده ،و فایل دوم نسخه تایپ شده کتاب است.
@Library_Telegram
تاریخسیستان_نسخه_قدیمی_اسكن_شده.pdf
101.4 MB
📕 تاریخ سیستان(نایاب)
✍ محمد تقی بهار
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ محمد تقی بهار
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
تاریخ سیستان نسخه تايپ شده.pdf
3.3 MB
📕 تاریخ سیستان(نایاب)
✍ محمد تقی بهار
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ محمد تقی بهار
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
☕️ قطعهای از کتاب
اگر تنازع بقا راست است انسان تنازع فنا مینماید. او میکشد، برای خوردن میکشد، برای شفا دادن میکشد، برای آمرزیدن میکشد، برای پوشش، برای زیور، برای پول، برای جنگ کردن، برای علم، برای تفریح و بالاخره میکشد فقط برای کشتن. پادشاه ستمگر غدار و خون خواریست که همه چیز را میخواهد و به هیچ چیز ابقا نمیکند و هنوز به خودش دلداری زندگانی بهتری را در دنیای دیگر میدهد.
📕 فوائد گیاهخواری
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
اگر تنازع بقا راست است انسان تنازع فنا مینماید. او میکشد، برای خوردن میکشد، برای شفا دادن میکشد، برای آمرزیدن میکشد، برای پوشش، برای زیور، برای پول، برای جنگ کردن، برای علم، برای تفریح و بالاخره میکشد فقط برای کشتن. پادشاه ستمگر غدار و خون خواریست که همه چیز را میخواهد و به هیچ چیز ابقا نمیکند و هنوز به خودش دلداری زندگانی بهتری را در دنیای دیگر میدهد.
📕 فوائد گیاهخواری
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
✅ انتخاب بین آلبانی یا آلمانی؟
⭕️دو کشور را تصور کنید. کشور اول کشوری است که در آن معلم حوصله ندارد همه ساعت را تدریس کند، کارمند حوصله ندارد همه ساعت کار کند و کار مراجعهکننده را راه بیاندازد، استاد حوصله ندارد منابعش را به روزرسانی کند، دانشآموز و دانشجو پیوسته تمنا میکند که حجم مطالب تدریس شده کمتر شود تا امتحان آسانتر شود، پلیس حال ندارد تا گشتزنی دقیقی انجام دهد تا مجال کمتری برای دزدی ایجاد شود و بیشتر با همکارانش در خودروی پلیس گپ میزند، مهندسانش نیز پیوسته دنبال سفر خارجی برای ایجاد قراردادی برای واردات ماشین آلات جدید و حداکثر نصب آنها هستند. خلاصه همه خسته هستند و نیازمند استراحت و بازنشستگی زودهنگامند! البته کار در چنین شرایطی سخت نیست ولی زندگی سخت خواهد بود و از این شرایط چیزی جز توسعه نیافتگی بیرون نمیآید. این وضع یادآور کشور آلبانی است.
⭕️کشور دیگر، کشوری است که در آن معلم میداند اگر همه ساعت را تدریس نکند بالاخره بازخواست خواهد شد، کارمند میداند که اگر بخشی از زمان را به چک کردن ایمیل و یا تلگرام بازی تلف کند و کار را به عقب بیاندازد مواخذه شده و احتمالا شغلش را از دست خواهد داد، استاد میداند که اگر ارزیابی تدریسش به دلیل کهنه بودن مطالب پایین باشد اخراج میشود، دانشجو میداند که آه و ناله برای تخفیف در تدریس افاقه نخواهد کرد و باید به تلاش خود بیافزاید، پلیس میداند که افزایش گزارشات دزدی از یک محل، او را زیرسوال خواهد برد و به رغم تمایل ذاتی به تنبلی با جدیت کار خود را دنبال خواهد کرد. در این فرهنگ سن بازنشستگی پیوسته بالا برده میشود و به افراد القا میشود که تا 65 سال که قطعا شادابی و توان کار کردن دارند و حتی میتوانند تا 70 سال کار کنند. روشن است که کار در چنین شرایطی سخت است اما زندگی در آن آسان خواهد بود که از آن به توسعهیافتگی یاد میشود. این وضع یادآور کشور آلمان است.
⭕️بنابراین یا باید در کار سختی نکشید ولی در زندگی سختی کشید و انتظار توسعه نداشت یا باید در کار سختی کشید ولی در زندگی آسوده بود و توسعه یافت. آیا به طور منطقی ممکن است در کار سختی نکشید اما زندگی آسودهای داشت؟ اگرچه به طور منطقی ممکن نیست اما درآمدهای نفتی چنین حالت غیرمنطقی را ممکن کرده است: کشورهای عربی جنوب خلیج فارس را نگاه کنید تا با این پدیده غیرمتعارف آشنا شوید! البته روشن است تا وقتی درآمد نفت هست چنین حالت متناقضی ممکن است.
حال با خود فکر کنیم که ما ایرانیان به کدام دسته شبیه هستیم؟ آلبانیها، آلمانیها یا کشورهای نفتی؟
⭕️به نظر میرسد ما نیز الگوی کشورهای نفتی را دنبال کردیم. کم کار میکنیم، کم کاری را به واسطه مشکلات کلان کشور توجیه میکنیم، پیوسته غر میزنیم و عملکرد ضعیف خود را به نبود امکانات یا ضعف سیستم مدیریتی نسبت میدهیم ولی با صدای بلند انتظار داریم تا رفاه سوئیس را داشته باشیم و حقوقی معادل شاغلان کشورهای پیشرفته داشته باشیم. هنوز رویای بازگشت قیمت نفت به بالاتر از 110 دلار را در سر میپرورانیم و رفاه آن دوران را حالت طبیعی کشور میدانیم و شرایط کشور در حالت تحریم فروش نفت را غیرطبیعی قلمداد میکنیم.
⭕️متاسفانه در فرهنگ کاری ما عناصری است که اگر مراقب نباشیم ما را به آلبانی شدن سوق میدهد: جملاتی مثل اینکه شتر را با بارش بردهاند حالا شما روی انجام این کار سختگیری نکن، مملکت را آب برده تو به چی گیر دادهای، تا وقتی سیاست خارجی صلحآمیز با ابرقدرتها نداشته باشیم همه تلاشها بی ثمر است، یک اختلاس کم شود مشکل رفاه همه حل میشود، عذر کسی را نباید بابت کم کاری خواست چون نباید آب باریکه ای قطع شود، اکثر شغلهای ما سخت و زیان آور است چون زندگی در این سرزمین و این شرایط سخت و زیان است پس باید به هر بهانه بازنشستگی زودهنگام را تسهیل کرد، ...
⭕️تردیدی نیست که این به معنی آن نیست که نباید فساد را نابود کرد یا اثرات منفی فساد و نقش سیاست خارجی مشوق تجارت و اقتصاد را نادیده گرفت بلکه به این معنی است که نباید فرهنگ کار را نابود کرد. اگر فرهنگ کار مشوق تنبلی، بی عاری، عدم جدیت و سختگیری، تحمل از زیرکار دررفتن و مجازات نکردن و عدم حساسیت به کم کاری شود، حتی اگر فساد از بین برود و روابط خارجی تسهیل کننده روابط اقتصادی شود، توسعه به سادگی محقق نخواهد شد زیرا همین فرهنگ خود مانعی برای اصلاح شیوه حکمرانی و انتظام اقتصاد خواهد شد.
☑️⭕️بیاییم باور کنیم که تقدیر ما آلبانی شدن یا آلمانی شدن نیست بلکه این تدبیر ماست که به کدام سو برویم. لذا قدر کسانی را که اهل سستی در کار نیستند و علیرغم شرایط نامساعد کلان کماکان روی وجدان کاری و استانداردهای سختگیرانه در انجام کار پافشاری میکنند بدانیم.
✍️ علی سرزعیم
@Library_Telegram
⭕️دو کشور را تصور کنید. کشور اول کشوری است که در آن معلم حوصله ندارد همه ساعت را تدریس کند، کارمند حوصله ندارد همه ساعت کار کند و کار مراجعهکننده را راه بیاندازد، استاد حوصله ندارد منابعش را به روزرسانی کند، دانشآموز و دانشجو پیوسته تمنا میکند که حجم مطالب تدریس شده کمتر شود تا امتحان آسانتر شود، پلیس حال ندارد تا گشتزنی دقیقی انجام دهد تا مجال کمتری برای دزدی ایجاد شود و بیشتر با همکارانش در خودروی پلیس گپ میزند، مهندسانش نیز پیوسته دنبال سفر خارجی برای ایجاد قراردادی برای واردات ماشین آلات جدید و حداکثر نصب آنها هستند. خلاصه همه خسته هستند و نیازمند استراحت و بازنشستگی زودهنگامند! البته کار در چنین شرایطی سخت نیست ولی زندگی سخت خواهد بود و از این شرایط چیزی جز توسعه نیافتگی بیرون نمیآید. این وضع یادآور کشور آلبانی است.
⭕️کشور دیگر، کشوری است که در آن معلم میداند اگر همه ساعت را تدریس نکند بالاخره بازخواست خواهد شد، کارمند میداند که اگر بخشی از زمان را به چک کردن ایمیل و یا تلگرام بازی تلف کند و کار را به عقب بیاندازد مواخذه شده و احتمالا شغلش را از دست خواهد داد، استاد میداند که اگر ارزیابی تدریسش به دلیل کهنه بودن مطالب پایین باشد اخراج میشود، دانشجو میداند که آه و ناله برای تخفیف در تدریس افاقه نخواهد کرد و باید به تلاش خود بیافزاید، پلیس میداند که افزایش گزارشات دزدی از یک محل، او را زیرسوال خواهد برد و به رغم تمایل ذاتی به تنبلی با جدیت کار خود را دنبال خواهد کرد. در این فرهنگ سن بازنشستگی پیوسته بالا برده میشود و به افراد القا میشود که تا 65 سال که قطعا شادابی و توان کار کردن دارند و حتی میتوانند تا 70 سال کار کنند. روشن است که کار در چنین شرایطی سخت است اما زندگی در آن آسان خواهد بود که از آن به توسعهیافتگی یاد میشود. این وضع یادآور کشور آلمان است.
⭕️بنابراین یا باید در کار سختی نکشید ولی در زندگی سختی کشید و انتظار توسعه نداشت یا باید در کار سختی کشید ولی در زندگی آسوده بود و توسعه یافت. آیا به طور منطقی ممکن است در کار سختی نکشید اما زندگی آسودهای داشت؟ اگرچه به طور منطقی ممکن نیست اما درآمدهای نفتی چنین حالت غیرمنطقی را ممکن کرده است: کشورهای عربی جنوب خلیج فارس را نگاه کنید تا با این پدیده غیرمتعارف آشنا شوید! البته روشن است تا وقتی درآمد نفت هست چنین حالت متناقضی ممکن است.
حال با خود فکر کنیم که ما ایرانیان به کدام دسته شبیه هستیم؟ آلبانیها، آلمانیها یا کشورهای نفتی؟
⭕️به نظر میرسد ما نیز الگوی کشورهای نفتی را دنبال کردیم. کم کار میکنیم، کم کاری را به واسطه مشکلات کلان کشور توجیه میکنیم، پیوسته غر میزنیم و عملکرد ضعیف خود را به نبود امکانات یا ضعف سیستم مدیریتی نسبت میدهیم ولی با صدای بلند انتظار داریم تا رفاه سوئیس را داشته باشیم و حقوقی معادل شاغلان کشورهای پیشرفته داشته باشیم. هنوز رویای بازگشت قیمت نفت به بالاتر از 110 دلار را در سر میپرورانیم و رفاه آن دوران را حالت طبیعی کشور میدانیم و شرایط کشور در حالت تحریم فروش نفت را غیرطبیعی قلمداد میکنیم.
⭕️متاسفانه در فرهنگ کاری ما عناصری است که اگر مراقب نباشیم ما را به آلبانی شدن سوق میدهد: جملاتی مثل اینکه شتر را با بارش بردهاند حالا شما روی انجام این کار سختگیری نکن، مملکت را آب برده تو به چی گیر دادهای، تا وقتی سیاست خارجی صلحآمیز با ابرقدرتها نداشته باشیم همه تلاشها بی ثمر است، یک اختلاس کم شود مشکل رفاه همه حل میشود، عذر کسی را نباید بابت کم کاری خواست چون نباید آب باریکه ای قطع شود، اکثر شغلهای ما سخت و زیان آور است چون زندگی در این سرزمین و این شرایط سخت و زیان است پس باید به هر بهانه بازنشستگی زودهنگام را تسهیل کرد، ...
⭕️تردیدی نیست که این به معنی آن نیست که نباید فساد را نابود کرد یا اثرات منفی فساد و نقش سیاست خارجی مشوق تجارت و اقتصاد را نادیده گرفت بلکه به این معنی است که نباید فرهنگ کار را نابود کرد. اگر فرهنگ کار مشوق تنبلی، بی عاری، عدم جدیت و سختگیری، تحمل از زیرکار دررفتن و مجازات نکردن و عدم حساسیت به کم کاری شود، حتی اگر فساد از بین برود و روابط خارجی تسهیل کننده روابط اقتصادی شود، توسعه به سادگی محقق نخواهد شد زیرا همین فرهنگ خود مانعی برای اصلاح شیوه حکمرانی و انتظام اقتصاد خواهد شد.
☑️⭕️بیاییم باور کنیم که تقدیر ما آلبانی شدن یا آلمانی شدن نیست بلکه این تدبیر ماست که به کدام سو برویم. لذا قدر کسانی را که اهل سستی در کار نیستند و علیرغم شرایط نامساعد کلان کماکان روی وجدان کاری و استانداردهای سختگیرانه در انجام کار پافشاری میکنند بدانیم.
✍️ علی سرزعیم
@Library_Telegram
احتمالا کتاب «قلعه ی حیوانات» نوشته «جورج اورول» را خوانده ايد
ماجرای این کتاب، داستان حیوانات یک مزرعه علیه اربابِ زورگوست. حیوانات دست به دستِ هم میدهند و ارباب و خانواده اش را از مزرعه بیرون میکنند و خود مدیریت مزرعه را به دست میگیرند.
اولین کار آنها پس از پیروزيشان تنظیم عهد نامه ایست که طبق آن همه ی حیوانات با هم برابرند و هیچکس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند، اما چیزی نمیگذرد که خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام آرام عهدنامه را تغییر میدهد و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه ای وضع میکند، در این میان، اسبی در این مزرعه زندگی میکند به نام «باکستر» که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه ی حیوانات است. اسب سمبل و نماد نجابت است.
حیوانات از او میخواهند کمکشان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما «باکستر» سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه ای ندارد. شعار او این است: «من کار میکنم!» و احساس میکند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار چیز دیگری نداشته باشد.
گرچه «باکستر» میتوانست از اتفاق وحشتناکی که در «قلعه ی حیوانات» رخ میداد جلوگیری کند، چنان سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از «تغییرات» باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت.
اولویت بندی از مهمترین مهارتهای زندگیست. شما هر چقدر زیبا ویولن بنوازید، در یک قایق در حال غرق شدن، ویولن نواختن در اولویت قرار ندارد. شما هرچقدر کشاورز قابلی باشید، در یک مزرعه ی در حال سوختن، سم پاشی و آفت زدایی در اولویت قرار ندارد.
«کارل مارکس»، فیلسوف آلمانی، یکی از افسونهای جامعه ی سرمایه داری را «تخصصی شدن» میداند. هر کس چنان سرش به کار و تخصص خود گرم است که فراموش میکند کل این جامعه به کدام سو حرکت می کند. باهوشترین و سخت کوش ترین آدمها گرفتار الگوی «باکستر» میشوند و مسائل کلان اجتماعی را از یاد میبرند.
@Library_Telegram
ماجرای این کتاب، داستان حیوانات یک مزرعه علیه اربابِ زورگوست. حیوانات دست به دستِ هم میدهند و ارباب و خانواده اش را از مزرعه بیرون میکنند و خود مدیریت مزرعه را به دست میگیرند.
اولین کار آنها پس از پیروزيشان تنظیم عهد نامه ایست که طبق آن همه ی حیوانات با هم برابرند و هیچکس حق ندارد خود را ارباب و مالک دیگران بداند، اما چیزی نمیگذرد که خوکی که مدیریت مزرعه را به دست گرفته است، آرام آرام عهدنامه را تغییر میدهد و برای خود و اطرافیانش حقوق و امتیازات ویژه ای وضع میکند، در این میان، اسبی در این مزرعه زندگی میکند به نام «باکستر» که به لحاظ خوش خلقی، صبوری و پشتکار، مورد احترام همه ی حیوانات است. اسب سمبل و نماد نجابت است.
حیوانات از او میخواهند کمکشان کند تا در مورد شرایط جدید تصمیم بگیرند اما «باکستر» سخت مشغول کار است و به اطرافش توجه ای ندارد. شعار او این است: «من کار میکنم!» و احساس میکند که باید کار خود را به بهترین شکل انجام دهد و کاری به کار چیز دیگری نداشته باشد.
گرچه «باکستر» میتوانست از اتفاق وحشتناکی که در «قلعه ی حیوانات» رخ میداد جلوگیری کند، چنان سرش به کارش گرم بود که فقط هنگامی از «تغییرات» باخبر شد که خوک حاکم، او را به یک سلاخ فروخت.
اولویت بندی از مهمترین مهارتهای زندگیست. شما هر چقدر زیبا ویولن بنوازید، در یک قایق در حال غرق شدن، ویولن نواختن در اولویت قرار ندارد. شما هرچقدر کشاورز قابلی باشید، در یک مزرعه ی در حال سوختن، سم پاشی و آفت زدایی در اولویت قرار ندارد.
«کارل مارکس»، فیلسوف آلمانی، یکی از افسونهای جامعه ی سرمایه داری را «تخصصی شدن» میداند. هر کس چنان سرش به کار و تخصص خود گرم است که فراموش میکند کل این جامعه به کدام سو حرکت می کند. باهوشترین و سخت کوش ترین آدمها گرفتار الگوی «باکستر» میشوند و مسائل کلان اجتماعی را از یاد میبرند.
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
وقتی شعارهای گروهی از تماشاگران تیم تراکتورسازی تبریز را میبینم و میشنوم، یاد خاطرات ثبت شده از مجاهدت مردم آذربایجان در مشروطه مخصوصا دوران سخت محاصره تبریز توسط نیروهای محمدعلی شاه میافتم. از آن روزگار که مردم آن دیار با وجود همه سختیها و مصیبتها حاضر نبودند زیر بار منت و ذلت نیروهای اجنبی بروند، تا امروز که رسما و علنا به نفع ترکیه شعار میدهند، چه اتفاقی افتاده؟!
#یحیی_دولتآبادی در کتاب خود، حیات یحیی، بخشی را به ماجرای محاصره تبریز و مقاومت تبریزیان در برابر شاه و روسیه اختصاص داده:
«اردوی شاه به ریاست عینالدوله اطراف تبریز را محاصره نموده راه آذوقه را به روی مردم بسته و کار ارزاق در تبریز به سختی کشیده است... کار تبریزیان سخت شده و صدای ناله و گرسنگی ایشان بلند گشته است. روس و انگلیس که خود را اولی به تصرف در امور داخله ایران میدانند، وقت را غنیمت شمرده از محمدعلی شاه، باز کردن راه آذوقه را خواستگار میشوند، به بهانه تبعه خارجه که در آنجا هستند...
دو دولت قرار میدهند از طرف روس مقداری آذوقه به تبریز فرستاده شود. مردم غیور آذربایجان میبینند زحمت بیاندازه آنها هدر خواهد رفت و آنچه را که برای حفظ آن، جان و مال و عرض خود را دادهاند، به رایگان از دستشان میرود. این است که آخر درجه غیرت و فتوت خود را بروز داده، مستقیما به امضای انجمن ایالتی و ستارخان سردار ملی، تلگرافی به شاه مینمایند به این مضمون: «با وجود گرسنگی و تنگی آذوقه، رضا به مرگ داده، از بیقوتی هلاک میشویم و راضی نیستیم قشون اجنبی به خاک مقدس وطن تخطی نماید»
#سید_حسن #تقیزاده هم در سخنرانی خود در باشگاه مهرگان، ضمن نقل این خاطره، نکات جالب دیگری را اضافه میکند:
«وقتی مراسله مشترکالامضاء قونسولها را دیدم، تاثر فوقالعادهای به من دست داد و فورا بدون تردید اظهار کردم که باید به خود شاه متوسل شد که راهها را باز کند تا قشون خارجی به ایران نیاید. اعضای انجمن این عقیده را قبول کردند و خواهش کردند تلگراف را من بنویسم و فورا نوشتم: اینک ما دست توسل به دامن پدر نامهربان را بر مدد خارجیان ترجیح میدهیم و حاضریم از هرچیز صرفنظر کنیم و استدعا داریم امر بدهید که بهانه خارجیان را بر طرف کنند و راهها را برای ورود آذوقه باز کنند.»
تقیزاده ادامه میدهد: «این تلگراف فداکاری خیلی بزرگی بود از طرف مردمی که حاضر شدند حتی غایت و مرامی را که یک سال برای آن جنگیده و قربانی دادهاند، برای احتراز از مداخله خارجی فدا کنند... با وصول تلگراف به دست شاه، اشک از چشمان او جاری شده بود. تلگرافاتی از شاه و به امضای او خطاب به روسای اردوهای اطراف تبریز از شمال و جنوب رسید... حکم داده شده بود که فورا راهها را باز کنند. وقتی که این تلگرافها فرستاده شد یا در حال ارسال بود، قشون روس از پل ارس گذشته و وارد خاک ایران شدند»
حالا باید پرسید آیا این تماشاگران آذری، از فداکاری اجداد خود و آن غیرت و فتوت، واقعا بیخبرند و چیزی نشنیدهاند؟
@Library_Telegram
وقتی شعارهای گروهی از تماشاگران تیم تراکتورسازی تبریز را میبینم و میشنوم، یاد خاطرات ثبت شده از مجاهدت مردم آذربایجان در مشروطه مخصوصا دوران سخت محاصره تبریز توسط نیروهای محمدعلی شاه میافتم. از آن روزگار که مردم آن دیار با وجود همه سختیها و مصیبتها حاضر نبودند زیر بار منت و ذلت نیروهای اجنبی بروند، تا امروز که رسما و علنا به نفع ترکیه شعار میدهند، چه اتفاقی افتاده؟!
#یحیی_دولتآبادی در کتاب خود، حیات یحیی، بخشی را به ماجرای محاصره تبریز و مقاومت تبریزیان در برابر شاه و روسیه اختصاص داده:
«اردوی شاه به ریاست عینالدوله اطراف تبریز را محاصره نموده راه آذوقه را به روی مردم بسته و کار ارزاق در تبریز به سختی کشیده است... کار تبریزیان سخت شده و صدای ناله و گرسنگی ایشان بلند گشته است. روس و انگلیس که خود را اولی به تصرف در امور داخله ایران میدانند، وقت را غنیمت شمرده از محمدعلی شاه، باز کردن راه آذوقه را خواستگار میشوند، به بهانه تبعه خارجه که در آنجا هستند...
دو دولت قرار میدهند از طرف روس مقداری آذوقه به تبریز فرستاده شود. مردم غیور آذربایجان میبینند زحمت بیاندازه آنها هدر خواهد رفت و آنچه را که برای حفظ آن، جان و مال و عرض خود را دادهاند، به رایگان از دستشان میرود. این است که آخر درجه غیرت و فتوت خود را بروز داده، مستقیما به امضای انجمن ایالتی و ستارخان سردار ملی، تلگرافی به شاه مینمایند به این مضمون: «با وجود گرسنگی و تنگی آذوقه، رضا به مرگ داده، از بیقوتی هلاک میشویم و راضی نیستیم قشون اجنبی به خاک مقدس وطن تخطی نماید»
#سید_حسن #تقیزاده هم در سخنرانی خود در باشگاه مهرگان، ضمن نقل این خاطره، نکات جالب دیگری را اضافه میکند:
«وقتی مراسله مشترکالامضاء قونسولها را دیدم، تاثر فوقالعادهای به من دست داد و فورا بدون تردید اظهار کردم که باید به خود شاه متوسل شد که راهها را باز کند تا قشون خارجی به ایران نیاید. اعضای انجمن این عقیده را قبول کردند و خواهش کردند تلگراف را من بنویسم و فورا نوشتم: اینک ما دست توسل به دامن پدر نامهربان را بر مدد خارجیان ترجیح میدهیم و حاضریم از هرچیز صرفنظر کنیم و استدعا داریم امر بدهید که بهانه خارجیان را بر طرف کنند و راهها را برای ورود آذوقه باز کنند.»
تقیزاده ادامه میدهد: «این تلگراف فداکاری خیلی بزرگی بود از طرف مردمی که حاضر شدند حتی غایت و مرامی را که یک سال برای آن جنگیده و قربانی دادهاند، برای احتراز از مداخله خارجی فدا کنند... با وصول تلگراف به دست شاه، اشک از چشمان او جاری شده بود. تلگرافاتی از شاه و به امضای او خطاب به روسای اردوهای اطراف تبریز از شمال و جنوب رسید... حکم داده شده بود که فورا راهها را باز کنند. وقتی که این تلگرافها فرستاده شد یا در حال ارسال بود، قشون روس از پل ارس گذشته و وارد خاک ایران شدند»
حالا باید پرسید آیا این تماشاگران آذری، از فداکاری اجداد خود و آن غیرت و فتوت، واقعا بیخبرند و چیزی نشنیدهاند؟
@Library_Telegram
👍2
📝"همسر آقای حداد عادل یک #فرد نیست یک #ژانر است"
♦️"مدرسه خوب برای پسرم پیدا نکردیم رفتیم یه مدرسه زدیم."
همه ایران باید جلوی تلویزیون سرپا وا میستادند و برای همین یک جمله همسر آقای حداد عادل، ساعتها کف مرتب می زدند.
♦️همسر آقای حداد عادل یک فرد نیست. یک #ژانر است. یک ژانر رایج از مدیران جمهوری اسلامی که بعد از انقلاب سرکار آمدند.
♦️از همسر آقای ولایتی بپرسید احتمالا میگوید "بیمارستان خوب پیدا نکردیم رفتیم چندتا بیمارستان خصوصی زدیم." همسر آقای هاشمی میگوید "کنکور سخت بود. دانشگاه پولی خوب برای دخترم پیدا نکردیم دانشگاه آزاد زدیم."
♦️همسر فیروزآبادی میگوید "وضع مسکن داغون بود. یک نامه زدیم یک ملک مصادرهای گرفتیم عجالتا مشکل خودمان را حل کردیم." آقای هاشمی رفسنجانی میگوید "وضع اشتغال جوانان داغون بود. اجمالا یک نامه زدیم وزیر نفت فعلا مشکل اشتغال مهدی را حل کرد."
♦️همسر داداش آقای جهانگیری یحتمل می گوید "بانک ها درست و حسابی به کار مردم رسیدگی نمیکردند. مجبور شدیم برای خودمان یک بانک بزنیم."
و همسر ایده پرداز #شهرک_محلاتی هم احتمالا خواهد گفت "وضع محلههای تهران داغون بود. برای فرزندانمان نگران بودیم. برای خودمان یک شهرک زدیم"
♦️همه درد کشور همین است. هیچ جملهای ازین دقیقتر نمیتوانست وضع ما را آسیب شناسی کند.
♦️ژانر #مدیران_رایج به جای اینکه به فکر جامعه باشند و با خودشان عهد کنند اینقدر مستاجر و بی مدرسه و گرفتار در بیمارستان دولتی میمانیم تا مشکل را جوری حل کنیم که همه جامعه از آن بهره ببرند همانموقع که بر صندلی مدیریت تکیه زده بودند چنان دنبال حل کردن مشکل خودشان رفتند و سفره شان را از مردم جدا کردند که انگار همه چیز هنوز دست ساواک است.
♦️به خاطر همین است که حالا خیلی از مشکلات شان حل شده ولی ما ماندیم و مشکلات جامعهای که سرجایش هست. ظاهرا با تعاریف باسمهای رایج #هموطن هستیم ولی #هم_درد و #هم_سرنوشت نیستیم. به قول معروف ما دیگر حرف هم را نمیفهمیم.
@Library_Telegram
♦️"مدرسه خوب برای پسرم پیدا نکردیم رفتیم یه مدرسه زدیم."
همه ایران باید جلوی تلویزیون سرپا وا میستادند و برای همین یک جمله همسر آقای حداد عادل، ساعتها کف مرتب می زدند.
♦️همسر آقای حداد عادل یک فرد نیست. یک #ژانر است. یک ژانر رایج از مدیران جمهوری اسلامی که بعد از انقلاب سرکار آمدند.
♦️از همسر آقای ولایتی بپرسید احتمالا میگوید "بیمارستان خوب پیدا نکردیم رفتیم چندتا بیمارستان خصوصی زدیم." همسر آقای هاشمی میگوید "کنکور سخت بود. دانشگاه پولی خوب برای دخترم پیدا نکردیم دانشگاه آزاد زدیم."
♦️همسر فیروزآبادی میگوید "وضع مسکن داغون بود. یک نامه زدیم یک ملک مصادرهای گرفتیم عجالتا مشکل خودمان را حل کردیم." آقای هاشمی رفسنجانی میگوید "وضع اشتغال جوانان داغون بود. اجمالا یک نامه زدیم وزیر نفت فعلا مشکل اشتغال مهدی را حل کرد."
♦️همسر داداش آقای جهانگیری یحتمل می گوید "بانک ها درست و حسابی به کار مردم رسیدگی نمیکردند. مجبور شدیم برای خودمان یک بانک بزنیم."
و همسر ایده پرداز #شهرک_محلاتی هم احتمالا خواهد گفت "وضع محلههای تهران داغون بود. برای فرزندانمان نگران بودیم. برای خودمان یک شهرک زدیم"
♦️همه درد کشور همین است. هیچ جملهای ازین دقیقتر نمیتوانست وضع ما را آسیب شناسی کند.
♦️ژانر #مدیران_رایج به جای اینکه به فکر جامعه باشند و با خودشان عهد کنند اینقدر مستاجر و بی مدرسه و گرفتار در بیمارستان دولتی میمانیم تا مشکل را جوری حل کنیم که همه جامعه از آن بهره ببرند همانموقع که بر صندلی مدیریت تکیه زده بودند چنان دنبال حل کردن مشکل خودشان رفتند و سفره شان را از مردم جدا کردند که انگار همه چیز هنوز دست ساواک است.
♦️به خاطر همین است که حالا خیلی از مشکلات شان حل شده ولی ما ماندیم و مشکلات جامعهای که سرجایش هست. ظاهرا با تعاریف باسمهای رایج #هموطن هستیم ولی #هم_درد و #هم_سرنوشت نیستیم. به قول معروف ما دیگر حرف هم را نمیفهمیم.
@Library_Telegram
📕 آس و پاس
✍ جورج اورول
آس و پاسها در پاریس و لندن (به انگلیسی: Down and Out in Paris and London) روایت نویسنده انگلیسی جورج اورول از زندگی فقرا و بیخانمانها در پاریس و لندن است. این کتاب در ژانویه ۱۹۳۳ منتشر شد و در انتشار این کتاب برای اولین بار «اریک آرتور بلر» از نام مستعار جورج اورول استفاده کرد.
اورول پس از مطالعه تهیدستان جک لندن تصمیم به زندگی در میان طبقات محروم و مهاجر در شهرهای پاریس و لندن گرفت. رویدادهای زندگی آمیخته با فقر او در بهار ۱۹۲۸ در مسافرخانههای پاریس و اشتغالش به ظرفشویی در رستورانها و هتلهای پاریس فصلهای نخست این روایت را تشکیل میدهد.
راوی در بخشهایی از زندگیش در پاریس با یک افسر سابق روسی به نام بوریس همراه میشود که به سختی زندگی می گذراند و از صاحبخانه یهودیش ناراضیست. برخی به این دلیل این کتاب را یهود ستیزانه می دانند.
گزارش او از لندن بیشتر شرح روزگار بی بیخانمانهای انگلیسیست که در پی یافتن بستری برای خوابیدن از نوانخانهای به نوانخانه دیگر رانده میشوند یا شبها را به پیادهروی در خیابان می گذرانند. اورول این نوع زندگی را برای نوشتن گزارشی در اواخر سال ۱۹۲۷ تجربه کرده بود.
@Library_Telegram
✍ جورج اورول
آس و پاسها در پاریس و لندن (به انگلیسی: Down and Out in Paris and London) روایت نویسنده انگلیسی جورج اورول از زندگی فقرا و بیخانمانها در پاریس و لندن است. این کتاب در ژانویه ۱۹۳۳ منتشر شد و در انتشار این کتاب برای اولین بار «اریک آرتور بلر» از نام مستعار جورج اورول استفاده کرد.
اورول پس از مطالعه تهیدستان جک لندن تصمیم به زندگی در میان طبقات محروم و مهاجر در شهرهای پاریس و لندن گرفت. رویدادهای زندگی آمیخته با فقر او در بهار ۱۹۲۸ در مسافرخانههای پاریس و اشتغالش به ظرفشویی در رستورانها و هتلهای پاریس فصلهای نخست این روایت را تشکیل میدهد.
راوی در بخشهایی از زندگیش در پاریس با یک افسر سابق روسی به نام بوریس همراه میشود که به سختی زندگی می گذراند و از صاحبخانه یهودیش ناراضیست. برخی به این دلیل این کتاب را یهود ستیزانه می دانند.
گزارش او از لندن بیشتر شرح روزگار بی بیخانمانهای انگلیسیست که در پی یافتن بستری برای خوابیدن از نوانخانهای به نوانخانه دیگر رانده میشوند یا شبها را به پیادهروی در خیابان می گذرانند. اورول این نوع زندگی را برای نوشتن گزارشی در اواخر سال ۱۹۲۷ تجربه کرده بود.
@Library_Telegram
آس و پاس - جرج اورول.pdf
2.4 MB
📕 آس و پاس
✍ جورج اورول
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ جورج اورول
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot