جزوه_بازارهای_مالی_و_سرمایه_گذاری.pdf
1.3 MB
جزوه بازار های مالی و سرمایه گذاری
در این جزوه با تمام اصطلاحات و تعاریف بازار های مالی و سرمایه گذاری و بورس آشنا می شوید.
@Library_Telegram
در این جزوه با تمام اصطلاحات و تعاریف بازار های مالی و سرمایه گذاری و بورس آشنا می شوید.
@Library_Telegram
✅ ما و هندیها !
📌 اونهایی که به هند سفر کردند و با اهالی این منطقه ارتباط دارند تعجب میکنند ازینکه چطور مردم هند با وضع معیشتی شاید خیلی بدتر از ما چطور انقدر شادتر از ما هستند. عدهای میگن به خاطر اختلافات فرهنگیه، عدهای میگن به خاطر اختلاف در سطح تحصیلاته، بعضی حتی توجیهات نژادپرستانه میارن که اونا «ذاتا عقلشون کمه، خوشن». عدهای هم که مبتلا به سندروم «معیوب دانستن ایرانیان» هستند تقصیر رو میندازن گردن ما که زیادی سخت میگیریم!
📌 اما علتش هیچکدوم اینها نیست. علتش اینه که جنس فقر در ایران با جنس فقر در هند خیلی فرق داره. جاهایی مثل هند و یا حتی چین، رشد مثبت وجود داره، ولی اینجا با رشد منفی مواجهیم. کافیه به وضع خودتون و پدرتون نگاه کنید. سال ۴۷ پدر من میتونست آخرین مدل مزدا رو بخره، درست یک ماه بعد از معرفیش در ژاپن! سال ۵۷ دیگه نمیتونست مزدا بخره اما یه شولت دستدوم گیرش میاومد. سال ۶۷ دیگه شولته هم وجود نداشت و حداکثر میتونست یه وانت مزدا مونتاژ داخل بخره. سال ۷۷ باید به پژو ۴۰۵ فرانسوی اکتفا میکرد. سال ۸۷ چیز بهتری از یه ال۹۰ مونتاژ داخل گیرش نمیاومد، و سال ۹۷ دیگه همونش هم نمیشه خرید چون ۶۰ میلیون تومن شد! امسال هم که تکلیف مشخصه! این سیر نزولی رو در مورد مسکن هم میشه پیدا کرد. تو چند سال اخیر حتی در کالاهای خیلی کوچکتر هم مصداق پیدا کرده. دوربینی که شش سال پیش با کمی پس انداز میشد خرید، امروز حتی با پسانداز هم نمیشه خرید. یعنی مسئله دیگه این نیست که کیفیت رفاهی که قبلا میتونسته بدست بیاره رو الان نمیتونه، بلکه حتی در کمیتش هم دچار محدودیت شده. یعنی دیروز میتونسته عکس بگیره، و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته فیلم بسازه و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته بره مسافرت و امروز نمیتونه.
📌 شهروند هندی یا در فقر خودش ثابته، یعنی قبلا وضعیت مطلوبتری نداشته، یا فقرش در حال کمرنگتر شدنه، یعنی داره وضعش مطلوبتر میشه. اما شهروند ایرانی قدرت خرید و رفاه خودش رو با گذشته مقایسه میکنه و پسرفت میبینه، و آینده خودش رو تخمین میزنه و باز پسرفت میبینه. یعنی شهروند هندی، در زمان حال قرار داره. و حتی میشه گفت زمان حال به کل عمرش استمرار پیدا کرده. اما افسوس گذشته و ناامیدی از آینده، زمان حال رو به کلی از شهروند ایرانی گرفته. کسی که در حال حضور نداره مسلمه که نمیتونه شاد باشه.
📌 همونطور که در قانون نسبیت فیزیک موقعیت «ناظر» تعیینکنندهست، در احساس فقر هم موقعیت ما تعیین میکنه که چقدر میتونیم خوش باشیم یا نباشیم. در موقعیتی که ما توش قرار داریم و در حال نظارهایم، گذشته و آینده به ما تسلط دارن و دارن حال ما رو میبلعند. برای همینه که حتی اگه وضعمون خیلی هم بد نباشه باز حس خوبی نداریم، و حتی ثروتمندهامون هم مضطربند.
📌 ممکنه پرسیده بشه این رشد منفی وضعیت ایران تا کی میتونه ادامه پیدا کنه؟ خب.. تا مدتی بسیار زیاد! همونطور که در مورد اقتصادِ زامبی نوشتم، زامبیها به این راحتیها سقوط نمیکنند. اتفاقا یه دلیل عمیق بودن ناشاد بودن ما همینه که این سقوط خیلی کش پیدا کرده. میشه تو آوارگان سوری آدمهای خوشحالتر و باانگیزهتری پیدا کرد. چون با اینکه وطنشون به کلی از بین رفت و عذاب زیادی کشیدن، ولی سریع اتفاق افتاد و تکلیفشون هم زود مشخص شد. کسی که یه بار تو رینگ بوکس مشت خورده و بیهوش افتاده زمین، راحتتر به زندگی عادی برمیگرده تا نوجوانی که سالها تو خونه از پدرش کتک خورده. کار اون بوکسوره با چندتا بخیه راه میفته، اما اون نوجوان باید تا چندسال بره پیش مشاور، و حتی دارو بخوره.
📌 اگه کسی به ایرانیان انتقاد وارد کرد که چرا انقدر ناراحتن حتی اگه مثلا گوشی آیفون تو جیبشون باشه، باید بش یادآوری کنید که ما اون نوجوان آزاردیدهایم، نه اون بوکسوره.
✍️ مجید موافق قدیری
@Library_Telegram
📌 اونهایی که به هند سفر کردند و با اهالی این منطقه ارتباط دارند تعجب میکنند ازینکه چطور مردم هند با وضع معیشتی شاید خیلی بدتر از ما چطور انقدر شادتر از ما هستند. عدهای میگن به خاطر اختلافات فرهنگیه، عدهای میگن به خاطر اختلاف در سطح تحصیلاته، بعضی حتی توجیهات نژادپرستانه میارن که اونا «ذاتا عقلشون کمه، خوشن». عدهای هم که مبتلا به سندروم «معیوب دانستن ایرانیان» هستند تقصیر رو میندازن گردن ما که زیادی سخت میگیریم!
📌 اما علتش هیچکدوم اینها نیست. علتش اینه که جنس فقر در ایران با جنس فقر در هند خیلی فرق داره. جاهایی مثل هند و یا حتی چین، رشد مثبت وجود داره، ولی اینجا با رشد منفی مواجهیم. کافیه به وضع خودتون و پدرتون نگاه کنید. سال ۴۷ پدر من میتونست آخرین مدل مزدا رو بخره، درست یک ماه بعد از معرفیش در ژاپن! سال ۵۷ دیگه نمیتونست مزدا بخره اما یه شولت دستدوم گیرش میاومد. سال ۶۷ دیگه شولته هم وجود نداشت و حداکثر میتونست یه وانت مزدا مونتاژ داخل بخره. سال ۷۷ باید به پژو ۴۰۵ فرانسوی اکتفا میکرد. سال ۸۷ چیز بهتری از یه ال۹۰ مونتاژ داخل گیرش نمیاومد، و سال ۹۷ دیگه همونش هم نمیشه خرید چون ۶۰ میلیون تومن شد! امسال هم که تکلیف مشخصه! این سیر نزولی رو در مورد مسکن هم میشه پیدا کرد. تو چند سال اخیر حتی در کالاهای خیلی کوچکتر هم مصداق پیدا کرده. دوربینی که شش سال پیش با کمی پس انداز میشد خرید، امروز حتی با پسانداز هم نمیشه خرید. یعنی مسئله دیگه این نیست که کیفیت رفاهی که قبلا میتونسته بدست بیاره رو الان نمیتونه، بلکه حتی در کمیتش هم دچار محدودیت شده. یعنی دیروز میتونسته عکس بگیره، و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته فیلم بسازه و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته بره مسافرت و امروز نمیتونه.
📌 شهروند هندی یا در فقر خودش ثابته، یعنی قبلا وضعیت مطلوبتری نداشته، یا فقرش در حال کمرنگتر شدنه، یعنی داره وضعش مطلوبتر میشه. اما شهروند ایرانی قدرت خرید و رفاه خودش رو با گذشته مقایسه میکنه و پسرفت میبینه، و آینده خودش رو تخمین میزنه و باز پسرفت میبینه. یعنی شهروند هندی، در زمان حال قرار داره. و حتی میشه گفت زمان حال به کل عمرش استمرار پیدا کرده. اما افسوس گذشته و ناامیدی از آینده، زمان حال رو به کلی از شهروند ایرانی گرفته. کسی که در حال حضور نداره مسلمه که نمیتونه شاد باشه.
📌 همونطور که در قانون نسبیت فیزیک موقعیت «ناظر» تعیینکنندهست، در احساس فقر هم موقعیت ما تعیین میکنه که چقدر میتونیم خوش باشیم یا نباشیم. در موقعیتی که ما توش قرار داریم و در حال نظارهایم، گذشته و آینده به ما تسلط دارن و دارن حال ما رو میبلعند. برای همینه که حتی اگه وضعمون خیلی هم بد نباشه باز حس خوبی نداریم، و حتی ثروتمندهامون هم مضطربند.
📌 ممکنه پرسیده بشه این رشد منفی وضعیت ایران تا کی میتونه ادامه پیدا کنه؟ خب.. تا مدتی بسیار زیاد! همونطور که در مورد اقتصادِ زامبی نوشتم، زامبیها به این راحتیها سقوط نمیکنند. اتفاقا یه دلیل عمیق بودن ناشاد بودن ما همینه که این سقوط خیلی کش پیدا کرده. میشه تو آوارگان سوری آدمهای خوشحالتر و باانگیزهتری پیدا کرد. چون با اینکه وطنشون به کلی از بین رفت و عذاب زیادی کشیدن، ولی سریع اتفاق افتاد و تکلیفشون هم زود مشخص شد. کسی که یه بار تو رینگ بوکس مشت خورده و بیهوش افتاده زمین، راحتتر به زندگی عادی برمیگرده تا نوجوانی که سالها تو خونه از پدرش کتک خورده. کار اون بوکسوره با چندتا بخیه راه میفته، اما اون نوجوان باید تا چندسال بره پیش مشاور، و حتی دارو بخوره.
📌 اگه کسی به ایرانیان انتقاد وارد کرد که چرا انقدر ناراحتن حتی اگه مثلا گوشی آیفون تو جیبشون باشه، باید بش یادآوری کنید که ما اون نوجوان آزاردیدهایم، نه اون بوکسوره.
✍️ مجید موافق قدیری
@Library_Telegram
#برگی_از_تاریخ
در روز 12 اردیبهشت سال 1340 خورشیدی معلمان کشور جهت احقاق حقوق حقه خود و به رهبری زنده یاد محمد درخشش دست به اعتراض و اعتصاب سراسرس زدند.
معلمین تهران در روز 12 اردیبهشت قصد ورود به محوطه وزارت فرهنگ واقع در خیابان اکباتان را داشتند که از ورود آنان جلوگیری به عمل آمد.
معلمان روانه میدان بهارستان گردیدند و جلو ساختمان مجلس روی زمین به تحصن نشستند.
پلیس برای متفرق کردن آنان از ماشین آبپاش استفاده کرد ولی معلمان از جای خود تکان نخوردند.
دکتر خانعلی دبیر 29 ساله دبیرستان جامی به اتفاق چند دانش آموز به بالای ماشین آبپاش رفته و جهت شیلنگ را عوض کردند.
آنگاه پلیس شروع به تیر اندازی هوایی کرد ولی باز معلمان از جای خود بر نخواستند.
سرهنگ شهرستانی رییس کلانتری 2 اقدام به شلیک نمود که دکتر خانعلی مورد اصابت گلوله قرار گرفت که در بیمارستان در گذشت.
محمد درخشش رییس جامعه معلمان ایران و رهبر اعتصاب دستگیر و به زندان افتاد.
از این به بعد اعتراض رنگ سیاسی گرفت و معلملن 4 شرط برای پایان اعتصاب بشرح زیر اعلام کردند:
1- سقوط دولت شریف امامی
2-مجازات قاتل دکتر خانعلی
3-آزادی درخشش
4-ترمیم حقوق معلمان طبق طرح باشگاه مهرگان.
روز 15 اردیبهشت شریف امامی استعفا داد و دکتر علی امینی مامور تشکیل کابینه گردید و درخشش از زندان آزاد گردید.
روز 18اردیبهشت معلمان در باشگاه مهرگان کانون معلمان ایران اجتماع کرده و طی قطع نامه ای روز 12 اردیبهشت را به خاطر اعتصاب موفقیت آمیز خود و گرامی داشت وکتر خانعلی روز معلم اعلام نمودند و قرار شد که هر سال در چنین روزی تمام مدارس کشور برای بزرگداشت دکتر خانعلی تعطیل گردد.
در همین روز دکتر امینی در باشگاه مهرگان حضور یافت و به معلمان قول افرایش حقوق آنان را داد ولی معلمین نپذیرفتند و اعلام کردند که هیچ کس را به جز درخشش به عنوان وزیر فرهنگ نمی پذیرند.
روز 22 اردیبهشت درخشش به وزارت فرهنگ منصوب و اشل حقوق معلملن با حقوق مهندسین مساوی و به تصویب هیات وزیران رسید و به این ترتیب اعتصاب 10 روزه معلمان پایان یافت و روز 23 اردیبهشت معلمان به کلاسها رفتند.
دو سال مراسم روز معلم برگزار گردید ولی در تقویم ایران ثبت نگردید و کم کم به فراموشی سپرده شد.
تا آنکه در سال 1358 معلمین در صدد زنده کردن 12 اردیبهشت به عنوان روز معلم بر آمدند که مصادف شد با درگذشت آیت الله مطهری که در شامگاه روز 11 اردیبهشت ترور شدند.
دولت وقت با یک روز تاخیر 12 اردیبهشت را روز درگشت آیت الله مطهری و روز معلم اعلام کرد و به این ترتیب روز معلم تثبیت شد.
مناسفانه بسیاری از معلمین و دانش آموزان و اولیاء آنها فکر میکنند که روز معلم فقط به خاطر درگذشت آقای مطهری است و از پیشینه آن خبر ندارند. متاسفانه نام دکتر خانعلی معلم مبارز که جان خود را در راه احقاق حقوق و منزلت معلمان از دست داد در هیچ کدام از رسانه های گفتاری و نوشتاری و تصویری دیده نمی شود ولی در دل تاریخ ایران ثبت شده و تا ابد باقی خواهد ماند.
✍ م ۰ اشک
@Library_Telegram
در روز 12 اردیبهشت سال 1340 خورشیدی معلمان کشور جهت احقاق حقوق حقه خود و به رهبری زنده یاد محمد درخشش دست به اعتراض و اعتصاب سراسرس زدند.
معلمین تهران در روز 12 اردیبهشت قصد ورود به محوطه وزارت فرهنگ واقع در خیابان اکباتان را داشتند که از ورود آنان جلوگیری به عمل آمد.
معلمان روانه میدان بهارستان گردیدند و جلو ساختمان مجلس روی زمین به تحصن نشستند.
پلیس برای متفرق کردن آنان از ماشین آبپاش استفاده کرد ولی معلمان از جای خود تکان نخوردند.
دکتر خانعلی دبیر 29 ساله دبیرستان جامی به اتفاق چند دانش آموز به بالای ماشین آبپاش رفته و جهت شیلنگ را عوض کردند.
آنگاه پلیس شروع به تیر اندازی هوایی کرد ولی باز معلمان از جای خود بر نخواستند.
سرهنگ شهرستانی رییس کلانتری 2 اقدام به شلیک نمود که دکتر خانعلی مورد اصابت گلوله قرار گرفت که در بیمارستان در گذشت.
محمد درخشش رییس جامعه معلمان ایران و رهبر اعتصاب دستگیر و به زندان افتاد.
از این به بعد اعتراض رنگ سیاسی گرفت و معلملن 4 شرط برای پایان اعتصاب بشرح زیر اعلام کردند:
1- سقوط دولت شریف امامی
2-مجازات قاتل دکتر خانعلی
3-آزادی درخشش
4-ترمیم حقوق معلمان طبق طرح باشگاه مهرگان.
روز 15 اردیبهشت شریف امامی استعفا داد و دکتر علی امینی مامور تشکیل کابینه گردید و درخشش از زندان آزاد گردید.
روز 18اردیبهشت معلمان در باشگاه مهرگان کانون معلمان ایران اجتماع کرده و طی قطع نامه ای روز 12 اردیبهشت را به خاطر اعتصاب موفقیت آمیز خود و گرامی داشت وکتر خانعلی روز معلم اعلام نمودند و قرار شد که هر سال در چنین روزی تمام مدارس کشور برای بزرگداشت دکتر خانعلی تعطیل گردد.
در همین روز دکتر امینی در باشگاه مهرگان حضور یافت و به معلمان قول افرایش حقوق آنان را داد ولی معلمین نپذیرفتند و اعلام کردند که هیچ کس را به جز درخشش به عنوان وزیر فرهنگ نمی پذیرند.
روز 22 اردیبهشت درخشش به وزارت فرهنگ منصوب و اشل حقوق معلملن با حقوق مهندسین مساوی و به تصویب هیات وزیران رسید و به این ترتیب اعتصاب 10 روزه معلمان پایان یافت و روز 23 اردیبهشت معلمان به کلاسها رفتند.
دو سال مراسم روز معلم برگزار گردید ولی در تقویم ایران ثبت نگردید و کم کم به فراموشی سپرده شد.
تا آنکه در سال 1358 معلمین در صدد زنده کردن 12 اردیبهشت به عنوان روز معلم بر آمدند که مصادف شد با درگذشت آیت الله مطهری که در شامگاه روز 11 اردیبهشت ترور شدند.
دولت وقت با یک روز تاخیر 12 اردیبهشت را روز درگشت آیت الله مطهری و روز معلم اعلام کرد و به این ترتیب روز معلم تثبیت شد.
مناسفانه بسیاری از معلمین و دانش آموزان و اولیاء آنها فکر میکنند که روز معلم فقط به خاطر درگذشت آقای مطهری است و از پیشینه آن خبر ندارند. متاسفانه نام دکتر خانعلی معلم مبارز که جان خود را در راه احقاق حقوق و منزلت معلمان از دست داد در هیچ کدام از رسانه های گفتاری و نوشتاری و تصویری دیده نمی شود ولی در دل تاریخ ایران ثبت شده و تا ابد باقی خواهد ماند.
✍ م ۰ اشک
@Library_Telegram
📕 با آخرین نفسهایم
✍ لوئیس بونوئل
لوئیس بونوئل کارگردان مطرح سینمای جهان در کتاب با آخرین نفسهایم، خاطرات سیاسی، هنری و جذاب زندگیاش را روایت میکند.
لوئیس بونوئل (Luis Bunuel) به گواهی کتاب با آخرین نفسهایم (My last sigh) تا واپسین دم زندگی، یک عصیانگر سرسخت و سازشناپذیر باقی ماند. از سوی دیگر، چنان که در این اثر نیز میتوان دید، بونوئل شخصیتی چندگانه و نگرشی پر دامنه و حتی گاه متناقض دارد که او را از ارزیابیهای عام و قالبی دور میکند.
او آنارشیستی است که از آشوب و ناآرامی وحشت دارد! کمونیستی است که از نظام کمونیستی بیزار است. نیهیلیستی است که به ارزشهای اخلاقی و انسانی سخت پایبند است و به فرهنگ و مدنیت عشق میورزد. آدم بیایمانی است که نمیتواند از سنت و میراث دین چشم بپوشد: «هر آنچه مسیحی نباشد، با من بیگانه است.»
مخالفت شدید بونوئل با بنیادهای اخلاقی و ارزشهای فرهنگی مسلط، از لاابالیگری «رندانه» و غیر مسئولانه به کلی دور است. اخلاقگرایی خدشهناپذیر او، تعهد مسئولانهی او در برابر انسان و سرنوشتش در این کرهی خاکی، از دید هیچ کس پنهان نمیماند. پاکدامنی و آزادمنشی بونوئل نه تنها در پهنهی اندیشه، در کارنامهی هنری و زندگی خصوصی او نیز آشکار است. نمونهای از اخلاقگرایی او را میتوان در داوریهای صریح او دربارهی دوستان و نزدیکانش به روشنی دید. برای نمونه در برخورد بیرحمانهی او با لغزشهای شخصی برخی از دوستانش، یا در پایبندی او به تعهدات انسانی و اصول اخلاقی.
@Library_Telegram
✍ لوئیس بونوئل
لوئیس بونوئل کارگردان مطرح سینمای جهان در کتاب با آخرین نفسهایم، خاطرات سیاسی، هنری و جذاب زندگیاش را روایت میکند.
لوئیس بونوئل (Luis Bunuel) به گواهی کتاب با آخرین نفسهایم (My last sigh) تا واپسین دم زندگی، یک عصیانگر سرسخت و سازشناپذیر باقی ماند. از سوی دیگر، چنان که در این اثر نیز میتوان دید، بونوئل شخصیتی چندگانه و نگرشی پر دامنه و حتی گاه متناقض دارد که او را از ارزیابیهای عام و قالبی دور میکند.
او آنارشیستی است که از آشوب و ناآرامی وحشت دارد! کمونیستی است که از نظام کمونیستی بیزار است. نیهیلیستی است که به ارزشهای اخلاقی و انسانی سخت پایبند است و به فرهنگ و مدنیت عشق میورزد. آدم بیایمانی است که نمیتواند از سنت و میراث دین چشم بپوشد: «هر آنچه مسیحی نباشد، با من بیگانه است.»
مخالفت شدید بونوئل با بنیادهای اخلاقی و ارزشهای فرهنگی مسلط، از لاابالیگری «رندانه» و غیر مسئولانه به کلی دور است. اخلاقگرایی خدشهناپذیر او، تعهد مسئولانهی او در برابر انسان و سرنوشتش در این کرهی خاکی، از دید هیچ کس پنهان نمیماند. پاکدامنی و آزادمنشی بونوئل نه تنها در پهنهی اندیشه، در کارنامهی هنری و زندگی خصوصی او نیز آشکار است. نمونهای از اخلاقگرایی او را میتوان در داوریهای صریح او دربارهی دوستان و نزدیکانش به روشنی دید. برای نمونه در برخورد بیرحمانهی او با لغزشهای شخصی برخی از دوستانش، یا در پایبندی او به تعهدات انسانی و اصول اخلاقی.
@Library_Telegram
با آخرین نفسهایم.pdf
3 MB
📕 با آخرین نفسهایم
✍ لوئیس بونوئل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ لوئیس بونوئل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
❤1
در تصویر بالا درس بزرگی نهفته است،
حتی اگر واقعاً اتفاق نیفتاده باشد
فردی که کارش برگزاری مسابقات سرعت
سگها بود، برای تنوع یک یوزپلنگ را به
مسابقه آورد. ولی با کمال تعجب در هنگام
مسابقه یوزپلنگ از جایش تکان نخورد و
سگها با تمام توان میدویدند
یوزپلنگ فقط نگاه میکرد
وقتی از این فرد پرسیدند پس چرا یوزپلنگ
در مسابقه شرکت نکرد؛ پاسخ جالبی داد:
گاهی تلاش برای اینکه ثابت کنی تو
بهترین هستی توهین به خودت است.
همیشه و همهجا لازم نیست خودت
را به همه ثابت کنی
گاهی سکوت در برابر برخی
آدمها،بهترین پاسخ است
اگر اطمینان داری که راه درست را انتخاب
کردی، به راهت ادامه بده؛ مهم نیست
دیگران دربارهات چه فکری میکنند، لازم
نیست مرتب خودت را اثبات کنی
@Library_Telegram
حتی اگر واقعاً اتفاق نیفتاده باشد
فردی که کارش برگزاری مسابقات سرعت
سگها بود، برای تنوع یک یوزپلنگ را به
مسابقه آورد. ولی با کمال تعجب در هنگام
مسابقه یوزپلنگ از جایش تکان نخورد و
سگها با تمام توان میدویدند
یوزپلنگ فقط نگاه میکرد
وقتی از این فرد پرسیدند پس چرا یوزپلنگ
در مسابقه شرکت نکرد؛ پاسخ جالبی داد:
گاهی تلاش برای اینکه ثابت کنی تو
بهترین هستی توهین به خودت است.
همیشه و همهجا لازم نیست خودت
را به همه ثابت کنی
گاهی سکوت در برابر برخی
آدمها،بهترین پاسخ است
اگر اطمینان داری که راه درست را انتخاب
کردی، به راهت ادامه بده؛ مهم نیست
دیگران دربارهات چه فکری میکنند، لازم
نیست مرتب خودت را اثبات کنی
@Library_Telegram
لطفا کتابخانه تلگرام را در اینستاگرام دنبال بفرمایید.
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
درود بر همگی
@Library_Telegram1
به دلیل درخواست های مکرر و زیاد شما کانال صوتی کتابخانه تلگرام افتتاح گردید.
در صورت تمایل برای دریافت و شنیدن کتابهای صوتی به لینک زیر مراجعه نمایید.
@Library_Telegram1
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
@Library_Telegram1
به دلیل درخواست های مکرر و زیاد شما کانال صوتی کتابخانه تلگرام افتتاح گردید.
در صورت تمایل برای دریافت و شنیدن کتابهای صوتی به لینک زیر مراجعه نمایید.
@Library_Telegram1
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
✅ ضرورت افق گشایی
یکی از حوزه های بیدفاع در جمهوری اسلامی،حوزه کارگری است.در جمهوری اسلامی به دو گروه ظلم غیرقابل جبرانی شد: دختران دهه شصت و کارگران دهه هشتاد و نود اما اکنون درباره کارگران چه بگویم که بتوانم تصویر کوچکی از بیعدالتیهایی که در حق آنان شده است را منعکس کنم؟
چهل سال بحران اقتصادی جمعیت کارگری ما را آزار داده است. و چه بسیار دانشآموختگان که اکنون تحت فشار زندگی، لباس کارگری به تن کرده اند تا با عزت نفس روزگار بگذرانند.ما در سالهای پس از انقلاب برای کارگران تشکلهای صوریِ حکومتی درست کردیم و تمام تشکلهای مستقل آنان را قلعوقمع کردیم و آنان را بی دفاع گذاشتیم تا کسی نباشد از حقوقشان دفاع کند؛ تا سرمایههاشان در صندوقهای بیمه بازیچه دولتها بشود؛اگر یک کارگر، قبل از انقلاب با ۲۴ سال قسط دادن میتوانست صاحب خانه شود حالا باید ۱۳۷ سال قسط بدهد؛ اگر با پسانداز ۱۳ ماه دستمزدش میتوانست یک پیکان بخرد اکنون با ۴۶ ماه دستمزدش میتواند یک پراید بخرد. اگر با دستمزد یک ماهش میتوانست ۷۴ کیلو گوشت بخرد اکنون میتواند ۱۷ کیلو گوشت بخرد؛کارگران از جمله قشرهایی هستند که بیشترین آسیب را در چهل سال گذشته دیده اند. چرا؟ چون دستمزد او در این ۴۰ سال حدود ۹۰۰ برابر شده در حالی که قیمت بنزین ۳ هزار برابر، قیمت نان ۳ هزار برابر، قیمت خودرو ۳ هزار برابر، قیمت گوشت ۴ هزار برابر، قیمت مسکن ۶ هزار برابرو قیمت سکه ۱۰ هزار برابر شده است.اینها چکیده دستاوردهای ماست در این چهل سال برای کارگرانمان. و چنین میشود که بخش بزرگی از معترضان آبان ۹۸ را فرزندان بیکار همین کارگران تشکیل میدهند. و امسال نیز دولتی با درآمد نفتی تقریبا صفر، و ۵۰ درصد کسری بودجه چه چاره ای دارد جز انتشار پول؟ و این دوباره به معنی کوچکتر شدن سفره کارگران و انفجاری تر شدن نیروی اعتراضات بعدی خواهد بود. آیا گوش شنوایی هست؟ آیا عزمی برای خروج کشور از این بنبستهای استخوان سوز هست؟
اتفاقات آبانماه اعتراضی با ماهیتی مدنی بودکه ناشی از خشمها و ناامیدیهای فروخفته در این سرزمین است. اعتراضی که ریشهاش در تحولات دو دهه اخیر کشور قابل مشاهده است.بخش بزرگی از جامعه ما بویژه نسل جوان،با غمی طولانی مدت دست به گریبان است (غم ناشی از فرصتها و امکاناتی که از دست رفته است)، و هم گرفتار خشمی فروخورده است (ناشی از ترس از شرایط امروز و فردا که در یک دوره طولانی در وجودش ریخته است). بخش بزرگی از مردم ایران سالهاست که نسبت به امروز و آینده خود احساس ناامنی و ترس میکنند؛ ناامنی ناشی از جنگ، از نوسانات اقتصادی، از بیثباتیهای سیاسی، از فساد، و از تصمیمات غیرعقلانی. آنان همین امروز هم در ترسی فروخورده از حال و آینده قرار دارند و عرصه چنان بر آنان تنگ گرفته شده است که حتی از «ابراز ترس خود» نیز میترسند. اندوه بلندمدت در بخش بزرگی از جامعه ما به خشم ویرانگر تبدیل شده است.خشم فروخورده سالهای پیدرپی به نفرت تبدیل شده است. بخشی از جوانان ما حتی نمی دانند نسبت به چه چیزی نفرت دارند. چنین شرایطی جامعه را مستعد فعال شدن گسلهای هیجانی ناساگار و بروز خشونتهای ویرانگر میکند. تنها یک جرقه کافی است که به یک انفجار هیجانی خشونتبار اجتماعی بینجامد. فرقی نمیکند این جرقه میتواند افزایش قیمت بنزین باشد، یا سقوط هواپیما، یا هر چیز دیگر.
نظام سیاسی چارهای ندارد جز اینکه تغییرات ساختاری اساسی در خود ایجاد کند تا نخست با ایجاد امید خشم فروخورده جامعه را تسکین دهد و سپس با گشودن راه برای تحولهای تدریجی، فضای کشور را رو به نشاط و امنیت و ثبات ببرد.اما چرا برخی حاکمان همچنان بر مواضع خود پافشاری میکنند؟! ایدئولوژی و ایدئولوژیمحور بودن حاکمیت دروازههای عقلانیت و عقلانی اندیشیدن را مسدود و محدود میکند و نظام سیاسی را در چنبره خود میگیرد. در این حالت نظام سیاسی در خدمت ایدئولوژی است و نه ایدئولوژی در خدمت نظام سیاسی و یا نظام سیاسی در خدمت مردم!
چنانچه حکومت اطلاعات واقعی از عملکرد خود به جریان نیندازد، اقتصاد را در چنته خود و نهادهای نظامی حامی خود بگیرد،در مقابله با نابرابری اقتصادی و فساد اقتصادی شکست بخورد و بیش از توانمندسازی شهروندان به تقویت قدرت و سلطه خود بیندیشد؛ تضادهای آشتی ناپذیری بین خود و شهروندانش ایجاد میکند که راه اصلاح و سازگاری را مسدود میکند. چرا که حکومتی که در همه عرصهها حضور دارد خود را بیواسطه در مقابل انگشت اتهام شهروندان قرار میدهد، چون او مسبّب همه نابسامانیها پنداشته میشود.افقگشایی چشم به راه تصمیم نظام سیاسی است، افق گشایی را دریابیم!
✍️ دکتر محسن رنانی
@Library_Telegram
یکی از حوزه های بیدفاع در جمهوری اسلامی،حوزه کارگری است.در جمهوری اسلامی به دو گروه ظلم غیرقابل جبرانی شد: دختران دهه شصت و کارگران دهه هشتاد و نود اما اکنون درباره کارگران چه بگویم که بتوانم تصویر کوچکی از بیعدالتیهایی که در حق آنان شده است را منعکس کنم؟
چهل سال بحران اقتصادی جمعیت کارگری ما را آزار داده است. و چه بسیار دانشآموختگان که اکنون تحت فشار زندگی، لباس کارگری به تن کرده اند تا با عزت نفس روزگار بگذرانند.ما در سالهای پس از انقلاب برای کارگران تشکلهای صوریِ حکومتی درست کردیم و تمام تشکلهای مستقل آنان را قلعوقمع کردیم و آنان را بی دفاع گذاشتیم تا کسی نباشد از حقوقشان دفاع کند؛ تا سرمایههاشان در صندوقهای بیمه بازیچه دولتها بشود؛اگر یک کارگر، قبل از انقلاب با ۲۴ سال قسط دادن میتوانست صاحب خانه شود حالا باید ۱۳۷ سال قسط بدهد؛ اگر با پسانداز ۱۳ ماه دستمزدش میتوانست یک پیکان بخرد اکنون با ۴۶ ماه دستمزدش میتواند یک پراید بخرد. اگر با دستمزد یک ماهش میتوانست ۷۴ کیلو گوشت بخرد اکنون میتواند ۱۷ کیلو گوشت بخرد؛کارگران از جمله قشرهایی هستند که بیشترین آسیب را در چهل سال گذشته دیده اند. چرا؟ چون دستمزد او در این ۴۰ سال حدود ۹۰۰ برابر شده در حالی که قیمت بنزین ۳ هزار برابر، قیمت نان ۳ هزار برابر، قیمت خودرو ۳ هزار برابر، قیمت گوشت ۴ هزار برابر، قیمت مسکن ۶ هزار برابرو قیمت سکه ۱۰ هزار برابر شده است.اینها چکیده دستاوردهای ماست در این چهل سال برای کارگرانمان. و چنین میشود که بخش بزرگی از معترضان آبان ۹۸ را فرزندان بیکار همین کارگران تشکیل میدهند. و امسال نیز دولتی با درآمد نفتی تقریبا صفر، و ۵۰ درصد کسری بودجه چه چاره ای دارد جز انتشار پول؟ و این دوباره به معنی کوچکتر شدن سفره کارگران و انفجاری تر شدن نیروی اعتراضات بعدی خواهد بود. آیا گوش شنوایی هست؟ آیا عزمی برای خروج کشور از این بنبستهای استخوان سوز هست؟
اتفاقات آبانماه اعتراضی با ماهیتی مدنی بودکه ناشی از خشمها و ناامیدیهای فروخفته در این سرزمین است. اعتراضی که ریشهاش در تحولات دو دهه اخیر کشور قابل مشاهده است.بخش بزرگی از جامعه ما بویژه نسل جوان،با غمی طولانی مدت دست به گریبان است (غم ناشی از فرصتها و امکاناتی که از دست رفته است)، و هم گرفتار خشمی فروخورده است (ناشی از ترس از شرایط امروز و فردا که در یک دوره طولانی در وجودش ریخته است). بخش بزرگی از مردم ایران سالهاست که نسبت به امروز و آینده خود احساس ناامنی و ترس میکنند؛ ناامنی ناشی از جنگ، از نوسانات اقتصادی، از بیثباتیهای سیاسی، از فساد، و از تصمیمات غیرعقلانی. آنان همین امروز هم در ترسی فروخورده از حال و آینده قرار دارند و عرصه چنان بر آنان تنگ گرفته شده است که حتی از «ابراز ترس خود» نیز میترسند. اندوه بلندمدت در بخش بزرگی از جامعه ما به خشم ویرانگر تبدیل شده است.خشم فروخورده سالهای پیدرپی به نفرت تبدیل شده است. بخشی از جوانان ما حتی نمی دانند نسبت به چه چیزی نفرت دارند. چنین شرایطی جامعه را مستعد فعال شدن گسلهای هیجانی ناساگار و بروز خشونتهای ویرانگر میکند. تنها یک جرقه کافی است که به یک انفجار هیجانی خشونتبار اجتماعی بینجامد. فرقی نمیکند این جرقه میتواند افزایش قیمت بنزین باشد، یا سقوط هواپیما، یا هر چیز دیگر.
نظام سیاسی چارهای ندارد جز اینکه تغییرات ساختاری اساسی در خود ایجاد کند تا نخست با ایجاد امید خشم فروخورده جامعه را تسکین دهد و سپس با گشودن راه برای تحولهای تدریجی، فضای کشور را رو به نشاط و امنیت و ثبات ببرد.اما چرا برخی حاکمان همچنان بر مواضع خود پافشاری میکنند؟! ایدئولوژی و ایدئولوژیمحور بودن حاکمیت دروازههای عقلانیت و عقلانی اندیشیدن را مسدود و محدود میکند و نظام سیاسی را در چنبره خود میگیرد. در این حالت نظام سیاسی در خدمت ایدئولوژی است و نه ایدئولوژی در خدمت نظام سیاسی و یا نظام سیاسی در خدمت مردم!
چنانچه حکومت اطلاعات واقعی از عملکرد خود به جریان نیندازد، اقتصاد را در چنته خود و نهادهای نظامی حامی خود بگیرد،در مقابله با نابرابری اقتصادی و فساد اقتصادی شکست بخورد و بیش از توانمندسازی شهروندان به تقویت قدرت و سلطه خود بیندیشد؛ تضادهای آشتی ناپذیری بین خود و شهروندانش ایجاد میکند که راه اصلاح و سازگاری را مسدود میکند. چرا که حکومتی که در همه عرصهها حضور دارد خود را بیواسطه در مقابل انگشت اتهام شهروندان قرار میدهد، چون او مسبّب همه نابسامانیها پنداشته میشود.افقگشایی چشم به راه تصمیم نظام سیاسی است، افق گشایی را دریابیم!
✍️ دکتر محسن رنانی
@Library_Telegram
👍1
وقتی کاسپارف به یک شطرنج باز آماتور باخت !
در احوالات کاسپارف استاد بزرگ شطرنج آمده : که در بازی شطرنج به یک آماتور باخت ، همه تعجب کردند و علت باخت را جویا شدند. او اینگونه عنوان کرد، در بازی با او نمیدانستم که او یک آماتور است ، برای این، با هر حرکت او دنبال نقشه ای که در سر داشت میگشتم، گاهی به خیال خود نقشهاش را خوانده و حرکت بعدی را پیش بینی میکردم، اما در کمال تعجب حرکت ساده دیگری میدیدم، تمرکز میکردم که شاید نقشه جدیدش را کشف کنم... آنقدر در پی حرکتهای او بودم و دنبال رو مسیر او شدم، که مهرههای خودم را گم کردم،بعد که به سادگی مات شدم فهمیدم حرکتهای او از سر مهارت داشتن نبود، او فقط مهرهها را حرکت میداد و من از لذت بازی غافل شدم چون به دنبال نقشهای بودم که وجود نداشت، بازی را به این ترتیب باختم.!! اما درس بزرگ تری یاد گرفتم که ، تمام حرکتها از سر حیله نیست ، آنقدر فریب دیدهایم و نقشه کشیدهایم که صادقانه حرکت کردن را باور نداریم و دنبال نقشههایش میگردیم آنجاست که مسیر را گم میکنیم، میبازیم!
@Library_Telegram
در احوالات کاسپارف استاد بزرگ شطرنج آمده : که در بازی شطرنج به یک آماتور باخت ، همه تعجب کردند و علت باخت را جویا شدند. او اینگونه عنوان کرد، در بازی با او نمیدانستم که او یک آماتور است ، برای این، با هر حرکت او دنبال نقشه ای که در سر داشت میگشتم، گاهی به خیال خود نقشهاش را خوانده و حرکت بعدی را پیش بینی میکردم، اما در کمال تعجب حرکت ساده دیگری میدیدم، تمرکز میکردم که شاید نقشه جدیدش را کشف کنم... آنقدر در پی حرکتهای او بودم و دنبال رو مسیر او شدم، که مهرههای خودم را گم کردم،بعد که به سادگی مات شدم فهمیدم حرکتهای او از سر مهارت داشتن نبود، او فقط مهرهها را حرکت میداد و من از لذت بازی غافل شدم چون به دنبال نقشهای بودم که وجود نداشت، بازی را به این ترتیب باختم.!! اما درس بزرگ تری یاد گرفتم که ، تمام حرکتها از سر حیله نیست ، آنقدر فریب دیدهایم و نقشه کشیدهایم که صادقانه حرکت کردن را باور نداریم و دنبال نقشههایش میگردیم آنجاست که مسیر را گم میکنیم، میبازیم!
@Library_Telegram
👍1🤔1
☕️ قطعهای از کتاب
برای اینکه ما به مقصود برسیم باید ملت ناخوش و گشنه و بی سواد و کر و کور بماند و حق خودش را از ما گدایی کنه.
ولی فراموش نکنید که ظاهرا برای مردم باید اظهار همدردی و دلسوزی کرد چون امروز مد شده، اما در باطن باید پدرشان را درآورد...
📕 حاجی آقا
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
برای اینکه ما به مقصود برسیم باید ملت ناخوش و گشنه و بی سواد و کر و کور بماند و حق خودش را از ما گدایی کنه.
ولی فراموش نکنید که ظاهرا برای مردم باید اظهار همدردی و دلسوزی کرد چون امروز مد شده، اما در باطن باید پدرشان را درآورد...
📕 حاجی آقا
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram