کتابخانه تلگرام
111K subscribers
2.9K photos
710 videos
10.5K files
2K links
انواع کتاب کمیاب و ممنوعه
رمان، داستان
علمی، تخیلی، آموزشی
تاریخی، سیاسی
مطالب و داستانهای آموزنده و ...

ارتباط با ادمین:⬇️
@Library_Telegram_Bot

صفحه اینستاگرام کانال⬇️
https://www.instagram.com/library_telegram/
Download Telegram
اگر در جملاتی که بر زبان دوستان ثروتمند و افراد طبقه متوسط اقتصادی رانده می‌شود دقت کنید، تفاوت‌هایی را تشخیص می‌دهید که راز فاصله ثروت آنها از یکدیگر نیز در همین تفاوت‌ها نهفته است.

ثروتمندان کارآفرین معتقدند که هیچ اتفاقی نیست که رخداد آن غیرممکن باشد و هر اتفاقی هم که می‌افتد فرصتی برای کسب پول بیشتر است.

این تفاوت‌ها را که ریشه در باورهای فردی آنها دارد، از بیان و به زبان نیاوردن چهار تکیه کلام می‌توان تشخیص داد:

۱- مشکل من نداشتن سرمایه است
۲- به نان و ماستی که می‌خورم قانع هستم
۳- ورشکست نشوم!؟
۴- از شغلم متنفرم


@Library_Telegram
💢مقاله‌ی پیش به سوی تفکر انتقادی


✳️چهار فرمان برای رسیدن به تفکر انتقادی:

1. بی‌تفاوت نباشید‌:
وقتی که در مقابل یک نظریه یا انتخاب و یا یک تصمیم‌گیری قرار می‌گیرید منفعل نباشید تا دیگران حرف بزنند. افراد دارای تفکر انتقادی به جای ساکت ماندن و گوش دادن، خودشان وارد صحنه می‌شوند ، تصمیم‌گیری می‌کنند، مسئولیت‌های تصمیم‌گیری های خودشان را می‌پذیرند و خود را متعهد به حل مسئله خودشان می‌دانند.

2. پرسیدن عیب نیست:
شما برای آن که خودتان نظریه‌های خودتان را در مورد زندگی‌تان ، ارزش‌های‌تان و کارتان داشته باشید باید بدانید که قبلی‌ها دقیقن چه گفته‌اند و کجای کارشان نقص داشته است. حتمن استادانی را دیده‌اید که شیفته‌ی دانشجویان سوال کننده‌اند.

3. منبع بخواهید:
از راه‌های بررسی افکار و عقاید این است که فرد از خود یا دیگران سوال کند که چرا به آن ها اعتقاد دارد؟ همیشه در مقابل عقاید دیگران بله گویا خیرگو نباشید. اول منابع و توجیه‌شان را بررسی کنید، بعد نظرتان را بگویید.

4. نظر دیگران را هم بشنوید:
گوش‌کردن به نظر دیگران و ارزیابی آن‌ها، یکی از بهترین راه های رسیده به تفکر انتقادی است. همه‌چیز را همگان دانند. جواب یک سوال فقط در انحصار یک نفر نیست. در مقابل ایده‌های دیگران و نظرات مخالف انعطاف‌پذیر باشید. زیرا تا این کار را نکنید، نمی‌توانید عقاید سفت و سخت خودتان را تغییر دهید.


✍ ویدا صفوری

@Library_Telegram
✅ بازار سرمایه


جمع سود خالص بازار سرمایه با نرخ دلار ۱۸۰۰۰الی۲۰۰۰۰تومانی سامانه نیما در سطح ۴۰۰۰۰۰ الی ۴۵۰۰۰۰ میلیارد تومان قرار خواهد گرفت.ازطرفی نرخ سود سپرده کوتاه مدت(کمتر از یکسال) درسطح ۱۵-۱۶٪ است که این نرخ به معنی نسبت P/E حدود ۷ واحدی برای سود ریسک فری می باشد.
از نظر تاریخی،زمانی که نسبت P/E سپرده بانکی ۵ واحد بود، متوسط نسبت P/E بازار سرمایه کمی بیش از ۶ واحد قرار داشت،لذا در شرایط فعلی که نسبت P/E سپرده بانکی ۷ واحد است،میتوان کف نسبت P/E بازار را در سطح ۹ الی ۱۰ واحد در نظر گرفت.

▪️بنابراین بر اساس دلار نیمایی ۱۸۰۰۰الی۲۰۰۰۰تومانی،کف ارزش بازار سرمایه محدود ۴.۵ میلیون میلیارد تومان خواهد بود.این عدد به این معناست که سرمایه گذاری در بازار سرمایه در مقاطعی که ارزش بازار پایین تر از این رقم باشد،موجب جذب نقدینگی به سمت بازار سرمایه می شود و اصطلاحا بازار سرمایه Undervalue خواهد شد.

در حال حاضر ارزش بازار سرمایه در حدود ۶ میلیون میلیارد تومان می باشد که بخش عمده ای از این مازاد ارزش نسبت به کف ارزش بازار سرمایه،به دلیل عدم تقارن در افت برخی سهام بزرگ با مارکت کپ تاثیر گذار به نسبت سایر بخش های بازار است.اما در هر صورت،نسبت P/E بازار سرمایه با دلار ۱۸۰۰۰ الی ۲۰۰۰۰ تومانی،در حال حاضر در سطح ۱۳ الی ۱۴ واحد است.این عدد نسبت به یکماه گذشته حدود ۵ واحد افت داشته و از محدوده ۱۸ الی ۲۰ واحد به محدوده ۱۳ واحدی رسیده است،بنابراین نمیتوان گفت بازار سرمایه درحال حاضر گران است بلکه باید گفت بازار سرمایه نزدیک به محدوده های کف ارزش خود قرار دارد.
این محاسبات برای سرمایه گذاران میان مدت و بلند مدت و همچنین نقدینگی های بزرگ بسیار با اهمیت و تاثیر گذار است.لذا بنظر میرسد هرچه عدد شاخص به سمت ۱۶۰۰۰۰۰ الی ۱۶۵۰۰۰۰ واحد یا پایین تر (معادل ارزش بازار ۶ میلیون میلیارد تومانی)حرکت نماید،جذابیت خرید سهام به نسبت سایر بازارها بیشتر می شود.

نرخ دلار سامانه نیما پس از یکبار تلاش ناموفق برای عبور از محدوده ۲۰۰۰۰ تومانی،این بار فراتر از ۲۱۰۰۰ تومان رفته است.
در وضعیت متغیر های اثر گذار بر ارزش دلار تغییر مثبتی ایجاد نشده! حجم نقدینگی در ۵ ماهه سال ۱۳۹۹ به ۲.۵ میلیون میلیارد تومان رسیده که نرخ رشدی تقریبا مشابه با گذشته داشته است،رشد پایه پولی نسبت به سال گذشته تغییر چشمگیری که منجر به اثرات قابل توجه بر قیمت دلار شود را نشان نمیدهد،تورم،سطح درآمدهای ارزی دولت و شرایط سیاسی نیز تغییر محسوسی نداشته است.
اما در بازارهای جهانی،وضعیتی کاملا متفاوت با کوارتر اول سال ۲۰۲۰ را شاهد هستیم. مس به سمت ۷۳۰۰ دلار،فولاد به سمت ۵۰۰ دلار، روی به سمت ۳۰۰۰ دلار حرکت کرده اند و با رشد ۵ الی ۸ دلاری نفت ، حتی گروه پالایشی نیز تغییرات جدی را شاهد خواهند بود که دلایل آن را در مطلبی جداگانه عرض خواهم کرد.

اگر نخواهیم خوش بینی از قیمت های آتی را منعکس کنیم و از طرفی از نرخ های گذشته نگر هم استفاده نکنیم،با درنظر گرفتن نرخ دلار ۲۲۰۰۰ الی ۲۵۰۰۰تومانی سامانه نیما (نرخ فعلی بعلاوه ۱۰٪ رشد)و نرخ های کنونی در بازارهای جهانی،باید شاهد جهش حدود ۲۰٪ سود بازار سرمایه باشیم.به عبارتی جمع سود خالص بازار سرمایه بصورت آینده نگر،به راحتی تا سطح ۵۰۰۰۰۰ الی۵۳۰۰۰۰ میلیارد تومان افزایش خواهد یافت که این امر موجب میشود تا کف ارزش بازار ۵ الی ۵.۵ میلیون میلیارد تومانی بازار سرمایه به عنوان نقطه ایی قابل اتکا برای سرمایه گذاری تعیین شود.

با در نظر گرفتن شمش ۴۰۰ الی ۴۲۰ دلاری، مس ۶۷۰۰ دلاری، روی ۲۵۰۰ دلاری،نفت ۴۵ الی ۵۰ دلاری ( زیرا افزایش قیمت نفت به بیش از ۵۰ دلار معادلات فرآورده های نفتی و کرک اسپرد آنها را دگرگون خواهد کرد ) و دلار ۲۲۰۰۰ الی ۲۵۰۰۰ تومانی،کلیت بازار نمیتواند بیش از ۵ الی ۱۰٪ افت داشته باشد.
حال اگر کمی چاشنی خوش بینی به رشد دلار تا سطوح ۳۰۰۰۰ تومان یا بالاتر ، یا رشد بهای کامادیتی ها تا سقف های قبلی را به آن بیافزاییم ، عملا ارزش بازار ۶ میلیون میلیارد تومانی برای بازار سرمایه میتواند ارزنده و جذاب تلقی شود.

▪️لذا منفی های این روزهای بازار ، منفی هایی از جنس ترس است ونه منطق و بازار سرمایه هر روند غیر منطقی ای را به سرعت به نقطه تعادل باز خواهد گرداند. امروز قیمت سهام با وضعیت عملکردی بسیاری از شرکت ها واگرایی غیر منطقی ای ایجاد نموده است که این روند حداقل برای یک هفته الی ده روز گذشته ادامه داشته است. بنابراین ، منفی های این روزها میتواند آن بخش از روند باشد که منطقی نیست و به سرعت بازخواهد گشت.فقط کافیست کمی آرام باشیم و به اعداد و ارقام محاسبات سودآوری شرکت ها اعتماد کنیم.

✍️ سینا سلیمانی

@Library_Telegram
هاروکی موراکامی: انسان‌ها در نهایت چیزی جز حامل و گذرگاه ژن ها نیستند. ما همچون اسبان مَرکب آن‌هاییم و آن‌ها سوار بر ما از نسلی به نسل بعد به پیش می‌تازند. ژن‌‌ها، درک یا احساسی نسبت به نیکی و پلیدی ندارند، و شادمانی یا اندوه ما برایشان بی‌اهمیت است. ما فقط وسیله‌ای هستیم که آن‌ها را به هدفشان برسانیم. تنها چیزی که فکرشان را مشغول می‌کند این است که از میان گزینه‌های پیش رو، کارآمد‌ترین کدام است.

@Library_Telegram
👏2
📕این سو و آن سوی متن

✍ عباس معروفی

عباس معروفی زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۶ در تهران نویسنده، نمایش‌نامه‌ نویس، ناشر و روزنامه ‌نگار معاصر ایرانی مقیم آلمان است. او فعالیت ادبی خود را زیر نظر هوشنگ گلشیری آغاز کرد و در دهه شصت با چاپ رمان سمفونی مردگان در عرصه ادبیات ایران به شهرت رسید. از او رمان های سال بلوا (۱۳۷۱)، پیکر فرهاد، فریدون سه پسر داشت (۱۳۸۲)، ذوب شده (۱۳۸۸)، تماماً مخصوص (۱۳۸۹) و 5 مجموعه داستان هم منتشر شده است. "این سو و آن سوی متن"، درس ها و تجربه های داستان و رمان از زبان معروفی است. وی در رادیو زمانه یک کارگاه داستان نویسی برگزار کرد که مورد استقبال خوبی قرار گرفت. این کتاب بخش های 1 تا 53 این کارگاه را شامل می شود.

@Library_Telegram
این سو و آن سوی متن.pdf
1020 KB
📕 این سوی و آن سوی متن

✍ عباس معروفی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
❤2
✅ ظاهر و باطن برق رایگان


دولت در مصوبه‌ای نرخ برق را برای کم‌مصرف‌ها رایگان کرده است. این تصمیم، ظاهر جذاب اما باطن ویرانگری دارد. احتمالا مساله این‌گونه شروع شده که با بالارفتن بدهی دولت به نیروگاه‌ها، فشار وزارت نیرو بر دولت برای افزایش نرخ زیاد شده است.

اما دولت که نسبت به افزایش هر قیمتی حساسیت زیادی دارد، با آن مخالفت کرده است و شرط گذاشته که این افزایش تعرفه باید با امتیازی که وزارت نیرو می‌دهد، همراه شود. این امتیاز هم قاعدتا رایگان شدن برق کم‌مصرف‌ها بوده است. احتمالا کسانی هم در تایید آن گفته‌اند که با این روش انگیزه کاهش مصرف زیاد می‌شود و می‌توان با گران کردن تعرفه برق برای پرمصرف‌ها، فشار مصرف را کنترل کرد.

مهم‌ترین خطای این تدبیر در آن است که یک عادت مصرفی نادرست را بنیان می‌گذارد. این ذهنیت که دولت باید خدمات رایگان ارائه کند، ذهنیتی است که نهادهای عرضه‌کننده خدمات را گرفتار کرده است. کافی است مقایسه‌ای بین قیمت برق و قیمت مکالمات تلفن و اینترنت صورت گیرد. با وجود اینکه اهمیت آب و برق دهها برابر تلفن و اینترنت است، اما قبض پرداختی برای اینترنت و موبایل بیشتر یا دست‌کم مساوی با هزینه برق یا آب است. دلیل آن این است که از ابتدا در جامعه جا افتاد که اپراتورها غیردولتی هستند و باید بابت استفاده از خدمات آنها پول پرداخت و گاه این پرداخت با اجحاف نیز همراه بوده است؛ اما همواره نسبت به افزایش قیمت آب و برق مقاومت می‌شود. تا همین جای کار نیز جامعه ایران کج‌دار و مریز پذیرفته که باید بابت مصرف برق پول پرداخت کند. تغییر این رفتار و عادت دولت‌های بعد را گرفتار خواهد ساخت؛ چون بسیار بعید است که بتوان این سیاست را ادامه داد؛ اما پول گرفتن بابت چیزی که یک نوبت رایگان شده امر دشواری خواهد بود و نوعی گروگان گرفتن آینده به شمار می‌آید. این قضیه یادآور سیاست دولت قبل در قبال مسکن مهر است که عادت مردم به پس‌انداز در بانک مسکن و دریافت وام از این بانک برای خرید مسکن را بر هم زد و دولت فعلی با دشواری توانست دوباره این سازوکار را بر جای خود بنشاند.

دولت به جای رایگان کردن می‌تواند سیاست‌های تشویقی برای کم‌مصرف شدن ایجاد کند؛ مثلا هرکس که نسبت به میانگین یک سال قبل خود کمتر مصرف کند با تخفیف در پرداخت هزینه برق متناسب با میزان صرفه‌جویی صورت گرفته است، مواجه شود. همزمان دولت می‌تواند گام‌های تعرفه را بلندتر کند؛ یعنی شدت افزایش تعرفه را متناسب با میزان افزایش مصرف از مقدار تعیین‌شده را صعودی تعریف کند و این‌گونه پرمصرف‌ها را جریمه کند؛ بدون اینکه هزینه جدیدی متوجه کم‌مصرف‌ها شود.

در شرایطی که کمتر از یک سال به پایان عمر دولت مانده است، انتظار می‌رود دولت از اقدامات خاص و غیرمتعارف پرهیز کند و تلاش کند اقتصاد را در وضعیت متعارف حفظ کند و نهایتا به دولت بعد تحویل دهد. این قبیل اقدامات بسیار بعید است که کارکردهای حمایتی یا سیاسی قابل توجهی داشته باشد و تنها هزینه اقتصادی به‌دنبال دارد. اجرای این طرح توسط وزیر نیرو که مهم‌ترین برنامه‌اش در هنگام تصدی مدیریت تقاضا بود نیز غیرمنتظره است. آیا آقای اردکانیان با رایگان کردن برق دنبال مدیریت تقاضاست؟ اگر آن‌طور که گفته‌شده مصرف کمتر از یک آستانه مشخص از پرداخت معاف خواهد بود، موجب نخواهد شد تا مصرف کمتر از آستانه تحریک شود تا به سطح آستانه برسد؟ آیا واقعا افراد پرمصرف‌تر تحریک خواهند شد تا سطح مصرف خود را به زیر آن آستانه برسانند؟ ‌ای کاش قبل از اجرای آن در سطح ملی به‌طور آزمایشی در یک شهر این کار صورت می‌گرفت و نتایج آن تحلیل می‌شد تا درمورد صلاح و صرفه تعمیم آن به کل اقتصاد تصمیم‌گیری شود. /دنیای اقتصاد

✍️ دکتر علی سرزعیم

@Library_Telegram
📕 عدالت حقیقت گرا

✍ میثم رجبی

مکتب عدالت حقیقت‌گرا به عنوان دومین گرایش مکتب عریانیسم، در حقوق کیفری با ارائه‌ی پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد جناب آقای میثم رجبی مطرح گردیده. این مکتب اولین مکتب علمی در سیاست جنایی ایران محسوب می‌شود. عدالت حقیقت‌گرا در فلسفه‌ی حقوق نیز بعد از مکتب پست‌مدرن با توجه به آرای فلسفی جناب استاد آرش آذرپیک و استحاله‌ی آن توسط آقای میثم رجبی مطرح شده است. این مکتبِ حقوقی در همین زمان اندک در محافل آکادمیک آن چنان مورد استقبال و توجه قرار گرفته که در پایان‌نامه‌های مختلفِ این رشته درباره‌ی آن بسیار سخن آمده و شاخه ای فعال از مکتب فلسفی اصالت کلمه (عریانیسم) است.

@Library_Telegram
عدالت حقیقت گرا.pdf
2.4 MB
📕 عدالت حقیقت گرا

✍ میثم رجبی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
لطفا کتابخانه تلگرام را در اینستاگرام دنبال بفرمایید.👇

https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/

لطفا کانال صوتی کتابخانه تلگرام را دنبال بفرمایید👇

https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
Forwarded from همه چی، هیچی
🔴*ناقوس مرگ دسته جمعی از ۱۵ شهریور همزمان با بازگشایی مدارس*

✍️ سید محمود موسوی/ فعال اجتماعی و معلم بازنشسته

با اعلام وزارت آموزش وپرورش مدارس از ۱۵ شهریور بازگشایی خواهد وآغاز سال تحصیلی رسما شروع می شود.

بعنوان پدر یکی از میلیون ها دانش آموز این کشور چند سوال از تصمیم گیرندگان این فاجعه ی عظیم و مصیبت عظما دارم.

1️⃣ همه ی شما مسئولین بزرگوار بارها اعلام کرده و هشدار داده اید که اوج این بیماری در پاییز و در ادامه زمستان خواهد بود پس " شما، ما و فرزندانمان را به مسلخ مرگ خواهید برد. "

حضور دانش آموز در مدرسه چه ۶ روز هفته و یا ۲ روز هفته هیچ تفاوتی ندارد و به همان میزان و شدت فرزندان مردم دچار ویروس مهلک کرونا خواهند شد و بدنبال آن کل خانواده ها.

2️⃣وقتی برای برگزاری چند ساعت آزمون کنکور در کشور که تمامی شرکت کنندگان انسان‌های عاقل و بالغ بوده و تحت شدید ترین تدابیر بهداشتی و به اصطلاح خودتان" پروتکل " برگزار نمودید چطور و چگونه می‌خواهید چند میلیون دانش آموز معصوم مقاطع تحصیلی را مجاب و ملزم به رعایت پروتکل و استفاده از دستکش و ماسک برای ساعت‌های متمادی حضور در مدرسه نمایید؟

3️⃣مدارس الحمدولله چند سالی است که واریز مبلغ سرانه ی آن یا پرداخت نمی شود و یا اگر پرداخت شود تنها کفاف تهیه ی مایع دستشویی آن نیست. چگونه و با چه هزینه و اعتبار ی می‌توان برای حضور چند روز دانش آموز محیط مدرسه، کلاس‌ها و آبخوری و سرویس بهداشتی و... ضد عفونی نماید. با کدام پول و اعتبار؟

در شرایط فعلی و با توجه به تورم وگرانی موجود در کشور دیگر مردم حتی توان تهیه ی مایحتاج اولیه ی زندگی خود ندارند، چه برسد که بخواهند کمکی به مدارس نمایند تا مواد لازم ضد عفونی کننده را تهیه نمایند.

4️⃣همه ی ما اطلاع داریم و وزارت بهداشت و درمان هم بارها بیان نموده است که نظام بهداشت و درمان کشور بیش از این توان "انسانی وتجهیزاتی " برای مبارزه با این معضل (ویروس کرونا ) ندارد، چنانچه تعداد بیماران در هر شهر کشور دو برابر شود قطعا مراکز درمانی و بیمارستان‌های کشور جوابگو نبوده و اکثرا بیماران خواهند مرد!

پس بنشیند وهمفکری کرده و برای تصحیح این تصمیم عجولانه ی خود عاقلانه تر و با تدبیر بهتر نسبت به آغاز سال تحصیلی تصمیم گیری نمائید.

5️⃣کشور ما بواسطه ی شرایط خاص اوایل انقلاب، اواخر فروردین‌۵۹ قریب به ۲ سال دانشگاه‌ها را تعطیل و به اصطلاح " انقلاب فرهنگی " در دانشگاه اقدام نمود.

ما به عنوان پدر حاضر هستیم بخاطر حفظ جان خود و فرزندانمان برای یک سال و یا بیشتر و تا رفع این بلای عظیم چنانچه نیاز باشد از فرستادن آنها به مدرسه خودداری نمائیم چون آنها جگر گوشه و پاره ی تن ما هستند و جسارتا آنها را از سر راه نیافتیم که با دستان خود آنها را به قربانگاه مرگ بفرستیم.

6️⃣سخن پایانی. بزرگواران ستاد ملی کرونا و متولیان امر آموزش و پرورش چنانچه نظر و نیت شما مرگ دسته جمعی ما و فرزندانمان می‌باشد خواهشا راه و روش راحتری برای" مردن " ما بکار گیرید چرا که در این چند ماه شیوع این بیماری مهلک هر کدام از ما دیده ایم و یا شنیده ایم که مبتلایان به این ویروس مرگبار چگونه زجر و عذاب می‌کشند تا جان دهند و خانواده های داغدار آنها نتوانند کاری برای نجات آنها انجام دهند.

با احترام
پدر یکی از میلیون‌ها دانش آموز این کشور
لطفا به اشتراك بگذاريد

@hychy
✅ متهم VIP

یکی از مؤسسات مالی- اعتباری در اقدامی عجیب با جعل امضای افراد و طرف‌های قرارداد خود، اقدام به فروش مال غیر کرده و عجیب‌تر آنکه این اموال غیر را با حساب‌سازی توانسته به‌عنوان شرکت زیرمجموعه خود در فرابورس عرضه کند.این مؤسسه با داشتن چند صد شعبه در کشور سال‌هاست به‌عنوان یک مؤسسه مالی فعالیت می‌کند و امروز پرونده‌های باز و منتهی به حکم کیفری برای تعدادی از افراد این مؤسسه دارد.یکی از مهم‌ترین تخلفات این مؤسسه جعل امضای افراد و اعضای هیئت‌مدیره شرکت‌های زیرمجموعه برای مقاصد مختلف بوده است. در یکی از شکایت‌هایی که از مؤسسه انجام شده، 13 فقره جعل امضا و جعل اثر انگشت ازسوی هیئت‌مدیره مؤسسه انجام شده است که هیئت کارشناسی خط و امضای کانون کارشناسان رسمی دادگستری آن را تأیید کرده‌اند و از آن جعل‌ها استفاده شده است!
جعل امضا و سند و حساب‌سازی‌های انجام‌شده با هدف تغییر ساختار هیئت‌مدیره و تصاحب سهام آنها انجام شده است. نکته تأمل‌برانگیز دیگر آنکه اسناد جعلی بدون سربرگ رسمی شرکت‌های زیرمجموعه مؤسسه اغلب با اوراق دست‌نویس و با امضاهای جعلی به تأیید سازمان ثبت شرکت‌ها رسیده و در روزنامه رسمی چاپ شده است؛ یعنی سازمان ثبت شرکت‌ها یک برگ کاغذ معمولی بدون سربرگ را به‌عنوان صورت‌جلسه هیئت‌مدیره پذیرفته و آن را ثبت کرده است.نکته جالب‌تر هم این است که با حساب‌سازی‌های انجام‌شده، دارایی خود را بیش از ارقام واقعی نشان داده و در فرابورس عرضه کرده است؛ یعنی نه‌تنها سازمان ثبت شرکت‌ها متوجه جعلی‌بودن اسناد نشده؛ بلکه فرابورس هم این حساب‌سازی‌ها را ندیده است.

این مؤسسه برای مثبت نشان‌دادن صورت‌های مالی، 85 درصد از سهام یک شرکت تجهیزات پزشکی را جزء دارایی خود با رقم نجومی بیش از 56 میلیارد تومان عنوان کرده است؛ در‌حالی‌که در قرارداد با این شرکت، فقط 70 درصد از سهام شرکت مقرر شده بود انتقال پیدا کند که این 70 درصد نیز به‌دلیل پرداخت‌نشدن وجه به مالک، محل اشکال بوده و در جریان رسیدگی دادگاه است. رأی بدوی دال بر حقانیت فروشندگان سهام صادر شده؛ علاوه‌بر‌آن از 70 درصد سهام، مؤسسه مربوطه فقط پنج درصد سهام داشته است.شکایت مدیران این شرکت درباره پرداخت‌نشدن از سوی مؤسسه و همچنین جعل امضای مدیران و صاحبان سهام قبلی شرکت در دادگاه‌ از چهار سال گذشته منجر به صدور حکم برای یکی از متهمان شده و پرونده متهم ردیف اول و بقیه متهمان نیز به دادسرای روحانیت ارجاع داده شده است.از نکات ذکر‌شده جالب‌تر هم اینکه طبق اعترافات ع.ن مدیرعامل یکی از شرکت های زیرمجموعه این مؤسسه، در چند ماه حدود 400 میلیارد ریال گردش مالی داشته است؛ اما هیچ‌گونه واردات یا صادراتی را به ثبت نرسانده است. مدیرعامل وقت در اعترافاتش خود را ماشین امضای این شرکت معرفی کرده بود. این موضوع حتی بحث شائبه پول‌شویی را مطرح می‌کند.

از‌‌آنجا‌که مدیرعامل مؤسسه روحانی است، فقط یکی از دادگاه‌های کیفری برگزار شده و باقی را به دادسرای روحانیت ارجاع داده‌اند. ذی‌نفع اصلی خود مدیرعامل است؛ اما هنوز به پرونده او رسیدگی نشده است. حتی دادیار تحقیق دادسرای ویژه روحانیت برای تحقیق به جای احضار مدیرعامل خودش به دفتر ایشان می‌رود؛ یعنی با ایشان به صورت متهم VIP و ویژه برخورد می‌شود و این‌چنین برخوردها باعث شده متهم احساس مصونیت کیفری و قضائی داشته باشد./شرق

@Library_Telegram
👍1
✅ امیدی که بر باد رفت!


نظام سیاسی ما، در بهترین شرایط، یک نظام مردد در حوزه توسعه است. این بدان مفهوم است که سیستم موجود تا جایی به الزامات توسعه تن می‌دهد که قادر باشد تعریفی در درون نظام قدرت برای آن بیابد. نمونه بارز آن را می‌توان در مناقشه هسته‌ای یافت؛ دولت درست متوجه شده بود که شرط لازم خروج از بن‌بست اقتصادی به وجودآمده، کاهش تنش در پی برنامه هسته‌ای است اما این شرط، لزوماً برای ایجاد یک بستر توسعه‌ای که چشم‌انداز باثباتی از رشد اقتصادی را فراهم آورد، کفایت نمی‌کند چراکه موضوعات میان جمهوری اسلامی و جامعه بین‌الملل به ویژه آمریکا، تنها به مناقشه اتمی خلاصه نمی‌شود.

حکومت موظف است به منظور ایجاد تضمین بر بقای دولت و قدرت اعمال حاکمیت آن، تعادلی ظریف میان منافع دولت و بهروزی جمعی ایجاد کند. این مهم‌ترین هنر یک حکومت است چه در صورت عدم توانایی در برقراری این تعادل ظریف، ابتدا خود و در بلندمدت، دولت و حق اعمال حاکمیت او را با مخاطره روبه‌رو خواهد ساخت.

در این مسیر، دو موضوع از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. نخست، دستگاه‌های حکومتی به‌طور معمول به منظور عقلایی کردن تنظیمات امور جامعه، میل به رشد و بزرگ شدن دارند که این رشد، می‌تواند منابع بیشتری را از جامعه بگیرد، یعنی گرفتن منابع از همان گروهی که تضمین بهروزی جمعی آنها شرط بقای حکومت و دولت است. اشکال آنجاست که ستاندن منابع از مردم و در اختیار گرفتن آن توسط حکومت به نیابت از دولت، در اغلب موارد، در مسیر توسعه اقتدار حکومت و دولت هزینه می‌شوند تا گسترش خدمات عمومی و بهبود بهروزی جمعی. دوم، انحصارگرایی دولت‌ها و حکومت‌ها، در حوزه‌های مختلف زیست اجتماعی به ویژه دو حوزه سیاسی و اقتصادی، می‌تواند به فروپاشی دولت منجر شود. اینجاست که فلسفه وجودی دولت و حکومت، رخ می‌نماید بدین مفهوم که اولاً دولت، مبنای پیدایش خود و به عبارتی، مشروعیت خود را بر چه چیزی استوار کرده و دوم، خروجی آن، که مقرر است توسعه اجتماعی-سیاسی-اقتصادی را در راستای بهروزی جمعی رقم زند، چیست؟

حسن روحانی، با علم بر این موضوع که بدون ایجاد یک رابطه پایدار با دنیای خارج نمی‌توان به بهروزی جمعی امیدوار بود، پا به عرصه ریاست‌جمهوری گذاشت اما مشکل اصلی او در این مسیر، اکتفا کردن به حل موضوع هسته‌ای بود حال آنکه، مناقشه هسته‌ای خود جزئی از یک بازی کل در تخاصم دیرین با نظم بین‌المللی موجود بود. وقتی به در بسته خورد، تمام انتظاراتی که در پی ورود مجدد ایران به نظام بین‌الملل در ذهن خود کاشته بود، به یکباره فرو ریخت. اما اشتباه دوم او که کم از خطای اول نداشت، خزیدن در لاکی بود که پیش از او نیز بارها و بارها، امتحانش را پس داده بود؛ گرفتن انگشت اتهام بحران‌زایی به سمتی که خودش متاثر از همان بحرانی بود که حسن روحانی را در لاک دفاعی فرو برد! هم حسن روحانی و هم اقتصاد ایران، بازنده عدم همراهی ساختار کلان سیاسی با حل مناقشات مزمن با نظام بین‌الملل هستند اما گویا روحانی بر آن بود که انتقام این ناکامی را از بازنده دیگر، یعنی اقتصاد ایران بازستاند!

روحانی چهار سال انتظارات کاشت بی‌آنکه برای به بار نشستن این انتظارات، رفتاری عملی در مسیر بهبود فضای کسب‌وکار داخلی انجام دهد. مسیر را همان‌گونه رفت که دیگران نیز بارها طی کرده بودند. تصور اینکه گشایش فضای بین‌المللی بدون تغییرات بنیادین در ساختار کسب‌وکار داخلی قادر است بحران‌ها را مرتفع کند، او را از هر اقدام دیگری، بی‌نیاز ساخت. نتیجه آنکه، وقتی دیپلماسی او به در بسته خورد، همان ردایی را پوشید که دیگران پیش از او به تن داشتند؛ بگیر و ببند، دستور دادن به بازار و نظام قیمت، ایجاد محدودیت هرچه بیشتر برای فضای کسب‌وکار، و رفتارهای تعزیراتی برای کنترل قیمت. اما آنچه قیمت‌ها را به شکل سرسام‌آور بالا می‌برد، نه آن آسیاب بادی بود که او به جنگش رفته بود، که از قضا، سیاست‌های اقتصاد اعمال‌شده خود او در عدم توجه به واقعیات اقتصادی بود. او در چهار سال اول، تنها و تنها، انتظارات کاشت اما در سه سال دوم، آن انتظارات بر سر اقتصاد ایران، آوار شد چراکه پشت این انتظارات، اقدامی در مسیر تحقق آن، نه در چهار سال اول و نه در سه سال دوم، صورت نگرفت که از قضا، در سه سال دوم، به جنگی بی‌امان با همان انتظارات برخاست! /تجارت فردا

✍️ مصطفی نعمتی

📌تلخیص:مجمع فعالان اقتصادی

@Library_Telegram
❤1
☕️ قطعه‌ای از کتاب

سیاستمداران، هنوز هنگام انتخابات وعده می‌دهند هر آن‌چه مردم می‌خواهند همان خواهد شد.

یکی جنبشی اجتماعی با وعدهٔ حل همهٔ مشکلات شخصی راه می‌اندازد، دیگری وعدهٔ وحدت دوبارهٔ کشور و مردم را می‌دهد. دیری نمی‌پاید که تو خالی بودن این وعده‌ها آشکار می‌شود؛ و آن زمانی است که سیاستمدار دیگری پیدا شده و با وعده‌هایی تازه، جایگزین نفر قبلی می‌شود. تنها چیزی که بهبود نمی‌یابد، دموکراسی است.

📕 پایان دموکراسی

✍ #دیوید_رانسیمن

@Library_Telegram
کارهایی را که نباید در زندگی بکنی، بنویس.به بیان دیگر، تصمیم‌های حساب شده‌ای بگیر تا برخی چیزها را کلا نادیده بگیری و وقتی شرایطش پیش آمد، طبق لیستِ نبایدهایت رفتار کن.
یک‌ بار خوب فکر کن و تصمیمت را بگیر که سراغ چه چیزهایی، حتی اگر فرصتش بود،نروی. بیشتر درها ارزش وارد شدن ندارند، حتی اگر به نظر برسد چرخاندن دسته‌ی در بسیار ساده است.


📕 هنر شفاف اندیشیدن

✍ رولف دوبلی

@Library_Telegram
*اتل متل توتوله،*
*گاو وطن چه جوره !؟*


💠 برخی فکر می‌کنند این واژه *«وطن»* برای همگان معنای واحدی دارد و وقتی صدای سالارعقیلی یا شهرام ناظری در فضا می ‌پیچد و تصنیفی حماسی درباره ایران می‌خوانند، مو بر تن همه سیخ می‌شود و عواطف میهنی شان به جوش می‌آید.
برخی از ما بر اساس همین تصور وقتی می‌بینیم کسی یا کسانی کاری خلاف منافع وطن انجام می‌دهند تعجب می‌کنیم. من اما معتقدم اصلاً نباید به عواطف وطن ‌دوستی دل بست و از اقدا_ مات خلاف منافع وطن نیز نباید تعجب کرد. *چرا؟*

💠 مدت‌ها دنبال مثالی می‌گشتم تا نشان بدهد چرا همه نسبت به وطن احساس یکسانی ندارند و شعر و آهنگ *«ای ایران»* احساس غرورانگیزی در آن‌ها ایجاد نمی‌کند. *«گاو شیری»* مثال خوبی است، هر چند برخی خوش‌شان نیاید.

💠 وطن یک *«گاو شیری»* است که اندام متعدد دارد، غذا می‌خورد، گوارش و دفع هم دارد. دست، پا، شاخ و دم هم دارد. تقسیم کاری در این کشور بنحوی شکل گرفته که می‌توان آن‌را به تبعیت از تمثیل گاو شیری، *«تقسیم کار گاوی»* نامید. این تقسیم کار را به صورت خلاصه می‌توان این گونه توضیح داد:

گروه اول؛ دائم کار می‌کنند تا خوراک این گاو را تأمین کنند. گروهی کشاورزی می ‌کنند تا علوفه فراهم کنند. این گاو شیری روی پاهایش می‌ایستد چون این جماعت هستند تا سخت کار کنند. اکثریت این جماعت جز این‌ که کار کنند، نه سهمی در مالکیت گاو دارند و نه از لبنیاتش سهمی می‌برند.

گروه دوم، شبیه کارگران گاوداری‌های صنعتی هستند که دستمزد اغلب ناچیزی می‌گیرند تا آن‌چه را هاضمه گاو دفع کرده است از زیر پای آن جمع کنند. تمیز کردن، تحمل بوی بد، منزلت اندک و دستمزد ناچیز سهم این گروه از *گاو وطن* است.

گروه سومی هم هستند که دست‌ و دهان‌شان به پستان گاو وطن رسیده است. این ‌ها به سر و ته گاو کاری ندارند (نه به علوفه دهان گاو کار دارند، نه مسئولیتی برای کارکرد انتهای روده‌اش می‌پذیرند) بلکه همان وسط راه دهان و روده ایستاده‌اند و شیر گاو را می‌دوشند، ماست ‌بندی دارند، پنیر می ‌سازند، کشک و دوغ هم دارند؛ کره‌اش را هم روغن می‌کنند و نان‌شان در روغن است. این‌ها شیر گاو وطن را به کانادا، بِوِرلی هیلز لس‌آنجلس، دبی و بقیه مناطق هم می‌برند همان گونه که از قدیم در شعر *«اتل متل توتوله»* گفته بودند *«شیرشو بردند هِندِستون»*.

گروه چهارم، خودشان را متخصص درمان بیماری‌های این گاو می‌دانند. این جماعت قرص و آمپول دست ‌شان است و فکر می‌ کنند دامپزشک هستند. دائم *«فکر می‌کنند»* تا هوای این گاو را بگیرند مبادا بیمار شود و اگر بیمار است و فرسوده می‌شود، این‌ها باید شب و روزشان را یکی کنند تا گزندی به آن نرسد؛ به *پایداری گاو وطن* می‌ اندیشند و تقسیم عادلانه شیرش، روشنفکر می‌شوند و گاه مثل سرباز برایش جان می‌دهند. اغلب‌شان فکر می‌کنند سهم‌شان از گاو وطن، *شاخ گاو* است.

💠 جماعتی از هر چهار گروه نیز احساس می‌کنند این گاوی است که به گاو آهن می‌بندند تا زمین دیگران را شخم بزند. این جماعت در طول تاریخ فکر می‌کرده‌اند این گاو زمین *روس و انگلیس* را شخم می‌زده، و حال نیز زمین *چین و روسیه و بقیه* را شخم می‌زند. نتیجه برای‌شان فرقی نمی‌کند، احساس‌ تعلق‌شان به گاو وطن را می‌کاهد.

💠 ما نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم این چهار گروه احساس یکسانی نسبت به *«گاو شیری»* وطن داشته باشند؛ و بدتر آن‌که حتی نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم آن‌ها که به *پستان گاو* دسترسی دارند، احساس تعلق و تعهد بیشتری نسبت به آن داشته باشند. این گروه را همان گونه که در تاریخ تمدن ایران ساسانیان، اشکانیان و سامانیان داشته‌ایم، می ‌توانیم *«پستانیان»* بخوانیم!

💠 *«گاو وطن»* را جز با تغییر *«تقسیم کار گاوی»* نمی‌توان سر پا نگهداشت. «تقسیم کار گاوی» باید *عادلانه* شود.

🌐 من روزگاری را در گاو داری پدربزرگ مرحومم گذرانده‌ام و شیردوشی گاو را هم دیده‌ام.
پستان گاوها چهار لوله خروجی دارد و عدالت حکم می‌کند که سهم هر گروه فقط یکی از این خروجی‌ها باشد؛ نمی‌شود هر چهار لوله را به *«پستانیان»* داد و سر و ته حیوان و شاخش سهم سه گروه دیگر باشد. وطن باید برای همه شیر داشته باشد.

✍️ محمد فاضلی


@Library_Telegram
👍1
✳️ایمانوئل کانت:انسان مراسم دینی را به خصایل اخلاقی ترجیح می‌دهد، زیرا خصایل اخلاقی دشوار و پر زحمت‌اند و انسان پیوسته و هر لحظه باید مراقب آن‌ها باشد، به این جهت انسان در زندگی خود نظامی از مراسم به وجود می‌آورد. تاثیر این مراسم این است که انسان از دین به عنوان تسکین دهنده‌ی احساسات خود استفاده می‌کند، یعنی این مراسم را جبران گناهانی تلقی می‌کند که در مقابل خداوند مرتکب شده است.
مراسم دینی ابداع انسان است؛ چون انسان هر قدر از لحاظ اخلاق فاقد دقت است، در عوض در اجرای مراسم دینی دقیق است، زیرا می‌خواهد از طریق این مراسم، اخلاق خود را ثابت کند!

@Library_Telegram
گاهي گمان نميکني ، ولي خوب مي‌شود ،
گاهي نمي‌شود که نمي‌شود که نمي‌شود
گاهي هزار دوره دعا ، بي اجابت است ،
گاهي نگفته قرعه به نام تو مي‌شود
گاهي گدايِ گدايي و بخت با تو يار نيست ،
گاهي تمام شهر گداي تو مي‌ شود
گاهي براي خنده دلم تنگ مي‌شود ،
گاهي دلم تراشه اي از سنگ مي‌شود
گاهي تمام آبيِ اين آسمانِ ما ،
يک باره تيره گشته و بي رنگ مي‌شود
گاهي نفس ، به تيزيِ شمشير مي‌شود ،
از هرچه زندگي‌ست ، دلت سير مي‌شود
گويي به خواب بود ، جواني‌مان گذشت ،
گاهي چه زود فرصت‌مان دير مي‌شود
کاري ندارم کجايي چه ميکني
بي عشق سر مکن ، که دلت پير مي‌شود

@Library_Telegram
چرا باید متعجب یا گلایه مند شویم که ۶۳ درصد درآمد خانوارها از محل کار و فعالیت نیست ؟

زمانیکه افزایش حقوق یا حتی رشد نرخ درآمد در هیچ صنف و رشته ای در طول چند دهه گذشته به گرد پای تورم نمی رسد

باور کنیم که حتی اغلب کسب و کارهای جاری در ایران ، اگر تورم نبود، صرفه اقتصادی نداشت و تاکنون ورشکسته بود!!!

درآمد غیرشغلی خانوارها از خرید و فروش مستغلات، سود حساب بانکی و خرید و فروش سکه و ارز
در سال ۹۰ معادل ۵۷ درصد
در سال ۹۶ معادل ۴۹ درصد
و درحال حاضربه ۶۳ درصد ایرانیان رسیده است

مشکل را در کدام سو باید جستجو کرد ؟
مردم ؟
یا
سیاستگذار ؟

@Library_Telegram
✅ زنگ خطر حذف طبقه متوسط

پراید 100 میلیونی شد، سکه بالای 11 میلیون و متوسط قیمت هر متر مسکن در تهران حدود 23 میلیون تومان شده است. طی ماه های گذشته از این دست خبرها به وفور شنیده می شود. گوش مردم به شنیدن بالا رفتن قیمت ها بی حس شده است. انقدر که دیگر حتی با تعجب نسبت به آن واکنش نشان نمی دهند. اما نکته غم انگیز این است که هر کس به هر اندازه که پول دارد باید آن را از ریال به کالایی تبدیل کند تا از تورم افسارگسیخته جا نماند.

اما سوال اینجاست که مسئول این شرایط چه کسی یا چه کسانی هستند؟ مردم به طور دقیق تاوان چه چیزی را برای معیشت سخت خود می پردازند؟ آنچه مشخص است مردم به طور مستقیم در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردند تا به زعم خودشان تورم تک رقمی سال های 94 و 95 تداوم یابد و به قول اسحاق جهانگیری حرکت کند ماشین اقتصاد تندتر شود. آنچه امروز لمس می کنند سختی بدون چشم انداز در شرایط زندگی شان است.

این تورم اما در ادامه تبعات بیشتری خواهد داشت. زمانی که قدرت خرید مردم افزایش پیدا نکند با مستهلک شدن آنچه که امروز دارند دیگر توان جایگزینی آن را ندارند. استانداردهای زیستی مردم ایران در دهه پیش رو تقلیل پیدا می کند و تبعات این موضوع از بین رفتن تدریجی طبقه متوسط است که همواره در بزنگاه های اجتماعی و سیاسی نقش پررنگی ایفا کرده اند.

دورنمای حذف طبقه متوسط از جامعه ایرانی البته چیزی نیست جز انفعال و سرخوردگی ای که هرچند در کوتاه مدت ممکن است منجر به عصیان نشود اما درنهایت جامعه را دچار آشفتگی و خشونت روزافزون می کند. این بی تفاوتی که در بعد کنش سیاسی در انتخبات مجلس یازدهم خود را نشان داد دیگر نمی تواند با حاکمیت در پیشبرد اهدافش همراهی و همدلی داشته باشد.

در این شرایط دیگر حتی تصمیم های درست از سوی مسئولان نیز با دیده تردید نگریسته می شود. بازنده این بی اعتمادی کل جامعه ای است که اگر سخنش در یک فرآیند همدلانه شنیده نشود، به خشونت متوسل خواهد شد و درنهایت خود نیز قربانی آن خواهد شد. در این بین محدودیت رسانه ها می تواند به تکمیل زنجیره بی اعتماد کمک کند. به واقع اقتصاد ارتباط تنگاتنگی با آزادی رسانه ها برای پیگیری نارسایی ها دارد. نمونه عینی تنگ شدن فضای رسانه ای کشور را می توان در موضوع روستای ابوالفضل و بازداشت خبرنگار منتشرکننده گزارش این روستا به وضوح دید که حتی یک گزارش ساده از یک بی تدبیری برتافته نشد.

درنهایت اما آنچه بیش از پیش می تواند جامعه ایران را به سمت نا امیدی و حتی نابسمانی سوق دهد نداشتن یک چشم انداز مشخص از شرایط آینده است. در این جامعه بی چشم انداز حتی نمی توان انتظار مولد بودن در اقتصاد را داشت. شرایط زمانی به بحران نزدیک می شود که مردم دیگر حتی برای تغییراتی که از مجرای دموکراتیک مانند صندوق رای به آن امید داشتند رنگ ببازد. به نظر می رسد زنگ خطر این بحران از مدت ها پیش زده شده است. شاید بهتر باشد این زنگ خطر زودتر از همیشه شنیده شده و به جای گفتار درمانی برای آن چاره ای شفاف و عملی اندیشیده شود./ابتکار

✍️ ژوبین صفاری


@Library_Telegram