🌸🌸#مقاله🌸🌸
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش دوم
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
آیا با توجه به پدیده النینو ؛که به گفته وزیر محترم نیرو زمستان سختی را در پیش رو داریم....
مسوولین امر ومتولیان جامعه برای حفظ جان این بندگان خدا تدبیری اندیشه اند.......؟؟
البته منظورم لباس و کفش و امکانات رفاهی نیست.....
که البته آنها هم لازمه زندگی است......
منظورم ؛ تدبیری است که باید اندیشیده شود تا هم وطنانمان در این سرمای زمستان وبه علت سردی هوا در فضای باز جانشان را از دست ندهند....
که در سالهای قبل موارد بسیاری را شاهد بوده ایم.....
راستی متولیان حمایت از این افراد چه کسانی هستند...؟؟؟؟
شهرداری ،بهزیستی؛کمیته حضرت امام؛بنیاد مسکن؛بنیاد مستضعفان؛وزارت بهداشت؛اداره اوقاف ؛هلال احمر؛نیروی انتظامی؛سازمانهای خیریه و..... ؟؟؟؟
من که به جز حمایت جدی سازمان محترم بهزیستی ؛ دانشگاه علوم پزشکی و ستاد مبارزه با مخدر ؛که الحق والانصاف زحمات این عزیزان جای تقدیر دارد....
(و خود شاهد بودم که یکی از مدیران محترم بهزیستی گاها در زمستان شب تا صبح در خیابان گشت زنی میکرد تا شاید کارتن خوابی؛بی خانمانی.... را بیابد وبه گرمخانه بهزیستی منتقل نماید) ؛از بقیه سازمانها وارگانها در چند ساله اخیر حرکت موثری را شاهد نبوده ام.....
من قصد دفاع ازکارتن خوابها و اینکه کجای کارشان ایراد داشته که اکنون سر از این مکانها در اورده اند را ندارم.....
ولی آنها را هم مقصر صد در صد در سر نوشت اسفبارشان نمیدانم.....
همکاران عزیزواساتید بزرگوار مستحضر هستند که با توجه با تاثیر قابل ملاحظه ژنتیک در بحث اعتیاد ؛
این صحبت من چندان هم بی ربط نمیباشد....
به فرض محال هم که این انسانها مقصر صددرصد اعمال خود باشند...
آیا باید در جامعه اسلامی به حال خود رها شوند....
آیا اینان هموطنان ما نیستند......؟؟؟
آیا این افراد بنی آدم نیستند.....؟؟؟
آیا باید هر روز شاهد مرگ چندین نفر کارتن خواب؛ که روزگاری عزیز خانواده وجامعه خویش بودند باشیم....؟!!!
تجربه تلخ چندین سال کار در پزشکی قانونی و معاینه مکرر اجساد این افراد فقط در اثر گرسنگی وسرمای زمستان را هرگز فراموش نمیکنم ....!!
که با یاد آوری آنها تک تک سلولهای بدنم میلرزد.......
اینکه چگونه همه ساله ودر فصل زمستان شاهد مرگ تک تک هم وطنانمان در اثر سرمای زمستان باشیم و هیچ تدبیری هم نیندیشیده باشیم......
قانع کننده وزیبنده جامعه ما نیست...
جامعه ای که همین چند روز قبل یاد خالق منشور حقوق بشر در 2500سال قبل را گرامی داشته است نمیتواند پذیرای این بیعدالتی باشد.......
نمیدانم آیادر بلاد کفر هم اینگونه از هموطنان خود حمایت میکنند....
گیرم که مقصر باشند......
و راه را به خطا رفته باشند....
نحوه زندگی که اکنون دارند تقاص ندانم کاری های آنهاست.....
ولی مرگ در اثر سرمای زمستان و گرسنگی......
در یک حکومت اسلامی حق آنها نیست....
هیچ توجیهی هم پذیرفته نیست.....
حتی مجرمین سابقه دار و خلاف کاران سنگین هم .....
در مکانی به نام زندان......
غذایی برای خوردن ونمردن ومکانی گرم برای خوابیدن در این سرمای زمستان را دارند.....
یادم می آید که همه ساله ودر روز عید فطر تعداد مراکز دولتی ؛خیریه و خصوصی که اقدام به جمع آوری فطریه؛کفاره میکنند بیش از تعداد افراد جامعه است.....!!!
هم اکنون ودر این رهگذر جای خالی اینگونه مراکز اعم از دولتی؛ خیریه،NGOها؛ ومخصوصا سازمان قدری همچون کمیته حضرت امام (ره)که ضمن اینکه در آمد فوق العاده ای از جمع اوری نذورات وصدقات در سطح کشور دارد بودجه کلانی را هم همه ساله در اختیار دارد.....
و......
همچنین جای خالی سازمان قدرتمندی همچون آستان قدس رضوی........
به شدت احساس میشود......
ادامه دارد..........
@MMT_IRAN
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش دوم
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
آیا با توجه به پدیده النینو ؛که به گفته وزیر محترم نیرو زمستان سختی را در پیش رو داریم....
مسوولین امر ومتولیان جامعه برای حفظ جان این بندگان خدا تدبیری اندیشه اند.......؟؟
البته منظورم لباس و کفش و امکانات رفاهی نیست.....
که البته آنها هم لازمه زندگی است......
منظورم ؛ تدبیری است که باید اندیشیده شود تا هم وطنانمان در این سرمای زمستان وبه علت سردی هوا در فضای باز جانشان را از دست ندهند....
که در سالهای قبل موارد بسیاری را شاهد بوده ایم.....
راستی متولیان حمایت از این افراد چه کسانی هستند...؟؟؟؟
شهرداری ،بهزیستی؛کمیته حضرت امام؛بنیاد مسکن؛بنیاد مستضعفان؛وزارت بهداشت؛اداره اوقاف ؛هلال احمر؛نیروی انتظامی؛سازمانهای خیریه و..... ؟؟؟؟
من که به جز حمایت جدی سازمان محترم بهزیستی ؛ دانشگاه علوم پزشکی و ستاد مبارزه با مخدر ؛که الحق والانصاف زحمات این عزیزان جای تقدیر دارد....
(و خود شاهد بودم که یکی از مدیران محترم بهزیستی گاها در زمستان شب تا صبح در خیابان گشت زنی میکرد تا شاید کارتن خوابی؛بی خانمانی.... را بیابد وبه گرمخانه بهزیستی منتقل نماید) ؛از بقیه سازمانها وارگانها در چند ساله اخیر حرکت موثری را شاهد نبوده ام.....
من قصد دفاع ازکارتن خوابها و اینکه کجای کارشان ایراد داشته که اکنون سر از این مکانها در اورده اند را ندارم.....
ولی آنها را هم مقصر صد در صد در سر نوشت اسفبارشان نمیدانم.....
همکاران عزیزواساتید بزرگوار مستحضر هستند که با توجه با تاثیر قابل ملاحظه ژنتیک در بحث اعتیاد ؛
این صحبت من چندان هم بی ربط نمیباشد....
به فرض محال هم که این انسانها مقصر صددرصد اعمال خود باشند...
آیا باید در جامعه اسلامی به حال خود رها شوند....
آیا اینان هموطنان ما نیستند......؟؟؟
آیا این افراد بنی آدم نیستند.....؟؟؟
آیا باید هر روز شاهد مرگ چندین نفر کارتن خواب؛ که روزگاری عزیز خانواده وجامعه خویش بودند باشیم....؟!!!
تجربه تلخ چندین سال کار در پزشکی قانونی و معاینه مکرر اجساد این افراد فقط در اثر گرسنگی وسرمای زمستان را هرگز فراموش نمیکنم ....!!
که با یاد آوری آنها تک تک سلولهای بدنم میلرزد.......
اینکه چگونه همه ساله ودر فصل زمستان شاهد مرگ تک تک هم وطنانمان در اثر سرمای زمستان باشیم و هیچ تدبیری هم نیندیشیده باشیم......
قانع کننده وزیبنده جامعه ما نیست...
جامعه ای که همین چند روز قبل یاد خالق منشور حقوق بشر در 2500سال قبل را گرامی داشته است نمیتواند پذیرای این بیعدالتی باشد.......
نمیدانم آیادر بلاد کفر هم اینگونه از هموطنان خود حمایت میکنند....
گیرم که مقصر باشند......
و راه را به خطا رفته باشند....
نحوه زندگی که اکنون دارند تقاص ندانم کاری های آنهاست.....
ولی مرگ در اثر سرمای زمستان و گرسنگی......
در یک حکومت اسلامی حق آنها نیست....
هیچ توجیهی هم پذیرفته نیست.....
حتی مجرمین سابقه دار و خلاف کاران سنگین هم .....
در مکانی به نام زندان......
غذایی برای خوردن ونمردن ومکانی گرم برای خوابیدن در این سرمای زمستان را دارند.....
یادم می آید که همه ساله ودر روز عید فطر تعداد مراکز دولتی ؛خیریه و خصوصی که اقدام به جمع آوری فطریه؛کفاره میکنند بیش از تعداد افراد جامعه است.....!!!
هم اکنون ودر این رهگذر جای خالی اینگونه مراکز اعم از دولتی؛ خیریه،NGOها؛ ومخصوصا سازمان قدری همچون کمیته حضرت امام (ره)که ضمن اینکه در آمد فوق العاده ای از جمع اوری نذورات وصدقات در سطح کشور دارد بودجه کلانی را هم همه ساله در اختیار دارد.....
و......
همچنین جای خالی سازمان قدرتمندی همچون آستان قدس رضوی........
به شدت احساس میشود......
ادامه دارد..........
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
مستنداتی که با حضور دبیر انجمن علمی روانپزشکان ایران ارائه شد؛دکتر سامان توکلی: تولیت نظام سلامت و از جمله سلامت روان با وزارت بهداشت است
آیا سازمان نظام روانشناسی میتواند برای فارغالتحصیلان رشتههای روانشناسی و مشاوره، مجوزی بدهد که بر مبنای آن مداخلات درمانی و رواندرمانی انجام بدهند؟
روز گذشته گزارشی را از سازمان نظام روانشناسی مبنی بر فلوشیپ روان درمانی و کشمکش هایی که بر سر آن پیش آمده است خواندید. همینطور استناد می کنم به گزارشی که روز چهارشنبه در سرویس سلامت جوان خبرگزاری برنا منتشر شد با این عنوان از گفته دکتر سامان توکلی، دبیر انجمن علمی روانپزشکان ایران، که:«به متن نامه اکتفا می کنم تا مستندات روبرو!» وی با حضور در خبرگزاری برنا به ارائه مستندات قانونی مصوب در دوره پنجم و ششم مجلس شورای اسلامی پرداخت که در ادامه از نظر می گذرانید.
همه نهادها و سازمانها طبق قوانین و مقررات عمل کنند
بحث رسانهای که این روزها وجود دارد را از چند جنبه میتوان بررسی کرد. یک جنبه برمیگردد به حیطه اختیارات و وظایف سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با نگاهی به پیشینه تصویب آن در مجلس، که در صحبت امروز میخواهم بیشتر به آن بپردازم. موضوع دیگر تصویب دوره تحصیلات تکمیلی تخصصی یا فلوشیپ رواندرمانی است که ظاهرا واکنشهای اخیر سازمان نظام روانشناسی متعاقب آن خود را نشان داده است. درباره این موضوع باید چند نکته را توجه داشته باشیم. اول این که تصویب این رشته فلوشیپ مورد عجیب یا نامتعارفی در وزارت بهداشت نیست و در واقع جزو فعالیتهای معمول وزارت بهداشت است تا با توجه به نیازهای آموزش پزشکی و تخصصی، دورههای تکمیلی و فوقتخصصی را تصویب و راهاندازی کند. این دوره، مثل سایر دورههای تحصیلات تکمیلی و فوقتخصصی پزشکی دیگر که در وزارت بهداشت تصویب و تأسیس میشوند، پس از طی مراحل کارشناسی و تصویب در کمیتههای تخصصی و کمیسیونهای مختلف، در نهایت تصویب و به امضای وزیر محترم بهداشت رسیده است. تصویب و تأسیس این رشته هم برخلاف آنچه بعضی از عزیزان روانشناس و مسئولان سازمان نظام روانشناسی طرح کردهاند، برای آموزش تکمیلی و فوقتخصصی دانش و مهارتهای رواندرمانی در فارغالتحصیلان روانپزشکی بوده است و نه برای حذف سایر متخصصان سلامت روان و روانشناسان از عرصه خدماتی که ارایه میدهند. موضوع سوم که ارتباط چندانی با بحثهای پیشین ندارد، موضوع جایگاه شغلی گروههای مختلف متخصصان سلامت روان و حیطه وظایف و عملکرد آنان است که نمیدانم به چه دلیل وارد این بحث شده است. به هر حال، سالها است که این گروههای مختلف در کنار هم برای ارایه خدمات به جامعه و افراد نیازمند به آن فعالیت میکنند و هر کدام هم سعی کردهاند سهم خود را برای ارتقای سلامت روان افراد و جامعه انجام بدهند. به نظر نمیرسد مسأله حادی در این زمینه وجود داشته باشد؛ گرچه ممکن است افرادی از هر کدام از این گروهها نظرات و پیشنهادهایی برای بهتر کردن وضعیت داشته باشند که طبیعتا میتوان انتظار داشت در جلسات کارشناسی و علمی و تخصصی دربارهی آنها بحث و بررسی شود و اگر جایی نیاز به اصلاح دارد، انجام شود. من تصور نمیکنم ایجاد هیجانات رسانهای و تنش و گفتار درشت خطاب به گروههای دیگر برای انجام یک کار تخصصی و علمی مناسب باشد. بنابراین، پیشنهاد میکنم که دوستان ما در گروههای مختلف، اگر این کار را لازم میبینند، با طمأنینه و در فضایی آرام و علمی، طبق مستندات و در چارچوب ساختار قانونی کشور برای آن اقدام کنند. بنابراین، موضوعی که امروز مایلام درباره آن با هم صحبت کنیم، جایگاه سازمانها و نهادهای مختلف است درباره روانشناسی، مشاوره و رواندرمانی. در این صحبت هم تلاش خواهم کرد تا از خود چیزی نگویم و بیشتر مواد قانونی یا مستندات دیگر را به طور روشن مرور کنیم. با توجه به سابقه مسؤولان محترم سازمان نظام روانشناسی در مجلس و آشنایی دقیقی که حتما با این متون دارند، امیدوارم این صحبتها کمک کند تا از بحثهای پرهیجان و پرتنش به سمت بررسی مبنای حقوقی و قانونی این موضوع برویم.از نظر ما، سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، سازمانی است که طبق قانون مصوب مجلس تشکیل شده و به عنوان یک سازمان قانونی فعالیت میکند و قرار نیست کسی نقش و جایگاه قانونی آن را نفی کند.
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
مستنداتی که با حضور دبیر انجمن علمی روانپزشکان ایران ارائه شد؛دکتر سامان توکلی: تولیت نظام سلامت و از جمله سلامت روان با وزارت بهداشت است
آیا سازمان نظام روانشناسی میتواند برای فارغالتحصیلان رشتههای روانشناسی و مشاوره، مجوزی بدهد که بر مبنای آن مداخلات درمانی و رواندرمانی انجام بدهند؟
روز گذشته گزارشی را از سازمان نظام روانشناسی مبنی بر فلوشیپ روان درمانی و کشمکش هایی که بر سر آن پیش آمده است خواندید. همینطور استناد می کنم به گزارشی که روز چهارشنبه در سرویس سلامت جوان خبرگزاری برنا منتشر شد با این عنوان از گفته دکتر سامان توکلی، دبیر انجمن علمی روانپزشکان ایران، که:«به متن نامه اکتفا می کنم تا مستندات روبرو!» وی با حضور در خبرگزاری برنا به ارائه مستندات قانونی مصوب در دوره پنجم و ششم مجلس شورای اسلامی پرداخت که در ادامه از نظر می گذرانید.
همه نهادها و سازمانها طبق قوانین و مقررات عمل کنند
بحث رسانهای که این روزها وجود دارد را از چند جنبه میتوان بررسی کرد. یک جنبه برمیگردد به حیطه اختیارات و وظایف سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با نگاهی به پیشینه تصویب آن در مجلس، که در صحبت امروز میخواهم بیشتر به آن بپردازم. موضوع دیگر تصویب دوره تحصیلات تکمیلی تخصصی یا فلوشیپ رواندرمانی است که ظاهرا واکنشهای اخیر سازمان نظام روانشناسی متعاقب آن خود را نشان داده است. درباره این موضوع باید چند نکته را توجه داشته باشیم. اول این که تصویب این رشته فلوشیپ مورد عجیب یا نامتعارفی در وزارت بهداشت نیست و در واقع جزو فعالیتهای معمول وزارت بهداشت است تا با توجه به نیازهای آموزش پزشکی و تخصصی، دورههای تکمیلی و فوقتخصصی را تصویب و راهاندازی کند. این دوره، مثل سایر دورههای تحصیلات تکمیلی و فوقتخصصی پزشکی دیگر که در وزارت بهداشت تصویب و تأسیس میشوند، پس از طی مراحل کارشناسی و تصویب در کمیتههای تخصصی و کمیسیونهای مختلف، در نهایت تصویب و به امضای وزیر محترم بهداشت رسیده است. تصویب و تأسیس این رشته هم برخلاف آنچه بعضی از عزیزان روانشناس و مسئولان سازمان نظام روانشناسی طرح کردهاند، برای آموزش تکمیلی و فوقتخصصی دانش و مهارتهای رواندرمانی در فارغالتحصیلان روانپزشکی بوده است و نه برای حذف سایر متخصصان سلامت روان و روانشناسان از عرصه خدماتی که ارایه میدهند. موضوع سوم که ارتباط چندانی با بحثهای پیشین ندارد، موضوع جایگاه شغلی گروههای مختلف متخصصان سلامت روان و حیطه وظایف و عملکرد آنان است که نمیدانم به چه دلیل وارد این بحث شده است. به هر حال، سالها است که این گروههای مختلف در کنار هم برای ارایه خدمات به جامعه و افراد نیازمند به آن فعالیت میکنند و هر کدام هم سعی کردهاند سهم خود را برای ارتقای سلامت روان افراد و جامعه انجام بدهند. به نظر نمیرسد مسأله حادی در این زمینه وجود داشته باشد؛ گرچه ممکن است افرادی از هر کدام از این گروهها نظرات و پیشنهادهایی برای بهتر کردن وضعیت داشته باشند که طبیعتا میتوان انتظار داشت در جلسات کارشناسی و علمی و تخصصی دربارهی آنها بحث و بررسی شود و اگر جایی نیاز به اصلاح دارد، انجام شود. من تصور نمیکنم ایجاد هیجانات رسانهای و تنش و گفتار درشت خطاب به گروههای دیگر برای انجام یک کار تخصصی و علمی مناسب باشد. بنابراین، پیشنهاد میکنم که دوستان ما در گروههای مختلف، اگر این کار را لازم میبینند، با طمأنینه و در فضایی آرام و علمی، طبق مستندات و در چارچوب ساختار قانونی کشور برای آن اقدام کنند. بنابراین، موضوعی که امروز مایلام درباره آن با هم صحبت کنیم، جایگاه سازمانها و نهادهای مختلف است درباره روانشناسی، مشاوره و رواندرمانی. در این صحبت هم تلاش خواهم کرد تا از خود چیزی نگویم و بیشتر مواد قانونی یا مستندات دیگر را به طور روشن مرور کنیم. با توجه به سابقه مسؤولان محترم سازمان نظام روانشناسی در مجلس و آشنایی دقیقی که حتما با این متون دارند، امیدوارم این صحبتها کمک کند تا از بحثهای پرهیجان و پرتنش به سمت بررسی مبنای حقوقی و قانونی این موضوع برویم.از نظر ما، سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، سازمانی است که طبق قانون مصوب مجلس تشکیل شده و به عنوان یک سازمان قانونی فعالیت میکند و قرار نیست کسی نقش و جایگاه قانونی آن را نفی کند.
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
اما موضوع مهم این است که این سازمان تنها در حیطه وظایف و اختیاراتی که قانون برایش تعیین کرده میتواند عمل کند، و مطمئنم که مسؤولان محترم این سازمان هم همین نظر را دارند. اتفاقا سابقهی رییس محترم و معاون محترم آموزشی این سازمان به عنوان نمایندهی مجلس، در همان دو دورهای که قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی در مجلس تصویب شد، این امید را در ما بیشتر میکند که هم به خوبی با این قوانین آشنا هستند و هم بیش از همه خود را مقید به رعایت آن می[دانند.
این را قبل از شروع بحث عرض کنم که من درباره این موضوع صحبت خواهم کرد که چه نهاد یا سازمانی متولی سیاستگذاری، برنامهریزی و نظارت بر رواندرمانیها است و همان طور که خواهم گفت، طبق قوانین مصوب کشور ما، وزارت بهداشت این جایگاه را دارد. منظور از این گفتهها این نیست که کدام گروههای شغلییا فارغالتحصیلان کدام رشتهها میتوانند رواندرمانی کنند. صحبت من حول این موضوع خواهد بود که افرادی که قرار است رواندرمانی کنند، حالا از هر گروه یا رشتهای که باشند، تحت نظارت و با مجوز کدام نهاد میتوانند این کار را انجام بدهند. تعیین صلاحیتها و حداقلهای آموزشی و حدود وظایف حرفهای رشتههای مختلف موضوع بحث نیست و اگر هم زمانی قرار باشد به آن پرداخته شود، این کار باید در جلسات کارشناسی با حضور نمایندگان گروههای مختلف انجام شود، و نه در یک مصاحبه.
قانون تشکیل نظام روانشناسی به روشنی چارچوب و محدوده عملکرد آن را روشن کرده است
برای شروع صحبت، به ماده 5 قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره میپردازم. این روزها دیدم که بعضی از مسؤولان سازمان نظام روانشناسی با استناد به این ماده مدعی شدهاند که هر کس بخواهد رواندرمانی انجام بدهد، باید از سازمان نظام روانشناسی مجوز بگیرد. اجازه بدهید متن این ماده را برایتان بخوانم: «ماده 5ـ مشاوران و روانشناسان برای هر گونه اشتغال در حرفه خود باید دارای پروانه از سازمان باشند». ماده قانونی کاملا روشن است. این ماده فقط «مشاوران» و «روانشناسان» را شامل میشود و من نمیدانم تعبیر «هر کسی بخواهد رواندرمانی کند...» را از کجای این ماده قانونی میتوان برداشت کرد؟ اتفاقا تعریف مشاور و روانشناس هم در تبصره 1 و 2 ماده 4 همین قانون آمده است: «منظور از روانشناس کسی است که در یکی از رشتههای روانشناسی سطح کارشناسی ارشد فارغالتحصیل شده باشد» و «منظور از مشاور، کسی است که در یکی از رشتهها و گرایشهای مشاوره (خانواده، شغلی، تحصیلی، توانبخشی، عمومی و ...) در سطح کارشناسی ارشد فارغالتحصیل شده باشد». تصور نمیکنم هیچ دلیلی آشکارتر از همین متن قانون نیاز باشد تا نشان داده شود که سازمان نظام روانشناسی و مشاوره «نمیتواند» برای گروههای شغلی و حرفهای دیگر تعیین تکلیف کند یا برایشان مجوز صادر کند. حالا شما بگویید که چه طور بعضی از دوستان روانشناس میگویند که روانپزشکان هم اگر رواندرمانی میخواهند بکنند، باید بیایند و از سازمان نظام روانشناسی مجوز بگیرند؟ در کجای قانون چنین اجازهای به این سازمان داده شده است؟حتا اگر بر فرض، روانپزشکی هم طبق توصیه بعضی از دوستان نظام روانشناسی، به این سازمان مراجعه کند و بخواهد مجوز بگیرد و سازمان هم این کار را بکند، سازمان نظام روانشناسی برخلاف حدود اختیارات و وظایفی که همین قانون مصوب سال 1382 تعیین کرده، عمل کرده است! قاعدتا دوستان و همکاران محترم ما در سازمان نظام روانشناسی مطلع هستند که این قانون اجازه نمیدهد تا در خارج از چارچوب تعیینشده آن برای دیگر افراد یا برای وزارت بهداشت تعیین تکلیف کنند.
سازمان نظام روانشناسی و مشاوره نمیتواند به افراد یا مؤسسات مجوز درمانی بدهد
اما آیا سازمان نظام روانشناسی میتواند برای فارغالتحصیلان رشتههای روانشناسی و مشاوره، مجوزی بدهد که بر مبنای آن مداخلات درمانی و رواندرمانی انجام بدهند؟ همان طور که در نامه انجمن علمی روانپزشکان ایران به وزیر محترم بهداشت اعلام شده است، طبق ماده3 «قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی»، (مصوب سال 1334) و اصلاح آن در سال 1374، کلیه امور پزشکی باید توسط افرادی انجام شود که مجوزهای مربوط را از وزارت بهداشت گرفته باشند. همین طور، بر طبق ماده 8 «قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» (مصوب سال 1364) کلیه مؤسسات و واحدهای بهداشتی و درمانی و پزشکی کشور که از طریق بخش خصوصی و غیردولتی در امر بهداشت و درمان فعالیت دارند باید تحت نظارت و کنترل و برنامهریزی این وزارتخانه قرار گیرند. بنابراین، طبیعی است که برای انجام «رواندرمانی» هم که یک روش درمانی است،باید مجوزهای لازم از وزارت بهداشت اخذ شود.
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
اما موضوع مهم این است که این سازمان تنها در حیطه وظایف و اختیاراتی که قانون برایش تعیین کرده میتواند عمل کند، و مطمئنم که مسؤولان محترم این سازمان هم همین نظر را دارند. اتفاقا سابقهی رییس محترم و معاون محترم آموزشی این سازمان به عنوان نمایندهی مجلس، در همان دو دورهای که قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی در مجلس تصویب شد، این امید را در ما بیشتر میکند که هم به خوبی با این قوانین آشنا هستند و هم بیش از همه خود را مقید به رعایت آن می[دانند.
این را قبل از شروع بحث عرض کنم که من درباره این موضوع صحبت خواهم کرد که چه نهاد یا سازمانی متولی سیاستگذاری، برنامهریزی و نظارت بر رواندرمانیها است و همان طور که خواهم گفت، طبق قوانین مصوب کشور ما، وزارت بهداشت این جایگاه را دارد. منظور از این گفتهها این نیست که کدام گروههای شغلییا فارغالتحصیلان کدام رشتهها میتوانند رواندرمانی کنند. صحبت من حول این موضوع خواهد بود که افرادی که قرار است رواندرمانی کنند، حالا از هر گروه یا رشتهای که باشند، تحت نظارت و با مجوز کدام نهاد میتوانند این کار را انجام بدهند. تعیین صلاحیتها و حداقلهای آموزشی و حدود وظایف حرفهای رشتههای مختلف موضوع بحث نیست و اگر هم زمانی قرار باشد به آن پرداخته شود، این کار باید در جلسات کارشناسی با حضور نمایندگان گروههای مختلف انجام شود، و نه در یک مصاحبه.
قانون تشکیل نظام روانشناسی به روشنی چارچوب و محدوده عملکرد آن را روشن کرده است
برای شروع صحبت، به ماده 5 قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره میپردازم. این روزها دیدم که بعضی از مسؤولان سازمان نظام روانشناسی با استناد به این ماده مدعی شدهاند که هر کس بخواهد رواندرمانی انجام بدهد، باید از سازمان نظام روانشناسی مجوز بگیرد. اجازه بدهید متن این ماده را برایتان بخوانم: «ماده 5ـ مشاوران و روانشناسان برای هر گونه اشتغال در حرفه خود باید دارای پروانه از سازمان باشند». ماده قانونی کاملا روشن است. این ماده فقط «مشاوران» و «روانشناسان» را شامل میشود و من نمیدانم تعبیر «هر کسی بخواهد رواندرمانی کند...» را از کجای این ماده قانونی میتوان برداشت کرد؟ اتفاقا تعریف مشاور و روانشناس هم در تبصره 1 و 2 ماده 4 همین قانون آمده است: «منظور از روانشناس کسی است که در یکی از رشتههای روانشناسی سطح کارشناسی ارشد فارغالتحصیل شده باشد» و «منظور از مشاور، کسی است که در یکی از رشتهها و گرایشهای مشاوره (خانواده، شغلی، تحصیلی، توانبخشی، عمومی و ...) در سطح کارشناسی ارشد فارغالتحصیل شده باشد». تصور نمیکنم هیچ دلیلی آشکارتر از همین متن قانون نیاز باشد تا نشان داده شود که سازمان نظام روانشناسی و مشاوره «نمیتواند» برای گروههای شغلی و حرفهای دیگر تعیین تکلیف کند یا برایشان مجوز صادر کند. حالا شما بگویید که چه طور بعضی از دوستان روانشناس میگویند که روانپزشکان هم اگر رواندرمانی میخواهند بکنند، باید بیایند و از سازمان نظام روانشناسی مجوز بگیرند؟ در کجای قانون چنین اجازهای به این سازمان داده شده است؟حتا اگر بر فرض، روانپزشکی هم طبق توصیه بعضی از دوستان نظام روانشناسی، به این سازمان مراجعه کند و بخواهد مجوز بگیرد و سازمان هم این کار را بکند، سازمان نظام روانشناسی برخلاف حدود اختیارات و وظایفی که همین قانون مصوب سال 1382 تعیین کرده، عمل کرده است! قاعدتا دوستان و همکاران محترم ما در سازمان نظام روانشناسی مطلع هستند که این قانون اجازه نمیدهد تا در خارج از چارچوب تعیینشده آن برای دیگر افراد یا برای وزارت بهداشت تعیین تکلیف کنند.
سازمان نظام روانشناسی و مشاوره نمیتواند به افراد یا مؤسسات مجوز درمانی بدهد
اما آیا سازمان نظام روانشناسی میتواند برای فارغالتحصیلان رشتههای روانشناسی و مشاوره، مجوزی بدهد که بر مبنای آن مداخلات درمانی و رواندرمانی انجام بدهند؟ همان طور که در نامه انجمن علمی روانپزشکان ایران به وزیر محترم بهداشت اعلام شده است، طبق ماده3 «قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی»، (مصوب سال 1334) و اصلاح آن در سال 1374، کلیه امور پزشکی باید توسط افرادی انجام شود که مجوزهای مربوط را از وزارت بهداشت گرفته باشند. همین طور، بر طبق ماده 8 «قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» (مصوب سال 1364) کلیه مؤسسات و واحدهای بهداشتی و درمانی و پزشکی کشور که از طریق بخش خصوصی و غیردولتی در امر بهداشت و درمان فعالیت دارند باید تحت نظارت و کنترل و برنامهریزی این وزارتخانه قرار گیرند. بنابراین، طبیعی است که برای انجام «رواندرمانی» هم که یک روش درمانی است،باید مجوزهای لازم از وزارت بهداشت اخذ شود.
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
اما حیطهی عملکرد سازمان نظام روانشناسی چیست؟
در بندهای مختلف قانون تشکیل این سازمان به این برمیخوریم که حیطه تحت پوشش این سازمان «خدمات روانشناسی» و «مشاوره» است و در هیچ جایی از متن قانون، به درستی و با دقت، اشارهای به رواندرمانی یا درمان نشده است. گرچه این روزها در صحبتهای مختلف دیدهایم که خدمات روانشناسی و مشاوره را شامل رواندرمانی هم دانستهاند. برای این که ببینیم آیا میتوان از این قانون چنین برداشتی کرد، نگاهی به مذاکرات مجلس در زمان تصویب این طرح بیندازیم. طرح تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران اولین بار در مجلس پنجم مطرح شد. آن زمان، جناب آقای دکتر مداحی، معاون محترم آموزشی فعلی سازمان، در کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی و مخبر آن بودند، و این کمیسیون به عنوان کمیسیون اصلی، این طرح را بررسی کرد. اتفاقا آن موقع هم این سؤال پیش میآمد که روانشناسی و مشاوره و به ویژه خدمات آن، و نه مثلا تحقیقات و آموزش در این زمینه، قاعدتا با حیطه سلامت و درمان ارتباط بیشتری دارد و چرا این طرح به کمیسیون بهداشت و درمان داده نشده است. البته بحثهای بعدی که در مجلس مطرح شد و در مشروح مذاکرات مجلس ثبت شده است، این را نشان میداد که خیر، منظور از خدمات روانشناسی و مشاوره بخشهای غیرمرتبط با درمان بوده است، وگرنه قاعدتا کمیسیون بهداشت و درمان کمیسیون اصلی برای بررسی آن میشد. به هر حال، این طرح در دوره پنجم و ششم مجلس بررسی شد و در دوره ششم هم جناب آقای دکتر اللهیاری، رییس محترم سازمان، پیگیر تصویب آن بودهاند که خودشان در مصاحبههایی به این اشاره کردهاند. مطالعه مشروح مذاکرات دوره پنجم و ششم مجلس نشان میدهد که گروهی از نمایندگان، کمیسیون بهداشت و درمان، و نیز دولت، به دلیل آن که تشکیل این سازمان را در تداخل با حیطه وظایف وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی میدانستند، با تصویب این طرح مخالف بودند. اما توضیحاتی که موافقان و ارایهدهندگان طرح اعلام میکردند، مبنی بر آن بود که این سازمان در امور پزشکی و درمانی مداخلهای نخواهد داشت و بنابراین، تداخلی با عملکرد وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی هم ندارد.
برای مثال، در جلسهی 199 دوره پنجم مجلس شورای اسلامی خانم الهه راستگو میگویند: «... الآن به مشاور مجوز میدهند، مشاور حق درمان دارد، کارش نوعی درمان است، ولی روانشناس فقط شناخت رفتار را به عهده دارد، نه درمان رفتار را... روانشناس بالینی کارش درمان است، درست میبایست زیر نظر وزارت بهداشت و درمان فعالیت بکند و کارش را ادامه بدهد، ولی بقیه همکاران روانشناس نیازی به داشتن مجوز و ایجاد کلینیک و برنامههای دیگر ندارند، چون اصلاً کارشان درمان نیست...». در جلسه بعد، جناب آقای دکتر مداحی، مخبر کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی، توضیحاتی در پاسخ این گفتهها میدهند که بسیار روشنگر است و عینا از متن مشروح مذاکرات مجلس برایتان میخوانم: «اشاره فرمودند که مثلا مشاوره، مجوز درمان دارد. من به شما عرض میکنم که مشاوره رشتهای از روانشناسی در امر مشاوره تحصیلی و شغلی و خانوادگی و فردی است که از روشهایی استفاده میکنند. اصلا اینها حتی حق ندارند به کسی که به آنها مراجعه بکند اسم بیمار بگذارند، آنها مراجعهکننده هستند، بیمار هم نیستند و بحث درمان مطرح نیست و رشتهای از رشتههای روانشناسی است».
ببینید، در این گفتهها روشن است که مشاوره رواندرمانی را دربرنمیگیرد و طبق گفته ایشان، مشاوران قرار نیست رواندرمانی بکنند. یا در همان جلسهی 199، برای آن که خدمات روانشناسی را توصیف کنند و نیاز به وجود نظارت را بیان کنند، مثالی که ایشان میزنند این است که برای کودکی آزمون هوش انجام شود و به غلط نمره پایینی گزارش شود و تاثیری که این خطا بر زندگی آن کودک خواهد داشت، نشان میدهد که سازمانی باید وجود داشته باشد تا بر خدمات روانشناسی که ارایه میشود، نظارت کند. یعنی مثال خدمات روانشناسی که در صحن مجلس داده میشود هم در حیطه آزمونهای روانشناختی مثل اندازهگیری هوش است، و نه درمان و رواندرمانی.
باز به عنوان نمونهای دیگر، در جلسهی 100 دور ششم مجلس، جناب آقای دکتر واعظ مهدوی، که آن زمان معاون حقوقی و امور مجلس وزارت بهداشت بودند، به عنوان نماینده دولت در مجلس حضور داشتند و نظر دولت را چنین بیان کردند که: «به طور کلی،تنظیمکننده روابط پزشکی به لحاظ صنفی، سازمان نظام پزشکی است و ما مواجه هستیم با اظهار تمایل اقشار مختلفی از فعالین گروههای مختلف پزشکی که بعضا سازمانهای مستقلی را برای تنظیم روابط خودشان تقاضا میکنند.
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
اما حیطهی عملکرد سازمان نظام روانشناسی چیست؟
در بندهای مختلف قانون تشکیل این سازمان به این برمیخوریم که حیطه تحت پوشش این سازمان «خدمات روانشناسی» و «مشاوره» است و در هیچ جایی از متن قانون، به درستی و با دقت، اشارهای به رواندرمانی یا درمان نشده است. گرچه این روزها در صحبتهای مختلف دیدهایم که خدمات روانشناسی و مشاوره را شامل رواندرمانی هم دانستهاند. برای این که ببینیم آیا میتوان از این قانون چنین برداشتی کرد، نگاهی به مذاکرات مجلس در زمان تصویب این طرح بیندازیم. طرح تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران اولین بار در مجلس پنجم مطرح شد. آن زمان، جناب آقای دکتر مداحی، معاون محترم آموزشی فعلی سازمان، در کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی و مخبر آن بودند، و این کمیسیون به عنوان کمیسیون اصلی، این طرح را بررسی کرد. اتفاقا آن موقع هم این سؤال پیش میآمد که روانشناسی و مشاوره و به ویژه خدمات آن، و نه مثلا تحقیقات و آموزش در این زمینه، قاعدتا با حیطه سلامت و درمان ارتباط بیشتری دارد و چرا این طرح به کمیسیون بهداشت و درمان داده نشده است. البته بحثهای بعدی که در مجلس مطرح شد و در مشروح مذاکرات مجلس ثبت شده است، این را نشان میداد که خیر، منظور از خدمات روانشناسی و مشاوره بخشهای غیرمرتبط با درمان بوده است، وگرنه قاعدتا کمیسیون بهداشت و درمان کمیسیون اصلی برای بررسی آن میشد. به هر حال، این طرح در دوره پنجم و ششم مجلس بررسی شد و در دوره ششم هم جناب آقای دکتر اللهیاری، رییس محترم سازمان، پیگیر تصویب آن بودهاند که خودشان در مصاحبههایی به این اشاره کردهاند. مطالعه مشروح مذاکرات دوره پنجم و ششم مجلس نشان میدهد که گروهی از نمایندگان، کمیسیون بهداشت و درمان، و نیز دولت، به دلیل آن که تشکیل این سازمان را در تداخل با حیطه وظایف وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی میدانستند، با تصویب این طرح مخالف بودند. اما توضیحاتی که موافقان و ارایهدهندگان طرح اعلام میکردند، مبنی بر آن بود که این سازمان در امور پزشکی و درمانی مداخلهای نخواهد داشت و بنابراین، تداخلی با عملکرد وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی هم ندارد.
برای مثال، در جلسهی 199 دوره پنجم مجلس شورای اسلامی خانم الهه راستگو میگویند: «... الآن به مشاور مجوز میدهند، مشاور حق درمان دارد، کارش نوعی درمان است، ولی روانشناس فقط شناخت رفتار را به عهده دارد، نه درمان رفتار را... روانشناس بالینی کارش درمان است، درست میبایست زیر نظر وزارت بهداشت و درمان فعالیت بکند و کارش را ادامه بدهد، ولی بقیه همکاران روانشناس نیازی به داشتن مجوز و ایجاد کلینیک و برنامههای دیگر ندارند، چون اصلاً کارشان درمان نیست...». در جلسه بعد، جناب آقای دکتر مداحی، مخبر کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی، توضیحاتی در پاسخ این گفتهها میدهند که بسیار روشنگر است و عینا از متن مشروح مذاکرات مجلس برایتان میخوانم: «اشاره فرمودند که مثلا مشاوره، مجوز درمان دارد. من به شما عرض میکنم که مشاوره رشتهای از روانشناسی در امر مشاوره تحصیلی و شغلی و خانوادگی و فردی است که از روشهایی استفاده میکنند. اصلا اینها حتی حق ندارند به کسی که به آنها مراجعه بکند اسم بیمار بگذارند، آنها مراجعهکننده هستند، بیمار هم نیستند و بحث درمان مطرح نیست و رشتهای از رشتههای روانشناسی است».
ببینید، در این گفتهها روشن است که مشاوره رواندرمانی را دربرنمیگیرد و طبق گفته ایشان، مشاوران قرار نیست رواندرمانی بکنند. یا در همان جلسهی 199، برای آن که خدمات روانشناسی را توصیف کنند و نیاز به وجود نظارت را بیان کنند، مثالی که ایشان میزنند این است که برای کودکی آزمون هوش انجام شود و به غلط نمره پایینی گزارش شود و تاثیری که این خطا بر زندگی آن کودک خواهد داشت، نشان میدهد که سازمانی باید وجود داشته باشد تا بر خدمات روانشناسی که ارایه میشود، نظارت کند. یعنی مثال خدمات روانشناسی که در صحن مجلس داده میشود هم در حیطه آزمونهای روانشناختی مثل اندازهگیری هوش است، و نه درمان و رواندرمانی.
باز به عنوان نمونهای دیگر، در جلسهی 100 دور ششم مجلس، جناب آقای دکتر واعظ مهدوی، که آن زمان معاون حقوقی و امور مجلس وزارت بهداشت بودند، به عنوان نماینده دولت در مجلس حضور داشتند و نظر دولت را چنین بیان کردند که: «به طور کلی،تنظیمکننده روابط پزشکی به لحاظ صنفی، سازمان نظام پزشکی است و ما مواجه هستیم با اظهار تمایل اقشار مختلفی از فعالین گروههای مختلف پزشکی که بعضا سازمانهای مستقلی را برای تنظیم روابط خودشان تقاضا میکنند.
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
با توجه به تنوع مجموعه فعالیتهای پزشکی، ایجاد سازمانهای مستقل شاخههای مختلف پزشکی را به صلاح نمیدانیم و در واقع، روابط این مجموعه فعالیتها با کل فعالیتهای درمانی کشور را مختل میکند و لذا ما روانپزشکان و همچنین روانشناسان بالینی معتقد هستیم که در چارچوب مقررات سازمان نظام پزشکی فعالیتها و مقررات لازم برای انجام فعالیتهای درمانی خودشان را دریافت بکنند و به مورد اجرا بگذارند. ... روح کلی طرح به نظر میآید که به فعالیتهای درمانی پرداخته و انجام بشود. اگر مقصود مشاورههای غیرپزشکی است، برای انجام مشاورههای غیرپزشکی در کشور نظام خاص یا سازمانهای خاصی وجود دارد و از جمله آنها مثلا الآن مشاورین از طریق ارگانهایی که برای این موضوع صلاحیت دارند در واقع احراز صلاحیت میشوند و مقررات لازم برای فعالیت آنها تدوین میشود برایفعالیت غیرپزشکی و غیربالینی و غیردرمانی آنها...». باز در جواب این ایراد نماینده دولت و بلافاصله و در همان جلسه، جناب آقای جعفر کامبوزیا، مخبر کمیسیون آموزش و تحقیقات، میگویند: «... عرض کنم که اصلا بحث کاملاً بحث مشاوره است و مشاورههای غیرپزشکی و روانشناسی، و روانپزشکی در این مقوله اصلا نمیگنجد. اگر احیانا به مواردی در این طرح اشاره شد (اگر کاملا درست باشد که قابل بررسی است) اینها را در شور دوم میشود مرتفع کرد. ما بحثمان در حوزهی علوم انسانی است و کاملا بحثهای غیرپزشکی است». ملاحظه میکنید که در پاسخ نمایندهی دولت مبنی بر این که به امور مربوط به مشاورههای درمانی و پزشکی و بالینی باید در وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی پرداخته شود، گفته شده است که این طرح، به مشاورههای غیرپزشکی مربوط است و بنابراین با وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی تداخلی ندارد. بنابراین، ملاحظه میکنید که در متن قانون اشارهای به این نیست که رواندرمانی را هم سازمان نظام روانشناسی نظارت میکند و مطالعهی مشروح مذاکرات مجلس هم نشان میدهد که اتفاقاً نگرانی از جهت تداخل عملکرد این سازمان با وزارت بهداشت و نظام پزشکی وجود داشته، اما با توضیحی که ارایهدهندگان و موافقان طرح دادهاند، روشن میشود که با تعریفی که از روانشناسی و مشاوره دادهاند، چنین تداخلی وجود ندارد.
کدام نهاد میتواند مجوز تاسیس فلوشیپ رواندرمانی را برای روانپزشکان بدهد؟ سازمان نظام روانشناسی یا وزارت بهداشت؟
[Forwarded from . توکلی]
با توجه به تنوع مجموعه فعالیتهای پزشکی، ایجاد سازمانهای مستقل شاخههای مختلف پزشکی را به صلاح نمیدانیم و در واقع، روابط این مجموعه فعالیتها با کل فعالیتهای درمانی کشور را مختل میکند و لذا ما روانپزشکان و همچنین روانشناسان بالینی معتقد هستیم که در چارچوب مقررات سازمان نظام پزشکی فعالیتها و مقررات لازم برای انجام فعالیتهای درمانی خودشان را دریافت بکنند و به مورد اجرا بگذارند. ... روح کلی طرح به نظر میآید که به فعالیتهای درمانی پرداخته و انجام بشود. اگر مقصود مشاورههای غیرپزشکی است، برای انجام مشاورههای غیرپزشکی در کشور نظام خاص یا سازمانهای خاصی وجود دارد و از جمله آنها مثلا الآن مشاورین از طریق ارگانهایی که برای این موضوع صلاحیت دارند در واقع احراز صلاحیت میشوند و مقررات لازم برای فعالیت آنها تدوین میشود برایفعالیت غیرپزشکی و غیربالینی و غیردرمانی آنها...». باز در جواب این ایراد نماینده دولت و بلافاصله و در همان جلسه، جناب آقای جعفر کامبوزیا، مخبر کمیسیون آموزش و تحقیقات، میگویند: «... عرض کنم که اصلا بحث کاملاً بحث مشاوره است و مشاورههای غیرپزشکی و روانشناسی، و روانپزشکی در این مقوله اصلا نمیگنجد. اگر احیانا به مواردی در این طرح اشاره شد (اگر کاملا درست باشد که قابل بررسی است) اینها را در شور دوم میشود مرتفع کرد. ما بحثمان در حوزهی علوم انسانی است و کاملا بحثهای غیرپزشکی است». ملاحظه میکنید که در پاسخ نمایندهی دولت مبنی بر این که به امور مربوط به مشاورههای درمانی و پزشکی و بالینی باید در وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی پرداخته شود، گفته شده است که این طرح، به مشاورههای غیرپزشکی مربوط است و بنابراین با وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی تداخلی ندارد. بنابراین، ملاحظه میکنید که در متن قانون اشارهای به این نیست که رواندرمانی را هم سازمان نظام روانشناسی نظارت میکند و مطالعهی مشروح مذاکرات مجلس هم نشان میدهد که اتفاقاً نگرانی از جهت تداخل عملکرد این سازمان با وزارت بهداشت و نظام پزشکی وجود داشته، اما با توضیحی که ارایهدهندگان و موافقان طرح دادهاند، روشن میشود که با تعریفی که از روانشناسی و مشاوره دادهاند، چنین تداخلی وجود ندارد.
کدام نهاد میتواند مجوز تاسیس فلوشیپ رواندرمانی را برای روانپزشکان بدهد؟ سازمان نظام روانشناسی یا وزارت بهداشت؟
در یکی دو جا دیدم که مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی و مشاوره گفتهاند وزارت بهداشت حق ندارد مجوز تاسیس دورهی تحصیلات تکمیلی یا فلوشیپ رواندرمانی را برای روانپزشکان بدهد و کلیهی امور مربوط به رواندرمانی باید بر اساس نظر این سازمان باشد. ببینیم این گفته تا چه حد مبتنی بر قوانین مصوب جمهوری اسلامی ایران است؟ ماده 7 قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (مصوب سال 1364) بیان میکند که سیاستگذاری، تعیین خطمشی و برنامهریزی آموزشی پزشکی به عهده این وزارت است. طبیعی است که این ماده درباره فلوشیپ رواندرمانی، که یک دوره تحصیلات تکمیلی تخصصی پزشکی است، صادق است و در واقع، راهاندازی این دوره بر اساس نظامات وزارت بهداشت برای تاسیس دورههای تکمیلی تخصصی و بعد از طی شدن مراحل مختلف کارشناسی در کمیتهها و کمیسیونهای مربوط، تصویب و به امضای وزیر وقت بهداشت رسیده است. مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی و مشاوره برمبنای کدام مصوبه چنین برداشتی دارند که وزارت بهداشت اختیار راهاندازی فلوشیپ رواندرمانی را برای روانپزشکان ندارد؟ اتفاقا در سوابق تصویب قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی به مادهای برمیخوریم که در طرح بوده و مجلس آن را خلاف اصل 60 قانون اساسی تشخیص داده و حذف میکند. در مادهی 26 متن اولیه که در صحن مجلس مطرح میشود آمده بود که: «پس از تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، برنامهریزی و نظارت بر امور مربوط به روانشناسی و مشاوره در اختیار این سازمان قرار میگیرد. از تاریخ ابلاغ این قانون، وظایف کلیهی سازمانهایی که پیش از این در این زمینه فعال بودهاند به این سازمان محول میشود». این ماده، در جلسهی 287 دور ششم مجلس، با مخالفت نمایندگان محترم مواجه میشود و درباره آن اخطار قانون اساسی داده میشود و با این توجیه که با تصویب این ماده، بخشی از اختیار قوه مجریه از آن گرفته شده و به یک سازمان غیردولتی مستقل داده میشود، خلاف اصل 60 قانون اساسی اعلام میشود. همان موقع رایگیری میشود و در نتیجه رایگیری این ماده به عنوان «خلاف قانون اساسی» حذف میشود. در واقع، اگر این ماده تصویب میشد، معنای آن این بود که در قوه مجریه و وزارت بهداشت هیچ بخشی وجود نداشت که در قبال مسائل مربوط به روانشناسی و مشاوره پاسخگو باشد. الآن اگر مشکلی در این زمینهها وجود داشته باشد، مجلس میتواند نقش نظارتی خود را ایفا کند و مثلا از وزیر در این مورد سؤال کند. اما اگر وزارت بهداشت مسئولیتی در قبال این موضوع نداشته باشد چه؟ یعنی ممکن است قوهی مجریه مسئولیتی در قبال این بخش از سلامت روان نداشته باشد؟ در این صورت چه نهادی و با چه سازوکاری قرار است پاسخگو باشد؟
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
به هر حال، حذف این ماده نشان میدهد که تشکیل این سازمان نافی وظایف و اختیارات قوهی مجریه، و در این جا وزارت بهداشت، در زمینه روانشناسی و مشاوره نخواهد بود. مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی که خود دستاندرکار تصویب این قانون بودهاند و لابد جلسات را به خاطر دارند، چه طور میگویند که اگر وزارت بهداشت پاسخ مناسب را به درخواست آنان ندهد و فلوشیپ رواندرمانی را متوقف نکند، از وزارت بهداشت به دیوان عدالت اداری شکایت خواهند کرد؟ حتما به یاد دارند که مادهی اولیه که ممکن بود بتوان از آن چنین برداشتی کرد،[Forwarded from . توکلی]
به دلیل مخالفت با قانون اساسی در همان زمان حذف شده است.
طبق «سیاستهای کلی سلامت» تولیت نظام سلامت و از جمله سلامت روان، با وزارت بهداشت است
ممکن است این موضوع مطرح شود که از آن زمان تا به حال وضعیت تغییر کرده و با هر توجیه یا دلیلی امروز سازمان نظام روانشناسی و مشاوره متولی امر سلامت روان یا رواندرمانی است. خوشبختانه در «سیاستهای کلی سلامت» که 18 فروردین امسال توسط رهبر انقلاب به رؤسای قوای سهگانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است، موضوع تولیت نظام سلامت به روشنی معلوم شده است. سیاستهای کلی سلامت در 14 بند تدوین شده است و بند 3 آن اختصاصا به سلامت روان اختصاص دارد و بند 7ـ1 آن تولیت نظام سلامت را چنین تعیین کرده است: «تولیت نظام سلامت شامل سیاستگذاریهای اجرایی، برنامهریزیهای راهبردی، ارزشیابی و نظارت توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی». سیاستهای کلی سلامت باید به عنوان یک سند فرادستی در نظر گرفته شود که حتا تصویب قوانین و دستورالعملهای بعدی باید در راستای اجرای این سیاستها باشد و بدیهی است که همهی دستاندرکاران نظام سلامت، از جمله ما و مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی خود را مقید به چارچوب تعیینشده توسط سیاستهای کلی سلامت میدانیم و بنابراین، به نظر نمیرسد زیر سؤال بردن تولیت وزارت بهداشت در امر سلامت و سلامت روان، شیوهای مناسب برای عمل به این سیاستها باشد.
در پایان، تاکید میکنم که هدف من در این گفتگو روشن کردن جنبههای قانونی مربوط با بحثهای اخیر بود و به عمد وارد بحثهای جزییتر نشدم.
درباره بعضی از اظهارنظرهایی که در این روزها درباره صلاحیتهای حرفهای روانشناسان و روانپزشکان شده است، ممکن است نظرات مخالفی هم وجود داشته باشند که در این جا لازم نبود به آن بپردازم، چون معتقدم برای انجام این کار نیازمند فضای آرام و اظهارنظرهای کارشناسی و حرفهای و تخصصی هستیم که طبیعتا در فضای پرهیجان رسانهای این روزها شدنی نیست. متاسفانه گاهی تهییج ناشی از این فضا کار را به بیان و کلمات و تشبیهاتی کشانده که گاه غیرعلمی و گاه حتی توهینآمیز بوده است. با درک این که بخشی از اینها تحت تاثیر هیجانات این روزها بیان شدهاند، از همه افرادی که اعلام نظر کردهاند و میدانیم که دلسوزان سلامت و سلامت روان هستند، درخواست میکنم تا با طمانینه و آرامش، به ایجاد فضایی مناسب برای بررسی کارشناسانهی موضوع کمک کنند. من باور دارم که هدف همه ما یاری رساندن به مردم عزیزمان و ارتقای سلامت جامعه است.
@MMT_IRAN
[Forwarded from . توکلی]
به هر حال، حذف این ماده نشان میدهد که تشکیل این سازمان نافی وظایف و اختیارات قوهی مجریه، و در این جا وزارت بهداشت، در زمینه روانشناسی و مشاوره نخواهد بود. مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی که خود دستاندرکار تصویب این قانون بودهاند و لابد جلسات را به خاطر دارند، چه طور میگویند که اگر وزارت بهداشت پاسخ مناسب را به درخواست آنان ندهد و فلوشیپ رواندرمانی را متوقف نکند، از وزارت بهداشت به دیوان عدالت اداری شکایت خواهند کرد؟ حتما به یاد دارند که مادهی اولیه که ممکن بود بتوان از آن چنین برداشتی کرد،[Forwarded from . توکلی]
به دلیل مخالفت با قانون اساسی در همان زمان حذف شده است.
طبق «سیاستهای کلی سلامت» تولیت نظام سلامت و از جمله سلامت روان، با وزارت بهداشت است
ممکن است این موضوع مطرح شود که از آن زمان تا به حال وضعیت تغییر کرده و با هر توجیه یا دلیلی امروز سازمان نظام روانشناسی و مشاوره متولی امر سلامت روان یا رواندرمانی است. خوشبختانه در «سیاستهای کلی سلامت» که 18 فروردین امسال توسط رهبر انقلاب به رؤسای قوای سهگانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است، موضوع تولیت نظام سلامت به روشنی معلوم شده است. سیاستهای کلی سلامت در 14 بند تدوین شده است و بند 3 آن اختصاصا به سلامت روان اختصاص دارد و بند 7ـ1 آن تولیت نظام سلامت را چنین تعیین کرده است: «تولیت نظام سلامت شامل سیاستگذاریهای اجرایی، برنامهریزیهای راهبردی، ارزشیابی و نظارت توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی». سیاستهای کلی سلامت باید به عنوان یک سند فرادستی در نظر گرفته شود که حتا تصویب قوانین و دستورالعملهای بعدی باید در راستای اجرای این سیاستها باشد و بدیهی است که همهی دستاندرکاران نظام سلامت، از جمله ما و مسئولان محترم سازمان نظام روانشناسی خود را مقید به چارچوب تعیینشده توسط سیاستهای کلی سلامت میدانیم و بنابراین، به نظر نمیرسد زیر سؤال بردن تولیت وزارت بهداشت در امر سلامت و سلامت روان، شیوهای مناسب برای عمل به این سیاستها باشد.
در پایان، تاکید میکنم که هدف من در این گفتگو روشن کردن جنبههای قانونی مربوط با بحثهای اخیر بود و به عمد وارد بحثهای جزییتر نشدم.
درباره بعضی از اظهارنظرهایی که در این روزها درباره صلاحیتهای حرفهای روانشناسان و روانپزشکان شده است، ممکن است نظرات مخالفی هم وجود داشته باشند که در این جا لازم نبود به آن بپردازم، چون معتقدم برای انجام این کار نیازمند فضای آرام و اظهارنظرهای کارشناسی و حرفهای و تخصصی هستیم که طبیعتا در فضای پرهیجان رسانهای این روزها شدنی نیست. متاسفانه گاهی تهییج ناشی از این فضا کار را به بیان و کلمات و تشبیهاتی کشانده که گاه غیرعلمی و گاه حتی توهینآمیز بوده است. با درک این که بخشی از اینها تحت تاثیر هیجانات این روزها بیان شدهاند، از همه افرادی که اعلام نظر کردهاند و میدانیم که دلسوزان سلامت و سلامت روان هستند، درخواست میکنم تا با طمانینه و آرامش، به ایجاد فضایی مناسب برای بررسی کارشناسانهی موضوع کمک کنند. من باور دارم که هدف همه ما یاری رساندن به مردم عزیزمان و ارتقای سلامت جامعه است.
@MMT_IRAN
🌸🌸#مقاله🌸🌸
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش سوم
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
مطلب اول :
بر طبق یک سنت دیرینه و اعتقاد قلبی همه ساله عده ای زیادی از بزرگان وبا نیت خیر وقرب الی ا...
ودر طول ایام محرم وصفر ومخصوصا در دهه اول محرم ؛میهمانی وبه اصطلاح خرج میدهند....
یا درایام ماه مبارک رمضان افطاری میدهند...
که بسیار قابل احترام وستودنی است....
لکن نظر به اینکه بیشتر مدعوین در این مراسم پر خرج؛ افراد متمکن شهرو جامعه بوده ومعمولا از این مراسم خیری به افراد مستمند ونیازمند نمیرسد....
مگرمقداری غذای اضافی که اگر وجود داشته باشد...
و.....
در آخر مجلس توزیع شود....
لذا....
پیشنهاد میدهم با توجه به نیت خیری که در این عزیزان سراغ دارم وبه جهت رفع فقر و گرسنگی در جامعه؛....
چه مخارجی که در اینگونه موارد و با دعوت ازمیهمانهای خاص هزینه میشود وچه مراسمی که در طول سال تحت عناوینی همچون عقیقه؛سوگواری درگذشتگان؛ولیمه حجاج؛جشنهای سالیانه و....
انجام میگردد.....
جمع هزینه این مراسم ها تجمیع وبه جای اینکه هر سال یک بار و به صورت سنگین برگزار شود.....
همه روزه بین تعدادی از مستمندان و البته کارتن خوابها که از مستمندترین وبی پناه ترین افراد جامعه هستند توزیع گردد.....
ضمن اینکه امکان این هم خواهد بود تا در کنار کمکهای مردمی که به این مراکز انجام خواهد شد ؛ مکانهایی هم اجاره تا مسکنی هم در طول سال یا حداقل در فصل زمستان برای بی خانمانها وبه اصطلاح کارتن خوابها باشد......
هر چند که همچنان کما فی السابق براین اعتقاد هستم که بدون حمایت دستگاههای حکومتی امکان برطرف شدن ورفع کامل معضل کارتن خوابی و فقر در جامعه نخواهد بود.....
اما مطلب دوم......
یادم هست در سالهای جنگ و زمانیکه نگارنده و همسالانم وظیفه امنیت محلات را بر عهده داشتیم وضعیت مساجد وحسینیه ها اینگونه نبود که فقط در ایام محرم وصفر و یا هنگام نماز درب مسجد باز ودر بقیه ایام بسته باشد....
بلکه مساجد هر شب تقریبا تا صبح باز بود وهیچ منعی هم برای ورود به ان برای کسی وجود نداشت......
حتی افراد بی خانمان....
اینکه چه به روز مساجد آمده که بعد سی و هفت سال که از استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی میگذرد به این روز افتاده است باید توسط کارشناسان ریشه یابی وآسیب شناسی گردد.....
الا یا ایحال بحث من چیز دیگری است....
اینکه آیا حضور کارتن خوابها در خانه خدا ودر شبهای سرد زمستان وبه جهت پیشگیری از مرگ ؛و به مدت فقط چند ساعت وبه صورت موقت تا تامین گرمخانه از سوی متولیان؛ شرعا و قانونا ایراد دارد یا خیر؟
اگر ایراد دارد وایراد آن قابل برطرف شدن هست که مسوولان محترم هرچه سریعترتدبیری بیندیشند تاایراد برطرف شده و این اتفاق میمون انجام شده وجان عده ای از هموطنانمان حفظ شود......
واگر ایراد ندارد که بسم ا...
لازم به توضیح اینکه هزینه انرژی تا یک سقف مجاز برای مساجد رایگان میباشد....
ضمن اینکه در صورت انجام این اتفاق؛ مساجد از کمکهای مردمی هم بی بهره نخواهند بود....
با توجه به اینکه هم اکنون نیز بیشتر هزینه های مساجد توسط مردم وکسبه اطراف تامین میشود...
تاکید من بر فوریت انجام کار از این جهت میباشد؛ .....
که دیروز که به محل کارم مراجعه مینمودم ...
با توجه به اینکه مرکز درمانی اینجانب در حاشیه شهر مشهد و تقریبا sourseکارتن خوابها میباشد...
فردی را دیدم با لباسهای کاملا خیس که در شب بارانی نتوانسته بود سرپناهی برای خود بیابد....
به دنبال جایی میگشت که لباس خود را خشک نماید.....
البته فرد مذکور جوان بود و توانسته بود جان سالم بدر ببرد....
ولی قطعا در صورتی که فردی سالمند یا بیمار بود شاید شرایط به گونه ای دیگر رقم میخورد....
تصور این که یک انسان در یک شب بارانی وتقریبا سرد پاییزی ؛بدون سرپناه وبدون لباس گرم شب را چگونه به صبح برساند برایم سخت است چه رسد به اینکه این واقعیت درفضای حقیقی ونه مجازی ودرچند قدمی خودمان اتفاق بیفتد......
و....
بیمار نشود...
و...
زنده بماند....
ادامه دارد..........
@MMT_IRAN
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش سوم
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
مطلب اول :
بر طبق یک سنت دیرینه و اعتقاد قلبی همه ساله عده ای زیادی از بزرگان وبا نیت خیر وقرب الی ا...
ودر طول ایام محرم وصفر ومخصوصا در دهه اول محرم ؛میهمانی وبه اصطلاح خرج میدهند....
یا درایام ماه مبارک رمضان افطاری میدهند...
که بسیار قابل احترام وستودنی است....
لکن نظر به اینکه بیشتر مدعوین در این مراسم پر خرج؛ افراد متمکن شهرو جامعه بوده ومعمولا از این مراسم خیری به افراد مستمند ونیازمند نمیرسد....
مگرمقداری غذای اضافی که اگر وجود داشته باشد...
و.....
در آخر مجلس توزیع شود....
لذا....
پیشنهاد میدهم با توجه به نیت خیری که در این عزیزان سراغ دارم وبه جهت رفع فقر و گرسنگی در جامعه؛....
چه مخارجی که در اینگونه موارد و با دعوت ازمیهمانهای خاص هزینه میشود وچه مراسمی که در طول سال تحت عناوینی همچون عقیقه؛سوگواری درگذشتگان؛ولیمه حجاج؛جشنهای سالیانه و....
انجام میگردد.....
جمع هزینه این مراسم ها تجمیع وبه جای اینکه هر سال یک بار و به صورت سنگین برگزار شود.....
همه روزه بین تعدادی از مستمندان و البته کارتن خوابها که از مستمندترین وبی پناه ترین افراد جامعه هستند توزیع گردد.....
ضمن اینکه امکان این هم خواهد بود تا در کنار کمکهای مردمی که به این مراکز انجام خواهد شد ؛ مکانهایی هم اجاره تا مسکنی هم در طول سال یا حداقل در فصل زمستان برای بی خانمانها وبه اصطلاح کارتن خوابها باشد......
هر چند که همچنان کما فی السابق براین اعتقاد هستم که بدون حمایت دستگاههای حکومتی امکان برطرف شدن ورفع کامل معضل کارتن خوابی و فقر در جامعه نخواهد بود.....
اما مطلب دوم......
یادم هست در سالهای جنگ و زمانیکه نگارنده و همسالانم وظیفه امنیت محلات را بر عهده داشتیم وضعیت مساجد وحسینیه ها اینگونه نبود که فقط در ایام محرم وصفر و یا هنگام نماز درب مسجد باز ودر بقیه ایام بسته باشد....
بلکه مساجد هر شب تقریبا تا صبح باز بود وهیچ منعی هم برای ورود به ان برای کسی وجود نداشت......
حتی افراد بی خانمان....
اینکه چه به روز مساجد آمده که بعد سی و هفت سال که از استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی میگذرد به این روز افتاده است باید توسط کارشناسان ریشه یابی وآسیب شناسی گردد.....
الا یا ایحال بحث من چیز دیگری است....
اینکه آیا حضور کارتن خوابها در خانه خدا ودر شبهای سرد زمستان وبه جهت پیشگیری از مرگ ؛و به مدت فقط چند ساعت وبه صورت موقت تا تامین گرمخانه از سوی متولیان؛ شرعا و قانونا ایراد دارد یا خیر؟
اگر ایراد دارد وایراد آن قابل برطرف شدن هست که مسوولان محترم هرچه سریعترتدبیری بیندیشند تاایراد برطرف شده و این اتفاق میمون انجام شده وجان عده ای از هموطنانمان حفظ شود......
واگر ایراد ندارد که بسم ا...
لازم به توضیح اینکه هزینه انرژی تا یک سقف مجاز برای مساجد رایگان میباشد....
ضمن اینکه در صورت انجام این اتفاق؛ مساجد از کمکهای مردمی هم بی بهره نخواهند بود....
با توجه به اینکه هم اکنون نیز بیشتر هزینه های مساجد توسط مردم وکسبه اطراف تامین میشود...
تاکید من بر فوریت انجام کار از این جهت میباشد؛ .....
که دیروز که به محل کارم مراجعه مینمودم ...
با توجه به اینکه مرکز درمانی اینجانب در حاشیه شهر مشهد و تقریبا sourseکارتن خوابها میباشد...
فردی را دیدم با لباسهای کاملا خیس که در شب بارانی نتوانسته بود سرپناهی برای خود بیابد....
به دنبال جایی میگشت که لباس خود را خشک نماید.....
البته فرد مذکور جوان بود و توانسته بود جان سالم بدر ببرد....
ولی قطعا در صورتی که فردی سالمند یا بیمار بود شاید شرایط به گونه ای دیگر رقم میخورد....
تصور این که یک انسان در یک شب بارانی وتقریبا سرد پاییزی ؛بدون سرپناه وبدون لباس گرم شب را چگونه به صبح برساند برایم سخت است چه رسد به اینکه این واقعیت درفضای حقیقی ونه مجازی ودرچند قدمی خودمان اتفاق بیفتد......
و....
بیمار نشود...
و...
زنده بماند....
ادامه دارد..........
@MMT_IRAN
http://www.dchq.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=23631:2015-11-01-18-24-59&catid=351:2013-02-22-15-20-01&Itemid=1145
سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: با افزایش قابل توجه قیمت شیشه در سطح خردهفروشی و عمدهفروشی روبرو هستیم.
به گزارش خبرنگار ایلنا، پرویز افشار در نشست خبری که صبح امروز انجام شد با بیان اینکه سابقه مبارزه با موادمخدر در کشور ما پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاریخچهای روشن دارد، گفت: این موضوع نشانگر آن است که کشور ما در این زمینه از پیشروترین کشورهای جهان است.........
@MMT_IRAN
سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: با افزایش قابل توجه قیمت شیشه در سطح خردهفروشی و عمدهفروشی روبرو هستیم.
به گزارش خبرنگار ایلنا، پرویز افشار در نشست خبری که صبح امروز انجام شد با بیان اینکه سابقه مبارزه با موادمخدر در کشور ما پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاریخچهای روشن دارد، گفت: این موضوع نشانگر آن است که کشور ما در این زمینه از پیشروترین کشورهای جهان است.........
@MMT_IRAN
http://www.dchq.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=23636:0940801101&catid=90&Itemid=5512
سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر با اشاره به چند کاربردی بودن مواد روانگردان NPS، گفت: NPSها به علت کاربرد صنعتی و کشاورزی که دارند اغلب مورد سوء استفاده قرار می گیرند و به مواد اعتیادآور تبدیل می شوند.
پرویز افشار، سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر در گفت و گو با خبرنگار آسیب های اجتماعی خبرگزاری برنا، در خصوص ورود قرص های روانگردان(NPS) به کشور گفت: تا کنون هیچ آمار و مستنداتی مبنی بر کشف و حضور این مواد در کشور ایران گزارش نشده است........
@MMT_IRAN
سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر با اشاره به چند کاربردی بودن مواد روانگردان NPS، گفت: NPSها به علت کاربرد صنعتی و کشاورزی که دارند اغلب مورد سوء استفاده قرار می گیرند و به مواد اعتیادآور تبدیل می شوند.
پرویز افشار، سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر در گفت و گو با خبرنگار آسیب های اجتماعی خبرگزاری برنا، در خصوص ورود قرص های روانگردان(NPS) به کشور گفت: تا کنون هیچ آمار و مستنداتی مبنی بر کشف و حضور این مواد در کشور ایران گزارش نشده است........
@MMT_IRAN
http://hodana.ir/fa/news/240733/%D8%AA%D9%86%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%B2-%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF
***طرح پلیس مدار گامی برای پاکسازی جامعه از معتادان
رئیس پلیس مبارزه با موادمخدر فرماندهی انتظامی استان مرکزی گفت: پلیس وظیفه و ماموریت های متعددی را در حوزه کشف و مقابله با مواد مخدر و سوداگران مرگ دارد اما با مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام به تازگی در حوزه جمع آوری و ساماندهی معتادان خیابانی و پرخطر نیز وارد شده و موفقیت در این عرصه نیازمند دیگر دستگاه های دخیل در مقوله مقابله با اعتیاد است.
سرهنگ محمد حسنی افزود: نتیجه مطلوب در مبارزه با موادمخدر گام های مسئولانه و همکاری حداکثری دستگاه های مرتبط را به صورت زنجیره ای طلب می کند چرا که اگر پلیس بخواهد در بحث مقابله و مبارزه با عرضه کنندگان موادمخدر وارد شود، بحث تقاضا رها می شود و هر چه متقاضی این مواد افزایش یابد عرضه آن هم بیشتر می شود. ............
@MMT_IRAN
***طرح پلیس مدار گامی برای پاکسازی جامعه از معتادان
رئیس پلیس مبارزه با موادمخدر فرماندهی انتظامی استان مرکزی گفت: پلیس وظیفه و ماموریت های متعددی را در حوزه کشف و مقابله با مواد مخدر و سوداگران مرگ دارد اما با مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام به تازگی در حوزه جمع آوری و ساماندهی معتادان خیابانی و پرخطر نیز وارد شده و موفقیت در این عرصه نیازمند دیگر دستگاه های دخیل در مقوله مقابله با اعتیاد است.
سرهنگ محمد حسنی افزود: نتیجه مطلوب در مبارزه با موادمخدر گام های مسئولانه و همکاری حداکثری دستگاه های مرتبط را به صورت زنجیره ای طلب می کند چرا که اگر پلیس بخواهد در بحث مقابله و مبارزه با عرضه کنندگان موادمخدر وارد شود، بحث تقاضا رها می شود و هر چه متقاضی این مواد افزایش یابد عرضه آن هم بیشتر می شود. ............
@MMT_IRAN
hodana.ir
تنگناهای قانونی و اجرایی مراکز ترک اعتیاد
اراک-ایرنا- اعتیاد به مواد مخدر یکی از شایع ترین چالش های کشور و استان مرکزی است که آسیب های اجتماعی زیادی نیز به همراه دارد.
باسلام؛به آگاهی دوستان محترم گروه میرساند، دفترتجقیقات و آموزش ستادمبارزه باموادمخدر در روز چهارشنبه 94/8/13 از ساعت 9/30 همایشی با عنوان اثرات و عوارض جنسی مواد غیر قانونی با سخنرانی دکترعلی فرهودیان در مجموعه شقایق واقع در خ ولیعصربالاترازمسجدبلال صداوسیما نرسیده به چهارراه پارک وی روبروی رستوران سوپراستارنبش کوچه افق برگزار مینماید. از علاقمندان جهت شرکت در همایش دعوت بعمل می آید. تلفن هماهنگی 22901232
@MMT_IRAN
@MMT_IRAN
انتقال به اجبار افراد به کمپ ترک اعتیاد مصداق آدم ربایی است/ در آیین نامه سازمان بهزیستی درباره تاسیس کمپ ترک اعتیاد باید بازبینی صورت گیرد
http://www.ghatreh.com/news/nn28369868/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%DA%A9%D9%85%D9%BE-%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%82-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA
@MMT_IRAN
http://www.ghatreh.com/news/nn28369868/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%DA%A9%D9%85%D9%BE-%D8%AA%D8%B1%DA%A9-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%82-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA
@MMT_IRAN
موتور جستجوی قطره
انتقال به اجبار افراد به کمپ ترک اعتیاد مصداق آدم ربایی است/ در آیین نامه سازمان بهزیستی درباره تاسیس کمپ ترک اعتیاد باید بازبینی…
سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر با بیان اینکه افراد با توجه به آیین نامه سازمان بهزیستی شرایط شان برای تاسیس ک
🌸🌸#مقاله🌸🌸
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش آخر
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
با توجه به اینکه مبحث کارتن خواب کیست اندکی طولانی شده و ادامه آن برای بعضا همکاران خسته کننده میباشد......
سعی گردید مطالب؛ خلاصه شده وبه عبارت دیگر این قسمت از مقاله بخش آخری باشد از مقوله کارتن خواب کیست ......!!
که خدمت همکاران گرانقدر ارائه میگردد...
امید است مطرح شدن این مطالب ومباحث تلنگری بوده باشد بر احساسات وعواطف همکاران گرامی و شهروندان عزیز....
نگارنده امیدوار است روزی فرارسد که در فرهنگ وجامعه ما کلماتی همچون کارتن خوابی؛بی خانمانی و فقر بی معنا؛بیگانه و بدون مفهوم بوده ؛ریشه کن گردند.......
*********************************
شاید بنا به دلایل متعدد که از عهده این بحث خارج است؛ ارگانهای مختلف از حمایت از این گروه افراد سر باز بزنند......
وهریک به گونه ای توپ را در میدان دیگری بیندازند.....
البته اعتراف میکنم که کار با این افراد کاری بسیار پر خطرومسئله ساز بوده و جسارت زیادی را میطلبد.......
به اینکه قانون وظایف هر دستگاه را مشخص کرده است کاری ندارم.....
که اجرای قانون را تاکنون که در سه قوه خدمت کرده ام به صورت مطلق در هیچ جایی ندیده ام...
(البته من در قوه مجریه وقضاییه به صورت مستقیم چندین سال کار کرده ام ودر قوه مقننه به صورت غیر مستقیم.....)
از واقعیت تا حقیقت فاصله بسیار است...
اینکه حقیقت چیست یک مطلب است ....
واینکه واقعیت چیست مطلبی دیگر...
*********************************
الا یا ایحال .....
آنچه را که به نظرمن میرسید برای دوستان عرض نمودم.....
و .....
در این گروههای مجازی نمایندگان ومدافعین همه دستگاهها حضور دارند.....
تصمیم را به خود ایشان واگذار میکنم....
و....
اعلام میکنم به توجه به ضیق وقت وبروکراسی اداری در تمامی ادارات....
در صورتی که هر کدام از ارگانهای مسوول قصد کمک رسانی به این گروه از انسانهای طرد شده از جامعه را دارند بدون معطلی ودر اسرع وقت اقدام عاجل را انجام دهند.....
که تعلل را اصلا جایز نمیدانم....
زیرا که هر شب تاخیر در این سرمای زمستان را برای بی خانمانهابرابر یک قرن میدانم....
*********************************
در این رهگذر اینجانب نیز به عنوان یک شخص حقیقی حاضرم مکان یا مکانهایی را در حاشیه شهربا تفکیک جنسیتی وبا هزینه شخصی با یاری دیگر همکاران که متمایل به همکاری باشند؛ اجاره نموده و مسکن این هموطنان را تا پایان فصل سرمای امسال تقبل نمایم....
مکان را در حد وسعم تجهیز نمایم ....
و ....
با حمایت همکاران وافراد خیر حداقل یک یا دو وعده غذای آنها را هم تامین نمایم....
لکن ......
همه عزیزان مستحضر هستند که هرگونه اتفاق و حادثه اگر در یکی از بخشهای دولتی بیفتد معمولا حتی در صورت داشتن شاکی مشگلی را ایجاد نخواهد کرد.....
ولی هر اتفاقی چه حقوقی چه کیفری اگر در بخش خصوصی اتفاق بیفتد واویلا خواهد بود....
وحتی اگر شاکی خصوصی هم نداشته باشد مدعی العموم شاکی خواهد شد.....!!!!!
و...
در کش و قوس سیستم های قضایی...
کمر بخش خصوصی شکسته خواهد شد.....
لذا لازم است برای شروع و استارت کار یکی از ارگانهای متولی وزیربط مجوز لازم را برای اینجانب صادر و مسوولیت هرگونه تبعات حقوقی وکیفری ناشی از اسکان گروهی وحضور کارتن خوابها را در این منازل تقبل نماید........
که پذیرفتن مسوولیت خطیر این افراد نه از عهده من که از عهده هیچ شخص حقیقی دیگری بر نمی آید......
*********************************
قبلا از تمامی بزرگواران؛عزیزان ؛همکاران و گرامیان که حوصله به خرج داده ؛اینجانب را تحمل نموده وبر من منت گذاشته مطالب اینجانب را لایق خواندن دانسته؛ مطالعه فرموده اند بسیار ممنون وسپاسگزارم؛
از عزیزانی هم که این مقوله برایشان مفید فایده نبوده ؛ مسدع اوقات آنها شده پوزش میطلبم..
از همکار گرامی و ارجمندم جناب دکتر قره خانی عزیز؛
پیشکسوت درمان اعتیاد ؛عزیزی که سالها در زمینه درمان اعتیاد تجربه داشته واستخوان خورد کرده است ؛
و......
لطف نموده مطالب اینجانب را قابل دانسته در کانال کانون کشوری مراکز درمان اعتیاد ودیگر گروهها انتشار میدهند...
هم...
بسیار متشکرم....
با احترامات فائقه
دکتر مسعود شادنژاد
مشهد مقدس
دوازده آبان ماه یکهزاروسیصدو نودو چهار
@MMT_IRAN
کارتن خواب کیست....؟؟؟
بخش آخر
به قلم :
دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد
با توجه به اینکه مبحث کارتن خواب کیست اندکی طولانی شده و ادامه آن برای بعضا همکاران خسته کننده میباشد......
سعی گردید مطالب؛ خلاصه شده وبه عبارت دیگر این قسمت از مقاله بخش آخری باشد از مقوله کارتن خواب کیست ......!!
که خدمت همکاران گرانقدر ارائه میگردد...
امید است مطرح شدن این مطالب ومباحث تلنگری بوده باشد بر احساسات وعواطف همکاران گرامی و شهروندان عزیز....
نگارنده امیدوار است روزی فرارسد که در فرهنگ وجامعه ما کلماتی همچون کارتن خوابی؛بی خانمانی و فقر بی معنا؛بیگانه و بدون مفهوم بوده ؛ریشه کن گردند.......
*********************************
شاید بنا به دلایل متعدد که از عهده این بحث خارج است؛ ارگانهای مختلف از حمایت از این گروه افراد سر باز بزنند......
وهریک به گونه ای توپ را در میدان دیگری بیندازند.....
البته اعتراف میکنم که کار با این افراد کاری بسیار پر خطرومسئله ساز بوده و جسارت زیادی را میطلبد.......
به اینکه قانون وظایف هر دستگاه را مشخص کرده است کاری ندارم.....
که اجرای قانون را تاکنون که در سه قوه خدمت کرده ام به صورت مطلق در هیچ جایی ندیده ام...
(البته من در قوه مجریه وقضاییه به صورت مستقیم چندین سال کار کرده ام ودر قوه مقننه به صورت غیر مستقیم.....)
از واقعیت تا حقیقت فاصله بسیار است...
اینکه حقیقت چیست یک مطلب است ....
واینکه واقعیت چیست مطلبی دیگر...
*********************************
الا یا ایحال .....
آنچه را که به نظرمن میرسید برای دوستان عرض نمودم.....
و .....
در این گروههای مجازی نمایندگان ومدافعین همه دستگاهها حضور دارند.....
تصمیم را به خود ایشان واگذار میکنم....
و....
اعلام میکنم به توجه به ضیق وقت وبروکراسی اداری در تمامی ادارات....
در صورتی که هر کدام از ارگانهای مسوول قصد کمک رسانی به این گروه از انسانهای طرد شده از جامعه را دارند بدون معطلی ودر اسرع وقت اقدام عاجل را انجام دهند.....
که تعلل را اصلا جایز نمیدانم....
زیرا که هر شب تاخیر در این سرمای زمستان را برای بی خانمانهابرابر یک قرن میدانم....
*********************************
در این رهگذر اینجانب نیز به عنوان یک شخص حقیقی حاضرم مکان یا مکانهایی را در حاشیه شهربا تفکیک جنسیتی وبا هزینه شخصی با یاری دیگر همکاران که متمایل به همکاری باشند؛ اجاره نموده و مسکن این هموطنان را تا پایان فصل سرمای امسال تقبل نمایم....
مکان را در حد وسعم تجهیز نمایم ....
و ....
با حمایت همکاران وافراد خیر حداقل یک یا دو وعده غذای آنها را هم تامین نمایم....
لکن ......
همه عزیزان مستحضر هستند که هرگونه اتفاق و حادثه اگر در یکی از بخشهای دولتی بیفتد معمولا حتی در صورت داشتن شاکی مشگلی را ایجاد نخواهد کرد.....
ولی هر اتفاقی چه حقوقی چه کیفری اگر در بخش خصوصی اتفاق بیفتد واویلا خواهد بود....
وحتی اگر شاکی خصوصی هم نداشته باشد مدعی العموم شاکی خواهد شد.....!!!!!
و...
در کش و قوس سیستم های قضایی...
کمر بخش خصوصی شکسته خواهد شد.....
لذا لازم است برای شروع و استارت کار یکی از ارگانهای متولی وزیربط مجوز لازم را برای اینجانب صادر و مسوولیت هرگونه تبعات حقوقی وکیفری ناشی از اسکان گروهی وحضور کارتن خوابها را در این منازل تقبل نماید........
که پذیرفتن مسوولیت خطیر این افراد نه از عهده من که از عهده هیچ شخص حقیقی دیگری بر نمی آید......
*********************************
قبلا از تمامی بزرگواران؛عزیزان ؛همکاران و گرامیان که حوصله به خرج داده ؛اینجانب را تحمل نموده وبر من منت گذاشته مطالب اینجانب را لایق خواندن دانسته؛ مطالعه فرموده اند بسیار ممنون وسپاسگزارم؛
از عزیزانی هم که این مقوله برایشان مفید فایده نبوده ؛ مسدع اوقات آنها شده پوزش میطلبم..
از همکار گرامی و ارجمندم جناب دکتر قره خانی عزیز؛
پیشکسوت درمان اعتیاد ؛عزیزی که سالها در زمینه درمان اعتیاد تجربه داشته واستخوان خورد کرده است ؛
و......
لطف نموده مطالب اینجانب را قابل دانسته در کانال کانون کشوری مراکز درمان اعتیاد ودیگر گروهها انتشار میدهند...
هم...
بسیار متشکرم....
با احترامات فائقه
دکتر مسعود شادنژاد
مشهد مقدس
دوازده آبان ماه یکهزاروسیصدو نودو چهار
@MMT_IRAN