” در اینجا زندگی مرده است “
@MMT_IRAN
در سال های ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی در کشور ، هر گاه لازم بود تا معضلات اجتماعی نظام شاهنشاهی مطرح شود ؛ اعتیاد به عنوان نماد وضعیت اسفبار گذشته مورد توجه قرار می گرفت و در ادامه با تأکید بر نقش برخی اعضای برجسته دربار نظیر اشرف ، خواهر شاه ، اعتیاد را نتیجه سود جویی های درباریان و نقش آنها در قاچاق مواد مخدر قلمداد نموده وضعیت رقت انگیز افراد معتاد را ، ره آورد بی تدبیری و بی برنامه گی و بی مسؤولیتی نهادهای حکومتی بر می شمردند .
کسانی که سنی از آنها گذشته است ، فیلم هایی پخش شده از تلویزیون در آن سال ها را به خاطر دارند ؛ فیلم هایی که در آن انبوه معتادان در کوچه و پس کوچه های منطقه گمرگ را به تصویر کشیده بود . معتادانی که هر چند نفر از آنها پارچه ای مندرس بر سرشان انداخته بودند و در حال کشیدن و یا تزریق هروئین بودند . فیلم هایی که سرنگ های استفاده شده و زر ورق های سیاه شده و پراکنده در محل ، نقش آفرینان اصلی آن بودند . فیلم هایی که روایت گر مرگ انسانیت و سقوط کرامت انسان و انسانیت بود . کسانی که هر یک از آنها پدر یک خانواده تباه شده ، فرزند مادری دلسوخته بودند . کسانی که برادر یا خواهری ، نگران و چشم انتظار آنها بود. مسن ترها ، فیلم ” دایره مینا ” را نیز به خاطر دارند ؛ فیلمی که در آن فروش خون افراد معتاد بی خانمان و مایع زندگی و سرمایه حیات انسانها ، به عنوان تنها مایه هستی افراد معتاد و تنها سرمایه و دارائی آنها ، برای تأمین مواد مخدر ، از سوی افراد فرصت طلب و سود جوخریداری و به تاراج می رفت .
و اما امروز بی آنکه اشرف و دربار باشد ، اعتیاد همچنان وجود دارد و صحنه های تأسف برانگیز تجمع معتادان از همه جا رانده شده و صحنه های استفاده از سرنگ مشترک و استعمال مواد مخدربه صورت گروهی ، همچنان وجود دارد . این وضعیت غمبار نه فقط در میدان گمرک و پارک رازی و نه فقط در میدان شوش و دره های حاشیه بزرگراه چمران که در بسیاری نقاط دیگر قابل مشاهده است و هر صبح و شام می توان معتادانی را دید که گروه گروه در جای جای شهر ویا حاشیه پایتخت ، با زندگی دست و پنجه نرم می کنند . کسانی که مرگ هم از آنان بیزار است . این داستان البته منحصر به تهران و نقاط مشخصی ازاین ابرشهر نیست . به موجب شنیده ها ، در بسیاری از شهر ها و شهرستان ها نیز صحنه های مشابه و صحنه هایی به مراتب غم انگیز تر و رقت بار تر از آنچه که در تهران شاهد هستیم ، وجود دارد .
سلطه اعتیاد بر کشورمان و به اسارت در آمدن پیر و جوان و زن و مرد در دام این دیو و این اژدها و این بلای خانمان سوز ، آثار سوء و بسیار زیانبار و خطرناک اقتصادی ، اجتماعی ، خانوادگی ، اخلاقی ، بهداشتی ووو را بر کشور و بر مردم تحمیل می نماید . با این وجود معلوم نیست چرا از سوی دستگاه های دولتی و سازمان های مردم نهاد ، اقدام جدی و مؤثری در مقابله با اعتیاد و نجات گرفتار آمدگان در دام اعتیاد انجام نمی پذیرد و یا چرا اقدامات انجام گرفته نتیجه نداشته است و هر روز که می گذرد بر تعداد قربانیان اعتیاد افزوده می شود ؟
در تحلیل ناکامی های گذشته در امر مبارزه با اعتیاد ، دلایل گوناگونی به ذهن می رسد . در این مختصر تلاش خواهد شد تا اهم این دلایل مورد اشاره قرار گیرد و در هر مورد پیشنهادهایی ارائه می گردد :
ادامه خبر در .................
http://adthasso.ir/?p=1378
@MMT_IRAN
در سال های ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی در کشور ، هر گاه لازم بود تا معضلات اجتماعی نظام شاهنشاهی مطرح شود ؛ اعتیاد به عنوان نماد وضعیت اسفبار گذشته مورد توجه قرار می گرفت و در ادامه با تأکید بر نقش برخی اعضای برجسته دربار نظیر اشرف ، خواهر شاه ، اعتیاد را نتیجه سود جویی های درباریان و نقش آنها در قاچاق مواد مخدر قلمداد نموده وضعیت رقت انگیز افراد معتاد را ، ره آورد بی تدبیری و بی برنامه گی و بی مسؤولیتی نهادهای حکومتی بر می شمردند .
کسانی که سنی از آنها گذشته است ، فیلم هایی پخش شده از تلویزیون در آن سال ها را به خاطر دارند ؛ فیلم هایی که در آن انبوه معتادان در کوچه و پس کوچه های منطقه گمرگ را به تصویر کشیده بود . معتادانی که هر چند نفر از آنها پارچه ای مندرس بر سرشان انداخته بودند و در حال کشیدن و یا تزریق هروئین بودند . فیلم هایی که سرنگ های استفاده شده و زر ورق های سیاه شده و پراکنده در محل ، نقش آفرینان اصلی آن بودند . فیلم هایی که روایت گر مرگ انسانیت و سقوط کرامت انسان و انسانیت بود . کسانی که هر یک از آنها پدر یک خانواده تباه شده ، فرزند مادری دلسوخته بودند . کسانی که برادر یا خواهری ، نگران و چشم انتظار آنها بود. مسن ترها ، فیلم ” دایره مینا ” را نیز به خاطر دارند ؛ فیلمی که در آن فروش خون افراد معتاد بی خانمان و مایع زندگی و سرمایه حیات انسانها ، به عنوان تنها مایه هستی افراد معتاد و تنها سرمایه و دارائی آنها ، برای تأمین مواد مخدر ، از سوی افراد فرصت طلب و سود جوخریداری و به تاراج می رفت .
و اما امروز بی آنکه اشرف و دربار باشد ، اعتیاد همچنان وجود دارد و صحنه های تأسف برانگیز تجمع معتادان از همه جا رانده شده و صحنه های استفاده از سرنگ مشترک و استعمال مواد مخدربه صورت گروهی ، همچنان وجود دارد . این وضعیت غمبار نه فقط در میدان گمرک و پارک رازی و نه فقط در میدان شوش و دره های حاشیه بزرگراه چمران که در بسیاری نقاط دیگر قابل مشاهده است و هر صبح و شام می توان معتادانی را دید که گروه گروه در جای جای شهر ویا حاشیه پایتخت ، با زندگی دست و پنجه نرم می کنند . کسانی که مرگ هم از آنان بیزار است . این داستان البته منحصر به تهران و نقاط مشخصی ازاین ابرشهر نیست . به موجب شنیده ها ، در بسیاری از شهر ها و شهرستان ها نیز صحنه های مشابه و صحنه هایی به مراتب غم انگیز تر و رقت بار تر از آنچه که در تهران شاهد هستیم ، وجود دارد .
سلطه اعتیاد بر کشورمان و به اسارت در آمدن پیر و جوان و زن و مرد در دام این دیو و این اژدها و این بلای خانمان سوز ، آثار سوء و بسیار زیانبار و خطرناک اقتصادی ، اجتماعی ، خانوادگی ، اخلاقی ، بهداشتی ووو را بر کشور و بر مردم تحمیل می نماید . با این وجود معلوم نیست چرا از سوی دستگاه های دولتی و سازمان های مردم نهاد ، اقدام جدی و مؤثری در مقابله با اعتیاد و نجات گرفتار آمدگان در دام اعتیاد انجام نمی پذیرد و یا چرا اقدامات انجام گرفته نتیجه نداشته است و هر روز که می گذرد بر تعداد قربانیان اعتیاد افزوده می شود ؟
در تحلیل ناکامی های گذشته در امر مبارزه با اعتیاد ، دلایل گوناگونی به ذهن می رسد . در این مختصر تلاش خواهد شد تا اهم این دلایل مورد اشاره قرار گیرد و در هر مورد پیشنهادهایی ارائه می گردد :
ادامه خبر در .................
http://adthasso.ir/?p=1378
#بخش_آخر
#دکتر_مسعود_شادنژاد
#اعتیاد_چیست؟
#سازمانهای_مسوول
اعتیاد چیست ؟
وچه سازمان یادستگاههایی مسوول حمایت ورسیدگی به آن هستند؟
به قلم دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد وفعال در حوزه بهداشت ودرمان
!!!!!!!!!!!!!!!بخش آخر!!!!!!!!!!!!!!!!!
آنچه که در سه بخش گذشته مطرح شد نکاتی بود که به صورت خلاصه پیرامون خواستگاه اعتیاد و راههای درمان آن توضیح داده شد ؛اکنون ودر این بخش مطالبی راجع به سازمانهای مرتبط مطرح میگردد....
لازم به توضیح اینکه اینجانب کارمند وحقوق بگیر هیچ سازمان دولتی وغیر دولتی نیستم ؛بنابر این آنچه در این بخش مطرح میشود واقعیاتی است در جامعه که به دور از هرگونه حب وبغضی بیان میشود....
مسایل مطرح شده نظر شخصی نگارنده بوده واگر مسوولین سازمانهای مختلف نظری دیگری دارند با کمال میل ودل و جان نیوش میکنم...
واما....
سازمانهای مرتبط:
سازمانهای مرتبط با درمان اعتیاد:
سازمان بهزیستی؛شهرداری؛نیروی انتظامی؛قوه قضائیه؛اداره زندانها(کلینیکهای مثلثی)؛وزارت بهداشت؛سازمانهای مردم نهاد منجمله NA ؛وزارت رفاه(بیمه سلامت)و بعضی سازمانهای دیگر هستند که ذکر نام همه آنها از حوصله این بحث خارج است....
از معاونت بهداشتی وزارت بهداشت که به جز تعدادی Rapid testکه آنهم به سادگی قابل دریافت نیست و تعدادی مراکز DICنیمه تعطیل خیردیگری به این بیماران نرسیده است؛ چیزی هم که از دیگر معاونت ها نصیب کلینیکها شده اینکه هرچند وقت یکبار به عناوین مختلف وبه جای حمایت وتشکر از کلینیکهای بخش خصوصی که در رهگذر درمان اعتیاد بار عظیمی را از دوش وزارتخانه برداشته اند؛هرچند وقت یک بار وبه عناوین مختلف منجمله تعطیلی کلینیکهای درمان؛تحویل دارو به داروخانه ها وغیره تن مدیران کلینیکها را میلرزانند....
وآرامش آنها را که شرط لازم برای درمان موفقیت آمیز بیماران است را به هم میزنند...
ازمدیران شهرداری هم به جز اینکه به لطف درآمد زیادی که دارند بیشتر برنامه های زنده صدا وسیما را اشغال نموده اند ؛و با عوام فریبی سعی میکنند موفقیتهای بخش درمان را به خود نسبت داده وتوپ شکستها را به میدان بقیه سازمانها بیندازند اقدام موءثر دیگری مشاهده نشده است.....
قوه قضائیه و سازمان زندانها هم ؛در موثر ترین برخورد آنها به جز مدتی بازداشت ؛درمان موقت در کلینیکهای مثلثی ونهایتا رها کردن آنها درجامعه؛ حمایت دیگری مشاهده نشده است....
و....
البته گاها عطاری ها ودخالت کنندگان در امور درمان را گاها به مبالغ هنگفتی منجمله پانصد هزارتومان جریمه میکنند که خود جای تقدیردارد....!
آنچه که تاکنون نمود بیشتری داشته است حمایتهای بینظیر سازمان بهزیستی وحضور بخش خصوصی وکلینیکهای درمان بوده است.....
بخش خصوصی که توانسته است با همت همکاران و صبر بر تمامی ناملایمات مسوولین ؛حدود حداقل نیم میلیون بیمار را با کاهش آسیب به جامعه برگرداند....
دراین رهگذر شرط انصاف نیست که حمایتهای بیدریغ ستاد مبارزه با مواد مخدر نیروی انتظامی ؛شورای هماهنگی و اخیرا مسولین عالی قوه قضاییه را ندیده بگیریم....
که اگر شهامت این عزیزان در دفاع از حقوق بیماران وکلینیکهای درمان نبود ؛
از جاییکه هم اکنون هم هستیم که البته جای مناسب وزیبنده ای برای کشورمان نیست هم عقب تر بودیم.....!!!
قصد محکوم کردن سازمان یا ارگانی را ندارم؛
که اکنون زمان آن فرانرسیده است....
اکنون زمان همبستگی و تلاش برای ازبین بردن معضل خانمانسوز اعتیاد درجامعه است و این همت همه سازمانهای زیربط را میطلبد.....
حدود یکماه قبل اینجانب اعلام کردم که حاضرم در صورتیکه هریک از سازمانهای مسوول؛ مسوولیت آن را بپذیرد و مجوز لازم را صادر کند حاضرم کارتن خوابهای شهر را یا حداقل تعدادی از آنهارا به هزینه شخصی و کمک همکاران وخیرین سازماندهی کنم......
هیچ پاسخی از هیچ کس تا این لحظه نشنیده ام.....
با احترام
دوازدهم آذر نودوچهار
مشهد مقدس
@MMT_IRAN
#دکتر_مسعود_شادنژاد
#اعتیاد_چیست؟
#سازمانهای_مسوول
اعتیاد چیست ؟
وچه سازمان یادستگاههایی مسوول حمایت ورسیدگی به آن هستند؟
به قلم دکتر مسعود شادنژاد
پزشک درمانگر اعتیاد وفعال در حوزه بهداشت ودرمان
!!!!!!!!!!!!!!!بخش آخر!!!!!!!!!!!!!!!!!
آنچه که در سه بخش گذشته مطرح شد نکاتی بود که به صورت خلاصه پیرامون خواستگاه اعتیاد و راههای درمان آن توضیح داده شد ؛اکنون ودر این بخش مطالبی راجع به سازمانهای مرتبط مطرح میگردد....
لازم به توضیح اینکه اینجانب کارمند وحقوق بگیر هیچ سازمان دولتی وغیر دولتی نیستم ؛بنابر این آنچه در این بخش مطرح میشود واقعیاتی است در جامعه که به دور از هرگونه حب وبغضی بیان میشود....
مسایل مطرح شده نظر شخصی نگارنده بوده واگر مسوولین سازمانهای مختلف نظری دیگری دارند با کمال میل ودل و جان نیوش میکنم...
واما....
سازمانهای مرتبط:
سازمانهای مرتبط با درمان اعتیاد:
سازمان بهزیستی؛شهرداری؛نیروی انتظامی؛قوه قضائیه؛اداره زندانها(کلینیکهای مثلثی)؛وزارت بهداشت؛سازمانهای مردم نهاد منجمله NA ؛وزارت رفاه(بیمه سلامت)و بعضی سازمانهای دیگر هستند که ذکر نام همه آنها از حوصله این بحث خارج است....
از معاونت بهداشتی وزارت بهداشت که به جز تعدادی Rapid testکه آنهم به سادگی قابل دریافت نیست و تعدادی مراکز DICنیمه تعطیل خیردیگری به این بیماران نرسیده است؛ چیزی هم که از دیگر معاونت ها نصیب کلینیکها شده اینکه هرچند وقت یکبار به عناوین مختلف وبه جای حمایت وتشکر از کلینیکهای بخش خصوصی که در رهگذر درمان اعتیاد بار عظیمی را از دوش وزارتخانه برداشته اند؛هرچند وقت یک بار وبه عناوین مختلف منجمله تعطیلی کلینیکهای درمان؛تحویل دارو به داروخانه ها وغیره تن مدیران کلینیکها را میلرزانند....
وآرامش آنها را که شرط لازم برای درمان موفقیت آمیز بیماران است را به هم میزنند...
ازمدیران شهرداری هم به جز اینکه به لطف درآمد زیادی که دارند بیشتر برنامه های زنده صدا وسیما را اشغال نموده اند ؛و با عوام فریبی سعی میکنند موفقیتهای بخش درمان را به خود نسبت داده وتوپ شکستها را به میدان بقیه سازمانها بیندازند اقدام موءثر دیگری مشاهده نشده است.....
قوه قضائیه و سازمان زندانها هم ؛در موثر ترین برخورد آنها به جز مدتی بازداشت ؛درمان موقت در کلینیکهای مثلثی ونهایتا رها کردن آنها درجامعه؛ حمایت دیگری مشاهده نشده است....
و....
البته گاها عطاری ها ودخالت کنندگان در امور درمان را گاها به مبالغ هنگفتی منجمله پانصد هزارتومان جریمه میکنند که خود جای تقدیردارد....!
آنچه که تاکنون نمود بیشتری داشته است حمایتهای بینظیر سازمان بهزیستی وحضور بخش خصوصی وکلینیکهای درمان بوده است.....
بخش خصوصی که توانسته است با همت همکاران و صبر بر تمامی ناملایمات مسوولین ؛حدود حداقل نیم میلیون بیمار را با کاهش آسیب به جامعه برگرداند....
دراین رهگذر شرط انصاف نیست که حمایتهای بیدریغ ستاد مبارزه با مواد مخدر نیروی انتظامی ؛شورای هماهنگی و اخیرا مسولین عالی قوه قضاییه را ندیده بگیریم....
که اگر شهامت این عزیزان در دفاع از حقوق بیماران وکلینیکهای درمان نبود ؛
از جاییکه هم اکنون هم هستیم که البته جای مناسب وزیبنده ای برای کشورمان نیست هم عقب تر بودیم.....!!!
قصد محکوم کردن سازمان یا ارگانی را ندارم؛
که اکنون زمان آن فرانرسیده است....
اکنون زمان همبستگی و تلاش برای ازبین بردن معضل خانمانسوز اعتیاد درجامعه است و این همت همه سازمانهای زیربط را میطلبد.....
حدود یکماه قبل اینجانب اعلام کردم که حاضرم در صورتیکه هریک از سازمانهای مسوول؛ مسوولیت آن را بپذیرد و مجوز لازم را صادر کند حاضرم کارتن خوابهای شهر را یا حداقل تعدادی از آنهارا به هزینه شخصی و کمک همکاران وخیرین سازماندهی کنم......
هیچ پاسخی از هیچ کس تا این لحظه نشنیده ام.....
با احترام
دوازدهم آذر نودوچهار
مشهد مقدس
@MMT_IRAN
Forwarded from پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)
کی این دارو را کنار میگذاری؟
ملاحظاتی دربارهی ختم درمان نگهدارنده در اعتیاد
دکتر مهران قسمتیزاده
سالها پیش از این، پرسش اساسی حوزهی مبارزه با مواد مخدر این بود که «دچار شدگان به اعتیاد» مجرماند یا بیمار! اما حالا مدتها از زمانی که جامعه در این مورد تصمیم خود را گرفته، گذشته و با بیمار تلقی کردن معتادان، سرنوشت ایشان را به نظام سلامت کشور سپرده است. اما شواهد موجود نشان میدهد که جامعه هنوز در مورد این بخش آسیبپذیر خود ابهامات و سوالاتی دارد که پاسخ قطعی برای آن نیافته و مهمترین پرسش همان پرسش پیشانی این یادداشت است: درمان این «بیماران» چه زمانی پایان مییابد؟
این یادداشت تلاشی است بهمنظور ابهامزدایی در این مورد. اما پیش از ورود به این بحث باید خاطرنشان شود که پیشنیاز پاسخگویی به این پرسش، دانستن جواب پرسشهای زیر و به قطعیت رسیدن در مورد آنهاست:
۱- چرا باید اعتیاد را درمان کرد؟
۲- چه چیزی را در اعتیاد درمان میکنیم؟
۳- اعتیاد بیماری مزمن است یا حاد؟
۴- مهمترین عوامل موثر در تصمیمگیری در مورد ختم درمان چیست؟
چرا اعتیاد را باید درمان کرد؟
باید اعتراف کرد که رابطهای قوی بین مواد مخدر و لذت وجود دارد و در بیشتر افراد مصرف مواد بهدلیل تاثیر بر مراکز پاداش مغز سبب ایجاد احساس لذتی وافر میشود؛ لذتی که شاید میزان آن با هیچیک از لذتهای طبیعی که بشر تجربه میکند، قابل قیاس نباشد.
اما چرا باید جلوی لذت بردن افراد را گرفت؟ در این دنیای پرتنش که انسانها تحت فشارهای گوناگون قرار دارند و همیشه بهدنبال وسیلهای هستند که با استفاده از آن تا حدی یا حداقل تا مدتی آلامی بر دردهای خود بگذارند و برای مدتی از واقعیتهای استرسزای اطراف خود فاصله گیرند، چرا باید از این مرهم موثر دوری گزید؟
در حقیقت حداقل علم پزشکی با لذتطلبی و لذتآفرینی هیچگونه مشکلی ندارد. آنچه سبب شده پزشکان در این امر دخالت کنند، اثری است که این تجربهی لذتبخش و میل شدید به تکرار آن بر جسم و جان فرد میگذارد. واقعیت این است که ابتلا به این اختلال معمولاً با مصرف «اختیاری» یک مادهی اعتیادآور شروع میشود ولی پس از طی زمان و بروز وابستگی، مصرف مواد بهصورت یک پدیدهی «اجباری» جلوه میکند و شخص از توقف مصرف ماده ناتوان میشود و تمامی زندگی وی تحت تاثیر قرار میگیرد. این تاثیر بهگونهای است که لذتآفرینهای معمول بشری پیش چشم وی بیمقدار میشود و وی برای تکرار لذت پس از مصرف یا آرامش پس از آن حاضر است دست به هر کاری بزند؛ از عزیزان خود بگذرد و بسیاری از قوانین اجتماعی و اخلاقی را زیر پا بگذارد. در حقیقت در بیشتر بیماران این جنبه از زندگیشان سبب میشود که اطرافیان و خود بیمار به فکر درمان بیافتند.
اعتیاد، بیماری مزمن یا حاد؟
اعتیاد مشکلی پزشکی، روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی است که مبارزه با آن پیچیدگی خاصی دارد. در واقع اعتیاد در یک فرد نتیجهی تغییراتی است که بهدلیل اثرات سمی و لذت شدید ناگهانی ناشی از مصرف مواد در مدارهای مختلف مغزی از جمله سیستم پاداش و لذت، انگیزه، احساسات، حافظه، کنترل رفتار و یادگیری ایجاد میشود و در نتیجه بسیاری از رفتارهای غیرطبیعی فرد معتاد ناشی از آسیب سلولهای نواحی مختلف مغر در اثر مصرف مواد مخدر است.
هدف رویایی در درمان اعتیاد آن است که طی دورهی زمانی کوتاه بتوان با قطع وابستگی فرد به مواد، افراد را همانگونه که جامعه میخواهد، پاک گرداند؛ همانگونه که این رویا در مورد سایر بیماریهای مزمن چون دیابت و پرفشاری خون نیز وجود دارد. در پاسخ به همین ایدهآلخواهی و انتظار جامعه در بهبود سریع بیماران بود که در ابتدای شروع روند درمان اعتیاد در کشور ما موج آگهیهای رنگارنگ درمان سریع و فوق سریع که نوید درمانی سریع و همیشگی را میداد، صفحات روزنامهها و مجلات را پر کرد.
اما واقعیت چیز دیگری است: دستیابی به این هدف در بسیاری از بیماران امکانپذیر نیست. حقیقت این است که افراد وابسته به مواد، افزون بر تغییرات یاد شده در بالا (در اثر تاثیر مستقیم دارو بر مغز)، بهدلیل تغییرات اشتها، تغییر سیکل طبیعی خواب، صرف زیاد وقت و هزینهی مالی و همچنین اثر مستقیم خود ماده و ناخالصیهای آن بر اعضای بدن بهتدریج دچار بیماریهای متعدد جسمی و روانپزشکی مانند انواع اختلالات اضطرابی، عدم تعادل خلقی، افسردگی و روانپریشی ثانویه میشوند که از بهبودشان در یک دورهی کوتاهمدت جلوگیری میکند.
این بیماران در صورتی که مورد مداخلهی درمانی قرار نگیرند سیری پیشرونده، تخریبی و عود کننده را متحمل خواهند شد. بههمین دلیل باید تحت درمان نگهدارنده با داروهای آگونیست مواد اوپیوئید همچون متادون (Methadone maintenance therapy: MMT) یا بوپرهنورفین (Buprenorphine maintenance therapy: BMT) قرار گیرند.
ملاحظاتی دربارهی ختم درمان نگهدارنده در اعتیاد
دکتر مهران قسمتیزاده
سالها پیش از این، پرسش اساسی حوزهی مبارزه با مواد مخدر این بود که «دچار شدگان به اعتیاد» مجرماند یا بیمار! اما حالا مدتها از زمانی که جامعه در این مورد تصمیم خود را گرفته، گذشته و با بیمار تلقی کردن معتادان، سرنوشت ایشان را به نظام سلامت کشور سپرده است. اما شواهد موجود نشان میدهد که جامعه هنوز در مورد این بخش آسیبپذیر خود ابهامات و سوالاتی دارد که پاسخ قطعی برای آن نیافته و مهمترین پرسش همان پرسش پیشانی این یادداشت است: درمان این «بیماران» چه زمانی پایان مییابد؟
این یادداشت تلاشی است بهمنظور ابهامزدایی در این مورد. اما پیش از ورود به این بحث باید خاطرنشان شود که پیشنیاز پاسخگویی به این پرسش، دانستن جواب پرسشهای زیر و به قطعیت رسیدن در مورد آنهاست:
۱- چرا باید اعتیاد را درمان کرد؟
۲- چه چیزی را در اعتیاد درمان میکنیم؟
۳- اعتیاد بیماری مزمن است یا حاد؟
۴- مهمترین عوامل موثر در تصمیمگیری در مورد ختم درمان چیست؟
چرا اعتیاد را باید درمان کرد؟
باید اعتراف کرد که رابطهای قوی بین مواد مخدر و لذت وجود دارد و در بیشتر افراد مصرف مواد بهدلیل تاثیر بر مراکز پاداش مغز سبب ایجاد احساس لذتی وافر میشود؛ لذتی که شاید میزان آن با هیچیک از لذتهای طبیعی که بشر تجربه میکند، قابل قیاس نباشد.
اما چرا باید جلوی لذت بردن افراد را گرفت؟ در این دنیای پرتنش که انسانها تحت فشارهای گوناگون قرار دارند و همیشه بهدنبال وسیلهای هستند که با استفاده از آن تا حدی یا حداقل تا مدتی آلامی بر دردهای خود بگذارند و برای مدتی از واقعیتهای استرسزای اطراف خود فاصله گیرند، چرا باید از این مرهم موثر دوری گزید؟
در حقیقت حداقل علم پزشکی با لذتطلبی و لذتآفرینی هیچگونه مشکلی ندارد. آنچه سبب شده پزشکان در این امر دخالت کنند، اثری است که این تجربهی لذتبخش و میل شدید به تکرار آن بر جسم و جان فرد میگذارد. واقعیت این است که ابتلا به این اختلال معمولاً با مصرف «اختیاری» یک مادهی اعتیادآور شروع میشود ولی پس از طی زمان و بروز وابستگی، مصرف مواد بهصورت یک پدیدهی «اجباری» جلوه میکند و شخص از توقف مصرف ماده ناتوان میشود و تمامی زندگی وی تحت تاثیر قرار میگیرد. این تاثیر بهگونهای است که لذتآفرینهای معمول بشری پیش چشم وی بیمقدار میشود و وی برای تکرار لذت پس از مصرف یا آرامش پس از آن حاضر است دست به هر کاری بزند؛ از عزیزان خود بگذرد و بسیاری از قوانین اجتماعی و اخلاقی را زیر پا بگذارد. در حقیقت در بیشتر بیماران این جنبه از زندگیشان سبب میشود که اطرافیان و خود بیمار به فکر درمان بیافتند.
اعتیاد، بیماری مزمن یا حاد؟
اعتیاد مشکلی پزشکی، روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی است که مبارزه با آن پیچیدگی خاصی دارد. در واقع اعتیاد در یک فرد نتیجهی تغییراتی است که بهدلیل اثرات سمی و لذت شدید ناگهانی ناشی از مصرف مواد در مدارهای مختلف مغزی از جمله سیستم پاداش و لذت، انگیزه، احساسات، حافظه، کنترل رفتار و یادگیری ایجاد میشود و در نتیجه بسیاری از رفتارهای غیرطبیعی فرد معتاد ناشی از آسیب سلولهای نواحی مختلف مغر در اثر مصرف مواد مخدر است.
هدف رویایی در درمان اعتیاد آن است که طی دورهی زمانی کوتاه بتوان با قطع وابستگی فرد به مواد، افراد را همانگونه که جامعه میخواهد، پاک گرداند؛ همانگونه که این رویا در مورد سایر بیماریهای مزمن چون دیابت و پرفشاری خون نیز وجود دارد. در پاسخ به همین ایدهآلخواهی و انتظار جامعه در بهبود سریع بیماران بود که در ابتدای شروع روند درمان اعتیاد در کشور ما موج آگهیهای رنگارنگ درمان سریع و فوق سریع که نوید درمانی سریع و همیشگی را میداد، صفحات روزنامهها و مجلات را پر کرد.
اما واقعیت چیز دیگری است: دستیابی به این هدف در بسیاری از بیماران امکانپذیر نیست. حقیقت این است که افراد وابسته به مواد، افزون بر تغییرات یاد شده در بالا (در اثر تاثیر مستقیم دارو بر مغز)، بهدلیل تغییرات اشتها، تغییر سیکل طبیعی خواب، صرف زیاد وقت و هزینهی مالی و همچنین اثر مستقیم خود ماده و ناخالصیهای آن بر اعضای بدن بهتدریج دچار بیماریهای متعدد جسمی و روانپزشکی مانند انواع اختلالات اضطرابی، عدم تعادل خلقی، افسردگی و روانپریشی ثانویه میشوند که از بهبودشان در یک دورهی کوتاهمدت جلوگیری میکند.
این بیماران در صورتی که مورد مداخلهی درمانی قرار نگیرند سیری پیشرونده، تخریبی و عود کننده را متحمل خواهند شد. بههمین دلیل باید تحت درمان نگهدارنده با داروهای آگونیست مواد اوپیوئید همچون متادون (Methadone maintenance therapy: MMT) یا بوپرهنورفین (Buprenorphine maintenance therapy: BMT) قرار گیرند.
Forwarded from پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)
هدف اصلی در درمان نگهدارنده چیست؟
در حقیقت بسیاری از مصرفکنندگان مواد به هنگام دچار شدن به عوارض، تصمیم به ترک میگیرند، اما متاسفانه بهدلیل پذیرا شدن آسیبهای شدید جسمی، روحی و روانی قادر به این امر نیستند. عدهای با تلاش فراوان مصرف مواد را برای مدتی کنار میگذارند، اما پس از مدتی دوباره به مصرف روی میآورند و حکایت دوباره آغاز میشود و گاهی آنقدر این دورههای ترک و مصرف تکرار میشود که بهنظر میرسد هیچ امیدی به درمان وجود ندارد.
همچنین در جامعه افراد مسنی وجود دارند که سالهاست مواد مصرف میکنند و تمایل چندانی به ترک ندارند. شاید هدف درمان در این افراد فقط خروجشان از حلقهی «مصرفکننده- قاچاقچی» یا جایگزینی مصرف مواد سالمتر با مواد ناخالص باشد.
سالهای طولانی مصرف مواد نیز از عواملی است که تصمیمگیری در مورد قطع درمان را سخت میکند. مصرف طولانی مواد منجر به آنچنان تغییراتی در مغز و همچنین زندگی فرد شده است که نمیتوان انتظار داشت که با قطع درمان، وی به اعتیاد خود بازنگردد.
گاهی هم درد شدید غیرقابل تحمل سبب روی آوردن فرد به مواد مخدر شده است. این افراد نیز از کسانی هستند که نمیتوان ارتباطشان را با دارو بهراحتی قطع کرد و قطع درمان بهاحتمال زیاد در آنان منجر به عود اعتیاد خواهد شد.
گاهی افرادی بهمنظور فرار از علایم اختلالات خلقی یا سایکوتیک بهغلط به مصرف مواد مخدر روی آوردهاند. در این افراد گرچه مصرف مواد به بهبود آنها نیانجامیده است، اما قطع درمان منجر به بازگشت علایم بالینی و به ناچار بازگشت آنها به اعتیاد میشود.
همچنین افرادی که در طول دورهی اعتیاد خود به مواد سنگینتر مانند کراک ایرانی یا هروئین روی آوردهاند، درجاتی از لذت آنی را تجربه میکنند که شاید هرگز نتوانند آن را فراموش کنند. اگر این افراد عوامل خطر دیگری چون تجرد و بیکاری داشته یا شکستهای مکرر در زندگی تجربه کرده باشند، همانا کسانی هستند که شاید با روشهای سنتی سمزدایی بارها به ترک روی آورده و بارها دوباره اعتیاد را آغاز کرده باشند.
بیمارانی هم که در خانوادههای ازهمگسیخته یا در محیطها و محلات بهشدت آلوده زندگی میکنند یا بهجز خود، مصرفکنندگان دیگری در خانواده دارند، افرادی هستند که نمیتوان بهراحتی در مورد قطع درمانشان تصمیم گرفت.
از سوی دیگر، همراهی بیماریهای خطرناکی چون هپاتیت و ایدز با اعتیاد به مواد تزریقی و عدم توانایی عدهای از مصرفکنندگان برای پرهیز کامل از این مواد سبب شده که نظام سلامت بهمنظور کاهش آسیب به مداخلات سهلگیرانهتری از جمله توزیع سرنگ بهداشتی و درمان نگهدارنده روی آورد.
افزون بر موارد بالا، در مورد قطع ارتباط بیماران دچار اعتیادهای دوگانهی «مخدر- محرک» با مراکز درمان سوءمصرف مواد نیز نمیتوان با آسودگی خاطر تصمیم گرفت، چون قطع این ارتباط و برداشتن کنترل مرکز مسلماً ایشان را در معرض مصرف بیشتر مواد محرک قرار میدهد.
در مجموع میتوان نتیجه گرفت دور نگه داشتن فرد از مواد در موارد بالا و جلوگیری از بروز رفتارهای موادجویانه هدف اصلی درمان نگهدارنده است.
در حقیقت بسیاری از مصرفکنندگان مواد به هنگام دچار شدن به عوارض، تصمیم به ترک میگیرند، اما متاسفانه بهدلیل پذیرا شدن آسیبهای شدید جسمی، روحی و روانی قادر به این امر نیستند. عدهای با تلاش فراوان مصرف مواد را برای مدتی کنار میگذارند، اما پس از مدتی دوباره به مصرف روی میآورند و حکایت دوباره آغاز میشود و گاهی آنقدر این دورههای ترک و مصرف تکرار میشود که بهنظر میرسد هیچ امیدی به درمان وجود ندارد.
همچنین در جامعه افراد مسنی وجود دارند که سالهاست مواد مصرف میکنند و تمایل چندانی به ترک ندارند. شاید هدف درمان در این افراد فقط خروجشان از حلقهی «مصرفکننده- قاچاقچی» یا جایگزینی مصرف مواد سالمتر با مواد ناخالص باشد.
سالهای طولانی مصرف مواد نیز از عواملی است که تصمیمگیری در مورد قطع درمان را سخت میکند. مصرف طولانی مواد منجر به آنچنان تغییراتی در مغز و همچنین زندگی فرد شده است که نمیتوان انتظار داشت که با قطع درمان، وی به اعتیاد خود بازنگردد.
گاهی هم درد شدید غیرقابل تحمل سبب روی آوردن فرد به مواد مخدر شده است. این افراد نیز از کسانی هستند که نمیتوان ارتباطشان را با دارو بهراحتی قطع کرد و قطع درمان بهاحتمال زیاد در آنان منجر به عود اعتیاد خواهد شد.
گاهی افرادی بهمنظور فرار از علایم اختلالات خلقی یا سایکوتیک بهغلط به مصرف مواد مخدر روی آوردهاند. در این افراد گرچه مصرف مواد به بهبود آنها نیانجامیده است، اما قطع درمان منجر به بازگشت علایم بالینی و به ناچار بازگشت آنها به اعتیاد میشود.
همچنین افرادی که در طول دورهی اعتیاد خود به مواد سنگینتر مانند کراک ایرانی یا هروئین روی آوردهاند، درجاتی از لذت آنی را تجربه میکنند که شاید هرگز نتوانند آن را فراموش کنند. اگر این افراد عوامل خطر دیگری چون تجرد و بیکاری داشته یا شکستهای مکرر در زندگی تجربه کرده باشند، همانا کسانی هستند که شاید با روشهای سنتی سمزدایی بارها به ترک روی آورده و بارها دوباره اعتیاد را آغاز کرده باشند.
بیمارانی هم که در خانوادههای ازهمگسیخته یا در محیطها و محلات بهشدت آلوده زندگی میکنند یا بهجز خود، مصرفکنندگان دیگری در خانواده دارند، افرادی هستند که نمیتوان بهراحتی در مورد قطع درمانشان تصمیم گرفت.
از سوی دیگر، همراهی بیماریهای خطرناکی چون هپاتیت و ایدز با اعتیاد به مواد تزریقی و عدم توانایی عدهای از مصرفکنندگان برای پرهیز کامل از این مواد سبب شده که نظام سلامت بهمنظور کاهش آسیب به مداخلات سهلگیرانهتری از جمله توزیع سرنگ بهداشتی و درمان نگهدارنده روی آورد.
افزون بر موارد بالا، در مورد قطع ارتباط بیماران دچار اعتیادهای دوگانهی «مخدر- محرک» با مراکز درمان سوءمصرف مواد نیز نمیتوان با آسودگی خاطر تصمیم گرفت، چون قطع این ارتباط و برداشتن کنترل مرکز مسلماً ایشان را در معرض مصرف بیشتر مواد محرک قرار میدهد.
در مجموع میتوان نتیجه گرفت دور نگه داشتن فرد از مواد در موارد بالا و جلوگیری از بروز رفتارهای موادجویانه هدف اصلی درمان نگهدارنده است.
Forwarded from پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)
چرا باید درمان نگهدارنده را قطع کرد؟
شاید یکی از دلایلی که سبب ابهام در مورد «پایان درمان» میشود، روشن نشدن استراتژی درمان نگهدارنده برای جامعه است. همانگونه که میدانید، در بیماریهای مزمن (یعنی بیماریهایی که امید چندانی به درمان کامل آنها نمیرود) مداخلات درمانی بهمنظور کاهش علایم و پیشگیری از عوارض انجام میشود. اعتیاد نیز از این قانون مستثنی نیست. علایم بیماری در اعتیاد هم جسمی است، هم روانی و هم رفتاری، که خوشبختانه داروهای بهکار رفته در درمان نگهدارنده با توجه به نیمهعمر طولانیتری که نسبت به مواد غیرقانونی دارند، از نوسانات خماری و نشئگی جلوگیری میکنند و قادرند با ایجاد تغییرات مطلوب در خلق، رفتار، اشتها و فیزیک بیمار او را به زندگی بازگردانند.
اما روی دیگر سکه در مورد درمان نگهدارنده این است که حتی در افرادی که بهصورت مناسب انتخاب شدهاند، ختم درمان پیشآگهی خوبی ندارد و براساس پژوهش لینه و همکاران (2001) بسیاری از بیماران یا نمیتوانند دوز متادون را به صفر برسانند یا پس از قطع متادون دچار عود میشوند. اما با وجود این، بهجرات میتوان گفت که اثربخشی این داروها در زندگی بیمار بیشتر از بسیاری داروهایی است که در سایر بیماریهای مزمن تجویز میشوند و جالب است که از سوی جامعه و افکار عمومی هرگز در مورد سایر بیماریها این فشاری که بر بیمار و پزشک برای قطع درمان میآورند، وجود ندارد؛ طوری که بهمحض ظاهر شدن بهبودی در حال بیماران مصرفکنندهی مواد، تمام مشکلات قبلی و حتی خطر بازگشت بیماری، از سوی اطرافیان و حتی برخی از همکاران ما در جامعهی پزشکی به فراموشی سپرده شده و مصرف متادون به تنها مشکل بیمار تبدیل میشود و خواستار قطع مصرف آن میشوند.
البته بهجز آرمانخواهی در مورد پرهیز کامل، مواردی چون صرف وقت و هزینه برای درمان نگهدارنده، بروز مشکلات جنسی پس از مصرف متادون، ترس از بروز عوارض کبدی یا مشکلات دندانی از دیگر مواردی است که سبب میشود مراجعان یا اطرافیان آنها ختم درمان را طلب کنند.
در هر صورت، پیش از اتمام درمان باید با دقت تمامی عوامل موثر در پیشآگهی ختم درمان مانند بازگشت به زندگی عادی، وجود یا نبود پشتیبانی خانواده، بیکاری یا اشتغال، وجود بیماری زمینهای روانپزشکی چون افسردگی، ADHD، اختلال دوقطبی، سایکوز و... را در نظر گرفت و سپس روند اتمام درمان را شروع کرد.
نکات کلیدی در مورد پایان درمان
۱- ختم درمان نگهدارنده، حتی در بهترین شرایط، مشکل است و پیشآگهی خوبی ندارد.
۲- دامن زدن به نگرش پرهیزمدار بیماران که گمان میکنند لازم است هر چه سریعتر از متادون جدا شوند، برای بسیاری از بیماران مخرب است.
۳- بهدلیل اینکه موفقیت در ختم درمان و پیشبینی آن بسیار مشکل است، بهتر است پزشک خود ختم درمان را پیشنهاد نکند و در صورت پیشنهاد بیمار یا اطرافیان وی، مخاطرات آن را به ایشان گوشزد کند.
۴- براساس اصول اخلاق پزشکی، حتی بیماری که از نظر درمانگر شرایط لازم برای کاهش دوز متادون یا قطع درمان را ندارد، در صورت تمایل شدید حق دارد امتحان کند که آیا میتواند یک دورهی کامل پرهیز را تحمل کند یا خیر. بههرحال شاید بتوان گفت که تمایل بیمار بیشترین و مهمترین عامل موثر برای تصممیمگیری در مورد قطع درمان است.
۵- هرگز پیش از ۶ ماه مصرف داروهای نگهدارنده نباید به فکر اتمام درمان افتاد. البته بهتر است این زمان ۲ تا ۳ سال باشد.
۶- نکتهی مهم پیش از تصمیمگیری در مورد آغاز روند قطع درمان، ملزم کردن بیمار به پذیرش کنترل مداوم و همچنین برنامهریزی در مورد آموزش مهارتهای کنترل خشم، مهارت در ایحاد روابط اجتماعی، مهارت اجتناب از موقعیتهای پرخطر و همچنین توافق در مورد درخواست کمک در موارد نیاز است. در ضمن، آموزشهای لازم به خانواده از مقدمات ضروری برای آغاز روند ختم درمان است. در حقیقت پروسهی قطع درمان فقط شامل کاهش تدریجی دوز دارو نیست، بلکه افزودن مراقبتهای غیردارویی در کنار کمک دارویی به بیمار الزامی است و پیشآگهی ختم درمان را بهبود میبخشد.
منبع:
دکتر علی فرهودیان و همکاران، پایان درمان نگهدارنده با متادون، انتشارات مهر و ماه نو، تهران ۱۳۹۰
http://pezeshkangil.com/?p=4021
کانال تلگرامی پزشکان گیل:
https://telegram.me/pezeshkangil
برای ما بنویسید:
@PezeshkanG
به کانال تلگرامی پزشکان و قانون بپیوندید:
https://telegram.me/pezeshkanghanon
نظرات خود را با ما بگویید
اطمینان داریم که صدای شما شنیده خواهد شد
@Doctorsandlaw
شاید یکی از دلایلی که سبب ابهام در مورد «پایان درمان» میشود، روشن نشدن استراتژی درمان نگهدارنده برای جامعه است. همانگونه که میدانید، در بیماریهای مزمن (یعنی بیماریهایی که امید چندانی به درمان کامل آنها نمیرود) مداخلات درمانی بهمنظور کاهش علایم و پیشگیری از عوارض انجام میشود. اعتیاد نیز از این قانون مستثنی نیست. علایم بیماری در اعتیاد هم جسمی است، هم روانی و هم رفتاری، که خوشبختانه داروهای بهکار رفته در درمان نگهدارنده با توجه به نیمهعمر طولانیتری که نسبت به مواد غیرقانونی دارند، از نوسانات خماری و نشئگی جلوگیری میکنند و قادرند با ایجاد تغییرات مطلوب در خلق، رفتار، اشتها و فیزیک بیمار او را به زندگی بازگردانند.
اما روی دیگر سکه در مورد درمان نگهدارنده این است که حتی در افرادی که بهصورت مناسب انتخاب شدهاند، ختم درمان پیشآگهی خوبی ندارد و براساس پژوهش لینه و همکاران (2001) بسیاری از بیماران یا نمیتوانند دوز متادون را به صفر برسانند یا پس از قطع متادون دچار عود میشوند. اما با وجود این، بهجرات میتوان گفت که اثربخشی این داروها در زندگی بیمار بیشتر از بسیاری داروهایی است که در سایر بیماریهای مزمن تجویز میشوند و جالب است که از سوی جامعه و افکار عمومی هرگز در مورد سایر بیماریها این فشاری که بر بیمار و پزشک برای قطع درمان میآورند، وجود ندارد؛ طوری که بهمحض ظاهر شدن بهبودی در حال بیماران مصرفکنندهی مواد، تمام مشکلات قبلی و حتی خطر بازگشت بیماری، از سوی اطرافیان و حتی برخی از همکاران ما در جامعهی پزشکی به فراموشی سپرده شده و مصرف متادون به تنها مشکل بیمار تبدیل میشود و خواستار قطع مصرف آن میشوند.
البته بهجز آرمانخواهی در مورد پرهیز کامل، مواردی چون صرف وقت و هزینه برای درمان نگهدارنده، بروز مشکلات جنسی پس از مصرف متادون، ترس از بروز عوارض کبدی یا مشکلات دندانی از دیگر مواردی است که سبب میشود مراجعان یا اطرافیان آنها ختم درمان را طلب کنند.
در هر صورت، پیش از اتمام درمان باید با دقت تمامی عوامل موثر در پیشآگهی ختم درمان مانند بازگشت به زندگی عادی، وجود یا نبود پشتیبانی خانواده، بیکاری یا اشتغال، وجود بیماری زمینهای روانپزشکی چون افسردگی، ADHD، اختلال دوقطبی، سایکوز و... را در نظر گرفت و سپس روند اتمام درمان را شروع کرد.
نکات کلیدی در مورد پایان درمان
۱- ختم درمان نگهدارنده، حتی در بهترین شرایط، مشکل است و پیشآگهی خوبی ندارد.
۲- دامن زدن به نگرش پرهیزمدار بیماران که گمان میکنند لازم است هر چه سریعتر از متادون جدا شوند، برای بسیاری از بیماران مخرب است.
۳- بهدلیل اینکه موفقیت در ختم درمان و پیشبینی آن بسیار مشکل است، بهتر است پزشک خود ختم درمان را پیشنهاد نکند و در صورت پیشنهاد بیمار یا اطرافیان وی، مخاطرات آن را به ایشان گوشزد کند.
۴- براساس اصول اخلاق پزشکی، حتی بیماری که از نظر درمانگر شرایط لازم برای کاهش دوز متادون یا قطع درمان را ندارد، در صورت تمایل شدید حق دارد امتحان کند که آیا میتواند یک دورهی کامل پرهیز را تحمل کند یا خیر. بههرحال شاید بتوان گفت که تمایل بیمار بیشترین و مهمترین عامل موثر برای تصممیمگیری در مورد قطع درمان است.
۵- هرگز پیش از ۶ ماه مصرف داروهای نگهدارنده نباید به فکر اتمام درمان افتاد. البته بهتر است این زمان ۲ تا ۳ سال باشد.
۶- نکتهی مهم پیش از تصمیمگیری در مورد آغاز روند قطع درمان، ملزم کردن بیمار به پذیرش کنترل مداوم و همچنین برنامهریزی در مورد آموزش مهارتهای کنترل خشم، مهارت در ایحاد روابط اجتماعی، مهارت اجتناب از موقعیتهای پرخطر و همچنین توافق در مورد درخواست کمک در موارد نیاز است. در ضمن، آموزشهای لازم به خانواده از مقدمات ضروری برای آغاز روند ختم درمان است. در حقیقت پروسهی قطع درمان فقط شامل کاهش تدریجی دوز دارو نیست، بلکه افزودن مراقبتهای غیردارویی در کنار کمک دارویی به بیمار الزامی است و پیشآگهی ختم درمان را بهبود میبخشد.
منبع:
دکتر علی فرهودیان و همکاران، پایان درمان نگهدارنده با متادون، انتشارات مهر و ماه نو، تهران ۱۳۹۰
http://pezeshkangil.com/?p=4021
کانال تلگرامی پزشکان گیل:
https://telegram.me/pezeshkangil
برای ما بنویسید:
@PezeshkanG
به کانال تلگرامی پزشکان و قانون بپیوندید:
https://telegram.me/pezeshkanghanon
نظرات خود را با ما بگویید
اطمینان داریم که صدای شما شنیده خواهد شد
@Doctorsandlaw
انیمیشن آموزشی درباره نحوه عملکرد ویروس ایدز و امکان پیشگیری از آن
همه برای پیشگیری و درمان ایدز تلاش کنیم
@MMT_IRAN
همه برای پیشگیری و درمان ایدز تلاش کنیم
@MMT_IRAN
http://www.jamnews.ir/detail/News/605418
دلیل عمده کارتن خوابی ایرانی ها
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه در حال حاضر عمده علت کارتن خوابی و اعتیاد در کشور، بیکاری است گفت: بسیاری از افرادی که از شهرستان به تهران برای یافتن شغل و وضعیت اجتماعی مناسبتر مهاجرت میکنند، زمانی که ناموفق میشوند به سمت اعتیاد کشیده شده و سرانجام کارتن خوابی، سرنوشت آنها میشود.............
@MMT_IRAN
دلیل عمده کارتن خوابی ایرانی ها
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه در حال حاضر عمده علت کارتن خوابی و اعتیاد در کشور، بیکاری است گفت: بسیاری از افرادی که از شهرستان به تهران برای یافتن شغل و وضعیت اجتماعی مناسبتر مهاجرت میکنند، زمانی که ناموفق میشوند به سمت اعتیاد کشیده شده و سرانجام کارتن خوابی، سرنوشت آنها میشود.............
@MMT_IRAN
www.jamnews.ir
دلیل عمده کارتن خوابی ایرانی ها
معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه در حال حاضر عمده علت کارتن خوابی و اعتیاد در کشور، بیکاری است گفت: بسیاری از افرادی که از شهرستان به تهران برای یافتن شغل و وضعیت اجتماعی مناسبتر مهاجرت میکنند، زمانی که ناموفق میشوند به سمت اعتیاد…
http://isna.ir/fa/news/94091407950/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%86%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D9%88%D8%B2%D8%AF%D9%87%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%B2-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-15-%D8%A8%D9%87%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C
بازنگری در روند مجوزدهی مراکز ماده 15 بهزیستی
» سرویس: اجتماعي - رفاهي و خانواده
کد خبر: 94091407950
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۵
hamidreza dastjerdi-2-101.jpg
معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور از اجرای طرح "ارتقای مراکز اقامتی میان مدت درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور (مراکز ماده 15)" خبر داد و گفت: درحال حاضر دستورالعمل و ضوابط جدید این مراکز تدوین و درآینده به سراسر کشور ابلاغ خواهد شد......
@MMT_IRAN
بازنگری در روند مجوزدهی مراکز ماده 15 بهزیستی
» سرویس: اجتماعي - رفاهي و خانواده
کد خبر: 94091407950
شنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۵
hamidreza dastjerdi-2-101.jpg
معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور از اجرای طرح "ارتقای مراکز اقامتی میان مدت درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور (مراکز ماده 15)" خبر داد و گفت: درحال حاضر دستورالعمل و ضوابط جدید این مراکز تدوین و درآینده به سراسر کشور ابلاغ خواهد شد......
@MMT_IRAN
isna.ir
ایسنا - بازنگری در روند مجوزدهی مراکز ماده 15 بهزیستی
معاون پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور از اجرای طرح "ارتقای مراکز اقامتی میان مدت...
http://www.mojnews.com/fa/Miscellaneous/ViewContents.aspx?Contract=cms_Contents_I_News&r=1995764
تغيير در سرانه پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي/ اعتياد دليل 35 درصد جرايم کشور
موج- معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهاي مردمي ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: سرانه در نظر گرفته شده براي پيشگيري از اعتياد و آسيبهاي اجتماعي در کشور بسيار اندک است و درخواست شده اعتبارات اين بخش افزايش پيدا کند. .........
@MMT_IRAN
تغيير در سرانه پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي/ اعتياد دليل 35 درصد جرايم کشور
موج- معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهاي مردمي ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: سرانه در نظر گرفته شده براي پيشگيري از اعتياد و آسيبهاي اجتماعي در کشور بسيار اندک است و درخواست شده اعتبارات اين بخش افزايش پيدا کند. .........
@MMT_IRAN
Mojnews
خبرگزاري موج :: تغيير در سرانه پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي/ اعتياد دليل 35 درصد جرايم کشور
توليد و ارائه کننده آخرين اخبار ايران و جهان
http://titre1.ir/fa/news/82537/%D8%AA%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA
تعداد معتادان کشور چقدر است؟
معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهای مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر، به این پرسش که شمار معتادان کشور چقدر است، پاسخ میگوید و به تعیین سهم دانشجویان ایرانی در تجربه مواد مخدر میپردازد.
گروه اجتماعی«تیتریک»پرویز افشار معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهای مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر در خصوص کاهش سن گرایش به اعتیاد و میزان رواج استفاده از مواد مخدر در بانوان، آقایان و قشر دانشجو اظهار داشت: طبق استناد به آخرین طرح ارزیابی سوءمصرف مواد مخدر در کشور که در سال 1390 جمعآوری شد.........
@MMT_IRAN
تعداد معتادان کشور چقدر است؟
معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهای مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر، به این پرسش که شمار معتادان کشور چقدر است، پاسخ میگوید و به تعیین سهم دانشجویان ایرانی در تجربه مواد مخدر میپردازد.
گروه اجتماعی«تیتریک»پرویز افشار معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهای مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر در خصوص کاهش سن گرایش به اعتیاد و میزان رواج استفاده از مواد مخدر در بانوان، آقایان و قشر دانشجو اظهار داشت: طبق استناد به آخرین طرح ارزیابی سوءمصرف مواد مخدر در کشور که در سال 1390 جمعآوری شد.........
@MMT_IRAN
تیتر 1
تعداد معتادان کشور چقدر است؟
معاون کاهش تقاضا و توسعه مشارکتهای مردمی ستاد مبارزه با مواد مخدر، به این پرسش که شمار معتادان کشور چقدر است، پاسخ میگوید و به تعیین سهم دانشجویان ایرانی در تجربه مواد مخدر میپردازد.
http://hodana.ir/fa/news/287328/%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AE%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86
مواد مخدر ارزانتر است یا سینما رفتن!
یکی از مهمترین معظلاتی که در عصر کنونی گریبانگیر جامعه شده گرایش جوانان به مواد مخدر برای فرار از مشکلات و پناه بردن به آرامشی کاذب در پرده اوهام است.
جوان، هزار تومان! نیازی به رفتن راه دوری هم نیست. شاید چند خیابان بالاتر، یا چند خیابان پایینتر پیدایش کنید. فروشندگان میتوانند مغازهدار یا دستفروش باشند؛ فروشندگانی که با پولی اندک، مدعی اند حجم زیادی از لذت و سرخوشی و نئشگی را به خریداران عرضه میکنند.........
@MMT_IRAN
مواد مخدر ارزانتر است یا سینما رفتن!
یکی از مهمترین معظلاتی که در عصر کنونی گریبانگیر جامعه شده گرایش جوانان به مواد مخدر برای فرار از مشکلات و پناه بردن به آرامشی کاذب در پرده اوهام است.
جوان، هزار تومان! نیازی به رفتن راه دوری هم نیست. شاید چند خیابان بالاتر، یا چند خیابان پایینتر پیدایش کنید. فروشندگان میتوانند مغازهدار یا دستفروش باشند؛ فروشندگانی که با پولی اندک، مدعی اند حجم زیادی از لذت و سرخوشی و نئشگی را به خریداران عرضه میکنند.........
@MMT_IRAN
hodana.ir
مواد مخدر ارزانتر است یا سینما رفتن!
یکی از مهمترین معظلاتی که در عصر کنونی گریبانگیر جامعه شده گرایش جوانان به مواد مخدر برای فرار از مشکلات و پناه بردن به آرامشی کاذب در پرده اوهام است.
http://hodana.ir/fa/news/289181/%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%DA%A9%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D8%B3%D9%86%D9%87-%D8%B1%D9%81%D8%B9-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF
رئیس کمیسیون بهداشت مجلس:شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود
تهران - ایرنا - رئیس کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود و رفع بیکاری و فقر در کاهش اعتیاد و ایجاد شادی بسیار موثر است....
@MMT_IRAN
رئیس کمیسیون بهداشت مجلس:شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود
تهران - ایرنا - رئیس کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود و رفع بیکاری و فقر در کاهش اعتیاد و ایجاد شادی بسیار موثر است....
@MMT_IRAN
hodana.ir
رئیس کمیسیون بهداشت مجلس:شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود
تهران - ایرنا - رئیس کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: شادی با شکم گرسنه رفع نمی شود و رفع بیکاری و فقر در کاهش اعتیاد و ایجاد شادی بسیار موثر است.
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13940914000188
رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور در گفتوگو با فارس:
هرندیهای مخفی در کشور وجود دارد/ دُمل آسیبهای اجتماعی در هرندی سرباز کرده است
رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور گفت: هرندی سالهاست با آسیبها و مشکلات متعددی مواجه است و مشکلات آن دو دهه به طول انجامید؛ بنده در بهزیستی کارشناس بودم که مشکلات هرندی مطرح میشد و زمانی که رئیس سازمان بهزیستی شدم نیز این مشکلات وجود داشت..............
@MMT_IRAN
رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور در گفتوگو با فارس:
هرندیهای مخفی در کشور وجود دارد/ دُمل آسیبهای اجتماعی در هرندی سرباز کرده است
رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور گفت: هرندی سالهاست با آسیبها و مشکلات متعددی مواجه است و مشکلات آن دو دهه به طول انجامید؛ بنده در بهزیستی کارشناس بودم که مشکلات هرندی مطرح میشد و زمانی که رئیس سازمان بهزیستی شدم نیز این مشکلات وجود داشت..............
@MMT_IRAN
Farsnews
رئیس سابق سازمان بهزیستی کشور در گفتوگو با فارس:
هرندیهای مخفی در کشور وجود دارد/ دُمل آسیبهای اجتماعی در هرندی سرباز کرده است
Forwarded from کانال خبری درمانگران اعتیاد کشور
#کانون_سراسری_درمانگران_اعتیاد
متشکل از6000مرکزدرمانی
تلاشی تخصصی برای گسترش سلامت روان و مقابله با بیماری اعتیاد
با ما در:
@MMT_IRAN
متشکل از6000مرکزدرمانی
تلاشی تخصصی برای گسترش سلامت روان و مقابله با بیماری اعتیاد
با ما در:
@MMT_IRAN
🌸🌸#بیانیه 🌸🌸
اعضای محترم کانال، اگرچه سیاست نشر اخبار در کانال مرتبط بر ارایه اطلاعات حوزه کاهش تقاضای اعتیاد است ولی در برخی حوزه های مربوط به سلامت عمومی و چالشهای عمومی نیز وظیفه اجتماعی ما را بر آن میدارد تا در میان اطلاع رسانی تخصصی با نشر برخی موضوعات مشوقی باشیم برای رشد همدلی و فرهنگ درست.
با ما باشید در تنها کانال تخصصی خبر رسانی حوزه کاهش تقاضای مواد، وابسه به کانون سراسری درمانگران اعتیاد
@MMT_IRAN
اعضای محترم کانال، اگرچه سیاست نشر اخبار در کانال مرتبط بر ارایه اطلاعات حوزه کاهش تقاضای اعتیاد است ولی در برخی حوزه های مربوط به سلامت عمومی و چالشهای عمومی نیز وظیفه اجتماعی ما را بر آن میدارد تا در میان اطلاع رسانی تخصصی با نشر برخی موضوعات مشوقی باشیم برای رشد همدلی و فرهنگ درست.
با ما باشید در تنها کانال تخصصی خبر رسانی حوزه کاهش تقاضای مواد، وابسه به کانون سراسری درمانگران اعتیاد
@MMT_IRAN
Forwarded from Neda Ghanbari
فایل های صوتی 46 سمپوزیوم اعتیاد با عنوان"اصول پیشگیری علمی در سوءمصرف موادمخدر"- 28 آبان ماه 1394