اگر خواستید از حقیقتی دفاع کنید ، اول مطمئن شوید که آن ، صرفأ همان دیدگاهتان نباشد که به شدت مایلید حقیقت داشته باشد !


~ نیل دگراس

پروکسی

‏تیپیکال زندگی تو ایران اینجوری که
نه جای خاصی میرم
نه چیز خاصی میخرم
ولی همیشه خرج زیاده...


پروکسی

خجالت نمیکشی از اینکه دلت واسه چیزایی تنگ شده که اون حتی یادش هم نمیاد؟
به خودت بیا.


پروکسی

حرفات، توجیه‌هات، بهونه‌هات همه‌رو قبول کردم و پذیرفتم و ساکت شدم. نه چون قانع کننده بود، نه چون به حرفات باور داشتم، فقط برای اینکه بفهمی دقیقا همین‌جایی که دیگه بابت کارات باهات بحث نمیکنم همینجا نقطه‌‌ایه که تموم شدی‌.


پروکسی

ما میگیم آدم دورو، ولی شاعر میگه:

هم یاور قصابی و هم حامیِ میش
گاهی به عقب می دَوی و گاه به پیش
ای آنکه تو را سود رسد از دو طرف
کی خسته شوی از این دو رو بودن خویش؟



پروکسی

هر چی سنت میره بالاتر میفهمی که چقد زندگی با خانواده سخته دوسشون داری ولی هیچ حریم شخصی و هیچ ارامش خیالی نداری و هر لحظه در حال قضاوت شدن و مقایسه شدن و سرکوفت خوردن خواهی بود



پروکسی

از دیشب همه‌ش ذهنم درگیر اینه که منی که در کودکی انقدر جالب و موفق بودم چی شد که الان به عنوان یک بزرگسال انقدر ناامید کننده و سردرگمم؟


پروکسی

داداشم داشت میرفت آزمون تیزهوشان بده.
گفتم استرس نداری؟ گفت نه بابا استرس برا کسیه که خونده....
منطقیه



پروکسی

هیچ
موجودی توی این دنیا
از آدمی که به " از دست دادن " عادت کرده
قوی تر نیست.


پروکسی

در نهايت آدمها هیچ‌گاه قادر به ديدن تصوير درستى از ما نيستند و اين بخشى از زندگی و روابط است. راحت باشيد و نگران تصوير آدم ها از خودتان نباشيد. آن‌ها هیچ‌گاه شمارا «نزديك به آنچه هستيد»
نخواهند ديد.


پروکسی

یه جمله عاشقانه لری هست که خیلی عمیق عشقبازی توشه میگه:
"هَرکی نارَع چی تُونی ذوقِش وِ چینَع؟!"
معنیش اینه که میگه:
"هرکی مثل تویی نداره دقیقا ذوق و شوقش به چیه؟!"


پروکسی

بعد از ازدواج اگه تحت هیچ شرایطی اجازه دخالت تو زندگیت رو به خانواده و فامیل و دوست و آشنا ندادی؛
یعنی جلوی بروز خیلی از مشکلات رو گرفتی🤌🏼


پروکسی

رفتنای واقعی بدون خداحافظی‌ان، بدون دعوا و درگیری، بدون غر زدن و بهونه گیری، بدون گفتنِ دارم میرم که در جوابش بشنوی نرو، دیگه نمیگی ببین من دارم اذیت میشم، دیگه دلت نمیخواد یقه شو بگیری و بهش بگی تورو خدا نذار برم، جیغ و داد نمیکنی، دیگه مهم نیست، شاید حتی گریه هم نکنی، آدمایی که میخوان برن چمدونو محکم از کمد در نمیارن که صداشو بشنوی، بی سروصدا لباساشونو جمع میکنن و وقتی حواست نیست میرن. نمیگن خداحافظ من دارم میرم، اصلا هیچ آدمی نمیگه خداحافظ که بسلامت بشنوه، اگه گفت یعنی میخواد نرو بشنوه، بمون بشنوه، نمیخوام بری بشنوه، میخواد بشنوه بمون درستش میکنیم، پشت هر خداحافظی یه «به امید دیدار» وجود داره، واسه همینه که رفتنای واقعی بی خداحافظی‌ان عزیزم.


پروکسی