‏‌
محموددرویش یه جمله قشنگی داره که میگه:
من اگه تصمیم بگیرم نبینمت،
تو روی مژه هامم که بشینی
دیگه نمی بینمت...


پروکسی

اما اگر کسی بتواند در من چیزی را ببیند که نشانش نمی‌دهم،
در من چیزی پیدا می‌کند که فقط و فقط برای اوست.

پروکسی

سوار ماشین بودیم و بابام بدون هیچ منطق مشخصی می‌گفت توی کرمانشاه چون همه باهم آشناییم تصادف نمی‌کنیم.
چند دقیقه بعد دیدیم یه ۴۰۵ از روی پل پرت شده توی یه خونه.
بابام گفت اگه تصادفم بکنیم اینجوری تصادف میکنیم :)))
یه جا کم بیار مرد


پروکسی

گاهی وانمود می کنند تو ادم نادرستی هستی؛
تا برای نادرستی هایی که در حقت کردند، احساس گناه نکنند.


پروکسی

قشنگ ترین دیالوگی که شنیدم نصحیت یه پیرمرد بود که میگفت:

«یه زندگی خصوصی همیشه برنده اس!
مخفی نگهش دار تا زمانی که برنده بشی..!»
چقدر این جمله عمیقه!


پروکسی

شاید هیچ‌وقت اون دوستی نباشم که هر روز بهت زنگ می‌زنه ولی همیشه اون رفیقی می‌مونم که وقتی کل دنیات رو سرت خراب شد می‌تونی بهش تکیه کنی.‏


پروکسی

‏یکی از سخت ترین پذیرش‌های زندگی
پذیرش اینه که:
تو یک نفر رو دوست داری
اما اون متقابلاً به تو عشق و علاقه‌ای نداره
قبولش خیلی سخته چون حست درگیرشه
اما اگه بتونی واقعیت رو بپذیری
هم زودتر دل میکنی
هم سریع تر رها و آزاد میشی
و هم میری به دنبال کسی که به دنبال تو باشه


پروکسی

‏وضعیت موسیقی مملکت جوری شده که بعضی آهنگ‌هایی که با هوش مصنوعی ساخته میشن از آهنگ‌های خیلی از خواننده‌های جدید بهتره


پروکسی

احساس میکنم یه چیزی توی دلم هست که نمیتونم کامل براش اسم پیدا کنم، نه کاملاً غمه، نه کاملاً آرامش، یه حس مبهمه که بعضی روزها سنگین‌تر میشه و بعضی روزها فقط گوشه‌ای از ذهنم میشینه. احساس میکنم خیلی چیزها رو تحمل کردم بدون اینکه دربارشون حرف بزنم، خیلی مسیرها رو رفتم بدون اینکه مطمئن باشم به کجا میرسم و با این حال هنوز یه جایی درونم هست که نمیخواد دست از ادامه دادن بکشه، همون جایی که با وجود تمام خستگی‌ها هنوز آروم زیر لب میگه شاید فردا کمی بهتر باشه.


پروکسی

من اصلا زیبایی واضح تایپم نیست
زیبایی باید رازآلود و کشف‌کردنی باشه؛
شکل لبخند، برق و حرکات چشم،
میمیک صورت، لحن حرف زدن و چیزهای جزئی دیگه که نیازمند دقت‌ان و به مرور زمان قشنگ و قشنگ‌تر میشن برات.


پروکسی

زیباترین آدم‌هایی که می‌شناسم، کسانی هستند که به تأثیر حرف‌شان بر قلبِ دیگران فکر می‌کنند و بعد سخن می‌گویند.


پروکسی

آمدم از تو رنجیده شوم
اما دیدم نه کامیاب هستی نه تحصیل کرده
نه سخن گفتن را به درستی می‌دانی
و نه با انسان های شایسته همنشین بوده ای؛
پس حق را به تو دادم.


پروکسی

شاید باورتون نشه، اما در برخی پژوهش‌ها نشان داده شده که حدود ۱۵ درصد از ذرات معلق موجود در هوای ایستگاه‌های مترو منشأ پوست انسان دارند؛ سلول‌های مرده‌ای که به‌طور طبیعی از بدن جدا شده و در هوا پراکنده می‌شوند.


پروکسی

«هیچ فقدانی تصادفی نیست؛ آنچه رفت، برای تو نوشته نشده بود و آنچه نوشته توست، راهی به نبودن ندارد.»

پروکسی

شد شد، نشد هم نشد دیگه! به قول سعدی: «با بخت جدل نمی‌توان کرد!»

پروکسی

خودتو در معرض شانس قرار بده. زندگی اینقدر شانسی و رندوم جلو میره که باورت نمیشه.
جای رندوم برو، با آدمای رندوم دوست شو، چیزای عجیب بخر.
فکر کن اینجا یه بازیه که بهت سپردن هم باگ‌هاشو پیدا کنی و هم جایزه‌های آنلاک کردن چیزای جدید.


پروکسی