خدایا!
مارو با آدمهای بی تعهد، بی معرفت، رفیق نیمه راه، بی تفاوت و دروغگو، حد نشناس و نمک نشناس
در هیچ مسیری همراه نکن....



پروکسی

تنها شانس بلژیک برای برد اینه که عاصم منیر بیاد براش میانجگری کنه تا شاید تنگه رو باز کنن



پروکسی

‏تیتراژ سریال متهم گریخت توی ۲تا ورس به ساده‌ترین شکل، وضعیت روحیم رو شرح داده.
«توی این شهر شلوغ یه آشنا کنارم نیست، حتی یه سرپناه واسه قلب بی‌قرارم نیست. نمیتونم باشم از غصه‌ها جدا.
پی خوشبختی همش صبح تا شب دویدم من. حتی یک آشنا، یک آشنا، ندیدم من. بگو آخر این سفر میرسم کجا؟».

پروکسی

تو عصری که همه دنبالِ تنوعن
من توی این هیاهو
عاشقانه دنبالِ تکرار توئم.
عشق تو واسم یه ملودی آشناست
که هر بار با شنیدش
قلبم ب تپش میوفته
تو تنها تکراری هستی که هیچوقت
منو خسته نمیکنه.

پروکسی

‏اونایی که تو جمع حرف نمیرنن رو یه جا گیر بیارید تنها باهاشون صحبت کنید. حرفاشون به اندازه کُلِ اون جمع محتوا داره..!!


پروکسی

و در نهایت انتخاب او این بود که دور بماند، بقدری دورتر که کسی نباشد، آن مردم نه می‌دانند عشق چیست و نه رفاقت سرشان می‌شود، دوری از آن‌ها بهترین تصمیم خواهد بود.


پروکسی

شنیدنش تلخه ولی میگم:
نداشتن خانواده حامی میتونه اونقدر شمارو از بقیه عقب بندازه که هیچوقت با هیچ مقداری از تلاش به اهدافتون نرسید. استثناها همیشه وجود دارن، قرار نیست لزوما ما اون استثناها باشیم.



پروکسی