‏تیتراژ سریال متهم گریخت توی ۲تا ورس به ساده‌ترین شکل، وضعیت روحیم رو شرح داده.
«توی این شهر شلوغ یه آشنا کنارم نیست، حتی یه سرپناه واسه قلب بی‌قرارم نیست. نمیتونم باشم از غصه‌ها جدا.
پی خوشبختی همش صبح تا شب دویدم من. حتی یک آشنا، یک آشنا، ندیدم من. بگو آخر این سفر میرسم کجا؟».

پروکسی

تو عصری که همه دنبالِ تنوعن
من توی این هیاهو
عاشقانه دنبالِ تکرار توئم.
عشق تو واسم یه ملودی آشناست
که هر بار با شنیدش
قلبم ب تپش میوفته
تو تنها تکراری هستی که هیچوقت
منو خسته نمیکنه.

پروکسی

‏اونایی که تو جمع حرف نمیرنن رو یه جا گیر بیارید تنها باهاشون صحبت کنید. حرفاشون به اندازه کُلِ اون جمع محتوا داره..!!


پروکسی

و در نهایت انتخاب او این بود که دور بماند، بقدری دورتر که کسی نباشد، آن مردم نه می‌دانند عشق چیست و نه رفاقت سرشان می‌شود، دوری از آن‌ها بهترین تصمیم خواهد بود.


پروکسی

شنیدنش تلخه ولی میگم:
نداشتن خانواده حامی میتونه اونقدر شمارو از بقیه عقب بندازه که هیچوقت با هیچ مقداری از تلاش به اهدافتون نرسید. استثناها همیشه وجود دارن، قرار نیست لزوما ما اون استثناها باشیم.



پروکسی

زیبایی ببینید
فرش عشوندی نهاوند😍


پروکسی

‏نمیفهمم از خرج کردن پول چرا انقدر عذاب وجدان میگیرم، خب کار میکنم که پول در بیارم خرج کنم دیگه. نمیفهمم این از کجا میاد....!


پروکسی

در موردش کاری از دستم برنمی‌آد جز این‌که فقط قبول کنم بعضی چیزها از کنترل من خارجه و هرچقدر هم بخوام، همیشه یه جایی هست که ناچار می‌شم با واقعیت روبه‌رو بشم.


پروکسی

آدمها ذاتشونو با رفتارشون لو میدن ،
به خوش زبونی کسی اعتماد نکن…!


پروکسی

‏تجربه شخصی:

تعریف هیچکس و هیچ جا نکنید، بعد یه مدت ذات واقعیشو نشون میده
شما میمونی و کلی شرمندگی پیش کسایی که از خوبی های طرف بهشون گفتین.


پروکسی

شما میگید بهش فکر نکن، فراموشش کن ولی سعید شیروانی میگه:
"من قصه ی فراق تو را خاک کرده ام.
حاصل چه شد؟!
جوانه زدی، بیشتر شدی..!"


پروکسی