شهر تراز برای زندگی تو فصل تابستان تو ایران فقط اردبیل، دمای سر ظهر تابستون، ۲۵ درجه خنک‌تر از تهران، مردم بخاری روشن کردن، تا آخر هفته هم دما بیشتر از ۲۲ نمیشه

پروکسی

مولانا :
آدمى چگونه آرام مى شود؟
شمس تبريزى :
وقتى ديگر از رفتن آدم ها نمى ترسد.
مولانا :
و اگر تنها بماند؟
شمس تبريزى :
كسى كه خودش را پیدا كند، هيچ
وقت تنها نيست.


پروکسی

از مقایسه خودت با افرادی که خانواده حمایتگر دارن
دست بردار.


پروکسی

باور کن همه‌چی از یه نفس عمیق
شروع می‌شه…
یه صبح آروم، یه تصمیم کوچیک،
یه دل بریدن از گذشته.
و توی دلِ هموناست که
حال خوب دوباره برمی‌گرده.🤌🏻🌱✨💕


پروکسی

‏تو زندگیم خیلی چیزها دوست داشتم که مال من نشد؛ هرکس و دوست داشتم آدم من نبود.یاد گرفتم از خیلی چیزها و آدم ها چشم پوشی کنم.دست برداشتم از خواستن های بی فایده.از چیزها و آدمهایی که نمیشه داشت.
همه جا سربلند بودم.به احدی بدهکار نیستم. جز خودم.
خودم
که نجیب و بیصدا هزاران بار زمین خورده و دوباره و دوباره بلند شده..

پروکسی

‏از چی نمیتونی مووآن کنی عزیزم؟ از توجهی که نمی‌کرد؟ از تلاشی که نکرد؟ از لیاقتی که نداشت؟ از آرامش و امنیتی که بهت نمی‌داد؟ از شخصیت و لول و‌ عمقی که نداشت؟ از احساس کافی بودنی که بهت نمی‌داد؟ از چی؟



پروکسی

🤍تا حالا شده توی ماشین باشید
یه دفعه چشمتون به ویترین یه مغازه بخوره و خوشتون بیاد؟
به زور جای پارک پیدا کنید...
میرین سمتش...

اما انگار فقط از دور قشنگ به نظر میرسیده.
برمیگردید سمت ماشین ؛
میبینید جریمه هم شدید...

خیلی از آدما تو زندگی مثل اون مغازه ها میمونند... سعی نکنید نزدیک شون بشید که با حسرت برمیگردید!


پروکسی

به عنوان یک مادر و یک خاله میگم.
چرا فکر میکنید ما اینا رو پیدا میکنیم؟
گاها شده نیم ساعت هی صداش زدم، که بلکه همونجور بمونه بتونم ده دقیقه ریلکس کنمو بشینم.


پروکسی

زندگی تو ایران تو همین یه بیت شعر فروغی بسطامی خلاصه شده:
یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد
یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند…


پروکسی

روزای اول خونه خراب شدن: 


پروکسی

‏من مغرورم اما هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم،
به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

پروکسی

‏اگه اینجوری پیر نشیم چی؟



پروکسی

گاهی اوقات باید کمی از دیگران فاصله بگیرید و زمانی را به تنهایی سپری کنید.
تجربه کنید، قدر بدانید و خود را دوست داشته باشید.


پروکسی

من قوى باشم؟
من با حال بد مهمونى رفتم رقصيدم،
شوخى كردم خنديدم،
با خانواده مسافرت رفتم و وانمود
كردم خوبم.
رفیقامو دلداری دادم، کارامو خیلی بهتر از قبل انجام دادم،
من توحال بدم هركارى كه فكرشو كنی انجام دادم،
چی ميدونى از من كه ميگی قوى باش؟
كى ميدونه تا اين مرحله از زندگی
چند بار مردم و زنده شدم ولى بقيه از من فقط لبخند ديدن.


پروکسی

اینکه «ما هیچوقت نمیدونیم اخرین بارها کیه» واقعا دردناکه.


پروکسی