«صرفاً چون برنامه‌ای برای امروز ندارید»،
با هرکسی برای کافه یا شام قرار نذارید.

«صرفا چون خوش می‌گذره»،
دورهمی و مهمانی هرکسی را قبول نکنید.

«صرفا چون حوصله‌تان سر رفته»،
با هرکسی صحبت یا چت نکنید.

«صرفا چون تنها هستید»،
با هرکسی وارد رابطه نشید.

اتفاقا همین ارتباطات به ظاهر ساده‌اند
که شخصیت شما را شکل می‌دهند.

«نه» گفتن نشانه‌ی غیراجتماعی بودن نیست؛
بلکه ثابت می‌کند چقدر برای قلب، روح،
افکار، شخصیت و خودتان ارزش قائلید.


پروکسی

وقتی طرح بودم اولین حقوقم۱۲۰۰ بود
با حقوق یه ماهم یه گوشی خریدم
برای بابام کت و شلوار خریدم
واسه مامانم یه مانتو و شال
واسه خواهرم یه تبلت
مقداری هم پس انداز کردم
تازه تو یکی دو سال قصد داشتم ماشین قسطی بخرم
حالا بعد ده سال
۳۰تومن میگیرم
روز سوم ماه به گدایی میفتم



پروکسی

لحظه ای که داشتی به خودت میگفتی
از کجا میخواد بفهمه؟!
دقیقاً همونجا جلوی خودتو بگیر
تو در درون خودت هم مسئولی
نه فقط در بیرون و در قبال دیگری.



پروکسی

‏هر وقت یکی ازم می‌پرسه خوبی، نمی‌تونم ریسک کنم بگم نه نیستم؛ چون حتماً اون می‌پرسه چرا و من واقعا تعریفی برای حال بدم ندارم حتی خودمم نمی‌دونم چِمه نمی‌دونم چرا بَدم فقط می‌دونم خوب نیستم.


پروکسی

همیشه خسته‌ای؟ ناخن‌هات می‌شکنن؟ پلک چشمت می‌پره؟ 🤔 اینا فقط اتفاقات روزمره نیستن؛ زبان بدن شماست که داره آلارم می‌ده!

#Health


پروکسی

یه بار یه نفر بهم یه نصیحتی کرد که:

اگر دلت می‌خواد بری بدوئی، برو.
منتظر پیدا کردن همراه نباش. دیر یا زود، شاید بار پنجم، شاید بار بیستم، آدم‌هایی که مثل خودت فکر می‌کنن، خودشون سر راهت قرار می‌گیرن.

تازه چند وقت پیش فهمیدم این حرف فقط درباره دوئیدن نیست؛ تقریباً برای همه‌چیز توی زندگی صدق می‌کنه.


پروکسی

یجور عجیبی به خدا اعتماد دارم، غرق تو بدبختیم باشم بازم میدونم یه حرکتی میزنه یا یه مصلحتی تو کارش هست✨


پروکسی

لیموعمانی وقتی لوبیا و گوشت رو میخوری ولی اونو دور میندازی:


پروکسی

‏یکی از نشونه‌های امن بودن اینه که قابل پیشبینی باشی.
آدمایی که تو ابهام نگهت میدارن امن نیستن.
چه دوست چه همکار



پروکسی

وقتی تروما فعال میشه شما با سن امروزتون واکنش نشون نمیدی بلکه با همون سنی پاسخ میدی که نخستین بار اون زخم رو تجربه کردی به همین دلیل که گاهی واکنشی نشون میدی که با سن و توانمندی یا بلوغ امروزت متفاوته.


پروکسی

خیانت درد داره بله
ولی تاحالا کات از رو منطق نداشتی بفهمی جنگ با خودت و دلت چ کوفتیه


پروکسی

او دیر آمد، خیلی دیر، وقتی برگشت دیگر جای قدم‌هایش روی شن‌های قلبم نبود، بادها آمده بودند، باران‌ها باریده بودند و تمام رد او را از سرزمین من پاک کرده بودند، او دنبال دختری میگشت که خودش کشته بود اما زنی را دید که از مرگ او متولد شده بود.

پروکسی

‏واقعاً دوست دارم یکی رو عمیقاً دوست داشته باشم؛ باهاش راحت باشم، هرچی اذیتم می‌کنه بهش بگم، پیشش آروم بگیرم و قلقم رو بلد باشه، خودم رو پیشش سانسور نکنم، هر چقدر خواستم و تونستم بهش ابراز علاقه کنم و نگران هیچی هم نباشم....


پروکسی

اگر رفیق لانگ دیستنس داری این بیت از فاضل نظری رو براش بفرست:

"غَمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند
رفیق های در آغوش هم گریسته را.."


پروکسی

و ناگهان، دیگر برايم مهم نبود،
كه ديده شوم، درک شوم، با من صحبت شود، جواب بيامم را بدهند، دوستم داشته باشند يا نه، دعوت شوم يا درباره ام صحبت كنند؛ حالا همه جا آرام است و من بالاخره خودم را پيدا كردم.

پروکسی