لیموعمانی وقتی لوبیا و گوشت رو میخوری ولی اونو دور میندازی:


پروکسی

‏یکی از نشونه‌های امن بودن اینه که قابل پیشبینی باشی.
آدمایی که تو ابهام نگهت میدارن امن نیستن.
چه دوست چه همکار



پروکسی

وقتی تروما فعال میشه شما با سن امروزتون واکنش نشون نمیدی بلکه با همون سنی پاسخ میدی که نخستین بار اون زخم رو تجربه کردی به همین دلیل که گاهی واکنشی نشون میدی که با سن و توانمندی یا بلوغ امروزت متفاوته.


پروکسی

خیانت درد داره بله
ولی تاحالا کات از رو منطق نداشتی بفهمی جنگ با خودت و دلت چ کوفتیه


پروکسی

او دیر آمد، خیلی دیر، وقتی برگشت دیگر جای قدم‌هایش روی شن‌های قلبم نبود، بادها آمده بودند، باران‌ها باریده بودند و تمام رد او را از سرزمین من پاک کرده بودند، او دنبال دختری میگشت که خودش کشته بود اما زنی را دید که از مرگ او متولد شده بود.

پروکسی

‏واقعاً دوست دارم یکی رو عمیقاً دوست داشته باشم؛ باهاش راحت باشم، هرچی اذیتم می‌کنه بهش بگم، پیشش آروم بگیرم و قلقم رو بلد باشه، خودم رو پیشش سانسور نکنم، هر چقدر خواستم و تونستم بهش ابراز علاقه کنم و نگران هیچی هم نباشم....


پروکسی

اگر رفیق لانگ دیستنس داری این بیت از فاضل نظری رو براش بفرست:

"غَمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند
رفیق های در آغوش هم گریسته را.."


پروکسی

و ناگهان، دیگر برايم مهم نبود،
كه ديده شوم، درک شوم، با من صحبت شود، جواب بيامم را بدهند، دوستم داشته باشند يا نه، دعوت شوم يا درباره ام صحبت كنند؛ حالا همه جا آرام است و من بالاخره خودم را پيدا كردم.

پروکسی

ماه چه هلال باشه چه کامل اسمش ماهه؛ هیچ‌وقت ماهیت خودشو از دست نمی‌ده.
توام اگه تو برحه ای از زندگیت هستی که خسته و غمگین و پژمرده ای، هنوز هم ماهی، هنوزم می‌درخشی.
اینو هرگز فراموش نکن.
این غم ها از زیبایی و ارزش تو کم نمی‌کنه.

پروکسی

آدمی که نخواد بفهمه، هر چقدر هم توضیح بدی، باز هم اونجوری که به نفعش باشه واکنش نشون میده...


پروکسی

فیزیوتراپی به سبک قدیم :)



پروکسی

من يه اخلاق بدى كه دارم اينه كه تا عمق هرچیز رو مى رم. تا عمق احساسات، تا عمق سوالات، تا عمق حرفها، تا عمق رفتارها، وحتی تا عمق سكوتها. براى همين كاهى چیزهايى رو مى بينم و مى شنوم و مى فهمم كه نبايد، همين هم باعث ناراحتی مى شه، هم باعث فكر و خيال بيشتر مى شه.


پروکسی