🔴 نه به اعدام

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه مخالف قاطع مجازات اعدام میباشد و خواهان متوقف شدن بدون قید‌ و شرط اعدام زندانیان سیاسی و عمومی است.

نه به زندان
زندانی سیاسی آزاد باید گردد

چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و‌ تشکیلات

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۵ دی ۱۴۰۲
‏https://t.me/vahedsyndica

https://t.me/MansoorOsanloo

کدخدای ده ما
گاه یک قطعه هنری روشن‌تر از ده‌ها تحلیل، بیانیه، شعار و تراکت سخن می‌گوید.
دشمنی دیوانه‌وار دیکتاتورها با هنر، در روشنگری و رسواگری بیان احساسات ریشه دارد.
به این دو ویدئو نگاه کنید.
🌹🌹🌹🌹🌹

Mans new times has exile from the Sangoor factory because he tried to، Collecting the signatures of workers، to protest the proposed labor law to amend the labor law in Iran. He did not tell the Pari about this issue yet. He had gone out of home the same as past time very soon in the morning and return at the evening. He was continuing his work in other manufactory from night to morning also. He had filed a complaint in the office of the East Tehran work zone. He requested that he return to work because he had not problem on his work. Mans and one of the his colleages Nader were involve with this matter. They had gone four times at the hearing of the complaint of the Labor Department, until the end, the evaluation committee issued a decision in their favor.The employer did not accept this decision, document went to the dispute resolution board. Mr. Sadeghi, advocate of the Mr. Etemadi, Manager of the factory, had many tools for victory,same as money, friendship, communications, Support from the Ministry of Industries and the Department of Development of Manufacturing Industries. But these opportunities did not work because of the exists the head of the dispute resolution board, who seems to be from the generation of the incorruptible. He conducted the meeting according to the regulations and relay on evidence and documents. He did not allow external factors to affect the handling of the case in the board. For this reason, the vote became again issued in our favor.

ایران را خشک میکنند تا از ذخایر لیتیوم مجانی اش بیش از نفت و گاز پول بسازند. به هیچ کس هم حساب پس نمی دهند!
آیا به این هیولاها که ایران و مردم ایران را دارن نابود میکنند، اجازه حکومت باز هم باید بدهیم؟ بیایید با هم در حول شورای ملی تصمیم ایران متشکل شویم و جلوی نابودی ایران را بگیریم.

مردم هر طوری که میتوانند هم نوایی خود با مردم ایران و پوچی های خرافات و مذهب را تلاش میکنند بیان کنند.

چه نیازی به رای ما داری؟؟؟

آیا به چنین حکومت پلیدی که مزدورانش بدستور خامنهی به روی مردم بیگناه شلیک میکنند، باید رای داد؟ یا برکنارش کرد؟

همبستگی و پیکار دادخواهانه با حضور همه ستمدیدگان دادخواه امکان پذیر است. تلویزیون مستقل دیدگاه و حزب ایران آباد در این مسیر گام بر میدارند.

⚠️#آماده_فتح_شیم⚠️
⚠️🚨 نتیجه تحقیقات علمی بر روی تاثیر ورزش بر اندام های بدن نشان داد که برای بدست آوردن بهترین اندام کافیه روزانه ۹ حرکت از ۴۸ حرکت بالا رو در خانه انجام
بدین! ( عالیه )
https://t.me/Unity_Solidarity_Equality2

🔴 یازده فعال حقوق زنان در استان گیلان، مجموعا به بیش از ۶۰ سال حبس محکوم شدند

هرانا؛ یازده فعال حقوق زنان به نام های فروغ سمیع نیا، سارا جهانی، یاسمین حشدری، شیوا شاه سیاه، نگین رضایی، آزاده چاوشیان، زهرا دادرس، متین یزدانی، زهره دادرس، هومن طاهری و جلوه جواهری توسط دادگاه انقلاب رشت مجموعا به بیش از ۶۰ سال و ۶ ماه حبس محکوم شدند.

بر اساس حکم صادره توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی مهدی راسخی، زهره دادرس به ۹ سال و شش ماه و دو روز حبس، فروغ سمیع نیا، سارا جهانی، یاسمین حشدری، شیوا شاه سیاه، نگین رضایی، آزاده چاوشیان، زهرا دادرس و متین یزدانی هر کدام به شش سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس و جلوه جواهری و هومن طاهری هر کدام به یک سال زندان محکوم شده‌اند.

مورخ دهم اسفندماه سال گذشته، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات این افراد در شعبه مذکور برگزار شده بود.

اتهامات مطروحه علیه فروغ سمیع نیا، سارا جهانی، یاسمین حشدری، شیوا شاه سیا، نگین رضایی، واحده خوش سیرت، آزاده چاوشیان، زهرا دادرس و متین یزدانی عضویت در گروه و اجتماع و تبانی با هدف برهم زدن امنیت ملی عنوان شده است.

علاوه بر این اتهامات مطروحه علیه هومن طاهری و جلوه جواهری، تبلیغ علیه نظام و زهره دادرس، تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت کشور عنوان شده است.

در تاریخ بیست و پنجم مرداد ۱۴۰۲، به مدت دو روز موجی از بازداشت شهروندان در استان گیلان توسط نیروهای امنیتی شکل گرفت.

زهرا دادرس، زهره دادرس، متین یزدانی، هومن طاهری، سارا جهانی، جلوه جواهری، فروغ سمیع نیا و آزاده چاوشیان در رشت، نگین رضایی و یاسمین حشدری نیز به ترتیب در فومن و انزلی و همچنین شیوا شاه سیاه و واحده خوش سیرت، شهروندان اهل لاهیجان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

بیاییم بعنوان انسان های با انصاف به شرایط ایران نگاه کنیم. اگر دوستی همه مردم ایران را در سال ۱۳۵۷ خورشیدی که به دگرگونی سیستم سلطنتی دست زدند، و به ناچار انقلاب کردند، سرزنش میکند، از او بخواهیم دلایل سرزنش خود را بگوید. کسانی هم که در انقلاب ۱۳۵۷ بناچار شرکت کردند، دلایل خود را بگویند و به جای نفرت پراکنی و چند تکه کردن مردم و حاضران راهی را برویم که هم اشتباهات شاهنشاه و سیستم قبلی و هم اشتباهات بخشی از انقلابیون و هم حضور سازمان های پلیسی و اطلاعاتی کشور های گوادالوپیست و تاثیر گذاری های آنها و هم خشونت و جنایتکاری های ساواک و پرویز ثابتی و معامله های پشت پرده ارتشبد فردوست، ثابتی و قدرت دادن به اسلامیستها توسط ساواک و شاهنشاه و کشتار و سرکوب ده ها هزار ایرانی را در جنبش های پیش از ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بررسی کنیم. به خاطرات اسداله علم نزدیکترین فرد به شاهنشاه، به خاطرات امیراصلان افشار رییس تشریفات شاهنشاهی حتا به کتاب کهن دیارای شهبانو فرح، تایید های شاهزاده رضا پهلوی از تند روی های ساواک در زمان شاهنشاه که ویدیوهای بسیار از آنها موجود است. به خاطرات شعبان جعفری تاجبخش و پزشکان شاهنشاه نگاه کنیم. بعد همه این اخبار و خاطرات از آدم های معتبر آن زمان را کنار هم قرار دهیم، بعد رویداد غم انگیز ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را بررسی کنیم و نتایج پس از آن و نقش اصل ۴ ترومن در ایران، و برنامه های انقلاب سفید ایران( شاه و ملت) کوشش های علی امینی و اسداله علم برای کنترل مذهبیون، نقش نصر از آموزش دیدگان اخوان المسلمین و دیگر برنامه ریزان موثر در دربار که حتا کتابدار فرح و رییس دانشگاه های مملکت میشدند، باز کردن پای حوزه های ضد علم به دانشگاه ها و دادن سکان سانسور کتاب های درسی و دینی و قرآنی به به امثال بهشتی، مطهری، مفتح، خاتمی، باهنر، و حضور هزاران آخوند در مدارس کشور در دهه پنجاه و سرکوب کامل و کشتار نیروهای دگر اندیش دموکراسی خواه و آزادی خواه و بستن همه احزاب و سازمانها حتا دو حزب دولتی مردم و ایران نوین، همه با مشاورت ساواک و دستور و همکاری سیا، انتلیجنت سرویس موساد و حتا میت ترکیه، از همه بدتر فساد و پارتی بازی و بی توجهی شاهنشاه به فساد های گسترده ای در دهه پنجاه خورشیدی بدلیل ورود بی رویه دلار های نفتی ایران رخ داد. برخی از اعضای خاندان سلطنتی، فساد هایشان بطور وحشتناکی بود. اختلاس و رشوه های صدها میلیون تومانی پیرامون سپردن کارها ‌‌مقامات دولتی به نزدیکان بانوان اشرف پهلوی، شمس پهلوی و گرد آوری ثروت بی حد و حساب توسط بقیه اعضای خانواده و دربار، رشوه ها و پورسانتاژ های ده ها و صدها میلیونی توسط تیمسار توفانیان، اویسی، و ده ها نام دیگر که ارتشبد قره باغی در کتاب خاطراتش مو به مو نوشته است. همچنین خاطرات دقیق ارتشبد فردوست اشاره به بخش زیادی از این فساد دارد. نقش قدرتمند اوقاف اسلامی با پشتیبانی شاهنشاه آریامهر و ساختن مساجد تا بالای ۵۵ هزار مسجد ( در سال ۱۳۲۰ ) که رضا شاه بدستور انگلیسی ها از ایران رفت فقط ۲۲۰ مسجد رسمی وجود داشت. به گفته داریوش همایون از سران دولتی و دبیر دوم حزب رستاخیز شاهنشاهی، که پرویز ثابتی و احمد فراستی مدیران ارشد ساواک در مصاحبه هایشان اشاره کرده اند که ساواک ماهیانه شش هزار تومان به پیش نماز ها و آخوندهای معرفی شده توسط حوزه های ضد دانش قم و خراسان و بقیه جاها میپرداختند و ماهیانه شش هزار دلار برای خمینی به نجف می فرستادند. هم چنین، کتاب های خمینی مثل رساله اش را در ابعاد ۱۰ هزار نسخه چاپ میکردند و سپس از طریق انتشارات امیر کبیر در بازار می فروختند. بعلاوه تامین هزینه صدها چاپخانه اسلامیست برای چاپ مطالب اسلامی که توان اندیشه مدرن و نوگرایانه را بگیرند. چپ ها، دموکرات ها، ملیون واقعی مثل شاهپور بختیار و داریوش فروهر را که سوسیال دموکرات و آزاد اندیش و سال ها در زندان ساواک شاهنشاهی بودند، از جمله این نیروها بودند. سیستم شاهنشاهی از سویی کوشش می‌کرد مدرنیته را در ایران گسترش بدهد به همین دلیل صدها تن از زندانیان سیاسی که تعهد همکاری با حکومت را میداند به خدمت خود در میاورد. از جمله سیروس نهاوندی و جعفری ، که در امر نوگرایی به رضا قطبی و شهبانو فرح کمک میکردند ولی از سوی دیگر پرویز ثابتی بدلیل وابسته بودنش به سیا و انتلیجنت سرویس همه آن رشته ها را به آب می داد. اسلامیستها را بالاتر می آورد.
سیستم شاهنشاهی از سویی پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ وابسته کامل به آمریکا و انگلستان و پیمان های سنتو و اصل ۴ ترومن شده بود، از سویی دیگر پس از دهه چهل سعی می‌کرد روابط اقتصادی و دیپلوماتیک اش را با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و دیگر کشورهای سوسیالیست و کشور های غیر متعهد افرایش دهد و با استفاده از سیاست توازن منفی بین بلوک شرق و غرب ایران را از خطر های درگیری های خارجی دور بکند.

نتیجه همکاری با شوروی که شهبانو فرح در کتاب کهن دیارا که خاطرات ایشان است و به تازگی چاپ شده است، می‌گوید من نمیدانم چرا اینقدر به شوروی سفر میکردیم. ولیعهد هم به تنهایی به شوروی سفر کرد. قرارداد لوله کشی سراسری گاز ایران بود که در دهه چهل شروع شد. گازی که از زمان قرارداد ویلیام دارسی با پادشاه قاجار بسته بود و همچنان میسوخت و به هدر میرفت، شوروی بدون پول و به صورت تهاتری برای ایران لوله کشی کرد. در مسیر مسجد سلیمان و آغاجاری و گچساران تا جلفا و ورود گاز ایران به آذربایجان شوروی، تمام شهرها و روستاهای سر راه را بتدریج برای مردم لوله کشی کردند. طبق قرارداد قراربود که هزینه این لوله کشی پس از اتصال گاز ایران به لوله کشی گاز شوروی که از منطقه غربی آنجا به اروپا برای فروش میرفت، کنتور هایی نصب شود و به نسبت قیمت جهانی گاز هزینه انجام شده ماهیانه از این گاز فروخته شده در بازار جهانی تامین شود. سپس قرارداد ساخت ذوب آهن اصفهان بعنوان اولین کارخانه صنعت مادر که از زمان صفویه امکان اجرای آن در ایران وجود داشت، بدلیل وجود معادن سنگ آهن، کک، ذغال سنگ، مس و… و در دوران قاجار علی رغم کوشش های حاج امین الضرب و حاج امین السلطان به نتیجه نرسید. حتا در زمان رضاشاه قراردادی با آلمان ها بسته شد، که در منطقه کرج نزدیک خط راه آهن تبریز به تهران این کارخانه ایجاد شود. متاسفانه با آنکه وزارت صنایع آن زمان بیست میلیون تومان به شرکت آلمانی پرداخت کردند، آن شرکت گود برداری و نصب صفحه ستون ها و بخش زیادی از ستون های کارخانه را انجام داد، که تا سال ۱۳۹۱ خورشیدی که من در ایران بودم، این بقایای کارخانه در کنار شهر کرج وجود داشت. اما احتمالا بدلیل تغییر وضعیت جنگ و آغاز شکست خوردن آلمان های فاشیستی از ارتش سرخ شوروی این کار متوقف ماند. تا زمانی که شوروی ها این کار را برای ایران با همان شرایط تهاتری وجود گاز و ارسال آن به بازارهای اروپایی به انجام رساندند. ده ها هزار شغل در کارخانه و اصفهان و ده ها هزار شغل دیگر در حمل ‌ونقل و کشیدن راه آهن تا مناطق معادن آهن و ذغال سنگ و همچنین گسترش جاده سازی با باند های بیشتر برای حمل ‌ونقل آهن های شمش و ورق که تولید میشد، بوجود آمد. همچنین هزاران تن از کارگران و مهندسین و تکنیسین های ایرانی در مراکز آموزشی فنی حرفه ای شوروی آموزش دیدند و به ایران باز گشتند. سطح خرد دانشی و اجرای آموزش مهندسی و فنی و محاسبات در ایران شدیدا رشد کرد که منجر به رشد بخش های دانشگاهی شد. چرا که نیاز صنعتی موجود این افراد تحصیل‌کرده اجرایی را نیاز داشت. سپس قرارداد های دیگر صنایع مادر و کشاورزی و دامپروری با چکسلواکی، یوگسلاوی، رومانی، بلغارستان، و دیگر کشورهای سوسیالیستی و غیر متعهد مثل هندوستان گسترش یافت. کارخانه های ماشین سازی و تراکتور سازی تبریز، واگن سازی آراک صنایع تولید دیگ بخار اراک، ورود هزاران ماشین ابزار ماشین تراش، ریخته گری ها، لوله سازی، چهره صنعت ایران از کمپرادور را به صنایع زیر بنایی داشت تغییر میداد. همچنین بسیار از صنایع وابسته شروع به یادگیری ریشه های لوازمی که در اختیار داشتند کردند. دانشگاه های علم و صنعت ، صنعتی اصفهان، صنعتی آریامهر، و دانشکده های فنی و علوم پایه در تمام دانشگاه های ایران بدلیل همین نیازها گسترش یافت. ارتباط بین دانشگاه ها و مراکز صنعتی بیشتر میشد.نو آوری های زیادی صورت میگرفت، که ساواک بدستور صنایع آمریکایی و اروپایی جلوی آنرا میگرفت. حتا ژاپنی ها و کره ای ها، فلیپینی ها، پزشکان هندی، بنگلادشی، در ایران برای کار آمده بودند. صنایع کوچک ایران مثل دوزندگی بیش از پانصد هزار کاپشن زمستانی، صدها هزار دست کت ‌شلوار هاکوپیان، لباس های کار و ایمنی و بهداشت محیط کار میدوختند و افزون بر نیاز ایران به شوروی و کشور های سوسیالیستی با همان شکل تهاتری صادر میکردند. تمام تولید اضافه بر مصرف داخلی ایران را در لوازمی مثل کولرهای آبی ارج، آزمایش، که اختراع خود ایرانی ها بود، میخریدند. کفش هارو پوتین های کفش ملی مثل کیکرز و وین و بلا در اروپای شرقی مشتری بسیار داشت. حتا فرانسوی ها طرحی از کفش و پوتین ساقه کوتاه کیکرز را سفارش میدادند. کم کم سر و کله ابزار الکتریکی ایران از صنایع برق و الکتریک رشت، حتا در آلمان غربی پیدا شد. بدلیل کیفیت بالا و قیمت پایین( بدلیل کارگر ارزان قیمت، و داشتن کارخانه های پتروشیمی که مواد اولیه لوازم مختلف الکتریکی و بتدریج تمام زندگی می شد) کالاهای ایران در رقابت حتا با کالاهای آلمانی بتدریج برنده میشدند و بازارهای آنها را تسخیر میکردند. صادرات خود روهای ایرانی به کشورهای منطقه پس از طرح هر ایرانی باید یک پیکان داشته باشد، (گفته نخست وزیر ایران هویدا) رو به گسترش بود. حتا نخست وزیر و وزیران افغانستان با افتخار از پیکان ایران استفاده میکردند.