اهریمن با لباس های مختلف می آید. داستان آژی دهاک را دنبال کنیم، بخوانیم و وقت بگذاریم، متوجه می شویم در اسطوره های ما در اوسنه های ما در فلات ایران، چگونه هر بار اهریمن در لباس و چهره آشپز ، حکیم ، طبیب ، به دیدار آژی دهاک جوان می آید که با انتخاب نادرست عوام«نه خردمندان«چپ ها» به جای جمشید که در دوران پیری به کهولت و خودخواهی و ادعای خدایی « به جای اهورامزدا » در آمد و از مرز انسانیت و همکار اهورا«سمبل نیکی ها و روشنایی جهان» بیرون شد وستمکار شد. بین خود و دیگر انسانها تبعیض گذاشت و خواست بر دیگر انسانها خدایی و حکمروایی کند.
از دوران کیومرثه، سیامک هوشنگ ، طهمورث، تا جمشید، تکامل هستی و انسان و دوران کمون های اولیه و سامان گیری انسان هوموساپینس
بیان شده است.
بر پایه اسناد و واقعیات بر جای مانده از داستان فرگشت انسانها،
در شاهنامه فردوسی، اولین و دومین حاکم پیش از جمشید، کیومرث و هوشنگ هستند. آنها پایه تمدن بشری را بنا نهادند. [1]
۱. کیومرث (نخستین پادشاه در شاهنامه):
چه کرد: او نخستین انسان در جایگاه پادشاه بود که به کوهنشینی پایان داد. در زمان او مردم لباسهایی از پوست پلنگ میپوشیدند و حیوانات برای نخستین بار رام شدند. او پس از کشته شدن فرزندش (سیامک) به دست اهریمن، با کمک نوهاش (هوشنگ) انتقام خون او را گرفت. [1, 2, 3, 4]
۲. هوشنگ (دومین پادشاه، نوه کیومرث):
چه کرد: او با غلبه بر دیوان، جانشین کیومرث شد. بزرگترین دستاوردهای دوره او شامل کشف آتش (با برخورد سنگ چخماق)، استخراج آهن، ساخت ابزار جنگی، پدید آوردن آهنگری و رام کردن حیوانات وحشی بود. او همچنین برای نخستین بار فن آبیاری و کشاورزی را به انسانها آموخت. [1, 2]
پس از هوشنگ، پسرش تهمورث (ملقب به دیوبند) به پادشاهی رسید و خط و نوشتن را به انسانها آموزش داد. داستان کامل این پادشاهان در بخشهای ابتدایی شاهنامه فردوسی آمده است.
اندیشه و عدالت جویی، برابری خواهی حقوقی،
نبودن تبعیض ، همه از اندیشه ایرانیان باستان به جهان هدیه شده است.
حتا برای انحراف آژی دهاک اهریمن ده ها ترفند میزند. این انحراف طبقاتی شدن و کاست بندی شدن جامعه بشری بدلیل توان انباشت خوراک و دیگر امکانات در بر هی از کلان ها و کمون ها پدید آمده است.
از زمانی که با فریب های اهریمن ( فرد گرایی، خود خواهی، خود بزرگ بینی، خود را خدا پنداشتن و با فاصله به انسانهای دیگر نگاه کردن است، که آژی دهاک با فریب های اهریمن ، و بخصوص چاپلوسی های اهریمن است که، اجازه میدهد تا این اهریمن در لباس دوست، راهگشا، طبیب، آشپز، هنرمند، سخنور چاپلوس و فریبکار ، شانه های او را ببوسد و بر او و آینده هستی انسان بخندد و غیب شود. از آن به بعد «آژی دهاک» که مارهای شانه اش باید از مغز جوانان اندیشه ورز و توانا خوراک بخورند تا زنده باشند و ضحاک را زجر ندهند ، مسیر اهریمن را در پیش پلی آژی دهاک میگشاید ! پس مردم هزار سال به ستمکاری اهریمن در لباس آژی دهاک تن می دهند، و کشته میدهند و سرزمین خرم آنها(جوامع اولیه اشتراکی، کمونها، ایل ها و کلان ها و قبیله ها ، ترایب هاو عشیره ها) وارد جهان طبقاتی برده داری و کاستی و ستمکاری شاهان و نظامیان، جادوگران ، خاخام ها، کشیشها و آخوندها، و بیدادگاه های انکیزسیون می شوند. )
پس از کشته شدن هزاران هزار جوان بیگناه و از بین رفتن مغز آنها( مرکز مادی اندیشه ورزی ) کاوه آهنگر یک کارگر پتک بدست، با پرچم سرخ چرم
گاو که پیشبند لباس کارگری اوست، پیدا می شود، و در برابر ستمکار تاریخی می ایستد! سمبلی دیگر از آرش کمانگیر(مپرسیدم نشان، فرزند رنج و کار) سمبلی از مانی ارژنگ نویس و مزدک دلیر که کیقباد و ایران را آموزش میدهد.
سمبلی از اسپارتاکوس ، برده ای که در برابر حکومت برده دار روم قیام میکند، و دیگر رهبران چپ ارتش های آزادیبخش ایران و جهان، چون ابومسلم، استاذسیس، قارن، ابن مقفع، المقنع، سپید جامگان ، خرم دینان گرگان، عیاران سیستان و بلوچستان که فردوسی سمبل رستم و نیاکانش همچون زال و سام و نریمان و… را از آنها وام میگیرد ! از خانواده کارگری مسگران (صفاران، عیاران ) همچون سمک عیار، یعقوب لیث و عمرو لیث صفار و یارانشان، بابک خرمدین و جاویدان سرخ جامگان، که درفش کاوه آهنگر را دوباره بر می افرازند و با اهریمنان دوران خود پیکار میکنند، همچون «مهستی گنجوی» که آذرمیدخت و شاهدخت، گرد آفرید، تهمینه، رودابه، سودابه، رکسانا، و دیگر زنان شاهنامه و تاریخ ایران را با دلاوری، سخنوری، شهامت، شکیبایی، رک بودن و استفاده از آزادی بیان را بر علیه اندیشه اهریمنان دوران خود بر پا میکند!
این پیکار های چپ و عدالت و آزادیخواه از ایران به تمام جهان سینه به سینه منتقل میشود.
از دوران کیومرثه، سیامک هوشنگ ، طهمورث، تا جمشید، تکامل هستی و انسان و دوران کمون های اولیه و سامان گیری انسان هوموساپینس
بیان شده است.
بر پایه اسناد و واقعیات بر جای مانده از داستان فرگشت انسانها،
در شاهنامه فردوسی، اولین و دومین حاکم پیش از جمشید، کیومرث و هوشنگ هستند. آنها پایه تمدن بشری را بنا نهادند. [1]
۱. کیومرث (نخستین پادشاه در شاهنامه):
چه کرد: او نخستین انسان در جایگاه پادشاه بود که به کوهنشینی پایان داد. در زمان او مردم لباسهایی از پوست پلنگ میپوشیدند و حیوانات برای نخستین بار رام شدند. او پس از کشته شدن فرزندش (سیامک) به دست اهریمن، با کمک نوهاش (هوشنگ) انتقام خون او را گرفت. [1, 2, 3, 4]
۲. هوشنگ (دومین پادشاه، نوه کیومرث):
چه کرد: او با غلبه بر دیوان، جانشین کیومرث شد. بزرگترین دستاوردهای دوره او شامل کشف آتش (با برخورد سنگ چخماق)، استخراج آهن، ساخت ابزار جنگی، پدید آوردن آهنگری و رام کردن حیوانات وحشی بود. او همچنین برای نخستین بار فن آبیاری و کشاورزی را به انسانها آموخت. [1, 2]
پس از هوشنگ، پسرش تهمورث (ملقب به دیوبند) به پادشاهی رسید و خط و نوشتن را به انسانها آموزش داد. داستان کامل این پادشاهان در بخشهای ابتدایی شاهنامه فردوسی آمده است.
اندیشه و عدالت جویی، برابری خواهی حقوقی،
نبودن تبعیض ، همه از اندیشه ایرانیان باستان به جهان هدیه شده است.
حتا برای انحراف آژی دهاک اهریمن ده ها ترفند میزند. این انحراف طبقاتی شدن و کاست بندی شدن جامعه بشری بدلیل توان انباشت خوراک و دیگر امکانات در بر هی از کلان ها و کمون ها پدید آمده است.
از زمانی که با فریب های اهریمن ( فرد گرایی، خود خواهی، خود بزرگ بینی، خود را خدا پنداشتن و با فاصله به انسانهای دیگر نگاه کردن است، که آژی دهاک با فریب های اهریمن ، و بخصوص چاپلوسی های اهریمن است که، اجازه میدهد تا این اهریمن در لباس دوست، راهگشا، طبیب، آشپز، هنرمند، سخنور چاپلوس و فریبکار ، شانه های او را ببوسد و بر او و آینده هستی انسان بخندد و غیب شود. از آن به بعد «آژی دهاک» که مارهای شانه اش باید از مغز جوانان اندیشه ورز و توانا خوراک بخورند تا زنده باشند و ضحاک را زجر ندهند ، مسیر اهریمن را در پیش پلی آژی دهاک میگشاید ! پس مردم هزار سال به ستمکاری اهریمن در لباس آژی دهاک تن می دهند، و کشته میدهند و سرزمین خرم آنها(جوامع اولیه اشتراکی، کمونها، ایل ها و کلان ها و قبیله ها ، ترایب هاو عشیره ها) وارد جهان طبقاتی برده داری و کاستی و ستمکاری شاهان و نظامیان، جادوگران ، خاخام ها، کشیشها و آخوندها، و بیدادگاه های انکیزسیون می شوند. )
پس از کشته شدن هزاران هزار جوان بیگناه و از بین رفتن مغز آنها( مرکز مادی اندیشه ورزی ) کاوه آهنگر یک کارگر پتک بدست، با پرچم سرخ چرم
گاو که پیشبند لباس کارگری اوست، پیدا می شود، و در برابر ستمکار تاریخی می ایستد! سمبلی دیگر از آرش کمانگیر(مپرسیدم نشان، فرزند رنج و کار) سمبلی از مانی ارژنگ نویس و مزدک دلیر که کیقباد و ایران را آموزش میدهد.
سمبلی از اسپارتاکوس ، برده ای که در برابر حکومت برده دار روم قیام میکند، و دیگر رهبران چپ ارتش های آزادیبخش ایران و جهان، چون ابومسلم، استاذسیس، قارن، ابن مقفع، المقنع، سپید جامگان ، خرم دینان گرگان، عیاران سیستان و بلوچستان که فردوسی سمبل رستم و نیاکانش همچون زال و سام و نریمان و… را از آنها وام میگیرد ! از خانواده کارگری مسگران (صفاران، عیاران ) همچون سمک عیار، یعقوب لیث و عمرو لیث صفار و یارانشان، بابک خرمدین و جاویدان سرخ جامگان، که درفش کاوه آهنگر را دوباره بر می افرازند و با اهریمنان دوران خود پیکار میکنند، همچون «مهستی گنجوی» که آذرمیدخت و شاهدخت، گرد آفرید، تهمینه، رودابه، سودابه، رکسانا، و دیگر زنان شاهنامه و تاریخ ایران را با دلاوری، سخنوری، شهامت، شکیبایی، رک بودن و استفاده از آزادی بیان را بر علیه اندیشه اهریمنان دوران خود بر پا میکند!
این پیکار های چپ و عدالت و آزادیخواه از ایران به تمام جهان سینه به سینه منتقل میشود.
وبسایت جام غور
پيشدادیان: اولین شاهان داستانی آریایی - جام غور | پایگاه فرهنگی، اجتماعی و ادبی
قسمت اول ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ درفش کاویانی (21) ـــــــــ
Forwarded from سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
🔴 کرایهای که از جیب کارگر میرود، اجارهای که از خیابان درمیآید
حملونقل عمومی در شهر فقط یک «خدمت شهری» نیست؛ شرط حضور در شهر است. برای کسی که هر روز از جنوب، حاشیه یا شهرهای اقماری به محل کارش میرسد، اتوبوس و مترو نه انتخابی میان چند گزینه، بلکه راه ورود به زندگی روزمره است: رفتن به کار، درمان، مدرسه، دانشگاه، خرید، دیدار خانواده، پیگیری کار اداری و حتی نفس کشیدن در شهری که بخش بزرگی از آن با پول و خودرو خصوصیسازی شده است.
در چنین شهری، کرایه حملونقل عمومی فقط چند هزار تومان ساده نیست. این کرایه، عوارضی است که کارگر برای حق حضور در شهر میپردازد. هر بار کارت بلیت زده میشود، بخشی از مزد روزانه پیشاپیش از جیب کسی کم میشود که برای تولید، خدمات، نظافت، نگهبانی، فروش، پرستاری، کارگاه، کارخانه یا اداره به شهر حرکت میکند. حملونقل عمومی همان مسیری است که نیروی کار را هر روز به شهر میرساند؛ پس هزینه آن نباید دوباره از جیب خودِ نیروی کار برداشته شود.
اخبارها گواهی میدهد که درآمد مستقیم مترو از فروش بلیت، در برابر کل هزینهها و بودجه شهرداری عدد تعیینکنندهای نیست. در بودجه ۱۴۰۴، درآمد مستقیم فروش بلیت مترو حدود ۲۱۷۷ میلیارد تومان برآورد شده، درحالیکه هزینه شرکت بهرهبرداری مترو حدود ۱۸ هزار میلیارد تومان است؛ یعنی فروش بلیت فقط حدود ۱۲ درصد هزینه جاری مترو را پوشش میدهد. اگر کل بودجه شرکتها و سازمانهای تابعه شهرداری را در نظر بگیریم، سهم فروش بلیت مترو حدود یک درصد است. متن ضمیمه از همین جا نتیجه میگیرد که رایگان کردن مترو بار مالی غیرقابلتحملی به شهر تحمیل نمیکند و مسئله، بیش از آنکه «نبود پول» باشد، اولویتگذاری طبقاتی بودجه شهری است.
برای اتوبوس و بهویژه خطوط بیآرتی، مسئله حتی روشنتر است. مترو دستکم نیازمند سرمایهگذاری سنگین برای تونل، ایستگاه، قطار، سیگنالینگ و زیرساخت است. اما بیآرتی از خیابانهایی استفاده میکند که پیشاپیش از بودجه عمومی، زمین عمومی و فضای مشترک شهر ساخته شدهاند. در بیآرتی یک خط از خیابان جدا میشود، از ترافیک عمومی مصون میماند و به مسیر انحصاری حملونقل تبدیل میشود. همین امتیاز فضایی، ارزش اقتصادی ایجاد میکند. وقتی اتوبوسها در مسیرهای پرتردد، با مسافر ایستاده و گردش سریع حرکت میکنند، این خطوط میتوانند درآمدزا باشند؛ تا جایی که شرکتهای خصوصی حاضر شوند برای گرفتن امتیاز بهرهبرداری، اتوبوس، راننده و نیروی اداری خود را وارد کنند و در عین رعایت کرایه مصوب، به شرکت واحد اجاره یا سهمی بپردازند. درباره نمونههایی مثل بهرهبرداری خصوصی از خط راهآهن–تجریش، اطلاعات عمومی و شفاف کافی در دسترس نیست؛ همین نبود شفافیت، خودش بخشی از مسئله است.
از نظر رسمی، نرخ بلیت هم همچنان توسط شورای شهر تعیین میشود. برای سال ۱۴۰۴، طبق اعلام شورای شهر، بهای بلیت اتوبوسهای تندرو تا پنج کیلومتر ۲۷۵۰ تومان و برای هر پنج کیلومتر اضافه ۶۰۰ تومان تعیین شده است. یعنی حتی وقتی مسیر، مسیر عمومی است؛ خیابان، خیابان عمومی است؛ و مسافر اصلی، طبقات کارگر و کمدرآمدند، باز هم ورود به این مسیر عمومی مشروط به پرداخت است. درواقع، شهر از یک سو از نیروی کار برای چرخیدن استفاده میکند و از سوی دیگر برای رساندن همین نیروی کار به محل کار از او کرایه میگیرد.
اینجاست که باید پرسید: خیابان مال کیست؟ اگر بخشی از خیابان عمومی به خط ویژه تبدیل شده، اگر شهر از کاهش ترافیک و آلودگی سود میبرد، اگر کارفرماها از رسیدن روزانه کارگران به محل کار سود میبرند، چرا هزینه جابهجایی باید روی دوش همان کسی باشد که کمترین سهم را از ثروت شهر دارد؟
دفاع از حملونقل رایگان، دفاع از «مجانیخواهی» نیست؛ دفاع از بازگرداندن بخشی از ثروتی است که هر روز از کار مردم ساخته میشود. شهر بدون کارگران، فروشندگان، رانندگان، پرستاران، کارمندان جزء، کارگران خدماتی و نیروهای روزمزد نمیچرخد. اما همین گروهها بیش از همه مجبورند برای رفتوآمد هزینه بدهند. برای طبقات مرفه، کرایه اتوبوس مسئلهای نیست؛ برای کارگر، همین هزینه وقتی در دو مسیر رفتوبرگشت، در چند نفر از اعضای خانواده و در سی روز ماه ضرب شود، به بخشی واقعی از فشار معیشت تبدیل میشود.
تجربههای جهانی هم نشان میدهد رایگانسازی حملونقل عمومی فقط یک شعار نیست. در تالین، پایتخت استونی، کل شبکه حملونقل عمومی برای ساکنان شهر رایگان شد و هزینه آن از محل مالیات درآمدی تأمین شد که به شهرداری محل سکونت افراد اختصاص مییافت. در دانکرک فرانسه نیز اتوبوسها رایگان شدند و بخشی از منابع از مالیات حملونقل شرکتها و بازتخصیص هزینههای شهری تأمین شد. ⬇️
حملونقل عمومی در شهر فقط یک «خدمت شهری» نیست؛ شرط حضور در شهر است. برای کسی که هر روز از جنوب، حاشیه یا شهرهای اقماری به محل کارش میرسد، اتوبوس و مترو نه انتخابی میان چند گزینه، بلکه راه ورود به زندگی روزمره است: رفتن به کار، درمان، مدرسه، دانشگاه، خرید، دیدار خانواده، پیگیری کار اداری و حتی نفس کشیدن در شهری که بخش بزرگی از آن با پول و خودرو خصوصیسازی شده است.
در چنین شهری، کرایه حملونقل عمومی فقط چند هزار تومان ساده نیست. این کرایه، عوارضی است که کارگر برای حق حضور در شهر میپردازد. هر بار کارت بلیت زده میشود، بخشی از مزد روزانه پیشاپیش از جیب کسی کم میشود که برای تولید، خدمات، نظافت، نگهبانی، فروش، پرستاری، کارگاه، کارخانه یا اداره به شهر حرکت میکند. حملونقل عمومی همان مسیری است که نیروی کار را هر روز به شهر میرساند؛ پس هزینه آن نباید دوباره از جیب خودِ نیروی کار برداشته شود.
اخبارها گواهی میدهد که درآمد مستقیم مترو از فروش بلیت، در برابر کل هزینهها و بودجه شهرداری عدد تعیینکنندهای نیست. در بودجه ۱۴۰۴، درآمد مستقیم فروش بلیت مترو حدود ۲۱۷۷ میلیارد تومان برآورد شده، درحالیکه هزینه شرکت بهرهبرداری مترو حدود ۱۸ هزار میلیارد تومان است؛ یعنی فروش بلیت فقط حدود ۱۲ درصد هزینه جاری مترو را پوشش میدهد. اگر کل بودجه شرکتها و سازمانهای تابعه شهرداری را در نظر بگیریم، سهم فروش بلیت مترو حدود یک درصد است. متن ضمیمه از همین جا نتیجه میگیرد که رایگان کردن مترو بار مالی غیرقابلتحملی به شهر تحمیل نمیکند و مسئله، بیش از آنکه «نبود پول» باشد، اولویتگذاری طبقاتی بودجه شهری است.
برای اتوبوس و بهویژه خطوط بیآرتی، مسئله حتی روشنتر است. مترو دستکم نیازمند سرمایهگذاری سنگین برای تونل، ایستگاه، قطار، سیگنالینگ و زیرساخت است. اما بیآرتی از خیابانهایی استفاده میکند که پیشاپیش از بودجه عمومی، زمین عمومی و فضای مشترک شهر ساخته شدهاند. در بیآرتی یک خط از خیابان جدا میشود، از ترافیک عمومی مصون میماند و به مسیر انحصاری حملونقل تبدیل میشود. همین امتیاز فضایی، ارزش اقتصادی ایجاد میکند. وقتی اتوبوسها در مسیرهای پرتردد، با مسافر ایستاده و گردش سریع حرکت میکنند، این خطوط میتوانند درآمدزا باشند؛ تا جایی که شرکتهای خصوصی حاضر شوند برای گرفتن امتیاز بهرهبرداری، اتوبوس، راننده و نیروی اداری خود را وارد کنند و در عین رعایت کرایه مصوب، به شرکت واحد اجاره یا سهمی بپردازند. درباره نمونههایی مثل بهرهبرداری خصوصی از خط راهآهن–تجریش، اطلاعات عمومی و شفاف کافی در دسترس نیست؛ همین نبود شفافیت، خودش بخشی از مسئله است.
از نظر رسمی، نرخ بلیت هم همچنان توسط شورای شهر تعیین میشود. برای سال ۱۴۰۴، طبق اعلام شورای شهر، بهای بلیت اتوبوسهای تندرو تا پنج کیلومتر ۲۷۵۰ تومان و برای هر پنج کیلومتر اضافه ۶۰۰ تومان تعیین شده است. یعنی حتی وقتی مسیر، مسیر عمومی است؛ خیابان، خیابان عمومی است؛ و مسافر اصلی، طبقات کارگر و کمدرآمدند، باز هم ورود به این مسیر عمومی مشروط به پرداخت است. درواقع، شهر از یک سو از نیروی کار برای چرخیدن استفاده میکند و از سوی دیگر برای رساندن همین نیروی کار به محل کار از او کرایه میگیرد.
اینجاست که باید پرسید: خیابان مال کیست؟ اگر بخشی از خیابان عمومی به خط ویژه تبدیل شده، اگر شهر از کاهش ترافیک و آلودگی سود میبرد، اگر کارفرماها از رسیدن روزانه کارگران به محل کار سود میبرند، چرا هزینه جابهجایی باید روی دوش همان کسی باشد که کمترین سهم را از ثروت شهر دارد؟
دفاع از حملونقل رایگان، دفاع از «مجانیخواهی» نیست؛ دفاع از بازگرداندن بخشی از ثروتی است که هر روز از کار مردم ساخته میشود. شهر بدون کارگران، فروشندگان، رانندگان، پرستاران، کارمندان جزء، کارگران خدماتی و نیروهای روزمزد نمیچرخد. اما همین گروهها بیش از همه مجبورند برای رفتوآمد هزینه بدهند. برای طبقات مرفه، کرایه اتوبوس مسئلهای نیست؛ برای کارگر، همین هزینه وقتی در دو مسیر رفتوبرگشت، در چند نفر از اعضای خانواده و در سی روز ماه ضرب شود، به بخشی واقعی از فشار معیشت تبدیل میشود.
تجربههای جهانی هم نشان میدهد رایگانسازی حملونقل عمومی فقط یک شعار نیست. در تالین، پایتخت استونی، کل شبکه حملونقل عمومی برای ساکنان شهر رایگان شد و هزینه آن از محل مالیات درآمدی تأمین شد که به شهرداری محل سکونت افراد اختصاص مییافت. در دانکرک فرانسه نیز اتوبوسها رایگان شدند و بخشی از منابع از مالیات حملونقل شرکتها و بازتخصیص هزینههای شهری تأمین شد. ⬇️
Forwarded from سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
⬆️ در دانکرک، رایگان شدن اتوبوس فقط مسئله جابهجایی نبود؛ تنش میان راننده و مسافر بر سر بلیت کم شد، برچسب «فقیر» و «دانشجو» از روی مسافران برداشته شد و مردم حملونقل رایگان را نوعی بازتوزیع آشکار ثروت دیدند. در بررسی تجربه تالین نیز استفاده از حملونقل عمومی افزایش یافت و بیشترین تغییر رفتاری مربوط به گروههای کمدرآمد بود؛ یعنی همانهایی که هزینه بلیت برایشان مانع واقعی حضور در شهر بود.
پس بحث فقط ترافیک نیست. ممکن است رایگان شدن بهتنهایی همه خودروهای شخصی را از خیابان جمع نکند. اما اثر طبقاتی آن روشن است: کسی که قبلاً بهخاطر هزینه بلیت از سفر درمانی، کاریابی، دیدار خانوادگی، آموزش یا حضور در فضای عمومی صرفنظر میکرد، امکان حرکت پیدا میکند. حملونقل رایگان یعنی شهر برای فقرا کمی کمتر بسته میشود.
امروز شهرداری و دولت معمولاً حملونقل عمومی را هزینه میبینند؛ اما در عمل از آن درآمد هم میگیرند. در مترو از بلیت، غرفه، تبلیغات و املاک پیرامونی؛ در اتوبوس و بیآرتی از کرایه و گاهی از واگذاری بهرهبرداری. البته درباره بیآرتی تهران اطلاعات شفاف، منظم و قابل دسترس درباره قراردادها، اجارهها، سود بهرهبرداران و سهم شرکت واحد وجود ندارد. این ابهام باید پایان یابد. اگر از خط ویژهای که از فضای عمومی شهر جدا شده درآمد ساخته میشود، مردم حق دارند بدانند چه کسی، چقدر و با چه قراردادی از آن منتفع میشود.
اما مطالبه اصلی فراتر از شفافیت است: حملونقل عمومی باید رایگان، همگانی و باکیفیت باشد. هزینه آن باید از جایی تأمین شود که ثروت شهر را تصاحب میکند: عوارض سنگینتر بر خودروهای لوکس و آلاینده، مالیات شهری بر املاک گرانقیمت، سهم کارفرمایان بزرگ از جابهجایی نیروی کار، درآمدهای پایدار شهری و بودجه عمومی. در یادداشت ضمیمه هم بر همین مسیرها تأکید شده است: عوارض خودرو، آلایندگی، طرح ترافیک، مالیات و عوارض بر کسبوکارهای پردرآمد و املاک گرانقیمت میتوانند منابع جایگزین باشند.
شهر نمیتواند هم از کار مردم تغذیه کند، هم راه رسیدن مردم به کار را بفروشد. نمیشود خیابان عمومی را به مسیر درآمدزایی تبدیل کرد و بعد از کارگر، دانشجو، بازنشسته، زن خانهدار، کودک مدرسهرو و بیکارِ جویای کار کرایه گرفت. حملونقل عمومی، بهویژه اتوبوس و بیآرتی، باید از منطق کسب درآمد خارج شود و به منطق حق بازگردد. حق جابهجایی، حق حضور در شهر است. و شهری که برای عبور از آن باید مدام پول داد، شهری نیست که به همه تعلق داشته باشد.
چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.
کانال رسمی تلگرامی سندیکا:
https://t.me/vahedsyndica
اکانت رسمی سندیکا در اینستاگرام
https://www.instagram.com/vahedsyndica/
اکانت رسمی سندیکا در توییتر
https://twitter.com/VahedSyndicate
تماس با کانال تلگرامی سندیکا:
Vahed_Syndica@
ایمیل سندیکا:
vsyndica@gmail.com
پس بحث فقط ترافیک نیست. ممکن است رایگان شدن بهتنهایی همه خودروهای شخصی را از خیابان جمع نکند. اما اثر طبقاتی آن روشن است: کسی که قبلاً بهخاطر هزینه بلیت از سفر درمانی، کاریابی، دیدار خانوادگی، آموزش یا حضور در فضای عمومی صرفنظر میکرد، امکان حرکت پیدا میکند. حملونقل رایگان یعنی شهر برای فقرا کمی کمتر بسته میشود.
امروز شهرداری و دولت معمولاً حملونقل عمومی را هزینه میبینند؛ اما در عمل از آن درآمد هم میگیرند. در مترو از بلیت، غرفه، تبلیغات و املاک پیرامونی؛ در اتوبوس و بیآرتی از کرایه و گاهی از واگذاری بهرهبرداری. البته درباره بیآرتی تهران اطلاعات شفاف، منظم و قابل دسترس درباره قراردادها، اجارهها، سود بهرهبرداران و سهم شرکت واحد وجود ندارد. این ابهام باید پایان یابد. اگر از خط ویژهای که از فضای عمومی شهر جدا شده درآمد ساخته میشود، مردم حق دارند بدانند چه کسی، چقدر و با چه قراردادی از آن منتفع میشود.
اما مطالبه اصلی فراتر از شفافیت است: حملونقل عمومی باید رایگان، همگانی و باکیفیت باشد. هزینه آن باید از جایی تأمین شود که ثروت شهر را تصاحب میکند: عوارض سنگینتر بر خودروهای لوکس و آلاینده، مالیات شهری بر املاک گرانقیمت، سهم کارفرمایان بزرگ از جابهجایی نیروی کار، درآمدهای پایدار شهری و بودجه عمومی. در یادداشت ضمیمه هم بر همین مسیرها تأکید شده است: عوارض خودرو، آلایندگی، طرح ترافیک، مالیات و عوارض بر کسبوکارهای پردرآمد و املاک گرانقیمت میتوانند منابع جایگزین باشند.
شهر نمیتواند هم از کار مردم تغذیه کند، هم راه رسیدن مردم به کار را بفروشد. نمیشود خیابان عمومی را به مسیر درآمدزایی تبدیل کرد و بعد از کارگر، دانشجو، بازنشسته، زن خانهدار، کودک مدرسهرو و بیکارِ جویای کار کرایه گرفت. حملونقل عمومی، بهویژه اتوبوس و بیآرتی، باید از منطق کسب درآمد خارج شود و به منطق حق بازگردد. حق جابهجایی، حق حضور در شهر است. و شهری که برای عبور از آن باید مدام پول داد، شهری نیست که به همه تعلق داشته باشد.
چاره کارگران وحدت و تشکیلات است.
کانال رسمی تلگرامی سندیکا:
https://t.me/vahedsyndica
اکانت رسمی سندیکا در اینستاگرام
https://www.instagram.com/vahedsyndica/
اکانت رسمی سندیکا در توییتر
https://twitter.com/VahedSyndicate
تماس با کانال تلگرامی سندیکا:
Vahed_Syndica@
ایمیل سندیکا:
vsyndica@gmail.com
Telegram
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
کانال رسمی تلگرام سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
تماس با تلگرام سندیکا از طریق آیدی زیر
@Vahed_Syndica
تماس با تلگرام سندیکا از طریق آیدی زیر
@Vahed_Syndica
Forwarded from سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امروز، یکشنبه ۳ خرداد، بازنشستگان شوش یاد و خاطره پرویز قلیچخانی را گرامی داشتند؛ پرویز قلیچ خانی انسانی آزاده که همواره در کنار کارگران و زحمتکشان ایستاد و از حقوق آنان دفاع کرد.
نام و یاد او بهعنوان صدایی برای عدالت و برابری در حافظه مردم ماندگار خواهد بود.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
#نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی
https://t.me/syndica_7tape
نام و یاد او بهعنوان صدایی برای عدالت و برابری در حافظه مردم ماندگار خواهد بود.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
#نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی
https://t.me/syndica_7tape
Forwarded from سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
فقط کف خیابون به دست میاد حقمون
📣 خیابان سنگر است، مبارزه تا رسیدن به خواست ها ادامه دارد.
تصاویری دیگری از راهپیمایی و تجمع اعتراضی امروز.
«وصل شدن به اینترنت، بیش از گذشته به مشکلات روزمره ما اضافه شده است. از همراهان گرامی پوزش میخواهیم که تصاویر با تأخیر منتشر میشود.»
تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی شوش یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵
اعتراض ما وضعیت بد معیشتی. به فقر و فلاکت، به تورم و گرانی، اعتراض به دستمزدهای ناچیز و نامناسب، اعتراض به فساد، چپاول، دزدی و غارت، اعتراض به تبعیض، ستم و استثمار. اعتراض به نبود امکانات پزشکی، درمانی و خدمات اجتماعی ورفاهی.
اعتراض ما به نا امنی شغلی، بیکاری، اجاره مسکن های سر به فلک کشیده، فضای جنگی، هزینه های افسار گسیخته، اعتراض ما به فساد، اعتراض ما به بی عدالتی و نابرابری هاست.
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
#نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی
https://t.me/syndica_7tape
📣 خیابان سنگر است، مبارزه تا رسیدن به خواست ها ادامه دارد.
تصاویری دیگری از راهپیمایی و تجمع اعتراضی امروز.
«وصل شدن به اینترنت، بیش از گذشته به مشکلات روزمره ما اضافه شده است. از همراهان گرامی پوزش میخواهیم که تصاویر با تأخیر منتشر میشود.»
تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی شوش یکشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۵
اعتراض ما وضعیت بد معیشتی. به فقر و فلاکت، به تورم و گرانی، اعتراض به دستمزدهای ناچیز و نامناسب، اعتراض به فساد، چپاول، دزدی و غارت، اعتراض به تبعیض، ستم و استثمار. اعتراض به نبود امکانات پزشکی، درمانی و خدمات اجتماعی ورفاهی.
اعتراض ما به نا امنی شغلی، بیکاری، اجاره مسکن های سر به فلک کشیده، فضای جنگی، هزینه های افسار گسیخته، اعتراض ما به فساد، اعتراض ما به بی عدالتی و نابرابری هاست.
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
#نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی
https://t.me/syndica_7tape
Forwarded from آموزشکده توانا
چهار متهم پرونده «شهرک اکباتان» به اعدام محکوم شدند
چهار تن از متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» که در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بازداشت شده بودند، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شدند. بر اساس حکم صادرشده، میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سیدمحمدمهدی حسینی با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شدهاند.
در همین پرونده، امیرمحمد خوشاقبال، علیرضا برمرز پورناک، علیرضا کفایی و حسین نعمتی نیز هر کدام به پنج سال حبس بابت «اجتماع و تبانی»، دو سال زندان به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و همچنین دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی و دو سال منع اقامت در استانهای تهران و البرز محکوم شدهاند.
طبق اطلاعاتی که به آموزشکده توانا رسیده، متهمانی که پیشتر با قرار وثیقه آزاد بودند، ظهر امروز با تماس تلفنی به دادگاه انقلاب احضار شدند و در زیرزمین دادگاه انقلاب، بدون ارائه نسخه کتبی حکم، رأی صادرشده بهصورت شفاهی به آنان اعلام شد.
بر اساس این اطلاعات، احکام صادره تاکنون بهطور رسمی به وکلای پرونده و همچنین متهمان ابلاغ نشده و نسخهای از رأی در اختیار آنان قرار نگرفته است؛ موضوعی که خلاف قانون است.
پیشتر نیز گزارشهایی درباره محدودیتهای اعمالشده علیه وکلای پروندههای شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب منتشر شده بود؛ محدودیتهایی که به گفته منابع مطلع، دسترسی مؤثر وکلا به پروندهها و حضور در روند رسیدگی را با مشکل روبهرو کرده است.
این پرونده پیشتر در شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک تهران نیز بابت اتهام قتل مورد رسیدگی قرار گرفته بود. در آبان ۱۴۰۳، شش نفر از متهمان این پرونده به اعدام محکوم شدند، اما دیوان عالی کشور در شهریور ۱۴۰۴ این احکام را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع داد.
در جریان رسیدگی مجدد، میلاد آرمون، علیرضا کفایی و امیرمحمد خوشاقبال از بابت اتهام مشارکت در قتل عمد، به پرداخت سهم مساوی از دیه کامل یک انسان و پنج سال حبس محکوم شدند. همچنین علیرضا برمرز پورناک، حسین نعمتی و نوید نجاران به دلیل فقدان ادله کافی درباره وارد کردن ضربات منجر به مرگ آرمان علیوردی، از اتهام مشارکت در قتل عمد تبرئه شدند.
پرونده این متهمان پیشتر برای رفع نقص تحقیقات به دادسرای امور جنایی تهران بازگردانده شده و سپس بار دیگر به دادگاه کیفری و دادگاه انقلاب ارسال شده بود. بخشی از اتهامات آنان در دادگاه انقلاب با محوریت اتهامهای امنیتی و «محاربه» و بخش دیگر در دادگاه کیفری بررسی شد.
در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ و پس از کشته شدن آرمان علیوردی، از نیروهای بسیج، دهها نفر از ساکنان شهرک اکباتان بازداشت شدند که در نهایت برای ۱۴ نفر از آنان کیفرخواست صادر شد.
#نه_به_اعدام #میلاد_آرمون #نوید_نجاران #مهدی_ایمانی #محمدمهدی_حسینی
@Tavaana_TavaanaTech
چهار تن از متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» که در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بازداشت شده بودند، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شدند. بر اساس حکم صادرشده، میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سیدمحمدمهدی حسینی با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شدهاند.
در همین پرونده، امیرمحمد خوشاقبال، علیرضا برمرز پورناک، علیرضا کفایی و حسین نعمتی نیز هر کدام به پنج سال حبس بابت «اجتماع و تبانی»، دو سال زندان به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و همچنین دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی و دو سال منع اقامت در استانهای تهران و البرز محکوم شدهاند.
طبق اطلاعاتی که به آموزشکده توانا رسیده، متهمانی که پیشتر با قرار وثیقه آزاد بودند، ظهر امروز با تماس تلفنی به دادگاه انقلاب احضار شدند و در زیرزمین دادگاه انقلاب، بدون ارائه نسخه کتبی حکم، رأی صادرشده بهصورت شفاهی به آنان اعلام شد.
بر اساس این اطلاعات، احکام صادره تاکنون بهطور رسمی به وکلای پرونده و همچنین متهمان ابلاغ نشده و نسخهای از رأی در اختیار آنان قرار نگرفته است؛ موضوعی که خلاف قانون است.
پیشتر نیز گزارشهایی درباره محدودیتهای اعمالشده علیه وکلای پروندههای شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب منتشر شده بود؛ محدودیتهایی که به گفته منابع مطلع، دسترسی مؤثر وکلا به پروندهها و حضور در روند رسیدگی را با مشکل روبهرو کرده است.
این پرونده پیشتر در شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک تهران نیز بابت اتهام قتل مورد رسیدگی قرار گرفته بود. در آبان ۱۴۰۳، شش نفر از متهمان این پرونده به اعدام محکوم شدند، اما دیوان عالی کشور در شهریور ۱۴۰۴ این احکام را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع داد.
در جریان رسیدگی مجدد، میلاد آرمون، علیرضا کفایی و امیرمحمد خوشاقبال از بابت اتهام مشارکت در قتل عمد، به پرداخت سهم مساوی از دیه کامل یک انسان و پنج سال حبس محکوم شدند. همچنین علیرضا برمرز پورناک، حسین نعمتی و نوید نجاران به دلیل فقدان ادله کافی درباره وارد کردن ضربات منجر به مرگ آرمان علیوردی، از اتهام مشارکت در قتل عمد تبرئه شدند.
پرونده این متهمان پیشتر برای رفع نقص تحقیقات به دادسرای امور جنایی تهران بازگردانده شده و سپس بار دیگر به دادگاه کیفری و دادگاه انقلاب ارسال شده بود. بخشی از اتهامات آنان در دادگاه انقلاب با محوریت اتهامهای امنیتی و «محاربه» و بخش دیگر در دادگاه کیفری بررسی شد.
در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ و پس از کشته شدن آرمان علیوردی، از نیروهای بسیج، دهها نفر از ساکنان شهرک اکباتان بازداشت شدند که در نهایت برای ۱۴ نفر از آنان کیفرخواست صادر شد.
#نه_به_اعدام #میلاد_آرمون #نوید_نجاران #مهدی_ایمانی #محمدمهدی_حسینی
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
آزادی اصغر حاجب با وثیقه هفت میلیارد تومانی؛ تداوم بازداشت رضا امانیفر
اصغر حاجب، عضو هیأتمدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، پس از هفتهها بازداشت و تحمل دوران نگهداری در سلول انفرادی و بند عمومی، ظهر امروز با قرار وثیقه سنگین هفت میلیارد تومانی آزاد شد.
بر اساس گزارشها، دادسرا با تفهیم اتهام «تبلیغ علیه نظام» و تا زمان برگزاری دادگاه، با آزادی موقت وی موافقت کرده است.
در مقابل، رضا امانیفر، دیگر عضو بازداشتشده کانون صنفی معلمان بوشهر و بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همچنان در بازداشت به سر میبرد و وضعیت پرونده او در هالهای از ابهام قرار دارد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن شادباش آزادی اصغر حاجب، خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط رضا امانیفر و تمامی معلمان زندانی شده و بر ضرورت پایان دادن به برخوردهای امنیتی با فعالان صنفی تأکید کرده است
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتساپ؛ 🎥 یوتیوب
اصغر حاجب، عضو هیأتمدیره کانون صنفی معلمان بوشهر، پس از هفتهها بازداشت و تحمل دوران نگهداری در سلول انفرادی و بند عمومی، ظهر امروز با قرار وثیقه سنگین هفت میلیارد تومانی آزاد شد.
بر اساس گزارشها، دادسرا با تفهیم اتهام «تبلیغ علیه نظام» و تا زمان برگزاری دادگاه، با آزادی موقت وی موافقت کرده است.
در مقابل، رضا امانیفر، دیگر عضو بازداشتشده کانون صنفی معلمان بوشهر و بازرس شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همچنان در بازداشت به سر میبرد و وضعیت پرونده او در هالهای از ابهام قرار دارد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن شادباش آزادی اصغر حاجب، خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط رضا امانیفر و تمامی معلمان زندانی شده و بر ضرورت پایان دادن به برخوردهای امنیتی با فعالان صنفی تأکید کرده است
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتساپ؛ 🎥 یوتیوب
Forwarded from سهام نیوز
✅تاسیس کشور مستقل فلسطین، شرط عربستان سعودی و قطر برای به رسمیت شناختن اسرائیل
رسانه ها به نقل از مقامات عربستان سعودی و قطر گفته اند پاسخ آنها به دعوت ترامپ برای به رسمیت شناختن اسرائیل این بود که شرط این اتفاق، تاسیس کشور مستقل فلسطین و به رسمیت شناختن آن از سوی تل آویو است.
@Sahamnewsorg
رسانه ها به نقل از مقامات عربستان سعودی و قطر گفته اند پاسخ آنها به دعوت ترامپ برای به رسمیت شناختن اسرائیل این بود که شرط این اتفاق، تاسیس کشور مستقل فلسطین و به رسمیت شناختن آن از سوی تل آویو است.
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅اگر توافق نشود کشور وارد چاهی خواهد شد که بیرون آمدن از آن دیگر با خداست
✍️احمد زیدآبادی
اگر توافق ایران و آمریکا به سرانجام مطمئنی برسد که به امید خدا میرسد، همهٔ نیروهای سیاسی و اقشار اجتماعی کشور لازم است از گفتمانهای عمدتاً زهرآلود و آغشته به کین و نفرت گذشته عبور کنند و وارد فضای تازهای شوند.
همهٔ ما ایرانیها در سالهای اخیر آسیب بسیار دیدهایم و رنج بسیار کشیدهایم. دیگر واقعاً از هر جهت بس است!
جامعهٔ ما به هوای تازه و فضای تنفس بازتری نیاز دارد. یک توافق معطوف به رفع تهدیدها و فشارها و تحریمهای بیرونی، ما به ازای داخلیاش باید آرامش سیاسی و مدارای فرهنگی و رونق اقتصادی و انسجام ملی باشد و دستیابی به اینها نیازمند تجدیدنظر در رویههای تنگنظرانه و خشونتآميزی است که تقریباً همگان را به خود آلوده کرده است.
توافق خواه ناخواه آغاز یک دوران جدید و در نتيجه یک فرصت تاریخی و نقطهعطف در تاریخ معاصر ایران است.
آن را درنیابیم از دست میرود و با از دست رفتنش، کشور وارد چاهی میشود که بیرون آمدن از آن دیگر با خداست!
امیدوارم عید اضحی طلیعهٔ تحول به سمت درست از جانب تمام ایرانیان باشد.
@Sahamnewsorg
✍️احمد زیدآبادی
اگر توافق ایران و آمریکا به سرانجام مطمئنی برسد که به امید خدا میرسد، همهٔ نیروهای سیاسی و اقشار اجتماعی کشور لازم است از گفتمانهای عمدتاً زهرآلود و آغشته به کین و نفرت گذشته عبور کنند و وارد فضای تازهای شوند.
همهٔ ما ایرانیها در سالهای اخیر آسیب بسیار دیدهایم و رنج بسیار کشیدهایم. دیگر واقعاً از هر جهت بس است!
جامعهٔ ما به هوای تازه و فضای تنفس بازتری نیاز دارد. یک توافق معطوف به رفع تهدیدها و فشارها و تحریمهای بیرونی، ما به ازای داخلیاش باید آرامش سیاسی و مدارای فرهنگی و رونق اقتصادی و انسجام ملی باشد و دستیابی به اینها نیازمند تجدیدنظر در رویههای تنگنظرانه و خشونتآميزی است که تقریباً همگان را به خود آلوده کرده است.
توافق خواه ناخواه آغاز یک دوران جدید و در نتيجه یک فرصت تاریخی و نقطهعطف در تاریخ معاصر ایران است.
آن را درنیابیم از دست میرود و با از دست رفتنش، کشور وارد چاهی میشود که بیرون آمدن از آن دیگر با خداست!
امیدوارم عید اضحی طلیعهٔ تحول به سمت درست از جانب تمام ایرانیان باشد.
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅دانشگاه صنعتی شریف؛ دهها دانشجو با احکام اخراج و محرومیت از تحصیل مواجه شدند
دستکم ۳۰ نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف توسط کمیته انضباطی این دانشگاه در ارتباط با فعالیت در فضای مجازی و پروندههای مرتبط با اعتراضات سراسری سال گذشته، محکوم شدهاند. احکام بدوی صادرشده برای این #دانشجویان شامل اخراج همراه با پنج سال محرومیت از تحصیل در تمامی دانشگاهها برای شماری از آنان و منع موقت از تحصیل برای تعدادی دیگر است.
@Sahamnewsorg
دستکم ۳۰ نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف توسط کمیته انضباطی این دانشگاه در ارتباط با فعالیت در فضای مجازی و پروندههای مرتبط با اعتراضات سراسری سال گذشته، محکوم شدهاند. احکام بدوی صادرشده برای این #دانشجویان شامل اخراج همراه با پنج سال محرومیت از تحصیل در تمامی دانشگاهها برای شماری از آنان و منع موقت از تحصیل برای تعدادی دیگر است.
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅هدایت پهپادهای آمریکا با استارلینک در جنگ با ایران؛ ماسک: استفاده نظامی از سامانه غیرنظامی تخلف است
به گزارش رویترز، در پی استفاده ارتش آمریکا از اینترنت «استارلینک» برای هدایت پهپادهای انتحاری در جنگ با ایران، مدیران شرکت «اسپیسایکس» ایلان ماسک، پنتاگون را به استفاده «نامناسب» از اینترنت غیرنظامی متهم کردند و خواهان افزایش پرداخت پنتاگون برای استفاده از این خدمات شدند.
@Sahamnewsorg
به گزارش رویترز، در پی استفاده ارتش آمریکا از اینترنت «استارلینک» برای هدایت پهپادهای انتحاری در جنگ با ایران، مدیران شرکت «اسپیسایکس» ایلان ماسک، پنتاگون را به استفاده «نامناسب» از اینترنت غیرنظامی متهم کردند و خواهان افزایش پرداخت پنتاگون برای استفاده از این خدمات شدند.
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅طنز؛ همه خوشحال شدن که نت بین الملل بعد از ۸۸ روز وصل شد
ولی خوشحالیمون دقیقا مثل بچه ای میمونه که ده روز کتک خورده ، روز یازدهم کتک نخوره خداروشکر میکنه بابتش
@Sahamnewsorg
ولی خوشحالیمون دقیقا مثل بچه ای میمونه که ده روز کتک خورده ، روز یازدهم کتک نخوره خداروشکر میکنه بابتش
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅رویترز: وزارت جنگ آمریکا (پنتاگون) و شرکت اسپیساِکس بر سر هزینه اجرای طرحی برای فراهمسازی دسترسی مستقیم کاربران ایرانی به اینترنت ماهوارهای استارلینک، بدون نیاز به تجهیزات زمینی، دچار اختلاف شدهاند ولذا این پروژه متوقف شد
@Sahamnewsorg
@Sahamnewsorg