https://www.facebook.com/ChannelYek/videos/630275294500422/
برنامه خبر تا خبر با حضور منصور اسانلو و با مديريت آرش و ركسانا (رخساره)
چهارشنبه شب ها كانال يك ساعت ٥ عصر غرب آمريكا، ٨ شب شرق آمريكا ٣/٥ بامداد ايران

لحظاتی پیش پخش شد: پیش بسوی قیام نهایی
ویژه‌برنامه‌ی مردم مسلح شوید

گفتگوی کارگر سندیکالیست منصور اسانلو و موتا درباره جنبش‌های پارتی‌سانی فعال در ایران و نحوه‌ی آماده‌سازی ایرانیان برانداز جهت مقابله با ملاپاسداران و بسیجاکشان تازی

https://vimeo.com/423798263

#ملاكرونااسلحه_رژیم_علیه_ایران_وجهان
#براندازم
#ستمدیدگان_دادخواه
#حزب_براندازان_ایران
#سوختگان_آنفولانزا_کیستند
#حکومت_دروغ
#اتحاد_مبارزه_پیروزی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#خامنه_ایی_قاتل_کودک_کش_ضدایران
#khabargar
#MansourOsanlou
🆔http://t.me/khabargar

https://www.youtube.com/watch?v=iBZy8my6d1E با جضور منصور اسانلو و علی عبدالرضایی

روز شنبه 10خرداد، زعفرانکاران تربت حیدریه در استان خراسان رضوی برای اعتراض به عدم تسویه مطالباتشان از سوی سازمان تعاون روستایی دست به تجمع مقابل فرمانداری این شهرستان زدند.

به گزارش یک منبع خبری محلی،سازمان تعاون روستایی کشور بنا به ابلاغ وزارت جهاد کشاورزی مبنی برحمایت از محصول زعفران از کشاورزان اقدام به خرید زعفران از کشاورزان کرد.

طرح خرید زعفران با هدف جلوگیری از کاهش قیمت این محصول مهم، از هشتم آبان ماه پارسال تا 30 آذر در هشت مرکز خرید تعاون روستایی خراسان رضوی آغاز شد که بر اساس آن زعفران به چهار صورت پوشال معمولی، پوشال مرغوب، شبه نگین و نگین به ترتیب به قیمت کیلویی 8 میلیون و 200 هزار تومان، 9 میلیون تومان، 9 میلیون و 500 هزار تومان و 10 میلیون و 500 هزار تومان از کشاورزان خریداری شد و تسویه حساب با کشاورزان نیز بر اساس چک لیست‌های ارسالی توسط اداره تعاون روستایی شهرستان‌ها انجام ‌می شود.

اما اکنون بعد از گذشت 6ماه جمعی از زعفرانکاران تربت حیدریه صبح امروز بمنظور عدم پرداخت مطالباتشان مقابل فرمانداری این شهر تجمع کردند.

*اخراج 70 کارگر فنی مجتمع کشت وصنعت نیشکر هفت‌تپه

از روز شنبه 3 خرداد سال جاری،70 کارگر فنی مجتمع کشت وصنعت نیشکر هفت‌تپه از کار اخراج شدند.

برپایه گزارش رسانه ای شده بتاریخ 10 خرداد،این کارگران که از صبح روز شنبه (سوم خرداد ماه) از حضور در محل کار خود منع شده‌اند به عنوان کارگر فنی، جوشکار و تعمیرکار بین 2 تا 3سال سابقه کار دارند.

کارگران گفتند:واحد تعمیرات کارخانه نیشکر هفت تپه هنوز به کارگران فنی برای انجام تعمیر ماشین‌آلات و تجهیزات کارخانه همزمان با اتمام فصل بهربرداری نیازمند است اما کارفرما معتقد است ماهیت کار این کارگران فصلی است و آنها باید با پایان یافتن فصل بهره‌برداری نیشکر مانند دیگر کارگران فصلی محل کار خود را تا فصل کاری بعد ترک کنند.

کارگران در ادامه تصریح کردند: یکی از عوامل کاهش بهره‌برداری سال زراعی جاری (که 20هزار تن شکر زرد تولید شد) در نتیجه بی‌توجهی کارفرما و سایر مسئولان مجتمع هفت تپه به تامین نیروی انسانی کافی بود.

بنابهمین گزارش،با پایان فصل برداشت نیشکر، جدا از این 70 کارگر، طی یک ماه گذشته قرارداد کار حدود 2 هزار کارگر فصلی تا فصل بهره‌برداری جدید خاتمه یافت.

*جان باختن یک کار در حادثه آتش سوزی ساختمان در دست ساخت غرب تهران

جمعه شب(9 خرداد)،یک کارگر 27 ساله در حادثه آتش سوزی اتاقک کارکری ساختمان دردست ساخت واقع درمحدوده غرب تهران، میدان ساحل، حوالی دریاچه چیتگرجانش را ازدست داد.

*جان باختن یک کارگر شهرصنعتی کاوه ساوه بر اثر سقوط یک قطعه دو تنی برویش

عصر روز جمعه 9 خرداد،یک کارگر 35 ساله حین کاردر کارخانه ای واقع در شهر صنعتی کاوه شهرستان ساوهبر اثر سقوط یک قطعه دو تنی از جرثقیل سقفی برویش به شدت مجروح شد وپس ازانتقال به بیمارستان جان باخت.

*جان باختن یک کارگر مقنی در کرج براثر برق گرفتگی

یک کارگر مقنی 32 ساله حین کار در منطقه مهرشهر شهرستان کرج، به دلیل اتصالی برق بالابر دچار برق گرفتگی شد ودر دم جان خود را از دست داد.ارتباط با ادمینها(,عکس ها و ویدیوهای خود را برای انعکاس از این جا
با ما در میان بگذارید.)
@mansoor1999 https://t.me/khabargar

Hossein Alavi <hosalavi@gmail.com>
May 20, 2020, 1:40 PM (4 days ago)
to me

آقای اسانلوی عزیز،
با درود فراوان

از آنجا که در سمینار مجازی پیش رو، ارائه گزارشی از بررسی عملکرد شورای مدیریت گذار از زمان اعلام موجودیت تا کنون و موفقیت ها و کاستی های آن در دستور کار سمینار خواهد بود و هیات دبیران شورا کمیسیونی را برای این منظور تعیین کرده است، از شما خواهشمندم با هماهنگی با کارگروه کارگران و مزد بگیران گزارشی از عملکرد آن کارگروه تا کنون و نیز هر پیشنهادی که برای پیشرفت بهتر کار آن در نظر دارید را تا پایان روز یکشنبه همین هفته در پاسخ به همین ایمیل برای بررسی در کمیسیون ارسال فرمایید.

با سپاس فراوان

حسین علوی

Mansoor Osanloo, [24.05.20 12:40]
اگر شورای گذار در این رابطه سیاست و خط مشی روشی نداشته باشد، این خطر وجود دارد که با مبارزات سرنگون طلبانه و بر انداز آنه در تعارض افتاده و با جریانات اصلاح طلبانه و مثلا تحول خواهانه همصدا شود. خطری که واقعا شورای گذار را دنبال میکند و اعتماد توده های فرودست را از آن می گیرد. .
دیگر مورد پر اهمیت این است که پلاتفرم شورا تا کنون نتوانسته است خودش را یک پلاتفرم ملی نشان دهد. مبارزان میدانی وسندیکالیست ها وسازماندهندگان قدیمی سیاسی اجتماعی ایران که در بین توده ها هنوز هزاران نفر هستند و در تشکیلات های مخفی، کوچک و با تجربه خود کار می کنند، اینها هستند که سازماندهی کف جامعه را اجرایی خواهند کرد، عملا در شورا نمایندگانی از بلوک چپ و توده های مردم و از جنس خودشان نمی بینند. هنوز به شورا باور ندارند. شورا عملا صدایی از بین بی صدایان ندارد. این اصلی ترین مشکلی است که ما مبارزان میدانی در کارگروه کارگران ،مزد بگیران وفرودستان با آن روبرو هستیم. چرا که این افراد توانا در بین بازنشستگان کارگران فرهنگیان حتا ارتشیان توان سازماندهی دارند: مثلا با خود من حاضرند کار کنند اما برای شورا و بنام شورا نه! انها به شورا شدیدا مشکوک هستند تکست های بسیاری از این همرزمانم دارم. که حتا از وقتی من با شورا کار میکنم و برای شورا پیام حمایتی فرستادم، عملا فاصله شان را با من هم بیشتر کردند و محتاط تر شدند .به نوعی اتهام خیانت طبقاتی به امثال من می زنند. حتا برادران وخانواده وفامیل من که همه سابقه مبارزاتی و رفتن به زندانهای شاه و رژیم اسلامی را دارند، مستقیما می پرسند که شما همه نام و آبروی خودت را روی شورا گذاشتی ولی تاکنون برای جنبش ما کدام امکانات و پشتیبانی را شورا به شما داده است؟ کدام تریبون بزرگ راکه خودشان هر روز در انجاها خودشان را نشان می دهند برای شما فراهم کردند> اگر شورا یک پلاتفرم ملی است پس نمایندگتن جناح چپ ایران کچای ان هستند؟ چرا مردم نمی بینند این یاران خودشان را؟ برادر گرامی ام که در دهه شصت چهار سال از عمر نوجوانی وجوانی اش را در زندان های رژیم اسلامی بدلیل دفاع از حقوق طبقه کارگر در زندانهای رژیم اسلامی گذرانده است می پرسد ، شورا کدام امکان را برای همصدایی با ما برای شما ایجاد کرده است که ما به ان باور کنیم، ودر بین توده ها نام وسیاستهای راست ولیبرال انها را پیش ببریم. عملا شورا را یک پلاتفرم راست می بینند که در محتوای اقتصادی وسیاسی تفاوتی با تکنوکرات های رژیم ندارد. این یکی از اصلی ترین مشکلاتی است که ما پیکار گران میدانی واتحادگرا با آن روبرو هستیم. تصور می کنم شورا ژرف تر باید به این مساله نگاه کند و از این حالت پلاتفرم راست لیبرال خودش را خارج کند .چون اصلی ترین نیروی سازمانده داخلی ما برای فرو پاشاندن رژیم اسلامی نیروهای چپ سازمانده هستند که هیچ نماینده ای از جنس خودشان را در مدیریت شورا نمی بینند. اگر می خواهیم از حمایت این، یگانه باقی مانده نیروی سازمانده، با تجربه بیش از 130 سال سابقه دراین کار،بهره ببریم، این یک باله بودن پرواز را باید دوبال کنیم. تا اعتماد این یگانه سازماندهندگان واقعی میدانی قابل اعتماد که همه عمر خود رادر پیکار دادخواهانه بوده اند به شورا جلب شود. پشتیبانی این قهرمانان گمنام، که در حال پیر شدن هستند را باید بدست بیاوریم. اینها ان داروی معجزه آسای ساماندهی نیروهای داخل و خارج ایران را در کف با کفایت و اندیشه های خلاق خود دارند. اصلی ترین چیزی که شورا باید درست کند این دوباله بودن خودش است. تاکتیک پیروزی واقعی در میدان این برگ بر روی میز است.
یکی از استمرار طالبان سابق که الان به تحول خواهان؟؟ پیوست در سخنانش دو هفته بعد از اعلام موجودیت شورای گذار در نشست جمهوری خواهان در یکی از شهرهای آلمان ، عنوان کرد که خط مشی شورای گذار را باید در کادر تحول خواهی بر رسی کنیم نه سرنگونی و براندازی رژیم جمهوری اسلامی.‌

2- نقطه ضعف دوم: در اسناد شورا چند بار به عدالت اجتماعی و رفاه عمومی در کنار توسعه تکیه شد.
مثلا در سند شماره 2 آمده است: هدف مشترک ما دستیابی به آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی، رفاه و امنیت از طریق تقویت و گسترش و وحدت بخشیدن به جنبش های اجتماعی و مبارزاتی و ...

اما در رابطه با بینش اقتصادی شورا، مشاورین اقتصادی شورا و گاها اعضای شورا بر نوعی از اقتصاد آزاد، بازار آزاد،خصوصی سازی و در نهایت نوعی از نئولیبرالیزم و هم آوایی با جهانی کردنی است که نتیجه اش در هم کوبیده شدن توسط ملا کرونا ستمقایسه سیستم بهداشتی و درمانی کوبای فقیر با دیگر کشورهای جهان در این شرایط ملاکرونایی توانایی راهکار میانه را به خوبی نشان می دهد.

Mansoor Osanloo, [24.05.20 12:40]
بر رسی نقاط ضعف و قوت شورای مدیریت گذار بعد از 9 ماه اعلام موجودیت با درود
این گزارش با همفکری کارگروه کارگران، مزد بگیران وفرودستان شورا تهیه شده است.
با نگاهی به اسناد شورای گذار و عملکرد تا کنونی اش به بررسی نقاط ضعف و قوت این شورا میپردازم.
الف : نقاط قوت: شورای گذار را یک ائتلاف و پلاتفرم دموکراتیک، ملی و فراگیر میدانم. پلاتفرم و ائتلافی که فضای لازم را جهت جمع شدن تمامی نیروهای ملی، دموکراتیک ، حقوق بشری، حقوق اتینکی و برابر حقوقی و تا حدی عدالت خواه فراهم کرده است.

در این رابطه این شورا از همه ائتلافهایی که تا کنون در میان اپوزیسیون عمدتا سیاسی رژیم جمهوری اسلامی شکل گرفت دمکراتیک تر هست.
با نگاهی به سند شماره 2 شورای گذار صحت این مسئله را مشاهده میکنیم: در این سند آمده است: مدیریت گذار باید خصلتی پلورالیستی و فراگیر داشته باشد. شرکت کنندگان باید به گذار از رژیم جمهوری اسلامی به نظامی دموکراتیک، سکولار، و مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر، حفظ تمامیت سرزمینی کشوربا گوشه چشمی به برپایی یک سیستم غیرمتمرکز اداری برای جلوگیری از رشد یک سیستم توتالیترمتمرکز متعهد باشند.
نوع و ساختار آینده نظام آینده بر عهده مجلس موسسان هست. هم چنین این شورا یک بلوک بندی سیاسی مشخص نیست. بنابراین میتواند گرایشات موجود اجتماعی از قبیل جمهوری خواهان، فدرالیستها، مشروطه خواهان و غیره را در خود جای دهد. به همین خاطر یک پلاتفرم و ائتلاف فراگیر هست. از آنجاییکه شورا با هر گونه حکومت انحصاری و مطلقه مرزبندی شدید دارد، راه هر گونه حکومت مادام العمر ولایی، سلطنتی و جمهوری را میبندد. چون در خاور میانه هر سه تجربه ارتجاعی و غیر دموکراتیک وجود داشته و بعضا هنوز وجود دارد.

2- شورای گذار اولین ائتلافی است که توانسته است دو مسئله پایبندی به تمامیت سرزمینی با کمک به حل مسئله حقوق خلقها و ملیتهای مختلف ایرانی را به شکل اصولی پیوند زده و در این رابطه گامهای نخست عملی را بر دارد. در همین رابطه در اسناد شورا در بخش نظام و ساختار آینده کشور آمده است: رفع هر گونه تبعیض و به رسمیت شناختن حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی گروه های اتنیکی ایران، به رسمیت شناختن حق آموزش به زبان مادری در کنار زبان فارسی. سازماندهی نظام اداری کشور بر اساس عدم تمرکز.
سپردن حداکثر ممکن امور اداری و چگونگی مصرف بودجه های عمرانی به نهادها و مجالس منتخب، محلی، تصمیم گیری در باره مناسب ترین شکل ساختار سیاسی در این زمینه بر عهده نمایندگان مردم در مجلس موسسان خواهد بود.

اتکاه به راهکارهای موثر جهت جلو گیری از باز تولید استبداد. به جرات میتوان گفت که در میان پلاتفرم ها و ائتلافهای فراگیر شورای گذار نخستین ائتلافی است که با صراحت از حقوق خلقها در کنار پایبندی به تمامیت سرزمینی کشور سخن گفته و آنرا در اسنادش مستند کرد.

3 شورای گذار مسئله گذار از رژیم جمهوری اسلامی را به عنوان یک شاخص اصلی در چند جا با صراحت اعلام کرد. در این رابطه با نیروها، افراد و جریاناتی که هنوز به گذار از رژیم جمهوری اسلامی باور ندارند ، مرزبندی قاطع کرد.
زیرا عدم قاطعیت در این خصوص میتواند پاشنه آشیل هر ائتلافی در میان اپوزیسیون رژیم جمهوری اسلامی باشد.

4- وجود کارگروه ها و تقسیم وظایف در اسناد و اساسنانه شورا یکی از نکات بر جسته در این شوراست و لازم هست تا شورا در این خصوص سرمایه گذاری جدی نماید.

نقاط ضعف شورا:
1- در اسناد شورا ، واژه گذار مسالمت آمیز از رژیم جمهوری اسلامی در چند جا مطرح شده است. در سند شماره 1 آمده است؛ هدایت اعتراضات سازمان یافته و مبارزات ساختارمند و خشونت پرهیز تا تسلیم استبداد حاکم به خواست مردم برای کناره گیری از قدرت و تشکیل مجلس موسسان منتخب برای جایگزینی نظام.
هم چنین در سند شماره 2 آمده است،: هدف مشترک ما: دست یابی به آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی، رفاه و امنیت از طریق تقویت و گسترش و وحدت بخشیدن به جنبش های اجتماعی و مبارزات مدنی و خشونت پرهیز.

سوال اینجاست: چگونه میتوان از رژیمی که حاضر هست برای بقای خویس نه تنها تمام مخالفین، بلکه کل مردم ایران و نهایتا ایران را نابود کند، به صورت مطلقا مسالمت آمیزو خشونت پرهیز عبور کرد؟
پس چرا از حق دفاع انسانها درمقابل حمله وکشتار حکومتیان به منظور دفاع از جان ،مال اندیشه واعتراضها و خواسته های خود کمتر سخن به میان امده است؟
در این رابطه شورا تلاش اش بر این هست تا با مبارزات قهرآمیز و سرنگونی طلبانه مرزبندی قاطع کرده و مدام بر مبارزات و گذار مسالمت آمیز آمیز تکیه کند. به گونه ای که انگار مبارزات مسالمت آمیز نیز همانند گذار مسالمت آمیز برای شورا یک استراتژی ثابت هست. شورا در همین رابطه در اسناد خویش در بند نظام اداری کشور میگوید : اتکاء به اشکال مدنی خشونت پرهیز و مبارزات سیاسی و اجتماعی.

Mansoor Osanloo, [24.05.20 12:40]
یعنی شورا با هر گونه مبارزات قهر آمیز هم مرزبندی دارد! و اگر توده ها بر اثر خشم و عصیان درمقابل خشونت وکشتار حکومتی ها که در این 41 ساله مرتب انجام داده است، که آخرین های ان کشتار: مردم معترض مسالمت جو در سراسر کشور در دی ماه 96، آبان 98، و همکنون در خوزستان و اهواز که جواب اعتراض در خواست آب سالم مردم را با گلوله و سرکوب خشن ودستگیری مردم تشنه انجام می دهد، اگر مردم در مواردی دست به مبارزات قهر آمیز بزنند، شورای گذار از آن مردم حمایت نمی کند؟ این مسئله در هیچ جای اسناد شورا روشن نیست. آیا شورای گذار از مبارزات قهر آمیز مردم به جان رسیده حمایت میکند یا خیر. آین مرز بندی شدید با مقاومت شهروندی و عدم طرح روشن حق دفاع متقابل در برابر کشتارگران رژیم که در روزهای براندازی رژیم بخصوص در روزهای آخرپیکار میدانی بدلیل آنکه حکومتیان راهی برای فرار ندارند و از لحاظ فکری آخرالزمانی هستند، روی خواهد داد، عملا بهش بزرگی از چوانان که پیکار گران اصلی میدان برای برکناری رژیم هستند را از شورا و سیاست های کلی و استراتژیک آن دور می کند. شورا باید این چاله را در تجدید نظربر اسنادش با توجه به تغییر شرایط میدانی و بالا رفتن سطح اعتراضات وتغییر کیفی خواسته ها و برانداز شدن اکثرنیروهای طبقه متوسط به پایین و ریزش بخش بزرگی از طبقه متوسط بدرون طبقات فرو دستان، در طی ماه های گذشته حتمن به روشنی وگویای پر کند. تا پتانسیل این نیروهای پیکار گر به شورا باور کنند. شورا را بخش دیگر از پروژه تحول طلبان حکومتی که با زبان دیگری می خواهند رژیم را خیلی نرم نرم وسیاستمدارانه حفظ کنند، ندانند. چون حضور یارانی مثل اقای سازگار، دوست گرامی من و استاد سیاست ، همچنین جناب شهریار آهی بدلیل سوابق تاریخی ونقش برجسته ی تشکیلاتی که درتاریخ معاصر ایران داشته اند، و افرادی نظیر
،دیوید اعتباری وبرخی دیگر از کسانی که از داخل مثل اقای محسنی در جلسات اسکایپی میایند و در جلسات مدیران شورا شرکت می کنند وبرای عموم نا شناخته اند این هراس را در بین افرادی که کار مستقیم با توده ها می کنند، ایجاد می کنند که دوباره مبادا دچار یک سرنوشت گوادالوپیستی دیگر بشویم.مبادا هزاران خردمند از جان گذشته ی دیگر که در دیکتاتوری ولایت فقیه با هزار بدبختی مخفی باقی مانده و رشد کرده اند وامروز بخشی از سرمایه ملی و معنوی ایرانیان هستند، دوبارمثل دهه شصت همه را به ذبح گاه دوران گذار ببرند و سر بزنند. این شک راه بسیاری از کسانی که توانایی پیشبرد پروژه همبستگی برای برکناری رژیم واستقرار حکومت دموکراتیک وانسانگرا را در ایران دارند، سد کرده است. برای
همین دراین رابطه بهتر هست که در اساسنامه و یا اسناد شورا ، این مسئله با صراحت اعلام شود و شورا عنوان کند که از

مبارزات حق طلبانه مردم ایران علیه نظام جمهوری اسلامی حمایت میکنیم.
این مبارزات میتواند قهر آمیز یا مسالمت آمیز باشد، مهم حقانیت این مبارزات هست نه صرفا اشکال آن.‌

عدم توجه به این مسئله نشان میدهد که نه تنها شورا به گذار مسالمت آمیز به عنوان یک استراتژی پایدار و خدشه ناپذیر باور دارد، بلکه به مبارزات مسالمت آمیز هم به عنوان یک استراتژی مینگرد. ( در حالیکه خود شورا اعلام میکند یک وسیله است نه هدف! و با پویایی جامعه ایران که هزاران شبکه مختلف با نقطه نظر های مختلف انقلابی که در آن وجود دارد و با هم گفتگو میکنند، نمی توان ونباید همه راهکار های مبارزاتی را به یک شیوه ختم کنیم. ) در حالی که این دو( شیوه مبارزات در شرایط مختلف، وپذیرش یک استراتژی اجرایی ثابت و غیر منعطف امری متناقض با اعلام پلاتفرم بودن شورا ست،) گذار از رژیم جمهوری اسلامی میتواند بر اساس موقعیتی کاملا استثنایی و برای جلوی گیری از بوجود آمدن دریای خون ، فروپاشی و تجزیه کشور مسالمت آمیز باشد، اما مبارزات مردم نمیتواند الزاما مسالمت آمیز باشد و قهر آمیز بودن مبارزات مردم جهت مقابله با دشمنی که تمامی راه های مسالمت آمیز را مسدود میکند ، گاها الزامی ، اجتناب ناپذیر و درست هست.

اما این مبارزات قهر آمیز نباید خصلتی استراتژیک و درازمدت داشته باشد بلکه باید به مثابه تاکتیکهای مشخص در شرایط مشخص استفاده شده و حقانیت آنها مورد تائید شفاف شورای گذار قرار گیرد.

Mansoor Osanloo, [24.05.20 12:40]
اگر شورای گذار در این رابطه سیاست و خط مشی روشی نداشته باشد، این خطر وجود دارد که با مبارزات سرنگون طلبانه و بر انداز آنه در تعارض افتاده و با جریانات اصلاح طلبانه و مثلا تحول خواهانه همصدا شود. خطری که واقعا شورای گذار را دنبال میکند و اعتماد توده های فرودست را از آن می گیرد. .
دیگر مورد پر اهمیت این است که پلاتفرم شورا تا کنون نتوانسته است خودش را یک پلاتفرم ملی نشان دهد. مبارزان میدانی وسندیکالیست ها وسازماندهندگان قدیمی سیاسی اجتماعی ایران که در بین توده ها هنوز هزاران نفر هستند و در تشکیلات های مخفی، کوچک و با تجربه خود کار می کنند، اینها هستند که سازماندهی کف جامعه را اجرایی خواهند کرد، عملا در شورا نمایندگانی از بلوک چپ و توده های مردم و از جنس خودشان نمی بینند. هنوز به شورا باور ندارند. شورا عملا صدایی از بین بی صدایان ندارد. این اصلی ترین مشکلی است که ما مبارزان میدانی در کارگروه کارگران ،مزد بگیران وفرودستان با آن روبرو هستیم. چرا که این افراد توانا در بین بازنشستگان کارگران فرهنگیان حتا ارتشیان توان سازماندهی دارند: مثلا با خود من حاضرند کار کنند اما برای شورا و بنام شورا نه! انها به شورا شدیدا مشکوک هستند تکست های بسیاری از این همرزمانم دارم. که حتا از وقتی من با شورا کار میکنم و برای شورا پیام حمایتی فرستادم، عملا فاصله شان را با من هم بیشتر کردند و محتاط تر شدند .به نوعی اتهام خیانت طبقاتی به امثال من می زنند. حتا برادران وخانواده وفامیل من که همه سابقه مبارزاتی و رفتن به زندانهای شاه و رژیم اسلامی را دارند، مستقیما می پرسند که شما همه نام و آبروی خودت را روی شورا گذاشتی ولی تاکنون برای جنبش ما کدام امکانات و پشتیبانی را شورا به شما داده است؟ کدام تریبون بزرگ راکه خودشان هر روز در انجاها خودشان را نشان می دهند برای شما فراهم کردند> اگر شورا یک پلاتفرم ملی است پس نمایندگتن جناح چپ ایران کچای ان هستند؟ چرا مردم نمی بینند این یاران خودشان را؟ برادر گرامی ام که در دهه شصت چهار سال از عمر نوجوانی وجوانی اش را در زندان های رژیم اسلامی بدلیل دفاع از حقوق طبقه کارگر در زندانهای رژیم اسلامی گذرانده است می پرسد ، شورا کدام امکان را برای همصدایی با ما برای شما ایجاد کرده است که ما به ان باور کنیم، ودر بین توده ها نام وسیاستهای راست ولیبرال انها را پیش ببریم. عملا شورا را یک پلاتفرم راست می بینند که در محتوای اقتصادی وسیاسی تفاوتی با تکنوکرات های رژیم ندارد. این یکی از اصلی ترین مشکلاتی است که ما پیکار گران میدانی واتحادگرا با آن روبرو هستیم. تصور می کنم شورا ژرف تر باید به این مساله نگاه کند و از این حالت پلاتفرم راست لیبرال خودش را خارج کند .چون اصلی ترین نیروی سازمانده داخلی ما برای فرو پاشاندن رژیم اسلامی نیروهای چپ سازمانده هستند که هیچ نماینده ای از جنس خودشان را در مدیریت شورا نمی بینند. اگر می خواهیم از حمایت این، یگانه باقی مانده نیروی سازمانده، با تجربه بیش از 130 سال سابقه دراین کار،بهره ببریم، این یک باله بودن پرواز را باید دوبال کنیم. تا اعتماد این یگانه سازماندهندگان واقعی میدانی قابل اعتماد که همه عمر خود رادر پیکار دادخواهانه بوده اند به شورا جلب شود. پشتیبانی این قهرمانان گمنام، که در حال پیر شدن هستند را باید بدست بیاوریم. اینها ان داروی معجزه آسای ساماندهی نیروهای داخل و خارج ایران را در کف با کفایت و اندیشه های خلاق خود دارند. اصلی ترین چیزی که شورا باید درست کند این دوباله بودن خودش است. تاکتیک پیروزی واقعی در میدان این برگ بر روی میز است.
یکی از استمرار طالبان سابق که الان به تحول خواهان؟؟ پیوست در سخنانش دو هفته بعد از اعلام موجودیت شورای گذار در نشست جمهوری خواهان در یکی از شهرهای آلمان ، عنوان کرد که خط مشی شورای گذار را باید در کادر تحول خواهی بر رسی کنیم نه سرنگونی و براندازی رژیم جمهوری اسلامی.‌

2- نقطه ضعف دوم: در اسناد شورا چند بار به عدالت اجتماعی و رفاه عمومی در کنار توسعه تکیه شد.
مثلا در سند شماره 2 آمده است: هدف مشترک ما دستیابی به آزادی، دموکراسی، عدالت اجتماعی، رفاه و امنیت از طریق تقویت و گسترش و وحدت بخشیدن به جنبش های اجتماعی و مبارزاتی و ...

اما در رابطه با بینش اقتصادی شورا، مشاورین اقتصادی شورا و گاها اعضای شورا بر نوعی از اقتصاد آزاد، بازار آزاد،خصوصی سازی و در نهایت نوعی از نئولیبرالیزم و هم آوایی با جهانی کردنی است که نتیجه اش در هم کوبیده شدن توسط ملا کرونا ستمقایسه سیستم بهداشتی و درمانی کوبای فقیر با دیگر کشورهای جهان در این شرایط ملاکرونایی توانایی راهکار میانه را به خوبی نشان می دهد.

Mansoor Osanloo, [24.05.20 12:40]
در حالیکه در مرحله اول جهت دست یابی به عدالت اجتماعی، جامعه ما شدیدا به دولت رفاه نیازمند هست تا بتواند با بینش رانتی و اختلاس گر انه دولت و حکومتهای متکی بر در آمدهای نفتی و مشتقات آن مقابله کرده و به تقویت گسترده اتحادیه ها، سندیکا های کارگران، و مزدبگیران پرداخته و برای فرودستان و لشکر بیکاران کار ایجاد کند.

بنابراین در دوران گذار و پس از آن لازم هست تا سه امر توسعه، رفاه و عدالت اجتماعی و نهایتا تقویت جامعه مدنی در دستور کار دولت رفاه باشد.

این روش شاید تنها روشی باشد که منجر به از بین بردن بینش های رانتی و اختلاس گرایانه میشود.

3- ساختار :

در بخش ساختار ، علیرغم اینکه در شورای گذار، کار گروه های مختلف وجود دارد، اما بخاطر عدم استقبال چشم گیر از شورای گذار، بعد از اعلام موجودیت ، بنا به دلائل گوناگون از جمله تبلیغ فرد منشی و نبودن علاقه وآموزش به کار های جمعی پایدار و مسوولیت گریزی اجرایی در میان صفوف اپوزیسیون نظام، عملا بخش زیادی از این کارگروه ها هنوز شکل نگرفته و عمدتا به صورت فردی اداره میشوند.

در همین رابطه کار گروه هایی همانند، کارگران، مزدبگیران و فرودستان هم که بوجود آمدند، بیشتر بر اساس یک سیستم عمودی- افقی حرکت میکنند.

رابطه ما بین اعضاء هم بسته و پیوسته و یا مدیران شورا با با حامیان شورا دقیقا روشن نیست.

روابط درونی کارگروه ها بویژه کارگروه، کارگران، مزدبگیران و فرودستان دموکراتیک هست ، اما ارتباط خود گروه با شورای گذار دموکراتیک و متقابل نیست. چون مسئولیت در این رابطه چرخشی نیست.

به گونه ای که هر کدام از اعضای کار گروه ما متشکل از اعضای اصلی شورا و حامیان شورا ( غیر عضو) بتوانند به صورت چرخشی در جلسات هفتگی یا ماهانه اعضاء و مدیران شورا مشارکت و دخالت داشته و یا حداقل نظر بدهند. هم چنین لازم هست که مسئولین ارتباطات شورا از بخش زیادی از حامیان شورا به عنوان نیروهای ارگانیک استفاده کرده و آنها را وارد ارتباط گیری با نیروهایی که خواهان جذب و همکاری هستند، نمایند. در صورتی که افرادی که اصلا شناخته شده نیستند وهیچ سابقه سیاسی ندارند وهزینه ای برای آزادی مردم ایران نداده اند، بعنوان میهمان به جلسات مدیران شورا می آیند و ساعتها وقت شورا را می گیرند و از کلیات سخن می گویند. چون بطور هفتگی اعضای کارگروه ها صورتجلسات و متن سخنرانی ها وپرسش وپاسخ ها را نداریم، نمی دانیم که حضور این افراد که رابطه تشکیلاتی هم با شورا ندارند، چه فایده ای برای برکناری رژیم اسلامی همکنون خواهد داشت؟ به ویژه با افرادی که از داخل ایران هستند و احتمال نفوذی بودن آنها می رود . مگر آنکه یکی از مدیران یا افراد بسیار سرشناس شورا با اعتبارش انها را تضمین کند و رسما این تضمین، سندش در اسناد شورا گذاشته شود، تا همه بدانند در مقابل تشکیلات، مردم، اعضا و تاریخ مسئول هستند که کسی را در آن حد وارد جلسه مدیران شورا می کنند. از سوی دیگر کسانی شناخته شده، که کارگروه ها انها را بعد از طی مرحله آزمایشی وآموزشی بصورت کاتالیزوری برای همپیوندی با شورا معرفی میکنند که خواهان رابطه و همکاری هستند.‌چگونه به دموکراتیک بودن شورا باور کنند؟ وقتی هیچ راه اجرایی و همکاری و پاسخگویی دو طرفه دسترسی به حضور در شورا ندارند. ترس همه ما از عمودی شدن شوراست، وقتی که قدرت بگیرد و پست هایش چرخشی نباشد. همان بلایی که گوادالوپیستها ومذهبیون بر سر انقلاب ملی ودموکراتیک مردم ایران آوردند، را نمی خواهیم شاهدش باشیم. پیشنهاد میشود در اساسنامه جدید معلوم باشد که مدیران ودبیران شور4 دوره حداکثر شش ماهه دبیر یا مدیر خواهند بود و بعد از آن دیگر نمی توانند تا آخر عمرشان بر مسند شورا تکیه بزنند مثل آحزاب اسلامی وکمونیستی !ناچارمسئولیت را به دیگر نیروها و سازماندهندگان و خردمندان بدهند. تا همه تجربه مدیریت کلان ومسوولیت پذیری ملی را عملا فرا گیرند. همه یاد بگیرند در هر لحظه زیر تیغ نظارت عمومی و رسانه ای واینترنتی هستند. پذیرش مسوولیتهای بزرگتر در زندگی سیاسی و سندیکایی هیچ سود مادی ندارد. مثل سندیکاهای ما کارگران که تمام وقت آزادت را باید برای بهتر کردن شرایط کار و زندگی کارگران وخانواده هایشان بگذاری بدون اینکه دیناری بگیری. سود تو در همان سود همگانی است که برای تحقق ان تلاش کرده ای! ما کارگرها وسندیکالیستها ومزدبگیران نمی خواهیم ا نمی خواهیم دوباره گردن زده بشویم. به همین دلیل به روابط دموکراتیک وشبکه ای مسئوولانه و برابر حقوق باور و احتیاج داریم. هیچ کس رهبر و عقل کل نیست. همه باید در شورا برابر حقوق و دارای قدرت تاثیر گذاری بر تصمیمات شورا بصورت دموکراتیک داشته باشند که ما در ساختار های سندیکاهای کارگری آنها را اجرا کردیم وموفق شدیم.