باتوام ای مهربان بانوی پاک بی گناه
با توام مریم‌ترین قدیسه‌ی بی‌سرپناه

مادر پیغمبران عاشق و عالی‌تبار
ناشر اندیشه در پستوی تاریخ سیاه

می‌وزد با هر نسیمی ناله های عاشقی
بیژن ات را دربیاور لا اقل از عمق چاه

حاضرم از خودخوری‌و خودزنی‌ها ! حاضرم
این من و دست دماوند تو و این پرتگاه

با توام ای مهربان بانوی پاکم، ای وطن!
این منم برنو به دوش یاغی مشروطه‌خواه...

#آراد

قسمتی از یک غزل طولانی برای وطنم