برنامه زنده هم اکنون

https://www.youtube.com/live/Ye4juDBk7Tk?si=UH_oNfhp2VQwln1r

فایل صوتی برنامه زنده

آموزش های لازم برای یک قیام سراسری و نظرات بینندگان
(26 شهریور 2584 )

@Mellig

چه کارهایی میخواستی بکنی سید 😬

@Mellig

من ساکن تهرانپارس هستم. مدتی پیش جلسه‌ای برگزار کردیم و تصمیم گرفتیم که خودمان برای تأمین امنیت محله‌مان اقدام کنیم؛ چون نه پلیس و نه مسئولان کشور هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال امنیت ما بر عهده نمی‌گیرند.
این تصمیم واقعاً قابل تحسینه، چون حالا می‌بینم که برخی از اهالی در خیابان‌ها گشت‌زنی می‌کنند و مراقب ساکنان هستند.
واقعاً جای تأسف داره که مردم مجبورند جای نهادهای مسئول عمل کنند؛ کشور باید از این وضعیت شرمنده باشه.

@Mellig

فرخزاد جهانگیری، عقاب دلاور آسمان ایران، نامی است که با شجاعت، فداکاری و عزت نفس در تاریخ این سرزمین حک شده است. او، خلبان برجسته نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی، در تابستان پرالتهاب سال ۱۳۵۹، در قلب عملیات کودتای نقاب (نوژه)، تصمیم به عملیاتی گرفت که تنها از روح‌های بزرگ و بی‌باک برمی‌آید. جهانگیری، به همراه سروان حمید نعمتی، داوطلب شد تا در مأموریتی انتحاری جنگنده‌اش را به حسینیه جماران، محل اقامت روح‌الله خمینی، بکوبد. این انتخاب نه از سر ناچاری، بلکه از سر آگاهی بود؛ او می‌دانست که پدافند سنگین و موقعیت صعب‌العبور جماران، هر حمله‌ای را دشوار کرده و تنها چنین فداکاری‌ای می‌توانست ضربه‌ای قاطع به هدف بزند. جهانگیری با چشمان باز مرگ را در آغوش کشید، نه برای نام و نان، بلکه برای رهایی ایران از چنگال استبداد و تاریکی. او می‌دانست که این پرواز، چه به پیروزی کودتا بینجامد و چه به شکست، آخرین پروازش خواهد بود. اما در قلبش، ایران چیزی فراتر از خاک بود—آرمانی بود که ارزش فدا کردن همه‌چیز را داشت.

جهانگیری و یارانش در عملیات شاهرخی، که با هدف براندازی نظام تازه‌تأسیس طراحی شده بود، برای نجات مملکتی قیام کردند که در زیر سایه خفقان و ظلم نفس‌هایش به شماره افتاده بود. او می‌گفت: «ما برای پول و مقام دست به قیام نزدیم، برای نجات مملکتمان زدیم. لازم نیست بپرسید پشیمان هستیم یا نه—البته که نیستیم.» این واژه‌ها، نه فقط شعار، بلکه عهدی بود که با خونش امضا کرد.

وقتی کودتای نوژه لو رفت و زنجیرهای اسارت بر دستانش بسته شد، جهانگیری را به دادگاه انقلاب اسلامی کشاندند، جایی که محمد ری‌شهری، قاضی بی‌رحم، در برابرش ایستاده بود. در آن لحظه، جایی که بسیاری در برابر مرگ زانو می‌زنند، جهانگیری چون صخره‌ای استوار ماند. وقتی ری‌شهری و بازجویانش تلاش کردند اراده‌اش را بشکنند، او با نگاهی که شعله‌های خشم و آزادگی در آن زبانه می‌کشید، فریاد زد: «خمینی امام شما احمق‌هاست، نه من!» این جمله، چون صاعقه‌ای بر سر دشمن فرود آمد، گواهی بر روحی که نه با شکنجه خم شد و نه با تهدید تسلیم. ری‌شهری که از این جسارت و عزت نفس به خشم آمده بود، در ۲۷ تیرماه ۱۳۵۹، در زندان اوین، با شلیک گلوله‌ای به دهان جهانگیری، جسم او را خاموش کرد. اما این گلوله نه تنها نتوانست صدای حق‌طلبی او را خفه کند، بلکه آن را در ابدیت تاریخ طنین‌انداز کرد.

قیام شاهرخی یا کودتای نوژه نام عملیاتی بود که اگر لو نمیرفت سالها پیش جمهوری اسلامی رفته بود و پهلوی برمیگشت. در این عملیات با عنوان "قیام نقاب" سرتیپ خلبان آیت محققی خلبان نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، عضو شورای رهبری کودتای نوژه به همراه تنی چند از افسران نیروی هوایی شاهنشاهی ایران به نام‌های بیژن ایران‌نژاد، فرخزاد جهانگیری، محمد ملک، یوسف پوررضایی، سعید مهدیون، منصور کثیرلو، ناصر رکنی، سیروس ستوده، کوروس آذرتاش، محمد بهروز فرد، منوچهر فرزانه و دلاوران دیگری برای بازگرداندن محمدرضاشاه پهلوی به کشور و سرنگونی خمینی و نابودی نظام سیاسی جمهوری اسلامی قصد کودتا داشت. نام و یادشان گرامی.

@Mellig