NarutoAW

چیزی که واقعا اعصاب خوردکنه اینه که یسری نویسنده‌ها بلد نیستن بیس کار رو درست ببرن جلو.

بزارید توضیح بدم منظورم چیه!

آقا برا هر انیمه، مانگا، فیلم یا هرچی بالاخره یه خلاصه داستانی که بیس کارو تشکیل میده:

یه پسری که روباه نه‌دم شیطانی تو بدنش مهروموم شده و هدفش تبدیل شدن به قویترین نینجای دهکده و هوکاگه شدنه

خب، حقیقتا که چی؟ یعنی من الان خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم و عاشق این اثر شدم بخاطر خلاصه داستان؟

صدسال سیاه

پسری که میخاد پادشاه دزدان دریایی بشه.

برام مهم نیس

پسری که بدنبال ماجراجویی و توپ‌های اژدهاس و دوست داره با کرکترای قوی بجنگه.

همچنان حس خاصی نداره

چیزی که ما رو عاشق این آثار کرده روند پیش‌برد داستانه و تک‌تک اتفاقاتی که طی رشد مین کرکتر داستان میوفته، کسایی که ملاقات می‌کنه، قدرت‌هایی که بدست میاره.
بیس کار هيچوقت ما رو عاشق این آثار نکرده، بلکه کرکتراش بودن که ما رو عاشق این آثار کردن جوری که شب و روز نشستیم پاشون و برا فهمیدن هرکدوم از رازها و اتفاقات داستان هیجان زده بودیم و مبارزات باعث میشد هیجان خاصی رو حس کنیم.

اینا آثاری بودن که در کنار خیلی آثار شاهکار دیگه نویسنده‌هاشون کاری کردن که ما عاشق داستان و کرکترا بشیم