📃 دموکراسی همانا چرند محض است | ✍🏻 موریس و لیندا تانهیل
➣ @Notes_On_Liberty
این باور که مردم یک نظام دموکراتیک بهوسیلهی نمایندگان منتخب خود، بر خود حکومت میکنند، اگرچه در عرف تقدیس میشود و با تکرارهای پیاپی مورد احترام قرار میگیرد، در واقع چرندی وهمآلود است. در هر انتخاباتی، تنها درصدی از مردم رأی میدهند. بهسختی میتوان ادّعا کرد کسانیکه بهدلیل سن یا عدمصلاحیّت نمیتوانند رأی بدهند، و کسانیکه بهدلیل سردرگمی، بیتفاوتی یا انزجار از انتخاب سگ زردِ برادر شغال رأی نمیدهند، در تصویب قوانینی که بر آنها حاکم خواهد شد، صدایشان به جایی میرسد. همچنین افرادی که هنوز زاده نشدهاند و در آینده تحت حاکمیّت آن قوانین قرار خواهند گرفت، نمیتوانند چنین صدایی داشته باشند. و از میان کسانیکه «از امتیاز خود استفاده میکنند»، اقلّیّت بزرگی که به بازنده رأی دادهاند، حدّاقل در دورهی تصدّی برندهی انتخابات، از داشتن هرگونه صدایی محروم هستند.
ولی حتّی افرادی که رأی دادهاند و توانستهاند برنده را انتخاب کنند، درواقع به هیچروی بر خود حکومت نمیکنند. آنها به یک نفر رأی دادهاند، نه به قوانین خاصّی که بر آنها حاکم است. حتّی اگر از همهی کسانی، که رأی خود را به نفع نامزد پیروز به صندوق انداخته بودند، خواسته شود به این قوانین موجود رأی دهند، بهشکل ناامیدکنندهای سردرگم و دچار اختلاف خواهند شد. حتّی اگر بتوان به این نتیجه رسید که این «آرزوهای جمعی» چه هستند، نمایندهی آن جمع نیز ملزم به رعایت خواستههای آنها نخواهد بود. افزون بر همهی اینها، درصد زیادی از قدرت واقعی یک دموکراسی بالغ، مانند ایالات متّحده، در دست دهها هزار بوروکرات انتصابی گمنام است که به خواست هیچ شهروندی پاسخگو نیستند.
در یک چارچوب حکومتی دموکراتیک، اقلّیّتی از افراد تحت حکومت، نامزد برنده را انتخاب میکنند. نامزد برنده سپس به تصمیمگیری دربارهی مسائل، عمدتاً بر اساس فشار گروههای نورچشمی و دارای منافع خاص، ادامه میدهد. چیزی که در واقع امر به آن میرسیم حکومت کسانی است که دارای نفوذ سیاسیاند بر کسانی که چنین نفوذی ندارند. برخلاف شستوشوی مغزیای که در مدارس دولتی داده شدهایم، دموکراسی -حاکمیّت مردم از طریق نمایندگان منتخب آنها- یک فریب محنتانگیز است!
دموکراسی نهتنها چرند محض است، که غیراخلاقی نیز هست. اگر یک نفر حق ندارد که آرزوهای خود را بر دیگری تحمیل کند، پس ده میلیون نفر هم حق ندارند که آرزوهایشان را بر یک نفر تحمیل کنند، زیرا آغاز زور و اجبار امری نامشروع است (و حتی موافقت اکثریت قاطع آنها هم هرگز نمیتواند آن را از نظر اخلاقی مجاز کند). عقاید و نظرات -حتّی نظرات اکثریّت- نه حقیقت را بهوجود میآورند و نه حقایق را تغییر میدهند. اوباش و الوات همانا دموکراسی عملی هستند.
#دموکراسی #انتخابات #سیرک_انتخابات
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
این باور که مردم یک نظام دموکراتیک بهوسیلهی نمایندگان منتخب خود، بر خود حکومت میکنند، اگرچه در عرف تقدیس میشود و با تکرارهای پیاپی مورد احترام قرار میگیرد، در واقع چرندی وهمآلود است. در هر انتخاباتی، تنها درصدی از مردم رأی میدهند. بهسختی میتوان ادّعا کرد کسانیکه بهدلیل سن یا عدمصلاحیّت نمیتوانند رأی بدهند، و کسانیکه بهدلیل سردرگمی، بیتفاوتی یا انزجار از انتخاب سگ زردِ برادر شغال رأی نمیدهند، در تصویب قوانینی که بر آنها حاکم خواهد شد، صدایشان به جایی میرسد. همچنین افرادی که هنوز زاده نشدهاند و در آینده تحت حاکمیّت آن قوانین قرار خواهند گرفت، نمیتوانند چنین صدایی داشته باشند. و از میان کسانیکه «از امتیاز خود استفاده میکنند»، اقلّیّت بزرگی که به بازنده رأی دادهاند، حدّاقل در دورهی تصدّی برندهی انتخابات، از داشتن هرگونه صدایی محروم هستند.
ولی حتّی افرادی که رأی دادهاند و توانستهاند برنده را انتخاب کنند، درواقع به هیچروی بر خود حکومت نمیکنند. آنها به یک نفر رأی دادهاند، نه به قوانین خاصّی که بر آنها حاکم است. حتّی اگر از همهی کسانی، که رأی خود را به نفع نامزد پیروز به صندوق انداخته بودند، خواسته شود به این قوانین موجود رأی دهند، بهشکل ناامیدکنندهای سردرگم و دچار اختلاف خواهند شد. حتّی اگر بتوان به این نتیجه رسید که این «آرزوهای جمعی» چه هستند، نمایندهی آن جمع نیز ملزم به رعایت خواستههای آنها نخواهد بود. افزون بر همهی اینها، درصد زیادی از قدرت واقعی یک دموکراسی بالغ، مانند ایالات متّحده، در دست دهها هزار بوروکرات انتصابی گمنام است که به خواست هیچ شهروندی پاسخگو نیستند.
در یک چارچوب حکومتی دموکراتیک، اقلّیّتی از افراد تحت حکومت، نامزد برنده را انتخاب میکنند. نامزد برنده سپس به تصمیمگیری دربارهی مسائل، عمدتاً بر اساس فشار گروههای نورچشمی و دارای منافع خاص، ادامه میدهد. چیزی که در واقع امر به آن میرسیم حکومت کسانی است که دارای نفوذ سیاسیاند بر کسانی که چنین نفوذی ندارند. برخلاف شستوشوی مغزیای که در مدارس دولتی داده شدهایم، دموکراسی -حاکمیّت مردم از طریق نمایندگان منتخب آنها- یک فریب محنتانگیز است!
دموکراسی نهتنها چرند محض است، که غیراخلاقی نیز هست. اگر یک نفر حق ندارد که آرزوهای خود را بر دیگری تحمیل کند، پس ده میلیون نفر هم حق ندارند که آرزوهایشان را بر یک نفر تحمیل کنند، زیرا آغاز زور و اجبار امری نامشروع است (و حتی موافقت اکثریت قاطع آنها هم هرگز نمیتواند آن را از نظر اخلاقی مجاز کند). عقاید و نظرات -حتّی نظرات اکثریّت- نه حقیقت را بهوجود میآورند و نه حقایق را تغییر میدهند. اوباش و الوات همانا دموکراسی عملی هستند.
#دموکراسی #انتخابات #سیرک_انتخابات
➣ @Notes_On_Liberty
👍34👎12❤6
Forwarded from Libertarian Heritage
کدام شخصیت لیبرال یا لیبرتارین برای شما از بقیه محبوب تره؟
Anonymous Poll
22%
جان لاک
8%
جان استوارت میل
7%
توماس جفرسون
5%
الکسیس توکویل
3%
فردریک باستیا
7%
موری روتبارد
5%
هانس هرمان هوپ
23%
لودویگ فون میزس
16%
فردریش فون هایک
5%
آین رند
❤9👎5
«بشد چارشنبه، هم از بامداد؛
بدان باغ که امروز باشیم شاد
ببردند پرمایه گستردنی
مِی و رود و رامشگر و خوردنی
ز جیحون همی آتش افروختند
زمین و هوا را همی سوختند»
(فردوسی، شاهنامه، پادشاهی هرمز، بخش دو)
❈ جشن پرشکوه چهارشنبه سوری، بر ایرانیان گرامی باد.
➣ @Notes_On_Liberty
بدان باغ که امروز باشیم شاد
ببردند پرمایه گستردنی
مِی و رود و رامشگر و خوردنی
ز جیحون همی آتش افروختند
زمین و هوا را همی سوختند»
(فردوسی، شاهنامه، پادشاهی هرمز، بخش دو)
❈ جشن پرشکوه چهارشنبه سوری، بر ایرانیان گرامی باد.
➣ @Notes_On_Liberty
❤19👍5👌4
📃 ریشههای سوسیالیستی روز جهانی زن | ✍🏻 تما کاپلان
➣ @Notes_On_Liberty
هر سال، هشتم مارس، داستان پرتکراری دربارهی روز جهانی زن نقل محافل است: تظاهرات خودجوش کارگران زن پوشاک و نساجی شهر نیویورک در سال ۱۸۵۷، در اعتراض به دستمزدهای پایین، دوازده ساعت کار در روز و افزایش بار کار، که بهدست پلیس، وحشیانه سرکوب شد. بسیاری از زنان دستگیر شدند؛ برخی از زنان زیر پا له شدند. پنجاه سال بعد، در سالگرد آن تظاهرات، روز جهانی زن به یاد آنان برپا شد.
در مجلّهی فمینیستی فرانسوی La Revue d'en face مقالهای از لیلیان کندل و فرانسواز پیک خواندم: «اسطورهی ریشهها؟ آیا هرگز رویدادی همچون تظاهرات سال ۱۸۵۷ رخ داده بود؟» کندل و پیک گزارش میدهند که تظاهرات کارگران نساجی نیویورک در سال ۱۸۵۷ افسانهای بود که به سال ۱۹۵۵ زاده شد. آنها، در مقالهی کاملاً روشنگر خود، در باب سرچشمهی «افسانهی ۱۸۵۷» بر این گماناند، که در سال ۱۹۵۵ بجا بود که «روز جهانی زن را از تاریخ شوروی جدا کنیم تا به آن خاستگاهی بینالمللیتر، قدیمیتر از بلشویسم، خودجوشتر از تصمیم کنگره یا ابتکار زنان وابسته به حزب سوسیالیست شوروی بدهیم، و این تاریخ، یعنی ۱۸۵۷، جهت ادای احترام به کلارا زتکین (Clara Zetkin)، که در آن سال زاده شده بود، انتخاب گردید.»
تحلیل کامل و بینقص تما کاپلان دربارهی پیدایش روز جهانی زن، افسانهای را که بسیاری در گذشته برای علاقهمندکردن عوام به آن استناد کردهاند، نابود میکند...
🖇 متن کامل: ریشههای سوسیالیستی روز جهانی زن
#سوسیالیسم #روز_جهانی_زن
#کمونیسم #لنین #کلارا_زتکین
#شوروی #روزهای_کمونیستی
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
هر سال، هشتم مارس، داستان پرتکراری دربارهی روز جهانی زن نقل محافل است: تظاهرات خودجوش کارگران زن پوشاک و نساجی شهر نیویورک در سال ۱۸۵۷، در اعتراض به دستمزدهای پایین، دوازده ساعت کار در روز و افزایش بار کار، که بهدست پلیس، وحشیانه سرکوب شد. بسیاری از زنان دستگیر شدند؛ برخی از زنان زیر پا له شدند. پنجاه سال بعد، در سالگرد آن تظاهرات، روز جهانی زن به یاد آنان برپا شد.
در مجلّهی فمینیستی فرانسوی La Revue d'en face مقالهای از لیلیان کندل و فرانسواز پیک خواندم: «اسطورهی ریشهها؟ آیا هرگز رویدادی همچون تظاهرات سال ۱۸۵۷ رخ داده بود؟» کندل و پیک گزارش میدهند که تظاهرات کارگران نساجی نیویورک در سال ۱۸۵۷ افسانهای بود که به سال ۱۹۵۵ زاده شد. آنها، در مقالهی کاملاً روشنگر خود، در باب سرچشمهی «افسانهی ۱۸۵۷» بر این گماناند، که در سال ۱۹۵۵ بجا بود که «روز جهانی زن را از تاریخ شوروی جدا کنیم تا به آن خاستگاهی بینالمللیتر، قدیمیتر از بلشویسم، خودجوشتر از تصمیم کنگره یا ابتکار زنان وابسته به حزب سوسیالیست شوروی بدهیم، و این تاریخ، یعنی ۱۸۵۷، جهت ادای احترام به کلارا زتکین (Clara Zetkin)، که در آن سال زاده شده بود، انتخاب گردید.»
تحلیل کامل و بینقص تما کاپلان دربارهی پیدایش روز جهانی زن، افسانهای را که بسیاری در گذشته برای علاقهمندکردن عوام به آن استناد کردهاند، نابود میکند...
🖇 متن کامل: ریشههای سوسیالیستی روز جهانی زن
#سوسیالیسم #روز_جهانی_زن
#کمونیسم #لنین #کلارا_زتکین
#شوروی #روزهای_کمونیستی
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
ریشههای سوسیالیستی روز جهانی زن
ریشههای سوسیالیستی روز جهانی زن | تما کاپلان [هر سال، هشتم مارس، داستان پرتکراری دربارهی روز جهانی زن نقل محافل است: تظاهرات خودجوش کارگران زن پوشاک و نساجی شهر نیویورک در سال ۱۸۵۷، در اعتراض به دستمزدهای پایین، دوازده ساعت کار در روز و افزایش بار کار،…
👍14❤5👌4
«گلسِتان شد چون بهار از فرّ ابر نوبهار
بوستان آراسته، چون لعبتان اندر بهار
آن یکی را کرده از دیبای رومی رویبند
وین یکی را بسته از لؤلؤی لالا کوشوار
فرش دیناری نوشت از گلسِتان باد صبا
نقش کافوری ستُرد از بوستان ابر بهار
آن یکی گسترده از زنگار زنگاری بساط،
وین یکی پوشیده از شنگرف شنگرفی ازار»
(قطران تبریزی)
֎ نوروز دلانگیز سال نو خورشیدی، جشن شکوهمند هزاران سالهی ایرانیان، بر همهی ایرانیان شاد باد. به امید زندگی سرشار از نیکی و روشنایی، و زندگیای در سایهی آزادی.
بوستان آراسته، چون لعبتان اندر بهار
آن یکی را کرده از دیبای رومی رویبند
وین یکی را بسته از لؤلؤی لالا کوشوار
فرش دیناری نوشت از گلسِتان باد صبا
نقش کافوری ستُرد از بوستان ابر بهار
آن یکی گسترده از زنگار زنگاری بساط،
وین یکی پوشیده از شنگرف شنگرفی ازار»
(قطران تبریزی)
֎ نوروز دلانگیز سال نو خورشیدی، جشن شکوهمند هزاران سالهی ایرانیان، بر همهی ایرانیان شاد باد. به امید زندگی سرشار از نیکی و روشنایی، و زندگیای در سایهی آزادی.
❤26
👌20👍6👎2
📃 فریب چندفرهنگگرایی | ✍🏻 لِو راکوِل
➣ @Notes_On_Liberty
به نوشتهی «بریتانیکا»، چندفرهنگگرایی یا مولتیکالچریسم «این دیدگاه است که فرهنگها، نژادها و قومیّتها، بهویژه آنهایی که در اقلّیّت هستند، سزاوار تصدیق و پذیرش تفاوتهایشان درون فرهنگ سیاسی مسلّط هستند.» در واقع، چندفرهنگگرایی یک فریب عظیم است. افرادی که پشت این جریان هستند، از جمله بایدنِ مرگمغزی و باند کنترلکنندگان نومحافظهکار او، میخواهند یک استبداد تمامیّتخواه را بر ما تحمیل کنند و به ما بگویند با چه کسی میتوانیم و با چه کسی نمیتوانیم ارتباط برقرار کنیم. اگر سفیدپوست هستید، هیچ حقّی ندارید؛ بهعقیدهی این نیروهای شر، «فرهنگِ» شما وجود ندارد. اگر با مهاجرت دستهجمعی مخالفاید، یک نژادپرست فرومایه هستید.
بهعقیدهی والتر ویلیامز، اقتصاددان بزرگ سیاهپوست، هدف چندفرهنگگرایی نابودی مسیحیت و تمدّن غربی است:
«رئیسجمهور باراک اوباما در صبحانهی دعای ملّی، بسیاری را شگفتزده کرد، وقتی برای ما سخنرانی کرد: «مبادا غرور بیجا داشته باشیم و فکر کنیم که این [=بربریّت] منحصر به جاهای دیگر است، به یاد داشته باشید که در طول جنگهای صلیبی و تفتیش عقاید، مردم اعمال وحشتناکی به نام مسیح انجام دادند.» اوباما در ادامه توضیح داد: «در کشور ما، بردهداری و [قوانین] جیم کرو اغلب به نام مسیح توجیه میشدند.» در ذهن اوباما، خشم غرب از بربریّت اسلامی باید با یادآوری آنچه مسیحیان هزار سال پیش به نام مسیح انجام دادند، فروکش کند. افزون بر این، این خشم باید بهخاطر تاریخ بردهداری خودمان و قوانین جیم کرو مجازات شود.
دیدگاه پرزیدنت اوباما دیدگاه کسی است که با چشمانداز آکادمیک چندفرهنگگرایی، که در آن استثناگرایی آمریکایی جایی ندارد، شستوشوی مغزی داده شده است. این دیدگاهی است که در اثر همنشینی بلندمدّت با افرادی که از کشور ما متنفرند، شکل گرفته؛ افرادی همچون کشیش جرمایا رایت، ویلیام آیرز، رهبر ودر آندرگراند و بمبگذار پنتاگونی، و همسر فراری آیرز، برناردین دورن. بینشی که بین آنچه مسیحیان سدهها پیش انجام میدادند و وحشیگری اسلامی امروزی، همسانی اخلاقی میبیند، در دانشگاه کاملاً رواج دارد. این بخشی از آن چیزی است که در اکثر پردیسهای دانشگاهی بهعنوان تنوّع و چندفرهنگگرایی پرستش میشود.
بلاهتپیشگان پردیسهای دانشگاهی -شامل اعضای هیأت علمی و مدیران- خواستار گرامیداشت و احترام به همهی فرهنگها هستند. از نظر ایشان اروپامحوری، اینکه فکر کنیم ارزشها و فرهنگ غربی برتر از دیگر فرهنگهاست، امری نژادپرستانه است. ولی این اوج حماقت است. از چندفرهنگگرایی دانشگاهی، که به همسانی فرهنگی معتقد است، بپرسید: آیا ختنهی اجباری زنان، که در نزدیک به سی کشور جنوب صحرای آفریقا و خاورمیانه انجام میشود، از نظر اخلاقی ارزش فرهنگی یکسانی دارد؟ بردهداری که در سودان و نیجر انجام میشود، آیا این همسانی فرهنگی است؟ در بیشتر کشورهای خاورمیانه، محدودیّتهای متعددی برای زنان وجود دارد -مانند ممنوعیّت رانندگی، اشتغال، رأی دادن و تحصیل. بر اساس قوانین اسلام، در برخی از کشورها، زنان زناکار با سنگسار با مرگ روبهرو میشوند و سارقان با مجازات قطع دست مواجه میگردند...
🖇 متن کامل: فریب چندفرهنگگرایی
#چندفرهنگگرایی #مولتیکالچریسم
#مارکسیسم_فرهنگی #مهاجرت #تهاجم
#فرهنگ #بحران_مهاجرت #توتالیتاریسم
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
به نوشتهی «بریتانیکا»، چندفرهنگگرایی یا مولتیکالچریسم «این دیدگاه است که فرهنگها، نژادها و قومیّتها، بهویژه آنهایی که در اقلّیّت هستند، سزاوار تصدیق و پذیرش تفاوتهایشان درون فرهنگ سیاسی مسلّط هستند.» در واقع، چندفرهنگگرایی یک فریب عظیم است. افرادی که پشت این جریان هستند، از جمله بایدنِ مرگمغزی و باند کنترلکنندگان نومحافظهکار او، میخواهند یک استبداد تمامیّتخواه را بر ما تحمیل کنند و به ما بگویند با چه کسی میتوانیم و با چه کسی نمیتوانیم ارتباط برقرار کنیم. اگر سفیدپوست هستید، هیچ حقّی ندارید؛ بهعقیدهی این نیروهای شر، «فرهنگِ» شما وجود ندارد. اگر با مهاجرت دستهجمعی مخالفاید، یک نژادپرست فرومایه هستید.
بهعقیدهی والتر ویلیامز، اقتصاددان بزرگ سیاهپوست، هدف چندفرهنگگرایی نابودی مسیحیت و تمدّن غربی است:
«رئیسجمهور باراک اوباما در صبحانهی دعای ملّی، بسیاری را شگفتزده کرد، وقتی برای ما سخنرانی کرد: «مبادا غرور بیجا داشته باشیم و فکر کنیم که این [=بربریّت] منحصر به جاهای دیگر است، به یاد داشته باشید که در طول جنگهای صلیبی و تفتیش عقاید، مردم اعمال وحشتناکی به نام مسیح انجام دادند.» اوباما در ادامه توضیح داد: «در کشور ما، بردهداری و [قوانین] جیم کرو اغلب به نام مسیح توجیه میشدند.» در ذهن اوباما، خشم غرب از بربریّت اسلامی باید با یادآوری آنچه مسیحیان هزار سال پیش به نام مسیح انجام دادند، فروکش کند. افزون بر این، این خشم باید بهخاطر تاریخ بردهداری خودمان و قوانین جیم کرو مجازات شود.
دیدگاه پرزیدنت اوباما دیدگاه کسی است که با چشمانداز آکادمیک چندفرهنگگرایی، که در آن استثناگرایی آمریکایی جایی ندارد، شستوشوی مغزی داده شده است. این دیدگاهی است که در اثر همنشینی بلندمدّت با افرادی که از کشور ما متنفرند، شکل گرفته؛ افرادی همچون کشیش جرمایا رایت، ویلیام آیرز، رهبر ودر آندرگراند و بمبگذار پنتاگونی، و همسر فراری آیرز، برناردین دورن. بینشی که بین آنچه مسیحیان سدهها پیش انجام میدادند و وحشیگری اسلامی امروزی، همسانی اخلاقی میبیند، در دانشگاه کاملاً رواج دارد. این بخشی از آن چیزی است که در اکثر پردیسهای دانشگاهی بهعنوان تنوّع و چندفرهنگگرایی پرستش میشود.
بلاهتپیشگان پردیسهای دانشگاهی -شامل اعضای هیأت علمی و مدیران- خواستار گرامیداشت و احترام به همهی فرهنگها هستند. از نظر ایشان اروپامحوری، اینکه فکر کنیم ارزشها و فرهنگ غربی برتر از دیگر فرهنگهاست، امری نژادپرستانه است. ولی این اوج حماقت است. از چندفرهنگگرایی دانشگاهی، که به همسانی فرهنگی معتقد است، بپرسید: آیا ختنهی اجباری زنان، که در نزدیک به سی کشور جنوب صحرای آفریقا و خاورمیانه انجام میشود، از نظر اخلاقی ارزش فرهنگی یکسانی دارد؟ بردهداری که در سودان و نیجر انجام میشود، آیا این همسانی فرهنگی است؟ در بیشتر کشورهای خاورمیانه، محدودیّتهای متعددی برای زنان وجود دارد -مانند ممنوعیّت رانندگی، اشتغال، رأی دادن و تحصیل. بر اساس قوانین اسلام، در برخی از کشورها، زنان زناکار با سنگسار با مرگ روبهرو میشوند و سارقان با مجازات قطع دست مواجه میگردند...
🖇 متن کامل: فریب چندفرهنگگرایی
#چندفرهنگگرایی #مولتیکالچریسم
#مارکسیسم_فرهنگی #مهاجرت #تهاجم
#فرهنگ #بحران_مهاجرت #توتالیتاریسم
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
فریب چندفرهنگگرایی
فریب چندفرهنگگرایی | لِو راکوِل به نوشتهی «بریتانیکا»، چندفرهنگگرایی یا مولتیکالچریسم (Multiculturalism) «این دیدگاه است که فرهنگها، نژادها و قومیّتها، بهویژه آنهایی که در اقلّیّت هستند، سزاوار تصدیق و پذیرش تفاوتهایشان درون فرهنگ سیاسی مسلّط هستند.»…
👍21👎5❤2
📃 آزادی و حکومت
مصاحبه با تایبر ماکان، ۵ آگوست ۲۰۰۳
➣ @Notes_On_Liberty
❈ بخشی از مصاحبه با تایبر ماکان پخششده در نشنال تلویژن شو
سؤال: تابلوی بیرون سازمان خدمات درآمدهای داخلی (IRS) میگوید مالیات بهایی است که ما برای جامعهی متمدّن میپردازیم.
ماکان: خیلی اشتباه است... مالیات اساساً یادگار عصر فئودالیسم است. مالیات کرایهای بود که پادشاهان در ازای اجازهی بهرهداری از زمینهای در اختیارشان به رعیت و دیگران، میگرفتند. ولی ما دیگر چنین سلطنتی نداریم. مردم برای اینکه بتوانند کار کنند و بتوانند زمین داشته باشند، نباید پول بدهند. مالیات یادگار دوران فئودالیسم است. و این امر ادامهی رعیتداری در یک جمهوری آزاد است.
س: ولی این فئودالیسم نیست. ما یک دموکراسی هستیم، ما به این امر رأی میدهیم.
ماکان: خب، بدبختانه در دموکراسی آزاد ما ناسازگاری وجود دارد. پیشتر سربازی اجباری وجود داشت که نباید وجود میداشت. پیشتر بردهداری وجود داشت. هنوز مالیات وجود دارد.
س: ما دموکراسی هستیم، اکثریّت به سیاستمدارانی، که مالیات وضع میکنند، رأی میدهند.
ماکان: واقعیّت این است که اکثریّت باید قدرت و سلطهی بسیار محدودی بر بقیّهی ما داشته باشند... اکثریّت در یک جامعهی آزاد باید مقاماتی را برای اجرای قانون انتخاب کنند، ولی آنها نمیتوانند قانون بگذارند، زیرا این بدان معناست که آنها اقلیّت را سرکوب میکنند و قرار نیست این چنین کنند. قرار است هر یک از ما حقوق خود را داشته باشیم، حقوق مسلّم و انکارناپذیر... حقوقی که حتّی برای اکثریّت نیز مسلّم و انکارناپذیر هستند.
س: ولی ما دوباره به آن رأی دادیم، این یعنی به ما تحمیل نشده است. اکثریّت کارهای درستی انجام میدهند.
ماکان: حالا، نگاه کنید، یک دسته اوباش خودسر و شکنجهگر به لینچ کردن رأی میدهند. و با اینحال، روند قانونی را نقض میکنند؟ اگر این اصل را بهطور کلّی به دموکراسی تعمیم دهید، متوجّه میشوید که چه اتّفاقی میافتد؛ این است که افرادی که اتّفاقاً کمی بیش از بقیّه هستند، بقیّه را مجبور میکنند که از آن پیروی کنند، و این با ایدهی رضایت حکومتشوندگان سازگار نیست...
📎 متن کامل: آزادی و حکومت
#مصاحبه #آزادی #حکومت
#دولت #دموکراسی #مالیات
➣ @Notes_On_Liberty
مصاحبه با تایبر ماکان، ۵ آگوست ۲۰۰۳
➣ @Notes_On_Liberty
❈ بخشی از مصاحبه با تایبر ماکان پخششده در نشنال تلویژن شو
سؤال: تابلوی بیرون سازمان خدمات درآمدهای داخلی (IRS) میگوید مالیات بهایی است که ما برای جامعهی متمدّن میپردازیم.
ماکان: خیلی اشتباه است... مالیات اساساً یادگار عصر فئودالیسم است. مالیات کرایهای بود که پادشاهان در ازای اجازهی بهرهداری از زمینهای در اختیارشان به رعیت و دیگران، میگرفتند. ولی ما دیگر چنین سلطنتی نداریم. مردم برای اینکه بتوانند کار کنند و بتوانند زمین داشته باشند، نباید پول بدهند. مالیات یادگار دوران فئودالیسم است. و این امر ادامهی رعیتداری در یک جمهوری آزاد است.
س: ولی این فئودالیسم نیست. ما یک دموکراسی هستیم، ما به این امر رأی میدهیم.
ماکان: خب، بدبختانه در دموکراسی آزاد ما ناسازگاری وجود دارد. پیشتر سربازی اجباری وجود داشت که نباید وجود میداشت. پیشتر بردهداری وجود داشت. هنوز مالیات وجود دارد.
س: ما دموکراسی هستیم، اکثریّت به سیاستمدارانی، که مالیات وضع میکنند، رأی میدهند.
ماکان: واقعیّت این است که اکثریّت باید قدرت و سلطهی بسیار محدودی بر بقیّهی ما داشته باشند... اکثریّت در یک جامعهی آزاد باید مقاماتی را برای اجرای قانون انتخاب کنند، ولی آنها نمیتوانند قانون بگذارند، زیرا این بدان معناست که آنها اقلیّت را سرکوب میکنند و قرار نیست این چنین کنند. قرار است هر یک از ما حقوق خود را داشته باشیم، حقوق مسلّم و انکارناپذیر... حقوقی که حتّی برای اکثریّت نیز مسلّم و انکارناپذیر هستند.
س: ولی ما دوباره به آن رأی دادیم، این یعنی به ما تحمیل نشده است. اکثریّت کارهای درستی انجام میدهند.
ماکان: حالا، نگاه کنید، یک دسته اوباش خودسر و شکنجهگر به لینچ کردن رأی میدهند. و با اینحال، روند قانونی را نقض میکنند؟ اگر این اصل را بهطور کلّی به دموکراسی تعمیم دهید، متوجّه میشوید که چه اتّفاقی میافتد؛ این است که افرادی که اتّفاقاً کمی بیش از بقیّه هستند، بقیّه را مجبور میکنند که از آن پیروی کنند، و این با ایدهی رضایت حکومتشوندگان سازگار نیست...
📎 متن کامل: آزادی و حکومت
#مصاحبه #آزادی #حکومت
#دولت #دموکراسی #مالیات
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
آزادی و حکومت
مصاحبه با تایبر ماکان، ۵ آگوست ۲۰۰۳ بخشی از مصاحبه با تایبر ماکان پخششده در نشنال تلویژن شو سؤال: تابلوی بیرون سازمان خدمات درآمدهای داخلی (IRS) میگوید مالیات بهایی است که ما برای جامعهی متمدّن میپردازیم. ماکان: خیلی اشتباه است... مالیات اساساً یادگار…
👍15❤4👎1
📃 نئولیبرالیسم: از لسهفر تا دولت مداخلهگر | ✍🏻 ریچارد ابلینگ
➣ @Notes_On_Liberty
یکی از ملامتبارترین و منفیترین واژههایی که در حال حاضر در محافل سیاسی مختلف «ترقّیخواه» استفاده میشود، واژهی «نئولیبرالیسم» است. «نئولیبرال» خوانده شدن بهمعنای محکوم شدن به مخالفت با «فقرا»، دفاع از «ثروتمندان»، و طرفداری از سیاستهای اقتصادی، که منجر به نابرابری درآمدی بیشتر میشوند، است.
این اصطلاح همچنین برای محکومکردن همهی کسانی که اقتصاد بازار را نهاد بنیادین جامعهی بشری میدانند، بهکار میرود. منتقدان نئولیبرالیسم میگویند که یک نئولیبرال کسی است که همه چیز را به دلار و حس بازاربنیاد تقلیل میدهد، و بُعد «انسانی» نوع بشر را نادیده میگیرد.
مخالفان نئولیبرالیسم، که به این شکل تعریف شدهاند، ادّعا میکنند که طرفداران نئولیبرالیسم حامیان خشمگین و «افراطی» لسهفر هستند، یعنی یک اقتصاد بازار بیقیدوبند و بدون محدودیّتِ مقرّرات، کنترل، یا سیاستهای مالی بازتوزیعی حکومتی. نئولیبرالیسم نماینده و خواهان بدترین ویژگیهای «روزهای بد» پیش از سوسیالیسم و دولت رفاه مداخلهگرا است، که هر کدام به روشهای «رادیکال» یا «معتدل» خود، تلاش کردند تا سرمایهداری «ضدّاجتماعی» لجامگسیخته را مهار یا نابود کنند.
زایش نئولیبرالیسم: والتر لیپمن و کنفرانس پاریس
واقعیّت تاریخی این است که این توصیفات اصلاً ربطی به سرچشمهی نئولیبرالیسم یا معنای آن برای کسانی، که خود آن و برنامهی سیاستگذاری آن را تدوین کردهاند، ندارند یا ارتباط کمی دارند. همهی اینها به حدود هشتاد سال پیش برمیگردد، با انتشار کتابی از روزنامهنگار و نویسندهی آمریکایی، والتر لیپمن (Walter Lippmann)، در سال ۱۹۳۷، با عنوان «تحقیقی در اصول جامعهی خوب»، و نیز کنفرانسی بینالمللی که در آگوست ۱۹۳۸ در پاریس، با همّت فیلسوف و اقتصاددان لیبرال کلاسیک فرانسوی، لوئی روژیه، با محوریّت موضوعات کتاب لیپمن برگزار شد. متنی از مقالات کنفرانس بعداً در سال ۱۹۳۸ (به زبان فرانسوی) با عنوان گردهمآیی والتر لیپمن منتشر شد...
📎 متن کامل: نئولیبرالیسم: از لسهفر تا دولت مداخلهگر
#نئولیبرالیسم #تاریخ_اقتصاد #اقتصاد
#مداخلهگرایی #دولت_رفاه #دولتگرایی
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
یکی از ملامتبارترین و منفیترین واژههایی که در حال حاضر در محافل سیاسی مختلف «ترقّیخواه» استفاده میشود، واژهی «نئولیبرالیسم» است. «نئولیبرال» خوانده شدن بهمعنای محکوم شدن به مخالفت با «فقرا»، دفاع از «ثروتمندان»، و طرفداری از سیاستهای اقتصادی، که منجر به نابرابری درآمدی بیشتر میشوند، است.
این اصطلاح همچنین برای محکومکردن همهی کسانی که اقتصاد بازار را نهاد بنیادین جامعهی بشری میدانند، بهکار میرود. منتقدان نئولیبرالیسم میگویند که یک نئولیبرال کسی است که همه چیز را به دلار و حس بازاربنیاد تقلیل میدهد، و بُعد «انسانی» نوع بشر را نادیده میگیرد.
مخالفان نئولیبرالیسم، که به این شکل تعریف شدهاند، ادّعا میکنند که طرفداران نئولیبرالیسم حامیان خشمگین و «افراطی» لسهفر هستند، یعنی یک اقتصاد بازار بیقیدوبند و بدون محدودیّتِ مقرّرات، کنترل، یا سیاستهای مالی بازتوزیعی حکومتی. نئولیبرالیسم نماینده و خواهان بدترین ویژگیهای «روزهای بد» پیش از سوسیالیسم و دولت رفاه مداخلهگرا است، که هر کدام به روشهای «رادیکال» یا «معتدل» خود، تلاش کردند تا سرمایهداری «ضدّاجتماعی» لجامگسیخته را مهار یا نابود کنند.
زایش نئولیبرالیسم: والتر لیپمن و کنفرانس پاریس
واقعیّت تاریخی این است که این توصیفات اصلاً ربطی به سرچشمهی نئولیبرالیسم یا معنای آن برای کسانی، که خود آن و برنامهی سیاستگذاری آن را تدوین کردهاند، ندارند یا ارتباط کمی دارند. همهی اینها به حدود هشتاد سال پیش برمیگردد، با انتشار کتابی از روزنامهنگار و نویسندهی آمریکایی، والتر لیپمن (Walter Lippmann)، در سال ۱۹۳۷، با عنوان «تحقیقی در اصول جامعهی خوب»، و نیز کنفرانسی بینالمللی که در آگوست ۱۹۳۸ در پاریس، با همّت فیلسوف و اقتصاددان لیبرال کلاسیک فرانسوی، لوئی روژیه، با محوریّت موضوعات کتاب لیپمن برگزار شد. متنی از مقالات کنفرانس بعداً در سال ۱۹۳۸ (به زبان فرانسوی) با عنوان گردهمآیی والتر لیپمن منتشر شد...
📎 متن کامل: نئولیبرالیسم: از لسهفر تا دولت مداخلهگر
#نئولیبرالیسم #تاریخ_اقتصاد #اقتصاد
#مداخلهگرایی #دولت_رفاه #دولتگرایی
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
نئولیبرالیسم: از لسهفر تا دولت مداخلهگر
نئولیبرالیسم: از لسهفر تا دولت مداخلهگر | ریچارد ابلینگ یکی از ملامتبارترین و منفیترین واژههایی که در حال حاضر در محافل سیاسی مختلف «ترقّیخواه» استفاده میشود، واژهی «نئولیبرالیسم» است. «نئولیبرال» خوانده شدن بهمعنای محکوم شدن به مخالفت با «فقرا»،…
👍19👏2👎1
On Liberty | دربارهی آزادی
📃 هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد | ✍🏻 دانیل تی. گریزولد ➣ @Notes_On_Liberty سیاست تجاری تقریباً همیشه از نظر سودمندی اقتصادی مورد بحث بوده و هست: آیا تجارت آزاد سبب افزایش درآمد میشود یا کاهش آن؟ آیا به صنعت کمک میکند یا به آن آسیب میرساند؟…
📃 هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد - ۲ | ✍🏻 دانیل تی. گریزولد
➣ @Notes_On_Liberty
چهار: تجارت آزاد مردم را به هم نزدیک میکند
تجارت درها را به روی روابطی که فراتر از مبادلات اقتصادی است باز میکند. وقتی کشورها با یکدیگر تجارت میکنند، چیزی بیش از کالاهای مادّی از مرزها عبور میکند. مردم و ایدهها ناگزیر از آن درهای باز میگذرند. دستگاههای فکس، تلفنهای همراه، و اینترنت همچون ابزاری، در حال گسترش سریع تجارت بینالمللی هستند، ولی ابزارهای دوستی و بشارت نیز هستند...
پنج: تجارت آزاد دیگر حقوق بنیادین بشر را تقویت میکند
این احتمالاً بحث برانگیزترین دلیل از هفت دلیل است و در قلب مبحث فعلی در باب تجارت با چین و استفاده از تحریمها به نام حقوق بشر و دموکراسی جای دارد. تجارت آزاد با ارتقای سطح زندگی عمومی به مردم کمک میکند تا به سطوح بالاتر تحصیلی دست یابند و به منابع جایگزین اطّلاعات دسترسی پیدا کنند. این امر به شکلگیری یک طبقهی متوسّط با تفکّر مستقلتر کمک میکند، که میتواند ستون فقرات انواع حکومت نمایندگی را شکل دهد. ثروت خلقشده از تجارت گسترده میتواند به پرورش و حفظ نهادهای مدنی، که میتوانند مروّج ایدهها و نفوذ بیرون از حکومت باشند، کمک کند. ظهور آزادیهای مدنی و حکومت نمایندگی بیشتر در کشورهایی مانند تایوان، کرهی جنوبی و مکزیک میتواند تا حدّ زیادی به توسعهی اقتصادی ناشی از تجارت آزاد و اصلاحات بازار نسبت داده شود...
🖇 متن کامل: هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد - ۲
#اقتصاد #تجارت #تجارت_آزاد
#صلح #حقوق_بشر #مالکیت
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
چهار: تجارت آزاد مردم را به هم نزدیک میکند
تجارت درها را به روی روابطی که فراتر از مبادلات اقتصادی است باز میکند. وقتی کشورها با یکدیگر تجارت میکنند، چیزی بیش از کالاهای مادّی از مرزها عبور میکند. مردم و ایدهها ناگزیر از آن درهای باز میگذرند. دستگاههای فکس، تلفنهای همراه، و اینترنت همچون ابزاری، در حال گسترش سریع تجارت بینالمللی هستند، ولی ابزارهای دوستی و بشارت نیز هستند...
پنج: تجارت آزاد دیگر حقوق بنیادین بشر را تقویت میکند
این احتمالاً بحث برانگیزترین دلیل از هفت دلیل است و در قلب مبحث فعلی در باب تجارت با چین و استفاده از تحریمها به نام حقوق بشر و دموکراسی جای دارد. تجارت آزاد با ارتقای سطح زندگی عمومی به مردم کمک میکند تا به سطوح بالاتر تحصیلی دست یابند و به منابع جایگزین اطّلاعات دسترسی پیدا کنند. این امر به شکلگیری یک طبقهی متوسّط با تفکّر مستقلتر کمک میکند، که میتواند ستون فقرات انواع حکومت نمایندگی را شکل دهد. ثروت خلقشده از تجارت گسترده میتواند به پرورش و حفظ نهادهای مدنی، که میتوانند مروّج ایدهها و نفوذ بیرون از حکومت باشند، کمک کند. ظهور آزادیهای مدنی و حکومت نمایندگی بیشتر در کشورهایی مانند تایوان، کرهی جنوبی و مکزیک میتواند تا حدّ زیادی به توسعهی اقتصادی ناشی از تجارت آزاد و اصلاحات بازار نسبت داده شود...
🖇 متن کامل: هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد - ۲
#اقتصاد #تجارت #تجارت_آزاد
#صلح #حقوق_بشر #مالکیت
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد
هفت استدلال اخلاقی در دفاع از تجارت آزاد | دانیل تی. گریزولد چهار: تجارت آزاد مردم را به هم نزدیک میکند تجارت درها را به روی روابطی که فراتر از مبادلات اقتصادی است باز میکند. وقتی کشورها با یکدیگر تجارت میکنند، چیزی بیش از کالاهای مادّی از مرزها عبور میکند.…
👍8👏4❤1
«آموزش اجباری مستبدانه نقض آشکار حقوق والدین است و به اندازهی خدمت اجباری «تمامیتخواهانه» است. با اینحال، عملاً هیچ کس جرأت نداشت با تلاشهایی که برای کژراههی «آموزش و پرورش» انجام میشد، مخالفت کند و کمتر کسی احساس میکرد که آموزش ابتدایی اجباری گامی بزرگ در راستای تمامیتخواهی است، که به مرور زمان در هر بخش از وجود انسان مداخله میکند. اگر دولت میزان معینی از تحصیل را ضروری بداند، حق والدین نقض نمیشود، مشروط بر اینکه والدین در انتخاب مدرسه آزاد باشند و مدرسه نیز ماهیت مستقل داشته باشد. ولی قاعدهی متعالی این است که فرزند باید متعلق به پدرومادر باشد نه به دولت.»
❈ اریک فون کوینلت-لدین. مخاطرهی توده؛ یا پروکروسْتِس (دیو کشنده)
➣ @Notes_On_Liberty
❈ اریک فون کوینلت-لدین. مخاطرهی توده؛ یا پروکروسْتِس (دیو کشنده)
➣ @Notes_On_Liberty
👍21👎8👌7
📃 شیلی: سوسیالیسم، دیکتاتوری، لیبرالیسم | ✍🏻 رایان مکمکن
➣ @Notes_On_Liberty
با توجّه به اینکه آگوستو پینوشه در انتظار محاکمه به اتّهام دستور کشتار، شکنجه و زندانی کردن مخالفان سیاسی در دههی ۱۹۷۰ است [سال ۲۰۰۵]، سیاست شیلی دوباره به صدر اخبار باز میگردد. این ماجرا همچنان برای اکثر مردم شیلی دردناک است، و حتّی در اینجا در آمریکا، هرگونه یاد همدلانه از پینوشه، یا سلف مارکسیست او، سالوادور آلنده، میتواند واکنشی تند برانگیزد.
چپهای آمریکایی به دلایل اشتباه از پینوشه متنفّرند، نقش او در آزادسازی اقتصاد شیلی و پایانبخشیدن به تلاش آلنده برای تبدیل شیلی به کوبایی دیگر را خوار میشمرند. بسیاری از طرفداران چهگوارا، که همچنان باور دارند فیدل کاسترو روشنفکرترین رهبر آمریکای لاتین است، هنوز از شکست شرمآور آلنده ناراحتند.
این واقعیّت که بسیاری از محافظهکاران به سوابق پینوشه در زمینهی شکنجه و تعلیق آزادیهای اساسی نگاهی دیگر داشتند -و هنوز هم دارند- به همان اندازه نگرانکننده است. در واقع، محافظهکاران در ایالات متّحده در سالهای اخیر در باب خوبی شکنجه و بازداشت بهعنوان ابزاری مؤثّر برای کنترل مخالفان سخن به میان آوردهاند. با اینحال، این واقعیّت باقی میماند که موضوعات اندکی در بین دانشجویان تاریخ آمریکای لاتین بهجز مسئلهی پینوشه بحثهایی را در میان دانشجویان تاریخ آمریکای لاتین برمیانگیزد.
از نظر شیلیاییها، و بهویژه جوانان، روزهای سیاه حکومت نظامی در زندگی روزمرهی شیلیاییهای مدرن کاملاً بیاهمّیّت شده است. در حالیکه شیلی بهندرت در اخبار هیجانانگیز آمریکا یافت میشود، واقعیّتهای اقتصادی شیلی مدرن اغلب در اخبار مالی بینالمللی دیده میشوند. بهنظر میرسد شیلی مکانی عالی برای سرمایهگذاری و تجارت است...
🖇 متن کامل: شیلی: سوسیالیسم، دیکتاتوری، لیبرالیسم
#شیلی #لیبرالیسم #اقتصاد_آزاد
#سوسیالیسم #پینوشه #آلنده
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
با توجّه به اینکه آگوستو پینوشه در انتظار محاکمه به اتّهام دستور کشتار، شکنجه و زندانی کردن مخالفان سیاسی در دههی ۱۹۷۰ است [سال ۲۰۰۵]، سیاست شیلی دوباره به صدر اخبار باز میگردد. این ماجرا همچنان برای اکثر مردم شیلی دردناک است، و حتّی در اینجا در آمریکا، هرگونه یاد همدلانه از پینوشه، یا سلف مارکسیست او، سالوادور آلنده، میتواند واکنشی تند برانگیزد.
چپهای آمریکایی به دلایل اشتباه از پینوشه متنفّرند، نقش او در آزادسازی اقتصاد شیلی و پایانبخشیدن به تلاش آلنده برای تبدیل شیلی به کوبایی دیگر را خوار میشمرند. بسیاری از طرفداران چهگوارا، که همچنان باور دارند فیدل کاسترو روشنفکرترین رهبر آمریکای لاتین است، هنوز از شکست شرمآور آلنده ناراحتند.
این واقعیّت که بسیاری از محافظهکاران به سوابق پینوشه در زمینهی شکنجه و تعلیق آزادیهای اساسی نگاهی دیگر داشتند -و هنوز هم دارند- به همان اندازه نگرانکننده است. در واقع، محافظهکاران در ایالات متّحده در سالهای اخیر در باب خوبی شکنجه و بازداشت بهعنوان ابزاری مؤثّر برای کنترل مخالفان سخن به میان آوردهاند. با اینحال، این واقعیّت باقی میماند که موضوعات اندکی در بین دانشجویان تاریخ آمریکای لاتین بهجز مسئلهی پینوشه بحثهایی را در میان دانشجویان تاریخ آمریکای لاتین برمیانگیزد.
از نظر شیلیاییها، و بهویژه جوانان، روزهای سیاه حکومت نظامی در زندگی روزمرهی شیلیاییهای مدرن کاملاً بیاهمّیّت شده است. در حالیکه شیلی بهندرت در اخبار هیجانانگیز آمریکا یافت میشود، واقعیّتهای اقتصادی شیلی مدرن اغلب در اخبار مالی بینالمللی دیده میشوند. بهنظر میرسد شیلی مکانی عالی برای سرمایهگذاری و تجارت است...
🖇 متن کامل: شیلی: سوسیالیسم، دیکتاتوری، لیبرالیسم
#شیلی #لیبرالیسم #اقتصاد_آزاد
#سوسیالیسم #پینوشه #آلنده
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
شیلی: سوسیالیسم، دیکتاتوری، لیبرالیسم
شیلی: سوسیالیسم، دیکتاتوری، لیبرالیسم | رایان مکمکن با توجّه به اینکه آگوستو پینوشه در انتظار محاکمه به اتّهام دستور کشتار، شکنجه و زندانی کردن مخالفان سیاسی در دههی ۱۹۷۰ است [سال ۲۰۰۵]، سیاست شیلی دوباره به صدر اخبار باز میگردد. این ماجرا همچنان برای…
👍16👌2
📖 کتاب «اخلاق آزادی»
● نویسنده: مورای روتبارد
● مترجمان: مهران خسروزاده، علیرضا کتانی، رضا زارعپور
◈ دستاورد روتبارد در این کتاب والاترین دستاورد فکری ممکن است چراکه او توانسته به بینشهای قدیمی وفادار بماند خطاهای اندک آنها را برطرف کند و آنها را به شکل یک عمارت فکری کامل درآورد. بدین ترتیب اخلاق آزادی تحقق تقریبی آرزوی فلاسفه خردگرای کهن برای تأسیس اخلاقی انسانی است که به گفتهی هوگو گروتیوس، «حتی ارادهی قادر مطلق نیز نتواند آن را باطل کند یا تغییر دهد» و «حتی اگر بر فرض محال هیچ خدایی وجود نداشت یا اهمیتی برای امور انسانی قائل نبود همچنان اعتبار عینی خود را حفظ کند.»
برای سفارش و خرید آنلاین کتاب به لینک خرید مراجعه کنید.
#معرفی_کتاب
➣ @Notes_On_Liberty
● نویسنده: مورای روتبارد
● مترجمان: مهران خسروزاده، علیرضا کتانی، رضا زارعپور
◈ دستاورد روتبارد در این کتاب والاترین دستاورد فکری ممکن است چراکه او توانسته به بینشهای قدیمی وفادار بماند خطاهای اندک آنها را برطرف کند و آنها را به شکل یک عمارت فکری کامل درآورد. بدین ترتیب اخلاق آزادی تحقق تقریبی آرزوی فلاسفه خردگرای کهن برای تأسیس اخلاقی انسانی است که به گفتهی هوگو گروتیوس، «حتی ارادهی قادر مطلق نیز نتواند آن را باطل کند یا تغییر دهد» و «حتی اگر بر فرض محال هیچ خدایی وجود نداشت یا اهمیتی برای امور انسانی قائل نبود همچنان اعتبار عینی خود را حفظ کند.»
برای سفارش و خرید آنلاین کتاب به لینک خرید مراجعه کنید.
#معرفی_کتاب
➣ @Notes_On_Liberty
👍14👏4👌4
📃 ریشههای سوسیالیستی فاشیسم | ✍🏻 امانوئل رینکن
➣ @Notes_On_Liberty
در چند دههی گذشته، مباحث عمیقی دربارهی ریشههای ایدئولوژیک فاشیسم، و بالاتر از همه، یک سوءتفاهم بزرگ در باب اصول جمعگرایانهای که این جنبش استبدادی اشاعه داد، وجود داشته است. برای درک بهتر این ایدئولوژی، شناخت ژرف زندگی، اعتقادات و اصول رهبران سیاسی آن (مانند بنیتو موسولینی) و رهبران فلسفی آن (مانند جووانی جنتیله) ضروری است.
موسولینی، یک نظامی، روزنامهنگار و سیاستمدار ایتالیایی بود که ۱۴ سال عضو حزب سوسیالیست ایتالیا بود. او، در سال ۱۹۱۰، سردبیر هفتهنامهی La Lotta di Classe (مبارزهی طبقاتی) شد و سال بعد مقالهای با عنوان «ترنتینو از دید یک سوسیالیست» منتشر ساخت. روزنامهنگاری و فعّالیّت سیاسی وی او را به زندان کشاند، ولی اندکی پس از آزادی، حزب سوسیالیست ایتالیا -که بهطور فزایندهای قدرت میگرفت و به پیروزی مهمّی در کنگرهی شهر رجو امیلیا دست یافته بود- او را مسئول روزنامهی میلانیِ «آوانتی» کرد!
این کنشگری شدید سیاسی با جنگ جهانی اوّل همراه شد، که نقطهعطفی در زندگی موسولینی به شمار میآید. در آغاز، رهبر حزب سوسیالیست بخشی از یک جنبش ضدّ مداخلهگرا بود که با مشارکت ایتالیا در جنگ جهانی اوّل مخالفت میورزید. ولی او بعدها به گروه مداخلهگرا پیوست که باعث اخراج او از حزب سوسیالیست شد...
🖇 متن کامل: ریشههای سوسیالیستی فاشیسم
#فاشیسم #سوسیالیسم #ایتالیا
#کورپوراتیسم #موسولینی #دولت
#جووانی_جنتیله #ملیسازی #چپ
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
در چند دههی گذشته، مباحث عمیقی دربارهی ریشههای ایدئولوژیک فاشیسم، و بالاتر از همه، یک سوءتفاهم بزرگ در باب اصول جمعگرایانهای که این جنبش استبدادی اشاعه داد، وجود داشته است. برای درک بهتر این ایدئولوژی، شناخت ژرف زندگی، اعتقادات و اصول رهبران سیاسی آن (مانند بنیتو موسولینی) و رهبران فلسفی آن (مانند جووانی جنتیله) ضروری است.
موسولینی، یک نظامی، روزنامهنگار و سیاستمدار ایتالیایی بود که ۱۴ سال عضو حزب سوسیالیست ایتالیا بود. او، در سال ۱۹۱۰، سردبیر هفتهنامهی La Lotta di Classe (مبارزهی طبقاتی) شد و سال بعد مقالهای با عنوان «ترنتینو از دید یک سوسیالیست» منتشر ساخت. روزنامهنگاری و فعّالیّت سیاسی وی او را به زندان کشاند، ولی اندکی پس از آزادی، حزب سوسیالیست ایتالیا -که بهطور فزایندهای قدرت میگرفت و به پیروزی مهمّی در کنگرهی شهر رجو امیلیا دست یافته بود- او را مسئول روزنامهی میلانیِ «آوانتی» کرد!
این کنشگری شدید سیاسی با جنگ جهانی اوّل همراه شد، که نقطهعطفی در زندگی موسولینی به شمار میآید. در آغاز، رهبر حزب سوسیالیست بخشی از یک جنبش ضدّ مداخلهگرا بود که با مشارکت ایتالیا در جنگ جهانی اوّل مخالفت میورزید. ولی او بعدها به گروه مداخلهگرا پیوست که باعث اخراج او از حزب سوسیالیست شد...
🖇 متن کامل: ریشههای سوسیالیستی فاشیسم
#فاشیسم #سوسیالیسم #ایتالیا
#کورپوراتیسم #موسولینی #دولت
#جووانی_جنتیله #ملیسازی #چپ
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
ریشههای سوسیالیستی فاشیسم
ریشههای سوسیالیستی فاشیسم | امانوئل رینکن
👍12❤4👌4
«یکی از سرچشمههای مهم استبداد و تمامیتخواهی در نظام آموزشی، معلمانیاند که در چارچوب سیستم خدمات اجتماعی فعالیت میکنند. هنگامیکه گزینش رسمی سپری میشود -گزینشی ارتباط کمی با صلاحیت واقعی تدریس دارد- پس از مدتی، معلم در فهرست حقوقبگیران دولت قرار میگیرد، و تا پایان عمر کاری خود بچهها را تحت تحمیل و تلقین قرار میدهد. بوروکراسی حکومتی خدمات اجتماعی را تقویت کرد تا از آن همچون ابزاری فوقالعاده قدرتمند برای تثبیت و سلطهی دائمی خود بهره برد. استبداد اکثریت ممکنست به حد کافی نامطلوب باشد، ولی حداقل اگر حاکم تحت قیود دموکراتیک باشد، باید اکثریت رٲیدهندگان را راضی سازد. ولی مقامات حکومتی، که با رٲی از کار برکنار نمیشوند، تحت هیچ قیدوبند دموکراتیکی نیستند؛ آنان مستبدان همیشگیاند. قراردادن هرچیزی تحتلوای خدمات عمومی، مطمئناً «روحیه»ی بوروکراسی را بالا میبرد و آنان را به حاکمان مطلق تقریباً همیشگی در حوزهی فعالیت خود تبدیل میکند. این واقعیت که معلمان در چارچوب خدمات عمومی فعالیت میکنند، گواهی بر منحوس بودن نظام آموزش اجباری کنونیست.»
❈ مورای روتبارد. آموزش و پرورش؛ آزاد و اجباری
➣ @Notes_On_Liberty
❈ مورای روتبارد. آموزش و پرورش؛ آزاد و اجباری
➣ @Notes_On_Liberty
👍26👎5👌4
📃 کوبا: دیکتاتوری و دروغ محاصرهی اقتصادی | ✍🏻 دنیل لاکال
➣ @Notes_On_Liberty
کوبا رژیمی دیکتاتوری است که از ترور و پروپاگاندا برای سرکوب مردم خود استفاده میکند. شهروندان را زندانی میکند، ابتداییترین حقوق بشر را از آنان سلب میکند، آنان را ساکت میکند و، با اخّاذی و تهدید، با خانوادهها مقابله میکند. ممارست رژیم بر بازداشت غیرقانونی، تخریب شخصی مخالفان سیاسی، و محدود کردن حقوق اساسی، هیچ ربطی به محاصرهی اقتصادی یا تحریم ندارد، بلکه مربوط به دیکتاتوری کمونیستی تمامیّتخواه است.
تمام پروپاگاندایی که دیکتاتوری کوبا را سفیدشویی میکند بر دو دروغ استوار است: «محاصرهی اقتصادی» ناموجود، و «بهداشت عمومی» ظاهراً عالی.
کوبا تنها از یک محاصره رنج میبرد: محاصرهی دیکتاتوری علیه مردمش، که واردات غذا، دارو، استفاده از اینترنت و آزادی سفر را محدود میکند. ما در این هفته، زمانیکه رژیم محدودیّت واردات غذا و دارو را «موقّتاً» لغو کرد، شواهدی را در این باره دیدیم.
پردهبرداشتن از دروغ خدمات عمومیِ بهاصطلاح عالیِ کوبا آسان است. برای دیدن آن فقط باید به کوبا بروید.
نظام مراقبتهای بهداشتی، که رژیم بسیار تبلیغاش را میکند، یک نظام شکستخورده و فرسوده است که فقط به خارجیهای ثروتمند و رهبران رژیم خدمات باکیفیّت ارائه میکند. چنانکه در هاوانا به من گفتند، کوبا از «گرانترین مراقبتهای بهداشتی رایگان در جهان» رنج میبرد...
🖇 متن کامل: کوبا: دیکتاتوری و دروغ محاصرهی اقتصادی
● دربارهی نظام بهداشتی کوبا این مطلب را بخوانید.
● دربارهی اوضاع عمومی کوبا این مطلب را از کانال جناب گاو بخوانید.
#کوبا #استبداد #سوسیالیسم
#دولت #کمونیسم #کاسترو
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
کوبا رژیمی دیکتاتوری است که از ترور و پروپاگاندا برای سرکوب مردم خود استفاده میکند. شهروندان را زندانی میکند، ابتداییترین حقوق بشر را از آنان سلب میکند، آنان را ساکت میکند و، با اخّاذی و تهدید، با خانوادهها مقابله میکند. ممارست رژیم بر بازداشت غیرقانونی، تخریب شخصی مخالفان سیاسی، و محدود کردن حقوق اساسی، هیچ ربطی به محاصرهی اقتصادی یا تحریم ندارد، بلکه مربوط به دیکتاتوری کمونیستی تمامیّتخواه است.
تمام پروپاگاندایی که دیکتاتوری کوبا را سفیدشویی میکند بر دو دروغ استوار است: «محاصرهی اقتصادی» ناموجود، و «بهداشت عمومی» ظاهراً عالی.
کوبا تنها از یک محاصره رنج میبرد: محاصرهی دیکتاتوری علیه مردمش، که واردات غذا، دارو، استفاده از اینترنت و آزادی سفر را محدود میکند. ما در این هفته، زمانیکه رژیم محدودیّت واردات غذا و دارو را «موقّتاً» لغو کرد، شواهدی را در این باره دیدیم.
پردهبرداشتن از دروغ خدمات عمومیِ بهاصطلاح عالیِ کوبا آسان است. برای دیدن آن فقط باید به کوبا بروید.
نظام مراقبتهای بهداشتی، که رژیم بسیار تبلیغاش را میکند، یک نظام شکستخورده و فرسوده است که فقط به خارجیهای ثروتمند و رهبران رژیم خدمات باکیفیّت ارائه میکند. چنانکه در هاوانا به من گفتند، کوبا از «گرانترین مراقبتهای بهداشتی رایگان در جهان» رنج میبرد...
🖇 متن کامل: کوبا: دیکتاتوری و دروغ محاصرهی اقتصادی
● دربارهی نظام بهداشتی کوبا این مطلب را بخوانید.
● دربارهی اوضاع عمومی کوبا این مطلب را از کانال جناب گاو بخوانید.
#کوبا #استبداد #سوسیالیسم
#دولت #کمونیسم #کاسترو
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
کوبا: دیکتاتوری و دروغ محاصرهی اقتصادی
کوبا: دیکتاتوری و دروغ محاصرهی اقتصادی | دنیل لاکال کوبا رژیمی دیکتاتوری است که از ترور و پروپاگاندا برای سرکوب مردم خود استفاده میکند. شهروندان را زندانی میکند، ابتداییترین حقوق بشر را از آنان سلب میکند، آنان را ساکت میکند و، با اخّاذی و تهدید، با…
👍20👎6💔3
📃 آلبانی: آخرین سنگر مارکسیسم در اروپا
➣ @Notes_On_Liberty
«ما از کمونیسم متنفّریم. ما سرمایهداری را دوست داریم.» این چیزی بود که جوان آلبانیایی با چشمانی از شوق لبریز به من گفت. در سفری که در اکتبر گذشته [۱۹۹۰] به آلبانی داشتم، با جوانی ۲۰ ساله دوست شدم که مرا از کوچهپسکوچههای ویران پایتخت این کشور، تیرانا، به خانهای محقّر راهنمایی کرد و در آنجا پنج ساعت با او و دو مرد جوان دیگر دربارهی مسائل سیاسی صحبت کردم. آنها، دور از دید پلیس امنیّت، بهشدّت نفرت خود را از حکومت ابراز میکردند. از من پرسیدند که آمریکا و انگلیس چه زمانی برای آزادسازی آنها نیرو میفرستند؟
در زمان سفر من، آلبانی آخرین دولت در اروپا بود که کمونیسم اصلاحنشده در آن حکم میراند، ولی بههرحال این کشور همیشه چیزی عجیبوغریب بوده است. کمونیستها در سال ۱۹۴۴ به رهبری انور خوجه به قدرت رسیدند. در ابتدا آنها با بلوک شوروی متّحد شدند، ولی خوجه بهدلیل آنچه که تجدیدنظرطلبی خروشچف میدانست، در سال ۱۹۶۰ تمام روابط خود را با مسکو قطع کرد. روابط با چین از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۸ جایگزین ارتباط با شوروی گردید، ولی پس از آن کشور در انزوا نگه داشته شد.
...
برخی از سیاستهای خوجه به یک اندازه هم عجیبوغریب و هم سرکوبگر بود: دین ممنوع شد، داشتن ریش غیرقانونی شد، و تا سال ۱۹۸۹ گوشدادن به موسیقی پاپ غربی توهینآمیز بود. در سال ۱۹۶۵، یک فرمان دولتی افراد را از داشتن نامهای نامناسب و نامهای خانوادگی، که از نظر سیاسی، ایدئولوژیکی یا اخلاقی توهینآمیز قلمداد میشدند، منع کرد. تلاش برای فرار جنایتی بزرگ بود. روز پیش از سفر من، روزنامهها گزارش دادند که دو مرد هنگام تلاش برای فرار مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و بدن آنها برای عبرت دیگران در انظار عموم به نمایش درآمد.
سیاستهای دیگر، آشکارا پارانویای خوجه را نشان میداد. با رانندگی در سراسر کشور، منظرهای پر از سنگرهای بتنی را میبینید که در دههی ۱۹۶۰ برای دفاع در برابر حملات «دشمن امپریالیستی» ساخته شدند...
🖇 متن کامل: آلبانی: آخرین سنگر مارکسیسم در اروپا
#آلبانی #کمونیسم #سوسیالیسم
#انور_خوجه #طاعون_سرخ #چپ
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
«ما از کمونیسم متنفّریم. ما سرمایهداری را دوست داریم.» این چیزی بود که جوان آلبانیایی با چشمانی از شوق لبریز به من گفت. در سفری که در اکتبر گذشته [۱۹۹۰] به آلبانی داشتم، با جوانی ۲۰ ساله دوست شدم که مرا از کوچهپسکوچههای ویران پایتخت این کشور، تیرانا، به خانهای محقّر راهنمایی کرد و در آنجا پنج ساعت با او و دو مرد جوان دیگر دربارهی مسائل سیاسی صحبت کردم. آنها، دور از دید پلیس امنیّت، بهشدّت نفرت خود را از حکومت ابراز میکردند. از من پرسیدند که آمریکا و انگلیس چه زمانی برای آزادسازی آنها نیرو میفرستند؟
در زمان سفر من، آلبانی آخرین دولت در اروپا بود که کمونیسم اصلاحنشده در آن حکم میراند، ولی بههرحال این کشور همیشه چیزی عجیبوغریب بوده است. کمونیستها در سال ۱۹۴۴ به رهبری انور خوجه به قدرت رسیدند. در ابتدا آنها با بلوک شوروی متّحد شدند، ولی خوجه بهدلیل آنچه که تجدیدنظرطلبی خروشچف میدانست، در سال ۱۹۶۰ تمام روابط خود را با مسکو قطع کرد. روابط با چین از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۸ جایگزین ارتباط با شوروی گردید، ولی پس از آن کشور در انزوا نگه داشته شد.
...
برخی از سیاستهای خوجه به یک اندازه هم عجیبوغریب و هم سرکوبگر بود: دین ممنوع شد، داشتن ریش غیرقانونی شد، و تا سال ۱۹۸۹ گوشدادن به موسیقی پاپ غربی توهینآمیز بود. در سال ۱۹۶۵، یک فرمان دولتی افراد را از داشتن نامهای نامناسب و نامهای خانوادگی، که از نظر سیاسی، ایدئولوژیکی یا اخلاقی توهینآمیز قلمداد میشدند، منع کرد. تلاش برای فرار جنایتی بزرگ بود. روز پیش از سفر من، روزنامهها گزارش دادند که دو مرد هنگام تلاش برای فرار مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و بدن آنها برای عبرت دیگران در انظار عموم به نمایش درآمد.
سیاستهای دیگر، آشکارا پارانویای خوجه را نشان میداد. با رانندگی در سراسر کشور، منظرهای پر از سنگرهای بتنی را میبینید که در دههی ۱۹۶۰ برای دفاع در برابر حملات «دشمن امپریالیستی» ساخته شدند...
🖇 متن کامل: آلبانی: آخرین سنگر مارکسیسم در اروپا
#آلبانی #کمونیسم #سوسیالیسم
#انور_خوجه #طاعون_سرخ #چپ
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
آلبانی: آخرین سنگر مارکسیسم در اروپا
آلبانی: آخرین سنگر مارکسیسم در اروپا | ناشناس* «ما از کمونیسم متنفّریم. ما سرمایهداری را دوست داریم.» این چیزی بود که جوان آلبانیایی با چشمانی از شوق لبریز به من گفت. در سفری که در اکتبر گذشته [۱۹۹۰] به آلبانی داشتم، با جوانی ۲۰ ساله دوست شدم که مرا از …
👍12❤5👎5
📃 پسانداز بنیان رشد اقتصادی است | ✍🏻 فرانک شوستاک
➣ @Notes_On_Liberty
اکثر تحلیلگران اقتصادی پسانداز را برای رشد اقتصادی مضر میدانند، زیرا پسانداز با هزینهکرد کمتری همراه است. این تحلیلگران فعّالیّت اقتصادی را همچون جریان دایرهایشکل پول به تصویر میکشند. خرجکردن یک فرد به بخشی از درآمد فرد دیگر تبدیل میشود و هزینهکردن فرد دیگری بخشی از درآمد فرد اوّل میشود.
اگر به هر دلیلی اعتماد مردم نسبت به آینده کمتر شود، این احتمال وجود دارد که هزینهکرد خود را کاهش دهند و پول بیشتری احتکار کنند. در نتیجه، زمانیکه یک فرد کمتر خرج میکند، وضعیّت فرد دیگری بدتر میشود، و او نیز بهنوبهی خود مخارج خود را کاهش میدهد.
یک دور باطل پدیدار میشود -کاهش اعتماد مردم باعث میشود آنها کمتر خرج کنند و پول بیشتری احتکار کنند. این امر فعّالیّتهای اقتصادی را دچار رکود و کسادی میکند و در نتیجه باعث میشود مردم بیشتر احتکار کنند و... . استدلال میشود که علاج این مشکل تزریق پول از سوی بانک مرکزی است.
با قرار گرفتن پول نقد بیشتر در دست مردم، اعتماد مصرفکننده بالا میرود. سپس مردم بیشتر خرج خواهند کرد و جریان دایرهایشکل پول دوباره برقرار خواهد شد. بهنظر میرسد آنچه مانع رونق اقتصادی میشود، رفتار بوالهوسانهی مصرفکننده است، که بهصورت کاهش ناگهانی تقاضا خود را نشان میدهد.
با اینحال، آیا تقاضا به خودی خود میتواند باعث رشد اقتصادی شود؟ در اینجا چیزی دربارهی کالا گفته نشده است. آیا باید آنها را بدیهی فرض کنیم؟ آیا کالاها همیشه وجود دارند و تنها چیزِ لازم وجود تقاضا است؟
🖇 متن کامل: پسانداز بنیان رشد اقتصادی است
#اقتصاد #پسانداز #پول
#پول_فیات #تورم #رونق
#رکود #سرمایهگذاری #ثروت
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
اکثر تحلیلگران اقتصادی پسانداز را برای رشد اقتصادی مضر میدانند، زیرا پسانداز با هزینهکرد کمتری همراه است. این تحلیلگران فعّالیّت اقتصادی را همچون جریان دایرهایشکل پول به تصویر میکشند. خرجکردن یک فرد به بخشی از درآمد فرد دیگر تبدیل میشود و هزینهکردن فرد دیگری بخشی از درآمد فرد اوّل میشود.
اگر به هر دلیلی اعتماد مردم نسبت به آینده کمتر شود، این احتمال وجود دارد که هزینهکرد خود را کاهش دهند و پول بیشتری احتکار کنند. در نتیجه، زمانیکه یک فرد کمتر خرج میکند، وضعیّت فرد دیگری بدتر میشود، و او نیز بهنوبهی خود مخارج خود را کاهش میدهد.
یک دور باطل پدیدار میشود -کاهش اعتماد مردم باعث میشود آنها کمتر خرج کنند و پول بیشتری احتکار کنند. این امر فعّالیّتهای اقتصادی را دچار رکود و کسادی میکند و در نتیجه باعث میشود مردم بیشتر احتکار کنند و... . استدلال میشود که علاج این مشکل تزریق پول از سوی بانک مرکزی است.
با قرار گرفتن پول نقد بیشتر در دست مردم، اعتماد مصرفکننده بالا میرود. سپس مردم بیشتر خرج خواهند کرد و جریان دایرهایشکل پول دوباره برقرار خواهد شد. بهنظر میرسد آنچه مانع رونق اقتصادی میشود، رفتار بوالهوسانهی مصرفکننده است، که بهصورت کاهش ناگهانی تقاضا خود را نشان میدهد.
با اینحال، آیا تقاضا به خودی خود میتواند باعث رشد اقتصادی شود؟ در اینجا چیزی دربارهی کالا گفته نشده است. آیا باید آنها را بدیهی فرض کنیم؟ آیا کالاها همیشه وجود دارند و تنها چیزِ لازم وجود تقاضا است؟
🖇 متن کامل: پسانداز بنیان رشد اقتصادی است
#اقتصاد #پسانداز #پول
#پول_فیات #تورم #رونق
#رکود #سرمایهگذاری #ثروت
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
پسانداز بنیان رشد اقتصادی است
پسانداز بنیان رشد اقتصادی است | فرانک شوستاک اکثر تحلیلگران اقتصادی پسانداز را برای رشد اقتصادی مضر میدانند، زیرا پسانداز با هزینهکرد کمتری همراه است. این تحلیلگران فعّالیّت اقتصادی را همچون جریان دایرهایشکل پول به تصویر میکشند. خرجکردن یک فرد به…
❤6👍6👎2
📃 چرا سوسیالیسم ضرورتاً شکست میخورد | ✍🏻 هانس هرمان هوپ
➣ @Notes_On_Liberty
سوسیالیسم و سرمایهداری راهحلهای کاملاً متفاوتی برای مشکل کمبود ارائه میدهند: هر کسی نمیتواند هر آنچه را که میخواهد، داشته باشد، پس چگونه میتوان بهطور مؤثّر تصمیم گرفت که چه کسی مالک منابع است و آن را کنترل میکند؟ راهحلّ انتخابشده پیامدهای ژرفی دارد؛ و میتواند بهمعنای تفاوت بین رفاه و فقر، مبادلهی داوطلبانه و اجبار سیاسی، و حتّی تمامیّتخواهی و آزادی باشد.
نظام سرمایهداری با بهرسمیّتشناختن حقّ مالکیّت خصوصی مشکل کمبود را چاره میکند. نخستین فردی که از کالا استفاده میکند صاحب آن است. دیگران تنها از طریق تجارت و قراردادهای داوطلبانه میتوانند آن را بهدست آورند. ولی تا زمانیکه صاحب مال تصمیم به عقد قرارداد برای معاملهی دارایی خود نکند، میتواند هر کاری که میخواهد با آن انجام دهد، مشروط بر آنکه در اموال و املاک متعلّق به دیگران دخالتی نداشته باشد و یا آسیب فیزیکی وارد نکند.
نظام سوسیالیستی میکوشد تا مشکل مالکیّت را به شیوهای کاملاً متفاوت حل کند. درست مانند سرمایهداری، مردم میتوانند صاحب محصولات مصرفی شوند. ولی تحتلوای سوسیالیسم، اموالی که نقش ابزار تولید را ایفا میکنند، در مالکیّت عموم هستند. هیچ شخصی نمیتواند مالک ماشینآلات و دیگر منابعی که برای تولید کالاهای مصرفی بهکار میرود، باشد. بشر، به تعبیر ایشان، مالک آنهاست. اگر افرادی از ابزار تولید استفاده کنند، تنها میتوانند بهعنوان متصدّی از سوی کلّ جامعه چنین کنند.
قانون اقتصاد تضمین میکند که آثار زیانبار اقتصادی و جامعهشناختی همواره پس از سوسیالیستیشدن ابزار تولید پدیدار خواهند شد. تجربهی سوسیالیستی همیشه با شکست به پایان خواهد رسید...
🖇 متن کامل: چرا سوسیالیسم ضرورتاً شکست میخورد
#سوسیالیسم #سرمایهداری
#امکانناپذیری_سوسیالیسم
#محاسبهی_اقتصادی #مالکیت
➣ @Notes_On_Liberty
➣ @Notes_On_Liberty
سوسیالیسم و سرمایهداری راهحلهای کاملاً متفاوتی برای مشکل کمبود ارائه میدهند: هر کسی نمیتواند هر آنچه را که میخواهد، داشته باشد، پس چگونه میتوان بهطور مؤثّر تصمیم گرفت که چه کسی مالک منابع است و آن را کنترل میکند؟ راهحلّ انتخابشده پیامدهای ژرفی دارد؛ و میتواند بهمعنای تفاوت بین رفاه و فقر، مبادلهی داوطلبانه و اجبار سیاسی، و حتّی تمامیّتخواهی و آزادی باشد.
نظام سرمایهداری با بهرسمیّتشناختن حقّ مالکیّت خصوصی مشکل کمبود را چاره میکند. نخستین فردی که از کالا استفاده میکند صاحب آن است. دیگران تنها از طریق تجارت و قراردادهای داوطلبانه میتوانند آن را بهدست آورند. ولی تا زمانیکه صاحب مال تصمیم به عقد قرارداد برای معاملهی دارایی خود نکند، میتواند هر کاری که میخواهد با آن انجام دهد، مشروط بر آنکه در اموال و املاک متعلّق به دیگران دخالتی نداشته باشد و یا آسیب فیزیکی وارد نکند.
نظام سوسیالیستی میکوشد تا مشکل مالکیّت را به شیوهای کاملاً متفاوت حل کند. درست مانند سرمایهداری، مردم میتوانند صاحب محصولات مصرفی شوند. ولی تحتلوای سوسیالیسم، اموالی که نقش ابزار تولید را ایفا میکنند، در مالکیّت عموم هستند. هیچ شخصی نمیتواند مالک ماشینآلات و دیگر منابعی که برای تولید کالاهای مصرفی بهکار میرود، باشد. بشر، به تعبیر ایشان، مالک آنهاست. اگر افرادی از ابزار تولید استفاده کنند، تنها میتوانند بهعنوان متصدّی از سوی کلّ جامعه چنین کنند.
قانون اقتصاد تضمین میکند که آثار زیانبار اقتصادی و جامعهشناختی همواره پس از سوسیالیستیشدن ابزار تولید پدیدار خواهند شد. تجربهی سوسیالیستی همیشه با شکست به پایان خواهد رسید...
🖇 متن کامل: چرا سوسیالیسم ضرورتاً شکست میخورد
#سوسیالیسم #سرمایهداری
#امکانناپذیری_سوسیالیسم
#محاسبهی_اقتصادی #مالکیت
➣ @Notes_On_Liberty
Telegraph
چرا سوسیالیسم ضرورتاً شکست میخورد
چرا سوسیالیسم ضرورتاً شکست میخورد | هانس هرمان هوپ سوسیالیسم و سرمایهداری راهحلهای کاملاً متفاوتی برای مشکل کمبود ارائه میدهند: هر کسی نمیتواند هر آنچه را که میخواهد، داشته باشد، پس چگونه میتوان بهطور مؤثّر تصمیم گرفت که چه کسی مالک منابع است و…
👍22👎5👌3