On Liberty | درباره‌ی آزادی
7.9K subscribers
434 photos
38 videos
16 files
233 links
مهم‌ترین پی‌آمد حکومت قانون آزادی همه‌ی شهروندانِ برابر و تأمین آزادی‌های آنان است. تا زمانی‌که شالوده‌ی این نظامِ آزادی، و نهادهایی که آزادی شهروندان برابر را تضمین می‌کنند، استوار نشده باشد، هیچ پیشرفت مادّی صورت نخواهد گرفت.
Download Telegram
📃 مولفه‌های توسعه پایدار (۲) | ✍🏻 جیم چاپلو

➣ @Notes_On_Liberty

❃ یکی از علل تنش در روابط چین و آمریکا رویه‌هایی است که آمریکا ادعا می‌کند چین از آن‌ها برای کسب برتری در حوزه فناوری‌های پیشرفته استفاده می‌کند. در سال‌های آینده کشورهایی که در حوزه این فناوری‌ها از جمله هوش مصنوعی، اینترنت نسل پنجم و... برتری داشته باشند توانایی بالاتری در ایجاد ثروت و ارتقای بهره‌وری و اثرگذاری بر اقتصاد جهان خواهند داشت. چین با در اختیار داشتن ذخایر ارزی خارجی بسیار بالا و برنامه‌ریزی متمرکز بسیار مستعد تبدیل‌شدن به بزرگ‌ترین اقتصاد جهان و باقی‌ماندن در این جایگاه برای سال‌های متمادی است.

❃ روش دیگر کمک به رشد اقتصاد، تعداد نیروی کار است. اگر مولفه‌های دیگر ثابت باشند، تعداد بالاتر نیروی کار به‌معنای تولید میزان بیشتر کالا و خدمات است. در قرن نوزدهم یک دلیل رشد بالای اقتصادی ایالات متحده ورود تعداد بسیار زیادی نیروی کار ارزان، بهره‌ور و جوان به این کشور بود. درست شبیه رشد مبتنی بر سرمایه، در فرآیند اثرگذاری نیروی کار بر رشد اقتصاد، برخی موضوعات مهم وجود دارد. نکته نخست لزوم افزایش بهره‌وری نیروی کار است. اقتصادهایی که به این موضوع توجه کافی ندارند، در عمل شاهد کاهش نرخ رشد خواهند بود. رشد نیروی کار به‌معنای افزایش تولید و نیاز بیشتر به مواد اولیه است و اگر نیروی کار به اندازه کافی بهره‌ور نباشد، رشد تقاضا برای مواد اولیه فشارهایی بر اقتصاد وارد می‌کند. از سوی دیگر ضروری است نیروی کار به کارهای سازگار با توانایی‌های‌شان مشغول شود و به طور مداوم مورد آموزش قرار گیرد. در واقع ارتقای بهره‌وری، کلید تاثیر مثبت نیروی کار بر رشد اقتصاد است.

❃ روش دیگر کمک به رشد اقتصادی، رشد سرمایه انسانی است. این بدان معناست که نیروی کار تخصص بالاتری کسب کند تا از ابزارهای تولید به درستی استفاده شود و هدر رفت انرژی و سرمایه به حداقل برسد. پس‌انداز، سرمایه‌گذاری و تخصص بهترین روش‌های رشد اقتصاد هستند. مدیران سیستم‌های آموزشی در برخی کشورها به این موضوع مهم و تاثیر آن بر اقتصاد توجه کرده‌اند و درحال سازگار کردن رویه‌های آموزشی با واقعیت‌های اقتصادی هستند.

❃ مدتی است موضوعی جدید در سیاست‌های برخی کشورها مشاهده می‌شود. یک اقتصاد در حال رشد و بهره‌ور، اکنون بیش از گذشته کالا و خدمات تولید می‌کند. اما برخی کالاها و خدمات ارزشمندتر از دیگر کالاها و خدماتند. برای مثال یک گوشی هوشمند ارزشمندتر از یک جفت جوراب است. نتیجه رشد نه صرفا بر مبنای کمیت کالا و خدمات بلکه باید بر مبنای کیفیت و ارزش کالاها و خدمات اندازه‌گیری شود. در یک دهه آینده یکی از روندهای مهم که در سیاست‌های اقتصادهای بزرگ مشاهده می‌شود حرکت به سمت تولید کالاها و خدمات ارزشمندتر با بهره‌وری و هزینه مناسب است. حتی در بازه‌های زمانی طولانی‌تر این روند ادامه پیدا خواهد کرد، زیرا مبنای توسعه پایدار، تولید کالا و خدمات است. کشورهایی که ارتقا در حوزه‌های بهره‌وری، فناوری و... را در دستور کار خود قرار داده‌اند، در سال‌های آینده در جایگاه‌های بالاتر جدول بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان قرار خواهند داشت.

#اقتصاد #توسعه #توسعه_پایدار
#اقتصاد_آزاد #انباشت_سرمایه
#رشد_اقتصادی #کالای_سرمایه‌ای
#نیروی_کار #سرمایه_انسانی
#پس‌انداز #سرمایه‌گذاری #بهره‌وری
➣ @Notes_On_Liberty
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 چرا روشنفکران لیبرالیسم را دوست ندارند؟ | ✍🏻 رمون بودن ➣ @Notes_On_Liberty ❃ نکته‌ی اول اینکه جماعت روشنفکران جماعتی ناهمسان است. بخشی کسانی‌‌اند که روشنفکران تولیدگرند؛ گروهی دیگر بیشتر مصرف‌کننده‌ی این عقایدند: همچون آموزگاران دبیرستان‌ها، و دسته‌ی سومی…
📃 چرا روشنفکران لیبرالیسم را دوست ندارند؟ | ✍🏻 رمون بودن

➣ @Notes_On_Liberty

❃ از راه رسیدنِ دانشگاهِ انبوه، اولین دستاوردی که داشت این بود: آمدن کسانی به حوزه‌ی علوم انسانی که معیارشان کارچاق‌کنی نظریه‌ها بود برای مقاصد سیاسی و عملی و مبارزاتی و ایدئولوژیک و از آن طرف‌رفتن کسانی‌که دغدغه‌ی صحت علمی داشتند و متناسب با این، رفتن کسانی‌که در چارچوب فکر لیبرال دنبال تولید علم و دانش بودند.

❃ همین پیداشدن این نوع دانشگاه می‌تواند علّت چیز دیگری هم باشد که توکویل به آن اشاره‌ای کرده است: در جامعه‌ای که برابری در آن یک «اشتیاق عام و مسلّط» است تمامی نظرات رو به این دارند که به‌صورتی برابر محترم شمرده شوند؛ انگار تمامی نظرات به یک اندازه لیاقت دارند که مورد دفاع باشند؛ به جز مسائل فنی گویا هیچ فرقی از حیث خبرگی و کاردانی میان این و آن نیست.

❃ توکویل در این ماجرا زورِ «جباریت نظر» را می‌دید: به‌محض اینکه اندیشه‌ها به موقعیت ساده‌ی «نظرها» سقوط کردند، محک تجربه و معیار عینی معتبربودن اندیشه‌ها، بی‌خاصیت شدند. با این مبنا مشخص است که دیگر هیچ دلیل موجهی وجود ندارد که بشود با یک نظر مخالفت کرد به‌خصوص اگر نظر اکثریت باشد.

❃ اگر بخواهیم این استنباط را به زبان امروزی‌تری درآوریم باید این‌طور بگوییم: برابری‌طلبی ترویج‌کننده‌ی «فکر واحد» است. توکویل با آوردن لفظ «جباریت» ما را به ایستادن جلوی این کجی و زیر بار آن نرفتن دعوت می‌کند. هرچند امروزه کسی این حرف را بزند به او برچسبِ «از نظر سیاسی ناپاک» را می‌زنند.

#روشنفکران #چپ #برابری‌خواهی
#رمون_بودن #آزادی #آزادی_فردی
➣ @Notes_On_Liberty
📃 رشد و نظام‌های سیاسی | ✍🏻 پل اوسیک

➣ @Notes_On_Liberty

❃ عوامل مختلفی بر سرعت رشد اقتصادها اثر گذارند و سیستم سیاسی می‌تواند یکی از این عوامل باشد. این پرسش مطرح است که کدام نظام سیاسی به رشد بالاتر اقتصادها منجر می‌شود، دموکراسی یا نظام‌های دیگر؟ دموکراسی‌ها نقایص مختلفی دارند و گروه‌های سیاسی برای جلب نظر رای‌دهندگان هر روز ادعاهای بیشتری را مطرح می‌کنند و وعده‌های بزرگ‌تری می‌دهند. در مقابل، سیستم‌های غیردموکراتیک صرفاً به ادامه حیات خود فکر می‌کنند و هر فشار اقتصادی و سیاسی که مایل باشند بر جامعه وارد می‌کند!

❃ برای مشخص‌شدن نقش نظام سیاسی در رشد اقتصادی، تحقیقات مختلفی انجام شده است و عده‌ای از اقتصاددان‌ها در تحقیقی که روی گروهی از کشورها طی ۵۰ سال یعنی از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۰ انجام دادند به این نتیجه رسیدند که دموکراسی هیچ نقشی در رشد اقتصاد ندارد و در بهترین حالت اثرات حاصل از آن در دهه‌های آینده صفر است. این اقتصاددان‌ها به این نتیجه رسیدند که طی ۲۵ سال بعد از تغییر نظام سیاسی کشورها از غیردموکراتیک به دموکراتیک، سرانه تولید ناخالص داخلی حدود ۲۰ درصد رشد می‌کند. این اثر به سطح اولیه توسعه اقتصادی کشور وابسته نیست، اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد سطوح بالاتر آموزش به رشد اقتصاد دموکراتیک جدید کمک می‌کند. برای مثال به مورد آفریقای جنوبی اشاره می‌کنیم. در سال ۱۹۹۴ نظام دموکراسی در قانون اساسی این کشور درج شد. طبق داده‌های بانک جهانی و محاسبات اقتصاددان‌های یاد شده، در آن سال سرانه تولید ناخالص داخلی آفریقای جنوبی به دلار کنونی ۳۴۴۵ دلار بود.

❃ در سال ۲۰۱۸ یعنی جدیدترین سالی که داده‌های مربوط به آن در دسترس است، سرانه تولید ناخالص داخلی این کشور ۶ هزار و ۳۴۰ دلار بود یعنی حدود دو برابر رقم مربوط به سال ۱۹۹۴. سال ۱۹۶۲ یعنی نخستین سالی که بانک جهانی داده‌های مربوط به آن را در اختیار دارد این شاخص در آفریقای جنوبی ۴۴۳ دلار بود. اقتصاددان‌های یاد شده می‌پذیرند که برقراری ارتباط بین استقرار دموکراسی در یک کشور و تولید ناخالص داخلی آن، با چالش‌هایی مواجه است. نخست آنکه ارزیابی دموکراسی‌های کنونی با اشتباهات محاسباتی همراه است. دوم آنکه دموکراسی‌ها و نظام‌های غیردموکراتیک از جهات غیرقابل مشاهده تفاوت‌هایی دارند و این تفاوت‌ها بر تولید ناخالص داخلی کشور اثر می‌گذارد. سوم آنکه قبل از استقرار نظام دموکراتیک، شاهد کاهش تولید ناخالص داخلی کشور هستیم و این می‌تواند حاصل نقص در مدل‌سازی تولید ناخالص داخلی باشد و در نهایت، شرایط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی پس از استقرار دموکراسی در یک کشور ممکن است به دلایلی غیر از نظام سیاسی تغییر کند و بر تولید ناخالص داخلی اثر گذارند. در نتیجه برقراری ارتباط بین رشد اقتصاد و تغییر نظام سیاسی چندان معقول نیست.

❃ برای رفع این نقایص چهارگانه، استراتژی‌های گوناگون مورد استفاده قرار گرفته و پس از این کار، نتیجه حاصل این بوده که استقرار دموکراسی پس از ۲۵ سال به رشد حدود ۲۰ درصدی تولید ناخالص داخلی کشور مورد نظر منجر می‌شود. نکته بسیار مهم این است که سیاست‌های اقتصادی و سیاسی دولت‌های دموکراتیک در حوزه‌های مختلف از جمله آموزش، تشویق سرمایه‌گذاری، اصلاحات اقتصادی و بهداشت و درمان عوامل اصلی هستند که بر رشد اقتصاد اثر می‌گذارند به این معنا که اگر سیاست‌های یاد شده درست تدوین نشوند یا زمینه‌ها برای اجرای این سیاست‌ها وجود نداشته باشد، تغییر نظام سیاسی اثر مشهودی بر تولید ناخالص داخلی ندارد.

❃ از سوی دیگر اگر در یک نظام غیردموکراتیک، سیاست‌های اقتصادی درست اتخاذ و اجرا شوند، نقش این عامل در رشد اقتصادی بسیار بزرگ خواهد بود. تولید ناخالص داخلی چین در سال ۱۹۹۴ حدود ۵۶۴ میلیارد دلار و اکنون ۵/ ۱۳ هزار میلیارد دلار است. همچنین جمعیت چین از ۱۹/ ۱ میلیارد نفر به ۳۹/ ۱ میلیارد نفر افزایش یافته و سرانه تولید ناخالص داخلی از ۴۷۴ دلار به ۹۸۰۰ دلار رسیده است. با آنکه در فصول اخیر، نرخ رشد اقتصادی چین کاهش یافته، اما این کاهش با اراده دولت این کشور رخ داده و هنوز هم رشد اقتصاد چین بیش از دو برابر نرخ رشد اقتصاد آمریکاست. رشد اقتصاد آمریکا سال گذشته میلادی حدود ۳ درصد بود در حالی‌که اقتصاد چین رشد ۶/۶ درصدی داشت.

#اقتصاد #اقتصاد_آزاد #لسه‌فر
#آزادی_اقتصادی #بازار_آزاد
#دموکراسی #سوسیالیسم_پنهان
➣ @Notes_On_Liberty
همانطور که در سرخط تبلیغات گنجانده شده بود و به عناوین مختلف آن را به خورد مردم ایران می‌دادند و در آرم مخصوص حزب توده ایران نمایان است، بین کشور ایران و کشور کمونیستی روسیه، سیم خارداری وجود دارد. باید جوانان، کارگران، کشاورزان و بطورکلی خلق ایران، برای گذر از سیم خاردار «مراحل انتقالی» زحمات و مشقاتی را متحمل شوند تا به کشور گل، بوی معطر و زندگی بهتر در عالم کمونیستی برسند!

همچنین ماهنامه مردم، بطور فراوان بین اعضا توزیع و همینطور مقالاتی از طرف برخی افراد حزب توده در ماهنامه ایران آزاد(ارگان سازمان‌های اروپایی جبهه ملّی) و در نشریه باختر امروز(ارگان جبهه ملی ایرانیان) که گرداننده اصلی آن حسین فاطمی بوده، منتشر می‌شد.

گردانندگان حزب توده و مسئولین شاخه‌های کمونیستی در ایران، اکثراً امیدواری بیشتر روی دست‌پروردگان نورالدین کیانوری، محمد بهرامی، انور خامه‌ای، فریدون کشاورز، ایرج اسکندری، بزرگ علوی، نراقی، قریشی و... داشتند و در جریانات سال‌های بحرانی ۱۳۳۰-۳۲ خورشیدی، بموجب ارزیابی‌هایی که به عمل آورده بودند به‌طورکلی ایران را از آن خود می‌دانستند و اغلب در شعارهای خود عنوان می‌کردند «راه ما راه مصدق است»!
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 نظریه‌های ساختاری انقلاب (۹) | ✍🏻 جَک گلدستون ➣ @Notes_On_Liberty ❃ در شرایط فقدان چنین نارضایتی‌هایی، صرف رشد سریع شهرها با افزایش مهاجرت از روستا به شهر لزوماً باعث بی‌ثباتی سیاسی نمی‌شود. در حقیقت، اگر اقتصاد شهر رو به توسعه است و مشاغل و شرایط بهتری…
📃 به سوی نسل چهارم نظریه‌ها: کارگزاری، ایدئولوژی و پیشرفت روند انقلابی | ✍🏻 جک گلدستون

➣ @Notes_On_Liberty

❃ اگرچه درک عواملی که دولت را در برابر انقلاب آسیب‌پذیر می‌سازند، اولین گام مهم در تبیین این موضوع است که چرا در بعضی از کشورها انقلاب صورت می‌گیرد و در بعضی دیگر نه، اما این تنها گام اول است. برای تبیین این موضوع که چرا یک انقلاب در زمان خاصی رخ می‌دهد و چرا یک انقلاب دارای ویژگی‌های خاصی است (شرکت‌کنندگان، اهداف، و پیامدهای مشخص)، ما باید فرایند انقلابی را بررسی کنیم. نسل چهارم نظریه‌ها استدلال می‌کنند که ما باید توجه دقیقی به آنچه هنگام بروز و گسترش منازعات انقلابی رخ می‌دهد، مبذول داریم.

❃ نگاه دقیق به فرایندهای انقلابی به ما کمک می‌کند تا آنچه را که اندیشمندان علوم اجتماعی ویژگی‌های «کارگزاری» و «مشروط‌بودن خط سیر» در انقلاب‌ها می‌نامند، درک کنیم.

❃ «کارگزاری» بر آن دلالت دارد که همه‌ی جنبه‌های یک انقلاب از قبل به‌وسیله عوامل اجتماعی کلان و ساختاری تعیین نمی‌شوند. تصمیمات بازیگران کلیدی (یا «کارگزاران») بر امکان موفقیت و چگونگی تحول انقلاب تأثیر می‌گذارند. «مشروط‌بودن خط سیر» نیز بر آن دلالت دارد که رخدادها و اقداماتی که در طی فرایند انقلابی صورت می‌پذیرند بر پیامدهای بعدی تأثیر می‌گذارند. اگر بازیگران تصمیمات متفاوتی اتخاذ کرده بودند، و اگر یک جنگ یا شورش مردمی در زمان متفاوتی رخ داده یا اصلاً رخ نداده بود، آنگاه، نتیجه‌ی نهایی احتمالاً بسیار متفاوت می بود.

❃ برای مثال، در انقلاب فرانسه این حقیقت که رهبران انقلابی هم با جنگ در خارج و هم با شورش‌های دهقانی در داخل روبه‌رو بودند سبب گردید که آن‌ها بعضی از نهادهای رژیم پیشین را بسیار کامل‌تر از آنچه ابتدا در نظر داشتند، از میان بردارند. در ایران و نیکاراگوئه، رهبران و ائتلاف‌های خاصی که ظهور نمودند، و منازعات داخلی و بین‌المللی که رخ دادند، پیامدهایی را به بار آوردند که درست عکس چیزهایی بود که بسیاری از تحلیل‌گران پیش‌بینی کرده بودند. در ایران، مخالفتِ گسترده‌یِ گروه‌هایِ مختلف با شاه، نوید یک دموکراسی می‌داد، درحالی‌که بسیاری بیم داشتند که رهبران چریکی نیکاراگوئه یک دیکتاتوری کمونیستی از نوع دیکتاتوری کاسترو را به این کشور تحمیل کنند. اما هیچ یک از این پیامدها اتفاق نیفتاد. در عوض، سیر وقایع یک نظام مذهبی بسیار بسته را در ایران، و یک فرایند انتخاباتی آزاد را در نیکاراگوئه به بار آورد که ساندینیست‌ها را از قدرت بیرون راند.

❃ نمودار سیر انقلاب‌ها که در زیر نشان داده‌شده، به ما کمک می‌کند تا تمایزات میان ریشه‌های فرایندها و پیامدهای انقلاب، و چگونگی ارتباط آن‌ها را با یکدیگر روشن سازیم.

#انقلاب #انقلاب_مدرن #عصر_آزادی
#نوسازی_سیاسی #انقلاب_آزادی
#آزادی‌خواهی #کارگزاری #ایدئولوژی
#پیشرفت_روند_انقلابی #جک_گلدستون
➣ @Notes_On_Liberty
📑 | نمودار سیر انقلاب‌ها به ما کمک می‌کند تا تمایزات میان ریشه‌های فرایندها و پیامدهای انقلاب، و چگونگی ارتباط آن‌ها را با یکدیگر روشن سازیم.
➣ @Notes_On_Liberty
📃 ویژگی دیکتاتور‌مآبانه، ضد‌دموکراتیک و سوسیالیستی دخالت‌گرایی (۱) | ✍🏻 لودویگ فون میزس

➣ @Notes_On_Liberty

❃ بسیاری از هواخواهان دخالت دولت در اقتصاد، هنگامی‌که می‌شنوند که گفته می‌شود با توصیه به دخالت‌گرایی، گرایش‌های ضد‌دموکراتیک و دیکتاتور‌مآبانه را بال‌وپر می‌دهند و به پا گرفتن سوسیالیست اقتدار‌گرا کمک می‌کنند، سر‌در‌گم و حیرت‌زده می‌شوند. در برابر این حرف، به اعتراض می‌گویند که از جان و دل به دموکراسی باور دارند و با استبداد و سوسیالیسم مخالفند. هدفی که در سر دارند، تنها بهبود وضع زندگی فقرا است. می‌گویند که تحت تأثیر ملاحظات مربوط به عدالت اجتماعی قرار دارند و دقیقاً به این خاطر از توزیع عادلانه‌تر درآمد پشتیبانی می‌کنند که حفظ کاپیتالیسم و پیامد یا روبنای سیاسی آن یعنی دولت دموکراتیک را در سر دارند.

❃ چیزی که این افراد درک نمی‌کنند، آن است که طرح‌های گوناگون پیشنهادی آن‌ها نمی‌توانند نتایج منفعت‌آوری را که مدنظر‌شان است، پدید آورند. در برابر، وضعیتی را به بار می‌آورند که از نگاه هوا‌‌خواهان این طرح‌ها بد‌تر از وضعیتی‌اند که پیش‌تر وجود داشت و این برنامه‌ها برای تغییر در آن طراحی شده‌اند. اگر دولت که با شکست در نخستین اقدام دخالتی خود روبه‌رو شده، برای جبران آثار دخالتش در بازار و باز‌گشت به اقتصاد آزاد آماده نباشد، باید نظارت‌ها و محدودیت‌های بیشتر و بیشتری را بر طرح نخست خود بیفزاید. دولت با پیشروی گام‌به‌گام در این مسیر، دست‌آخر به جایی می‌رسد که آزادی اقتصادی افراد در آن یک‌سره از میان رفته است. سوسیالیسم آلمانی یا Zwangswirtschaft نازی‌ها پدیدار می‌شود.

❃ اجازه دهید با تحلیلی از مساله خاص کنترل‌های قیمتی، این موضوع را بیشتر توضیح دهیم. اگر دولت بخواهد کاری کند که پدر و مادر‌های فقیر بتوانند شیر بیشتری برای کودکان خود فراهم کنند، باید شیر را در قیمت بازار خریده و در قیمتی کمتر و با مقداری ضرر به این افراد فقیر بفروشد. این ضرر می‌تواند از محل در‌آمد‌های مالیاتی پوشش داده شود، اما اگر دولت صرفاً قیمت شیر را در نرخی کمتر از قیمت بازار تعیین کند، نتیجه حاصل بر خلاف اهدافی خواهد بود که در سر دارد. تولید‌کنندگان حاشیه‌ای برای پرهیز از ضرر، از کسب‌و‌کار تولید و فروش شیر بیرون می‌روند. شیر کمتری در دسترس مصرف‌کنندگان خواهد بود، نه بیشتر. این نتیجه بر خلاف مقاصد دولت است. دولت به این خاطر پا به این ماجرا گذاشت که شیر را یک نیاز ضروری و حیاتی می‌دانست و نمی‌خواست عرضه آن را کمتر کند.

❃ حال دولت دو گزینه در پیش دارد یا باید از هرگونه تلاشی برای کنترل قیمت‌ها دست بشوید یا باید اقدام دومی را نیز بر طرح نخست خود بیفزاید یا به بیان دیگر قیمت عوامل ضروری برای تولید شیر را نیز تعیین کند. در این صورت همین داستان دوباره در سطوح بعدی تکرار خواهد شد. دولت دوباره وادار می‌شود که قیمت عوامل مورد نیاز برای تولید عوامل لازم جهت تولید شیر را تعیین کند. به این ترتیب دولت باید پیش‌تر و پیش‌تر رود و قیمت تمام عوامل تولید انسانی (نیروی کار) و مادی را تعیین کند و یکایک کار‌آفرینان و کار‌گران را به ادامه کار در این قیمت‌ها و دستمزد‌ها وا‌دارد. هیچ یک از شاخه‌های تولید نمی‌تواند از این فرآیند یکپارچه تعیین قیمت‌ها و دستمزد‌ها و از این نظم عمومی برای ادامه تولید کنار گذاشته شود. اگر برخی شاخه‌های تولید آزاد گذاشته می‌شدند، سرمایه و نیروی کار به آن‌ها انتقال می‌یافت و عرضه‌ی کالا‌هایی که دولت قیمت‌شان را کنترل می‌کند، کاهش می‌یافت. اما دقیقاً همین کالا‌ها هستند که دولت برای ارضای نیاز‌های توده‌ها بسیار مهم‌شان می‌پندارد.

➣ @Notes_On_Liberty
📃 ویژگی دیکتاتور‌مآبانه، ضد‌دموکراتیک و سوسیالیستی دخالت‌گرایی (۲) | ✍🏻 لودویگ فون میزس

➣ @Notes_On_Liberty

❃ اما هنگامی‌که به این وضع کنترل گسترده بنگاه‌ها می‌رسیم، اقتصاد بازار جای خود را به نظام اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده یا سوسیالیسم داده است؛ البته سوسیالیسم آلمانی یا الگوی نازی آن، نه سوسیالیسمی که مثلاً در روسیه وجود داشت و در آن دولت همه کار‌خانه‌ها را بی‌فاصله مدیریت می‌کرد.

❃ آن‌چه که ادعا می‌شد که موفقیت آلمانی‌ها در کنترل قیمت‌ها است، افراد بی‌شماری را به خود جذب کرد. این افراد می‌گفتند که تنها باید به اندازه نازی‌ها درنده‌خو و بی‌رحم باشید تا در کنترل قیمت‌ها موفق شوید. آن‌چه این افراد (که می‌خواستند به شیوه خود نازی‌ها به جنگ با آن‌ها روند) درک نمی‌کردند، این بود که نازی‌ها کنترل قیمت‌ها را بر جامعه استوار بر بازار تحمیل نکردند، بلکه یک نظام سوسیالیستی کامل و جامعه‌ای توتالیتر را بنیاد گذاشتند.

❃ اگر کنترل قیمت‌ها تنها به برخی کالا‌ها محدود شود، با هدف خود در تناقض خواهد بود. این فرآیند در اقتصاد بازار نمی‌تواند به گونه‌ای رضایت‌آمیز کار کند. اگر دولت از این نا‌کامی نتیجه نگیرد که باید همه تلاش‌هایش را برای کنترل قیمت‌ها کنار بگذارد، هر چه بیشتر در این راه پیش خواهد رفت و برنامه‌ریزی همه‌جانبه سوسیالیستی را به جای اقتصاد بازار خواهد نشاند.

❃ تولید می‌تواند یا مستقیماً به میانجی قیمت‌هایی هدایت شود که در بازار و در اثر خرید عامه مردم یا خودداری آنها از خرید تعیین می‌شوند یا می‌تواند از سوی هیات متمرکز دولتی مدیریت تولید جهت‌دهی شود. هیچ راه‌حل سومی وجود ندارد. امکان وجود هیچ نظام اجتماعی دیگری نیست که نه اقتصاد بازار باشد و نه سوسیالیسم. کنترل دولت تنها بر بخشی از قیمت‌ها به وضعیتی می‌انجامد که همه بی‌هیچ استثنایی آن را احمقانه و در تناقض با هدف خود می‌پندارند. نتیجه گریز‌ناپذیر این شرایط، آشوب و آشفتگی‌های اجتماعی است. این نکته‌ای است که وقتی اقتصاد‌دانان به قانون اقتصادی اشاره می‌کنند و می‌گویند که دخالت‌گرایی ناقض قانون اقتصادی است، در سر دارند.

❃ در اقتصاد بازار، مصرف‌کنندگان تفوق دارند. خرید یا خود‌داری از خرید از سوی آنها دست‌آخر تعیین می‌کند که کار‌آفرینان چه چیزی را به چه مقدار و با چه کیفیتی تولید کنند. این رفتار آنها قیمت کالا‌های مصرفی را مستقیما و قیمت تمام کالا‌های تولیدی یا به بیان دیگر، نیروی کار و عوامل مادی تولید را به شکل غیر‌مستقیم تعیین می‌کند. مایه پیدایی سود و زیان و شکل‌گیری نرخ بهره می‌شود. درآمد یکایک افراد را مشخص می‌سازد. نقطه کانونی اقتصاد بازار، بازار یا به بیان دیگر فرآیند شکل‌گیری قیمت کالا‌ها، نرخ دستمزد‌ها و نرخ‌های بهره و مشتقات آن‌ها یعنی سود و زیان است. بازار، همه تولید‌کنندگان را در برابر مصرف‌کنندگان مسئول می‌سازد. این وابستگی مصرف‌کنندگان با کار‌آفرینان، صاحبان سرمایه و کشاورزان، مستقیم است و با افرادی که برای کسب دستمزد و حقوق کار می‌کنند، غیر‌مستقیم. بازار میان تلاش‌های همه افراد درگیر در ارضای نیاز‌های مصرف‌کنندگان و خواسته‌های مصرف‌کنندگان، یعنی آن‌هایی که برایشان تولید می‌کنند، ساز‌گاری پدید می‌آورد. تولید را پیرو مصرف می‌کند.

- ادامه دارد...

#اقتصاد #اقتصاد_آزاد #لسه‌فر
#دخالت‌گرایی #مداخله‌گرایی
#سوسیالیسم #سوسیالیسم_پنهان
➣ @Notes_On_Liberty
✍🏻 شریعتی‌های زمانه‌ات را بشناس!


محمود سریع‌القلم، استاد علم سیاست دانشگاه بهشتی و مشاور روحانی به‌زعم من تمام خصوصیات شریعتی را داراست: «پرگویی، مهمل‌گویی، حضور همیشه در صحنه، اظهارنظر در باب هر موضوع باربط و بی‌ربط و صد البته ریاکاری!»

این روزها بیش از همیشه به ریاکاری و مهمل‌بودن سخنانش پی می‌برم. ایشان طرحی در فضای عمومی درانداخت با عنوان ویژگی‌های سی‌گانه که طرح خوبی بود، ولی این کار خوب را با پرگویی بیش‌ازحد به ابتذال کشید.

در آخرین ویژگی‌های سی‌گانه به چرچیل پرداخته است و سی‌ویژگی چرچیل را ذکر کرده است. یکی از ویژگی‌های مثبت چرچیل از دید ایشان، این است که از هیچ‌کس متنفر بود! لابد جناب سریع‌القلم علم لدنی دارند و از کنه ضمیر چرچیل باخبرند که بدانند چرچیل از کسی متنفر بوده است یا خیر؟

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که ذکر کرده است این است که با دست خود کار می‌کرد و ۲۰۰ آجر خانه پیش‌خدمتش را خودش چید! آیا این ویژگی مثبت یک رهبر جهانی است؟! کار یَدی کردن برای استاد دانشگاه ما هنوز فضیلت است.

↓ ادامه:

➣ @Notes_On_Liberty
✍🏻 شریعتی‌های زمانه‌ات را بشناس!

➣ @Notes_On_Liberty

محمود سریع‌القلم، استاد علم سیاست دانشگاه بهشتی و مشاور روحانی به‌زعم من تمام خصوصیات شریعتی را داراست: «پرگویی، مهمل‌گویی، حضور همیشه در صحنه، اظهارنظر در باب هر موضوع باربط و بی‌ربط و صد البته ریاکاری!»

این روزها بیش از همیشه به ریاکاری و مهمل‌بودن سخنانش پی می‌برم. ایشان طرحی در فضای عمومی درانداخت با عنوان ویژگی‌های سی‌گانه که طرح خوبی بود، ولی این کار خوب را با پرگویی بیش‌ازحد به ابتذال کشید.

در آخرین ویژگی‌های سی‌گانه به چرچیل پرداخته است و سی‌ویژگی چرچیل را ذکر کرده است. یکی از ویژگی‌های مثبت چرچیل از دید ایشان، این است که از هیچ‌کس متنفر بود! لابد جناب سریع‌القلم علم لدنی دارند و از کنه ضمیر چرچیل باخبرند که بدانند چرچیل از کسی متنفر بوده است یا خیر؟

یکی دیگر از ویژگی‌هایی که ذکر کرده است این است که با دست خود کار می‌کرد و ۲۰۰ آجر خانه پیش‌خدمتش را خودش چید! آیا این ویژگی مثبت یک رهبر جهانی است؟! کار یَدی کردن برای استاد دانشگاه ما هنوز فضیلت است.

وی با آن‌که منتقد سرسخت گفتاردرمانی است ولی خود بیش از هرکس به آن روی آورده است. در نوشته‌هایش به دوری از قدرت سیاسی برای نیل به موفقیت تاکید دارد ولی گویا این توصیه در مورد خودش و آقازاده‌اش صدق نمی‌کند!

وی تقریباً با تمام کابینه‌های چند دهه اخیر همکاری داشته، ازاین‌نظر وقتی سخن از دوری از قدرت می‌گوید، توهین به شعور خوانندگانش است. دقیقاً به‌مانند شریعتی که نانِ مخالف‌خوانی‌اش با دولت را می‌خورد ولی با توصیه ساواک به مقام استادی دانشگاه رسید و بعدها برای ساواک مقالاتی در رد مارکسیسم نوشت.

کتاب «سیاست خارجی جمهوری اسلامی» وی در سال ۸۴ با مقدمه حسن روحانی و به همت مرکز مطالعات استراتژیک مجمع چاپ شده است. با روی کارآمدن روحانی ایشان جز حلقه اول مشاوران رئیس جمهور قرار گرفت. سال پیش پسر ۲۹ ساله‌اش بدون هیچ‌گونه تجربه کاری به مدیریت فروشگاه‌های شهروند در تهران رسید!

تحلیل‌های تاریخی ایشان درباره عدم توسعه‌یافتگی ایران هیچ عمق و پشتوانه‌ای ندارد، بلکه جُنگ مغشوشی از اطلاعات درهم‌وبرهمی است بدون خط و ربط منطقی.

ایشان را می‌توان شریعتی دیگر دانست.

➣ @Notes_On_Liberty
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 استدلالی اقتصادی در دفاع از آزادی: مالکیت و پیشرفت (۲) | ✍🏻 ایمون باتلر ➣ @Notes_On_Liberty ❃ کشاورزان می‌توانند وقت و سرمایه خود را به خیش و کمباین و تراکتور اختصاص دهند، و آن‌ها که خانه می‌سازند وقت و پول خود را صرف وسایل ساختمان‌سازی کنند، و پارچه‌بافان…
📃 استدلالی اقتصادی در دفاع از آزادی: خلق ثروت بدون ایجاد هزینه برای دیگران | ✍🏻 ایمون باتلر

➣ @Notes_On_Liberty

❃ عده‌ای از مردم تصوّر می‌کنند که جز به ضرر و هزینه‌ی دیگران هیچ‌کس نمی‌تواند به مال و ثروتی برسد. چنین تصوّری عاری از حقیقت است، زیرا اقتصاد آزاد نه‌تنها دارایی و ثروت را عملاً خلق می‌کند (یعنی ثروتی را که وجود نداشته به وجود می‌آورد) بلکه بر ارزش ثروت و دارایی‌های موجود نیز میافزاید.

❃ «ارزش» یک کیفیت فیزیکی نیست که جزئی از ذات اشیاء باشد. ارزش، آن نظر یا فکری است که مردم در ذهن خود نسبت به هر جنس یا شیء دارند. فروشنده یک کالا به این دلیل حاضر می‌شود کالای خود را از دست بدهد و در ازای آن پول نقد مشتری را دریافت کند که از نظر وی، «ارزش» پول مشتری بیشتر از کالایی است که او در مغازه خود دارد. در مقابل، مشتری نیز حاضر می‌شود پول نقد خود را از دست بدهد و کالای فروشنده را دریافت کند چون از دید او کالای فروشنده ارزنده‌تر از پول نقدی است که او در جیب دارد.

❃ حتی کودکان نیز اسباب‌بازی‌های خود را با یکدیگر عوض می‌کنند، چون از نظر آن‌ها مبادله‌ی وسیله‌ای که از بازی با آن خسته شده‌اند و گرفتن وسیله‌ای که برایشان تازگی دارد نوعی بُرد محسوب می‌شود. در واقع این مبادله برای هر یک از بچه‌ها «ارزش» ایجاد کرده است. هیچ‌کدام از طرفین این مبادله وضعش از سابق بدتر نمی‌شود، زیرا اگر یکی از آن‌ها فکر می‌کرد که چنین مبادله‌ای به ضررش تمام می‌شود هرگز حاضر نمی‌شد اسباب‌بازی خود را با دیگری عوض کند.

❃ به همین منوال، اگر کسی بذری بکارد و محصولی به بار بیاورد که قبلاً موجود نبوده، و اگر دیگران حاضر باشند در ازای دریافت آن محصول به او پول بپردازند، هر دو طرف معامله ارزشی تازه خلق کرده‌اند، آن هم از چیزی که قبلاً مولد نبوده است. در این فرایند ثروتی تازه خلق شده، بدون آن‌که کسی ضرر کرده باشد یا اموالش به یغما رفته باشد.

❃ یا مورد دیگری را در نظر بگیرید و از خود بپرسید که اگر یک کارآفرین کارخانه‌ای تأسیس کند و در آن به تولید کفش یا لباس یا اتوموبیل یا هر اختراع جدیدی بپردازد که مردم حاضر به خرید آن باشند، و از این راه کارخانه‌دار به مال و ثروتی برسد، آیا کسی در این بین متضرر شده یا اموالش به سرقت رفته است؟ چنین کارآفرینانی ممکن است در روند کار و تولید ثروتی عظیم کسب کنند، اما چیزی را از کسی ندزدیده اند. بلکه بر عکس، با این کار «ارزشی» تازه خلق کرده و آن را در جایی پراکنده‌اند که چنین ارزشی قبلاً در آن وجود نداشته است.

#اقتصاد #آزادی #اقتصاد_آزاد
#آزادی_فردی #آزادی_اقتصادی
#مالکیت_خصوصی #بازار_آزاد
#ارزش #مبادله_آزاد #رقابت_آزاد
➣ @Notes_On_Liberty
📃 انحصار سیاسی چگونه به انسداد اقتصادی ختم می‌شود؟ | ✍🏻 محسن جلال‌پور

➣ @Notes_On_Liberty

❃ مردم زمانی که دعواهای سیاسی را مشاهده می‌کنند به یکدیگر می‌گویند «گول این بازی‌ها را نخورید، دست همه‌شان در یک کاسه است». این مَثَل معروف کوچه و بازار در حقیقت آدرس روشنی از تیولداری است. ساختار ما دارد بازی را به سیاستمداران دغل‌باز می‌بازد. سیاستمدارانی که دغدغه‌ی مردم، ساختار سیاسی و ایران را ندارند. حتی اگر همین امروز چرخه‌ی دغل‌بازی شرکای تیولداری در ایران متوقف شود، سیاستمداران عصر ما چند نسل دیگر به مردم بدهکار خواهند بود.

❃ همه‌ی تلاش سیاستمداران انحصارطلب یا تیولداران سیاسی این است که اقتصاد را در کنترل خود نگه دارند. دعوای اصلی اقتصاد است اما بازی و رقابت در زمین سیاست اتفاق می‌افتد. وقتی گروه اندکی قدرت سیاسی را در کنترل خود نگه می‌دارند، رشد اقتصادی هم محدود خواهد بود چون بازارها مجال رشد پیدا نمی‌کنند و زمانی‌که رقابت و بازار زندانی شده باشند، جامعه هم انگیزه‌ی تحرّک و خلاقیت نخواهد داشت.

❃ در کشور ما از چند سو پیام‌های ناامیدکننده به نیروهای خلاق و نوگرا داده می‌شود. این‌ها باید آزادانه فعال باشند تا بتوانند ایده‌های خود را به تکنولوژی و خدمات تبدیل کنند و بعد تبدیل به کارآفرینان جوانی شوند که برای کشور رشد اقتصادی ایجاد کرده و جوانان جویای کار را استخدام کنند. اگر سرکوبشان کنیم در حقیقت فرصت تعالی و توسعه را از یک نسل گرفته‌ایم.

❃ کار خاص نیروهای کارآفرین و خلّاق این است که ایده‌های جدید و خلاقانه را به تکنولوژی تبدیل کنند. فرآیند تبدیل فکر خلّاقانه به تکنولوژی مدرن همیشه هراس دو دسته نیروی منفی را به دنبال دارد. هم تیول‌داران از این فرآیند هراس دارند و هم ذی‌نفعان انحصار.

❃ به تجربه‌ی استارت‌آپ‌ها در کشور خودمان نگاه کنید؛ خیلی‌هایشان با موانع جدی از سوی ذی‌نفعان سیاسی و انحصاری مواجه هستند. هرگونه نوآوری از سوی نیروهای خلاق جامعه می‌تواند برهم‌زننده تعادل بدی باشد که سال‌هاست منافع عده‌ای حول آن شکل گرفته است. در این فقره هیچ تفاوتی میان تولید فکر و تولید کالا نیست.

❃ اندیشه‌ورز در کشور ما به همان چوبی نواخته می‌شود که تولیدکننده‌ی واقعی. تولیدکننده کالا و خدمات همان موانع تولیدکننده‌ی فکر و اندیشه را دارد. به تحولات سیاسی و اقتصادی سال‌های گذشته نگاه کنید، در همه‌ی تحولات یک اتفاق رخ می‌دهد آن هم این است که تیول‌داران سیاسی و اقتصادی می‌ترسند پدیده‌های نو، بنیان‌های پیشین را به هم بزنند و طرحی نو دراندازند. عجم اوغلو در کتاب «چرا کشورها شکست می‌خورند؟» این فرآیند را تخریب خلّاق می‌نامد و معتقد است حتی نفع نهادهای بهره‌کش در رشد اقتصادی بالا نیست. آن‌ها به سطحی از رشد رضایت می‌دهند که منافعشان را تأمین کند و به کسب‌وکارهایی اجازه فعالیت می‌دهند که منافع‌شان را به خطر نیندازد.

❃ در جامعه‌ای که نهادهای بهره‌کش برتری پیدا می‌کنند، تلاش‌ها برای ایجاد نهادهای فراگیر مدام به سنگ موانع می‌خورد و به قول عجم اوغلو و رابینسون، چرخه‌ی رذیلت شکل می‌گیرد.

❃ شکّی نیست که اگر اقتصاد رقابتی نباشد، خلاقیت و کارآفرینی می‌میرد. رشد و شکوفایی اقتصاد تنها در زمین رقابتی پایدار است و اگر اقتصادی فاقد قواعد مستحکم در زمینه مالکیت و رقابت باشد رشد پایدار نخواهد داشت. تصوّر اینکه تکنولوژی‌های مدرن که زندگی ما را متحول کرده‌اند در اقتصادهای دولتی هم فرصت بروز و ظهور پیدا می‌کنند ممکن نیست.

❃ چند سال پیش یکی از نزدیکانم برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفت. یک‌بار که به دیدارش رفتم جمعی از دوستان ایرانی‌اش را دعوت کرد و از من خواست برایشان صحبت کنم. بیشتر مهمانان دانشجو بودند و سوال مهمی که در ذهنشان شکل گرفته بود این بود که پس از پایان تحصیل به ایران بازگردند یا نه؟ سال ۹۲ بود و شخصاً به تحولات پیش رو بسیار امیدوار بودم. به خاطر دارم خیلی با آن‌ها صحبت کردم و دلایل زیادی آوردم که بازگشتشان به کشور گزینه بهتری از عدم بازگشت است. بعضی‌ها برگشتند و از شرایط راضی بودند اما از سال ۹۶ به این‌سو خیلی‌ها ساز مهاجرت کوک کردند.

❃ از آن مهمانی چند سال می‌گذرد و من مطمئن نیستم اگر دوباره از من نظر بخواهند بتوانم همان پاسخ را بدهم. می‌دانید چرا؟ چون آن بخش تیول‌داری در ایران در سال‌های گذشته به قدری قدرت گرفته که راه را بر همه‌گونه فعالیت و تولید خلاقانه بسته است و این جوانان عملاً راهی برای رشد و تعالی خود نمی‌بینند. به این ترتیب اگر در داخل کشور بمانند سرخورده می‌شوند بنابراین ترجیح می‌دهند از این چرخه خارج شوند.


#اقتصاد #اقتصاد_ایران #سوسیالیسم
#تیول‌داری #اقتصاد_دولتی #انحصار
#تخریب_خلاق #استثمار_دولتی
➣ @Notes_On_Liberty
دست‌های توطئه، به سوی حکومت جهانی!

➣ @Notes_On_Liberty

مصاحبه‌گر- جنگ خلیج فارس هنوز فکر بسیاری از مردم ما را مشغول کرده است. دلیل آن جنگ چه بود؟

کوپر- مردم باید در مورد این جنگ احساس گناه کنند.

مصاحبه‌گر- پس صدام حسین چه؟ که همه می‌دانیم مردی شیطان‌صفت است و باید با او وارد جنگ می‌شدیم.

کوپر- خنده‌دار است که مردی که این ادعاها را درباره‌ی صدام حسین می‌کند همان مردی است که وقتی در سازمان مرکزی اطلاعات بود، صدام حسین را خلق کرد. ما تسلیحات صدام حسین را در اختیار او قرار داده‌ایم. تکنولوژی او را ما و اتحاد جماهیر شوروی در اختیارش قرار داده‌ایم. تعامداً، تا این جنگ را آغاز کنیم.

ببینید جرج بوش چه گفته: ما باید نیروهای خود را به خاورمیانه بفرستیم زیرا استطاعت پرداخت ۲۶ دلار برای نفت را نداریم. بعد دوباره در این باره چنین گفته: نه. مشکل قیمت نفت نیست. مشکل اینست که صدام جنگ را در کویت ختم نخواهد کرد، بلکه بعد به سراغ عربستان سعودی خواهد رفت و عربستان سعودی دوست و رفیق ما است، پس ما باید از عربستان سعودی دفاع کنیم. بعد نوبت جیمز بیکر بود که بگوید: نه. موضوع نفت یا عربستان سعودی نیست. موضوع ایجاد اشتغال است... ما برای ایجاد شغل دختر و پسر شما را به کشتن در جنگ می‌دهیم، ثروت و فراوانی... بعد جرج بوش دوباره می‌گوید: کاخ سفید مملو از تلگرام مردمی شده که می‌گویند نمی‌خواهند فرزندان‌شان کشته شوند تا ایجاد اشتغال شود. موضوع اصلاً اشتغال نیست. موضوع این است که یک هیتلر کوچک به نام صدام حسین در عراق نشسته و ما باید او را از بین ببریم زیرا دنیا به یک هیتلر دیگر احتیاجی ندارد. پس پینوشه در شیلی چه، که یک هیتلر دیگر بود؟ پس خون‌ریزی‌های میدان تیان‌آن‌من در چین چه؟

مصاحبه‌گر- پس شما می‌گویید دلیل این جنگ پول نبوده است؟

کوپر- نه. آن‌ها از سال‌ها پیش از این برای این جنگ برنامه‌ریزی کرده بودند. انشارات آرکو در سال ۱۹۸۵ کتابی به نام نیروهای قشون‌کشی سریع آمریکا منتشر کرد. در این کتاب از کویت به‌عنوان محل این قشون‌کشی نام برده شده است. در این کتاب همچنین درباره‌ی عملیات ستاره‌ی روشن BRIGHT STAR صحبت شده: عملیات تمرین جنگی که از اوایل دهه‌ی ۸۰ میلادی به‌طور سالیانه انجام می‌شده است. حتی عبارت آزادسازی کویت در کتاب آورده شده است. همه‌چیز با جزئیات از سال‌ها پیش نوشته شده بود.

همه‌چیز به منظور بناکردن نظم نوین جهانی طراحی شده بود. این واقعه اولین مورد تصویب قطعنامه توسط سازمان ملل و سپس ارسال نیروی انتظامی سازمان ملل به یک کشور دیگر برای تضمین اجرای این قطعنامه، به خرج کشورهای عضو سازمان ملل بود. جرج بوش به وضوح چنین گفت اما مردم نشنیدند: «از این پس هیچ کشوری در مقابل یک جهان متحد نخواهد ایستاد». او به این ترتیب برای اولین بار، اساس قانونی به‌رسمیت‌شناختن سازمان ملل به‌عنوان حکومتی جهانی را بدون هیچ پرده‌پوشی پایه‌گذاری کرد، و نیروی نظامی ایالات متحده و نیروهایی را که توسط برخی کشورهای دیگر ایجاد شده بودند به‌عنوان نیروی پلیس جهان متحد و زیرنظر سازمان ملل را نیز. یونیفورم‌های جدید نیروی هوایی را دیده‌اید؟ هیچ‌جای این یونیفورم عبارت ایالات متحده درج نشده است. این یونیفورم، یونیفورم سازمان ملل متحد است.

مصاحبه‌گر- اتحادیه‌ی اروپا چطور؟ بر اساس نظریه‌ی شما آن‌ها هم یک گروه از کشورها هستند که گرد هم آمده‌اند و اتحاد ایجاد کرده‌اند.

کوپر- اتحادیه‌ی اروپا توسط آژانس مرکزی اطلاعات در محلی در ایتالیا به نام لوژ P2 یا لوژ پروپاگاندای شماره‌ی ۲ که بازوی اطلاعاتی واتیکان است، به ریاست پرنس بارنارد که گروه بیلدربرگ را مدیریت می‌کند ایجاد شد.

مصاحبه‌گر- و در حین ایجاد اتحادیه‌ی اروپا مارگارت تاچر مخالفت کرد و او را از گردونه‌ی قدرت خارج کردند.

کوپر- بله او مخالف تشکیل اتحادیه‌ی اروپا بود و به همین دلیل مقامش را از او پس گرفتند (۱). درست همان رفتاری که با شاه ایران کردند، یا با مارکوس[رئیس‌جمهور فیلیپین ۱۹۶۵-۱۹۸۶] هرکس که مخالفت کند از قدرت خلع می‌شود. مارکوس توسط مردم فیلیپین از قدرت خلع نشد. این خلع قدرت توسط و به تحریک سازمان اطلاعات مرکزی و کاگ‌ب طراحی و اجرا شد. سرنگونی شاه ایران که ادعا می‌کنند در آن نقشی نداشتند... دروغ محض. آن‌ها سرنگونی او را طراحی و اجرا کردند.

(۱-مارگارت تاچر در سال ۱۹۹۰ و در طی سومین دوره نخست‌وزیری، علیه تشکیل اتحادیه‌ی اروپا موضع گرفت و در نتیجه در اثر فشارهای وارده از مقام خود استعفا کرد).

❃ به‌زودی متن کامل سخنان ویلیام کوپر، معروف به بیل کوپر، عضو نیروی هوایی، نیروی دریایی و سازمان اطلاعات نیروی دریایی ایالات متحده، که پس از سال‌ها تهدید و پس از دو سوءقصد، چندی بعد از رویداد ۱۱ سپتامبر ترور شد، در اختیار خواننده قرار خواهد گرفت.

#شاه #تاچر #دولت_جهانی #توطئه
#شاه_ایران #بیل_کوپر #سقوط_شاه
➣ @Notes_On_Liberty
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 ویژگی دیکتاتور‌مآبانه، ضد‌دموکراتیک و سوسیالیستی دخالت‌گرایی (۲) | ✍🏻 لودویگ فون میزس ➣ @Notes_On_Liberty ❃ اما هنگامی‌که به این وضع کنترل گسترده بنگاه‌ها می‌رسیم، اقتصاد بازار جای خود را به نظام اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده یا سوسیالیسم داده است؛ البته سوسیالیسم…
📃 ویژگی دیکتاتور‌مآبانه، ضد‌دموکراتیک و سوسیالیستی دخالت‌گرایی (۳) | ✍🏻 لودویگ فون میزس

➣ @Notes_On_Liberty

❃ بازار دموکراسی‌ای است که در آن هر پنی یک حق رای می‌آورد. این گفته‌ای درست است که در بازار، افراد مختلف توان برابری برای رای‌دهی ندارند. ثروتمندان آرای بیشتری را در قیاس با فقرا به درون صندوق می‌اندازند، اما در اقتصاد بازار، ثروتمندبودن و درآمدی بالاداشتن نتیجه‌ی انتخاب‌های پیشین است. تنها راه برای کسب ثروت و حفظ آن در اقتصاد بازاری که امتیاز‌ها و محدودیت‌های دولتی آن را نیالوده‌اند، خدمت‌رسانی به مشتریان به بهترین و ارزان‌ترین شکل است. صاحبان سرمایه و زمین‌دارانی که نتوانند چنین کاری انجام دهند، ضرر می‌کنند. اگر روند کار خود را تغییر ندهند، ثروت‌شان را از کف می‌دهند و فقیر می‌شوند. این مصرف‌کنندگان هستند که فقرا را ثروتمند می‌کنند و ثروتمندان را فقیر. مصرف‌کنندگان هستند که دستمزد ستاره‌های سینما و خوانندگان اپرا را در سطحی بالا‌تر از دستمزد جوشکار‌ها یا حسابداران تعیین می‌کنند.

❃ همه آزادند که با نتیجه‌ی انتخابات یا فرآیند بازار آزاد مخالفت کنند. اما در نظام دموکراتیک، راهی غیر از ترغیب و تشویق برای دگرگون کردن اوضاع ندارند. اگر فردی می‌گفت که «شهردار انتخاب‌شده با رای اکثریت را دوست ندارم و به همین خاطر از دولت می‌خواهم که فرد مورد پسند من را به جای او بنشاند»، کسی او را دموکرات نمی‌خواند. اما بیشتر افراد آن قدر کند‌ذهن هستند که اگر همین ادعا‌ها درباره بازار بر زبان آورده شوند، آرزو‌ها و خواست‌های دیکتاتور ‌مآبانه‌ای را که در این میان وجود دارد، کشف نمی‌کنند.

❃ مصرف‌کنندگان انتخاب‌های خود را انجام داده‌اند و درآمد تولید‌کنندگان کفش، ستارگان سینما و جوشکار‌ها را تعیین کرده‌اند. کدام استاد فکر می‌کند که می‌تواند بر تصمیمات آن‌ها چیره شود؟ اگر این فرد دیکتاتوری بالقوه نبود، از دولت نمی‌خواست که دخالت کند. تلاش می‌کرد که همشهریانش را به افزایش تقاضا برای محصولات جوشکاران و کاهش تقاضا برای کفش ترغیب کند.

❃ مصرف‌کنندگان نمی‌توانند قیمتی را برای پنبه بپردازند که کسب‌و‌کار را برای کشاورزان حاشیه‌ای، یعنی آن‌هایی که در بدترین شرایط تولید می‌کنند، سود‌آور سازد. این امر به واقع برای این کشاورزان بسیار نا‌گوار است، چه این که باید دست از کاشت پنبه بردارند و بکوشند که به شیوه‌ای دیگر در میدان تولید باقی بمانند.

➣ @Notes_On_Liberty
📃 ویژگی دیکتاتور‌مآبانه، ضد‌دموکراتیک و سوسیالیستی دخالت‌گرایی (۴) | ✍🏻 لودویگ فون میزس

➣ @Notes_On_Liberty

❃ اما درباره‌ی دولتمردانی که به اجبار در اقتصاد دخالت می‌کنند تا قیمت پنبه را به سطحی بالا‌تر از قیمت بازار آزاد برسانند، باید چه گفت؟ هدفی که هوا‌خواهان دخالت‌های دولت در اقتصاد در سر دارند، این است که نیروی پلیس را به‌جای انتخاب مصرف‌کنندگان بنشانند. تمام آن چه می‌گویند، این است که دولت باید فلان کار یا بهمان کار را انجام دهد و این دست‌آخر بدان معنا است که پلیس باید مصرف‌کنندگان را به رفتاری متفاوت از چیزی وا‌دارد که اگر اجباری در کار نبود، انجام می‌دادند. می‌گویند بگذارید قیمت محصولات کشاورزی را بالا ببریم، نرخ دستمزد‌ها را زیاد‌تر کنیم، سود بنگاه‌ها را کاهش دهیم و حقوق مدیران را کمتر کنیم. واژه «ما» که در این جملات نهفته است، آخر‌الامر به‌معنای پلیس است. با این‌همه نویسندگان و طراحان این پروژه‌ها به اعتراض می‌گویند که برای آزادی و دموکراسی صنعتی برنامه‌ریزی می‌کنند.

❃ در بیشتر کشور‌های غیر‌سوسیالیستی، اتحادیه‌های کار‌گری از حقوق ویژه‌ای برخوردار هستند. اجازه دارند که کار‌گران غیر‌عضو خود را از کار باز‌دارند. می‌توانند اعتصاب به راه‌اندازند و وقتی در اعتصاب به سر می‌برند، عملاً آزاد هستند که در برابر همه افرادی که برای ادامه کار خود آمادگی دارند، یا به بیان دیگر در برابر اعتصاب‌شکنندگان از خشونت استفاده کنند. این سیستم امتیازات نا‌محدودی را به افراد فعال در شاخه‌های حیاتی صنعت می‌دهد. کار‌گرانی که اعتصاب‌شان جریان آب، برق، غذا و دیگر نیاز‌های ضروری را قطع می‌کند، در جایگاهی هستند که می‌توانند هر آن‌چه را که می‌خواهند، به بهای ضرر دیگر اعضای جامعه به دست آورند. در آمریکا اتحادیه‌هایی که این افراد در آن‌ها عضو هستند، تا به حال در بهره‌گیری از این فرصت‌ها میانه‌روی کرده‌اند و خویشتنداری به خرج داده‌اند. دیگر اتحادیه‌های آمریکایی و اروپایی کمتر از آن‌ها محتاط بوده‌اند. سخت مشغول بالا بردن دستمزد‌ها هستند، بی‌آنکه نگران فاجعه‌ای باشند که در اثر کار‌های آن‌ها به نا‌گزیر رخ می‌دهد.

❃ طرفداران دخالت‌های دولت آن‌قدر تیز‌هوش نیستند که دریابند فشار و اجبار اتحادیه‌های کار‌گری به هیچ‌رو با هیچ یک از نظام‌های سازمان‌دهی اجتماعی نمی‌خواند. مسأله‌ی اتحادیه‌ها هیچ ربطی به حق شهروندان برای پیوند با یکدیگر در مجامع و شورا‌ها ندارد. هیچ کشور دموکراتیکی این حق را از شهر‌وندانش نمی‌گیرد. هیچ فردی نیز با حق انسان برای دست کشیدن از کار و شرکت در اعتصاب مخالفت نمی‌کند. تنها مسأله این است که آیا اتحادیه‌ها باید از این امتیاز برخوردار باشند که بدون مجازات، به خشونت متوسل شوند یا خیر. این امتیاز به یک اندازه با سوسیالیسم و کاپیتالیسم نا‌همخوان است. وقتی برخی افراد یا اتحادیه‌ها حق دارند که دیگران را با خشونت یا تهدید به خشونت از کار باز‌دارند، تقسیم کار هیچ همیاری اجتماعی را پدید نخواهد آورد. اعتصاب در شاخه‌های بسیار مهم تولید یا اعتصاب عمومی، اگر با خشونت همراه شود، همچون اقدام برای نابود‌سازی جامعه است.

#اقتصاد #اقتصاد_آزاد #لسه‌فر
#دخالت‌گرایی #مداخله‌گرایی
#سوسیالیسم #اتحادیه_کارگری
➣ @Notes_On_Liberty
❤1
📄 روزنامه خاطرات عین‌السلطنه

➣ @Notes_On_Liberty

❃ غلّه ارزان شد!
هوا خنک شده، باد قزوین دائم هست. غلّه ارزان است، گندم پانزده تومان. شکر ارزان شد، ارزان‌تر هم می‌شود. کم‌کم امتعه آمریکا، ژاپن و هندوستان وارد می‌شود، اما همه قلب و بد. دکاکین تازه رونقی گرفته متاعی برای فروش دارند. مثل چند ماه قبل نیست که تمام خالی بود. تجّار متصل ورشکست می‌شوند. امتعه و مال‌التجاره و خشکبار از ایران خارج نمی‌شود. تمام در انبارها مانده، فاسدشدنی‌ها فاسد می‌شود و همه به ضرر مردم است. هرچه امتعه خارجه وارد می‌شود پول نقد دریافت می‌دارند. معاوضه در کار نیست مثل روس‌ها.

❃ شیوع حصبه‌
نایب‌الحکومه الموت شرحی از مرض حصبه و محرقه(تیفوس) الموت نوشته بود. به فاصله‌ی پانزده روز یکصد نفر تلف شدند، یکصد و پنجاه نفر بسیار سخت [مریض‌اند] و دوا و طبیب از حکومت خواسته بودند. در رودبار هم این مرض طلوعی دارد. کو دوا، کو طبیب.

❃ وضع ایران- آرمیتاژ اسمیت‌
اوضاع ایران بد است. هرچه داریم مانده و انگلیس به جز با پول نقد هیچ‌چیز نمی‌دهد. روسیه به امتعه ما احتیاج داشت، انگلیس می‌گوید ندارم. اما اگر این‌طور می‌خواهد از ما سرپرستی کند کار خراب است. چیزی که هست پول ایران بالا رفته. برات لیره لندن به بیست و یک قران رسیده است. در جنگ از این زیادتر بود. مستشاران مالیه به ریاست مستر آرمیتاژاِسمیت وارد شدند. می‌گویند متخصص بی‌نظیری است.

❃ فرنگستان قزوین‌
مختصر سمت دروازه راه کوشک فرنگستان است. دکان‌های میوه‌فروشی، آجیل‌فروشی و... در کمال نظافت و پاکیزگی در آن‌جا دایر شده. چند شیرینی‌پزی و چند کافه و رستوران هم ارامنه راه‌انداخته‌اند. چراغ برق در تمام اردو و عمارت‌های شهر که منزل دارند دایر شده و شب‌ها روشن می‌کنند. تمام دکان‌دارها انگلیسی و هندی یاد گرفته‌اند، مثل آن‌که روسی بلد شده بودند. تمام بچه‌هایی که نوکر هستند انگلیسی و هندی را به‌خوبی می‌دانند.

📚 | سالور، قهرمان میرزا. ۱۳۷۴. روزنامه خاطرات عین‌السلطنه. ۱۰ جلد. به کوشش مسعود سالور و ایرج افشار. تهران: اساطیر.

#ایران #قاجار #عین‌السلطنه
#فقر #حصبه #آرمیتاژاسمیت
➣ @Notes_On_Liberty
👍1
شروع شد!
سِد ممد چاخان با کمک بی بی سی و ایران اینترنشنال و باقی صادراتی ها از الان شروع کردند به داغ کردن تنور انتخابات نمایشی!
امیدوارم این بار ملت فریب نخورند!

@cafe_andishe95
لیبراسیون/لیبرالیسم
شروع شد! سِد ممد چاخان با کمک بی بی سی و ایران اینترنشنال و باقی صادراتی ها از الان شروع کردند به داغ کردن تنور انتخابات نمایشی! امیدوارم این بار ملت فریب نخورند! @cafe_andishe95
«این حمایتِ مردم است که به نهادهای یک کشور قدرت می‌دهد، و این حمایت چیزی نیست جز تداومِ رضایتی که در آغاز، قانونِ کشور را پدید آورده است. فرض این‌که حکومتِ اکثریت، تنها در دموکراسی کارکرد دارد خیالی باطل است. شاه که کسی نیست جز فردی تنها، بیش از هر شکل حکومتی نیازمند حمایت جامعه است. قوّت عقیده و قدرت حکومت، وابسته به تعداد است.
قدرت، همیشه نیازمند تعداد است درحالی‌که خشونت، متکی به ابزار است. وقتی دستورها دیگر پیروی نشوند، ابزارهای خشونت بی‌استفاده خواهند بود. خشونت همیشه می‌تواند قدرت را ویران کند...».

❈ هانا آرنت، بحران‌های جمهوری
➣ @Notes_On_Liberty
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 استدلالی اقتصادی در دفاع از آزادی: خلق ثروت بدون ایجاد هزینه برای دیگران | ✍🏻 ایمون باتلر ➣ @Notes_On_Liberty ❃ عده‌ای از مردم تصوّر می‌کنند که جز به ضرر و هزینه‌ی دیگران هیچ‌کس نمی‌تواند به مال و ثروتی برسد. چنین تصوّری عاری از حقیقت است، زیرا اقتصاد…
📃 جامعه آزاد با سرمایه‌داری رفیق‌سالار تفاوت دارد (۱) | ✍🏻 ایمون باتلر

➣ @Notes_On_Liberty

❃ عده‌ای استدلال می‌کنند که در نظام سرمایه‌داری شرکت‌های بزرگ و ثروتمند برای منافع خودشان به بهره‌کشی مردم فقیر می‌پردازند و سیاستمداران با اعطای انحصارات و امتیازات ویژه و انواع بذل و بخشش‌ها و سوبسیدها به نورچشمی‌ها و رفقای خود در کمپانی‌های بزرگ، ثروت توده‌ها را به تاراج می‌برند.

❃ اما در یک جامعه‌ی اصالتاً آزاد، وجود رقابت باعث می‌شود که بهره‌کشی و «سرمایه‌داری رفیق‌سالار» امکان‌ناپذیر شود. هر کسب‌وکاری برای زنده‌ماندن و ادامه‌ی کار به مشتریان خود وابسته است. اگر شرکتی نتواند نظر مشتریان را جلب کند یا نتواند خدمات شایسته‌ای به آنان ارائه دهد، مشتریان به‌سادگی از معامله با او خودداری کرده و به تأمین‌کننده‌ی دیگری مراجعه می‌کنند. و آنچه در یک جامعه آزاد همیشه وجود دارد، همین تنوع و کثرت انواع شرکت‌ها و تأمین‌کنندگان مختلف است، زیرا در جوامع آزاد دولت‌ها قدرت و اختیاری ندارند که اقدام به ایجاد انحصارات کنند یا به حمایت از کمپانی‌های خاص و نورچشمی بپردازند یا مردم را از راه‌اندازی و رشد کسب‌وکارهای جدید باز دارند.

❃ اقتصادی که اصالتاً آزاد باشد به خودی خود و به شکلی مستمر «رقابت تولید می‌کند» و همین رقابت است که مصرف‌کننده را در مقابل تولیدکننده توانمند می‌سازد. در چنین اقتصادی اگر شرکت‌ها محصول ارزشمند و مشتری‌پسند تولید نکنند به سرعت از دور خارج می‌شوند. گاه در بخش‌هایی مانند خودروسازی که مستلزم سرمایه‌گذاری‌های کلان است، برخی شرکت‌ها ممکن است به شدت رشد کرده و خیلی بزرگ شوند. اما شرکت‌های عظیم و ثروتمند نیز نهایتاً دیر یا زود با رقبا و مدعیان بالقوه یا بالفعلی روبه‌رو خواهند شد که سرمایه‌های کلان در اختیار دارند و مدعی تولید محصولی بهتر از محصولات آن‌ها هستند. مشکل فقط زمانی آغاز می‌شود که مسئولین دولتی با توسل به مقام و موقعیت خود به خفه‌کردن رقابت بپردازند و رقبای تازه را از ورود به عرصه اقتصاد مایوس کنند یا رسماً مانع آن‌ها شوند.

❃ بدون شک ایجاد و حفظ رقابت به شکلی اصالت باز و آزاد کار دشواری است. حتی در آزادترین جوامع امروزی در همه‌جای دنیا سیاستمداران اقدام به تحميل قواعد و مقرراتی می‌کنند که اغلب به‌صورتی ناخواسته به کاهش رقابت میانجامد و در نتیجه از اقتدار مصرف‌کننده می‌کاهد و او را در مقابل تولیدکننده ضعیف می‌کند. تقریباً همیشه و در همه‌جا تولیدکنندگان (ضمن استقبال از دخالت‌های دولتی که در نهایت به ضرر مصرف‌کننده و به نفع تولیدکننده تمام می‌شود) با یک‌دیگر تبانی می‌کنند تا به همین هدف برسند.

➣ @Notes_On_Liberty
📃 جامعه آزاد با سرمایه‌داری رفیق‌سالار تفاوت دارد (۲) | ✍🏻 ایمون باتلر

➣ @Notes_On_Liberty

❃ به‌طور مثال، شرکت‌های قدیمی و جاافتاده به سیاستمداران فشار می‌آورند تا در زمینه‌های مختلف، به‌ویژه در مورد کیفیت محصول و استانداردهای تولید، مقررات بیشتری وضع کنند و دقیقاً مشخص نمایند که چه چیزی مجاز به تولید است و با چه شیوه‌ای باید تولید شود. این شرکت‌ها اغلب استدلال می‌کنند که وجود چنین مقرراتی برای حفاظت از عموم مردم در مقابل کالاهای بنجل و تقلّبی یک امر لازم است. اما نتیجه‌ی واقعی این مقررات، حفاظت از کسب‌وکار و منافع شرکت‌های بزرگ در مقابل شرکت‌های کوچکتر و نوپایی است که احتمال دارد محصولاتی ابتکاری با شیوه‌هایی ابتکاری تولید کنند که در فهرست مقررات دولتی ذکر نشده‌اند و تولید آن‌ها ممکن است بازار را از انحصار شرکت‌های قدیمی خارج سازد.

❃ یا به‌طور مثال، سیاستمداران با دخالت در امور اقتصادی و با توجیه حمایت از مشاغل و صنایع داخلی، از بودجه‌ی عمومی برای نجات صنایع و شرکت هایی استفاده می‌کنند که در آستانه‌ی ورشکستگی قرار گرفته‌اند و یا از طرف رقبای خارجی تهدید می‌شوند. سیاستمداران حتی ممکن است برای حفاظت از صنایع داخلی، ورود کالای خارجی را ممنوع کنند. این قبیل مقررات و ممنوعیت‌ها شاید تسکینی موقت برای صنایع ورشکسته داخلی و کارکنان آن‌ها فراهم آورند، اما نهایتاً هزینه‌ی این بذل و بخشش‌ها بر دوش مالیات‌دهندگان و عموم مردمی خواهد بود که علاوه بر پرداخت هزینه، قدرت و گستره‌ی انتخابشان محدودتر می‌شود و مجبورند کالاهایی با کیفیت پایین‌تر را به قیمتی بالاتر تهیه کنند.

❃ هرقدر یک جامعه از آزادی و مبانی آن بیشتر فاصله بگیرد و در عوض اختیارات اقتصادی گسترده‌تری به مقامات دولتی اعطا کند، تولیدکنندگان و سیاستمداران آن جامعه مجال و امکان بیشتری می‌یابند تا برای بهره‌کشی از مردم به‌منظور تأمین منافع شخصی خود با یکدیگر تبانی کنند. آثار این نوع سرمایه‌داری رفیق‌سالار را می‌شود در همه‌جای دنیا یافت، اما این مشکل در اقتصادهایی که از کمترین میزان آزادی برخوردارند به مراتب شدیدتر است. در این گونه اقتصادها، اغلب بدیهی فرض می‌شود که هر کس به مقام و قدرتی می‌رسد از قدرتش برای پر کردن جیب خود و اقوام و دوستانش استفاده می‌کند، و گاه حتى امتناع از چنین کاری ممکن است نشانه ضعف یا بی‌عرضه‌بودن تلقی شود!

❃ اما مقامات دولتی در یک جامعه اصالتاً آزاد مجاز نیستند که با استفاده از اختیارات قانون‌گذاری یا از پول مالیات‌دهندگان و بودجه عمومی کشور به رفقای خود امتیازات ویژه اقتصادی اعطا کنند. در چنین جامعه‌ای، قواعدی سخت‌گیرانه وجود دارد که دقیقاً تعیین می‌کند نحوه استفاده از قدرت چگونه باشد و بودجه عمومی در کجا و چگونه صرف شود. تولید کنندگان نمی توانند برای گرفتن تخفیفات و امتیازات ویژه با موفقیت به رایزنی با سیاستمداران بپردازند، چراکه اصولاً اختیار اعطای این قبیل امتیازات از مقامات دولتی گرفته شده و چنین قدرتی از اساس وجود ندارد.

❃ آن‌چه به شرکت‌ها و سیاستمداران قدرت بهره‌کشی از مردم را می‌دهد سرمایه‌داری رقابتی نیست، بلکه فقدان آزادی است.

#اقتصاد #آزادی #اقتصاد_آزاد
#آزادی_فردی #آزادی_اقتصادی
#مالکیت_خصوصی #بازار_آزاد
#مبادله_آزاد #رقابت_آزاد
➣ @Notes_On_Liberty