On Liberty | درباره‌ی آزادی
7.9K subscribers
434 photos
38 videos
16 files
233 links
مهم‌ترین پی‌آمد حکومت قانون آزادی همه‌ی شهروندانِ برابر و تأمین آزادی‌های آنان است. تا زمانی‌که شالوده‌ی این نظامِ آزادی، و نهادهایی که آزادی شهروندان برابر را تضمین می‌کنند، استوار نشده باشد، هیچ پیشرفت مادّی صورت نخواهد گرفت.
Download Telegram
📃 ملّت قاچاقچی؛ چگونه تجارت غیرقانونی آمریکا را ساخت | ✍🏻 مارک تورنتون

➣ @Notes_On_Liberty

هرگاه کتابی، که به قلم یک آیوی‌لیگر چیره‌دست نوشته شده، برای نقد و بررسی به دستم می‌رسد، خود را برای تمام فریب‌ها و نابخردی‌هایی که باید تاب بیاورم، آماده می‌کنم. با این‌حال، کتاب «ملّت قاچاقچی» پیتر آندریاس غافلگیری بسیار خوشایندی بود. درواقع، من می‌توانم این کتاب را به هر کس، که علاقه‌مند به خواندن تاریخ واقعی آمریکا و آگاهی بهتر درباره‌ی مسائل مختلف از قانونی‌شدن ماریجوانا تا اصلاحات مهاجرتی است، توصیّه کنم.

نخستین نکته درباره‌ی کتاب که باید بدان اشاره داشت این است که قاچاق در آمریکا از عهد استعمار وجود داشته و تا آینده‌ی ممکن ادامه خواهد داشت. دوم اینکه، قاچاق در طول تاریخ ما نه نقش جانبی، که نقش بسیار برجسته‌ای داشته است. درواقع، اغلب نقشی محوری در رویدادها یا فقرات مهمّ تاریخ آمریکا داشته است. سوم، قاچاق پیامد ممنوعیّت‌ها و تعرفه‌های حمایتی است و تأثیر انباشته‌ی این سیاست‌ها نیروی محرّکه‌ای برای استقرار حکومت بزرگ و دولت پلیسی در آمریکا بوده است.

آندریاس روشن می‌سازد که سیاست‌هایی که انگیزه‌های قاچاق را به‌وجود می‌آورند، غیرمنطقی، و بی‌اثرند و نتایج‌شان خلاف اهداف موردانتظار است. او همچنین تصریح می‌کند که آمریکایی‌ها توسّط سیاستمداران خودفروخته، بوروکرات‌های منفعت‌طلب، شوالیه‌های اخلاق‌گرا و مطبوعات مطیع، فریب خورده‌اند تا از ممنوعیّت‌های مختلف برای سرکوب فساد حمایت کنند. و نیز جالب است بدانیم که قاچاقچیان اغلب همچون قهرمان قلمداد می‌شدند -گرچه نه از سوی اکثریّت، بلکه از طرف مصرف‌کنندگانی که این قاچاقچیان به آنان خدمت می‌کردند. بسیاری از خانواده‌های ثروتمند و برجسته در تاریخ آمریکا، از جمله چند تن از پدران بنیانگذار ما، ابتدا از طریق سود حاصل از قاچاق ثروتمند شدند.

🖇 متن کامل: ملّت قاچاقچی؛ چگونه تجارت غیرقانونی آمریکا را ساخت

#اقتصاد #اقتصاد_آزاد #تجارت
#تجارت_آزاد #آزادی_اقتصادی
#قاچاق #ممنوعیت_تجارت #تعرفه
➣ @Notes_On_Liberty
👍6❤4
📃 تجارت آزاد، حمایت‌گرایی، و قاچاق | ✍🏻 والتر بلاک

➣ @Notes_On_Liberty

قاچاقچی شخصی است که کالاها را، بدون پرداخت مالیاتی که دولت بر آن‌ها وضع می‌کند، وارد می‌کند. او همچنین کالاهایی را که واردات یا صادرات آ‌ن‌ها به‌طور کامل از سوی دولت ممنوع شده است، جابه‌جا می‌کند.

ولی آیا دولت باید هر نوع تجارت بین‌المللی را ممنوع کند؟ آیا دولت باید هر نوع مالیاتی بر کالاهایی که از مرزهای ملّی عبور می‌کنند، اعمال کند؟

امروزه صحبت‌های زیادی پیرامون تجارت آزاد وجود دارد. ولی همین مفهوم، چنان ترس و وحشتی به جان رهبران سیاسی انداخته که عباراتی مانند «تجارت آزادتر» یا «تجارت روبه‌رشد» یا «تجارت منصفانه» یا برخی موارد دیگر از این قبیل را جایگزین آن می‌کنند. بدین ترتیب، این نام ترسناک هرگز نباید به شکل خالص بر لب‌های آنان جاری شود.

با این‌حال، ما مردم، نیازی به کار زیر لوای این هراس و دلهره نداریم. در عوض، خوب است که نظریه‌‌ی تجارت آزاد را، با شکوه طبیعی آن، دریابیم و بدانیم که این تجارت به نفع مردم است.

...

در سطح ملّی، یکی از استدلال‌ها به طرفداری از حمایت‌گرایی این است که سیاست تجارت آزاد به‌معنای ازبین‌رفتن مشاغل داخلی است. کسانی‌که از حذف همه‌ی موانع تحمیل‌شده‌ توسّط حکومت بر تجارت می‌هراسند، اشاره می‌کنند که در حرفه‌هایی که خارجی‌ها می‌توانند کالاهایی را با کسری از هزینه‌های داخلی تولید کنند، آن شغل در داخل از بین خواهد رفت. و این گزاره واقعاً واقع‌بینانه است. پایان‌بخشیدن به قوانینی که از چنین صنایعی در برابر رقابت خارجی محافظت می‌کنند، به‌معنای کاهش گسترده‌ -یا حتّی حذف کامل- اشتغال در این بخش‌ها خواهد بود.

ولی این خیلی خوب است. چرا باید نیروی کار گرانبهای محلّی صرف مشاغلی که کمتر از قدرت و توانایی نیرو کار تولید دارند، شود؟...

🖇 متن کامل: تجارت آزاد، حمایت‌گرایی، و قاچاق

#اقتصاد #اقتصاد_آزاد #تجارت
#تجارت_آزاد #آزادی #بازار_آزاد
#حمایت‌گرایی #قاچاق #مداخله
#مزیت_نسبی #مزیت_مطلق #رفاه
➣ @Notes_On_Liberty
👍8❤2
📖 کتاب «علیه مالکیّت فکری» توسط نشر آماره منتشر شد.
● نویسنده: استفن کینسلا
● مترجم: محمد جوادی

◈ از متن:
«اینترنت سبب شد حقوق مالکیّت فکری از زیر آوار تاریکی‌ها خارج شود. قدرت اینترنت (و به‌طور کلی تکنولوژی‌های مربوط به اطّلاعات دیجیتالی، اشتراک‌گذاری فایل‌ها، رسانه‌های اجتماعی و سایر تکنولوژی‌های مرتبط با آن‌ها نظیر تلفن‌های همراه، پیام‌رسان‌ها و دوربین‌های ویدئویی که به همه جا راه  می‌یافتند) در حال افزایش بود و رفته‌رفته به یک نیروی اجتماعی بزرگ تبدیل می‌شد؛ اینترنت یکی از مهم‌ترین ابزارهایی بود که در خدمت مبارزه با دولت‌گرایی و حفط و گسترش آزادی‌های فردی و رفاه بشر در آمد. فلذا دولت‌ها به همین دلیل درپوشش  مبارزه با پورنوگرافی، قمار، تروریسم، و همچنین اقدام علیه سرقت ادبی و حفاظت از کپی‌رایت به آن حمله کردند.»

#معرفی_کتاب
➣ @Notes_On_Liberty
👍9❤4
📃 پول اهمیت دارد: پایان استاندارد طلا به استاندارد زندگی پایین‌تر انجامید | ✍🏻 آندره مارکز

➣ @Notes_On_Liberty

در ۱۵ آگوست ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون اعلام کرد که دلار آمریکا دیگر قابل تأدیه به طلا نیست. این ممنوعیّت قرار بود موقّتی باشد. و با این‌حال، ۵۱ سال بعد، در بر همان پاشنه می‌چرخد. استاندارد طلا به‌تدریج در سده‌ی بیستم از بین رفت. اکنون مردم پیآمدهای آن را تجربه می‌کنند: قدرت خرید کمتر، نوسان‌های اقتصادی بیشتر، و اقتصاد ضعیف‌تر.

مورای روتبارد، در فصل ۴ کتاب حکومت با پول ما چه کرده است؟، اقداماتی را که حکومت برای پایان‌دادن به استاندارد طلا در طول سده‌ی بیستم، از پایان استاندارد طلای کلاسیک تا بسته‌شدن پنجره‌ی طلا در سال ۱۹۷۱، از آن بهره جسته، مرور می‌کند.

● استاندارد طلای کلاسیک (۱۸۱۵-۱۹۱۴)
استاندارد طلای کلاسیک حکومت را از حرکت به سوی کسری بودجه و بدهی بازمی‌داشت، زیرا حکومت نمی‌توانست به‌راحتی تورّم ایجاد کند. در سال ۱۹۱۳، فدرال‌رزرو متولّد شد. زمانی‌که ایالات متّحده وارد جنگ جهانی اوّل شد، چاپ دلار آمریکا از ذخایر طلا فراتر رفت. در این مرحله، ایالات متّحده از استاندارد طلای کلاسیک خارج شد و این چاپ پول، به رکود ۱۹۲۰-۱۹۲۱ کمک کرد.

● استاندارد ارز طلا (۱۹۲۶-۱۹۳۱)
در این نظام ارزی، دلار و پوند استرلینگ دو ارز مرجع (ارزهای کلیدی) بودند. ایالات متّحده به استاندارد طلای کلاسیک (تبدیل دلار آمریکا به طلا) بازگشت. پوند و دیگر ارزها قابل تأدیه به طلا نبودند (به‌جز شمش‌های بزرگ). بریتانیای کبیر پوند را به دلار آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی ارزهای خود را به پوند تبدیل کردند. بنابراین، بریتانیای کبیر پوند را متورّم ساخت و دیگر کشورهای اروپایی نیز همین کار را با ارزهای خود انجام دادند («هرمی» شدن پوند نسبت به دلار و دیگر ارزهای اروپایی به پوند). در نتیجه، همانطور که روتبارد بیان کرد:

امکان تورّم افسارگسیخته برای بریتانیا و اروپا فراهم شد، و کسری‌های بریتانیا، بدون آنکه با اصول بازار استاندارد طلا مهار شود، بر روی هم انباشته شد... بریتانیا قادر به وادار کردن ایالات متّحده به تورّم دلار بود تا با این کار ذخایر کمتری از دلار یا طلا را به نفع آمریکا از دست دهد. در پی انباشته شدن موجودی استرلینگ در فرانسه، ایالات متّحده، و کشورهای دیگر، کوچکترین بی‌اعتمادی به ساختار تورّمی ضعیف و متزلزل به فروپاشی عمومی منجر می‌شد. این دقیقاً چیزی است که در سال ۱۹۳۱ رخ داد؛ سقوط بانک‌های تورّمی در سراسر اروپا، و تلاش «پول معتبر» فرانسه برای تبدیل موجودی استرلینگ خود به طلا، منجر به این شد که بریتانیا استاندارد طلا را به‌طور کامل کنار بگذارد. کشورهای دیگر اروپا نیز خیلی زود دنباله‌روی بریتانیا شدند...

🖇 متن کامل: پول اهمیت دارد: پایان استاندارد طلا به استاندارد زندگی پایین‌تر انجامید

#استاندارد_طلا #طلا #پول_طلا
#اقتصاد_آزاد #بازار #پول_کالایی
#برتون‌وودز #تورم #انبساط_پولی
➣ @Notes_On_Liberty
👍10❤3👏2
📃 کاسپایا: شهر آنارشیستی رنسانس | ✍🏻 اِلی مک‌فارلند

➣ @Notes_On_Liberty

هنگامی‌که در جست‌وجوی نمونه‌ای از لیبرتاریانیسم یا آنارشیسم راست‌گرا برمی‌آییم، بسیاری از ضدّدولت‌ها سریعاً به برنامه‌های عملی مبتنی نظام‌هایی که تاکنون داشته‌ایم، مانند شرکت‌های بیمه‌ی داوطلبانه یا شرکت‌های امنیّتی که جایگزین نقش دولت‌اند، ارجاع می‌دهند. ولی این امر معمولاً طرف مقابل را راضی نمی‌کند. آن‌ها خواهان نمونه‌ای تاریخی و مادّی از آنارشیسم یا لیبرتاریانیسم رادیکال در یک مکان و زمان خاص هستند. نام‌بردن از چنین مکانی ممکن است سخت باشد. بیشتر مکان‌های «آنارشیستی» مانند کمون پاریس، مبتنی بر قهر و اجبار بوده‌اند. بسیاری از آن‌ها نیز مانند پورتو رئال، کمونیستی بوده‌اند. این نمونه‌ها دقیقاً این منظور را، که سرمایه‌داری بازار آزاد و کار داوطلبانه، عملی یا صلح‌آمیز هستند، برآورده نمی‌کنند.

ولی مکانی که به‌خوبی نشان‌دهنده‌ی سامانی دیرپا، و نیز فاقد سازوبرگ دولت است، کاسپایا، دولت‌شهری ایتالیایی و کمتر شناخته‌شده است.

کاسپایا بین سال‌های ۱۴۴۰ و ۱۸۲۶ دوام آورد؛ تقریباً چهارصد سال. در مقام مقایسه، کاسپایا پنجاه و دو سال پیش از کشف آمریکا وجود داشت. این جامعه دیرپاترین، مدرن‌ترین، سرمایه‌دارانه‌ترین و غربی‌ترین جامعه‌ی آنارشیستی است که تاکنون وجود داشته است. «غربی» بودن از این جهت مهمّ است که غالباً اشاره به تمدّن‌های بومی آنارشیک قارّه‌ی آمریکا و اقیانوسیه را کافی نمی‌دانند. برخی استدلال می‌کنند که آنارشیسم آن‌ها پیامد تکنولوژی ناپیشرفته یا انزوای نسبی آن‌ها بوده است. نمونه‌ی کاسپایا همه‌ی این‌ها را باطل می‌کند. کاسپایا در زمان پیدایش خود به‌اندازه‌ی هر قصبه‌ی نیمه‌روستایی دیگری توسعه یافته بود. کاسپایا تا زمان مرگش، در اوایل دهه‌ی ۱۸۰۰، با سرعتی قابل‌مقایسه با مناطق اطراف به پیشرفت خود ادامه داد. مگر اینکه کسی استدلال کند که تمام کشورهای مدیترانه تا سده‌ی نوزدهم بدوی بوده‌اند، که این گزاره بحث پیشرفت ناقص را از اعتبار ساقط می‌کند...


🖇 متن کامل: کاسپایا: شهر آنارشیستی رنسانس

#تاریخ #اقتصاد_آزاد #سرمایه‌داری
#ایتالیا #آنارکوکاپیتالیسم #کاسپایا
#بازار_آزاد #آزادی #مالکیت #دولت
➣ @Notes_On_Liberty
👍9❤3👏3
📃 مدیریت حکومتی جاده‌ها: آیا راه بهتری موجود است؟ | ✍🏻 لی فرای‌دی

➣ @Notes_On_Liberty

هر ساله هزاران نفر در جاده‌ها و بزرگراه‌های کانادا کشته یا به‌شدّت مجروح می‌شوند. ترافیک سنگین عادی است. ساخت‌/تعمیر همیشگی جاده‌ها. خودروها پشت چراغ قرمز صف کشیده‌اند در‌حالی‌که چراغ برای گذر خیالی سوی دیگر خیابان سبز است. خودروهای هرزه‌گرد، اعصاب‌های خرد، خشم جاده. اگر این گزاره‌ها، سابقه‌ی عملکرد شرکت‌های خصوصیِ مالک و مدیر جاده‌ها بود، خون سیاستمداران به جوش می‌آمد، پا پیش می‌نهادند و کنترل جاده‌ها را تصاحب می‌کردند تا «ایمنی مصرف‌کننده را تضمین کنند.»

با این‌حال، همانطور که می‌دانیم، این سیاستمداران و بوروکرات‌ها هستند که مسئول این عملکرد افتضاح و مرگبارند، به همین‌روی پروپاگاندای خود را به نمایش می‌گذارند: «شهروندان باید صبورتر باشند»، «مسافران درون‌شهری باید از خودروی مشترک استفاده کنند»، «رانندگان باید آرام برانند»، «افراد بیشتری باید از وسایل حمل‌ونقل عمومی استفاده کنند، یا دوچرخه سوار شوند، یا پیاده‌روی کنند»، «کارفرمایان باید شیفت‌های کاری متغیّر ارائه کنند و به برخی از کارمندان اجازه‌ی دورکاری بدهند»، «مالیات‌ بالاتر مشکل را حل می‌کند»، «ما به قوانین راهنمایی و رانندگی بیشتری نیازمندیم. نه، نه، ما صمیمانه نگران امنیّت شما هستیم، نه درآمد خودمان.»

هرگاه حکومت می‌کوشد تا خدماتی را ارائه کند، خدمات از پرداخت هزینه گسسته و با آن نامرتبط می‌شود، بدین معنی که مالیات‌ها حقوق سیاستمداران و بوروکرات‌ها را تضمین می‌کند، بدون اینکه آن‌ها را تشویق کند تا خدماتی را که بیشتر ترجیحِ مالیات‌دهندگان است، ارائه دهند. نمونه‌ی بارز این موضوع در لندن، کیلومترها مسیر خالی دوچرخه‌سواری در مجاورت خطوط شلوع خودروسواری است. به‌ازای هر دوچرخه‌سوار، حدّاقل هزار خودروسوار وجود دارد. این با استدلال حکومت اکثریّت کافی‌ست. و برای شهرداری که عمیقاً برای محیط‌زیست اظهار نگرانی می‌کند، این درواقع نتیجه‌ی عجیبی است: منابع زیست‌محیطی در ساخت خطوط دوچرخه‌سواریِ عمدتاً خالی، به هدر می‌روند، و این به نوبه‌ی خود سوءتأثیر زیست‌محیطی موتورهای درون‌سوز (احتراق داخلی) را، به‌دلیل افزایش تراکم ترافیک که مستقیماً ناشی از فضای کمتر جاده برای خودروهاست، افزایش می‌دهد...

🖇 متن کامل: مدیریت حکومتی جاده‌ها: آیا راه بهتری موجود است؟


#سرمایه‌داری #آزادی_اقتصادی
#جاده‌_خصوصی #بوروکراسی
#راه‌سازی #جاده‌سازی #بازار
➣ @Notes_On_Liberty
👍8👏5❤3
📃 محاسبه‌ی پولی به‌مثابه‌ی ابزار کنش | ✍🏻 لودویگ فون میزس

➣ @Notes_On_Liberty

۱- محاسبه‌ی پولی همچون روش تفکّر
محاسبه‌ی پولی ستاره‌ی ره‌نمای کنش تحت نظام اجتماعی تقسیم کار است. قطب‌نمای فردی است که اقدام به تولید می‌کند. او دست به محاسبه می‌زند تا خطوط تولید پردرآمد از خطوط زیان‌آور تمییز دهد؛ خطوطی که مصرف‌کنندگان آزاد احتمالاً آن‌ها را تأیید می‌کنند از خطوطی که احتمالاً آن‌ها را تأیید نمی‌کنند. هر مرحله از فعّالیّت‌های کارآفرینی منوط به بررسی موشکافانه‌ی محاسبه‌ی پولی است. پیش‌بینی کنش برنامه‌ریزی‌شده به پیش‌محاسبه‌ی تجاری هزینه‌های موردانتظار و درآمدهای موردانتظار تبدیل می‌شود. ترتیبات گذشته‌نگر از نتیجه‌ی کنش‌های گذشته به حسابداری سود و زیان تبدیل می‌گردد.

نظام محاسبه‌ی اقتصادی در زمینه‌ی پولی مشروط به نهادهای اجتماعی خاصّی است. این نظام تنها می‌تواند در بافت نهادی تقسیم کار و مالکیت خصوصی ابزار تولید، که در آن کالاها و خدمات به‌ازای یک واسطه‌ی تبادل عمومی، یعنی پول، خرید و فروش می‌شوند، عمل کند.

محاسبه‌ی پولی روش محاسبه‌ای است که توسّط افرادی که در چارچوب جامعه‌ی مبتنی بر کنترل خصوصی ابزار تولید دست به کنش می‌زنند، به کار گرفته می‌شود. این شیوه، وسیله‌ی افراد کنشگر است؛ یک روش محاسباتی طرّاحی‌شده برای تعیین ثروت و درآمد خصوصی و سود و زیان خصوصی افرادی، که به اعتبار خویش در یک جامعه‌ی مبتنی بر تجارت آزاد کنش انجام می‌دهند، است. تمام نتایج این شیوه فقط به کنش‌های افراد مربوط می‌شود. وقتی آماردانان این نتایج را خلاصه می‌کنند، نتیجه، مجموع کنش‌های خودمختار تعداد زیادی از افراد خودرهبر را نشان می‌دهد، و نه تأثیر کنش یک بدنه‌ی جمعی، یک کل، یا یک کلیّت را. محاسبه‌ی پولی برای هر ملاحظه‌ای که از نظرگاه فرد به مسائل نگاه نمی‌کند، کاملاً غیرقابل‌اجرا و بی‌فایده است. این محاسبه شامل محاسبه‌ی سود افراد است، نه ارزش‌های خیالی «اجتماعی» و رفاه «اجتماعی».

🖇 متن کامل: محاسبه‌ی پولی به‌مثابه‌ی ابزار کنش

#اقتصاد #کنش_انسانی #کنش
#کنش‌شناسی #محاسبه‌ی_اقتصادی
➣ @Notes_On_Liberty
❤5👍5👎1
«به خدا سوگند! هر ملّتی که درون خانه‌ی خود مورد هجوم قرار گیرد، ذلیل خواهد شد. امّا شما سستی به خرج دادید، و خواری و ذلّت پذیرفتید، تا آنجاکه دشمن پی‌درپی به شما حمله کرد... به من خبر رسیده که مردی از دشمن به خانه‌ی زنی مسلمان و زنی غیرمسلمان وارد شده، و خلخال و دستبند و گردن‌بند و گوشواره‌های آن‌ها را به غارت برده، در حالی‌که هیچ وسیله‌ای برای دفاع، جز گریه و التماس‌کردن، نداشته‌اند. اگر برای این حادثه‌ی تلخ، مسلمانی از روی تأسّف بمیرد، ملامت نخواهد شد، و از نظر من سزاوار است! شگفتا! شگفتا! به خدا سوگند! این واقعیّت قلب انسان را می‌میراند، و دچار غم و اندوه می‌کند که دشمنان در باطل خود وحدت دارند، و شما در حقّ خود متفرّق‌اید. زشت باد روی شما و از اندوه رهایی نیابید که آماج تیر بلا شدید! به شما حمله می‌کنند، شما حمله نمی‌کنید؟ با شما می‌جنگند، شما نمی‌جنگید؟ این‌گونه معصیت خدا می‌شود و شما رضایت می‌دهید؟» (علی ابن ابی‌طالب، خطبه‌ی ۲۷ نهج‌البلاغه)

◾️ قتل دختر ایرانی، مهسا امینی را تسلیت می‌گوییم.
➣ @Notes_On_Liberty
❤48👍22👎15
Khaso Khashak
Shahram Nazeri
اى خشمِ به‌جان‌تاخته، طوفانِ شرر شو
ای بغضِ گُل‌انداخته، فریاد خطر شو
 
ای روی برافروخته، خود پرچمِ ره باش
ای مشت برافراخته، افراخته‌تر شو
 
ای حافظِ جانِ وطن! از خانه برون آی
از خانه برون چیست که از خویش به در شو
 
گر شعله فروریزد، بشتاب و میاندیش
ور تیغ فروبارد، ای سینه سپر شو
 
خاک پدران است که دستِ دگران است
هان ای پسرم! خانه‌نگهدارِ پدر شو
 
دیوارِ مصیبت‌کده‌یِ حوصله بشکن
شرم آیدم از این‌همه صبرِ تو، ظفر شو
 
تا خود جگرِ روبهکان را بدرانی
چون شیر در این بیشه سراپای، جگر شو
 
مسپار وطن را به قضا و قدر ای دوست
خود بر سرِ آن، تن به قضا داده، قدر شو
 
فریاد به فریاد بیافزای، که وقت است
در یک نفس تازه اثرهاست، اثر شو
 
ایرانیِ آزاده! جهان چشم‌به‌راه است
ایرانِ کهن در خطر افتاده، خبر شو
 
مشتی خس و خارند، به یک شعله بسوزان
بر ظلمتِ این شامِ سیه‌فام، سحر شو

❈ سراینده: فریدون مشیری
❈ خواننده: شهرام ناظری
➣ @Notes_On_Liberty
❤13👎5👍3
‌❖ واکنش بسیاری از افراد در مواجهه با دو امر با منطق یکسان!

ملّی‌کردن اینترنت به همان اندازه‌ی ملّی‌کردن صنایع و بانک‌ها و... امری سوسیالیستی و مداخله‌جویانه، و به همان اندازه جبّارانه و زیان‌آور است. سوسیالیسم امروزی به‌تدریج و آرام در راه ملّی‌سازی (دولتی‌سازی) صنایع گام برمی‌بردارد و گام‌به‌گام در جنبه‌های مختلف زندگی انسان مداخله می‌جوید و آن را تصاحب می‌کند. ملّی‌سازی ارز، ملّی‌سازی بانک‌ها، ملّی‌سازی صنایع بزرگ، ملّی‌سازی اینترنت، همگی با یک منطق و با یک هدف (و اغلب با بهانه‌ی کوتاه‌کردن دست بیگانگان و محافظت از مردم) انجام می‌پذیرند و آن افزایش قدرت دولت و سلطه‌ی بی‌حدّوحصر آن بر مردم است و انسان آزاد باید به یک اندازه در برابر هر یک ایستادگی کند.

➣ @Notes_On_Liberty
👍52👎16❤4
‌❖ کاذب گرامی! حتّی اگر تو و تمام قماش اصلاح‌طلب و تحول‌خواه و فلان‌گرا و بهمان‌طلب، شورت بپوشید و رقص میله انجام دهید باز هم حنایتان بین مردم رنگی ندارد. دوران فرصت خریدن با دوگانه‌بازی‌ها و شیره مالیدن سر ملّت و بیست سی سالی وعده‌ی اصلاح دادن دیگر تمام شده. بهتر است بپذیرید.

#مضحکه_اصلاحات
#دوگانه‌سازی #ملیجک
#دیگه_تمومه_ماجرا
➣ @Notes_On_Liberty
👏49👍16👎6
«همه بام و در، مردم شهر بود
کسی کَش ز جنگآوری بهر بود

همه در هوای فریدون بُدند
که از درد ضحاک پرخون بدند

ز دیوارها خشت، وز بام سنگ
به کوی اندرون تیغ و تیر و خدنگ

ببارید چون ژاله ز ابر سیاه
پئی را نبُد بر زمین جایگاه

به شهر اندرون هر که برنا بدند،
چه پیران که در جنگ دانا بدند،

سُوی لشکر آفریدون شدند
ز نیرنگ ضحاک بیرون شدند

خروشی برآمد ز آتشکده
که بر تخت اگر شاه باشد دده

همه پیر و برناش فرمان بریم
یکایک ز گفتار او نگذریم

نخواهیم بر گاه، ضحّاک را
مرآن اژدهادوش ناپاک را» (شاهنامه، ضحّاک، بخش ۱۲)

❈ مهرگان، جشن پیروزی فریدون بر ضحّاک ماردوش را، گرامی می‌داریم؛ جشن مهر و مهرورزی فرخنده باد!

➣ @Notes_On_Liberty
❤23👌5👍4
● جان دادن جوان جلوی در بسته‌ی درمانگاه دولتی
● جابه‌جایی نیروی سرکوبگر با آمبولانس
● جابه‌جایی نیروی سرکوبگر با خودروی حمل بستنی
● انحصار اسلحه در دست دولت

‌❖ این‌ها بخشی از فجایع اقتصاد دولتی و انحصارهای به‌وجود آمده توسّط دولت است. باز هم کسی آنقدر وقاحت به خرج می‌دهد که از مداخلات دولت و اقتصاد و انحصار دولتی دفاع کند؟!
➣ @Notes_On_Liberty
👍59❤4👎3
«منم، کوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه نیرومند، شاه چهارگوشه جهان، پسر کمبوجیه. آنگاه که باآشتی به درون بابل درآمدم، جایگاه سروری را با جشن و شادمانی در کاخ شاهی برپا کردم. سپاهیان گسترده‌ام با آرامش درون بابل گام برمی‌داشتند؛ نگذاشتم کسی در همه سومر و آکد، هراس‌آفرین باشد. در پی امنیت بابل و همه‌ی جایگاه‌های مقدسش بودم. برای مردم بابل ... که برخلاف خواست خدایان یوغی بر آنان نهاده بود که شایسته‌شان نبود، خستگی‌هایشان را تسکین دادم و از بندها رهایشان کردم...» (منشور کوروش کبیر)

❈ هفتم آبان، روز بزرگداشت کوروش شاه را گرامی می‌داریم.

➣ @Notes_On_Liberty
👍37👎16❤8
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
از سه جنبش می‌تو و وال‌استریت و جلیقه‌زردها که بگذریم، چیزهایی که در این کلیپ با عنوان انقلاب به خورد مردم داده شد، انقلاب نبودند، بلکه حرکت‌های اصلاحی بودند. یعنی مردم با «فرد» مستبد یا «دیکتاتور» و نهایتاً چند اصل قانون اساسی یا قوانین رایج مخالف بودند. هدف هیچ‌یک از ملّت‌ها براندازی و ساقط کردن «نظام سیاسی» حاکم و برقراری نظام جدید نبود. با توجه به مفهوم انقلاب، این حرکت‌ها انقلاب نبودند، هر نامی بر آنان می‌توان نهاد، جز انقلاب. هیچ «انقلاب»ـی بدون رهبر به پیروز نرسیده است.

اپوزیسیون خارجی امروز گریان و نالان خودش را شرحه‌شرحه می‌کند تا بگوید شما رهبر نمی‌خواهید و سعی در جا انداختن این تفکر دارد. دو علت وجود دارد: عده‌ای از مخالف‌نمایان دوست ندارند با سرنگونی جمهوری مستقر مواجب‌شان قطع شود. عده‌ی دیگر هدف مشخصی دارند: کسب قدرت. پس از سرنگونی دولت، به سرعت خواهند آمد و با این ادعا که رهبر ندارید، و ما عقلای شماییم، قدرت را تصاحب خواهند کرد. گذشتن از سدّ اپوزیسیون فرصت‌طلب و بدخواه، نخستین گام برای پیروزی‌ست.

#آزادی #انقلاب #اپوزیسیون_دوزاری
➣ @Notes_On_Liberty
👍44👎17👏9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
● یک هفته از رویداد روز پنج‌شنبه‌ی کرج و زخمی شدن گزمه‌های حکومتی می‌گذرد؛ بعد از این رویداد عدّه‌ای که کّباده‌ی آزادی‌خواهی و ضدّدولت بودن را ثانیه‌ای روی زمین نمی‌گذارند، پس از پنجاه روز سرکوب و کشتار مردم توسّط دولت، یکباره از گور برخاستند و فریاد وامصیبتا سر دادند و از سخن از چرخه‌ی خشونت گفتند (که علی‌الظّاهر باید یک‌طرفه به آن پایان داد). روز بعد که مردم در خاش مستقیماً هدف گلوله‌ی جنگی قرار گرفتند، حضرات دوباره به گور برگشتند. دریغ از یک خط تقبیح این جنایتِ دولتی از جانب این حضرات بسیار آزادی‌خواه!

● گزمه‌ی دولتی که زخمی می‌شود بی‌گناه است، یا مردمی که به طلب حق‌ّشان برخاسته‌اند و توسّط همان گزمه‌ها کشته می‌شوند؟ آزادی‌ گفتن و کبّاده‌ی ضدّدولت کشیدن‌تان را باور کنیم یا پاچه‌لیسی‌تان برای دولت را؟ هرچه می‌خواهید بکنید، ولی خواهشندم واژه‌های آزادی و آزادی‌خواهی را به گند نکشید ای فاتحان اقلیم وقاحت!

🎞 تصاویری از کودکان کشته‌شده به دست دولت
👍33💔7👏6
Forwarded from Radical | رادیکال
چرا G/GDP برای سنجش اقتصاد دولت‌زده ایران مناسب نیست؟

ردی بر دستاویز جدید چپ ِانقلابی برای ادامه چهل سال دولتگرایی

✍مهران خسروزاده

برای اندازه گیری ابعاد دخالت یک دولت در اقتصاد می‌توان شیوه‌های مختلفی را به کار گرفت. در حالی که برخی از شناخته‌شده ترین روش‌ها مقادیر پولی مداخلات مستقیم دولت‌ها از طریق بودجه عمومی کشور نسبت به کل تولید ناخالص داخلی را ملاک کار خود قرار می‌دهند، باید توجه کرد که نتایج حاصل از این نوع نگاه تا چه حد می‌تواند گمراه کننده باشد.

آن چه مسلم است، صحت این نکته است که آن دسته از مداخلاتی که آثار پولی مستقیم ندارند و در حساب‌های ملی تحت عنوان  «مخارج دولت» ذکر نمی‌شوند همچنان به قوت خود باقی هستند و تبعات آن زندگی شهروندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای مثال ممنوعیت واردات خودرو یک دخالت آشکار دولت در اقتصاد ایران به شمار می‌رود، اما این محدودیت در حساب‌های ملی و در نتیجه، نسبت مخارج دولت به تولید ناخالص ملی منعکس نمی‌شود. جالب اینجاست که این اقدام از طريق دو کانال کاهش واردات و از گسترش تولید خودروساز داخلی میتواند به افزایش تولید ناخالص داخلی، بدون افزایش مخارج دولت منتهی شود. این بدان معناست که این دخالت آشکار می‌تواند نه تنها ابعاد و مداخله‌گری دولت در اقتصاد را بالا نبرد بلکه براساس شاخص متداول سنجش ابعاد دولت، دولت ایران کوچکتر نیز شده‌ است!!

از سوی دیگر تفکیک بنگاه‌های خصوصی از بنگاه‌های دولتی و وابسته به حکومت از مناقشه برانگیزترین مسائلی است که اقتصادی مانند اقتصاد ایران با آن مواجه است. در حالی که بسیاری از صنایع کشور  با مدیرانی منصوب شده دولتی اداره می‌شوند یا بر اساس بخشنامه‌های صادر شده از سوی وزارتخانه‌ها فعالیت می‌کنند و یا تحت تملک نهادهای حکومتی  هستند، تولیدات آن‌ها نه ذیل بخش دولتی اقتصاد بلکه تحت عنوان فعالیت بخش خصوصی محاسبه و رده‌بندی می‌شود.

برای مثال، شرکت سرمایه گذاری سازمان تامین اجتماعی (شستا) یک ابربنگاه اقتصادی به حساب می‌آید که تقریبا در تمام صنایع کشور مشغول به فعالیت‌است و واحدهای تولیدی متعددی را در اختیار دارد. با این حال با وجود این‌که مديرعامل شستا از سوی وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی تعيين می‌شود، فعالیت شستا و تمام بنگاه‌های زيرمجموعه آن تحت عنوان فعالیت‌های بخش خصوصی در اقتصاد کشور رده‌بندی می‌شوند.

صندوق بازنشستگی کشوری مثال دیگری در این زمینه است. با وجود این‌که مدیریت این صندوق در اختیار دولت است، اما ارزش افزوده آن در بخش خصوصی محاسبه می‌شود.
بانک سینا نمونه دیگری از این موارد است. در حالی که بنیاد مستضعفان مالک اصلی بانک سینا محسوب می‌شود و این نهاد نیز مستقیما زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی به فعالیت می‌پردازد، بانک سینا یک بنگاه خصوصی در نظر گرفته می‌شود و تولیدات آن ذیل تولید بخش خصوصی محاسبه می‌شود.

علاوه بر اینها وجود منابع سرشار انرژی موجب شده تا از طریق کنترل قیمت حامل‌های انرژی در کنار تورم‌های بالا، بی‌سروصدا مخارج دولتی هنگفت و گسترده‌ای در اقتصاد ایران در جریان باشد، که به دلیل عدم ثبت پولی در ترازنامه‌ها معمولا از آن چشم‌پوشی می‌شود. همین مسئله موجب شده تا سطح مخارج دولت در اقتصاد ایران به شکل قابل توجهی کوچک‌تر از آنچه هست نمایانده شود.

در حالی که تفکیک روشن بنگاه‌های دولتی و خصوصی در کشورهای غربی و محدودیت در اعطای یارانه‌های قیمتی مختلف باعث شده تا نسبت مخارج دولت به تولید ناخالص داخلی درک ملموسی از ابعاد دخالت دولت در اقتصاد بدهد، با توجه به گستردگی وجود  فعالیت‌های دولتی ذیل عنوان بخش خصوصی، همچنین مقررات و قواعد به شدت مداخله‌گر و یارانه‌های قیمتی مختلف که فاقد آثار پولی هستند، این شاخص تصویری به شدت گمراه‌کننده از اقتصاد ایران و ابعاد مداخلات دولت ارائه می‌دهد.

با این حال، انتقادات تنها به شاخص متداول اندازه‌گیری سهم دولت از اقتصاد محدود نمی‌شود. این انتقاد را می‌توان فراتر برد و به مسائل کلیدی‌تر نیز اشاره کرد. برای نمونه بدون شک نحوه مخارج دولت نیز حائز اهمیت است و در شرایطی که دولت با نارضایتی عمومی نسبت به چگونگی هزینه‌های خود مواجه است، صحبت از افزایش مخارج چندان حرف عاقلانه‌ای به نظر نمی‌رسد.

#اقتصاد
#تخصصی


Share This Article
Join Radical | Challenge Your Friends

https://t.me/joinchat/AAAAAFhioi85VlLNL4puQg
👍19👎2👌2
📃 استدلال‌های لیبرال در دفاع از حقّ داشتن سلاح | ✍🏻 بیلی کریسمس

➣ @Notes_On_Liberty

برهان لیبرالی حقّ داشتن سلاح صراحتاً برهانی اخلاقی است. این استدلال اخلاقی می‌تواند دو شکل متفاوت داشته باشد، یکی از آن‌ها مبتنی بر حقّ ذاتی ما برای زندگی است. حقّ زندگی سنگ‌بنای حقوق فردی لیبرال است: جان لاک استدلال می‌کند که در «قانون طبیعت» حقّ حفظ جان، تقدیس شده است. از نظر لاک، حقّ حفظ جان همانا حقّ دفاع از خود است. تصوّر کردن افراد به‌مثابه‌ی موجوداتی مستقل و به‌لحاظ اخلاقی مجزّا، که از نظرگاه لیبرالیسم مرکزیّت دارد، نشان می‌دهد که حقّ زندگی یا حفظ جان بدین معناست که فرد می‌تواند به این حقّ خود عمل کند، و مجبور نیست به دیگرانی که در راستای منافع خود عمل می‌کنند وابسته باشد -این مطلب اصلیِ حقوق فردی است.

حقّ دفاع از خود نزد لیبرال‌ها صرفاً نوعی قرارداد قلمداد نمی‌شود، بلکه حقّی طبیعی و دینی است که صرفاً به‌دلیل اینکه ما افرادی شایسته‌ی توجّه اخلاقی هستیم، در درون و سرشت ما نهاده شده است. و نه به‌خاطر اینکه به‌طور اتّفاقی در این یا آن مجموعه از قراردادهای اجتماعی زندگی می‌کنیم. حقوق طبیعی مبنایی برای ارزیابی نظام‌های حقوقی فراهم می‌کند تا جایی‌که به ما می‌گویند نظام حقوقی باید چه حفاظت‌ها و حراست‌هایی را ارائه کند.

با توجّه به اینکه در ایالات متّحده‌ی کنونی، تهدیدات جانی که ممکن است فرد با آن مواجه شود، اغلب برای مقابله نیاز به سلاح گرم دارند، حقّ قانونی حمل اسلحه دلالت منطقی حقّ دفاع از خود است.

استدلال لیبرال دیگر برای حقّ داشتن اسلحه، استدلالی نتیجه‌گرایانه است: زمانی‌که شهروندان حقّ حمل سلاح داشته باشند، جرایم خشونت‌آمیز و جرایم مالکیّتی به‌طور مؤثّرتری مهار می‌شوند، و علاوه بر این، بازدارندگی به شیوه‌ای بسیار برابرتر عمل می‌کند...

🖇 متن کامل: استدلال‌های لیبرال در دفاع از حقّ داشتن سلاح

#حق_دفاع #آزادی #مالکیت
#حق_زندگی #آزادی_اسلحه
➣ @Notes_On_Liberty
👍27❤6👎4
📄 | درست پیش از سقوط دستگاه سیاسی، دولت تلاش می‌کند با انجام اصلاحات اساسی انتقادات را فرونشاند، مانند اصلاحات لویی شانزدهم در فرانسه، اصلاحات استولیپین در روسیه، و اصلاحات بوکسورها در چین. در چنین اصلاحاتی غالباً تلاش می‌شود گروه‌های دیگری جذب رژیم شوند، بدون اینکه با دادن اختیارات مشورتی واقعی به پارلمان‌ها با شوراها به آن‌ها هیچ‌گونه قدرت واقعی داده شود. ولی، چنین اصلاحاتی معمولاً به تضعیف بیشتر رژیم میانجامد. این اصلاحات از یک طرف به‌منزله اقرار به نقص دستگاه سیاسی است، و از طرف دیگر، مشوق دیگران به اعمال فشار بر حکومت برای تغییرات بیشتر. این الگو تاییدگر هشدارِ ماکیاولی به حاکمان است: «اگر در برهه‌های سخت، ضرورت اصلاحات به‌وجود آمد، برای اقدامات جدی بسیار دیر است؛ اقدامات اندک به شما کمکی نخواهد کرد، چراکه از نظر دیگران شما این اقدامات را از سر ناچاری و اجبار انجام داده‌اید، و هیچ‌کس به خاطر این اقدامات تعهدی به شما نخواهد داشت.»

#انقلاب #اصلاحات #ماکیاولی
➣ @Notes_On_Liberty
👍41👎4👌2
«ای فقیران، تیره‌بختان، و مردمانی که در جهالت به سر می‌برید! ملّت‌هایی که خود مسبب بدبختی هستید و چشم بر حقّ خود بسته‌اید! شما خود را در برابر چشمان خود، از بهترین و بیشترین سهم ثروت خود محروم می‌سازید؛ کشتزارهایتان غارت می‌شود، اموالتان به سرقت می‌رود، میراث خانوادگی‌تان از میان می‌رود؛ چنان زندگی می‌کنید که نمی‌توانید بر هیچ چیز دعوی تملّک کنید؛ به‌نظر می‌رسد شما از اینکه دارایی‌تان، خانواده، و زندگی‌تان را وام گرفته‌اید، احساس رضایت و خوشبختی می‌کنید!
این تباهی، بدبختی، ویرانی، و فلاکت نه از دشمن بیگانه، بلکه از دشمنی به شما می‌رسد که خود به او قدرت بخشیده‌اید...
هرگاه تصمیم بگیرید که دیگر بنده نباشید، بی‌درنگ آزاد خواهید شد... فقط کافی است به حمایت خود از جبّار پایان دهید، آنگاه خواهید دید که چگونه پی‌ستون این پیکره‌ی عظیم متزلزل می‌شود و درهم‌می‌شکند.»

❈ اتیین دو لا بوئتی، رساله‌ی بردگی اختیاری
➣ @Notes_On_Liberty
👍34👎6❤2