On Liberty | درباره‌ی آزادی
7.9K subscribers
434 photos
38 videos
16 files
233 links
مهم‌ترین پی‌آمد حکومت قانون آزادی همه‌ی شهروندانِ برابر و تأمین آزادی‌های آنان است. تا زمانی‌که شالوده‌ی این نظامِ آزادی، و نهادهایی که آزادی شهروندان برابر را تضمین می‌کنند، استوار نشده باشد، هیچ پیشرفت مادّی صورت نخواهد گرفت.
Download Telegram
مارکسیسم و ​​جریان‌های برخاسته از آن -یعنی لنینیسم، استالینیسم و ​​مائوئیسم- را نمی‌توان صرفاً بر اساس عملکرد اقتصادی‌شان قضاوت کرد. بهای انسانی این مکاتب بسیار هولناک‌تر بود. اجرای این ایدئولوژی‌ها در سده‌ی بیستم، چه بسا موجب مرگ نزدیک به ۱۰۰ میلیون انسان شده باشد. شمار کسانی‌که جان سالم به در بردند ولی زندگی‌شان تحت تأثیر این افکار و سرکوب‌های توجیه‌شده با آن‌ها تباه شد، از حدّ شمارش بیرون است. در تاریخ، نمونه‌های اندکی را می‌توان یافت که در آن‌ها، نیّت‌های خیر به چنین مصیبت عظیمی انجامیده باشد. تابلویی که پس از فروریختن دیوار برلین بر دیوار کارخانه‌ای در آلمان شرقی نصب شد، کاملاً بجا -هرچند دیرهنگام- بود: «خطاب به کارگران جهان: متأسّفم.» نیازی به امضا هم نبود.

● جان لوئیس گدیس، جنگ سرد: تاریخ نوین

➣ @Notes_On_Liberty
👍29👏4👌2
اگر کسی که کارهای ماندگاری انجام داده، نتواند در مقام الگو و راهنما عمل کند، دست‌کم می‌تواند برای ما همچون فانوس دریایی باشد که صخره‌های خطرناک را نشان می‌دهد.

برای درک جهان، اغلب باید از انبوه جمعیّت دور ایستاد و از پناهگاهی امن، به تماشای هیاهوی کشمکش‌ها و شور و هیجان‌ها نشست. بدین‌سان، آنگاه که در میان گورها می‌نشینیم، حماقتِ طمع و جاه‌طلبی را آشکارتر درمی‌یابیم؛ وقتی به ستارگان صبور چشم می‌دوزیم، جنون آن‌همه شتاب‌زدگی و نگرانی بر ما آشکار می‌شود؛ و هنگامی‌که زیر آسمانی آرام در آغوش زمین می‌آرمیم، درمی‌یابیم که غوغای پرهیاهوی جمعیّت تا چه اندازه مضحک است.

برای جلب ​​تأیید اکثریّت، باید در چارچوب «میان‌مایگی متعارف» باقی ماند. هر آنچه فراتر از این حد باشد -خواه بینش و فضیلتی والاتر، و خواه حماقت و رذیلتی افزون‌تر- محکوم می‌شود. شریف‌ترین انسان‌ها نیز، همچون بدترین جنایتکاران، به کام مرگ فرستاده شده‌اند. با این حال، این واقعیّت نباید مایه‌ی تسلّی هیچ قهرمان پوشالی یا محبوب توده‌ها باشد.

● جان لنکستر اسپالدینگ، گزیده‌ها و تأمّلات

➣ @Notes_On_Liberty
❤14👍10👌2
«پس از سال ۱۷۸۹، وضعیّت اضطراری و جنگ خارجی ناشی از انقلاب، شکوفه‌های لیبرالیسم را پژمرده ساخت و مسیر تحوّلات را به‌سوی نوعی «استبداد پسا-دموکراتیک» منحرف کرد. اگر انقلاب فرانسه دستاورد بدیعی داشته باشد، آن دستاورد، برپایی دولتی است که ژاکوبن‌ها برای جنگ سازماندهی کردند؛ دولتی با سازوکاری که در عصر مسیحیّت هرگز حتّی تصوّر آن هم نمی‌رفت؛ دولتی که از شهروندان خود، همکاری همه‌جانبه و جذب کامل در ساختار حکومت را می‌طلبید؛ روندی که سرانجام به «حکومت کنسولی بناپارتی» -یعنی دیکتاتوری مبتنی بر همه‌پرسی- انجامید.»

❈ هربرت باترفیلد، مرد انگلیسی و تاریخش

چهاردهم ژوئیه سالروز یورش انقلابیون فرانسه به قلعه‌ی باستیل است؛ یورشی که آغاز انقلاب فاجعه‌بار فرانسه دانسته می‌شود.

➣ @Notes_On_Liberty
👍15👌4👏2
ایمان به آرمانی مقدّس، تا حدّ زیادی جایگزین ایمانِ ازدست‌رفته نسبت به خود، شده است. انسان معمولاً زمانی به کار و زندگی خود می‌پردازد که آن کار ارزش پرداختن داشته باشد. ولی وقتی چنین نیست، او با مداخله در کار دیگران، ذهن خود را از امور بی‌معنای زندگی خویش دور می‌کند. این مداخله در کار دیگران، در قالب غیبت، تجسّس و فضولی، و همچنین اشتیاق تب‌آلود نسبت به مسائل جمعی، ملّی و نژادی نمایان می‌شود. ما در گریز از خویشتن، یا به شانه‌ی همسایه تکیه می‌زنیم و یا به گلویش چنگ میاندازیم.

آزادی همان‌قدر که سرخوردگی را تسکین می‌دهد، آن را تشدید نیز می‌کند. آزادی انتخاب، تمام بار مسئولیّت شکست را بر دوش فرد می‌گذارد؛ و از آنجاکه آزادی، فرد را به تلاش‌های متعدّد ترغیب می‌کند، ناگزیر موجب تکثیر شکست و سرخوردگی می‌شود. آزادی با فراهم‌آوردن راهکارهای تسکین‌بخشی همچون کنش، تحرّک، تغییر و اعتراض، از شدّت سرخوردگی می‌کاهد. اگر انسان استعداد آن را نداشته باشد که از خود چیزی بسازد، آزادی باری گران خواهد بود. وقتی خود فرد فاقد توانایی است، آزادی انتخاب چه سودی دارد؟ ما به جنبش‌های توده‌ای می‌پیوندیم تا از مسئولیّت فردی بگریزیم، یا به قول آن جوان پرشور نازی، «تا از آزادی رها شویم.»

وقتی از خود دست می‌کشیم و به بخشی از یک کلّ منسجم بدل می‌شویم، نه‌تنها از منافع شخصی چشم می‌پوشیم، بلکه از بار مسئولیّت فردی نیز رها می‌شویم. نمی‌توان پیش‌بینی کرد که انسان، آنگاه که از قید ترس‌ها، تردیدها، دودلی‌ها و آن ندای مبهم وجدان و شرافت -که قرین قضاوت فردی است- آزاد می‌شود، تا چه حد در ارتکاب قساوت و بی‌رحمی پیش می‌رود.

هنگامی‌که استقلال فردی خود را در بطن یک جنبش توده‌ای از دست می‌دهیم، به آزادی تازه‌ای دست می‌یابیم: آزادی نفرت‌ورزیدن، زورگویی، دروغ گفتن، شکنجه کردن، کشتن و خیانت کردن، بی‌آنکه شرم یا پشیمانی‌ای در کار باشد. بی‌تردید بخشی از جاذبه‌ی جنبش‌های توده‌ای در همین نکته نهفته است؛ ما در آنجا به «حقّ بی‌شرافتی» دست می‌یابیم. هیتلر نسبت به خشونت فرد مستقل و خودمختار، نگاهی تحقیرآمیز داشت: «هرگونه خشونتی که از پایه‌ای استوار و معنوی سرچشمه نگیرد، لرزان و نامطمئن خواهد بود؛ چراکه فاقد آن ثباتی است که تنها در سایه‌ی نگرشی متعصّبانه و افراطی به‌دست می‌آید.»

● اریک هافر، مؤمن راستین

➣ @Notes_On_Liberty
👍16👌5👏4
در کامنت‌ها چند مورد از چیزهایی رو که اکثریت مردم ایران هوادارش بودند و اون چیز نتایج مطلوب مدنظرشون رو داشته، ذکر کنید. (از مشروطه تا امروز)
🤣21👎1
هرگز به سمت مبارزه‌ی واقعی با دولت‌تان نروید، چراکه این کار باعث نابودی کشورتان می‌شود و زمین سوخته بر جای می‌گذارد. در صورتی‌که با دولت مبارزه کنید موشک‌هایی به رودهایتان می‌زند و رودها را می‌خشکاند (حتی رودهای قابل کشتی‌رانی را)؛ با موشکی دیگر دریاچه‌های پرآب را که هرساله گردشگران زیادی را جذب می‌کند، می‌خشکاند؛ با موشک‌های دیگر مزارع و باغ‌های شما را که محصولش را به سرتاسر جهان صادر می‌کنید می‌خشکاند؛ با بمب‌هایی خانه‌های محکم‌تان را که غیرممکن است با فرونشست تخریب شود، نابود می‌کند؛ با بمب‌هایی دیگر طی دو روز چند ده هزار نفرتان را می‌کشد. سبب جلای وطن عده‌ی زیادی هم می‌شود. احتمالاً ارزش پولتان را هم تضعیف کند و سبب فقر شما شود و مشاغلتان را نابود کند.

نهایتاً بروید توی خیابان بوق بزنید، شعاری بدهید و به خانه برگردید؛ در این نوع «مبارزه»ی دهشتناک، دولت شما را می‌بوسد، به شما گل می‌دهد و از شما تشکر می‌کند؛ در طرح‌های توسعه‌ای که تا امروز سبب پرآب‌تر شدن رودها و گسترش زمین‌های کشاورزی شده خللی وارد نمی‌شود. اصلاً چرا می‌خواهید با دولتی که تا حالا به کشور شما و مردم شما آسیبی وارد نکرده مخالفت کنید؟ خاک بر سرتان.

#منطق_اپوزیسیونی
➣ @Notes_On_Liberty
👏27👍9👌5
سوسیالیسم به‌طور کلّی سابقه‌ی شکست دارد؛ سابقه‌ای چنان آشکار که تنها یک روشنفکر می‌تواند آن را نادیده بگیرد یا از پذیرش آن طفره برود. حتّی کشورهایی که زمانی مرفّه‌تر از همسایگان خود بودند، تنها پس از یک نسل از سیاست‌های سوسیالیستی، خود را بسیار فقیرتر از همسایگان خود یافته‌اند. چه این کشورهای همسایه غنا و ساحل عاج باشند و چه برمه و تایلند، داستان در سراسر جهان یکسان بوده است. شکست اقتصادی بدترین قسمت ماجرا نیست. میلیون‌ها قربانی استالین، مائو و پل پوت به‌دلایل سیاسی واقعیّتی غم‌انگیزتر است.

● توماس سوول، بقای چپ‌گرایی

➣ @Notes_On_Liberty
👍27❤6👌2
Forwarded from پادچپ
ارزش و زیبایی لیبرالیسم در بنیان آن در یک ایده عمیقاً انسانی نهفته است: هر فرد بر اساس ترجیحات، شرایط و برنامه زندگی خود، عمل می‌کند، انتخاب می‌کند و به دنبال ابزاری است که برای دست‌یابی به اهدافی که برای خود ارزشمند می‌داند، مناسب‌ترین می‌داند.

سوسیالیسم و رهبری سیاسی از یک فرض متفاوت شروع می‌شوند: این‌که دولت، متخصصان یا نخبگان می‌توانند تعیین کنند که چه چیزی «برای همه بهتر است». با این حال، هیچ مرجعی نمی‌تواند به‌طور کامل خواسته‌ها، نیازها و اولویت‌های میلیون‌ها نفر را بداند. تلاش برای جای‌گزینی این تنوع با یک اراده جمعی واحد نه تنها غیرممکن است، بل‌که مغایر با آزادی انسان نیز می‌باشد.

حتی از منظر معنوی، اراده آزاد نشان می‌دهد که کرامت فرد دقیقاً در ظرفیت او برای انتخاب، موفقیت، شکست و یادگیری نهفته است. وقتی سیستمی تلاش می‌کند این آزادی را با تصمیمات تحمیلی از بالا جای‌گزین کند، در نهایت پیچیدگی طبیعت انسان را نادیده می‌گیرد. به همین دلیل است که سوسیالیسم بارها و بارها شکست می‌خورد: زیرا تلاش می‌کند از موضع قدرت برنامه‌ریزی کند، کاری که تنها می‌تواند از آزادی، مسئولیت و هم‌کاری داوطلبانه ناشی شود.
👍18👏2👌2
چیز خاصّی بر سرش نیومده و قرار نبوده نتایجی جز این بر جای بگذاره. آموزش دولتی هم مثل هر چیز دولتی دیگه، و به همان دلایل، ناکارآمده. آموزش دولتی مثل بهداشت و درمان دولتی و کارخانه‌ی دولتی اداره میشه؛ جایی‌که هیچ انگیزه‌ی برای تولید وجود نداره. معلّمی که حقوق ثابتی دریافت می‌کنه و مهم نیست چقدر تلاش کنه؛ دستمزد تابع تلاشش نیست (حتّی اگر سی برابر رقم فعلی باشه). نظامی که هدفش یادگیری نیست بلکه نمره‌گرفتن در اون اولویّت داره. موادّ درسی که نه به درد دانش‌آموز می‌خورند نه با استعدادها و علایق اون سازگارند، نه جذابیّتی برای اون دارند و خوندن و حفظ کردنش صرفاً استرس و کلافگی داره. حجم درسی زیاد که اغلب‌شون هیچگاه در زندگی واقعی کاربرد ندارند و مثل آوار بر سر دانش‌آموز خراب میشند. این مشکلات، مشکلات نظام دولتی در همه‌جاست؛ حجم بیشتر دولت‌گرایی یا تعویض دولت (عبا با کراوات) مشکلی رو حل نمی‌کنه.

➣ @Notes_On_Liberty
👍29❤10🙏3
آلوین گولدنر معتقد است که نوعی «عقده‌ی افلاطونی» در میان روشنفکران غربی وجود دارد. او به استدلال افلاطون در کتاب «جمهوری» اشاره می‌کند که بر اساس آن، فیلسوفان -که به‌طور ویژه برای این وظیفه آموزش دیده‌اند و از داشتن مالکیّت خصوصی منع شده‌اند- باید سران دولت باشند. این استدلال دیرزمانی تأثیر زیادی نداشت و چندان مورد توجّه نبود. با این‌حال، هم‌زمان با گسترش ایده‌های شایسته‌سالاری (Meritocracy) و امکان دستیابی افراد بااستعداد به مشاغل گوناگون پس از انقلاب فرانسه (و البته هم‌زمان با شکل‌گیری طبقه‌ی روشنفکر)، این ایده، دست‌کم برای شماری از روشنفکران، پذیرفتنی‌تر جلوه کرد که قدرت سیاسی باید در اختیار صاحبان استعدادهای فکری باشد نه در انحصار کسانی‌که به‌واسطه‌ی تولّد یا انتخاب به آن رسیده‌اند. در سده‌ی نوزدهم، کُلریج و پیروانش در انگلستان نخبگان فکری جدید را «کلریسی» (Clerisy یا قشر روشنفکر) می‌نامیدند؛ در فرانسه نیز پیروان سن‌سیمون، و همچنین اگوست کنت و هوادارانش (که به پوزیتیویست‌ها شهرت داشتند)، استدلال‌هایی در باب ضرورتِ حکمرانی روشنفکران ارائه می‌کرد.

● نبرد میان روشنفکران و سرمایه‌داری

➣ @Notes_On_Liberty
👍14👌6👏2
همه چیز در معرض زوال و دگرگونی است. زمانی‌که یک دولت، پس از جان سالم به در بردن از خطرات بزرگ و متعدّد، دارای قدرت عظیم و حاکمیّت کامل و بی‌چون‌وچرا می‌شود، بی‌گمان تداوم طولانی رفاه به ظهور سبک زندگی پرهزینه و تجمّل‌گرایانه میانجامد و ذهن مردمان درگیر رقابت‌های جاه‌طلبانه شده و شدیداً مشتاق و حریص دستیابی به مقام و قدرت می‌شوند.

با فزونی‌گرفتنِ این مفاسد، میل به قدرت و حکم‌راندن بر مردم نخستین گام‌ها را برای ویرانی جامعه برمی‌دارد؛ سپس تکبّر و تجمّل‌گرایی این روند را پیش می‌برند؛ و سرانجام، دگرگونی به‌دست توده‌ی مردم کامل می‌شود: آنگاه که طمع برخی به آنان آسیب می‌رساند، و جاه‌طلبی دیگران غرورشان را باد می‌کند و با امیدهای فریبنده مسمومشان می‌سازد.

زیرا در آن حال، آنان که از خشم شعله‌ور شده و تنها از امیال خویش پیروی می‌کنند، دیگر تن به هیچ قیدوبندی نمی‌دهند و به سهمی برابر در اداره‌ی امور، در کنار حاکمان پیشین، راضی نمی‌شوند؛ بلکه تمام حاکمیّت و زمامداری امور را یکسره به چنگ می‌آورند.

زمانی‌که چنین اتّفاقی رخ دهد، دولت در ظاهر زیباترین نام‌ها، یعنی دولت آزاد و مردمی را به خود خواهد گرفت؛ ولی در حقیقت بزرگ‌ترین مفاسد و شرارت‌ها خواهد بود: حکومت توده‌ها.

● پولیبیوس، تواریخ (دفتر ششم)

➣ @Notes_On_Liberty
👍13👏4🙏1
جنگ‌ها، آماده‌سازی پیش از آن‌ها و پیامدهایشان، همگی به برقراری «دولت تمامیّت‌خواه» میانجامند؛ یعنی به سوی گسترش سیطره‌ی حکومت و افزایش روزافزون مسائل و مشکلات کلان. ولی تنها کسانی‌که قادرند فراتر از ظواهر را ببینند، درمی‌یابند که وقتی مردمان در چارچوب یک تشکیلات قدرت‌محور -سوسیالیسم، اقتدارگرایی، دولت رفاه یا اقتصاد دستوری- گرد هم می‌آیند و به‌اصطلاح «کلان‌محور» می‌شوند، وقوع جنگ ممکن، و در واقع بسیار محتمل می‌گردد. انسان‌ها در بازار آزاد، یعنی مردمی که دغدغه‌های خود را به مسائل خُرد محدود کرده و بر اساس انتخاب آزاد و به‌صورت فردی عمل می‌کنند اهل جنگ‌افروزی نیستند؛ کار آن‌ها خلق کردن و دادوستد است! درست همان‌گونه که مردمان دولت‌های همجوار ایلینوی و ویسکانسین رفتار می‌کنند، دیگر مردمان نیز اگر از گزند دخالت‌های مزاحمان و فضول‌ها در امان باشد و سرگرمِ کار خود، همین‌گونه عمل خواهد کرد.

● لئونارد رید، ژرف‌تر از آنچه فکر می‌کنید

➣ @Notes_On_Liberty
👍12❤7👏3
دست خالی جلوی گلوله رفتن نه شجاعت است، نه درایت، نه عقلانیت، نه حماسه‌سازی، نه نتیجه‌بخش.

#بدیهیات
👍35👏6👌3
«مرداد مَه است سخت خرّم
مِی نوش پیاپی و دمادم»
(مسعود سعد)

ـ᪥ـ جشن امردادگان فرخنده باد!

➣ @Notes_On_Liberty
👏16👍7👎5
وقتی در برابر یک ارتش منظّم و منضبط، دهقانان بی‌مهارت و غیرمسلّح قرار گیرند، چه شانسی برای حفظ آزادی وجود دارد؟ بگذارید به صفحات تاریخ برگردم تا شما را از خطر فعلی‌تان آگاه کنم. تاریخ اکثر ملل جهان را به یاد بیاورید. چه ویرانی‌ها و خرابی‌هایی توسّط ارتش‌های دائمی رقم خورده است؟ نمونه‌ای که هنوز در حافظه‌ی برخی اعضای این مجلس هست به ما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان مردم مسلّح ما را نابود کرد. چهل سال پیش، هنگامی‌که قطعنامه‌ی انقیاد آمریکا در بریتانیای کبیر تشکیل شد، مردی نیرنگ‌باز، [سر ویلیام کیت] که فرماندار پنسیلوانیا بود، به پارلمان بریتانیا توصیه کرد که مردم را خلع سلاح کند. چون این بهترین و مؤثّرترین راه برای بردگی آن‌هاست. ولی نباید این کار را آشکارا انجام داد. بلکه باید آنان را تضعیف کرد و تدریجاً مدفون‌شان ساخت. این طرحی فوق‌العاده ناعادلانه بود. چرا ما برای جلوگیری از خطر نابودی مردم مسلّح‌مان، قدرت واقعی و طبیعی‌مان، تدبیری نیاندیشیم؟

● جرج میسون، سخنرانی در مجمع ویرجینیا ۱۴ ژوئن ۱۷۸۸

➣ @Notes_On_Liberty
❤14👌8👍5
رفیق تدینُف به رفیق وُزنِسِنسکی در جلسه‌ی گسپلن: مردم پول‌شون رو طبق سلسله‌مراتب ضروریات خرج می‌کنند، هیچ‌کس، تأکید می‌کنم هیچ‌کس، اول ماه نمیره گوشی عوض کنه. همه اول میرند سراغ شکم، پس ما بیایم شکم‌شون رو سیر کنیم. گوشی و سفر استانبول مهم نیست. من این برنامه رو براساس دانش عمیقم تدوین کردم.

رفیق وزنسنسکی: ایول رفیق! کاش امثال تو رو بیشتر داشتیم. تصویب شد.
🤣27👍2👌2
از چهارشنبه‌های سفید تا بادکنک‌های سفید؛ داستان توهم مبارزه!
🤣20👍7👌2
On Liberty | درباره‌ی آزادی
📃 استبداد نوین و شیوه‌های آن | ✍🏻 ویلیام هنری چمبرلین ➣ @Notes_On_Liberty پیش از جنگ [جهانی اوّل]، دشمن معمولی آزادی، خودکامه‌ی سنّتی یا نظامی جاه‌طلبی بود که با پشتیبانی سربازانش می‌توانست خود را به صورت ناپلئون کوچک درآورد. هم پادشاه مطلقه و هم دیکتاتور…
📃 استبداد نوین و شیوه‌های آن (۲) | ✍🏻 ویلیام هنری چمبرلین

➣ @Notes_On_Liberty

هیچ‌یک از ترفندهای سرکوب و قساوت اداری را نمی‌توان یافت که دیکتاتوری‌های فاشیستی از عملکرد اتّحاد جماهیر شوروی نیاموخته باشند یا نمی‌توانستند بیاموزند. آن‌ها خود را شاگردانی بسیار مستعد نشان داده‌اند. کتاب‌های بسیاری درباره‌ی شکنجه‌های روحی و جسمی افرادی که در چنگال «گ‌‌.پ‌.او»ی شوروی (که اکنون تغییر نام داده)، گشتاپوی آلمان و پلیس سیاسی ایتالیا گرفتار شده‌اند، نوشته شده است. در اینجا می‌توان به برخی از مهم‌ترین روش‌های اداری اشاره‌ی گذرایی کرد که در هر سه دیکتاتوری دیده می‌شوند:

- اعدام بدون محاکمه‌ی علنی و صدور حکم دسته‌جمعی برای فرستادن «ضد‌ّانقلابیون» به اردوگاه‌های کار اجباری و تبعیدگاه‌ها.
- گروگان‌گیری همسران و دیگر بستگان مجرمان و مظنونان سیاسی.
- جرم‌انگاری سنگین خروج بدون مجوّز رسمی شهروندان از کشور.
- یافتن بز طلیعه‌ی خیالی برای خطاهای فاحش حکومت.

تفاوت‌های بین فاشیسم و ​​کمونیسم، که در عالم نظر بسیار زیادند، در بسیاری از موارد در عمل به‌طور قابل‌توجّهی کاهش می‌یابد. برای مثال، تفسیر استالین از کمونیسم، پیوسته و بی‌گمان ملّی‌گرایانه‌تر و روسیه‌محورتر می‌شود. در حال حاضر، سوسیالیسم ملّی آلمان در خارج از مرزهای آلمان نیروی انفجاری‌تری نسبت به کمونیسم در بیرون از روسیه است. همبستگی ملّی و نژادی در زندگی واقعی نیرویی قوی‌تر از همبستگی طبقاتی، که از سوی کمونیست‌ها موعظه می‌شود، است. جذابیّت عاطفی سوسیالیسم ملّی برای آلمانی‌های خارج از آلمان -در اتریش و چکسلواکی و دانتزیگ- بسیار جذّاب‌تر از کشش کمونیسم برای کارگران خارج از روسیه است. تا آنجاکه می‌توان از گزارش‌های منتشره قضاوت کرد، هم آلمان و هم ایتالیا کمک‌های مادّی بیشتری به شورشیان اسپانیا کرده‌اند تا اتّحاد جماهیر شوروی به حکومت «جبهه‌ی خلق» که کمونیست‌ها در آن حضور دارند.

🖇 متن کامل: استبداد نوین و شیوه‌های آن (۲)

#استبداد #دولت #پروپاگاندا
#سوسیالیسم #فاشیسم #نازیسم
➣ @Notes_On_Liberty
❤8👏4👌3
ناگفته های تاریخ
حزب دموکرات آمریکا به عنوان قدیمی ترین و اصیل ترین حزب این کشور عملاً تبدیل به پایگاه چپ ها و اسلام گراها شده. واقعاً باید مورخان در آینده بشینن تحقیق کنن ببینن چجوری در 15 سال اخیر این حزب راستگرا و اصیل آمریکایی اینقدر تغییر کرد! فکر می کنم همه چیز از دوران…
حزب دموکرات آمریکا نه اصیل‌ترین حزب در آمریکاست و نه از ابتدا راستگرا بوده که حالا چپ‌گرا شده باشد! این حزب همواره، از ابتدای پیدایش، پشتیبان ایده‌های چپ‌گرایانه بوده و همواره تغییرات عمده‌ای را در ساختار ایالات متّحده پدید آورده است؛ حزبی که ظهورش با انتخابات ۱۸۲۴، اندرو جکسون و دگرگونی فاجعه‌بار نظام انتخاباتی آمریکا پیوند خورده، مدافع سیاست‌های انبساطی و تورّم‌زایی مانند free silver بوده، پیشگام تصویب متمّم شانزدهم و وضع مالیات بر درآمد (امری خلاف قانون اساسی) بوده، در گسترش حقّ رأی، حمایت از جنبش‌های فمینیستی و اصلاح نژادی نقش پررنگی داشته، رؤسای جمهور دهشتناکی مانند ودروو ویلسون (با قانون تخصیص بودجه‌ی ارتش ۱۹۱۶ و ملّی‌سازی صنایع و اموال خصوصی، با قانون جاسوسی و بازگرداندن خدمت اجباری که همگی دولت را فراگیر کردند) و فرانکلین روزولت (با سیاست‌های فاشیستی نیودیل: ملّی‌سازی‌ها، مصادره‌ی طلا) تحویل داده، چگونه راست‌گرا و اصیل تواند بود؟ البته بسیاری از این ایده‌های چپ‌گرایانه طرفداران زیادی در بین ایرانیان -به‌ویژه آن‌هایی که خود را چپ‌ستیز می‌‌پندارند- دارد ولی نه راست‌گرایانه‌ست و نه ربطی به ارزش‌های لیبرتارینی و اصول بنیادین آمریکایی دارد.
👌8❤2👍2