✅ محرّم، فصل اخلاق و وحدت نه موسم تفرقه و نفرت

🔹 منبر حسینی فقط یک تریبون نیست؛ امانتی تاریخی است که طی قرن‌ها اعتماد مردم را با خود حمل کرده و ضامن ایمان و معرفت ایرانیان بوده است. سخنان یک مداح که با استفاده از تعبیر تلخ «تیغ و حلقوم»، مسعود پزشکیان را تهدید کرده، هر صاحب تریبونی را ملزم می‌کند تا از تریبون محرم در مسیر نفرت پراکنی و تفرقه افکنی استفاده نکند.

🔹 ایران امروز به منبرها و تریبون‌هایی نیاز دارد که به جای تولید دشمن داخلی، سرمایه اجتماعی تولید کنند؛ به جای گسترش سوءظن، اعتماد بیافرینند؛ به جای نفرت، مهربانی را ترویج کنند؛ به جای تحقیر، کرامت انسان را یادآور شوند؛ و به جای دوقطبی‌سازی، بر مشترکات مردم تأکید کنند. اگر عاشورا، مدرسه اصلاح است، نخستین اصلاح باید از زبان و بیان آغاز شود. زبان منبر، زبان واعظ و زبان مداح، زبان کرامت باشد نه اهانت؛ زبان حقیقت، نه اغراق؛ زبان استدلال، نه خرافه؛ زبان محبت، نه کینه؛ زبان دعوت، نه حذف؛ و زبان وحدت، نه تفرقه.

🔹 منبر حسینی زمانی در تراز عاشورا قرار می‌گیرد که مردم پس از خروج از مجلس عزای امام حسین(ع)، نه فقط اندوهگین‌تر، بلکه آگاه‌تر؛ نه فقط اشک‌بارتر، بلکه اخلاقی‌تر و مسئول‌تر نسبت به انسان، جامعه و سرنوشت یکدیگر باشند. این، همان روایتی از محرم است که مصلحان دینی معاصر، هر یک به زبان و بیان خود از آن دفاع کرده‌اند؛ روایتی که عاشورا را مدرسه آگاهی، آزادی، اخلاق و وحدت می‌داند، نه میدان تفرقه، تعصب و بهره‌برداری از احساسات مردم.

متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
🌐 https://NourNews.ir/n/324730
🆔 @Nournews_IR

✅ جام ۲۰۲۶/ تساوی اکوادور و کوراسائو؛ دو تیم در انتظار معجزه برای صعود

🌐 nournews.ir
🆔 @Nournews_IR

✅ قالیباف در بدو ورود به زوریخ: کودکان مظلوم میناب و تمام شهدای ایران عزیز را ناظر اعمال خود می‌دانم

رئیس هیئت مذاکره‌کننده «میناب ۱۶۸» پس‌ از ورود به زوریخ در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

🔹کودکان مظلوم میناب و تمام شهدای ایران عزیز را هر لحظه ناظر اعمال و رفتار خود می‌دانم. آنها ما را می‌بینند و از ما انتظار دارند. خدا کند که شرمنده شهدای مظلوم و ملت ایران نباشم و روسفید به یارانم بپیوندم که برای دیدنشان لحظه‌شماری می‌کنم.
‏ #Minab168
به یاد بچه‌های مدرسهٔ میناب


🌐 nournews.ir
🆔 @Nournews_IR

✅فوکویاما پاسخ می‌دهد: چرا آمریکا پیروز نشد؟

🔹اهمیت سخنان منتقدانه فوکویاما نسبت به ترامپ، نه در تند بودن ادبیات او، بلکه در این است که یکی از شناخته‌شده‌ترین نظریه‌پردازان سیاست و روابط بین‌الملل آمریکا، نتیجه یک رویارویی نظامی را با معیارهای عقلانیت راهبردی ارزیابی کرده است. فوکویاما صراحتاً در مقام نقد ترامپ می‌نویسد:«قدرتمندترین کشور جهان از سوی رئیس‌جمهوری بی‌خاصیت و نادان اداره می‌شود که برای منافع شخصی خود هزینه‌های گزافی را به دیگر کشورها و حتی به مردم کشورش تحمیل می‌کند.»

🔹محور تحلیل فوکویاما به چالش‌کشیدن این ذهنیت است که برتری نظامی، الزاماً به معنای توان تحمیل اراده سیاسی است. آمریکا و اسرائیل از نظر قدرت سخت، چه بسا برتری چشمگیری داشتند، اما این برتری نتوانست به تحقق اهداف سیاسی اعلام‌شده بینجامد. این همان شکافی است که سال‌هاست نظریه‌پردازان روابط بین‌الملل میان «توانایی تخریب» و «توانایی وادارسازی» قائل می‌شوند. کشوری ممکن است توان بالایی برای وارد کردن خسارت داشته باشد، اما همچنان نتواند اراده خود را بر طرف مقابل تحمیل کند.

🔹شاید مهم‌ترین پیام سخنان فوکویاما این باشد که در سیاست بین‌الملل، قدرت زمانی معنا پیدا می‌کند که بتواند واقعیت سیاسی جدیدی خلق کند. اگر پس از یک جنگ پرهزینه، همه طرف‌ها دوباره به همان نقطه‌ای بازگردند که پیش از جنگ در آن قرار داشتند، پرسش اصلی دیگر این نیست که چه کسی پیروز شد؛ بلکه این است که اساساً چرا جنگ آغاز شد. این یادداشت، هشداری درباره محدودیت‌های قدرت سخت در جهان امروز است؛ جهانی که در آن حتی بزرگ‌ترین قدرت نظامی نیز نمی‌تواند صرفاً با اتکا به زور، معادلات پیچیده سیاسی و هویتی را به سود خود بازنویسی کند.

متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
🌐 https://NourNews.ir/n/325266
🆔 @Nournews_IR