‍ پادشاهی فریدون ... سروده ای از مسعود آذر

چوضحاک بر تخت شاهی نشست
همه مهر گردون ز ایران گسست

بداندیشگان را به دولت گماشت
وزآن کاخی از چرک و خون برفراشت

روایت شده ست از نیاکانمان
که ضحاک ِ تازی نژاد  آنزمان

به دو شانه اش اهرمن بوسه داد
سپس شانه هایش دوتا مار زاد

برآن شد که سرها ز تن برکنند
خوراک شب و روز ماران کنند

بسی مردمان را به زندان فکند
کشیدی بس آزادگان را به بند

برآمد به لب جان ایرانیان
رها کس نگشتی ز آدمکشان

زسویی دگر  از اَبَر آبتین
پدیدار شد کودکی نازنین

ورا نام  مادر فریدون گذاشت
که گنجینه ای جز فریدون نداشت

فریدون نژادی ز جمشید بود
درخشنده کودک چو خورشید بود

شنیدی چو ضحاک این رویداد
بپا گشت و فرمان کشتار داد

سپس آبتین را سر از تن زدند
و هم در کمین فریدون شدند

فرانک ز ترس فریدون پسر
به کوه و بیابان همی در به در

سرانجام بر کوهی از شیر و گرگ
به مردی , سه ساله فریدون  سپرد

زمانهای خونین ز ایران گذشت
فریدون چو شیری برازنده گشت

چو بر شانزده سالگی پا نهاد
به شهر اندر از کوه آمد چو باد

فرانک برآمد به نزد پسر
ورا گفتش از داستان پدر

فریدون زد آتش به دل اندرون
ز ضحاک مرگ آور تیره گون

به کشتار ضحاک سوگند خورد
بپا گشت و لبها به دندان فشرد

به مادر بگفتا منم آن شهی
که کشور ز ضحاک سازم تهی

یکی کاوه بودی ز آهنگران
به دل کین ضحاک بس بیکران

به نزد فریدون چو همپای او
زره بر تن و چکمه بر پای او

برآمد چو شیری ز بیشه برون
که ضحاک را تا کند سرنگون

فریدون ورا گفت ای  شیر نر
زمان شد که لشکر برآید ز در

زمیهن پرستان  هزاران هزار
زره پوش و بر اسب جنگی سوار

به گرد فریدون چو یاور شدند
به میهن رهایی دلاور شدند

یکی لشکر از مردم آمد ز راه
به تن رخت پولاد و بر سر کلاه

به ضحاک دوران چنان تاختند
که سر از هزاران برانداختند

فریدون چو ضحاک را درشکست
به کوه دماوند زنجیر بست

رها شد ز ضحاک تاج شهی
شد ایران ز سرکوب مردم تهی

فریدون چنان پادشاه جهان
زدی تکیه بر تخت شاهنشهان

فرانک به یکباره آگاه شد
که فرزند دلبند او شاه شد

وزان پس چو بر تخت شاهی نشست
همه درب و دیوار زندان شکست

دو دختر ز جمشید  آزاد کرد
که جمشید شه را روان شاد کرد

رسیدی چو گهنامه بر مهر ماه
فریدون به سر زد یکی تاج شاه

سپس جشن و شادی ره انداختند
به سر خوردگان هدیه پرداختند

فریدون چو کار جهان سرگرفت
ز جمشید  دختر چو همسر گرفت

سیه روزگاران به پایان رسید
بسی روشنایی به ایران دمید

ز  آباد سازی و  سازندگی
پدیدار شد چهره ی زندگی

چو ایران فلک هیچ مادر نزاد
نباشد چو ایران جهان هم مباد

آذر
@azar_massoud