#جاویدشاه نگویید»، «کینگ رضا پهلوی»گفتن افراطی‌ست» و پس از مدتی هم اسم «پهلوی» بر زبان را می‌گذارند در لیست واژه‌هایی که باید بفکر جرم زداییش باشیم در دادگاه ها و این دقیقاً همان لغزنده‌راهی است که هر استبدادی از آن شروع می‌کند:
اول تنظیم واژگان، بعد تنظیم فکر، و در نهایت تنظیم مردم!

🔴بخوانید:
ما در این سالها با اصرار به انچه که امروز جوانانمان در خیابانهای ایران فریاد براوردند، از موانع بسیار گذر کردیم تا دست نااهلان اصلاح طلب و چپگرای ایرانی و ایت الله و لابی ها و رسانه ها را را از دست اندازی کوتاه کنیم، ما با «جاویدشاه» گفتم هایمان، امروز را پدید اوردیم و هیچ علاقه ای به اتحاد با نا اهلان نداریم!
انچه که اتاق فکر ها میگویند، ممنوع‌سازی شعار و تمرین دیکتاتوری است!
وقتی یک جریان با هر نیت و ادعایی به خودش اجازه می‌دهد بگوید «این شعار مجاز است، آن یکی نه»، دارد نقش قیم جامعه را بازی می‌کند.
قیم‌مآبی یعنی چه؟ یعنی:
«ما عاقل‌تریم»«ما بهتر می‌فهمیم»
«شما هنوز به بلوغ سیاسی نرسیده‌اید»

مسئله امروز «یک شعار» نیست؛ مسئله حقِ گفتن است و گفتن حق است، وقتی به مردم گفته می‌شود چه شعاری بدهند و چه شعاری ندهند، ما وارد مسیری می‌شویم که انتهایش همان لغزنده‌راهی است که هر استبدادی از آن آغاز می‌شود.

آزادی بیان یعنی حق گفتنِ حرفی که شاید خوشایند ما نباشد و آزادی بیان گزینشی وجود ندارد. نمی‌شود هم از دموکراسی حرف زد و هم برای مردم فهرست شعار مجاز و غیرمجاز تهیه کرد. این منطق، تفاوت ماهوی با رفتار دیکتاتورمآبانه ندارد، فقط ظاهرش عوض شده است.

بیش از چهل هزار نفر برای این حق هزینه داده‌اند تا مردم خودشان انتخاب کنند، نه اینکه امروز گروهی با ادعای عقلانیت و مصلحت، جای مردم تصمیم بگیرد. دموکراسی از حذف صداها ساخته نمی‌شود، از تحمل آن‌ها ساخته می‌شود.
هیچ‌کس،تأکید می‌کنم هیچ‌کس و هیچ کس حق ندارد به مردم بگوید چه بگویند و چه نگویند، اگر جریانی از یک شعار می‌ترسد، مشکل از آن جریان است، نه از مردم. بازگشت به دوران یهلوی یعنی احترام به آزادی بیان، نه بازتولید سانسور با ادبیات شیک‌تر، «جاویدشاه» فقط یک شعار نیست، مفهوم زندگی ازاد و معیشت و عزت و تعالی یک ملت است و «جاوید شاه»یعنی بازگشت به عقلانیت ‎#پهلویسم با شعار «جاویدشاه» که رمز اتحاد و پیروزی و نجات ایران است.

پ ن:
از این شعار و شعارهای حول محور پهلوی یک قدم عقب نرویم و ما در ۱۴فوریه شهر مونیخ را بار دیگر تسخیر میکنیم با پرچم ها، فرتورها و فریادهایمان به یاد ایران و جانفداهای ایران.

تمامی مسئولیت این نوشتار بر عهده ی
‎#پسرعاقل_نوح میباشد.


#انقلاب_ملی_شیروخورشید


#اتحاد_ملی_ایران 🤝
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇
@OmidIranAzad

به قلم #پسرعاقل_نوح

الهم صل علی محمد و آل محمد
و «عجّل فرجهم»!
همین عبارتِ آخر، خودش یک جهان مسئله است, عبارتی که می‌شود ساعت‌ها درباره‌اش نوشت و گفت، چون پشتش نه دعا، بلکه یک منطق سیاسی خشونت‌زا خوابیده است.

ما با جماعتی طرفیم که برای خودشان یک موجود موهوم ساخته‌اند, موجودی غایب، دست‌نیافتنی و غیرقابل پرسش که هر روز نامش را فریاد می‌زنند و از خدا می‌خواهند در ظهورش تعجیل کند.
اما سؤال ساده است: اگر ظهور کند، قرار است چه شود؟
قرار است آن‌قدر کشتار شود که (به روایت خودشان )خون روی زمین تا زانوی اسب مهدی و یارانش برسد. قرار است با خشونت مقدس، جهان «پاک‌سازی» شود. قرار است آن‌چه آنان حق می‌دانند، با زور بر همه تحمیل شود و مهدویت جای قانون، قرارداد، بند و تبصره را بگیرد.
هر نوع تفسیر، تمثیل یا توجیهی از این گزاره‌ی خون‌بار، فقط یک چیز را نشان می‌دهد:
اوج توحشی که برای اعمالش از پیش مشروعیت ساخته‌اند.
اینجا دقیقاً همان‌جایی است که مهدویت از یک باور شخصی عبور می‌کند و تبدیل می‌شود به ایدئولوژی خطرناک؛ جایی که رنج امروز توجیه می‌شود، عدالت زمینی تعلیق می‌شود، و خشونت نه فقط مجاز، بلکه مقدس اعلام می‌شود.
همان‌طور که کاربر «مرتضی» درست گفت:
تا وقتی امید به «فرج مهدی» هست، این دستگاه فکری دست از شیادی، کشتار و بی‌اخلاقی برنمی‌دارد.
غرب را دشمن می‌نامد، شرق را بسته به اقتضای زمان دوست می‌کند، و هر کس را که در دایره‌ی بزرگ «غیرخودی» قرار بگیرد، با برچسب کافر و مهدورالدم از انسانیت ساقط می‌کند.

در این منطق، فاجعه شرط نجات است.
هرچه دنیا بیشتر به گوه و کثافت کشیده شود، ظهور نزدیک‌تر می‌شود.
و به همین دلیل است که این تفکر ول‌کن نیست؛ نه با شکست در مسقط، نه با شکست در هیچ «نبرد نهایی»‌ای. چون مسئله یک جنگ نیست؛ مسئله یک جهان‌بینی بیمار است.
جهان‌بینی‌ای که حتی بیمارستان و تیمارستان را هم به گند می‌کشد،روان آدم‌ها را له می‌کند،
و مجرب‌ترین روان‌شناسان و روان‌پزشکان را در برابر حجم توجیه، انکار و تقدیس خشونت، به مرز جنون می‌رساند.
اما یک نکته را تاریخ بارها نشان داده:
این‌ها اولین نیستند. بدتر از این‌ها هم بوده‌اند، و همه‌شان دفن شده‌اند.
راه تقابل با این تفکر روشن است، نه ساده، نه کم‌هزینه، اما روشن:
برداشتن تقدس از خشونت،
بازگرداندن انسان به مرکز اخلاق،
و شکستن اسطوره‌ای که رنج واقعی را به آینده‌ای خیالی گروگان گرفته است.

‏⁧ #مهم⁩
‏توقف كمپين روبان مشكى!
‏علامت گذاری در سهل کردن هدف گیری و هدشات!!

‏-اینکه از سر احساس برپایی کمپین های اینچنین بجز ضرر برای قیام مردمی، حاصلی نداشته است و کمپین روبان مشکی یک ژست احساسیِ پرخطر است که شناسایی را آسان، سرکوب را مشروع، و انرژی اجتماعی را تخلیه می‌کند.

‏سعی میکنم بصورت فهرست وار در این زمینه بنویسم:
‏۱-روبان مشکی یک نشانه‌ی واضح و تک‌بعدیه برای نیروهای امنیتی، پس تشخیص «معترض» از «غیرمعترض» آسون تر میشه،سرکوب، دستگیری و پرونده‌سازی «قابل توجیه‌تر» می‌شه و عملاً کار نیروهای سرکوب رو ساده می‌کند!

‏۲-پوشیدن روبان برای حکومت هیچ هزینه‌ای ایجاد نمی‌کنه، فقط برای مردم هزینه‌ی شخصی فوری داره (کشتار،بازداشت،تهدید) و این عدم توازن یعنی شکست سنگین!

‏۳-این نماد پر خطرو هر طور که بررسی یکنیم، یک تله هست که نه اعتصاب می‌سازه-نه اختلال اقتصادی و نه فشار سیاسی واقعی!
‏۴-قابلیت مصادره‌ی رسانه‌ای توسط خود حکومت که استاد در این رفتار است، ساده و براحتی انجام میشه و حاکمیت خیلی راحت می‌تونه بگه:
‏«مردم در عزای کشته‌های جنگ / شهدای خودمون روبان مشکی زدن»یا «حرکت خودجوش احساسی، نه سیاسی»یعنی خنثی‌سازی پیام بدون سرکوب مستقیم.

‏۵-حذف لایه‌هایی از جامعه که بنظرم خیلی‌ها معترض‌اند، ولی حاضر نیستند علامت آشکار بزنند و در واقع روبان مشکی میتونه جامعه رو دو قطبی بکنه: «یا با مایی یا نیستی» و ملتهب تر کردن فضایی که لباس شخصی ها در اون بسیارند!
‏قابلیت نفوذ و هدایت از بیرون هست که این خاصیت کمپین‌های نمادمحور بوده و هست.

‏اما مورد آخر:
‏۶-تضاد با حافظه‌ی تاریخی اعتراض در ایران، چرا که در این کشور اعتراض مؤثر معمولاً چندلایه، مبهم، زیرپوستی بوده و ما در این سالها شاهد تمامی موارد ذکر شده بودیم، یک خروش در نهایت غافلگیری،نه «همه با یک نشان، یک روز، یک شکل» در برابر نیروهای سرکوب تا بن دندان مسلح که براحتی رگبار مسلسل را بر روبان مشکی ها آتش کنند!

‏پ ن:
‏قطعا موارد دیگری نیز وجود دارد که بر پر خطر بودن این کمپین دلالت میکنند.
‏سوال:در خروش خیابانی مردم، چه نیازی به شناخت خودی هاییست که براحتی میشود با یک روبان مشکی، نیرو های سرکوب لباس شخصی و مسلح را عضوی نزدیک به خود محسوب کرد؟
‏⁧ #جاویدشاه⁩
‏⁧ #پسرعاقل_نوح⁩

لاف دموکراسی مردمانی چپگرا که آفت زندگی سالمند!

#پسرعاقل_نوح

‏به ایشان گفتند:تا بحال نه شما و نه خانواده ی شما گله ای از هیچکس نکردند، ایا دلخوری از جریان خاصی نداری؟
‏پاسخ ایشان، پاسخ هر دو نسل قبل ⁧ #پهلوی⁩ بود:
‏اونقدر مشکل در ایران هست که انچه برسر من و خانواده ام امده، چیزی نیست، اگر قرار بود بفکر خودم باشم، از همان اول پا در این میدان نمیگذاشتم!!

‏⁧ #پاينده_ایران_جاویدشاه⁩
‏وعده ی ما ۱۴ فوریه در ⁧ #مونیخ۳⁩
‏⁧ #پسرعاقل_نوح⁩

‏شیعه از قالتاق ترین مردم هست(قالتاق به معنی؛لات-شارلاتان-در‌وغگو-لاشی-فریبکار و....)
پور ازغندی که از نزدیکان به بیت خامنه ایست، به درستی حکومت و شیعیان علی را توصیف میکند.
رژیم دقیقا نمونه ی واضح این شارلاتان هاست که میکشد، غارت میکند، دنیا را فریب میدهد و در نهایت نماز هم میخواند!!

#پسرعاقل_نوح

‏شیعه از قالتاق ترین مردم هست(قالتاق به معنی؛لات-شارلاتان-در‌وغگو-لاشی-فریبکار و....)
پور ازغندی که از نزدیکان به بیت خامنه ایست، به درستی حکومت و شیعیان علی را توصیف میکند.
رژیم دقیقا نمونه ی واضح این شارلاتان هاست که میکشد، غارت میکند، دنیا را فریب میدهد و در نهایت نماز هم میخواند!!

#پسرعاقل_نوح

فردا سه شنبه در ژنو دور نهایی مذاکره انجام میگردد!!!

تصویری از دور اخر !
#پسرعاقل_نوح