‏در حالی که جنگ‌افروزان جمهوری اسلامی در تهران و پناهگاه‌های امن خود پنهان شده‌اند، سربازان وظیفه و نیروهای جوان را در پادگان‌هایی بی‌دفاع رها کرده‌اند، بی‌آنکه حتی توان حفاظت از این نیروها را داشته باشند. این رژیم بار دیگر نشان داده است که میان جان فرزندان ایران و بقای خود، همواره بقای خود را انتخاب می‌کند.

‏جمهوری اسلامی این جنگ را بر ملت ایران تحمیل کرده است و مسئولیت جان همه قربانیان آن، از جمله‌ سربازان در پادگان بمپور، بر عهده همین حکومت است. آرزوی همه ما، صلح، امنیت و آرامش برای تمامی ایرانیان است، اما تا زمانی که این رژیم بر سر کار باشد، نه امنیتی پایدار ممکن است و نه صلحی واقعی.

‏این رژیم تبهکار بیش از آنکه دل‌نگران امنیت مردم ایران باشد، نگران حفظ حزب‌الله لبنان و دیگر نیروهای نیابتی خود در منطقه است. برای این رژیم، بقای بازوهای تروریستی‌اش از امنیت و جان مردم اهواز، زاهدان، بندرعباس، بوشهر، چابهار و سراسر ایران مهم‌تر است.

‏خطاب من به سربازان، افسران و همه نیروهای میهن‌دوست است. جان خود را برای بقای جمهوری اسلامی به خطر نیندازید. سوگند شما به ایران است، نه به رژیمی که در لحظه خطر، سرکردگانش می‌گریزند و شما را بی‌پناه رها می‌کنند.

‏من با خانواده‌های داغدار سربازان وظیفه که در حملات اخیر به مراکز نظامی جمهوری اسلامی جان باختند، عمیقأ هم‌دردی می‌‌کنم، و از خانواده‌های همه سربازان وظیفه می‌خواهم تا آنجا که در توان دارند، اجازه ندهند فرزندانشان در این شرایط خطرناک به خدمت سربازی اعزام شوند. هیچ پدر و مادری نباید فرزند خود را به پادگان‌هایی بفرستد که امروز به جای محل خدمت، به میدان مرگ تبدیل شده‌اند.

‏این جوانان، فرزندان این سرزمین هستند، نه سپر انسانی جمهوری اسلامی. آنها نباید بهای بقای حکومتی درمانده را با جان خود بپردازند.

‏هم‌چنین از مردم شریف ایرانشهر و زاهدان که برای اهدای خون و یاری رساندن به سربازان مجروح پادگان بمپور شتافتند، صمیمانه سپاسگزارم. این همبستگی ملی یادآور این حقیقت است که مردم ایران، حتی در سخت‌ترین روزها، فرزندان خود را تنها نمی‌گذارند.

‏ایران به فرزندانش زنده نیاز دارد، برای ساختن آینده‌ای آزاد، آباد و سربلند.

@OfficialRezaPahlavi

رقص و آوازو دیدین؟
اما واقعیت زندان ج‌ا:
وقتی وارد زیرزمین پلاک۱۰۰ عادل آباد میشی نگهبان‌ها با صورت بسته می‌زنتت که بیحال بشی
همه جا تاریکی مطلق
هیچ نوری وجود نداره
۷تا سلول انفرادی ۱۲متری داره بدون تخت و پتو
یه گوشه اتاق دستشویی و حمامه،
تمام مدت در سیاهچال با دستبند و پابندی
سرما باعث می‌شه دستبند و پابند که فلزیه مثل تیغ بشه
از درد کتک‌ها، باید رو سینه دراز بکشی نگهبان‌های زیر زمین همه نقاب دارند و فقط موقع غذا می‌بینیشون و فقط اگر بمیری، میان سراغت
ورود به زیر زمین لخت مادرزاد می‌شی و لباسی پر از خون و پاره بهت می‌دن.
لباس‌ها بخاطر کتک زدن و ‏و خودزنی اینجوریه و می‌دنش به نفر بعدی.
در زیر زمین حق تماس و ملاقات و هواخوری وجود نداره
نوید و وحید و حبیب افکاری در این زیر زمین بودن
وحید و حبیب حتی از شرکت در خاکسپاری نوید هم محروم بودن
واقعیت زندان ج‌ا برای کسایی که خطرساز باشن اینه نه رقص و آواز و باشگاه بدنسازی
حتی ممکنه دوستانتون رو هم بخاطر افشاگری اعدام کنن‏


#تخم_حرام_توده_یی

@OmidIranAzad