⚡️گزارش هایی متعدد از صدای جنگنده در چندین شهر ایران

مشخص نیست جنگنده متعلق به کدام کشور است

@OmidIranAzad

🚨🚨🚨 سازمان تجارت دریایی بریتانیا:

هم اکنون ایران به ی کشتی تو تنگه ی هرمز حمله کرد

@OmidIranAzad

مانوک خدابخشیان

این ها ارزیابی میکنند که شما دارید چیکار میکنید،
و عملکرد تاکتیکیتون چگونه است.
تو همه چیز سریعا جن زده نشیم،
ترامپ فقط مونده بگه من با شمام.
ترامپ هیچ وظیفه ای در قبال ما نداره.
عده ای از ابله هان تا چیزی میشه شروع به فحاشی به این و اون میکنند.
ترامپ تااینجا هم اومده،عالی عمل کرده.
سرنوشت کشور ما در آخر به دست خود مردم رقم خواهم خورد.
اگر ببازیم، خودمون باختیم.

@OmidIranAzad

‏🔴نکروفیلیا، همبستر شدن با اجساد!!
‏پدیده ای که بجز پاکستان، فقط در چند هزار سال قبل میلاد مسیح دیده شده بود تا نوبت به احزاب تجزیه طلب ضد کُرد رسید!!
‏(برای تمام سنین مجاز نیست!!)
‏

‏صدای امریکا یا حزب کوموله در امریکا؟
‏احزابی که با تجاوز به اجساد زن دیگر احزاب کُرد در کارنامه ی خود، وعده ی دموکراسی میدهند!!!

‏آنچه که در صدای امریکا گذشت!!
‏

https://youtu.be/xZ2vjuJl9-c?is=ddAYAjL775Ud7PWt
‏

سند تاریخی: ثبت درخواست رسمی پهلوی‌ستیزان از آمریکا برای تغییر رژیم در ایران
جریانی که امروز بدون هیچ مدرکی، شاهزاده رضا پهلوی را به تلاش برای جلب مداخله خارجی متهم می‌کند، خود همان جریانی است که درخواستش از آمریکا برای براندازی شاه ایران، در اسناد رسمی و دولتی ایالات متحده برای همیشه ثبت شده است.
مدارک موثق از رویکرد پهلوی‌ستیزان در سال ۵۷ و توسل آن‌ها به دروغ، تقلب و آمارسازی، امروز در آرشیوهای بین‌المللی در دسترس است.
مدرک: تلگرام محرمانه سفارت آمریکا (به شماره 78TEHRAN008835) مورخ ۲۵ شهریور ۱۳۵۷ (۱۵ سپتامبر ۱۹۷۸).
محتوا: گزارش دیدار «مهدی هرندی» و «عباس رادنیا»، از اعضای نهضت آزادی، با مقامات سفارت آمریکا در تهران پس از واقعه ۱۷ شهریور.
هرندی و رادنیا در این دیدار با ادعای دروغینِ کشتار ۳۰۰۰ نفر در میدان ژاله، صراحتاً خواهان اقدام مستقیم بین‌المللی علیه شاه ایران شدند.
در همین سند، سفارت آمریکا به وزارت خارجه خود توضیح می‌دهد که این آمارها کاملاً غیرواقعی، پروپاگاندا و دروغی شاخ‌دار از سوی جریان مخالف برای تضعیف شاه است.

اعضای نهضت آزادی در همان جلسه بی‌پرده اعلام کردند:

«شاه باید برود و ما می‌خواهیم آمریکا به ما کمک کند!»

جریانی که امروز هرگونه رایزنی دیپلماتیک یا درخواست حمایت از مبارزات مردم ایران توسط شاهزاده رضا پهلوی را به عنوان «وابستگی به بیگانه» محکوم می‌کند، در سال ۵۷ دقیقاً همین مسیرو حتی شکل پلیدتر آن، یعنی التماس برای تایید دروغ و آمارسازی به نفع براندازی، را طی کرد.

ارزش این سند تاریخی در این است که نیت واقعی، استراتژی فریب و رفتار پشت‌پرده پهلوی‌ستیزان را بدون رتوش و تعارف‌های سیاسی برملا می‌کند.

این در حالی است که شاهزاده رضا پهلوی بارها تاکید کرده که نیروی اصلی تغییر، مردم داخل ایران هستند.
خواست او از جامعه جهانی، اعمال فشار حداکثری بر جمهوری اسلامی و ارائه کمک‌های لجستیکی و فناوری (مانند اینترنت آزاد و صندوق‌های حمایت از اعتصابات) برای مردم است.
«پروژه گذار» او بر پایه رفراندوم ملی برای تعیین نوع حکومت آینده و برگزاری انتخابات آزاد بنا شده، نه انتصاب به قدرت با دستان خارجی.
اکنون باید از جریان پهلوی‌ستیز پرسید: آیا تا به امروز حتی یک مدرک رسمی برای ادعاهای خود علیه شاهزاده ارائه کرده‌اید؟

فکر نکنید همه چی تموم شده
مردم به هر طریقی که میتونند شیروخورشید را دارن در دلها زنده میکنند
#نجف‌آباد_اصفهان
#انقلاب_شیروخورشید

@OmidIranAzad

سحرگاه امروز، #امید_بهزاد و #پوریا_صفوت که در جریان جنگ ۴۰ روزه بازداشت شده بودند، به اتهام واهی «جاسوسی برای اسرائیل (موساد)» توسط تروریست‌های جمهوری اسلامی بطور مخفیانه اعدام شدند.
@OmidIranAzad

🇮🇱🔪پارلمان اسرائیل، تمدید دو ماهه حالت فوق‌العاده نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) را تصویب کرد. این مصوبه به ارتش اجازه می‌دهد تا از طریق فراخوان، تا سقف 240,000 سرباز ذخیره را تا تاریخ 30 سپتامبر به خدمت فراخواند.

@OmidIranAzad

🔴 استقبال گرم نیروهای نظامی مراکشی، از مراکشی‌هایی که از خاک اسپانیا (سئوتا) بیرون انداخته شدن

@OmidIranAzad

‏یک رفیقی داشتیم که برای هر حادثه‌ای، از سوراخ شدن لایه اوزون تا بد کار کردن دستگاه قهوه‌ساز، فقط یک متهم می‌شناخت: جریان پادشاهی‌خواه، هواداران شاهزاده رضا پهلوی و آن موجود افسانه‌ای که خودش نامش را گذاشته بود «راست افراطی».

‏یکی از شاهکارهای تحلیلی‌اش این بود که می‌گفت: «تقصیر شماست که چپ‌های اروپایی پرچم جمهوری اسلامی را دست گرفته‌اند.» چرا؟ چون پادشاهی‌خواهان از اسرائیل حمایت کرده‌اند! راه‌حل ایشان هم بسیار راهبردی بود: شما باید پرچم اوکراین را دست می‌گرفتید تا آنها ناچار نشوند پرچم جمهوری اسلامی را بلند کنند!

‏یعنی چپ اروپایی ظاهرا هیچ اراده و مسئولیتی از خودش ندارد؛ مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی منتظر می‌ماند ببیند پادشاهی‌خواهان کدام پرچم را بلند می‌کنند، بعد می‌رود پرچم دشمن آن را از انبار سفارت جمهوری اسلامی تحویل می‌گیرد.

‏از بد حادثه، شاهزاده رضا پهلوی با ولودیمیر زلنسکی دیدار کرد. ناگهان موتور تحلیل تقه زد، چراغ‌های داشبورد روشن شد و دستگاه نظریه‌پردازی دود کرد. شاهزاده هم کنار اسرائیل ایستاده بود، هم با اوکراین اعلام همبستگی کرده بود و هم همچنان صدای انقلاب ملی ایرانیان بود. اما پرچم جمهوری اسلامی هنوز در دست همان چپِ محور مقاومتی باقی ماند؛ پرچمی که انگار با چسب صنعتی به دستشان و با میخ ایدئولوژیک به ماتحت‌شان وصل شده است.

‏مساله دقیقا همین‌جاست. بخشی از آنچه امروز در خیابان‌های اروپا می‌بینیم، نه نتیجه رفتار پادشاهی‌خواهان، بلکه محصول سال‌ها انکار واقعیت ایران از سوی جریان‌های موسوم به چپ است. وقتی مردم ایران فریاد زدند «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، این جماعت به‌جای شنیدن صدای مردم، دنبال غلط املایی شعار گشتند. وقتی از خیابان‌های ایران ندای «رضاشاه، روحت شاد» برخاست، به‌جای فهمیدن معنای تاریخی آن، مردم را متهم کردند که هنوز آثار مارکس را با ترجمه مورد تایید کافه‌های برلین نخوانده‌اند.

‏آن‌قدر واقعیت ایران را انکار کردند تا سرانجام به جایی رسیدند که حمله تروریستی هفتم اکتبر را «واکنش» نامیدند، حماس را بزک کردند و برای تروریسم، واحد روابط‌عمومی راه انداختند. در دستگاه فکری اینها، اگر یک ایرانی از کشور و تاریخ و هویت ملی خود دفاع کند، «فاشیست» است؛ اما اگر یک تروریست اسلام‌گرا غیرنظامیان را قتل‌عام کند، باید ابتدا «زمینه تاریخی اقدام او» را بررسی کرد.

‏حالا همین پرچم‌به‌دستان جمهوری اسلامی در خیابان‌های اروپا راه می‌روند و شعار می‌دهند «به ایران بمب نزنید»؛ اما از میان این همه حنجره انقلابی، حتی یک کلمه درباره اعدام فرزندان ایران شنیده نمی‌شود. حتی یک شعار برای ده‌ها هزار قربانی انقلاب شیر و خورشید ندارند. حتی یک پلاکارد علیه زندان، شکنجه، سرکوب ملت و کشتار مردم ایران بالا نمی‌برند. نگرانی‌شان ایران نیست؛ نگرانی‌شان بقای حکومتی است که پرچمش را حمل می‌کنند.

‏اینها حاملان پرچم ایران نیستند؛ حمالان پرچم ننگ، اعدام و اشغال ایران‌اند. پرچمی که زیر سایه آن جوان ایرانی به دار آویخته شده، هزاران ایرانی گلوله خورده و ثروت ایران خرج تروریسم منطقه‌ای شده است، با چند شعار صلح‌طلبانه تطهیر نمی‌شود.

‏با این همه، بعضی از دوستان ما هنوز نمی‌خواهند واقعیت خیابان را ببینند. همچنان میان کتاب‌های چهل سال پیش دنبال جمله‌ای می‌گردند تا برای مردمی که در خیابان «جاوید شاه» می‌گویند، توضیح دهند که چه چیزی باید بخواهند. انگار مردم ایران موظف‌اند تجربه‌ی زیسته خود را کنار بگذارند تا با پاورقی جزوه‌های چپ اروپایی هماهنگ شوند.

‏اما دوران این قیم‌مآبی گذشته است. مردم ایران نه منتظر نسخه چپ‌های برلین‌اند، نه برای شناخت دشمن خود به مترجم ایدئولوژیک نیاز دارند. آنها جمهوری اسلامی را با گوشت و پوست خود شناخته‌اند و آلترناتیو ملی را نیز در پیوند دوباره با ایران، پرچم شیر و خورشید و شاهزاده رضا پهلوی می‌بینند.

‏مشکل این جماعت «راست افراطی» نیست؛ مشکلشان این است که ایران پس از دهه‌ها دوباره خودش را پیدا کرده است. ایرانی که از اسارت ۵۷ بیرون می‌آید، تاریخش را پس می‌گیرد، پرچمش را بالا می‌برد و دیگر برای دوست داشتن وطن از هیچ آخوند، چریک بازنشسته یا روشنفکر کافه‌نشین اجازه نمی‌گیرد.

@OmidIranAzad