مشکل ایران، خود کشور نیست. مشکل ایران، انقلاب است؛همان چیزی که در آن کشور حکومت می‌کند.

کسانی که در ایران تصمیم‌گیری می‌کنند، روحانیون شیعه‌ی رادیکالی هستند که دیدگاهی آخرالزمانی از آینده دارند.

آن‌ها معتقدند که وظیفه دینی آن‌ها این است که با ایجاد آشوب، به روزهای پایانی جهان، یعنی آخرالزمان، نزدیک شوند.

افرادی مانند آن‌ها هرگز نباید سلاح هسته‌ای داشته باشند، زیرا از آن برای باج‌گیری از جهان و کشتن مردم استفاده خواهند کرد. این یک خطر غیرقابل‌قبول است.

تنگه هرمز کاملا بازه ولی برای جمهوری‌اسلامی بسته‌س!

اگه جمهوری‌اسلامی به سلاح هسته‌ای برسه دیگه هیچکس نمیتونه برای تنگه هرمز کاری کنه و اونا همیشه از این تنگه عوارض خواهند گرفت و به بعضی‌ کشتی‌ها هرگز اجازه عبور نخواهند داد!

جمهوری‌اسلامی از زمان روی کار آمدنش صدها هزار نفر از مردم ایران رو کُشته و اگه به سلاح هسته‌ای برسه قطعا اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها رو میکُشه!

مشکل ایران، خودِ کشور نیست؛ مشکل، انقلاب( انقلاب اسلامی) و نظامی است که بر آن کشور حکومت می‌کند.

کسانی که در ایران تصمیم‌گیری می‌کنند، روحانیون شیعه تندرویی با دیدگاه‌های آخرالزمانی هستند.

چنین افرادی هرگز نباید سلاح هسته‌ای داشته باشند، چون می‌توانند از آن برای باج‌گیری از جهان و کشتن مردم استفاده کنند.

این یک ریسک غیرقابل‌قبول است.

تنگه هرمز باز است. در حال حاضر تقریباً به همان اندازه‌ای که پیش از این درگیری نفت از تنگه عبور می‌کرد، نفت در حال عبور است؛ به‌استثنای نفت ایران که چنین چیزی در مورد آن اتفاق نمی‌افتد و از تنگه خارج نمی‌شود.

اگر ایران سلاح هسته‌ای در اختیار داشت که می‌توانست با آن همسایگان خود و جهان را تهدید کند، هیچ‌کس نمی‌توانست درباره تنگه هرمز کاری انجام دهد.

آن‌ها می‌توانستند تنگه را کنترل کنند، عوارض عبور دریافت کنند و تصمیم بگیرند چه کسی در این کره زمین به انرژی دسترسی داشته باشد و چه کسی نداشته باشد. اگر سلاح هسته‌ای داشتند، چنین کاری می‌کردند و حتی بدتر از آن.

ما درباره حکومتی صحبت می‌کنیم که در طول آنچه به اصطلاح انقلاب( انقلاب اسلامی/جمهوری اسلامی) نامیده می‌شود، ده‌ها و شاید صدها هزار نفر از مردم خودش را قتل‌عام کرده است.