بزرگواران توجه فرمایید، درد اینها «نام» زبان ملی نیست.

دردشان دقیقا جایگاه پیوند دهنده‌، تاریخی و ادبی و فراقومی هزاران ساله زبان پارسی است.

دردشان فهم سخن ۸۵۰ سال پیش نظامی گنجوی در شمال‌غرب، توسط یک هموطن بلوچ در جنوب‌شرق است.

این فهم و سخن و زبان مشترک، جداسازی و دیوارکشی و تفرقه بین ملت ایران را بسیار سخت می‌کند.

توضیح تصاویر پیوستی:

اسفند ۸۷، گنجه

خانم سبزپوش دبیر بازنشسته ادبیات و دانش‌آموخته دوران شوروی و مسئول آرامگاه نظامی بود.

می‌گفت به ما گفته‌اند که به توریست‌ها در مورد ایرانی بودن و زبان شعر نظامی چیزی نگوییم.

تا حدودی فارسی می‌دانست، او را به این شعر از نظامی گنجوی مهمان کردم:

همه عالم تنست و ایران دل
نیست گوینده زین قیاس خجل

چونکه ایران دل زمین باشد
دل ز تن به بود یقین باشد

زان ولایت که سروران دارند
بهترین جای بهتران دارند

ابیات یاد شده از حکیم نظامی گنجوی در چهار نسخه خطی متفاوت

🔗 Vahid Bahman وحید بهمن (@vahid__bahman)

#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇👇
@OmidIranAzad

On September 22nd H.I.M Farah Pahlavi attended the lecture of Dr. Layla S. Diba, joined by curator and gallerist Rose Issa, at the Menart Fair in Paris organised by Laure d'Hauteville.
The talk was entitled HER STORY and explored the rise of Iranian women artists from the pre-modern to contemporary eras.
The talk focused especially on the post World War II era, when there were increased opportunities for women to become professional artists, teachers and gallerists.
This was an era of cultural renaissance under the patronage of Her Majesty Farah Pahlavi.
Her activities as patron, collector and founder of museums and the Shiraz Art Festival provided inspiration to a generation of prominent women artists.